Σχέσεις μαμά – παιδί

All posts in the Σχέσεις μαμά – παιδί category

Η μοναδική σχέση μαμάς – κόρης σε σκίτσα

Published Απρίλιος 5, 2016 by sofiaathanasiadou

 

24956749_mommy_and_daughter_1.limghandler

Από: Νινέττα Φαφούτη

Καμία σχέση δεν είναι τόσο πρωταρχική και σημαντική όσο αυτή της μητέρας με την κόρη.  Είναι μια σχέση αγάπης, τρυφερότητας, θαυμασμού αλλά και ανταγωνισμού, μια σχέση με ιδιαίτερους δεσμούς… μια σχέση πολύτιμη και ενίοτε αστεία.   Ιδιαίτερα όταν το κοριτσάκι μας ταυτίζεται μαζί μας, μας έχει ως πρότυπο και επιθυμεί να μας μοιάσει αντιγράφοντας κάθε μας κίνηση. Πασαλείφεται με το κραγιόν μας, θέλει να φοράει τα ίδια ρούχα μαζί μας, να χώνεται στην μπανιέρα την ώρα της δικής μας χαλάρωσης,  να βάζει τα ψηλοτάκουνά μας… Στιγμές τρυφερές, γλυκές, παιχνιδιάρικες που απεικονίζονται με τον καλύτερο τρόπο στα σκίτσα της Clement Ana μιας σκιτσογράφου από την Αυστραλία, που ήθελε απλά να μας δείξει την ιδιαίτερη σχέση που έχει με την κόρη της και το πόσο όμορφη παρέα κάνουν οι δυο τους.

24956754_mommy_and_daughter_kapaki.limghandler 24956749_mommy_and_daughter_1.limghandler 24956750_mommy_and_daughter_2.limghandler 24956751_mommy_and_daughter_3.limghandler 24956752_mommy_and_daughter_4.limghandler 24956753_mommy_and_daughter_5.limghandler

-Πηγή:www.imommy.gr

Advertisements

Ο ξεχωριστός δεσμός μητέρας-κόρης μέσα από μοναδικές φωτογραφίες

Published Φεβρουαρίου 18, 2016 by sofiaathanasiadou

Η φωτογράφος, Samantha Conlon, παρουσιάζει το project με τίτλο ‘Daughters’. Μια ξεχωριστή συλλογή φωτογραφιών για τον μοναδικό δεσμό μιας μητέρας με την κόρη της.

Απολαύστε τις !

 

55d618291400002e002e3815

 

55d6182b1700006e00568174

 

55d618281d00002f00145635

 

55d618261400002e002e3813

 

55d618271400002e002e3814

 

Πηγή:mamamou.com.cy

Tips για να μεγαλώσουμε ευτυχισμένα κορίτσια

Published Νοέμβριος 18, 2015 by sofiaathanasiadou

667f0bd8cc1b5671ad4f8bbe722f4deb_XL

Από τη στιγμή που γεννιούνται, τα κοριτσάκια αλλάζουν τη ζωή μας. Είναι αξιολάτρευτα, ευαίσθητα και οι άνθρωποι που ορκιζόμαστε να προστατεύουμε για πάντα. Καθώς όμως τα αθώα μας κορίτσια μεγαλώνουν και έρχονται αντιμέτωπα με πρωτόγνωρα για εμάς ζητήματα, όπως τα social media, συχνά διαπιστώνουμε ότι δεν γνωρίζουμε αρκετά για το σύγχρονο κόσμο ώστε να τα προστατεύσουμε αποτελεσματικά. 

Ποιος είναι λοιπόν ένας υγιής, λογικός τρόπος να βοηθήσουμε εκείνα -αλλά και τον εαυτό μας- να ανταπεξέλθουν όχι απλώς χωρίς να πληγωθούν, αλλά και γεμάτα αυτοπεποίθηση και ευτυχία;

Να αναγνωρίσουμε τις ιδιαιτερότητες του φύλου

Σύμφωνα με τον Αυστραλό σύμβουλο γονέων και συγγραφέα Michael Grose τα κορίτσια είναι διαφορετικά από τα αγόρια και αυτό είναι κάτι που πρέπει να αναγνωρίσουν οι γονείς. «Ναι, υπάρχουν ιδιαιτερότητες του φύλου είναι αυτό που συνήθως γνωρίζουμε είναι ότι τα κορίτσια τις περισσότερες φορές ζορίζουν τους γονείς στην εφηβεία, ενώ σε μικρή ηλικία είναι γενικά εύκολα παιδιά», λέει. «Τα κορίτσια έχουν ένα καλό ξεκίνημα στην κοινωνική ζωή και τις σχολικές επιδόσεις, κι έτσι για τους γονείς τους η παιδική ηλικία είναι σε γενικά γραμμές χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, κάτι που αλλάζει στην εφηβεία». 

Σύμφωνα με τον Grose, συχνά η δημιουργία σχέσεων είναι δύσκολη για τα νεαρά κορίτσια που τείνουν να σχηματίζουν κλίκες αντί να κάνουν σταθερές φιλίες. «Οι γονείς πρέπει να δείξουν στα παιδιά τους τι σημαίνει αληθινής φίλος», συμβουλεύει. Επιπλέον, τα κορίτσια είναι πιο σκληρά με τον εαυτό τους (σε σχέση με τα αγόρια) κι αυτό έχει συνέπειες στην αυτοπεποίθησή τους. Πρέπει να διδάξουμε στα κορίτσια μας ότι έχουν τη δύναμη να καθορίσουν τη ζωή τους και να κάνουν τις σωστές επιλογές για τον εαυτό τους. «Εστιάστε κυρίως στη συμπεριφορά και τις στρατηγικές που χρησιμοποιούν προκειμένου να πετύχουν τους στόχους τους και λιγότερο στην εμφάνισή τους», καταλήγει. 

Χαμηλή αυτοεκτίμηση; Βγείτε έξω!

