Αυτή είναι η πιο χαρούμενη πρόωρη «μπέμπα» στον κόσμο (εικόνες)

Published 23 Οκτωβρίου, 2016 by sofiaathanasiadou

328392-678736

Το διάπλατο χαμόγελο ευτυχίας μιας μικρής μπέμπας είναι ό,τι πιο ενθαρρυντικό για τους νέους γονείς πρόωρων βρεφών. Η φωτογραφία τραβήχτηκε όταν η νεογέννητη Φρέγια ήταν πέντε ημερών και έγινε πολύ γρήγορα viral. Και τώρα η Φρέγια κέρδισε τον τίτλο του πιο «χαρούμενου πρόωρου βρέφους» στον κόσμο.

Γεννήθηκε την Ημέρα των Ευχαριστιών το 2014 και ζύγιζε μόλις 1,7 κιλά, πολύ λιγότερο από το μέσο όρο βάρους ενός νεογέννητου που υπολογίζεται στα 2,5 έως και 5 κιλά. Σε ένα μήνα η Φρέγια γίνεται δύο ετών και μοιράζει ακόμη χαμόγελα.

Για το πώς βγήκε η φωτογραφία που την έκανε διάσημη στο διαδίκτυο μιλάει στον Independent η μαμά της Λορίν: «Της μιλούσα και της είπα: ‘Θες να βγάλουμε μια φωτογραφία και να την στείλουμε στον μπαμπά;’. Και τότε έσκασε αυτό το τεράστιο χαμόγελο. Η συγκίνησή μου ήταν απερίγραπτη και ήθελα να τη μοιραστώ με όλο τον κόσμο. Έδωσα μια φωτογραφία στις νοσοκόμες και τώρα που ξαναπήγα στην κλινική για να γεννήσω το δεύτερο παιδί μου, είδα τη φωτογραφία της Φρέγα κρεμασμένη στο δωμάτιο των νοσοκόμων».

Η εγκυμοσύνη της Λορίν ήταν δύσκολη. Από νωρίς είχε δείξει σημάδια προεκλαμψίας και αυξημένης αρτηριακής πίεσης. Ήξερε από νωρίς ότι θα γεννούσε πρόωρα και με καισαρική. Μετά τη γέννα η Λορίν ένιωσε την ανάγκη να ενθαρρύνει κι άλλους γονείς με πρόωρα βρέφη και για αυτό μοιράστηκε τη φωτογραφία του παιδιού της στο ιστολόγιο: «Γέννα χωρίς φόβο».

«Είναι ό,τι καλύτερο έχει συμβεί στη ζωή μας. Είναι το πιο φιλικό και κοινωνικό παιδί. Χαιρετά και χαμογελά όλο τον κόσμο. Φάνηκε η προσωπικότητά της από εκείνη τη φωτογραφία των πέντε ημερών και δεν έχει αλλάξει από τότε», καταλήγει η μαμά Λορίν.

328392-678738

 

Πηγή: www.athensvoice.gr

Βραζιλία: Πεντάχρονη «ζωγράφισε» τη σεξουαλική κακοποίηση που υπέστη από ιερέα

Published 21 Οκτωβρίου, 2016 by sofiaathanasiadou

imagehandler

Νάνσυ Κουλούρα

Οι γονείς άρχισαν να ανησυχούν για την κορούλα τους πριν λίγο καιρό, όταν το κορίτσι σταμάτησε να πηγαίνει στα μαθήματα αγγλικών που παρέδιδε ο εν λόγω κληρικός

Οι γονείς ενός πεντάχρονου κοριτσιού από τη Βραζιλία ανακάλυψαν την αλήθεια για την σεξουαλική κακοποίηση που είχε υποστεί η κόρη τους μέσα από τις ζωγραφιές της μικρούλας, οι οποίες αποτυπώνουν την φρίκη που έζησε στα χέρια ενός ιερέα της πόλης της, στο Μίνας Ζεράις.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Daily Mail, οι γονείς άρχισαν να ανησυχούν για την κορούλα τους πριν λίγο καιρό, όταν το κορίτσι σταμάτησε να πηγαίνει στα μαθήματα αγγλικών που παρέδιδε ο εν λόγω ιερέας και μάλιστα αντιδρούσε έντονα και μόνο στην ιδέα να τον ξαναδεί.

Ανήσυχοι, απευθύνθηκαν σε ψυχολόγο, ο οποίος υποψιάστηκε κακοποίηση και τους ενθάρρυνε να ψάξουν το δωμάτιο της μικρής για αποδεικτικά στοιχεία.

sex-abuse-1

Τότε το ζευγάρι ανακάλυψε έντρομο έξι ζωγραφιές, τις οποίες η 5χρονη είχε παραχώσει μέσα σε βιβλία στο δωμάτιό της. Σε αυτές, το μικρό κορίτσια αποτύπωνε τη φρίκη που βίωσε στα χέρια του ιερέα, ζωγραφίζοντας τον άνδρα να γέρνει πάνω της ενώ βρίσκεται ξαπλωμένη σε ένα κρεβάτι και άλλες αποτρόπαιες σκηνές.

