Συγγνώμη που έκανα παιδί – και δεν είμαι πια αυτή που ήξερες

Published Ιουλίου 28, 2016 by sofiaathanasiadou

Esther_222

Συγγνώμη για την κατάσταση της σχέσης μας. Συγγνώμη που τα πράγματα άλλαξαν. Συγγνώμη που εγώ άλλαξα.

Βλέπεις, η μητρότητα με άλλαξε. Δεν χρειάζεται να στο πω αυτό. Το ότι δεν είσαι μαμά – ή μπαμπάς – δεν σημαίνει ότι δεν καταλαβαίνεις πώς τα φέρνει η ζωή. Το να γίνεσαι γονιός είναι ένα συναρπαστικό, αλλά και τρομακτικό γεγονός. Όμως και οι δύο ξέραμε ότι ήταν κάτι που θα με άλλαζε.

Αποδεχτήκαμε κάποια πράγματα. Ξέραμε ότι θα μιλάμε και θα βρισκόμαστε λιγότερο. Ότι θα ήμουν συνεχώς αργοπορημένη, ότι δεν θα μπορούσα να έρθω σε πολλά πάρτι και γιορτές.

Αυτό που δεν ήξερα, ήταν το πόσο θα άλλαζα εγώ η ίδια. Όχι μόνο σαν μητέρα, αλλά γενικά, στην καθημερινότητα μου (πράγμα που ουσιαστικά είναι το ίδιο).

Ακόμα προσπαθείς. Με επισκέπτεσαι, φέρνεις δώρα για την κόρη μου. Αλλά το κυριότερο είναι ότι έρχεσαι. Ρωτάς πως είμαι, σε ρωτάω κι εγώ. Όμως, όταν αρχίζεις να περιγράφεις το χθεσινό ραντεβού σου ή τι συνέβη στο γραφείο, πρέπει να τρέξω να ταΐσω τη μικρή ή να τη σταματήσω από το να βάψει τους τοίχους. Φωνάζω ότι σε ακούω. Κι όταν επιστρέφω, προλαβαίνω να αρθρώσω ελάχιστες φράσεις σχετικά με το θέμα μας, πριν προκύψει κάτι άλλο με το παιδί. Οπότε, σου ζητάω συγγνώμη για κάθε μισοτελειωμένη κουβέντα και για κάθε διακοπή των συζητήσεών μας από παιδικά τραγουδάκια.

Δεν είναι ότι δεν νοιάζομαι για σένα, την καριέρα σου, τις εκδρομές σου ή τις σέξι λεπτομέρειες της ερωτικής σου ζωής. Πραγματικά νοιάζομαι και θα έδινα τα πάντα για να ακούσω για όλα αυτά, όμως με τα ξενύχτια και τα πολύ πρωινά ξυπνήματα έχω καταρρεύσει. Μπορεί τα ολονύχτια νανουρίσματα και οι αλλαγές πάνας να έχουν πια τελειώσει, όμως εγώ νιώθω το ίδιο κουρασμένη.

Ειλικρινά προσπαθώ. Το ξέρω ότι δεν τα καταφέρνω πάντα και ζητάω συγγνώμη γι’ αυτό. Είναι δύσκολο να εκφράσω το οτιδήποτε, τη στιγμή που το κεφάλι μου είναι γεμάτο νέα προγράμματα, και σχέδια και καινούριες ανησυχίες που πριν δεν είχα. Σίγουρα κάποτε μπορούσα να ανταπεξέρχομαι σε πολλά πράγματα ταυτόχρονα, όμως τώρα έχουν έρθει τα πάνω κάτω και το μόνο που προσπαθώ να κρατήσω για τον εαυτό μου, είναι οι ώρες που η μικρή κοιμάται, κατά τις οποίες εγώ τρώω και κάνω μπάνιο.

Όλα τα άλλα έρχονται σε δεύτερη μοίρα και αυτό δυστυχώς περιλαμβάνει κι εσένα προς το παρόν.

Συγγνώμη που στο τηλέφωνο μιλάμε μόνο για εμένα και την κόρη μου. Συγγνώμη που όταν μου στέλνεις μήνυμα, απαντώ μετά από μέρες ή και εβδομάδες. Και συγγνώμη που σου στέλνω αμέτρητες φωτογραφίες της μικρής. Η αλήθεια είναι ότι τώρα πια αυτός είναι ο μόνος τρόπος που βρίσκω για να αρχίσω μια συζήτηση. Να επανασυνδεθώ μαζί σου.

