«Διώχτε» επειγόντως τα παιδιά σας από το σπίτι

Published 17 Οκτωβρίου, 2016 by sofiaathanasiadou

 

e791ab626e6785062374d45b25cc6e7f_xl

Η μητέρα μου ξέσπασε σε αναφιλητά, όταν ένα πρωινό, γύρω στα είκοσί μου χρόνια, της ανακοίνωσα την απόφασή μου να φύγω από το σπίτι και να μείνω μόνος.

Ο πατέρας μου με σκυθρωπό ύφος μου έδωσε να καταλάβω πως δε θα με δεχόταν πίσω αν το έκανα. Δεν ενέδωσα στον πλάγιο εκβιασμό, ήμουν αποφασισμένος να πάρω τη ζωή στα χέρια μου.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ το κλαμένο βλέμμα της μάνας, το πρωινό που μετακόμιζα. Από τη μία ήξερα πως έκανα το σωστό. Από την άλλη όμως μούδιαζα στην ιδέα της νέας προοπτικής. Εκείνο που δεν κατάλαβα ποτέ, ήταν γιατί η μητέρα έκανε τόσο μεγάλο θέμα το γεγονός πως μετακόμιζα στο δεύτερο σπίτι του κτήματος που βρισκόταν 20 μέτρα μακριά.

Για εκείνη, είτε πήγαινα στο διπλανό σπίτι, είτε σε διπλανό πλανήτη, η θλίψη ήταν ίδια. Έβλεπε ξεκάθαρα πλέον πως έκανα το πρώτο δειλό βήμα να ανοίξω τα φτερά μου και δε μπορούσε να συμφιλιωθεί με την ιδέα πως δεν θα την είχα πλέον ανάγκη. Ένας ανεξάρτητος άνδρας, θα έπαιρνε τη θέση του μικρού της που φρόντιζε και προστάτευε τόσα χρόνια. Κι αυτό την αποκαθήλωνε, εν μέρει, ως μητέρα, μηδένιζε το ρόλο της. Η έτσι νόμιζε.

Την πραγματική αλλαγή, την ένιωσα όταν άφησα το νησί, μετά από λίγο καιρό, για να κυνηγήσω τα όνειρά μου. Στη μεγάλη πόλη που πήγα και που δυσκολεύτηκα να προσαρμοστώ, δεν θα μου έπλενε τα ρούχα η μαμά, ούτε το φαγητό θα μου είχε στο τραπέζι. Θα έπρεπε να ρυθμίζω μόνος για την καθημερινότητά μου. όσα θεωρούσα δεδομένα. Εκείνοι θα έπαυαν να με φροντίζουν, να με συμβουλεύουν, να μου λένε τι να κάνω…

ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ; Αυτή ήταν η μαγική φράση: Είτε ευθέως είτε πλαγίως, οι γονείς μου, πάντα με καλή πρόθεση, έλεγχαν τη συμπεριφορά μου με λέξεις, εκφράσεις, αλλά και πλάγιες επιδοκιμασίες και αποδοκιμασίες. Ακόμα και με το βλέμμα με έκαναν να σταματάω όταν υπήρχε κίνδυνος να πληγωθώ, όταν έκανα κάτι που δεν θα αποδοκίμαζε ο νησιώτικος μικρόκοσμος. Μου παρείχαν μια αρρωστημένη ασφάλεια που δεν με αντιπροσώπευε.

Σε αρκετά μέρη της επαρχίας, πολλά «σόγια» λαϊκών κυρίως στρωμάτων, καταλαμβάνουν ολόκληρες συνοικίες. Στην Αθήνα, αντίστοιχα, οι «οικογενειακές πολυκατοικίες» δίνουν και παίρνουν. Λόγω της ανεπάρκειας κοινωνικών παροχών του ελληνικού κράτους, τα μέλη αυτών των οικογενειών αλληλοπροστατεύονταν και εξακολουθούν, δυστυχώς, να το κάνουν μέχρι και σήμερα από ανάγκη. Έτσι, εκτός από τους παραδοσιακούς ρόλους, καλούνται να παίξουν κι εκείνους του νοσοκόμου, του γηροκόμου, του νηπιαγωγού, του ψυχολόγου.

Αλλά δυστυχώς, μαζί με τους δυνατούς δεσμούς, φουντώνει και η εξάρτηση.

Έτσι, παράλληλα με αυτό το αξιέπαινο φαινόμενο, καλλιεργήθηκε κι εκείνο της καταπιεσμένης σκέψης και κοινωνικής συμπεριφοράς, που σε συνδυασμό με τις κακώς εννοούμενες παραδόσεις, δεν αφήνει πολλά νεότερα μέλη των οικογενειών αυτών να ανοίξουν τα φτερά τους και να τολμήσουν ή να υιοθετήσουν εύκολα οτιδήποτε νέο. Η νοοτροπία των μελών της ευρύτερης οικογένειας, σφυρηλατείται καθημερινά με ένα πανομοιότυπο αναχρονιστικό τρόπο, από τους πρεσβύτερους, που έχουν το «αλάθητο». Τα παιδιά καταπίνουν τις απορίες τους, δε συγκρούονται με το παράλογο, γίνονται παθητικοί αποδέκτες της «αυθεντίας των σοφών», επικροτώντας, έτσι, άθελά τους τη συντήρηση.

Η υπερπροστασία των παιδιών, τα καταδικάζει σε μελλοντικό διανοητικό μαρασμό. Οι γονείς εξασφαλίζοντας τους ένα αποστειρωμένο από μικρόβια περιβάλλον, δεν λαμβάνουν υπόψιν πως τα παιδιά τους δεν θα χρησιμοποιήσουν χειρουργική μάσκα βγαίνοντας εκεί έξω. Το απαίδευτο μυαλό τους δεν θα τους βοηθήσει να διακρίνουν τα εχθρικά από τα ωφέλιμα και απαραίτητα «μικρόβια» που ολοκληρώνουν την προσωπικότητα. Και οι αμήχανοι γονείς που το γνωρίζουν καλά αυτό, δεν τολμούν να αφήσουν τα παιδιά τους, επειδή ξέρουν μέσα τους πως δεν μπορούν να σταθούν μόνα, ακόμα και με διακριτική επίβλεψη. Ακόμα και όταν φεύγουν για σπουδές για λίγα χρόνια, σε άλλη πόλη, η επιρροή τους εξακολουθεί να κάνει ζημιά.

Οι κακουχίες των περασμένων δεκαετιών, έκανε πολλούς Έλληνες να θεωρήσουν ιερό καθήκον και απόδειξη αγάπης, να μην λείψει τίποτα στα παιδιά τους. Όμως αυτή η αγάπη-μπούμερανγκ τα πνίγει, μεταλλάσσοντας τα, μελλοντικά, σε ανώριμους πολίτες, που μαθαίνουν στην ακάματη επιβίωση.

