Me, MySelf and I

All posts in the Me, MySelf and I category

Μαμα οταν πεφτεις κοιτα ψηλα!

Published Δεκεμβρίου 6, 2012 by sofiaathanasiadou

63124_139273692887520_1770210944_n

Χαθηκα…

Χαθηκα μεσα στον ανεμοστροβιλλο…

Το κρυο δεν βοηθαει καθολου να ζεσταθει η καρδια…

Οταν επιτρεψεις στην ανυσηχια να τρυπωσει στην ψυχη σου τοτε παιρνει δυναμη και καθημερινα σε τρωει…

Κομματι κομματι σε διαλυει και μεχρι να καταλαβεις οτι δεν εχει αφησει τιποτα ορθιο ισως να ειναι αργα…

Ειναι φυσιολογικο να φρικαρουμε με οτι γινεται…

Δεν ειμαστε αναισθητες και δεν εχουμε μονο εμας να σκεφτουμε…

Εχουμε το η τα πλασματακια μας που πρεπει να τα φροντισουμε και αυτα…

Ειναι μοιραιο και αναποφευκτο καμια φορα να νιωθεις λιγη…

12893_138879316260291_2134893573_n

Αυτες τις μερες προσπαθω αλλα με εχουν καταβαλλει ο βηχας η κουραση και το αγχος …

Σημερα «επιασα στα πρασσα» το μυαλουδακι μου να σκεφτεται ασχημα…

Να ανυσηχει…

ΜΗΝ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΕ…

Εκεινη ακριβως την στιγμη πιαστε την ρουφιανα την σκεψη και σφαλιαριστε την…

Για να πανε ολα καλα στην ζωη μας πρεπει να ειμαστε ευγνωμων για ολα οσα μας εχει προσφερει η ζωη!

Εχετε συνειδητοποιησει ποσο πιο τυχεροι ειστε απο αλλους?

Ποσα ειναι αυτα που εχετε και τι ειναι αυτα που εχετε?

533487_138880019593554_1937160216_n (1)

Μπορει να μην ειναι αγαθα…

Μπορει να μην ειναι πετρελαιο αλλα ειναι κατι πιο δυνατο και μεγαλυτερης αξιας απο ολα!

Αυτα τα ματακια αυτα τα χερακια αυτο το χαμογελο αυτο το βλεμμα και αυτες οι φωνες…

532099_138881082926781_1028038276_n

Αυτα εχουν σημασια και για αυτα οφειλλω να ελπιζω   γι αυτα ζω γι αυτα δεν θα σταματησω να ονειρευομαι η να προσπαθω…

Τα υπεροχα πλασματα μας…

Οι θησαυροι της ζωης μας!

Γι αυτο μανουλες οταν πεφτετε να κοιτατε παντα ψηλα εκει ειναι η λυση!

Σας αγαπω πολυ

Σοφια

Λιγη καλοσυνη δεν βλαπτει…

Published Νοεμβρίου 16, 2012 by sofiaathanasiadou

Καποτε ειχα διαβασει ενα αρθρο για τις 2 πλευρες μεσα μας…

Η ιστορια παρομοιαζε το καλο και το κακο μεσα μας σαν 2 λυκους…

Ελεγε πως εναι στην κριση μας ποιον   λυκο αναμεσα στον καλο η τον κακο επιτρεπουμε να γινει δυνατος…

Καθε ανθρωπος δεχεται επιθεση στο οικογενειακο  ειτε στο κοινωνικο του περιβαλλον…

Δεν θα καθισω να σταθω στην αιτια …

Ζηλια Φθονος η απλη καχυποψια…

Εχουμε δικαιωμα να σχηματιζουμε αποψη για τα παντα…

Εχουμε δικαιωμα να την εμπιστευθουμε στις φιλες μας η να την πουμε και δημοσια…

Οι ανθρωποι δεν εχουν μονο δικαιωματα ομως …

Πρεπει να μαθουμε επιτελους ποτε ξεπερναμε τα ορια…

Ποτε να αναγνωριζουμε οτι η γνωμη που εχουμε σχηματισει βασιζεται σε αποδειξεις και οχι στο αν τον συμπαθω η οχι…

Αν ταιριαζουν τα χνωτα μας…η αν αναβουν τα λαμπακια μας οταν βλεπουμε καποιον γιατι εχουμε απλα εμπαθεια…