Σ’ αγαπώ. Αγαπώ το ποια είσαι και θέλω να ξέρω πώς είσαι. Και γι’ αυτό το λόγο σε παρακαλώ να συνεχίσεις τις προσπάθειες. Το ξέρω πως δεν έχω δικαίωμα να το ζητάω αυτό, γιατί δεν είναι δίκαιο να αγωνίζεσαι μόνο εσύ για τη σχέση μας. Όμως, σε χρειάζομαι και αυτός είναι ο μόνος τρόπος να ζητήσω τη βοήθειά σου.

Συγγνώμη αν φαίνομαι αδιάφορη ή απόμακρη. Να ξέρεις ότι η παράνοια και η συνεχής αμνησία μου δεν αντικατοπτρίζουν τα συναισθήματά μου για εσένα, αλλά εμένα: μία μαμά που ακόμα προσπαθεί να βάλει μια τάξη και να κατανοήσει τη νέα της ζωή.

Αυτό όμως, δεν σημαίνει ότι δεν ακούω ή ότι δεν νοιάζομαι. Γιατί πραγματικά νοιάζομαι. Απλώς, μπορεί να μου πάρει μερικά λεπτά (ή χρόνια) να βρω μια ισορροπία στη ζωή μου.

Επιμέλεια: Φανή Καρδάση

Πηγή:www.themamagers.gr

Γιατί τα νεογέννητα μυρίζουν τόσο όμορφα

Published Ιουλίου 27, 2016 by sofiaathanasiadou

 

74117-165193

Επιμέλεια: Αγγελική Αλεξοπούλου,

Όταν γέννησα το πρώτο μου παιδί, μια φίλη ήρθε να με επισκεφθεί στο μαιευτήριο. Με ρώτησε αν μπορούσε να κρατήσει το γιο μου και όταν της τον έδωσα, άρχισε αμέσως να τον μυρίζει. «Πόσο αγαπώ τη μυρωδιά των νεογέννητων», μου είπε. «Δε τη χορταίνω.». Γρήγορα κατάλαβα ότι η μυρωδιά του νεογέννητου είναι εθιστική και πολλοί άνθρωποι ήθελαν να μυρίσουν έστω και για λίγο αυτή τη φρέσκια, καθαρή μυρωδιά από το κορμάκι του.

Μερικές μητέρες προτείνουν να χρησιμοποιούμε ειδικά σαμπουάν για μωρά, σκόνες και λοσιόν που θα διατηρήσουν αυτή την υπέροχη μυρωδιά, αλλά μάλλον καμία από αυτές δε γνωρίζει ότι υπάρχει λόγος που τα μωρά μυρίζουν τόσο όμορφα, ο οποίος δεν είναι μόνο επιστημονικός αλλά και ψυχολογικός.

Η μυρωδιά των νεογέννητων, που διατηρείται για περίπου 6 βδομάδες μετά τη γέννηση, λέγεται ότι μπορεί να οφείλεται στο εναπομείναν αμνιακό υγρό, καθώς και στο σμήγμα vernix caseosa, που είναι η λευκή ουσία που καλύπτει το δέρμα του μωρού όταν γεννιέται. Αν και αυτά ξεπλένονται άμεσα από το δέρμα του, ίχνη τους μπορεί να διατηρηθούν για βδομάδες.

Αυτά είναι καλά νέα για τις μητέρες, αφού σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύτηκε το 2013 στο ιατρικό περιοδικό Frontiers in Psychology, η μυρωδιά όχι μόνο υπάρχει αλλά μπορεί να επιδράσει σε συγκεκριμένα τμήματα του εγκεφάλου των γυναικών και ειδικά των νέων μητέρων.

Στην έρευνα συμμετείχαν περίπου 30 γυναίκες παρόμοιας ηλικίας, οι μισές από τις οποίες δεν είχαν αποκτήσει παιδιά και οι υπόλοιπες μισές είχαν γεννήσει μέσα στις τελευταίες 6 βδομάδες. Οι γυναίκες μύριζαν πιτζαμάκια μωρών εκτός από τα δικά τους, ενώ παράλληλα ελεγχόταν η εγκεφαλική δραστηριότητά τους. Όλες παρουσίασαν αυξημένη δραστηριότητα στις περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονταν με την ανταμοιβή.