Τοπικά ΜΜΕ αναφέρουν ότι όταν ο εξοργισμένος πατέρας επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον 54χρονο κληρικό Joao da Silva εκφράζοντας τις υποψίες του, ο ίδιος παραδέχτηκε την ενοχή του.

Ο ιερέας έχει συλληφθεί και ανακρίνεται από τις αρχές.

sex-abuse-2

Πηγή:www.protothema.gr

Μπαμπάδες που αφήνουν τις κόρες τους να… τους περιποιηθούν

Published 19 Οκτωβρίου, 2016 by sofiaathanasiadou

mpampas-kotsidakia4

Δεν υπάρχει κάτι που ένας πατέρας δεν θα έκανε για την μικρή του πριγκίπισσα. Θα έβγαιναν στο δρόμο ακόμα και με ροζ κορδέλες στα μαλλιά τους ή και φουρκέτες στα παχιά γένια τους.

Είμαστε περήφανοι για αυτούς τους μπαμπάδες και σίγουροι ότι πάντα θα δείχνουν υπέροχοι, με ή χωρίς τα ροζ φιογκάκια!

 

mpampas-steka

mpampa-kolie

mpampa-kolie2

mpampas-bammenos

mpampas-bammenos2

mpampas-bammenos3

mpampas-bammenos4

mpampas-kori

mpampas-kotsidakia1

mpampas-kotsidakia2

mpampas-kotsidakia3

mpampas-kotsidakia5

mpampas-kotsidakia6

mpampas-kotsidakia7

 

Πηγή:www.mpampades.eu

Εσείς ξέρετε γιατί γκρινιάζετε διαρκώς;

Published 19 Οκτωβρίου, 2016 by sofiaathanasiadou

23711076_4fc16849cc5bd564cf40894b69cbb45c-limghandler

Από: Ελένη Χαδιαράκου

Μήπως ανήκετε σε εκείνη την κατηγορία που γκρινιάζετε για όλα και με όλους και δραματοποιείτε οποιοδήποτε μικρό συμβάν της ζωής; Αν ναι, προσοχή!

Στο συμπέρασμα πως η διαρκής γκρίνια για τα πάντα σχετίζεται με την εμφάνιση καταθλιπτικών διαταραχών φαίνεται πως κατέληξαν επιστήμονες του Πανεπιστημίου Captain Christopher των ΗΠΑ.

Σε έρευνα τους που δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Apparent Psychology, οι ερευνητές διαπιστώνουν πως τα άτομα τα οποία γκρινιάζουν συνεχώς για οποιοδήποτε θέμα, είτε αυτό τους αφορά, τους δημιουργεί προβλήματα, το γνωρίζουν σε βάθος, είτε όχι, είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν κάποια μορφή κατάθλιψης ή και να πάσχουν από αυτή.

Κατά τα πειράματα τους, οι επιστήμονες μελέτησαν μια ομάδα 200 ατόμων που (κατά γενική ομολογία όσων αναγκαστικά τους συναναστρέφονται) γκρινιάζουν συνεχώς και με οποιαδήποτε αφορμή, ενώ ως ομάδα ελέγχου χρησιμοποιήθηκαν 178 άτομα των οποίων τα επίπεδα γκρίνιας αξιολογούνται ως αποδεκτά από τον κοινωνικό τους περίγυρο. «Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά. Σύμφωνα με τις μετρήσεις μας, τα άτομα μεταξύ των συμμετεχόντων στο πείραμα που ξυπνούν το πρωί με τη χαρακτηριστική γκριμάτσα μιζέριας στο πρόσωπο τους, φωνάζουν στο παιδί τους επειδή δεν ήπιε το γάλα του, δυσανασχετούν διαβάζοντας την πρωινή εφημερίδα και συνεχίζουν τη μέρα τους γκρινιάζοντας επί παντός επιστητού στη δουλειά, είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν συμπτώματα κατάθλιψης σε σχέση με τους υπόλοιπους», σημειώνει ο δρ. James Cliff, ένας από τους βασικούς ερευνητές της επιστημονικής ομάδας του Πανεπιστημίου.

«Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Μπορούμε πλέον να είμαστε σίγουροι ότι το να έχει κανείς μια βαθιά αρνητική στάση για τα πάντα μπορεί ενδεχομένως να τον οδηγήσει στην κατάθλιψη», συμπληρώνει ο δρ. Cliff.

Πηγή: www.imommy.gr

«Εμείς δεν κάνουμε εμβόλια στο παιδί μας και δεν πάθαμε τίποτα» – ΩΧ!

Published 19 Οκτωβρίου, 2016 by sofiaathanasiadou

sisterly_love

To ότι ζούμε την εποχή που όλο και περισσότεροι γονείς δεν εμβολιάζουν τα παιδιά τους είναι γεγονός. Σύμφωνα με έρευνες μάλιστα, η χώρα μας κατατάσσεται στην 5η θέση στον κόσμο σε ανασφάλεια για τα εμβόλια, πίσω από τη Γαλλία, τη Βοσνία & Ερζεγοβίνη, τη Ρωσία και τη Μογγολία.