Σε κάποιες περιπτώσεις εύπορων οικογενειών, τα παιδιά σπαταλούν το πατρικό χρήμα χωρίς να κοπιάζουν για την απόκτησή του, αφού δεν τα ενθάρρυναν ποτέ οι γονείς τους να δουλέψουν, έστω έναν από τους μήνες των θερινών διακοπών του σχολείου, ώστε να μάθουν να κολυμπούν στα ρηχά, με ασφάλεια. Και να πηγαίνουν σε πιο βαθιά νερά από μόνα τους, σαν πρόκληση.

Δυστυχώς τα περισσότερα ελληνόπουλά πνίγονται από τα πολλά σωσίβια που τους τυλίγουν οι γονείς τους και περιφέρονται σα ζόμπι διεκδικώντας δικαιώματα, χωρίς υποχρεώσεις. Και που πολύ σύντομα θα βρεθούν αδύναμοι και θλιβεροί σε κάποια διαδήλωση για την αδικία που τους επιβάλλει ο νέος πατερούλης, που λέγεται κράτος.

Το κακό όμως, δεν σταματάει εδώ.

Έχοντας μάθει λειτουργούν με αδύναμη κρίση, θα κληθούν να αποφασίσουν για τη χώρα τους πληγώνοντας ανεπανόρθωτα το συμπολίτη τους, με την ψήφο τους. Και ο αισχρός συνειρμός λέει πως αν η γενιά του πολυτεχνείου, που ήταν η γενιά της διανόησης, οδήγησε τη χώρα σε μια αδυσώπητη κρίση, τι επιφυλάσσει το μέλλον από τη σημερινή γενιά του I-PHONE, τη γενιά του «Γρηγορόπουλου», όπου παιδιά εύπορων οικογενειών επαναστατούν μόνο και μόνο επειδή τα έχουν όλα.

Όπου δεν υπάρχει χώρος για προσωπικά επιτεύγματα, που δεν τους επιτρέπουν να ταλαιπωρηθούν στη ζωή τους, να αγωνιστούν. Που οι γονείς τους κλείνουν γλυκά την πόρτα κρατώντας τα, όμως, μέσα. Που δεν τα αφήνουν μάθουν από τα λάθη τους. Που τα αναγκάζουν να δημιουργήσουν δικούς τους δαίμονες ώστε να μπορέσουν να διοχετεύσουν τη νεανική τους ενέργεια πολεμώντας τους.

Κάντε ένα δώρο ζωής στα παιδιά σας. Επικοινωνήστε μαζί τους, δείτε τις ανάγκες τους, βάλτε τα να δουλέψουν κάπου από νωρίς, δώστε τους τροφή για σκέψη.

Στείλτε τα να μείνουν για λίγο σε άλλες χώρες. Όχι για να γυρνάνε και να κοιτάζουν τα αξιοθέατα, αλλά να μείνουν σε οικογένειες, να δουν πως ζουν οι άνθρωποι, πώς σκέφτονται. Να καταλάβουν μια απλή αλήθεια. Πως η ανθρώπινη φύση είναι ίδια, πως υπάρχουν άπειρες νοοτροπίες, χιλιάδες απόψεις, δεκάδες όψεις του ίδιου νομίσματος.

Αφήστε τα να τσαλακωθούν, να ταλαιπωρηθούν, να μάθουν πως η ευτυχία αποκτιέται με καθημερινό αγώνα. Πως το χρήμα έχει ουσιαστική αξία όταν κερδίζεται κι όχι όταν χαρίζεται.

Δώστε τους ένα μάθημα ζωής. Και όταν επιστρέψουν διώχτε τα από το σπίτι, αλλά όχι από τη ζωή σας. Βοηθήστε τα να γίνουν ώριμοι και υπεύθυνοι άνθρωποι, να είναι κύριοι του εαυτού τους και όχι να περιμένουν από εσάς τα πάντα και κατά συνέπεια αργότερα από το κράτος, κυνηγώντας τη χίμαιρα του δημοσίου.

Μην τους στερείτε το πιο όμορφο παιχνίδι που έχουν πραγματικά ανάγκη, αλλά δεν το γνωρίζουν.

Facebook: Tzitzis Yannis

Διαβάστε περισσότερα: «Διώχτε» επειγόντως τα παιδιά σας από το σπίτι – iPaideia.gr

Ανατρέφοντας γιους που μεταχειρίζονται τις γυναίκες σωστά

Published 17 Οκτωβρίου, 2016 by sofiaathanasiadou

i-mama-einai-tospiti-696x462

 

Ως άντρας, αισθάνομαι πιο τρομαγμένος και αηδιασμένος από πολλές γυναίκες όταν μαθαίνω για βιασμούς και σεξουαλικές κακοποιήσεις. Αυτές οι αποτρόπαιες πράξεις δίνουν στους υπόλοιπους από εμάς ένα κακό όνομα και παρέχουν τροφή για σχόλια που αρχίζουν με φράσεις όπως: «δυστυχώς οι άνδρες είναι τόσο …». Και δεν είμαστε – θέλω να πω, όχι όλοι μας.

Ως πατέρας, όμως, είμαι ευγνώμων που έρχονται στην επιφάνεια τέτοιες περιπτώσεις. Μου έχουν δώσει πολλές ευκαιρίες για να συζητήσουμε με τα τρία αγόρια μου (ηλικίας 18, 15 και 12) σχετικά με τον τρόπο που πρέπει να μεταχειρίζονται τις γυναίκες. Θεωρώ πολύ σημαντικό να αναθρέψω τους γιους μου με τέτοιο τρόπο, ώστε να γίνουν πάνω απ’ όλα άνθρωποι κι έπειτα σωστοί άντρες, που θα συμπεριφέρονται στις γυναίκες με ευαισθησία, σεβασμό και ευγένεια – σαν τζέντλεμαν με άλλα λόγια. Συχνά πιστεύουμε ότι έχουμε διανύσει πολύ δρόμο τα τελευταία 50 χρόνια, αλλά απ΄ότι βλέπω τα νεαρά αγόρια περιβάλλονται από στερεοτυπικές σεξιστικές εικόνες της ποπ κουλτούρας που προβάλλονται από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

ΦΡΟΝΤΙΖΩ ΝΑ ΦΕΡΟΜΑΙ ΣΩΣΤΑ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΤΑ ΑΥΤΙΑ ΤΟΥΣ.

Η προσπάθειά μου να είμαι ένα καλό παράδειγμα γι’ αυτούς έχει τρία σκέλη.