Ποτε ξεπερναμε τα ορια της ευπρεπειας και μιλαμε  χειροτερα και απο την Τρουμπα…

Ποτε η αποψη μας περναει τα ορια της προσωπικης αποψης και ειναι κριτικη … ταμπελακι cyber bullying…

Δεν ειμαστε πλεον 4 ετων που παρασυρομαστε απο τον περιγυρο και ουτε επικροτουμε καποιον τυφλα…

Ειμαστε ενηλικες σκεπτομενοι και πρεπει ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ να αποφασισουμε να σκεφτομαστε και να πραττουμε αναλογα…

Απο τοτε που θυμαμαι τον εαυτο μου σκεφτομουν ετσι και ας μεγαλωσα δυσκολα…

Και ας μου ελεγε η αγαπημενη δασκαλα μου Ειρηνη Τσαβαλα  οτι ειμαι ονειροπωλα και δεν θα καταφερω να σωσω τον κοσμο…

Δεν ειμαι ουτοπιστρια Δεν θεωρω πως θα σωσω ολο τον κοσμο…

Αυτο που δεν μπορω να κανω ομως ειναι τα στραβα ματια…

Δεν μπορω να μην προσπαθω γνωριζοντας οτι οσοι περισσοτεροι τοσο μεγαλυτερη η διαφορα…

Εαν επιτρεψουμε στην καρδια μας να φωλιαζει φθονος μισος κακια συντομα ολα αυτα θα χαρακτηριζουν εμας…

Θελει κοτσια να συγχωρεις και πολλες φορες ειναι δυσκολο …

Το ιδιο δυσκολο για ολους…

Αλλα μονο ετσι προχωρας μονο ετσι συνεχιζεις…

Το να προσφερεις απλοχερα αγαπη βοηθεια καλοσυνη ειναι τροπος ζωης για μενα και  εαν το καναμε ολοι θα ηταν πολυ καλυτερος ο κοσμος μας…

Γνωριζω απο πρωτο χερι ποση δυναμη χρειαζεται να δικαιολογησεις να συγχωρεσεις να βοηθησεις ακομα και καποιον που σε πληγωνει επανηλλειμενα …

Αλλα εχουμε ολοι αυτην την δυναμη μεσα μας…

Υπαρχει καπου εκει μεσα μας και χρειαζεται να την τροφοδοτησουμε.. να την κανουμε να λαμψει…

Αντι λοιπον να καθομαστε να κρινουμε οποιον κανει κατι ας ξεκουνησουμε τον ποπο μας απο την θεση του…

Ας αναλογιστουμε εμεις τι προσφερουμε για να καλυτερεψουμε τον κοσμο μας?

Η φιλανθρωπια η αλληλεγγυη η προσφορα βοηθειας σε οποιον την χρειαζεται χωρις να περιμενεις ανταλλαγμα  ειναι σταση ζωης…

Για να βοηθησεις εναν ανθρωπο δεν χρειαζεται να φτασει στο σημειο να μην μπορει να παρει τα ποδια του απο την πεινα…

Αρα δεν ειναι μια συγκεκριμενη κατηγορια ανθρωπων που οφειλουμε να βοηθησουμε αλλα ολο τον κοσμο γυρω μας…

Οσο και οπως μπορουμε ακομα και εαν μοιραστουμε μαζι του καποια ιδεα που μπορει να τον βοηθησει…ΑΡΚΕΙ..

Πολλοι ισως σκεφτεστε πολυ δουλεια και μηδεν κερδος…

Δεν ειναι ετσι …

Κερδιζεις …

Κερδιζεις αγαπη κερδιζεις για την ψυχη σου για το καρμα σου και πληρωνεσαι…

Πληρωνεσαι με χαμογελα , αγαπη και απο το συμπαν ολοκληρο για την σκληρη σου αυτη δουλεια…

To καλο παντα σου ερχετε πισω οταν το κανεις μεσα απο την καρδια σου..

Σημερα στεναχωρεθηκα πολυ…

Κατηγορηθηκα και στηθηκα στον τοιχο για αλλη μια φορα…

Πονεσα γιατι καποια απο αυτα τα ατομα ισως τα ενιωθα δικα μου..