Σύμφωνα με τον Grose η αυτοπεποίθηση είναι πολύ σημαντική προκειμένου να εξελιχθεί ένα κορίτσι σε μια χαρούμενη, προσγειωμένη γυναίκα -και ο καλύτερος τρόπος να την εξασφαλίσουμε για τις κόρες μας είναι να τις ξεκινήσουμε όσο πιο νωρίς γίνεσαι σε δραστηριότητες στο ύπαιθρο! «Η αυτοπεποίθηση είναι πολύ σημαντική. Φροντίστε από μικρή ηλικία τα κορίτσια να περνούν χρόνο έξω από το σπίτι, να παίρνουν ρίσκα και να καταφέρνουν πράγματα με το σώμα τους. Μια καλή ιδέα είναι να γραφτούν στον προσκοπισμό, όπου έρχονται σε επαφή με τη φύση, καλούνται να λύνουν προβλήματα και να λειτουργούν ομαδικά. Μπορεί τα αγόρια  να αποζητούν περισσότερο την ομάδα και τη συνεργασία, όμως τα κορίτσια έχουν μια φυσική ικανότητα στην επικοινωνία -αλλά δυστυχώς, συχνά την αξιοποιούν μόνο για να… τη λένε το ένα στο άλλο». Τέλος, τα κορίτσια έχουν περισσότερους φόβους και είναι πιο δειλά από τα αγόρια, γι’ αυτό τους κάνει καλό να παίρνουν ρίσκα. 

Μην υποτιμάτε το ρόλο του πατέρα

«Οι σύγχρονοι μπαμπάδες περνάνε τριπλάσιο χρόνο με τα παιδιά τους κάθε μέρα, μιλώντας, παίζοντας και δείχνοντάς του πράγματα, σε σχέση με την προηγούμενη γενιά. Κι αν το κάνουν σωστά, μπορούν να γίνουν το… αντίπαλο δέος στα κοριτσίστικα περιοδικά, τις διαφημίσεις και τα τηλεοπτικά προγράμματα που πιέζουν τις κόρες μας να μεγαλώσουν πολύ γρήγορα», σύμφωνα με τον παιδοψυχολόγο Steve Biddulph. Έρευνες έχουν δείξει ότι το κορίτσια που έχουν μπαμπάδες οι οποίοι ασχολούνται ενεργά με την ανατροφή τους έχουν καλύτερες επιδόσεις στο σχολείο και μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Ο Biddulph υποστηρίζει ότι ένας δυναμικός πατέρας μπορεί να είναι το κλειδί για την δημιουργία μιας αίσθησης ταυτότητας και αυτοπεποίθησης στην κόρη του, κάτι που επηρεάζει επιπλέον την απόδοσή της στο σχολείο και αργότερα στον επαγγελματικό στίβο. 

«Εάν μια κόρη έχει καλή σχέση με τον μπαμπά της, είναι λιγότερο πιθανό να κάνει συνέχεια συμβιβασμούς με τους άλλους άντρες στη ζωή της ή να επιτρέψει να τη χειραγωγήσουν». λέει. Ή, για να το θέσουμε πιο απλά, όπως υποστηρίζουν οι ψυχολόγοι, οι καλές μαμάδες προσφέρουν στα παιδιά τους ασφάλεια και οι καλοί μπαμπάδες αυτοπεποίθηση. 

Δείξτε τρυφερότητα

Ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσει ένας γονιός τα συναισθήματα ενός κοριτσιού είναι να το ακούει και να δέχεται την άποψή του, να επικοινωνεί μαζί του. «Δοκιμάστε να μιλάτε με πιο απαλή φωνή στα μικρά κοριτσάκια«, προτείνει ο Biddulph. «Η ακοή τους είναι πιο οξεία από αυτή των μικρών αγοριών και συχνά νιώθουν ότι τους φωνάζετε ενώ εσείς απλά χρησιμοποιείτε τον κανονικό σας τόνο. δείχνοντάς τους ότι είστε χαρούμενοι, πληθωρικοί ή ακόμα και σαχλοί μερικές φορές, αυξάνετε την ικανότητά τους να κατακτήσουν την ευτυχία μεγαλώνοντας. Κι αν μάθετε να ζητάτε -και να ακούτε- τη γνώμη της από μικρή ηλικία, θα αναπτύξει την πεποίθηση ότι είναι έξυπνη και αξίζει να ακουστεί». Κατά τη διάρκεια της εφηβείας, ξεκινώντας περίπου από την ηλικία των 13, σύμφωνα με τον Biddulph τα κορίτσια μπορεί να χάσουν την αίσθηση της προοπτικής, να γίνουν υπερβολικά συναισθηματικά και να νιώσουν απίστευτη πίεση από τους συνομηλίκους τους -κι αυτό είναι κάτι φυσιολογικό. Η συμβουλή του προς τους γονείς είναι να θυμούνται πάντα πως η κόρη τους τους αγαπάει. «Αποδεχτείτε ότι κάποιες φορές θα είναι δυσαρεστημένη από εσάς. Ρωτήστε τη τι κάνατε λάθος αλλά μην προσπαθήσετε να υπερασπιστείτε τον εαυτό σας όταν σας πει».

Πηγή: The Daily Telegraph

Διαβάστηκε εδώ: www.mamamia.gr

Έχεις κορίτσι; μην το καταστρέψεις!!!

Published Οκτώβριος 22, 2015 by sofiaathanasiadou

Barbie

Έχεις κορίτσι; μην το καταστρέψεις!!!

Μήπως άθελά σας υποσκάπτετε με δηλώσεις σας το μέλλον της κόρης σας και τον τρόπο που αξιολογεί τον εαυτό της;

Η γυναίκα πρέπει να είναι όμορφη και ο άνδρας να βγάζει λεφτά. Η γυναίκα αγαπά το ροζ, λατρεύει να ψωνίζει και είναι καλύτερη στις θεωρητικές επιστήμες. Ο άνδρας προτιμά τα σκούρα χρώματα, μισεί την βόλτα στα μαγαζιά και είναι διάνοια στα μαθηματικά. Οι παραπάνω και πολλές ακόμα κοινωνικές παραδοχές πολλές φορές κάνουν τα παιδιά να υιοθετούν απόψεις σχετικά με το φύλο τους που ίσως στην πραγματικότητα να μην ισχύουν.