Ο πρώτος στόχος είναι να φροντίζω να συμπεριφέρομαι πάντα σωστά στις γυναίκες και ειδικά στη μητέρα τους.  Ξέρω ότι τα παιδιά μαθαίνουν με τα μάτια τους κι όχι με τα αυτιά τους. Δεν μου είναι καθόλου δύσκολο να φέρομαι σωστά στη γυναίκα μου. Αισθάνομαι τυχερός που με παντρεύτηκε. Μου δίνει χαρά να της πηγαίνω καφέ στο κρεβάτι, να κολλάω στο βλέμμα της και στις λέξεις της και άλλα πολλά. Όμως, αναρωτιέμαι: το περνάω αυτό στα αγόρια μου; Μάλλον ναι. Συχνά, παρακολουθώ πολύ προσεκτικά το πώς της φέρονται τα ίδια τα παιδιά και πώς την αντιμετωπίζουν, πιστεύοντας ότι είναι πιθανώς ένας ακριβής προγνωστικός δείκτης για το πώς θα συμπεριφέρονται προς τις άλλες γυναίκες στη ζωή τους.

Ο δεύτερος στόχος είναι η ατελείωτη, εξαιρετικά δύσκολη προσπάθεια να μπω ανάμεσά στους γιους μου και στον μισογυνισμό με τον οποίο βομβαρδίζονται καθημερινά από παντού. Λέω «εξαιρετικά δύσκολη», γιατί είναι τόσο δύσκολο να παρακολουθείς τα πάντα. Όταν ήμουν 14, ο πατέρας μου απηύδησε με το πόση τηλεόραση βλέπαμε ο αδελφός μου κι εγώ. Προκειμένου να αποσπάσει την προσοχή μας από το «χαζοκούτι», όπως συνήθισε να λέει,  την κλείδωσε στο υπόγειο. Σήμερα, όμως, έχουμε τρεις τηλεοράσεις, πέντε κινητά τηλέφωνα, δύο τάμπλετ και τρεις υπολογιστές. Σίγουρα, δεν μπορώ να παρακολουθώ τα πάντα, αλλά κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ.

Ο τρίτος στόχος είναι να ενημερώνονται οι γιοι μου για το συμβαίνει στον κόσμο και να συζητάμε μαζί θέματα που μπορούν να τους διδάξουν κάτι. Τα μηνύματα που προκύπτουν από αυτές τις συζητήσεις είναι ξεκάθαρα και στηρίζονται σχεδόν πάντα σε ένα παράδειγμα προς αποφυγή. Έτσι, έχουν πλέον καλά στο μυαλό τους ότι δεν χτυπάμε ποτέ μια γυναίκα, δεν την εκφοβίζουμε, δεν την εκβιάζουμε και δεν βιντεοσκοπούμε ποτέ τίποτε χωρίς την συγκατάθεσή της. Αντιθέτως, την στηρίζουμε και την βοηθάμε αν βρίσκεται σε κίνδυνο ή κακοποιείται και όχι μόνο.

Θέλω να εμπεδώσουν την ιδέα ότι το να είσαι τζέντλεμαν είναι κάτι περισσότερο από το να συμπεριφέρεσαι σωστά στις γυναίκες. Φυσικά, αυτό μπορεί να σημαίνει ότι μπορεί κάποια στιγμή να χρειαστεί να πάνε κόντρα στην «αγέλη» για χάρη των αρχών τους.

Αλλά για μένα αυτό σημαίνει να είσαι άντρας.

Επιμέλεια Γιάννης Αποστολίδης

Πηγή:www.themamagers.gr

Πώς είναι να είσαι γονιός ενός «ιδιαίτερου» παιδιού

Published 15 Οκτωβρίου, 2016 by sofiaathanasiadou
pws-einai-na-eisai-gonios-enos-idiaiterou-paidiou
Σοφία Δρόσου
Κάθε πρωί η ίδια ιστορία στο διπλανό διαμέρισμα. «Πάλι με φωνές ξεκινήσαμε για το σχολείο! Αργήσαμε, κάνε γρήγορα, μη χαζεύεις, πάρε την τσάντα σου, πού είναι το κολατσιό σου, μην ξεχάσεις τη ζακέτα σου».
Μια μαμά έξαλλη κι ένα παιδί ασυντόνιστο που την ακολουθεί χαζεύοντας. Τον βάζει να κάτσει στο πίσω κάθισμα χωρίς ζώνη, πετάει και την μαθητική τσάντα όπως-όπως, βάζει μπρος και μαρσάροντας νευρικά φεύγει.
«Αλίμονο» σκέφτομαι, «έτσι θα ξεκινήσει το παιδάκι τη μέρα του! Τι άκαρδη μάνα!»
Το μεσημέρι η ίδια ιστορία. Φωνές και κλάματα. Το παιδί ούρλιαξε, η μαμά τον έβαλε τιμωρία στο μπαλκόνι. Χτυπούσε στο τζάμι ρυθμικά και επαναλαμβανόμενα για να μπει μέσα!
Η μητέρα άνοιξε μετά από πολύ ώρα: «Σταμάτα επιτέλους! Με έχεις κάνει ρεζίλι σ’ όλη τη γειτονιά. Πέρνα μέσα έχεις διάβασμα!»
Αλίμονο! Έτσι θα διαβάσει το παιδάκι τα μαθήματά του. Τι άστοργη μάνα!
Το βράδυ έβρεξε, είχε καταιγίδα! Οργή και φασαρία από δίπλα. Το παιδί φοβόταν τις αστραπές, κλάμα, γκρίνια. Οι γονείς να τσακώνονται μεταξύ τους.
«Έλεος» είπα, «θα τους καταγγείλω στο Χαμόγελο του παιδιού!»
Πόσες και πόσες φορές δεν έχουμε γίνει μάρτυρες κάποιων τέτοιων συμπεριφορών.
Γονείς σε έκτακτη ανάγκη, παιδιά αβοήθητα. Ταυτόχρονα διαβάζοντας κάποια άρθρα, κάπου στην Αμερική μία μαμά τραυμάτισε θανάσιμα με μαχαίρι τον αυτιστικό 14χρονο γιο της. Απεχθής πράξη, ασυζητητί.
Έχει όμως ποτέ κανείς ενδιαφερθεί να αφιερώσει μια μέρα στα άτομα που φροντίζουν, που έχουν την ευθύνη ανθρώπων ψυχικά πασχόντων;
Στο προαναφερθέν περιστατικό, είναι πολύ εύκολο να κριθεί η μάνα ως άσπλαχνη και άκαρδη, από ανθρώπους που δεν ξέρουν, δε ζουν και δε βιώνουν την ψυχική δυσκολία.
Είναι τεράστια η ευθύνη, η πίεση και η καθημερινή πρόκληση να ανατρέψεις ένα παιδί με οποιαδήποτε μορφής εξελικτική δυσκολία. Τίποτα δεν είναι αναμενόμενο, τίποτα σταθερό.
Αν ένας γονέας παιδιού τυπικής ανάπτυξης χρειάζεται μία φορά υπομονή και επιμονή, ο γονέας παιδιού με αναπτυξιακές δυσκολίες χρειάζεται πολλαπλάσιες δεξιότητες σταθερότητας, υπομονής, ελπίδας, προσδοκίας, αντοχής και ανοχής. Επιπροσθέτως, απαιτούνται γνώσεις παιδιάτρου, ψυχολόγου, ψυχιάτρου, παιδαγωγού, νοσοκόμας και εμψυχωτή!
Όλοι μας, όταν περιμένουμε τον ερχομό ενός παιδιού, κάνουμε όνειρα, χτίζουμε σχέδια μιας χαρούμενης και ευτυχισμένης ζωής με την οικογένειά μας.
Αν η ζωή μας «δώσει» ως δώρο-πρόκληση ένα παιδί με ιδιαίτερες ανάγκες τότε αναγκαζόμαστε να ζούμε υπό ιδιαίτερες συνθήκες. Αναπροσαρμόζουμε τα όνειρα της ανθόσπαρτης, απροβλημάτιστης ζωής υπό το πλαίσιο της εν γένει δυσκολίας.
Είναι ανθρώπινη η απογοήτευση και τα συναισθήματα θλίψης και ματαίωσης. Είναι ανθρώπινη η στάση της απόγνωσης μερικές φορές μπροστά στο νέο μιας μόνιμης δυσκολίας και των συνεπειών αυτής.
Η αίσθηση του αδιεξόδου, ενός ατέρμονου αγώνα κάλυψης των αναγκών του άλλου, ατελείωτης φροντίδας και δοτικότητας, περιορισμών στην προσωπική ζωή. Όλα αυτά μάλιστα χωρίς πολλές φορές την ανταπόκριση, την αλλαγή προς το καλύτερο, ένα φιλί ή ένα χάδι.
Με αφορμή την 10η Οκτωβρίου και την ημέρα ψυχικής υγείας, οφείλω να πω πως σε αυτούς τους γονείς εγώ αφιερώνω όχι μια και δυο, αλλά όλες τις ημέρες του χρόνου, για την καθημερινή για πολλά έτη πολλές φορές δίχως γνώση, δίχως στήριξη, δίχως ανταπόκριση. Εκεί υπάρχει η αληθινή πρόκληση της γονεϊκής αγάπης, κατανόησης και άνευ όρων αποδοχής του παιδιού σου.
Σε αυτούς τους γονείς λοιπόν, ένα μεγάλο «ΜΠΡΑΒΟ» για τις συνεχιζόμενες προσπάθειες, να βρουν νόημα και εξήγηση για την «αποστολή» τους σε αυτή τη ζωή μαζί με το παιδί τους.
Πηγή: www.ilov.gr

