Παγκόσμια Ημέρα

All posts in the Παγκόσμια Ημέρα category

Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου-Ο παιδικός καρκίνος μπορεί να αντιμετωπιστεί

Published 4 Φεβρουαρίου, 2016 by sofiaathanasiadou

7471cfc2fd936bdc82c701cb73ca0b3a_L

Ο καρκίνος είναι μια ασθένεια που δεν γνωρίζει όρια ούτε ηλικία.

Κάθε χρόνο γίνονται περίπου 8.600 διαγώσεις περιπτώσεων παιδικού καρκίνου στις Ηνωμένες Πολιτείες ενώ στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι ετησίως περίπου 280-300 παιδιά προσβάλλονται από καρκίνο.

Το 50% των περιπτώσεων καρκίνου στα παιδιά είναι λευχαιμίες και όγκοι του κεντρικού νευρικού συστήματος. Τα αίτια που προκαλούν τον καρκίνο αλλά και την παρατηρούμενη αύξηση της επίπτωσής του παραμένουν άγνωστα. Οι παιδικοί καρκίνοι μπορεί να προκύψουν ξαφνικά, χωρίς πρώιμα συμπτώματα και έχουν υψηλό βαθμό ίασης. Οι σύγχρονες θεραπείες κάνουν την παρατεταμένη επιβίωση και την ανάρρωση όχι μόνο πιθανές αλλά και δυνατές για πολλούς παιδικούς καρκίνους.

Άλλοι καρκίνοι που εντοπίζονται συχνά σε παιδιά είναι παιδικά λεμφώματα, νόσος του Hodgkin, σαρκώματα του Ewing, ρετινο-βλαστώματα, ραβδομυοσαρκώματα και ηπατοβλαστώματα. Λιγότερο συχνοί καρκίνοι που συμβαίνουν στα παιδιά είναι όγκος στους νεφρούς (όγκος του Wilm), καρκίνος του νευρικού συστήματος (νευροβλάστωμα) και καρκίνος των οστών (οστεοσάρκωμα).

Ο σκοπός της θεραπείας του παιδικού καρκίνου δεν είναι μόνο η ίαση, αλλά και η διατήρηση της ποιότητας ζωής, η ψυχολογική και ψυχοκοινωνική ευεξία των νεαρών ασθενών, καθώς η κατάθλιψη είναι μια από τις πιο κοινές ψυχιατρικές διαταραχές του παιδικού καρκίνου, ως αποτέλεσμα της απώλειας του φυσιολογικού ρυθμού ζωής, λόγω της νόσου και των παρενεργειών από τη μακρόχρονη θεραπεία.

Σύμφωνα με την Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου αποτελεί μια ευκαιρία για την Ένωση για τον Παγκόσμιο Έλεγχο του Καρκίνου (UICC), τα μέλη της και το κοινό να συμμετάσχουν σε μια παγκόσμια κινητοποίηση με στοχευμένες, τοπικά προσαρμοσμένες και πραγματοποιήσιμες ενέργειες που θα μειώσουν την επιβάρυνση που προκαλεί ο καρκίνος.

Προβλέπεται ότι μέχρι το 2025 τα ετήσια νέα περιστατικά καρκίνου θα αυξηθούν στα 19,3 εκατομμύρια, από 14,1 εκατομμύρια που ήταν το 2012.