Όσοι προειδοποιούν για τις συνέπειες του μη εμβολιασμού, χαρακτηρίζονται από τους αρνητές του ως «πληρωμένοι παπαρολόγοι που εκφοβίζουν, προπαγανδίζουν και παραπληροφορούν τους γονείς». Οι φωνές όλων μας απέναντι στους εμβολιοσκεπτικιστές «πνίγονται» από τα social media και συγκεκριμένα το Facebook που έχει γεμίσει με αντιστασιακούς κατά των εμβολίων. Σελίδες με αναρίθμητα like με στρατευμένους γονείς που τα βάζουν με τις φαρμακευτικές που πλουτίζουν εις βάρος μας, με τους γιατρούς που «τα παίρνουν» από τις φαρμακευτικές και τους «ανεύθυνους γονείς που παίζουν τη ζωή των παιδιών τους στη ρουλέτα με το να τα εμβολιάζουν».

Συνήθως οι διαχειριστές των συγκεκριμένων σελίδων (που δεν φαίνεται να είναι γιατροί ή ειδικοί εν πάσει περιπτώσει) προτρέπουν τους γονείς να μην εμβολιάζουν τα παιδιά τους και εκεί μέσα γίνεται το αλαλούμ. Κάποιοι γονείς βρίσκονται σε τέτοια σύγχυση που ρωτούν αν πειράζει που το παιδί τους κάνει παρέα με άλλα παιδιά που είναι εμβολιασμένα ενώ άλλοι υπογράφουν όρκους αντιεμβολιασμού αποδεικνύοντας ότι ζουν σε ένα δικό τους κοινωνικό, νομικό και επιστημονικό σύμπαν. Αυτό θα μπορούσε να είναι και γραφικό, αν η στάση τους δεν αποτελούσε απειλή για την δημόσια υγεία.

Εχθές στο Παιδιατρικό κέντρο πέθανε ένα βρέφος 50 ημερών από κοκκύτη. Το βρέφος δεν πρόλαβε να εμβολιαστεί. Ωστόσο είναι σαφώς θύμα της αντιεμβολιαστικής υστερίας καθώς αν είχε εμβολιαστεί σωστά ο περιγυρός του, δεν θα είχε νοσήσει. Με λίγα λόγια μόλις άνοιξε στη χώρα μας ο χορός των άδικων θανάτων παιδιών, λόγω της αντιεμβολιαστικής λαίλαπας.

Πριν λίγο καιρό έπεσα πάνω σε μια παρέα μαμάδων – αρνητών των εμβολίων. Από τις συζητήσεις τους κατάλαβα ότι όλες είχαν από ένα μέχρι δέκα παιδάκια στον κοντινό τους κύκλο που ενώ δεν έκαναν εμβόλια δεν αρρώστησαν ποτέ. Οι ίδιες πάλι γνώριζαν έναν τεράστιο κύκλο παιδιών που έπαθαν τα χίλια μύρια όσα από τους εμβολιασμούς. Άλλα έμειναν παράλυτα, άλλα δεν τα κατάφεραν και μερικά ακόμα την γλίτωσαν από θαύμα. Οι ιστορίες της κόρης της θείας μιας μακρινής θείας που έπαθε εκείνο και το άλλο μόλις εμβολιάστηκε διαδίδονταν από στόμα σε στόμα επιβεβαιώνοντας πόσο τυχερές είναι που δεν ακολουθούν το κοπάδι. Όλους εμάς, δηλαδή, που εμβολιάζουμε τα παιδιά μας.

Με έναν πρόχειρο υπολογισμό συγκέντρωσα τα τρία συνηθέστερα επιχειρήματα που αντιτάσσουν οι πολέμιοι των εμβολίων για να βγάλω άκρη κάποια στιγμή.

  1. «Εμείς δεν εμβολιάσαμε τα παιδιά μας, και δεν έχουν πάθει τίποτα μέχρι τώρα».

Αγαπητοί γονείς που δεν εμβολιάζετε τα παιδιά σας, να ξέρετε πως «δεν πάθατε τίποτα» γιατί οι υπόλοιποι, που ευτυχώς είμαστε πολλοί ακόμα, έχουμε εμβολιάσει τα δικά μας παιδιά και τους εαυτούς μας. Με λίγα λόγια δεν πάθατε τίποτα γιατί πολύ απλά ζείτε σε ένα περιβάλλον που είναι δύσκολο να σας μεταδώσει κάποιος οποιαδήποτε αρρώστια. Αν ωστόσο ακολουθήσουν και άλλοι το παράδειγμά σας και δεν εμβολιάζουν τα παιδιά τους, τότε οι επικίνδυνες νόσοι μπορεί να μας χτυπήσουν την πόρτα.