Για παράδειγμα, εάν λες σε ένα αγόρι ότι τα καταφέρνει στα μαθηματικά θα προσπαθήσει επιπλέον ώστε να εκπληρώσει την προφητεία για το φύλο του. Αντίθετα, εάν λες σε ένα κορίτσι ότι δεν τα καταφέρει στα μαθηματικά γιατί τα κορίτσια είναι περισσότερο των θεωρητικών μαθημάτων, ίσως να το οδηγηθεί σε αποτυχία επειδή θα ενστερνιστεί μια «πανάρχαια αποδεδειγμένη αλήθεια».

Αυτό δεν το λέμε μόνο εμείς, αλλά μια νέα έρευνα που διεξήχθη για να αποδείξει ότι είναι τελικά πολύ εύκολο να πείσεις ένα παιδί να πιστέψει ότι κάτι δεν κάνει καλά. Οι επιστήμονες έτρεξαν δύο πειράματα για να επιβεβαιώσουν τις υποψίες τους. Χώρισαν παιδιά ηλικίας από 4 έως 7 χρονών σε δύο ομάδες και τα έβαλλαν να λύσουν το ίδιο «πρόβλημα». Παρατήρησαν πως η απόδοση των παιδιών χειροτέρεψε όταν τους είπαν ότι η άλλη ομάδα παιδιών τα κατάφερνε καλύτερα.

Και να, λοιπόν, που τίθεται το ερώτημα εάν τελικά ευθυνόμαστε εμείς, ως γονείς, που οι γυναίκες αμείβονται λιγότερο από έναν άνδρα για την ίδια εργασία, που μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει Ελληνίδα γυναίκα πρωθυπουργός ή Πρόεδρος της Δημοκρατίας, που το διάστημα έχει γεμίσει άνδρες και που σπάνια πίσω από το τιμόνι ενός αγωνιστικού της Formula1 κάθεται γυναίκα πιλότος. Τι λάθη μπορεί να κάνουμε που να καταδικάζουν τα κορίτσια μας να αποδέχονται ότι λόγω φύλου αξίζουν λιγότερα από τους άνδρες σε συγκεκριμένους τομείς; Βρήκαμε 6 πολύ σημαντικά!

  1. «Τα κορίτσια είναι καλά και ευγενικά»

Ναι, φυσικά ένα κορίτσι σπάνια θα γυρίσει στα 18 να πει «Δεν μας χ…ς, ρε μάνα» αλλά αυτό δεν είναι ένα γονιδιακό ιδίωμα. Τα κορίτσια δέχονται extra πακέτα διδαχής στους καλούς τρόπους τόσο που συχνά αυτό το «να είσαι καλή και ευγενική» γίνεται στο μυαλό τους «να γίνεσαι χαλί να σε πατήσουν». Έτσι για να είναι αρεστές και επιτυχημένες γυναίκες θα πρέπει να αποφεύγουν τους καβγάδες, να μην ταράζουν τους άλλους, να μην προκαλούν την καθεστηκυία τάξη, να μην υψώνουν την φωνή πάνω από «το απαλό αεράκι» κτλ.

Τι μαθαίνουν, όμως, έτσι; Μαθαίνουν να μην διαπραγματεύονται μεγαλύτερο μισθό, προκειμένου να μην προσβάλλουν τον εργοδότη, να μην αντιδρούν εκρηκτικά όταν τις αδικούν, γιατί είναι ντροπή, ή να μην υψώνουν την φωνή για να μη κακοχαρακτηριστούν. Ουπς!

Εάν δεν θέλετε, λοιπόν, να συμβεί το παραπάνω στην κόρη σας, παράλληλα με τους καλούς τρόπους (είναι δίχως άλλο απαραίτητη σε κάθε πετυχημένο άνθρωπο) διδάξτε την να έχει άποψη, να μη φοβάται να την υποστηρίξει και να την υποστηρίζει φωναχτά. Έτσι δεν θα μετατραπεί σε ένα πειθήνιο ον που θα κατεβάζει το κεφάλι κάθε φορά που διαφωνεί.

  1. «Τα κορίτσια αγαπούν την Barbie»

Δεν φταίει συγκεκριμένα η Barbie. Πως θα μπορούσε, άλλωστε; Μην ξεχνάμε πως είναι γυναίκα και έχει πάει στο φεγγάρι, έχει σώσει δυο-τρεις φορές τον κόσμο, έχει γίνει πολιτικός, πυροσβέστης , ναυαγοσώστης […] και άρα θα μπορούσε να αποτελεί ένα καλό γυναικείο δυναμικό πρότυπο. Ωστόσο, δίνοντας στην κόρη σας μόνο ροζ παιχνίδια τα 3 πρώτα χρόνια της ζωής της την κάνετε να πιστεύει πως το ροζ είναι το αγαπημένο της χρώμα, ενώ την μαθαίνετε να προτιμά τα φυλετικά παιχνίδια, ακόμα κι αν δεν έχει γενετική προδιάθεση για αυτά.

Μελέτη του 2009 βρήκε ότι το 31% των «κοριτσίστικων» παιχνιδιών έχουν να κάνουν με την εμφάνιση (π.χ. πλαστικό μακιγιάζ, φορέματα, χτενίσματα, μαγειρική κτλ). Αντίθετα, τα «αγορίστικα» παιχνίδια παροτρύνουν τις ανακαλύψεις, τις αναζητήσεις, τον ανταγωνισμό, την κίνηση, την επίλυση προβλημάτων και, κατά συνέπεια, αναπτύσσουν ταλέντα που στον κόσμο των μεγάλων σχετίζονται με τις καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας. Μήπως να το ξανασκεφτείτε, λοιπόν, την επόμενη φορά που θα πάτε σε κατάστημα παιχνιδιών;

  1. «Είσαι όμορφη»