Βρέφος 40 ημερών πωλείται στο eBay έναντι 5.000 ευρώ (εικόνες)

Published 13 Οκτωβρίου, 2016 by sofiaathanasiadou
Pic shows: The newborn baby that has been offered for sale on Ebay. Police are investigating after a baby girl was put up for sale on the eBay online auction website. The one-month-old tot, called Maria, was put up for sale with offers invited over 5,000 EUR (4,510 GBP). According to the listing, which was taken down by eBay within 30 minutes, Maria lives in the city of Duisburg in western Germany's state of North Rhine-Westphalia. The seller included photographs of dark-haired Maria wearing a variety of sleepsuits in the listing which was entitled: "Child, 40 days old named Maria… for sale." The listing quickly went viral on social media and internet forums where users were scandalised that somebody would post such a listing. eBay spokesman Pierre Du Bois said the company removed the listing and informed the police as soon as they were aware of the matter. He said: "We received a lot of complaints from users and we immediately pursued the matter. In such a case, we provide the authorities with all available information." It is not yet clear whether the eBay seller really wanted to make money out of the baby or whether it was all just a bad joke. Mr Du Bois said that eBay suffered from its fair share of hoax listings including both bad jokes and attempts to defraud users. "We immediately ban these providers. We have specially trained teams which keep track on such cases and quickly react," he said. (ends)

Ανθρωποκυνηγητό έχει εξαπολύσει η γερμανική αστυνομία για τον εντοπισμό των ατόμων που φέρονται να έχουν θέσει προς πώληση στο eBay ένα μωρό ενός μηνός έναντι 5.000 ευρώ. Σύμφωνα με την καταχώρηση το μωράκι, λέγεται Μαρία, και ζει στην πόλη Ντούζμπουργκ στο κρατίδιο της βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας στην Γερμανία.

Ο «πωλητής» συνόδευε την καταχώρηση με φωτογραφίες του μωρού με διαφορετικά κάθε φορά κορμάκια. «Παιδί, 40 ημερών που λέγεται Μαρία, πωλείται», γράφει η καταχώρηση. Με το που ανέβηκε η αγγελία στο eBay έγινε viral και αποσύρθηκε εντός 30 λεπτών. Οι χρήστες καταδίκασαν την καταχώρηση και την κατήγγειλαν αμέσως στο eBay. Ο εκπρόσωπος του eBay Πιερ Ντι Μπουά εξήγησε ότι η εταιρεία αντιμετωπίζει συχνά το φαινόμενο τέτοιου είδους ψεύτικων καταχωρήσεων, αλλά δεν έχει γίνει ακόμα γνωστό, όπως είπε, αν ήταν όντως ψεύτικη καταχώρηση ή αν κάποιος έβγαλε στην πραγματικότητα το παιδί προς πώληση. «Σε αυτές τις περιπτώσεις παρέχουμε στην αστυνομία ό,τι πληροφορίες διαθέτουμε», πρόσθεσε.

Πηγή: www.athensvoice.gr

Μωρουδίλα: η πιο όμορφη μυρωδιά στον κόσμο

Published 13 Οκτωβρίου, 2016 by sofiaathanasiadou

 

dr-david-co%cc%82te-formation-medecine-sommeil-sleep-medicine-gatineau

Ποιος μπορεί να αντισταθεί στη θέα ενός μωρού, στην ενστικτώδη κίνηση να το πάρει αγκαλιά και να το γεμίσει φιλιά. Πέρα απ’ το γεγονός ότι όλα τα μωράκια είναι χάρμα οφθαλμών έτσι όπως είναι αφράτα και χαριτωμένα, ταυτόχρονα, είναι απόλαυση της όσφρησης!

Το κάθε ένα απ’ αυτά έχει τη δική του μοναδική, ξεχωριστή μυρωδιά, σαν δαχτυλικό αποτύπωμα κι όλα μαζί μοσχοβολάν το ίδιο -αγάπη και κάτι σαν καραμέλα, σαν κουλουράκι, σαν κέικ βανίλιας ή ένα φρεσκοφουρνιστό μπισκοτάκι. Δεν μπορούμε να είμαστε ακριβείς γιατί απλά δεν περιγράφεται με λέξεις. Το  σίγουρο πάντως είναι ότι η μυρωδιά αυτή είναι λαχταριστή κι ακαταμάχητη.

Σίγουρα θα έχετε διαπιστώσει ότι κάθε φορά που έρχεστε σε επαφή μ’ ένα μωρό, το ανιψάκι σας ή το παιδάκι μιας καλή σας φίλης, το πρώτο πράγμα που κάνετε είναι να το πάρετε αγκαλιά κι ασυναίσθητα  να χώσετε τη μύτη σας στο κεφαλάκι του ή στο λαιμουδάκι του και τραβήξετε βαθιές τζούρες μωρουδίλας. Όσο πιο μικρό το μωρό, τόσο πιο έντονη και μεθυστική η μυρωδιά του!