Για να το πούμε διαφορετικά, εάν πέντε στους εκατό γονείς αποφύγουν τον εμβολιασμό, οι πέντε οικογένειες θα προστατευτούν αποφεύγοντας και τους κινδύνους του εμβολίου, χάρις στις υπόλοιπες 95 που εμβολιάστηκαν και έθεσαν τα παιδιά τους στους – ελάχιστους – κινδύνους του εμβολίου. Αν όμως είκοσι στους εκατό γονείς αποφασίσουν να αποφύγουν τον εμβολιασμό, τότε οι υπόλοιποι ογδόντα ανέλαβαν το ρίσκο από το εμβόλιο για τα παιδιά τους παραμένοντας ταυτόχρονα απροστάτευτοι: μια επιδημία μπορεί να τους πλήξει ανά πάσα στιγμή παρά τον εμβολιασμό. Η ιδιαιτερότητα των εμβολίων είναι ότι δουλεύουν καλύτερα εάν τα κάνουν όλοι, για αυτό όσοι δεν εμβολιάζετε τα παιδιά σας φέρετε ένα τεράστιο μερίδιο κοινωνικής ευθύνης για τις επιλογές σας.

2. «Και ποιος μου λέει ότι τα εμβόλια είναι 100% ασφαλή;».

Τίποτα δεν είναι 100% ασφαλές. Ούτε το νερό που πίνουμε. Και η πραγματικότητα είναι ότι κανένα εμβόλιο, όπως και κανένα φάρμακο, δεν είναι 100% ασφαλές. Για κάθε ιατρική παρέμβαση είναι καλό να φανταζόμαστε μια ζυγαριά: στην μία πλευρά υπάρχουν τα οφέλη του εμβολιασμού: τα εμβόλια προστατεύουν από ασθένειες που σκοτώνουν και στην άλλη πλευρά της ζυγαριάς βρίσκονται οι πιθανές παρενέργειες από τα εμβόλια: συνήθως άμεσες και παροδικές, σπάνια μακροπρόθεσμες ή μόνιμες – υπαρκτές αλλά ασυνήθεις. Η ζυγαριά κλίνει προς την πλευρά του οφέλους: τα συνιστώμενα εμβόλια σώζουν ζωές, δουλεύουν.

3. «Μα δεν υπάρχουν πια σήμερα οι ασθένειες του παρελθόντος, άρα γιατί να κάνουμε εμβόλια».

Η ιλαρά είναι σήμερα σπάνια επειδή τα περισσότερα παιδιά εμβολιάζονται εναντίον της. Πριν την εποχή των συγκεκριμένων εμβολίων, τα νοσήματα αυτά θέριζαν. Σε περιοχές της Αφρικής και του αναπτυσσόμενου κόσμου όπου τα σύγχρονα εμβόλια δεν υπάρχουν, ο κοκκύτης, η ιλαρά, ο τέτανος, η διφθερίτιδα συνεχίζουν να σκοτώνουν χιλιάδες, εκατομμύρια παιδιά κάθε χρόνο. Και η ιστορία δείχνει ότι, όποτε πέφτει η εμβολιαστική κάλυψη ενός πληθυσμού, η ασθένεια πολύ σύντομα αυξάνεται σε συχνότητα και εμφανίζονται επιδημίες. Μερικά χρόνια πριν, στη Μεγάλη Βρετανία, οι γονείς δεν εμβολίαζαν τα παιδιά τους ενάντια στην ιλαρά, με αποτέλεσμα να βρεθούν μπροστά σε επιδημία της αρρώστιας.

Επειδή, λοιπόν, ο κίνδυνος θανάτου από αυτές τις ασθένειες σήμερα φαίνεται, και είναι εντέλει, ελάχιστος και μη ορατός, πολλοί γονείς επιλέγουν την αποχή από αυτά. Και αυτό είναι λάθος. Οι αφελείς που αρνούνται να εμβολιάσουν τα παιδιά τους, σίγουρα δεν θέλουν το κακό τους. Μάλιστα συχνά είναι οι γονείς που έχουν οικολογικές ευαισθησίες, που ακολουθούν εναλλακτικές μεθόδους ιατρικής, που είναι χορτοφάγοι,που έχουν καταργήσει πλήρως τη χρήση αντιβιοτικών. Κι ενώ είναι γεμάτοι ευαισθησίες, είναι οι ίδιοι που μπορεί, εν αγνοία τους, να χορηγήσουν στο παιδί τους καθημερινά φόρμουλα ξένου γάλακτος ή τσάι, ή προϊόντα που μπορεί να περιέχουν πολλαπλάσια ποσότητα αλουμινίου σε σύγκριση με τα εμβόλια για παράδειγμα. Είναι οι ίδιοι που ενώ κάνουν τα πάντα εάν το παιδί τους αρρωστήσει, δυσκολεύονται να κάνουν όσα χρειάζεται ώστε να μην αρρωστήσει.

Ο νόμος όμως επιβάλλει να φοράμε στα παιδιά μας ζώνες ασφαλείας όταν βρίσκονται μέσα σε ένα αυτοκίνητο, άσχετα αν κάποιοι, κάποιες φορές δεν το κάνουν. Κι αυτό είναι λάθος. Και είναι ένα λάθος που πληρώνουν αθώα βρέφη και παιδιά.