Λόγω της γενικής απεργίας της ΓΣΕΕ την 4η Φεβρουαρίου η κεντρική εκδήλωση της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας θα πραγματοποιηθεί στις 5 Φεβρουαρίου, στο Σύνταγμα (Γωνία Ερμού και Νίκης).

www.mothersblog.gr

Διαβάστηκε εδώ: www.newsitamea.gr

21 Ιανουαρίου… Παγκόσμια Ημέρα Αγκαλιάς. Έχετε αγκαλιάσει τον έφηβο σας σήμερα; Η σημασία του γονικού αγγίγματος

Published 21 Ιανουαρίου, 2016 by sofiaathanasiadou

HuggedTeen_icon4

Έχετε αγκαλιάσει τον έφηβο σας σήμερα; Η σημασία του γονικού αγγίγματος
22 Νοεμβρίου 2013 – από Samantha Zabell
Ελεύθερη μετάφραση από το KidsGo

Ήταν εύκολο να αγκαλιάσετε το παιδί σας όταν ήταν ακόμη νήπιο. Σας ανταπόδιδε την αγκαλιά και συχνά έμενε για περισσότερα. Στο δημοτικό σχολείο, ζητούσε ακόμη μια αγκαλιά πριν το αφήσετε με την μπέιμπι σίτερ ή πριν φύγει για το σχολείο. Αλλά, μόλις ο γιος ή η κόρη σας μπει στην εφηβεία, η εκ μέρους σας εκδήλωση της φυσικής αγάπης μπορεί να αποδειχθεί πιο δύσκολη.

Η Δρ Laura Markham, εκδότης του AhaParenting.com και μητέρα ενός 18-χρονου κοριτσιού και ενός 22-χρονου αγοριού, συμβουλεύει τους γονείς πώς να ξεπεράσουν τις δυσκολίες και πως θα πρέπει να θυμούνται ότι η αγκαλιά και άλλες εκφράσεις αγάπης αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της υγιούς ανάπτυξης ενός εφήβου.

«Μέρος του γονικού μας ρόλου αποτελεί η φυσική μας σύνδεση με τα παιδιά μας όταν αυτά είναι μικρά» λέει η Markham. «Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, δεν υπάρχει κάποιος λόγος να διακόψουμε αυτή τη σύνδεση. Εναπόκειται απλώς σε μας να βρούμε νέους, κατάλληλους τρόπους για να παραμείνουμε συνδεδεμένοι μαζί τους

Αλλά πολλοί γονείς, μπορεί να αισθάνονται άβολα και παράξενα να αγκαλιάσουν έναν έφηβο που μοιάζει περισσότερο με άντρα ή γυναίκα παρά με παιδί και σίγουρα δυσκολεύονται περισσότερο παρά όταν κάποτε ήταν μικρό αγόρι ή κορίτσι που μπουσουλούσε στα πόδια τους.

«Οι γονείς πρέπει να τα βρουν με τον εαυτό τους και να παραδεχθούν πως νιώθουν άβολα. Συχνά αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι ίδιοι δεν είχαν φυσική στοργή όταν ήταν έφηβοι. Θα πρέπει να το παραδεχθούν και να μην θέτουν αυτό το συναίσθημα τους υπεράνω του παιδιού τους», λέει η Laurie A. Couture, συγγραφέας του «Instead of Medicating and Punishing» (αντί της θεραπείας και τιμωρίας) και αδειούχος σύμβουλος ψυχικής υγείας.

Υπάρχει ένα ρητό που υποστηρίζει πως ένα παιδί χρειάζεται τέσσερις αγκαλιές την ημέρα για την επιβίωσή του, οκτώ για συντήρηση και 12 για την ανάπτυξη του. Δίνεται λοιπόν εσείς 12 αγκαλιές την ημέρα στον έφηβο σας;

«Πάντα να αγκαλιάζετε τον έφηβο σας μόλις τον δείτε το πρωί», συμβουλεύει η Markham. Δεν έχει σημασία αν εκείνη τη στιγμή ήμασταν και οι δύο γκρινιάρηδες γιατί ήταν ακόμη πρωί. Πάντα η μέρα των παιδιών μου άρχιζε με αγκαλιά. Πάντα επίσης τους αγκάλιαζα πριν φύγουν για το σχολείο.

HuggedTeen_icon6

«Σηκωνόμουν και τους προλάβαινα έξω από την πόρτα και μετά τους παρακολουθούσα που έφευγαν», θυμάται η Markham.