Σύμφωνα με την έρευνα, η μυρωδιά ενός νεογέννητου λειτουργεί ως ένα ευχάριστο κίνητρο για να φροντίζουν οι νέες μητέρες τα μωρά τους, το οποίο θα μπορούσε να αντισταθμίσει την εξάντληση, ώστε να ενισχυθεί η μητρική φροντίδα.

Κατά βάση, τα μωρά μας μυρίζουν τόσο όμορφα γιατί υποσυνείδητα το χρειαζόμαστε εμείς.

Ως τώρα, η έρευνα αυτή έχει πραγματοποιηθεί μόνο σε γυναίκες, οπότε δεν γνωρίζουμε ακόμα αν η μυρωδιά των μωρών επιδρά εξίσου και στους άντρες, αν και εικάζεται ότι τα αποτελέσματα θα ήταν τα ίδια.

 

Πηγή:www.babyads.gr

ΜΠΑΜΠΑΣ ΚΑΙ ΚΟΡΗ: ΕΡΩΤΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΑΤΙΑ

Published Ιουλίου 26, 2016 by sofiaathanasiadou

001

Οι παλιοί λένε ότι ο μεγαλύτερος έρωτας της μαμάς είναι ο γιός και του μπαμπά η κόρη!! Τι θέλουν όμως να είναι το πρώτο τους βλαστάρι; Σίγουρα να είναι γερό υγιές και τυχερό.. Μετά την ανακοίνωση της εγκυμοσύνης ξεκινάνε τα στοιχήματα για το φύλλο του παιδιού!

Ο μπαμπάς (με ελάχιστες εξαιρέσεις) θέλει τον ΓΙΟ! Για να μπορεί να τον μάθει τα μυστικά του στο αντίθετο φύλλο, να μπορεί να βγει έξω και να παίξει ποδόσφαιρο, να μπορέσει αργότερα να έχει έναν άξιο συμπαίχτη στο βιντεοπαιχνίδι που με τα μανίας παίζει…!

 Η μαμά πάλι (με εξαιρέσεις και εδώ) θέλει την ΚΟΡΗ! Ο λόγος προφανές!! Κορδελίτσες, φουστίτσες , κοκαλάκια, παπουτσάκια και κάθε λογής κοριτσίστικο πραγματάκι..!  Τι γίνεται όμως όταν τα πράγματα «έρχονται αλλιώς από αυτά που περιμένουν;»

 Ο μπαμπάς, μετά την αυχενική διαφάνεια και την σπόντα του γιατρού για αγόρι έχει πειστεί ότι έχει τον γιο! (τι θα μπορούσε άλλωστε να βγάλει;;;) και διατυμπανίζει παντού για τον άντρακλα που σε 7 μήνες θα κάνει την εμφάνισή του! Η μαμά πιο ψύχραιμη και λογική προσπαθεί να τον κατεβάσει από το μπλε συννεφάκι που έχει ανέβει και πετάει και του λέει με «τρόμο» να σκέφτεται και το ενδεχόμενο της κόρης! Πράγμα που δεν θέλει ούτε να ακούσει!!! «Αφού το είπε ο γιατρός!!!»  Και έρχεται η μέρα της Β’ Επιπέδου και αφού όλα έχουν πάει καλά ρωτάει ο γιατρός: «Το φύλλο το γνωρίζουμε;» και πριν προλάβεις να μιλήσεις ακούς μια φωνή από δίπλα σου: «Εννοείται γιατρέ, αγόραρος είναι!!»     Παύση………..    «Εεε εγώ άλλο βλέπω..! Κορούλα!» ΣΟΚ!!!! Άβολη στιγμή και για τους 3…

Όταν ήδη έχετε φτάσει σπίτι, δεν έχετε αναφερθεί καθόλου για αυτό! Ώσπου σε κάποια φάση ακούγεται: «Εε τι να κάνουμε; Οι σερβιέτες θα με φάνε!!! Θα την κυνηγάω από πίσω την κυρία στα 15 της!!» και εκεί απλά χαμογελάς!

Όταν την πρωτοπήρε αγκαλιά μόλις γεννήθηκε, νερούλιασε…  Έχασε τον κόσμο κάτω από τα πόδια του!«Αυτή είναι η γυναίκα της ζωής μου!!! Όλα μου τα λεφτά εσύ θα μου τα φας (μπιιιιιπ) μου όμορφο!!!!» Σε μια ερώτησή μου εάν τελικά θα επιθυμούσε αγόρι η απάντησή του ήταν αποστομοτική!!«Ούτε για όλα τα αγόρια του κόσμου δεν την αλλάζω.. Το δεύτερο όμως θα είναι αγόρι και δεν σηκώνω κουβέντα!» (YES SIR!!!!!!!!!)