Η συνηθέστερη φιλοφρόνηση σε ένα κορίτσι είναι «είσαι όμορφη» γιατί πράγματι είναι μια κούκλα, ειδικά όταν της φοράτε πολύχρωμα φορεματάκια και κορδέλες με λουλουδάκια. Ωστόσο, έχει και άλλα χαρακτηριστικά που ίσως ξεχνάτε να τονίσετε. Μπορεί, λόγου χάρη, να είναι καλή στις κατασκευές, να έχει χιούμορ, να έχει ρυθμό και να τραγουδάει εκπληκτικά. Με το να υπερτονίζετε την αξία της εμφάνισης στον κόσμο της εικόνας την κάνετε να πιστεύει ότι όλα αρχίζουν και τελειώνουν μπροστά στον καθρέφτη. Δώστε λοιπόν έμφαση και σε άλλα θετικά χαρακτηριστικά της (ακαδημαϊκά, αθλητικά, καλλιτεχνικά κτλ.) για να κατανοήσει ότι έχει μεγαλύτερη αξία από αυτήν που της δίνει απλά και μόνο το χαριτωμένο της μουτράκι.

SOSTip: Συνεχίστε να την κομπλιμεντάρετε για την ομορφιά της για να αυξήσετε την αυτοπεποίθησή της αλλά συνοδεύετε κάθε φιλοφρόνηση με δύο ακόμα χαρακτηριστικά της που δεν σχετίζονται με την εικόνα της.

Depositphotos_3732234_s

  1. «Είσαι η μικρή μου πριγκίπισσα»

Ωχ, Θεούλη μου, πως άραγε να αποφύγεις την κοινωνικά κατασκευασμένη εικόνα της ροζ πριγκίπισσας που στέκει καλή και όμορφη περιμένοντας τον πρίγκιπα να την γλιτώσει από τα βάσανά της; Δύσκολα! Μιας και οι αβοήθητες πριγκίπισσες (βλέπε Χιονάτη, Ωραία Κοιμωμένη, Σταχτοπούτα κτλ.) που αναμένουν την σωτηρία του πρίγκιπα με το λευκό άλογο είναι παντού για να διδάξουν την παθητικότητα και την αναμονή ενός άντρα για την ολοκλήρωση τους. Σκεφτείτε το, παρακαλώ, αυτό την επόμενη φορά που θα την αποκαλέσετε πριγκίπισσα και θα της αγοράσετε αξεσουάρ με στέμμα.

Ωστόσο, οι πραγματικές πριγκίπισσες στην ουσία γαλουχούνται για να είναι ολοκληρωμένες από μόνες τους. Φοιτούν σε καλά Πανεπιστήμια, διδάσκονται ξένες γλώσσες, αποκτούν διπλωματικές δεξιότητες, ασκούν φιλανθρωπικό έργο κ.ο.κ. Εάν, λοιπόν, θέλετε να έχετε μπροστά σας μια πραγματική μικρή πριγκίπισσα δείξτε την αυτήν την πλευρά και επαναπροσδιορίστε το νόημα του όρου για να περάσετε σωστά μηνύματα.

SOSTip: Πηγαίνετε την κόρη σας να δει την παιδική ταινία Brave στην οποία μία πριγκίπισσα αναλαμβάνει να σώσει μόνη της το βασίλειό της, χωρίς την βοήθεια κανενός άνδρα. Ακόμα, ξαναδείτε το Tangled, στο οποίο η πρωταγωνίστρια δεν χρειάζεται την βοήθεια κανενός πρίγκιπα και αδιαφορεί πλήρως όταν της κόβουν την υπέροχη, κατάξανθη κώμη της. Αν πάλι η κόρη σας έχει ήδη παθιαστεί με τις κλασικές πριγκιπικές ιστορίες, μπορείτε να της τονίσετε όλα αυτά που η κάθε ηρωίδα μπορεί να κάνει από μόνη της. (π.χ. η Πεντάμορφη λατρεύει το διάβασμα, η Αριελ τραγουδάει καταπληκτικά).

  1. «Οι βαριές δουλειές είναι για τον μπαμπά»

Παραχωρώντας τις βαριές δουλειές στον άντρα του σπιτιού, ουσιαστικά της δείχνετε ότι μια γυναίκα δεν μπορεί να καταφέρει ότι και ένας άνδρας. Παρόλ’ αυτά, είναι σίγουρο πως εάν βάζατε το μυαλό σας να δουλέψει και την πόρτα που τρίζει θα φτιάχνατε και το καζανάκι θα σταματούσε να τρέχει. Καταρρίψτε τα φυλετικά στερεότυπα και δώστε το καλό παράδειγμα αναλαμβάνοντας εργασίες που χρειάζονται σωματική εργασία. Ακόμα, αναθέστε που και που στα αρσενικά του σπιτιού εργασίες που δεν σχετίζονται στερεοτυπικά με το φύλο τους, όπως να πλύνουν πιάτα ή βάλλουν σκούπα.

  1. «Κοίτα μια χοντρή!»

Η υγιεινή διατροφή και η άσκηση είναι σημαντική για την υγεία και έχει άμεσα αποτελέσματα και στην εικόνα κάθε ανθρώπου. Κριτικάροντας, όμως, την σωματική κατάσταση άλλων γυναικών δεν τα επιβάλλετε. Αντίθετα, περνάτε το μήνυμα ότι για να είναι μια γυναίκα επιτυχημένη οφείλει το σώμα της να έχει μια συγκεκριμένη μορφή. Το ίδιο συμβαίνει και με το να κάνετε συνεχώς δίαιτα προκειμένου να καταφέρετε να αδυνατίσετε.