 

Πηγή: www.themamagers.gr

Δαμάστε τις κακές τους συνήθειες

Published 18 Οκτωβρίου, 2016 by sofiaathanasiadou

varietai_2014_7_29_14_22_30_b2

Η λογοπεδικός Χαρά Καραμήτσου γράφει για τα παιδιά που θέλουν πάντα να μας ευχαριστούν και να κάνουν το σωστό

Ας είμαστε ειλικρινείς: παιδιά και σιχαμερές συνήθειες πάνε μαζί, από το σκάλισμα της μύτης μέχρι το φάγωμα των νυχιών. Πώς μπορούμε να τις σταματήσουμε ώστε να μη γίνουν μόνιμες; Οι παιδοψυχολόγοι υποστηρίζουν ότι οι κακές συνήθειες δρουν ανακουφιστικά – φυσικά και στον κόσμο των παιδιών. Τα μικρά παιδιά αγνοούν ότι αυτές δεν είναι κοινωνικά αποδεκτές συμπεριφορές και όσο τους φωνάζουμε και τα επιπλήττουμε γι’ αυτές τόσο περισσότερο επιμένουν.  Ωστόσο, όσο πιο γρήγορα απαλλαγούν από αυτές τόσο καλύτερα θα είναι και για τα ίδια και για τους γύρω τους. Αλλά πρώτα πρέπει να μάθουμε ποιες είναι αυτές οι κακές συνήθειες για να σχεδιάσουμε τις ανάλογες δράσεις αποφυγής τους:

Το σκάλισμα της μύτης

Να ξέρετε ότι δεν είναι μόνο το παιδί σας που επιδίδεται σε αυτή τη σιχαμερή δραστηριότητα. Είναι η πιο κοινή δυσάρεστη συνήθεια (για τους άλλους) και, σύμφωνα με μια έρευνα, το 91% των παιδιών εξακολουθεί το σκάλισμα της μύτης και στην ενήλικη ζωή. Ανθυγιεινή καταρχάς συνήθεια, αφού τα μικρά, γεμάτα μικρόβια, δαχτυλάκια εισχωρούν στις ρινικές μεμβράνες και τις μολύνουν.

Ενθαρρύνετε συνεχώς τη χρήση χαρτομάντιλου για να καθαρίζουν τη μύτη τους, δείξτε τους σε έναν καθρέφτη το πρόσωπό τους την ώρα της «δράσης» και συζητήστε το αηδιαστικό της υπόθεσης μαζί, αλλά και επιμείνετε με ήρεμες υπενθυμίσεις και συχνή επιβράβευση. Η χρήση βαζελίνης στις ρινικές κοιλότητες αποτρέπει την ξηρότητα και τον ερεθισμό τους.

Το φάγωμα των νυχιών (ονυχοφαγία)

Από ένταση, άγχος, πλήξη. Προκαλεί παραμορφώσεις στα δάχτυλα, τα ματώνει και δημιουργεί μολύνσεις.

Εάν το φάγωμα εντείνεται καθώς περνούν τα χρόνια, θα πρέπει να απευθυνθούμε σε ψυχολόγο.  Για πιο απλές και πρακτικές εφαρμογές, δοκιμάστε να του αποσπάσετε την προσοχή και το ενδιαφέρον με ένα αγαπημένο παιχνίδι για να παίξει ή με μαρκαδόρους για να ζωγραφίσει κ.τ.λ.

Πλαστελίνη και βερνίκια νυχιών με δυσάρεστη γεύση καλό είναι να απαγορεύονται. Εάν είναι κορίτσι, μπορείτε να το επιβραβεύσετε με έναν θαυμάσιο «ενισχυτή»: ένα μανικιούρ της μαμάς!
Τέλος, κόβετε βαθιά τα νύχια του/της για να μην μπαίνουν στον πειρασμό να τα μασουλάνε.

Το τράβηγμα-στριφογύρισμα των μαλλιών

Συνήθως συμβαίνει στα κορίτσια και είναι μάλλον ανώδυνο. Η τριχοτιλλομανία, όμως, μπορεί να δημιουργήσει φαλάκρα. Είναι περίπλοκη διαταραχή και θα πρέπει να ενημερωθεί ο παιδίατρός σας, ο οποίος θα σας παραπέμψει σε ειδικό ψυχολόγο για εξειδικευμένη παρέμβαση.

Χαμηλά, πιο χαμηλά…

Μόλις τα νήπια απελευθερωθούν από την πάνα -τον δεύτερο χρόνο- και συνειδητοποιήσουν ότι παίρνουν ευχαρίστηση αγγίζοντας τα γεννητικά τους όργανα, τίποτα δεν τα σταματάει. Αλλά και τα παιδιά του σχολείου συνεχίζουν αυτή τη συμπεριφορά, την οποία οι ειδικοί θεωρούν φυσιολογική, προτρέποντας τους γονείς να παραμένουν ήρεμοι και να την αγνοήσουν. Προσπαθήστε να μη στιγματίσετε και προπάντων να μην ταυτίσετε αυτή τους τη συνήθεια με κάτι κακό ή βρώμικο, γιατί στη νηπιακή ηλικία αυτή η δραστηριότητα δεν έχει σεξουαλική απόχρωση και πάντα συμβαίνει όταν είναι σε ένταση, πλήξη ή και κούραση. Λάβετε επίσης υπόψη σας ότι μπορεί κάτι να τα ενοχλεί, όπως μόλυνση του ουροποιητικού συστήματος κ.λπ. Αποσπάστε με ήρεμο τρόπο την προσοχή τους σε άλλες δραστηριότητες, αδιαφορήστε και αντιμετωπίστε τη δραστηριότητα αυτή με ανοιχτό μυαλό.