Και αυτός ήταν ο άντρας μου..! Που ήθελε μανιωδώς αγόρι για να συνεχίσει το επίθετο!! Για να είναι μεγαλύτερος από το 2ο που θα ήταν κόρη και να την προστατεύει.. Τελικά τα πράγματα δεν ήρθαν όπως τα φανταζόταν και τα υπολόγιζε! Δεν πειράζει όμως, είναι τόσο ερωτευμένος με την κόρη του, και εκείνη τόσο τρελή μαζί του που δεν χορταίνω να τους βλέπω..! Εάν μας αξιώσει ο Θεός με δεύτερο παιδάκι ας είναι γιος για να κάνω τα ίδια και να διαπιστώσω εάν τελικά οι «παλιοί» έχουν όντως δίκιο!

Πηγή: bloggologies.blogspot.gr

Τα δακρυσμένα Pokemon στη Συρία – Tα παιδιά φωνάζουν: Eίμαι εδώ. Ελάτε να με σώσετε

Published Ιουλίου 22, 2016 by sofiaathanasiadou

φγφγρ

Ακτιβιστές και καλλιτέχνες προσπαθούν μέσα από τη φρενίτιδα του παιχνιδιού επαυξημένης πραγματικότητας να υπενθυμίσουν το αληθινό δράμα της Συρίας

13710424_978447962268255_4301048743130774459_o

13709832_979174385528946_1232087378831277311_n

Οι φωτογραφίες με τα παιδιά της Συρίας που κρατούν φωτογραφίες χαρακτήρων Pokemon ζητώντας από τον κόσμο να σώσει τη ζωή τους κυκλοφορούν εδώ και μέρες στο διαδίκτυο και είναι μια δραματική προσπάθεια να στραφεί το ενδιαφέρον εκατομμυρίων ανθρώπων που έχουν κυριευθεί από τη μανία του παιχνιδιού, στον πόλεμο της χώρας και τις ζωές των αθώων.   «Είμαι εδώ, έλα σώσε με.» γράφουν τα χαρτιά που κρατούν τα παιδιά ενώ παράλληλα σημειώνονται και οι τοποθεσίες στις οποίες βρίσκονται – όλα σε διάφορες συριακές πόλεις.

Οι φωτογραφίες δημιουργήθηκαν από το Revolutionary Forces of Syria Media Office, μια ομάδα ακτιβιστών που μάχεται κατά του καθεστώτος και που προσπαθεί να στρέψει τα βλέμματα του κόσμου στις θηριωδίες του πολέμου στη χώρα.   Μια εκπρόσωπός της οργάνωσης αναφέρει πως «Eνώ τα μέσα μαζικής ενημέρωσης συμβάλουν στην εξάπλωση του Pokemon Go, αποφασίσαμε να δημοσιεύσoυμε αυτές τις εικόνες για να τονίσουμε τα δεινά του συριακού λαού από τους βομβαρδισμούς των δυνάμεων του Άσαντ, την πολιορκία και τον πόλεμο.»   Οι φωτογραφίες έχουν μοιραστεί στο Twitter και έχουν τραβήξει την προσοχή χιλιάδων χρηστών ενώ κάποιοι τις περιγράφουν ως «το παιχνίδι Pokemon που δεν έχετε ξαναδεί».   Η Εκστρατείας Αλληλεγγύης στην Συρία μια οργάνωση πολιτικής αλληλεγγύης στη συριακή επανάσταση, έγραψε: «Οι Σύριοι έχουν πιο σημαντικά προβλήματα από το να καταδιώκουν Pokemon.

Όμως οι οργανώσεις των ακτιβιστών δεν είναι οι μόνες που προσπαθούν να αποσπάσουν λίγη από την τεράστια προσοχή που παγκοσμίως απολαμβάνει το παιχνίδι. Ο Σύρος καλλιτέχνης Moustafa Jano Janographic δημοσίευσε πριν λίγες μέρες την δική του εκδοχή του παιχνιδιού επαυξημένης πραγματικότητας στη Συρία. Στο πρότζεκτ του που έχει γίνει viral στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα Pokemon είναι δακρυσμένα, τρομαγμένα, και τρέχουν να προφυλαχθούν από τις βόμβες και το θάνατο.