Προσπαθήστε να δείτε το σώμα σας με τον τρόπο που θα θέλατε και η κόρη σας να βλέπει το δικό της. Ακόμα, προσπαθήστε να τις δώσετε παραδείγματα επιτυχημένων γυναικών που δεν πληρούν τα στάνταρ της διεθνούς βιομηχανίας μόδας και, όμως, νιώθουν καλά με το σώμα τους. Για παράδειγμα, πρόσφατα ηSalma Hayek είπε σε συνέντευξή της:

«Έχω βαριά προφορά, είμαι δυσλεκτική, κοντή και στρουμπουλή.[…]Είμαι στρουμπουλή γιατί λατρεύω το φαγητό και το κρασί. Δεν είναι ότι καλύτερο για τη μόδα, αλλά είναι το καλύτερο για τη διάθεσή μου. Είμαι χαρούμενη γιατί τρώω. Είμαι 46 χρονών. Δε θα κάνω botox και ξέρετε γιατί; Γιατί τρώω. Τρώω λιπαρά, τρώω λαχανικά, τα τρώω όλα. Αν ασκείσαι πολύ και δεν τρως, τότε αυτό έχει συνέπειες στο δέρμα σου. Όλα αρχίζουν και γερνάνε. Αν δεν τρως υδατάνθρακες καθυστερείς τον μεταβολισμό σου και δείχνει δυστυχισμένος. Η αλήθεια είναι ότι δε με νοιάζει να είμαι η πιο όμορφη και η πιο αδύνατη. Μπορώ να είμαι χαρούμενη με την ομορφιά των άλλων. Μάθε να χαίρεσαι για τους άλλους και θα είσαι πάντα ευτυχής».

Πηγή:www.newsitamea.gr

«Εγώ φταίω…» – Ένα κείμενο που αξίζει να διαβαστεί από όλους τους γονείς

Published Αύγουστος 17, 2015 by sofiaathanasiadou

Νομίζεις πως είναι κάπου μακριά και δεν ακούν.
Νομίζεις πως είναι απασχολημένα και δεν σε βλέπουν.
Νομίζεις πως είναι μικρά και δεν θα καταλάβουν…

Η μαμά γύρισε αργά από τη δουλειά. Είναι κουρασμένη. Κάνει δουλειές και είναι θυμωμένη.
Εγώ φταίω αν είχα μαζέψει τα παιχνίδια μου, δεν θα χρειαζόταν να κουραστεί για να τα μαζέψει εκείνη…
Η αλήθεια είναι πως είναι εκεί. Κρυμμένα ή απλά αόρατα. Μέσα στον μικρό χρωματιστό τους κόσμο, εκεί που εσύ είσαι πελώριος.
Ο γονιός, ο τροφός, ο δάσκαλος, ο αρχηγός…
Ο Πελώριος!
Η μαμά ξέχασε το φαγητό. Το φαγητό κάηκε κι η μαμά είναι λυπημένη γιατί πρέπει να κάνει άλλο.
Εγώ φταίω. Αν είχα κάνει μόνος τα μαθήματα μου δεν θα χρειαζόταν η μαμά να με βοηθήσει και δεν θα καιγόταν το φαγητό…
Ακούν, νιώθουν, οσφραίνονται την αγωνία, το φόβο, το θυμό, την κούραση, την ένταση… Τα νιώθουν χωρίς να το θέλουν.

Ο μπαμπάς φτιάχνει τη βρύση που χάλασε και εγώ παίζω με τα κατσαβίδια του…Έσπασε όμως ο σωλήνας και πλημμύρισε η κουζίνα με νερά. Είναι θυμωμένος και φωνάζει και η μαμά μαλώνει μαζί του. Εγώ φταίω, αν δεν ήμουν μέσα στα πόδια του όλη την ώρα δεν θα είχε γίνει αυτό!
Χωρίς να το επιδιώκουν, τα κάνουν όλα «δικά τους». Φταίνε αυτά…
Για όλα.
Για τα πάντα.
Για τα αδύνατα.
Για τα αδιανόητα.
Φταίνε αυτά!
Η μαμά μάλωσε με τον μπαμπά. Φωνάζουν κι είναι πολύ θυμωμένοι. Εγώ φταίω, αν είχα πάει πιο νωρίς για ύπνο, δεν θα ήταν τόσο κουρασμένοι και δεν θα θύμωναν, τόσο πολύ!
Οι μικροί, άγουροι άνθρωποι. Νέοι σε έναν κόσμο παλιό κι ακατανόητο.
Κι αν όλα αυτά πια είναι για εσένα απλά. Κι αν είσαι ο μόνιμα κουρασμένος ενήλικας, με τις μεγάλες ευθύνες και τη δύσκολη καθημερινότητα

12-30

Θυμήσου… Θυμήσου εσένα κρυμμένο στις σκιές.
Να ακούς, να νιώθεις, να παλεύεις, με τα «θηρία» και να νομίζεις , να πιστεύεις, για κάποιο ανεξήγητο λόγο πως είναι δικά σου… Κι εσύ να πρέπει να αλλάξεις! Εσύ να βρεις τη λύση στα δικά τους προβλήματα…
Ο μπαμπάς μετράει τα λεφτά και δεν φτάνουν. Είναι λίγα. Θύμωσε και είναι νευριασμένος. Εγώ φταίω αν δεν του είχα ζητήσει να μου πάρει κρουασάν… Δεν θα ξαναζητήσω να μου πάρουν τίποτα…
Θυμήσου πως είναι να νιώθεις ότι πρέπει να αλλάξεις χωρίς να ξέρεις το γιατί, χωρίς να ξέρεις το πώς… Πως;
Θυμήσου πως είναι να νιώθεις συνέχεια πως είσαι «το λάθος»… πως «εσύ φταις».
Απλά θυμήσου…

Η αδερφή μου έχασε το αρκουδάκι της και δεν μπορεί να κοιμηθεί. Κλαίει κι η μαμά κι ο μπαμπάς την μαλώνουν που όλο το χάνει. Εγώ φταίω αν δεν είχα μπει στο δωμάτιο της να παίξω, σίγουρα δεν θα είχαν ανακατευτεί τα παιχνίδια και θα έβρισκαν το αρκουδάκι της!