Αν δε, είναι το δικό σας μωράκι, δεν κάνετε κι άλλη δουλειά απ’ το να το ‘χετε αγκαλιά και να σνιφάρετε συνεχώς κι αδιαλείπτως. Σας έρχεται να το «φάτε» και  δικαίως. Μα δεν υπάρχει πιο όμορφη μυρωδιά σ’ ολόκληρο τον κόσμο απ’ αυτή ενός μωρού.

Πολλοί λένε ότι η φύση έχει προνοήσει κι έχει κάνει τα μωρά τόσο γλυκά με αυτή την εθιστική μυρωδιά ώστε όταν οι μαμάδες τα πρωτοκρατήσουν αγκαλιά τους να τα «ερωτευτούν» ευθύς αμέσως και να ξεχάσουν στο λεπτό τους πόνους της γέννας. Άλλωστε, με τη μύτη ερωτευόμαστε και γενικότερα. Είναι οι γνωστές φερομόνες που αν κι αόρατες κάνουν όλη τη δουλειά. Κι αργότερα, όταν μαμά και βρέφος θα επιστρέψουν σπίτι απ’ το μαιευτήριο, η ίδια αυτή ελκυστική κι «ανεβαστική» μυρωδιά θα βοηθήσει τη μάνα να αντέξει την αϋπνία, την όποια δυσκολία και την εξάντληση που θα πρωταγωνιστήσουν το πρώτο διάστημα.

Κάποιοι άλλοι, με πιο τετράγωνη λογική, λένε ότι τα μωρά μυρίζουν έτσι όμορφα γιατί πολύ απλά δεν μπορούν να ιδρώσουν. Οι ιδρωτοποιοί αδένες τους ενεργοποιούνται αργότερα. Λογικά ισχύει κι αυτό σε συνδυασμό με την παραπάνω άποψη ή και με πολλές άλλες που αφορούν στις ορμόνες της γέννας ή στη διατροφή του μωρού που στην αρχή αποτελείται αποκλειστικά από γάλα.

Η αλήθεια είναι ότι δε μας νοιάζει πού ακριβώς οφείλεται, εμείς απλά απολαμβάνουμε κι η απόλαυση αυτή εξηγείται κι επιστημονικά! Αμέ!

Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι όταν μυρίζουμε το δερματάκι ενός μωρού στέλνονται τέτοια σήματα στο κέντρο του εγκεφάλου μας που παράγουν ντοπαμίνη και προκαλούν ευδαιμονία και κύματα απόλαυσης. Τα παρομοιάζουν μάλιστα με αυτά που θα στέλνονταν αν εκεί που πεθαίναμε της πείνας, μας έφερναν μπροστά μας να φάμε ένα νόστιμο και λαχταριστό μπέργκερ. Άλλωστε, η αίσθηση της όσφρησης είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη γεύση.

Η όσφρηση κι η γεύση είναι χημικές αισθήσεις μιας και σε αντίθεση με τις υπόλοιπες τρεις που έχουν  συγκεκριμένα, απτά, ορατά ερεθίσματα, χρησιμοποιούν για πληροφοριοδότες τους αόρατες χημικές ουσίες. Οι τελευταίες, όταν γίνουν αντιληπτές απ’ τις δύο συγκεκριμένες αισθήσεις, τους γίνεται σπέσιαλ υποδοχή και μεταδίδονται στον εγκέφαλο τέτοια σήματα που εκείνο ανταπαντάει με ένα τσουνάμι οργανικών και συγκινησιακών αντιδράσεων.

Η όσφρηση λοιπόν κατέχει υψηλή θέση στο παρεάκι των πέντε αισθήσεων. Δεν είναι τυχαίο ότι οι αρωματοβιομηχανίες ακμάζουν ακόμα και σε δύσκολες οικονομικά περιόδους! Μερικές σταγόνες απ’ το άρωμά σου φτάνουν για να σου φτιάξει το κέφι. Αν οι μαμάδες  είχαμε τη δυνατότητα να κλείσουμε σε ένα κουτάκι αυτή τη μοναδική, μεθυστική μυρωδιά απ’ το δικό μας μικράκι, θα κάναμε χρυσές δουλειές!

Εδώ κυκλοφορούν στο εμπόριο αρώματα για μωρά κι υπάρχει κόσμος που τ’ αγοράζει. Αφήνω στην άκρη κατά πόσο είναι ασφαλές να ψεκάσεις με άρωμα το ευαίσθητο δερματάκι του μωρού σου και θα μείνω στο παράδοξο του θέματος. Γιατί να θέλει κάποιος να βάλει ένα φτιαχτό άρωμα στο μωρό του όταν το ίδιο έχει το καλύτερο εκ φύσεως; Πραγματικά στερείται λογικής.

Καταρχάς είναι απ’ τα λίγα πράγματα που είναι δωρεάν και προκαλούν τόσο έντονη ευχαρίστηση. Επιπλέον, όλοι έχουμε κάποιον δικό μας άνθρωπο, αδερφή, ξαδέρφη, φίλη κολλητή, που έχει ένα αξιολάτρευτο μωράκι που μας «σέρνει απ’ τη μύτη» και γουστάρουμε με τρέλα. Ας εκμεταλλευτούμε λοιπόν, με την καλή έννοια, αυτή τη δυνατότητα, ας το πάρουμε αγκαλίτσα να ξεκουράσουμε και τη μαμά του κι εμείς ας απολαύσουμε σνιφάρισμα!

Επιμέλεια Κειμένου Έφης Φωτεινού: Πωλίνα Πανέρη

Πηγή: www.pillowfights.gr

Οι πολλαπλές νοημοσύνες των παιδιών: Πώς ανακαλύπτονται και καλλιεργούνται

Published 13 Οκτωβρίου, 2016 by sofiaathanasiadou

683633-baby_iq_680_287629_425x92

«Η νοημοσύνη δεν είναι μία!»

Πολλαπλή Νοημοσύνη(Multiple Intelligence) Συναισθηματική Ευφυΐα (Emotional Intelligence) παιδιών και εφήβων: Πώς μπορούν οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί και οι σύμβουλοι-ψυχολόγοι να βοηθήσουν;

Μετά από χρόνια επιστημονικής έρευνας έχει αποδειχθεί ότι το I.Q. (ο γνωστός δείκτης νοημοσύνης), καθώς και η υψηλή ακαδημαϊ­κή επίδοση έχουν μικρή σχέση με την επιτυχία του παιδιού & αργότερα ατόμου στη ζωή του, καθώς και για τη συναισθηματική του ισορροπία.