 

φδγφ

σδσφεσ

φγητ

φγητφ

φγφγρ

Πηγή: www.lifo.gr

Η ιστορία υιοθεσίας που αξίζει μόνο ένα τίτλο… Η Μαχήτρια!

Published Ιουλίου 22, 2016 by sofiaathanasiadou

red roses pictures free

Μεγάλωσα σε μια οικογένεια που όλοι γύρω μου ήταν πολύ μεγάλοι!!! Μέχρι και παππούδες- γιαγιάδες θα τους έλεγα! Δεν μου έλειψε τίποτα από υλικά αγαθά, παρέες, συγγενείς και πατέρα. Η μητέρα πάντα απούσα… Πουθενά δεν ήταν. Δεν την θυμάμαι, δε θυμάμαι το χάδι, το άρωμα, την αγκαλιά της…

Θυμάμαι ένα πατέρα να με ταΐζει, να ετοιμάζει για το σχολείο, να με διαβάζει, να με κοιμίζει,      να με πηγαίνει αγγλικά, να μου ψωνίζει ρούχα, παιχνίδια, να με πηγαίνει στα πάρτυ, λούνα πάρκ, κούνιες…. Και ό,τι μπορεί να θελήσει ένα παιδάκι.

Στην πρώτη λυκείου έχασα τον πατέρα- μάνα και χάθηκε όλος μου ο κόσμος… Από εκεί και πέρα έχασα τα πάντα. Έμεινα με μια μάνα που έπρεπε να αναλάβει την ευθύνη μου… και να γεφυρώσει όλο αυτό το χάσμα που υπήρχε… Και καλά που το έκανε… Συνέχισε την καριέρα της και εγώ στον αυτόματο!!!

Τέλειωσα το σχολείο, σπούδασα, δούλεψα, πήρα το πρώτο μου αυτοκίνητο, παντρεύτηκα, έκανα το πρώτο μου παιδί και…. Όλα αυτά τα χρόνια ήμουν μόνη μου, ρίχνοντας μου ευθύνες για όλα, κάνοντας με ενοχική για τα πάντα, δημιουργώντας τύψεις και ενοχές για αυτό που είμαι. Όλα όσα έκανα και όσα ήμουν ήταν γι’ αυτή λάθος!

Δεν μπορούσα να αντέξω άλλο… Έφτασα 31 για να πάρω την απόφαση και να ψάξω… Να ψάξω το πια είμαι γιατί από τότε που έχασα τον πατέρα μου κατάλαβα ότι κάτι δεν πάει καλά! Ένιωθα ότι δεν ήταν αυτή η μάνα που με γέννησε, ήξερα ότι δεν μπορεί μια μάνα να φέρετε έτσι στο παιδί μου γέννησε…

Θα μου πείτε υπάρχουν μάνες που γεννούν και είναι killers, σκύλες, ανάξιες και άχρηστες να μεγαλώσουν τα παιδιά τους. Έχω γνωρίσει πολλές δυστυχώς.  Όμως εμένα με έτρωγε ότι δεν είναι η μάνα που με γέννησε. Έτσι άρχισε ο δικός μου αγώνας να βγω τις ρίζες μου, τους βιολογικούς γονείς μου.

Στο Πρωτοδικείο Αθηνών δεν υπήρχα πουθενά, στο ληξιαρχείο Αθηνών πουθενά, στις κοινωνικές υπηρεσίες Αθηνών , βορείων προαστίων, στο Μητέρα, στο βρεφοκομείο Αθηνών, ΠΟΥΘΕΝΑ!!! Απελπίστηκα, έχασα τον εαυτό μου, τι έγινε φύτρωσα? Αφού γεννήθηκα στο Αλεξάνδρας κάπου θα υπήρχα… Τελικά κατέληξα  στην Ευελπίδων  να πάρω από τον εισαγγελέα χαρτί για κάθε νόμιμη χρήση να μου ανοιχτούν πόρτες που ήταν πάρα πολύ καλά κλεισμένες… όπως και βουλωμένα στόματα!!!