Θυμήσου: Τα λόγια που σε πλήγωσαν για να μην τα ξαναπείς.
Ο μπαμπάς δεν έχει καθόλου χρόνο για να με βοηθήσει στα Μαθηματικά. Η μαμά είναι στη δουλειά και πρέπει να τα κάνει όλα μόνος του. Κλαίω στο δωμάτιο μου γιατί δεν καταλαβαίνω και με μαλώνει.
Εγώ φταίω, αν ήμουν καλή κι άκουγα την δασκάλα στο σχολείο θα καταλάβαινα τα μαθηματικά μου…Ο μπαμπάς μου λέει ότι είμαι ανόητη και χαζή…Είμαι χαζή!

Θυμήσου: Τις πράξεις που σε πόνεσαν για να μην τις ξανακάνεις.

Στο σχολείο έχασα την κασετίνα μου. Δεν μπορώ να την βρω πουθενά. Φοβάμαι να το πω γιατί θα με μαλώσουν. Εγώ φταίω…είμαι απρόσεχτος, αν πρόσεχα τα πράγματα μου δεν θα έχανα την κασετίνα. Τώρα μπορεί να μου τραβήξουν το αυτί ή τα μαλλιά και θα μπω τιμωρία στο δωμάτιο μου. Φοβάμαι. Κι ύστερα θυμήσου τον ήχο του παιδικού σου γέλιου και σκέψου ποιοι ήταν οι λόγοι που εκείνο το γέλιο έπαψε!Παίζουμε και χτυπάμε τα παιχνίδια μας στο πάτωμα και γελάμε. Η μαμά και ο μπαμπάς μας λένε να σταματήσουμε. Δεν κάνουμε τίποτα μόνο γελάμε. Μας φωνάζουν να σταματήσουμε να κάνουμε βλακείες και να κάνουμε επιτέλους ησυχία…γελάμε κρυφά και μετά εκείνοι θυμώνουν γιατί τους κοροϊδεύουμε. Μας έπιασαν δυνατά από το χέρι και μας έκλεισαν στα δωμάτια μας. Μόνους… Εμείς φταίμε γιατί γελούσαμε τόσο δυνατά…δεν κάνει να γελάμε τόσο δυνατά…δεν κάνει να γελάμε!!

sad-kid

Χιλιάδες λόγοι. Σε ένα πελώριο στα μάτια του κόσμο, υπάρχουν χιλιάδες λόγοι για να φταίει. Σε μια ζωή της οποίας δεν έχει τον έλεγχο.
Δίπλα σε ανθρώπους από τους οποίους εξαρτάται απόλυτα.
Υπάρχουν εκατοντάδες παράλογες στιγμές στις οποίες φταίει.
Δεκάδες παράλογα λάθη τα οποία δεν έκανε, δεν προέβλεψε, δεν γνώριζε και για τα οποία φταίει…
Αυτός ο μικρός άνθρωπος με τα λεπτά χέρια και τα πελώρια μάτια. Φταίει για όλα και ζει την καθημερινή αγωνία…για όλα αυτά για τα οποία θα φταίει μέχρι το τέλος της ημέρας…
Προσπαθεί σκληρά να ελαχιστοποιήσει τα λάθη μα είναι αδύνατον να γίνει αυτό.
Άλλωστε πώς να σταματήσεις να φταις για κάτι που δεν φταις;
Σε κάθε φωνή, σε κάθε ένταση, μια σκιά είναι πίσω. Ένα προσωπάκι σιωπηλό, χλωμό, παρακολουθεί με αγωνία και δεν προσπαθεί πια να καταλάβει…Το έχει πάρει απόφαση πως φταίει!!!
Όχι. Στόχος δεν είναι η ενοχή. Στόχος είναι η ευθύνη.

Πως γίνεται αυτό με εμένα;… Αλλάζω και προσπαθώ να αλλάξω όχι από τη στιγμή που έγινα γονιός αλλά, από τη στιγμή που το συνειδητοποιώ.
Από τη στιγμή που νιώθω την ανάγκη να κάνω χαρούμενο, όχι μόνο το παιδί μου αλλά να ξανακάνω χαρούμενο το παιδί εκείνο.
Το μικρό μπερδεμένο ανθρωπάκι που νόμιζε πως φταίει για όλα…
Εμένα!Εσένα!
Πριν θυμώσεις, πριν μιλήσεις, πριν σηκώσεις τη φωνή σου ή το χέρι σου, στάσου λίγο και σκέψου…Σκέψου την δύναμη που έχεις. Εσύ ο πελώριος γονιός. Σκέψου την εξουσία! Την εξουσία σου πάνω του…Τον έλεγχο σε έναν άλλο άνθρωπο.
«Θα σε πάρω αγκαλιά και θα σε σφίξω όπως σου αξίζει.

Μην φοβάσαι μικρέ άνθρωπε. Δεν σου έχω πει ποτέ ψέματα και σήμερα θα σου πω μια μεγάλη και δύσκολη για εμένα αλήθεια… Να θυμάσαι λοιπόν, δεν φταις εσύ, εγώ φταίω!»
…Σε όλους τους μικρούς μας ανθρώπους. Σε αυτούς που μεγαλώνουμε και σε αυτούς που ζουν ακόμη μέσα μας…Σε εσάς αγαπημένοι…

 

ΠΗΓΗ: http://kapaworld.blogspot.gr/2013/01/blog-post_21.html

Διαβάστηκε:www.infokids.gr

Μια μαμά απολογείται: «Ζητώ συγγνώμη από το δεύτερο παιδί μου»

Published Αύγουστος 16, 2015 by sofiaathanasiadou

deftero-paidi_590_2014_8_19_8_38_44_b

από Ε.Μ.

Καθώς πλησίαζε ο ερχομός σου σε αυτόν τον κόσμο, πήρα τους δρόμους και άρχισα να επισκέπτομαι φίλους, συγγενείς και γνωστούς, τον έναν μετά τον άλλον, για να «χορτάσω» βόλτες και εξόδους. Είχα πείσει τον εαυτό μου ότι από την στιγμή που θα γεννιόσουν το να είμαι μητέρα δύο παιδιών θα σήμαινε ότι θα παρέμενα έγκλειστη για πολύ καιρό. Θα ήμασταν μια πολύ ευτυχισμένη οικογένεια, απλά δεν θα μπορούσαμε να ξεμυτίσουμε από το σπίτι.