Τα ειχα σε υποληψη…

Απορησα και σκεφτηκα αμεσως που εκανα λαθος  πως ειναι δυνατον να σκεφτονται ετσι , εαν εδωσα καποιο δικαιωμα…

Λυπαμαι …

Λυπαμαι ειλικρινα που εχετε τετοια αποψη αλλα σας προκαλω να ριξετε μια ματια μεσα σας και να δειτε απο που πηγαζει ολο αυτο και μεχρι που φτανει το δικαιωμα της γνωμης σας…

Στο σημειο εκεινο που η αποψη γινεται κριτικη και λασπη…

Το μαγευτικο ταξιδι του Θηλασμου…

Published Νοεμβρίου 4, 2012 by sofiaathanasiadou

Ακομα δεν μπορω να πιστεψω πως το κοριτσι που δεν ηθελε να του αγγιζουν το στηθος  καταφερε να θηλασει και θηλαζει με επιτυχια 16 μηνες …

Ημουν απο τα κοριτσια  που ακουγαν για θηλασμο και ενιωθαν αποστροφη και «αηδια»…

Ημουν το κοριτσι που βλεποντας μια μαμα να θηλαζει ειπα…

Μα καλα τι κανει μπροστα σε ολους?

Δεν ειχα καλη σχεση με το σωμα μου παροτι μου αρεσε…

Ποτε δεν σκεφτηκα μηπως χαλασει το στηθος μου η αλλα τετοια «χαζα»…

Ο τροπος που αντιλαμβανεσαι τα πραγματα ειναι αποτελεσμα οσων εχεις ζησει οσων σου εχουν «φυτεψει» στο κεφαλι…

Ποτε δεν ειδα την μαμα μου να θηλαζει … Δεν ηξερε, δεν της εδειξε κανεις, δεν της ειπε κανεις πως ηταν απαραιτητο…

Παντα ειχα την εικονα του γυναικειου στηθους διπλα απο την λεξη ΝΤΡΟΠΗ!

Οταν οι ασχημες εμπειριες ,τα βιωματα συνδυαστουν με καταθλιψη , «κακους συμβουλους»  (κοινως απο ασχετους κυριως γιατρους), η επιτηδειους  του κλαδου τοτε η μαχη  δυστηχως χανεται…

Οταν εχεις χασει την μαχη μια φορα ομως πεισμωνεις!

Αυτο συνεβει και σε μενα…

Ηξερα οτι θα μου ειναι τρομερα δυσκολο και πως θα πρεπει να παλεψω …

Ηξερα πως εχω πραγματα να ξεπερασω και να βαλω τα δυνατα μου…

Ειπα 1 μικρο βημα καθε φορα…

Οι πρωτοι 6 μηνες αποκλειστικου θηλασμου !

Παλευοντας μαζι με την καταθλιψη αλλα εχοντας ολη την βοηθεια του κοσμου απο την οικογενεια μου τα καταφερα!

Ηταν πολυ δυσκολο αλλα και πιο ευκολο μαζι…

Ηταν η πρωτη φορα που ενιωσα περηφανη και η πρωτη φορα που εβλεπα φως μεσα στην μαυριλα…

Συνεχισαμε και καθε μηνας που περνουσε το εκανε και πιο ευκολο…

Εχω ζησει ως τωρα στιγμες μαγικες στιγμες …

Στιγμες που ζεσταινουν την καρδια μου οποτε τις θυμαμαι…

Στιγμες αγαπης ευτυχιας που εχουν χαραχτει στην μνημη μου και θα μεινουν εκει για παντα!

Καθε φορα που ερχεται με λαχταρα στην αγκαλια μου,  καθε φορα που με αγκαλιαζει και μου λεει αυτο…

Καθε φορα που μου λεει το αλλο και τραβαει την μπλουζα μου…

Καθε φορα που με ψαχνει νιαουριζοντας μες τον υπνο της και καθε φορα που με ψαχουλευει…

Καθε μα καθε φορα νιωθω ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ!

Σας ευχομαι καλη επιτυχια καλη συνεχεια και καλη αρχη στο δικο σας μαγικο ταξιδι του θηλασμου…

Δεν ξερω αν για εσας θα ειναι ιδια η διαδρομη  με το δικο μου , αν θα ειναι το ιδιο δυσκολο η  ευκολο…

Εμαθα κατι πολυ σημαντικο ομως …

Αξιζει να το προσπαθησετε…

Ενημερωθειτε σωστα, ψαχτειτε και μην αφησετε κανεναν να σας το στερησει!