Ευτυχώς δεν χρειάστηκε γιατί βρήκα το φάκελο μου στο δήμο που ανήκω.  Μια υιοθεσία με ψευδώνυμα… Γονείς με ψευδώνυμα, βιολογικοί γονείς… μόνο μάνα και αυτή με ψευδώνυμο. Αγνώστου πατρός…

Και αρχίζει ο μαραθώνιος μου προς αναζήτηση της βιολογικής μητέρας… ήξερα μόνο όνομα και πατρώνυμο. Η μητέρα μου δεν ήξερε τίποτα… Και ούτε ποτέ μου είπε τίποτα. Την βρήκα μέσα από το facebook, είχε σελίδα!  Την συνάντησα, έμαθα τι έγινε τότε, αν έχω αδέρφια και τα σχετικά! Έκανα τεστ DNA με τον πατέρα γιατί ήταν δυο οι υποψήφιοι… Ένα μπέρδεμα με εμένα ράκος, χαμένη σε μια νέα ταυτότητα, με δυο μαμάδες που με

απορρίπτουν, με δυο μαμάδες που με διεκδικούν, με δυο μαμάδες που δεν τους αξίζει να λέγονται μαμάδες… Απλά επειδή το λεξικό της ονομάζει έτσι θα τις πω και εγώ…

Η μητέρα μου, αυτή που με «μεγάλωσε» όταν της είπα ότι θέλω να της πω κάτι σημαντικό, μου έκλεισε ραντεβού για να μιλήσουμε γιατί εκείνη τη στιγμή δεν μπορούσε… Έπρεπε να κάνει το καθιερωμένο συμβούλιο με τα αδερφάκια της… τελικά πήγα όταν αυτή με κάλεσε και μου πέταξε στα μούτρα το χαρτί από το ΠΙΚΠΑ… «Πάρε να δεις από πού σε πήραμε. Να δούμε τι  θα καταλάβεις και εσύ…». Δε θέλω αν συνεχίσω…

Πήγα στο ΠΙΚΠΑ το μόνο που δεν είχα ψάξει μέχρι τότε… Έμαθα και από εκεί την δική τους αλήθεια. Ο καθένας έχει μια αλήθεια. Και εγώ καλούμε να ισορροπήσω σε ένα σκοινί. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα!

Σας έχω κουράσει πολύ δε θα συνεχίσω…

Είμαι 35 χρονών τώρα έχω και άλλο παιδί, εξακολουθώ να καταπιέζομαι και να δέχομαι ψυχολογικό πόλεμο από τη μαμά μου και να πρέπει να γνωρίσω και τη βιολογική μαμά μου… την οποία έχω απορρίψει. Δεν με πείθει η αλήθεια της, μπορούσε να με κρατήσει και δεν το έκανε.

Ευχαριστώ δε θα πάρω… έχω μια υπέροχη οικογένεια, δυο πανέμορφα παιδάκια και ένα υπέροχο άντρα που ήταν και είναι πάντα δίπλα και όταν εγώ δεν ήμουν εκεί…  Έχασα την ουσία γιατί ασχολήθηκα με τις «μαμάδες» μου. Ως εδώ όμως, για μένα δεν υπάρχουν.

Τελικά τι γίνεται με τις υιοθεσίες του χθες; Παίρνανε ένα παιδί για το κοινωνικό προφίλ τους,; Δεν μπορούσε μια γιατρός και μάλιστα παιδίατρος να μην έχει ένα παιδί… Ποτέ δεν έμαθα από αυτήν το λόγο που με πήρανε το μόνο που μου είπε είναι ότι δεν με ήθελε! Πόσα άλλα να ακούσω και πόσα άλλα να αντέξω…

Τα έγραψα όσο περιληπτικά μπορούσα. Συγνώμη αν σας κούρασα…

Πόπη

Πηγή:adoptedingr.wordpress.com/

Παραξενιές στο φαγητό; Υπάρχουν λύσεις

Published Ιουλίου 22, 2016 by sofiaathanasiadou

monaxopaidi_

Τα δύο τρίτα σχεδόν των γονέων έχουν έστω μια ιστορία να διηγηθούν σχετικά με το πρόβλημα φαγητού του παιδιού τους. Αν και είναι φυσιολογικό τα παιδιά να είναι κάπως παράξενα με το φαγητό, ίσως ακόμα αισθάνεστε ότι κάτι πρέπει να κάνετε, διότι το παιδί σας ζει μόνο με πατάτες τηγανιτές και μακαρόνια….