Άρα, μέχρι εκείνη τη στιγμή, έχετε ήδη δώσει δυο αγκαλιές. Η Markham συνιστά επίσης μια άλλη αγκαλιά όταν βλέπετε τον έφηβο σας αργότερα την ίδια ημέρα και μία πριν τον ύπνο. Παρόλα αυτά, αυτές οι τέσσερεις αγκαλιές μόλις που φθάνουν στο επίπεδο «επιβίωσης» στην κλίμακα της αγκαλιάς. Για να καλύψετε τις υπόλοιπες οκτώ, η Markham προτείνει να ανακαλύψετε διαφορετικούς τρόπους για να συνδεθείτε με τους εφήβους σας.

«Βρείτε μικρές δικαιολογίες,» λέει η Markham. «Δώστε τους ένα φιλί ψηλά στο κεφάλι. Κρατήστε τους τα χέρια στο τραπέζι την ώρα του φαγητού. Εάν το παιδί σας περνάει μια δυσκολία, καθίστε δίπλα του και βάλτε τα χέρια σας γύρω του

Αν εσείς μεγαλώσατε σ’ ένα σπίτι όπου η φυσική στοργή και αγάπη δεν ήταν κάτι κοινό, τότε τα πιο πάνω μπορεί να μην είναι τόσο εύκολα για σας. Ξεκινήστε αργά. «Μπορεί να είναι ακόμη και μικρές χειρονομίες, όπως βάζοντας το χέρι σας στο χέρι του παιδιού, ή κλείνοντας τα μάτια με στοργή στο παιδί την ώρα που του μιλάτε,» λέει η Couture. «Στα αγόρια αρέσει να τους μιλάνε στο αυτοκίνητο, όπου δεν χρειάζεται να έχουν επαφή με τα μάτια.» Έτσι, απλά προσεγγίστε τα και αγγίξτε τα στον ώμο.

Αυτές οι στιγμές της φυσικής σύνδεσης θα πρέπει να περιλαμβάνουν επίσης και μια συναισθηματική συνιστώσα, προσθέτει η Couture, που αγκαλιάζει τον 19-χρονο γιο της κάθε πρωί. «Δεν είναι απλά να δίνετε στα παιδιά σας μια μηχανική αγκαλιά. Ξεκινήστε με ένα απλό, «Πώς ήταν η μέρα σου;» ή «πώς πας»; Αυτές οι οικείες φράσεις θα πρέπει να επικεντρώνονται στη στιγμή.».

Αν και μερικοί έφηβοι, ιδιαίτερα τα κορίτσια, παίρνουν φυσική στοργή από τους φίλους τους, αυτό δεν αναπληρώνει την έλλειψη της γονικής στοργής.

«Το γονικό άγγιγμα είναι ασφαλές και αναντικατάστατο», λέει η Markham. «Όταν τα παιδιά δεν έχουν αρκετή γονική στοργή, θα ψάξουν για αγάπη σε όλα τα λάθος μέρη».
Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει την πρόωρη σεξουαλική σχέση πριν οι έφηβοι είναι έτοιμοι για κάτι τέτοιο, ή τη χρήση ναρκωτικών ουσιών.

«Έχουμε ένα ενδόμυχο φόβο ότι εάν έχουμε φυσική επαφή με τον έφηβο μας θα διαβούμε ένα απαραβίαστο σύνορο», λέει η Couture. «Και, τα παιδιά αισθάνονται άβολα, γι αυτό ωθούν κι εκείνα τους γονείς μακριά. Αλλά, πραγματικά, στα εφηβικά τους χρόνια, τα παιδιά είναι τα πιο ευάλωτα και έχουν την περισσότερη ανάγκη από γονική αγάπη. Δεν υπάρχει τίποτα κακό με αυτό.»