Σοφια

Φθινοπωριασε καρδια μου…

Published Νοεμβρίου 2, 2012 by sofiaathanasiadou

Σημερα νιωθω καπως ετσι…
Δυσκολευομαι να μετριασω την ευτυχια με την θλιψη…
Σημερα νιωθω φθινοπωρο…
Κρυο πεσμενα θλιμμενα φυλλα και μοναξια …
Ανοιξα τα παραθυρα της ψυχης μου να μπει φως αλλα αυτη η σκουρα κουρτινα δεν το αφηνει να

 περασει…
Οση δυναμη ψυχης και να εχεις υπαρχουν στιγμες που λυγιζεις…
Οσο και να προσπαθεις να μην σε αγγιζουν καποια πραγματα η να μην τα αφηνεις να σε πονανε … ειναι μερικες φορες αδυνατο…
Ειναι απο εκεινες τις φορες που χρειαζεται να βυθιστεις στο σκοταδι να κλεισεις τα ματια και να περιμενεις να περασει…
Καποιες φορες ειναι η μονη λυση να περιμενεις για να ανατειλει και παλι ο ηλιος…
Και μονο που ξερω πως παντα ερχεται μια καινουργια ανατολη αρκει….
Αυριο θα ειναι μια καλυτερη μερα….

Μην επαναπαυεστε … Για την αγαπη δεν πρεπει να σταματας ποτε να δουλευεις

Published Οκτωβρίου 30, 2012 by sofiaathanasiadou

Δεν υπαρχει τιποτε πιο σημαντικο απο μια ευτυχισμενη οικογενεια !
Καθε μερα πρεπει να παλευουμε για ολα αυτα που πραγματικα θελουμε στην ζωη μας…
Το χαμογελο την χαρα την αγαπη….
Καθε μερα πρεπει να χτιζουμε τις ευτυχισμενες μας στιγμες…
Δεν χρειαζονται χρηματα χρειαζετε επικεντρωση στον σκοπο…

Τιποτα δεν χανεται οριστικα εκτος και αν δεν σε ενδιαφερει να το εχεις…
Να εχετε οσο πιο πολυ γινεται στο πισω μερος του μυαλου σας τι να κανω σημερα?
Οπως οταν ειμασταν παιδια που παντα σκεφτομασταν τι σκανταλια τι καινουργιο να κανουμε…
Τι καινουργιο να κανω σημερα για την αγαπη μας…Την οικογενεια μας?
Δεν ειναι αναγκη να εχουμε επετειο γενεθλια η οτιδηποτε αλλο…
Μια σκεψη ειναι η αφορμη αλλωστε ο Ερωτας και η Αγαπη γιορταζονται καθε μερα…
Ετσι δεν ειναι?
Ειχα μια υπεροχη σκεψη αυτες τις ημερες…
Να κανω μια εκπληξη στον αντρουλι μου …
Καντε και εσεις το ιδιο…
Αναπαντεχα εκει που δεν το περιμενει…
Σοφια

Παντα υπαρχει φως… Αρκει να κοιτας στο σωστο μερος

Published Οκτωβρίου 29, 2012 by sofiaathanasiadou

Η Χρυσα μου εστειλε αυτο το βιντεο…

Ειναι απο τον Nick που σας εχω ξαναμιλησει παλιοτερα σε αυτο το αρθρο…

Kαντε ενα κοπο να το διαβασετε ,ειλικρινα αξιζει…

Βλεποντας το ξυπνησαν αναμνησεις απο τον καιρο που ημουν στο πατωμα…

Βυθισμενη στο σκοταδι…

Τοτε που πιστευα οτι δεν υπηρχε λογος να ζω…

Εαν νιωθεις οτι αγγιξες πατο…
Εαν νιωθεις οτι δεν υπαρχει τιποτε αλλο που να αξιζει στην ζωη σου…
Εαν αδυνατεις να δεις την θετικη πλευρα και το ποσα δωρα σου εχει κανει η ζωη…
Θελω να ξερεις πως υπαρχει και κατι αλλο…

Θελω να σε διαβεβαιωσω και να σου εγγυηθω πως ολοι ειμαστε ξεχωριστοι και αξιζουμε να ζουμε ευτυχισμενοι…