Βήχας ή φτέρνισμα χωρίς να κλείνουν το στόμα

Ισως η πιο βρωμερή συνήθεια. Εκατομμύρια μικροσκοπικά σταγονίδια εκτοξεύονται παντού διασκορπίζοντας μικρόβια που μας αρρωσταίνουν.

Να τους μάθετε να χρησιμοποιούν χαρτομάντιλα ή να γυρίζουν το κεφάλι στο πλάι, βήχοντας μέσα στον λυγισμένο αγκώνα τους.

Κακοί τρόποι

Μάθετε από νωρίς στα παιδιά σας τις λέξεις «ευχαριστώ» και «παρακαλώ». Ενθαρρύνετέ τα με φράσεις όπως «τι θα πεις;», «μπράβο που ήσουν τόσο ευγενικός/ή». Είναι πολύ σημαντικό να μάθουν σωστούς τρόπους από πολύ νωρίς. Δείχνει κοινωνικό σεβασμό και παιδεία.

Γκρίνια

Θέστε τους όρους σας όταν γκρινιάζουν ασταμάτητα. Εάν βάλετε τη δική σας οριοθέτηση στην ανάρμοστη αυτή συμπεριφορά και δεν ενδίδετε αλλά κρατάτε σταθερή πορεία, θα αποδυναμώσετε αυτή την εκνευριστική και εξουθενωτική συνήθειά τους.

Τσιμπολογήματα και ανθυγιεινό φαγητό

Τα μικρά παιδιά είναι πελάτες των φαστφουντάδικων, όπου όμως τα συνοδεύουν οι γονείς τους. Οι κατά πλειοψηφία πελάτες…

Προτού απορρίψετε κάποιο υγιεινό φαγητό -γιατί είναι αδύνατο να το φάει- μη φοβηθείτε να τους το δώσετε να το δοκιμάσουν πολλές φορές. Οι διαιτολόγοι ισχυρίζονται ότι πρέπει να το δοκιμάσουν 10 με 14 φορές προτού αποφασίσουν αν τους αρέσει ή όχι. Εάν αρνηθούν να φάνε το φαγητό του σπιτιού, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι δεν θα μαγειρεύετε ανάλογα με τη διάθεσή τους. Η εναλλακτική είναι μια φέτα ψωμί με τυρί. Αφήστε που οι εποχές είναι δύσκολες. Γενικά, οι λέξεις-κλειδιά για αλλαγή της συμπεριφοράς σε πιο αποδεκτές μορφές είναι:

Yπομονή: Οταν έχετε καταφέρει να έχουν την επιθυμητή συμπεριφορά, μπορεί να πισωγυρίσουν. Υπενθυμίστε τους ήρεμα τι πρέπει να κάνουν. Οταν τα διορθώνετε, εφαρμόστε αυτό που οι ψυχολόγοι ονομάζουν «μέθοδος σάντουιτς»: πείτε τους κάτι ενθαρρυντικό γύρω από το πόσο σκληρά προσπάθησαν, διορθώστε την παρατυπία και τελειώστε με θετική ενίσχυση.

Επιβράβευση: Δώστε ανταμοιβές («ενισχυτές»): Οταν κόβουν την κακιά συνήθεια, είναι λογικό να περιμένουν τον έπαινο (έναν καλό λόγο, ένα αυτοκόλλητο για την καλή συμπεριφορά τους κλπ). Τα παιδιά θέλουν πάντα να μας ευχαριστούν και να κάνουν το σωστό. Ο στόχος είναι να αλλάξετε την άσχημη συνήθεια σε μια πιο αποδεκτή. Εάν βρείτε μια ανταμοιβή που είναι ισχυρή, χρησιμοποιήστε την. Το κλειδί είναι η συνέχιση της θετικής ενίσχυσης της συμπεριφοράς και η ελαχιστοποίηση της αρνητικής. Καλή επιτυχία!

Της Χαράς Καραμήτσου
(λογοπεδικός, M.R.C.S.L.T.)
charakaramitsou@ath.forthnet.gr

 

Πηγή:www.protothema.gr

«Διώχτε» επειγόντως τα παιδιά σας από το σπίτι

Published 17 Οκτωβρίου, 2016 by sofiaathanasiadou

 

e791ab626e6785062374d45b25cc6e7f_xl

Η μητέρα μου ξέσπασε σε αναφιλητά, όταν ένα πρωινό, γύρω στα είκοσί μου χρόνια, της ανακοίνωσα την απόφασή μου να φύγω από το σπίτι και να μείνω μόνος.

Ο πατέρας μου με σκυθρωπό ύφος μου έδωσε να καταλάβω πως δε θα με δεχόταν πίσω αν το έκανα. Δεν ενέδωσα στον πλάγιο εκβιασμό, ήμουν αποφασισμένος να πάρω τη ζωή στα χέρια μου.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ το κλαμένο βλέμμα της μάνας, το πρωινό που μετακόμιζα. Από τη μία ήξερα πως έκανα το σωστό. Από την άλλη όμως μούδιαζα στην ιδέα της νέας προοπτικής. Εκείνο που δεν κατάλαβα ποτέ, ήταν γιατί η μητέρα έκανε τόσο μεγάλο θέμα το γεγονός πως μετακόμιζα στο δεύτερο σπίτι του κτήματος που βρισκόταν 20 μέτρα μακριά.