Διαβάστηκε εδώ:www.kidsgo.com.cy

11η Δεκεμβρίου ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΟΥ

Published 11 Δεκεμβρίου, 2015 by sofiaathanasiadou

12359462_10208693043986676_1911950723_o

Της Κωνσταντίνας Τσάμη

 

Στις 20 Νοεμβρίου 1959 ο ΟΗΕ, υιοθέτησε τη «Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Παιδιού» και το 1989 τη «Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού». Στην Ελλάδα όμως η Ημέρα του παιδιού γιορτάζεται την 11η Δεκεμβρίου – γενέθλια ημέρα της UNICEF που ιδρύθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1946 για να βοηθήσει αρχικά τα παιδιά της Ευρώπης, Μέσης Ανατολής και Κίνας μετά το τέλος του Β’ παγκοσμίου Πολέμου.

Αφιερωμένη αυτή η μέρα λοιπόν στο θαύμα της ζωής και στην ελπίδα που όλοι έχουμε για ένα καλύτερο αύριο και αυτό το μέλλον αδιαμφισβήτητα κανείς άλλος δεν μπορεί να μας το διασφαλίσει παρά μόνο τα παιδιά. Τα παιδιά όλου του κόσμου είναι και παιδιά όλων μας δεν υπάρχει χρώμα, θρησκεία, ταυτότητα…. υπάρχουν μόνο φωτεινά χαμόγελα, λαμπερά ματάκια, χρωματιστές ψυχές, αγνές και αμόλυντες καρδούλες, υπάρχει μόνο η αγάπη, η θέληση για την ζωή και η ζωντάνια τους, πράγματα που εμείς οι «δυτικοί» κατά κύριο λόγο λαοί… τα θεωρούμε δεδομένα δυστυχώς δεν ισχύει το ίδιο για όλα τα παιδιά του κόσμου… η ζωή που τους προσφέρεται δεν γίνεται σεβαστή από όλους και τα δικαιώματα τους, ποδοπατούνται.

Στη διαπίστωση, ότι υπάρχει έστω και ένα παιδί που βιώνει τον ρατσισμό, που βιώνει την βία, την υπονόμευση των συναισθημάτων του, την εκμετάλλευση , την εξαθλίωση, τον πόλεμο και η λίστα δεν σταματάει πουθενά …θλίβομαι και εξοργίζομαι σαν μάνα, αλλά και σαν άνθρωπος. Εκτός από υποχρεώσεις τα παιδιά, έχουν και δικαιώματα τα οποία για κανέναν λόγο, δεν θα έπρεπε να τους τα στερούμε, διότι σαφώς και χρήζουν ίσης μεταχείρισης εξίσου με έναν ενήλικα.

Αυτά τα δικαιώματα έχουν θεσπιστεί και έχουν γίνει αποδεκτά από την παγκόσμια κοινότητα, η οποία δεσμεύτηκε να προστατεύει τα δικαιώματα των παιδιών. Είναι μια σύμβαση που θέτει στοιχειώδεις αρχές, για την ευημερία των παιδιών στα διάφορα στάδια εξέλιξής τους.

Μερικά από τα δικαιώματα των παιδιών έχουν ως εξής :

• Να έχω ταυτότητα

• Να είμαι κοντά στους γονείς μου

• Στην ίση μεταχείριση

• Να έχω φαγητό, ρούχα και ασφαλές σπίτι

• Στην καλή και δωρεάν υγεία, σε ιατρική περίθαλψη

• Να πηγαίνω σχολείο

• Να μεγαλώνω δίχως βία

• Στον σεβασμό της προσωπικότητας μου

• Να λέω ελεύθερα την γνώμη μου

• Να εκφράζω τις πεποιθήσεις μου

• Να προστατεύεται η ιδιωτική μου ζωή

• Να ενημερώνομαι

• Να έχω ελεύθερο χρόνο γιατί είμαι παιδί…

Πόσο όμορφη σκέψη θα ήταν, αν ξέραμε ότι όλα τα παιδιά απολαμβάνουν τα παραπάνω «αγαθά», ότι όλα τα παιδιά μεγαλώνουν σαν παιδιά, όπως ακριβώς τους αρμόζει, δίχως πόλεμο, δυστυχία, φτώχεια, κακομεταχείριση σε όλα τα επίπεδα…