Θελω να σε βοηθησω να δεις καθαρα με ποση ευλογια ειναι «κεντημενη» η Ζωη σου!
Καποτε κινδυνεψα να πεθανω, ηθελα να μην επιζησω Πιστεψα πως δεν αξιζω πιστεψα πως τιποτα ομορφο δεν υπαρχει στην ζωη μου και τιποτα ομορφο δεν θα ερθει ποτε…
Ποσο μα ποσο μεγαλο λαθος εκανα?
Always look at the bright side και θα δεις οτι το φωτεινο κομματι θα δυναμωνει καθημερινα και θα καλυψει το σκοταδι…
Υπαρχει ελπιδα Υπαρχει αλλαγη και Υπαρχει απεραντη αγαπη…
Φτανει να κοιτας στο σωστο μερος
Σοφια

Απολογισμος 34 χρονων…

Published Οκτωβρίου 27, 2012 by sofiaathanasiadou

Οχι δεν θα γκρινιαξω …

Πλησιαζουν τα γενεθλια μου…

Ειμαι 34 ετων   και ειλικρινα δεν προβληματιζομαι σχεδον καθολου για την εμφανιση μου…

Δεν ειμαι τελεια και σαφεστατα το σωμα μου εχει υποστει και θα υποστει μεγαλες αλλαγες ακομα…

Οσο σκεφτομαι ποσο πολυ προσεχα το σωμα και την διατροφη μου ποσο περηφανη ημουν για καθε σημειο επανω μου ,απορω πως δεν με επιασε καταθλιψη…

Εχω «μακρυ» καταλογο ατελειων αλλα ειλικρινα το εχω στο πλαι… βαζοντας πρωτο μελημα μου την ευτυχια…

Το ταξιδι που εχω ξεκινησει χρονια τωρα εκανα τον παραδρομο μου ,επεσα ματωσα τα γονατα αλλα βγηκα παλι στην σωστη πορεια…

Περυσι σας ειχα ανεβασει ενα γουρι για την πρωτοχρονια που γραφεις την λιστα με τους στοχους σου και επιτρεπετε να το ανοιξεις μονο παραμονη του χρονου…

Θα δειτε πως να το κανετε εδω

Ο χρονος που φευγει περασε δυσκολα …

Περασα η μαλλον περνουσα 2,5 χρονια καταθλιψη απο την στιγμη της πρωτης μου εγκυμοσυνης…

Σας το ορκιζομαι  δεν εχω νιωσει λιγοτερη η πιο ασχημα στην ζωη μου…

Ενιωσα οτι αγγιξα πατο…

Η δυναμη που επαιρνα απο τα πλασματακια μου να συνεχισω και απο τον περιγυρο μου ηταν πραγματικα  υπεραρκετη για να καταφερω να συνελθω…

Εχω ενα καλο …

Οταν υποσχομαι δεν θελω να αθετω τις υποσχεσεις μου και οταν υπαρχουν ατομα  τα οποια επενδυουν σε μενα η με εμπιστευονται το θεωρω χρεος μου να μην τους απογοητευσω…

Γι αυτο το λογο σηκωθηκα στα ποδια μου και ανασκουμπωθηκα…

Πρεπει και οφειλω να παλεψω για τα παιδια μου και για τους ανθρωπους που με αγαπανε…

Εαν ειχα 34 ευχες να κανω αποψε αυτες θα ηταν για ολους…

Να υπαρχει ευτυχια γυρω μου να αλλαξει ο κοσμος…

Να προσπαθουμε για το καλυτερο και να μοιραζουμε απλοχερα αγαπη…

Υγεια για ολους …

Αλληλεγγυη…

Να αποκτησουν μωρακια ολες οι μαμαδες που προσπαθουν και το αξιζουν…

Να υπαρχουν χαμογελα…

Δεν υπαρχει τιποτε πιο σημαντικο απο την ευτυχια …

Ουτε τα σπιτια ουτε τα αυτοκινητα ουτε κανενα αλλο υλικο αγαθο…

Τιποτα δεν αξιζει την ηρεμια μας…

Ακουγομαι ρομαντικη αλλα αυτη ειμαι…

Καταφερα πολλα μεσα σε αυτον τον χρονο που πιστεψα οτι αγγιξα τον ολοκληρωτικο χαμο…

Καταφερα να παρω 2 πτυχια και να ασχοληθω με οτι πραγματικα μου αρεσει…

Δεν υπαρχει μεγαλυτερη ευτυχια απο το να κανεις την δουλεια των ονειρων σου…

Ετσι δεν ειναι?