Για εκείνη, είτε πήγαινα στο διπλανό σπίτι, είτε σε διπλανό πλανήτη, η θλίψη ήταν ίδια. Έβλεπε ξεκάθαρα πλέον πως έκανα το πρώτο δειλό βήμα να ανοίξω τα φτερά μου και δε μπορούσε να συμφιλιωθεί με την ιδέα πως δεν θα την είχα πλέον ανάγκη. Ένας ανεξάρτητος άνδρας, θα έπαιρνε τη θέση του μικρού της που φρόντιζε και προστάτευε τόσα χρόνια. Κι αυτό την αποκαθήλωνε, εν μέρει, ως μητέρα, μηδένιζε το ρόλο της. Η έτσι νόμιζε.

Την πραγματική αλλαγή, την ένιωσα όταν άφησα το νησί, μετά από λίγο καιρό, για να κυνηγήσω τα όνειρά μου. Στη μεγάλη πόλη που πήγα και που δυσκολεύτηκα να προσαρμοστώ, δεν θα μου έπλενε τα ρούχα η μαμά, ούτε το φαγητό θα μου είχε στο τραπέζι. Θα έπρεπε να ρυθμίζω μόνος για την καθημερινότητά μου. όσα θεωρούσα δεδομένα. Εκείνοι θα έπαυαν να με φροντίζουν, να με συμβουλεύουν, να μου λένε τι να κάνω…

ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ; Αυτή ήταν η μαγική φράση: Είτε ευθέως είτε πλαγίως, οι γονείς μου, πάντα με καλή πρόθεση, έλεγχαν τη συμπεριφορά μου με λέξεις, εκφράσεις, αλλά και πλάγιες επιδοκιμασίες και αποδοκιμασίες. Ακόμα και με το βλέμμα με έκαναν να σταματάω όταν υπήρχε κίνδυνος να πληγωθώ, όταν έκανα κάτι που δεν θα αποδοκίμαζε ο νησιώτικος μικρόκοσμος. Μου παρείχαν μια αρρωστημένη ασφάλεια που δεν με αντιπροσώπευε.

Σε αρκετά μέρη της επαρχίας, πολλά «σόγια» λαϊκών κυρίως στρωμάτων, καταλαμβάνουν ολόκληρες συνοικίες. Στην Αθήνα, αντίστοιχα, οι «οικογενειακές πολυκατοικίες» δίνουν και παίρνουν. Λόγω της ανεπάρκειας κοινωνικών παροχών του ελληνικού κράτους, τα μέλη αυτών των οικογενειών αλληλοπροστατεύονταν και εξακολουθούν, δυστυχώς, να το κάνουν μέχρι και σήμερα από ανάγκη. Έτσι, εκτός από τους παραδοσιακούς ρόλους, καλούνται να παίξουν κι εκείνους του νοσοκόμου, του γηροκόμου, του νηπιαγωγού, του ψυχολόγου.

Αλλά δυστυχώς, μαζί με τους δυνατούς δεσμούς, φουντώνει και η εξάρτηση.

Έτσι, παράλληλα με αυτό το αξιέπαινο φαινόμενο, καλλιεργήθηκε κι εκείνο της καταπιεσμένης σκέψης και κοινωνικής συμπεριφοράς, που σε συνδυασμό με τις κακώς εννοούμενες παραδόσεις, δεν αφήνει πολλά νεότερα μέλη των οικογενειών αυτών να ανοίξουν τα φτερά τους και να τολμήσουν ή να υιοθετήσουν εύκολα οτιδήποτε νέο. Η νοοτροπία των μελών της ευρύτερης οικογένειας, σφυρηλατείται καθημερινά με ένα πανομοιότυπο αναχρονιστικό τρόπο, από τους πρεσβύτερους, που έχουν το «αλάθητο». Τα παιδιά καταπίνουν τις απορίες τους, δε συγκρούονται με το παράλογο, γίνονται παθητικοί αποδέκτες της «αυθεντίας των σοφών», επικροτώντας, έτσι, άθελά τους τη συντήρηση.

Η υπερπροστασία των παιδιών, τα καταδικάζει σε μελλοντικό διανοητικό μαρασμό. Οι γονείς εξασφαλίζοντας τους ένα αποστειρωμένο από μικρόβια περιβάλλον, δεν λαμβάνουν υπόψιν πως τα παιδιά τους δεν θα χρησιμοποιήσουν χειρουργική μάσκα βγαίνοντας εκεί έξω. Το απαίδευτο μυαλό τους δεν θα τους βοηθήσει να διακρίνουν τα εχθρικά από τα ωφέλιμα και απαραίτητα «μικρόβια» που ολοκληρώνουν την προσωπικότητα. Και οι αμήχανοι γονείς που το γνωρίζουν καλά αυτό, δεν τολμούν να αφήσουν τα παιδιά τους, επειδή ξέρουν μέσα τους πως δεν μπορούν να σταθούν μόνα, ακόμα και με διακριτική επίβλεψη. Ακόμα και όταν φεύγουν για σπουδές για λίγα χρόνια, σε άλλη πόλη, η επιρροή τους εξακολουθεί να κάνει ζημιά.