Το φαγητό του… μια ατέρμονη πάλη για την εξουσία

Λίγο πολύ τα παιδιά επιθυμούν να ελέγχουν τον κόσμο τους, και τους έρχεται με φυσικό τρόπο να το κάνουν μέσω της διατροφής τους. Για να σπάσει ο κύκλος του ποιος επιβάλλεται σε ποιον:

Εγκαταλείψτε εσείς πρώτοι αυτό το συναισθηματικό αγώνα. Δεν μπορείτε να πιέσετε το παιδί σας να κάνει κάτι, ειδικά να φάει, οπότε έτσι απλά σταματήστε να προσπαθείτε. Προσφέρετε του θρεπτικά και ποικίλα είδη τροφών και δείξτε του το παράδειγμα, τρώτε τα και εσείς! Μπορεί το παιδί σας να φάει ή όχι αλλά εσείς του δείχνετε τον τρόπο. Θυμάστε ακόμα ότι πρέπει να τρώτε τα λαχανικά σας και να καθαρίζετε το πιάτο σας πριν σηκωθείτε από το τραπέζι; Ο Adam Strauss, MD, παιδίατρος στο Westwood and Mansfield, Μασαχουσέτη, λέει το αξιοσημείωτο. «Όταν οι γονείς απαιτούν από τα παιδιά τους να τρώνε ορισμένα τρόφιμα, συνδέουν μια αρνητική χροιά σε αυτό. Πολύ σύντομα, ο αγώνας χειροτερεύει.» Βάλτε το φαγητό στο πιάτο του, αλλά και αν μείνει εκεί μην το πιέσετε και μην αγχώνεστε γι’ αυτό.

Δώστε ξεκάθαρο έπαινο, ακόμα και αν φάει έστω και μια μπουκιά από κάτι νέο. Για παράδειγμα: «Είναι εξαιρετικό που δοκίμασες τις φακές!» Στηρίζοντας τον έπαινο στο πώς αισθάνεστε («Η μαμά είναι ευτυχισμένη! ») στέλνετε ένα μήνυμα: Μπορεί να ελέγχει τα συναισθήματά σας με το πιρούνι του.

Μην σας απασχολεί τι ώρα της ημέρας το παιδί σας τρώει, ή το πόσο τρώει κάθε φορά που κάθεται στο τραπέζι. Είναι εντάξει αν το παιδί σας δεν τρώει τρία κανονικά γεύματα κάθε μέρα ακόμη και κατά τη διάρκεια μιας ή δύο εβδομάδων, αρκεί να τρώει λίγο από κάθε ομάδα τροφίμων.

Προσφέρετε επιλογές που έχουν σημασία. Μπορείτε να αντιμετωπίσει ξεροκέφαλες εμμονές να μην έχει το τοστ βούτυρο στις γωνίες για να μην λερώνεται ή τα δημητριακά του να είναι στο μπολ με την «ντόρα». Αν και αυτό το είδος της συμπεριφοράς επαναλαμβάνεται, πράγμα χαρακτηριστικό στις μικρές ηλικίες, λέει ο Δρ Strauss δώστε του μια επιλογή – το πράσινο πιάτο ή το μπλε; Προσφέροντας στο παιδί σας περιορισμένες επιλογές είναι συχνά αρκετό για να τερματίσετε την πάλη για την εξουσία. Αλλά ορίστε σαφείς κανόνες: «Στο σπίτι, μπορείς να επιλέγεις το φλιτζάνι σου, αλλά όταν είμαστε έξω, θα πρέπει να χρησιμοποιήσεις ότι σου δώσουν.»

Το παιδί που δεν τρώει κρέας…

Η υφή του κρέατος ενοχλεί πολλά παιδιά προσχολικής ηλικίας, και αυτό δεν πειράζει κατ’ ανάγκη. Το παιδί σας μπορεί να πάρει όλη την πρωτεΐνη που χρειάζεται από: γιαούρτι, τυρί ή τυρί cottage, nachos με φασόλια και τυρί, αυγά, τα αγαπημένα του κράκερς βουτηγμένα σε χούμους ή φυστικοβούτυρο ή βούτυρο καρύδας, ραβιόλια με τυρί ή ακόμη και κρέας ή τόνο.

Λαχανικά; Ναι, καλά!!