Όπως αποδείχτηκε, ο ερχομός ενός ακόμα παιδιού στην οικογένεια έφερε μερικές δυσκολίες, όμως πολύ γρήγορα μπήκες στον «ρυθμό» και κάποια στιγμή καταφέραμε και να βγούμε από το σπίτι –μέχρι το σούπερ μάρκετ πήγαμε, μη φανταστείς, αλλά τα καταφέραμε! Δεν έλειψαν, ωστόσο, τα «γκρίζα» σημεία.

Είσαι μόλις 11 μηνών και ήδη ο τρόπος που σε έχω μεγαλώσει δεν έχει καμία σχέση με το πώς είχα μεγαλώσει τον εαυτό σου μέχρι εκείνη την ηλικία. Και αυτός είναι ο λόγος που αποφάσισα να γράψω αυτό το απολογητικό γράμμα, ώστε αργότερα στην ζωή σου να ξέρεις ότι, αν μη τι άλλο, το αναγνωρίζω. Έτσι, σε παρακαλώ διάβασε τα παρακάτω και να θυμάσαι πάντα ότι η μαμά σε αγαπάει.

Συγγνώμη που μου έπεσες –ναι, μου έπεσες. Το ορκίζομαι στον Θεό και μου ήταν απίστευτα δύσκολο να το ξεπεράσω. Κοιμόσουν στο στήθος μου, στο κρεβάτι μας, και απλά κύλησες. Και έπεσες. Νομίζω πως εγώ πόνεσα περισσότερο, όμως. Έκλαψες για μερικές λεπτά και μετά άρχισες να χαμογελάς. Εγώ ήμουν σίγουρη ότι σου είχα προκαλέσει μεγάλη ζημιά.

Προς υπεράσπισή μου, βέβαια, υπήρχε συνωστισμός στο κρεβάτι! Ήταν ο μπαμπάς σου και έπειτα ήρθε και ο αδερφός σου, χώθηκε στη μέση και με έσπρωξε στην άκρη. Και, να θυμάσαι, ήμουν εξαντλημένη από τα ξενύχτια μαζί σου για να σε θηλάζω και να σε κρατάω. Μην το ξεχνάς ποτέ αυτό! Σκέφτηκα να σου φτιάξω ένα φορμάκι με σχοινιά που να δένει πάνω μου, όπως αυτά που έχουν οι αναρριχητές για να μην πέφτουν από τους βράχους. Τελικά, όμως, αποφασίσαμε να επενδύσουμε σε μεγαλύτερο κρεβάτι.

Συγγνώμη που δεν ξέρω τίποτα για εσένα –το βιβλίο του αδερφού σε περιέχει τόσες πολλές πληροφορίες για τον πρώτο χρόνο της ζωής του που θα μπορεί κάποτε να ανατρέξει σε αυτό και να ανακαλύψει πότε ήταν η πρώτη του «πρίτσα»! Ήμουν από πάνω του όλη την ώρα. «Είδατε αυτό, είδατε εκείνο; Είδατε αυτή την έκφραση; Αχ να τη φωτογραφίσω; Τι μέρα είναι σήμερα; Τι ώρα είναι;»

Και μόλις σήμερα, τη στιγμή που έφτανα στο μπάνιο για να σκουπίσω τον αδερφό σου που μόλις είχε κάνει κακά, εμφανίστηκες εσύ, όρθιος στα ποδαράκια σου, κρατώντας ένα πακέτο υγρομάντηλα! Τρελάθηκα! Ούτε που είχα συνειδητοποιήσει ότι μπορείς πλέον να περπατάς!

Όταν θα ανοίξεις εσύ κάποτε το δικό σου μωρουδιακό βιβλίο, θα διαβάσεις «τοποθετήστε τη φωτογραφία εδώ», και θα ξέρεις ότι η μαμά δεν είχε χρόνο για να καθίσει και να γράψει όλα τα μικρά καθημερινά που έκανες. Αφιέρωνα όλον τον χρόνο μου στο να σας αγαπώ. Και στο να σκουπίζω τον ποπό του αδερφού σου.

Συγγνώμη που άφηνα τον αδερφό σου να κάνει τσίσα δίπλα σου –λέω ψέματα. Έκανε τσίσα πάνω σου, όταν ήσασταν και οι δύο στην μπανιέρα. Πιο συγκεκριμένα, στο χέρι σου. Ίσως κάποιες πιτσιλιές να έφτασαν και στο πρόσωπό σου, αλλά κυρίως στο χέρι σου.

Για την ακρίβεια, λυπάμαι που αδερφός σου σε ταλαιπωρεί καθημερινά. Δεν είναι ότι είναι κακός, αλλά πραγματικά λειτουργεί σαν να μην υπάρχεις. Αν μπουσουλάς στον δρόμο του, θα περάσει από πάνω σου και θα σε πατήσει. Αν κρατάς κάτι στο χέρι σου, θα έρθει χωρίς δισταγμό και θα στο πάρει.

Όμως, εσύ γελάς με ό,τι κάνει και τον ακολουθείς παντού, παρά τα όσα υποφέρεις μαζί του. Τον διορθώνω κάθε στιγμή και τον βάζω να σε παίρνει αγκαλιές και να σε φιλά, αν και κάποιες φορές προτιμά να σε δαγκώνει. Κάποια μέρα εσείς οι δύο θα γίνετε οι καλύτεροι φίλοι. Απλά αυτή την στιγμή πρέπει να σε βοηθάω να αντεπιτίθεσαι, γιατί δεν έχεις μεγαλώσει αρκετά για να προφυλάσσεις τον εαυτό σου. Όταν παίρνουμε στον αδερφό σου χωνάκι παγωτό, σε βάζω να το γλύφεις γύρω-γύρω πριν το δώσουμε σε εκείνον. Δεν του το λέμε, όμως, γιατί θα τρελαθεί αν το μάθει! Επίσης, όταν εκείνος είναι στο σχολείο, σε αφήνω να παίζεις στο δωμάτιό του. Και όταν ρωτά γιατί τα τρενάκια του είναι άνω-κάτω, του λέω ότι έκανε σεισμό! Είναι το μικρό μας μυστικό, φιλαράκο!