Eκανα τον απολογισμο μου κοιτωντας διπλα μου τι πραγματικα αξιζει ποιοι ανθρωποι με περιτρυγιριζουν και πιστεψτε με αξιζουν χρυσο…

Φυσικα ειχαμε και τις απωλειες αλλα αυτες ειναι αναγκαιες στην ζωη…

Παντα διπλα σου μενει οτι σου αξιζει …

Τα υπολοιπα πηγαινουν οπου αξιζουν…

Νιωθω απιστευτα ευλογημενη απιστευτα τυχερη και απεραντη αγαπη!

Επαναπροσδιορισα πολλες λεξεις στην ζωη μου…

Λεξεις οπως την ευτυχια…

Ευτυχια ειναι να ξυπνας με παιδικες αγκαλιτσες …
Να πινεις «φανταστικο» καφε που σου εχουν σερβιρει μαζι τους και καπου εκει πεταγεται η μικρη και φωναζει i love you stathi … και ο Σταθης γελαει ευτυχισμενος….
Να τρεχουν μεσα στο σπιτι και να συννενοουνται για τις σκανταλιες τους… Annie come to see round and round (το πλυντηριο που πλενει)….

Ευτυχια ειναι να συννενοουνται και να κανουν jump στην κουνια μεχρι τελικης πτωσεως…

Ευτυχια ειναι να τρεχουν στην αγκαλια σου μολις μπεις στο σπιτι…

34 και νιωθω την τυχη και την ευλογια να λεγεσαι «μαμα»
Συνειδητοποιησα οτι δεν παραιτουμε ευκολα και δινω μαχη για την σχεση μου & την οικογενεια μου…
Συνειδητοποιησα και κατανοησα πληρως την εννοια του στα ευκολα & στα δυσκολα…
Νιωθω περηφανη που τελικα δεν ειμαι μονο στα ευκολα….
Σαν σημερα το 2005 ο Αντωνης μου με αποπλανησε ριχνοντας μου το πρωτο φιλακι στο Ημεροβιγλη…
Απο τοτε ειμαστε αχωριστοι ….
Καρδουλα μου Πριγκηπα μου σε ευχαριστω που εδωσες νοημα στην ζωη μου…
Σε ευχαριστω που πηρες τα σκορπισμενα θρυψαλλα της καρδουλας μου και τους εδωσες ξανα ζωη…
Σε ευχαριστω για τα 2 υπεροχα πλασματακια και τις αμετρητες στιγμες χαρας που μου εχεις προσφερει…
Σε ευχαριστω που ανεχτηκες (και ανεχεσαι ) τα καπριτσια μου…
Μα πανω απο ολα σε ευχαριστω που πιστεψες σε εμενα και που με αγαπας ….
Πιστευω φιλες μου οτι το σημαντικοτερο στην ζωη μας, οταν κανουμε τον απολογισμο μας ειναι να ξερουμε οτι εχουμε δωσει ολο μας το ειναι την ψυχη μας σε οτι καναμε…
Εαν ειναι να κανεις κατι με μιση καρδια μην το κανεις καλυτερα καθολου…
Εδωσα ψυχη μεχρι σημερα ακομα και σε καποιους που ισως δεν το αξιζαν…
Δεν με «χαλαει» ομως γιατι η Σοφια ειναι αυτη και δεν μπορει να αλλαξει για κανεναν..,
Ακομα και για αυτους που δεν το αξιζουν...
Ειναι τεραστια επιτυχια να μπορεις να κοιτιεσαι στον καθρεφτη και να μην ντρεπεσαι…
Ειναι τεραστια επιτυχια να κοιμασαι με ησυχη συνειδηση και με ονειρα για το αυριο …
34 μια ηλικια που ποτε δεν με φανταστηκα να εχω φτασει…
Μια χρονια που μπορω να πω με βεβαιοτητα πια οτι ηταν η καλυτερη της ζωης μου…
Σας ευχαριστω πολυ για ολα…
Ξερετε εσεις…
Σοφια