Αυτό είναι το πιο κοινό πρόβλημα στα παιδιά που είναι παράξενα με το φαγητό. Πως να τα πείσετε να δοκιμάσουν: ψιλοκομμένα λαχανικά τηγανιτά με σάλτσα, ίσως και λίγο κοτόπουλο, και ρύζι, καρότο σε φέτες και καλαμπόκι για αρχή, muffins από κολοκυθάκια και λαζάνια με λαχανικά, τυλιχτά με μαρούλι (χρησιμοποιήστε ένα γέμισμα που του αρέσει να τρώει π.χ. γαλοπούλα και τυρί και ένα φύλλο μαρουλιού για να το τυλίξετε). Η καινοτομία του όλου πράγματος μπορεί να το κερδίσει και να φάει…, σάλτσα από μουστάρδα μελιού, ακόμη και κέτσαπ ή λιωμένο βούτυρο για τα λαχανικά. Τέλος βάλτε το πιάτο με τα λαχανικά δίπλα σε ένα αγαπημένο του σνακ (ας πούμε, ψητό τυρί) για να το δελεάσετε.

Εμμονές άλλου τύπου::

Εκτός αν είναι λευκό, δεν το τρώω.

Στα παιδιά προσχολικής ηλικίας αρέσουν τα πολλά χρώματα στις ζωγραφιές τους, αλλά όχι πάντα στα πιάτα τους. Σκεφτείτε: smoothies φρούτων (ανακατέψτε μια μπανάνα με βανίλια γιαούρτι για ένα υγιεινό γλυκό σνακ, μπορείτε δε να το παγώσετε για να είναι πιο δροσερό και να φέρνει σε παγωτό!!), στα μακαρόνια, ενδεχομένως να έχετε μια καλύτερη τύχη με μια σάλτσα τυριών από μια σάλτσα ντομάτας ή βούτυρο, πατάτες στο φούρνο (όπου αναμειγνύετε πατάτα με γλυκοπατάτα για να μυήσετε το παιδί σας και σε άλλες γεύσεις), ψωμί λευκό και ολικής άλεσης για ένα πιο γευστικό και διασκεδαστικό σάντουιτς και τέλος ένα γεύμα ουράνιο τόξο -πάρτε το παιδί σας μαζί στη λαϊκή για να διαλέξετε φαγητά σε χρώμα κόκκινο, πορτοκαλί, κίτρινο, μωβ και πράσινο.

πηγή: http://www.parenting.com

Διαβάστηκε στο : www.letsfamily.gr

Γέννησε τρεις φορές δίδυμα μέσα σε 26 μήνες!

Published Ιουλίου 21, 2016 by sofiaathanasiadou

071616_twins_525,psd

Μια μαμά από το Kansas City πριν λίγες μέρες γέννησε για τρίτη φορά δίδυμα και μάλιστα μέσα σε διάστημα 26 μηνών, χωρίς καμία ιατρική παρέμβαση.

Η Danesha Couch τον Απρίλιο του 2014 έφερε στον κόσμο δίδυμα αγοράκια, τον Danarius και τον Desmond, ο οποίος όμως δυστυχώς πέθαινε λίγα λεπτά μετά τον τοκετό. Ο Danarius χρειάστηκε να παραμείνει τρεις μήνες στην εντατική και σήμερα είναι ένα γερό και δυνατό αγοράκι σχεδόν δυόμισι ετών.

Λίγους μήνες μετά τη γέννηση τον πρώτων διδύμων η Danesha ανακάλυψε ότι ήταν και πάλι έγκυος, πάλι σε δίδυμα, με τη διαφορά ότι αυτή φορά ήταν κορίτσια! Η Delilah και η Davina γεννήθηκαν το Μάιο του 2015, αλλά η οικογένεια έμελε να μεγαλώσει ακόμα περισσότερο.

3664994F00000578-3695792-image-a-46_1468866446603

Πριν λίγες εβδομάδες, τον Ιούνιο του 2016, η απίστευτη αυτή μαμά έφερε στον κόσμο άλλα δύο δίδυμα κοριτσάκια, την Dalanie και την Darla κι έτσι αυτή τη στιγμή έχει πέντε παιδιά όλα μικρότερα των τριών ετών!

3664759500000578-3695792-image-m-75_1468867982124

«Όλη την ώρα ταΐζω ή αλλάζω πάνες» δήλωσε γελώντας η Danesha, η οποία αποτελεί ένα μικρό ιατρικό θαύμα, αφού σύμφωνα με τους γιατρούς οι πιθανότητες μια γυναίκα να γεννήσει τρεις φορές δίδυμα είναι 1 στις 88.000!

Πηγή: www.mother.gr

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 964 ακόμα followers