Συγγνώμη που δείχνεις σαν Υποψήφιο Πιο Κακοντυμένο Μωρό του Κόσμου. Ο αδερφός σου είχε τα πιο φανταστικά, ολοκαίνουργια επώνυμα ρούχα και εσύ φοράς ό,τι απέμεινε από εκείνον, γι’αυτό μου είναι τόσο δύσκολο να αποφύγω το να δείχνεις πάντα τόσο απεριποίητος. Το να ετοιμάσεις δύο παιδιά για να πάτε κάπου είναι σαν να συμμετέχεις σε αγώνες δρόμου. Όμως καταφέρνουμε πάντα να φτάσουμε στον προορισμό μας, ίσως λίγο αργά βέβαια, και ο αδερφός σου φεύγει από εμάς για να τρέξει να προκαλέσει χάος, ενώ εγώ σε κοιτάζω καθώς παίρνω μια ανάσα, μέχρι να ανακαλύψω ότι φοράς ένα φορμάκι ύπνου και το πρόσωπό σου έχει ακόμα υπολείμματα φαγητού από το απογευματινό. Όταν τα «ατημέλητα μωρά» γίνουν μόδα, θα είσαι σίγουρα ανάμεσα στα δημοφιλέστερα.

Νομίζω, όμως, πως έχεις πάρει ένα καλό μάθημα. Μπορεί κάποτε να κοιτάζεις σε παλιές φωτογραφίες και να αναρωτιέσαι γιατί όλα τα ρούχα που φοράς είναι γεμάτα ξεραμένο φαγητό. Όμως θα καταλάβεις ότι δεν είναι τα ρούχα που κάνουν το αγόρι. Είναι η διάθεση –και εσύ δείχνεις πολύ χαρούμενος!

Συγγνώμη που δεν σε αγαπώ λιγότερο. Ξέρω πως όσο μεγαλώνεις κάποιοι κακοί άνθρωποι θα σου που ότι το δεύτερο παιδί αγαπιέται πάντα λιγότερο. Ότι δεν γίνεται να αγαπήσεις κάποιον άλλον όσο το πρώτο σου παιδί. Λοιπόν, με τα λύπης μου θα σου πω ότι αυτό είναι ένα μεγάλο ψέμα.

Από την στιγμή που ο γυναικολόγος μου σε ακούμπησε πάνω στο στήθος μου, δεν έχω υπάρξει περισσότερο σίγουρη για οτιδήποτε άλλο στην ζωή μου. Είναι δυνατό να αγαπήσεις κάποιον, ξανά και ξανά και ξανά, τόσο πολύ που να πονάει. Θα έδινα την ζωή μου για εσένα και για τον αδερφό σου, χωρίς δισταγμό. Θα σε αγαπώ τόσο όσο αγαπώ εκείνον για όλη μου την ζωή. Μην πιστέψεις ποτέ τίποτε άλλο.

Μπορεί κατά λάθος να μου έπεσες μερικές φορές, να ξέχασα να καταγράψω κάθε τι καινούργιο που έκανες κατά τον πρώτο χρόνο της ζωής σου, να άφησα μερικά τσίσα να πέσουν πάνω σου και να σε έντυνα… χάλια, αλλά σε έχω αγαπήσει με κάθε κύτταρο του εαυτού μου και δεν θα ακούσεις ποτέ συγγνώμη γι’αυτό.

Με όλη την αγάπη που έχω στην καρδιά μου,
Η μαμά

*Το παραπάνω κείμενο προέρχεται από την Jenifer DeMattia, μαμά πλήρους απασχόλησης, η οποία γράφει ανά διαστήματα στο blog Bugs, Dirt and Mommy και δεν θεωρεί τον εαυτό της σούπερ-μαμά. Για την ακρίβεια, συνήθως είναι καθυστερημένη, της λείπει ένα παπούτσι ή είναι στα όρια νευρικού κλονισμού… όμως στο τέλος πηγαίνουν όλα καλά και έχει μία φοβερή ιστορία να αφηγηθεί!

Πηγή:www.mama365.gr

Σε ποιο παιδί έχουν (τελικά) αδυναμία οι μαμάδες;

Published Ιουλίου 2, 2015 by sofiaathanasiadou

per-le-mamme

Από: Ελένη Χαδιαράκου

Πρόσφατη έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το College of Human Ecology (Cornell University) και δημοσιεύθηκε στο Journal of Marriage and Family, μας αποκαλύπτει σε ποιο παιδί έχουν οι μαμάδες! Aν μπορεί φυσικά να ισχύει κάτι τέτοιο!

Σύμφωνα με την Jill Suitor, καθηγήτρια κοινωνιολογίας στο Purdue University η οποία και ερευνά επί 30 χρόνια τις σχέσεις μεταξύ παιδιών και ενηλίκων, οι μαμάδες έχουν αδυναμία στο παιδί με το οποίο έχουν τις περισσότερες ομοιότητες σε χαρακτήρα και πεποιθήσεις και είναι πιο πιθανό να διατηρήσουν στενή σχέση μαζί του και κατά την τρίτη ηλικία.

Επίσης και σύμφωνα πάντα με την ίδια έρευνα, καθώς οι μαμάδες μεγαλώνουν έχουν την τάση να προτιμούν τα παιδιά ίδιου φύλου δηλαδή τα κορίτσια καθώς ο δεσμός μάνας κόρης φαίνεται να είναι πιο ισχυρός στα τελευταία χρόνια ζωής εν αντιθέσει με την αδυναμία στους γιους που φαίνεται να έχουν πολλές μαμάδες όταν τα παιδιά τους είναι μικρά.

Η έρευνα έγινε για συνεχή επτά χρόνια και τα ευρήματα βασίστηκαν σε δείγμα από 406 μητέρες, ηλικίας 65-75.
Η μελέτη χρηματοδοτήθηκε από National Institute on Aging

Πηγή: www.imommy.gr