Άτομα με υψηλό IQ και υψηλές ακαδημαϊκές επιδόσεις στο σχολείο, αρ­γότερα στη ζωή τους δεν είχαν την αναμενόμενη επαγγελματική, προσωπική και διαπροσωπική επιτυχία. Αντίθετα, αντιμετώπιζαν αρκετά προβλήματα κοι­νωνικοποίησης και δυσκολίες προσαρμογής στο επαγγελματικό και δια­προσωπικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την έρευνα του Dr. Daniel Goleman -συγγραφέα του πολυσυζητημένου bestseller «Συ­ναισθηματική Νοημοσύνη -Γιατί μετράει πιο πολύ από το IQ» (Emotional Intelligence-Why it matters more than IQ)-, οι ψυχολόγοι, ερευνητές και εκπαιδευτικοί σήμερα πια έχουν πειστεί ότι το IQ συνεισφέρει μόνο κατά 20% στη μελλοντική επιτυχία και ισορροπία του ατόμου, ενώ το 80% βασίζεται στην ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης (EQ).

Ο Goleman αναφέρει ότι: «Με τον όρο Συναισθηματική νοημοσύνη ή EQ χαρακτηρίζουμε την ικανότητα του ανθρώπου να ενεργοποιεί τον εαυτό του και να επιμένει και να επιβιώνει παρ’ όλες τις αντιξοότητες, να ελέγχει τις παρορμήσεις του και να καθυστε­ρεί την ικανοποίηση των αναγκών του. Επίσης, σημαίνει να έχει το άτομο την ικανότητα να ρυθμίζει τη διάθεσή του και να ελέγχει τις ψυχολογικές διακυμάνσεις της, ώστε να μην επηρεάζουν την κρίση του και την ψυχολογική του διάθεση. Επίσης, το άτομο να έχει την ικανότητα να συμπάσχει, να συναισθάνεται με τους συνανθρώπους του, καθώς και να έχει αισιόδοξη σκέψη και άποψη για τη ζωή και να ελπίζει θετικά σε κάτι καλύτερο» (Daniel Goleman, 1995).

Αυτοί λοιπόν οι παράγοντες είναι καθοριστικοί για την καλλιέργεια και ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης. Οι γονείς των παιδιών και οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να συνειδητοποιήσουν ότι τα παιδιά με EQ μπορεί να έχουν και υψηλό IQ, αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητο. Ο δείκτης της νοημοσύνης τους μπορεί να είναι στα φυσιολογικά επίπεδα, αλλά για να πετύχουν μελλοντικά πρέπει να καλλιεργήσουν τις προϋποθέσεις του EQ, όπως αυτοπε­ποίθηση, αυτογνωσία, πίστη στον εαυτό και ικανότητές τους, τόλμη, ευελιξία, επιμονή και υπομονή, θετική άποψη για τη ζωή, καθώς και ικανότητα έκφρασης του εαυτού με άνεση και ειλικρίνεια. Επιπλέον πρέπει να έχουν υγιή φιλοδοξία, χωρίς όμως να τους κοντρολάρει αυτή και να αναλαμβάνουν υπευθυνότητες. Τέλος, η συναισθηματική τους ζωή να είναι πλούσια και πολυποίκιλη, να τη χειρίζονται έτσι, ώστε τα συναισθήματά τους να μην τους παρασύρουν αλλά να τους καθοδηγούν και να τους εμπνέουν.

Σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφερθεί ότι οι παλιότερες εκπαιδευτικές και ψυχολογικές θεωρίες πίστευαν πως το παιδί γεννιέται με ένα συγκεκριμένο IQ το οποίο εί­ναι προκαθορισμένο και δεν μπορεί να εξελιχτεί ιδιαίτερα στη διάρκεια της ζωής του ενώ δεν έπαιζε τόση σημασία το EQ για τη μελλοντική του επιτυχία. Σήμερα οι θεωρίες αυτές έχουν αλλάξει και με τη συμβολή της θεωρίας της Συναισθηματικής Ευφυΐας έχει αποδειχθεί ότι, το IQ ενός ατόμου μπορεί να καλλιεργηθεί και να αναπτυχθεί παραπάνω με την ανάπτυξη του ΕQ, με κατάλληλους χειρισμούς και συνθήκες.

Σπουδαίο ρόλο στην κατανόησή της παίζει και η θεωρία της «Πολλαπλής Νοημοσύνης» του ψυ­χολόγου Dr. Howard Gardner, καθηγητή του Harvard, ο οποίος με το βιβλίο του «Frames of Mind» απέδειξε μετά από πολλές έρευνες με επιστημονικό τρόπο ότι υπάρχουν επτά (7) διαφορετικές νοημοσύνες, όλες εξίσου σημαντικές:

Λεκτική νοημοσύνη (Linguistic Ιntelligence) Ικανότητα αποτελεσμα­τικού χειρισμού της γλώσσας

Λογικομαθηματική (Logical/ Mathematical Intelligence) Ικανότητα αναλυτικής σκέψης

Χωροταξική (Spatial Intelligence) Ικανότητα καλής αντί­ληψης, αίσθησης και αισθητικής του χώρου

Κιναισθητική (Body- Kinesthetic Intelligence) Ικανότητα εκτέλεσης, εκτίμησης και συντονισμού των σωματι­κών κινήσεων

Μουσική (Musical Intelligence) Ικανότητα κατανόησης, εκτίμησης και παραγωγής μουσικής

Δια-προσωπική (Inter-personal Intelligence) Ικανότητα να κατανοεί τους άλλους ανθρώπους, να συνεργάζεται καλά μα­ζί τους, να συμπάσχει, να τους κινητοποιεί

Ενδο-προσωπική (Intra-personal Intelligence) Ικανότητα να κατανοεί και να αναλύει τα εσωτερικά συναισθήματα και σκέ­ψεις. Η αυτογνωσία και η αυτοπε­ποίθηση είναι κλειδιά για την αυτή την ευφυΐα.

Πρέπει, λοιπόν, να κατανοήσουμε ότι κάθε άτομο είναι μοναδικό και έχει μοναδικές ικανότητες ανάπτυξης, γνώσης, αντίληψης και εξέλιξης. Επομένως δεν μπορούμε να απαιτούμε από όλους να γίνουν το ίδιο, να έχουν την ίδια νοημοσύνη και να καλλιεργούν τις ίδιες ικανότητες. Για παράδειγμα, μπορεί ένα άτομο να έχει υψηλή διαπροσωπική και λεκτική νοημοσύνη αλλά χαμηλή σωματική/κινητική και μαθηματική. Αυτό το στοιχείο δεν κάνει το άτομο «καλό» ή «κακό», «εξυπνότερο» ή πιο «επιτυχημένο», απλά διαφορετικό και μοναδικό.

Παράγοντες που συμβάλλουν στην ανάπτυξη του Ε.Q.

α. προσωπική προδιάθεση

β. οικογενειακή επιρροή

γ. κοινωνικές / οικονομικές συνθήκες (σχολική μόρφωση , εκπαιδευτική επιρροή κτλ.)

Οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί με τη σωστή διαπαιδαγώγηση μπορούν να γίνουν μοναδικοί «καταλύτες» της καλλιέργει­ας της συναισθηματικής νοημοσύνης στη ζωή των παιδιών.

Αυτό μπορεί να επιτευχθεί, εφόσον οι γονείς πιστέψουν στις ικανότητες, ταλέντα του παιδιού και του εμφυτεύσουν πίστη στον εαυτό του, καλλιέργεια υψηλών ηθικών αξιών αλλά και αισιόδοξη άποψη και στάση για τη ζωή.

Ουσιαστικός είναι και ο ρόλος του σχολείου, όπου οι εκπαιδευτικοί μπορούν να εμπνεύσουν στο παιδί την αγάπη για μάθηση, έρευνα και εξέλιξη. Έτσι τα παιδιά θα ανακαλύψουν τη μοναδική τους ευφυΐα και θα εκφράσουν τον αληθινό τους εαυτό.

Σαν συμπέρασμα βλέπουμε καθαρά, ότι το «παιδοκεντρικό» σχολείο και οι γονείς με ανοιχτή νοοτροπία και κατανόηση μπορούν να συνεργαστούν αρμονικά και να συμβάλουν στη διαμόρφωση μιας υγιούς, ισορροπημένης προσωπικότητας των παιδιών, αλλά και να καλλιεργήσουν τη συναισθηματική τους νοημοσύνη και τη μελλοντική τους επιτυχία, εξέλιξη και ευτυχία.

Πηγή: m.huffpost.com

Γιώργος Μαυρίδης: ό,τι καλύτερο έχουμε σε σταρ

Published 12 Οκτωβρίου, 2016 by sofiaathanasiadou

14600885_1394800380549236_6158451284782239752_n

Ο ένας εκ των δύο παρουσιαστών του World Party, με μία πρωτοβουλία μέσω του Facebook, κατάφερε να συγκεντρώσει σε μία μόλις ημέρα 7.295 ευρώ τα οποία δώρησε στο Παιδοογκολογικό Τμήμα του νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ στη Θεσσαλονίκη. Και όλα αυτά κάνοντας σε όσους έσπευσαν ένα τατουάζ – «φάτσα»

Απ’ την πρώτη στιγμή που είδα το «World Party», κόλλησα. Οχι γιατί είναι κάτι που δεν έχω ξαναδεί. Μια ταξιδιωτική εκπομπή είναι που πηγαίνει σε διάφορα μέρη του κόσμου και σου δείχνει τις γωνιές τους. Οι παρουσιαστές όμως έκαναν όλη τη διαφορά. Η ενέργεια και ο χαρακτήρας τους, η ειλικρίνεια και βέβαια η χημεία που είχαν μεταξύ τους ο Σάκης Τανιμανίδης και ο Γιώργος Μαυρίδης, αυτά σε κρατούσαν κυρίως. Και μακάρι η τηλεόραση να γεμίσει με τύπους σαν κι αυτούς τους δύο.

Όταν λοιπόν ένα δίδυμο βγάζει ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα, έκαστος μόνος του έχει μια ενδιαφέρουσα προσωπικότητα που θα τη διακρίνεις; Γίνεται; Φαίνεται πως αν το φαγητό είναι καλό, δεν μπορεί παρά να είναι καλά και τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν.

Πολλοί καλλιτέχνες και σελέμπριτις παίρνουν μέρος σε διάφορες εκδηλώσεις φιλανθρωπικού τύπου. Είναι αξιέπαινο και γενναιόδωρο εκ μέρους τους. Φυσικά, είναι βέβαιο ότι κάποιοι το κάνουν και για προσωπική προβολή αλλά δεν έχει σημασία γιατί εξυπηρετείται ένας καλός σκοπός. Συμμετέχουν λοιπόν κι αποτελούν μέρος του όποιου φιλανθρωπικού εγχειρήματος, κάτι που είναι απολύτως λογικό. Σ’ αυτές τις προσπάθειες συνήθως συμμαχούν πολλοί παράγοντες: κάποιος έχει την ιδέα, κάποιος αναλαμβάνει την οργάνωση, τις επικοινωνίες, κλπ, κλπ.

Αυτός ο φοβερός τύπος λοιπόν, ο Γιώργος Μαυρίδης, φαίνεται ότι σχεδίασε κάτι απ’ το μηδέν. Αφορμή στάθηκε μια μητέρα που γνώρισε στο νοσοκομείο και το παιδί της έφυγε απ’ τη ζωή λίγες μέρες μετά. Είναι κάτι που σε συγκινεί και σε ταρακουνά, προφανώς. Αλλά απ’ το συγκινηθείς μέχρι να κάνεις κάτι, να βοηθήσεις έμπρακτα, είναι μια απόσταση που δεν τη διανύουν όλοι. Ο Γιώργος Μαυρίδης τη διένυσε κι αποφάσισε να οργανώσει μια δράση για τη στήριξη του Παιδοογκολογικού Τμήματος του νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ.

Θα μπορούσε να μιλήσει γι’ αυτό, να δώσει συνεντεύξεις, να προσπαθήσει να διοργανώσει κάτι φανταχτερό ίσως. Θα το έπαιζαν παντού, είναι σε τέτοιο επίπεδο διασημότητας αυτή τη στιγμή που ό, τι λέει ανακυκλώνεται. Δεν το έκανε έτσι όμως. Ανακοίνωσε μέσω facebook τη δράση του, απλά και ήσυχα.

Τατουάζ κάνει ο άνθρωπος, με τατουάζ σκέφτηκε να στηρίξει. Εντιμο και απλό. Και σχεδίασε μια μικρή φατσούλα, την οποία θα «χτυπούσε» σε όποιον ήθελε να συμπράξει στο σκοπό του, έναντι του συμβολικού ποσού των 20 ευρώ. Εύκολο, πρακτικό και γρήγορο. Και μετά, διέθεσε τον εαυτό του και το χρόνο του για όσο άντεχε.

Η δράση έγινε στις 10 Οκτώβρη κι όπως φαίνεται πέρασε απ’ το τατουατζίδικο του Γιώργου η μισή Θεσσαλονίκη. Ο Γιώργος άντεξε να χτυπάει φατσούλες για 14 ώρες και τελικά μαζεύτηκαν 7.295 ευρώ που θα δοθούν σε οικογένειες που τα παιδιά τους πάσχουν από νεοπλασματικές ασθένειες και άλλες χρόνιες παθήσεις.

Κοντολογίς, ο Γιώργος Μαυρίδης συνέλαβε μια πρωτότυπη, άμεση κι αποτελεσματική φιλανθρωπική πρωτοβουλία, την οποία οργάνωσε κι εκτέλεσε άψογα. Κι όλα αυτά χωρίς σταριλίκια και τυμπανοκρουσίες τα οποία θα περίμενε κανείς να κάνει μιας και ο ίδιος είναι στην πρώτη γραμμή του σελεμπριτόμετρου της χώρας.