Οι κακουχίες των περασμένων δεκαετιών, έκανε πολλούς Έλληνες να θεωρήσουν ιερό καθήκον και απόδειξη αγάπης, να μην λείψει τίποτα στα παιδιά τους. Όμως αυτή η αγάπη-μπούμερανγκ τα πνίγει, μεταλλάσσοντας τα, μελλοντικά, σε ανώριμους πολίτες, που μαθαίνουν στην ακάματη επιβίωση.

Σε κάποιες περιπτώσεις εύπορων οικογενειών, τα παιδιά σπαταλούν το πατρικό χρήμα χωρίς να κοπιάζουν για την απόκτησή του, αφού δεν τα ενθάρρυναν ποτέ οι γονείς τους να δουλέψουν, έστω έναν από τους μήνες των θερινών διακοπών του σχολείου, ώστε να μάθουν να κολυμπούν στα ρηχά, με ασφάλεια. Και να πηγαίνουν σε πιο βαθιά νερά από μόνα τους, σαν πρόκληση.

Δυστυχώς τα περισσότερα ελληνόπουλά πνίγονται από τα πολλά σωσίβια που τους τυλίγουν οι γονείς τους και περιφέρονται σα ζόμπι διεκδικώντας δικαιώματα, χωρίς υποχρεώσεις. Και που πολύ σύντομα θα βρεθούν αδύναμοι και θλιβεροί σε κάποια διαδήλωση για την αδικία που τους επιβάλλει ο νέος πατερούλης, που λέγεται κράτος.

Το κακό όμως, δεν σταματάει εδώ.

Έχοντας μάθει λειτουργούν με αδύναμη κρίση, θα κληθούν να αποφασίσουν για τη χώρα τους πληγώνοντας ανεπανόρθωτα το συμπολίτη τους, με την ψήφο τους. Και ο αισχρός συνειρμός λέει πως αν η γενιά του πολυτεχνείου, που ήταν η γενιά της διανόησης, οδήγησε τη χώρα σε μια αδυσώπητη κρίση, τι επιφυλάσσει το μέλλον από τη σημερινή γενιά του I-PHONE, τη γενιά του «Γρηγορόπουλου», όπου παιδιά εύπορων οικογενειών επαναστατούν μόνο και μόνο επειδή τα έχουν όλα.

Όπου δεν υπάρχει χώρος για προσωπικά επιτεύγματα, που δεν τους επιτρέπουν να ταλαιπωρηθούν στη ζωή τους, να αγωνιστούν. Που οι γονείς τους κλείνουν γλυκά την πόρτα κρατώντας τα, όμως, μέσα. Που δεν τα αφήνουν μάθουν από τα λάθη τους. Που τα αναγκάζουν να δημιουργήσουν δικούς τους δαίμονες ώστε να μπορέσουν να διοχετεύσουν τη νεανική τους ενέργεια πολεμώντας τους.

Κάντε ένα δώρο ζωής στα παιδιά σας. Επικοινωνήστε μαζί τους, δείτε τις ανάγκες τους, βάλτε τα να δουλέψουν κάπου από νωρίς, δώστε τους τροφή για σκέψη.

Στείλτε τα να μείνουν για λίγο σε άλλες χώρες. Όχι για να γυρνάνε και να κοιτάζουν τα αξιοθέατα, αλλά να μείνουν σε οικογένειες, να δουν πως ζουν οι άνθρωποι, πώς σκέφτονται. Να καταλάβουν μια απλή αλήθεια. Πως η ανθρώπινη φύση είναι ίδια, πως υπάρχουν άπειρες νοοτροπίες, χιλιάδες απόψεις, δεκάδες όψεις του ίδιου νομίσματος.

Αφήστε τα να τσαλακωθούν, να ταλαιπωρηθούν, να μάθουν πως η ευτυχία αποκτιέται με καθημερινό αγώνα. Πως το χρήμα έχει ουσιαστική αξία όταν κερδίζεται κι όχι όταν χαρίζεται.

Δώστε τους ένα μάθημα ζωής. Και όταν επιστρέψουν διώχτε τα από το σπίτι, αλλά όχι από τη ζωή σας. Βοηθήστε τα να γίνουν ώριμοι και υπεύθυνοι άνθρωποι, να είναι κύριοι του εαυτού τους και όχι να περιμένουν από εσάς τα πάντα και κατά συνέπεια αργότερα από το κράτος, κυνηγώντας τη χίμαιρα του δημοσίου.

Μην τους στερείτε το πιο όμορφο παιχνίδι που έχουν πραγματικά ανάγκη, αλλά δεν το γνωρίζουν.

Facebook: Tzitzis Yannis

Διαβάστε περισσότερα: «Διώχτε» επειγόντως τα παιδιά σας από το σπίτι – iPaideia.gr