Εσείς ξέρετε πολλούς σταρ να συμπεριφέρονται όπως ο Γιώργος Μαυρίδης; Εγώ δεν ξέρω, αλλά πολύ θα ήθελα να υπάρχουν περισσότεροι σαν κι αυτόν.

Υ.Γ.: Ούτε μετά τη φιλανθρωπική δράση ήθελε να κάνει δηλώσεις. Άλλοι θα ξεσκίζονταν να μιλούν στις κάμερες και να φωτογραφίζονται.

Πηγή:www.protagon.gr

Τα ιδιαίτερα ταλέντα των παιδιών με αυτισμό σε μια όμορφη ταινία animation!

Published 12 Οκτωβρίου, 2016 by sofiaathanasiadou

Το ίδρυμα Orange σε συνεργασία με τον Ισπανό καλλιτέχνη Miguel Gallardo παρουσιάζουν την Ακαδημία των Ειδικών, μια μικρού μήκους animation ταινία η οποία δείχνει με έναν απλό και ευχάριστο τρόπο τα ιδιαίτερα ταλέντα τα οποία πολλά με αυτισμό έχουν και τα οποία δεν είναι πάντοτε κατανοητά σε όσους δεν τα γνωρίζουν.

Αυτή η ταινία επιχειρεί να δώσει στο ευρύ κοινό μια καλύτερη ενημέρωση για τον αυτισμό στην κοινωνία.

Ελληνικοί υπότιτλοι: Λίλα Κοσσυβάκη.

 

Διαβάστε περισσότερα: Τα ιδιαίτερα ταλέντα των παιδιών με αυτισμό σε μια όμορφη ταινία animation! – iPaideia.gr

 

Πηγή: www.ipaideia.gr

Σχολείο αντικαθιστά την τιμωρία με διαλογισμό! Τα αποτελέσματα εκπλήσσουν!

Published 27 Σεπτεμβρίου, 2016 by sofiaathanasiadou

sxoleio-dialogismos-timoria

Διαλογισμός αντί τιμωρίας σε σχολείο της Βαλτιμόρης. Τα αποτελέσματα εκπλήσσουν!

Φανταστείτε να δουλεύετε σε ένα σχολείο και ένα από τα παιδιά να ξεκινά να συμπεριφέρεται περίεργα. Τι θα κάνατε; Η παραδοσιακή απάντηση είναι ότι θα του βάζατε κάποια τιμωρία ή κάποιους περιορισμούς. Όμως οι τιμωρίες τις περισσότερες φορές επιδεινώνουν την κατάσταση και τη συμπεριφορά του παιδιού, καθώς κατά την ώρα της τιμωρίας βαριέται ή νιώθει να το αδικούν.

Το Δημοτικό σχολείο «Ρόμπερτ Κόουλμαν» υιοθετεί μία εντελώς διαφορετική τεχνική. Όταν τα παιδιά χάνουν τον έλεγχο, τους προσφέρει διαλογισμό! Αντί να βάζει ποινές στα απείθαρχα παιδιά ή να τα στέλνει στο γραφείο του διευθυντή, το σχολείο της Βαλτιμόρης έχει ένα δωμάτιο που αποκαλείται χώρος « Συνειδητής Στιγμής».

Πώς λειτουργεί;

Το δωμάτιο αυτό είναι γεμάτο μαξιλάρια σε λιλά αποχρώσεις, φώτα και γενική διακόσμηση. Εκεί καλούνται να πάνε όσα παιδιά δείχνουν σημάδια ανυπακοής. Στο δωμάτιο αυτό, με τη βοήθεια τεχνικών αναπνοής και διαλογισμού, έχουν τη δυνατότητα να ανακτήσουν την γαλήνη μέσα τους και να ξαναβρούν το κέντρο τους. Έπειτα τους ζητούν να εξιστορήσουν τα όσα συνέβησαν.

Ο «ενσυνείδητος» διαλογισμός υπάρχει και να εξασκείται χιλιάδες χρόνια. Μόλις πρόσφατα όμως η επιστήμη άρχισε να μελετά τα αποτελέσματά του στο νου και στο σώμα και καταλήγει σε μερικά πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα! Σύμφωνα με μία μελέτη, αυτός ο τύπος διαλογισμού μπορεί να αυξήσει την αυτοσυγκέντρωση έναντι ερεθισμάτων.

Εναθαρρυντικά Αποτελέσματα

Με την πρακτική αυτή που αγκάλιασαν παιδιά, δάσκαλοι και γονείς στη Βαλτιμόρη, ξεκίνησε ένας ολόκληρος εναλλακτικός κύκλος μαθημάτων και δραστηριοτήτων, με κέντρο τον άνθρωπο αλλά και το περιβάλλον. Τα ποσοστά παραβάσεων και περιορισμών των μαθητών μειώθηκαν σημαντικά. Ήδη έχουν ξεκινήσει προσπάθειες αυτή η ιδέα να εξαπλωθεί και σε σχολεία σε άλλες πόλεις!

Πηγή: enallaktikiagenda.gr

Μωρά σε χαρτόκουτα!!!

Published 26 Σεπτεμβρίου, 2016 by sofiaathanasiadou

newborns2jpg

Τραγικές εικόνες κάνουν το γύρο του κόσμου. Στη Βενεζουέλα λόγω της οικονομικής κρίσης που μαστίζει το σύστημα υγείας της χώρας, τοποθετούν τα νεογέννητα μωρά σε χαρτόκουτα.

Οι αποκαρδιωτικές φωτογραφίες δημοσιεύτηκαν στο διαδίκτυο από το κόμμα της αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας και δείχνουν δεκάδες νεογνά στοιβαγμένα πρόχειρα σε ένα πάγκο, μέσα σε χαρτοκιβώτια.
Καθένα είναι τυλιγμένο με μία κουβέρτα, ενώ τα στοιχεία τους είναι κολλημένα με σελοτέιπ πάνω στα κουτιά.
Οι αρχές της χώρας διενεργούν έρευνα για τις συνθήκες που επικρατούν στο κρατικό νοσοκομείο Domingo Guzman Lander, ενώ ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Κοινωνικής Ασφάλισης της Βενεζουέλας, σχολίασε στο twitter:
«Δεν είμαστε σε θέση να δικαιολογήσουμε τις πράξεις αυτές». 
Παράλληλα υπερασπίστηκε το σύστημα υγείας της χώρας τονίζοντας ότι τα νοσοκομεία φροντίζουν εκατοντάδες ασθενείς. «Γνωρίζουμε τις αδυναμίες μας και συνεχίζουμε» είπε χαρακτηριστικά. 
morahartokouta
Σημειώνεται ότι το νοσοκομείο έχει παραδόσει 4.000 νεογέννητα από τον Ιανουάριο του 2016. 
Πηγή: www.babyads.gr