Πόσο όμορφη σκέψη θα ήταν, ένας κόσμος αποτελούμενος μόνο από παιδιά, μόνο από παιδικές χαρούμενες φωνούλες, πόσο απλή , μαγική και φωτεινή γεμάτη χρώματα όπως ακριβώς είναι και μια παιδική ζωγραφιά θα ήταν η ζωή του κόσμου.

Οπότε ας μην στερούμε αυτά τους τα δικαιώματα, δεν έχουμε αυτό το δικαίωμα εμείς παρά μόνο την υποχρέωση, να τα προασπίζουμε με πάθος και να τα ενθαρρύνουμε, να συμμετέχουμε ενεργά και όχι μόνο πίσω από ένα πληκτρολόγιο …όπως και όσο μπορούμε… με πράξεις όμως… όπως με ένα παιχνίδι, που θα προσφέρουμε σε ένα παιδί που δεν θα έρθει φέτος για εκείνο ο Άγιος Βασίλης, είτε με ένα πιάτο φαγητό στο παιδάκι της γειτόνισσας, που οι γονείς του είναι άνεργοι, είτε με μια κουβέρτα που δεν χρειαζόμαστε ή ένα ρούχο που πια δεν κάνει στο δικό μας παιδί και κυρίως όμως να μην μένουμε αδιάφοροι και αμέτοχοι όταν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με συμπεριφορές ενηλίκων, που προσβάλλουν την ύπαρξη των παιδιών και τα δικαιώματα τους…

Θα κλείσω με αυτή την πρόταση γιατί θα μπορούσα ώρες να γράφω για τα παιδιά όμως η ουσία είναι μία… Όταν έστω και ένα μόνο παιδί στερείται τα δικαιώματά του, τότε ακυρώνεται η έννοια «δικαιώματα του ανθρώπου». Τα παιδιά χρειάζονται την αγάπη μας και τη φροντίδα μας, όχι μόνο την παγκόσμια ημέρα του παιδιού, στις 11 Δεκεμβρίου, αλλά όλες τις μέρες του χρόνου…

Οροθετικές μητέρες – Ιστορίες ελπίδας

Published 1 Δεκεμβρίου, 2015 by sofiaathanasiadou

679d561eed78a407ea31d93999d7b378_L

Σήμερα, χάρη στην επιστημονική έρευνα, την γνώση και την αντιρετροϊκή αγωγή, μια οροθετική γυναίκα μπορεί να γεννήσει ένα υγιές παιδί το οποίο δεν θα είναι φορέας του ιού.

Επιπλέον, τα οροθετικά παιδιά και ενήλικες, μπορούν να ζήσουν υγιής ζωές, χωρίς να κινδυνεύουν να αρρωστήσουν, εφόσον γνωρίζουν ότι ζουν με τον HIV και λαμβάνουν θεραπεία.

Παρακάτω, τρεις ιστορίες, από τρεις οροθετικές μητέρες.

Julie : Η.Π.Α

Το όνομα μου είναι Julie και είμαι μια 25χρονη μητέρα πλήρους απασχόλησης.
Γεννήθηκα με HIV το 1987, αφού η μητέρα μου κόλλησε τον ιό HIV χωρίς να το γνωρίζει, από μετάγγιση αίματος. Έμαθε ότι ήταν οροθετική αφού ήταν ήδη έγκυος. Πέθανε από AIDS όταν εγώ ήμουν τεσσάρων και με μεγάλωσαν ο παππούς και η γιαγιά μου μέχρι να πάω στο γυμνάσιο. Από εκείνη την περίοδο και στην υπόλοιπη ζωή μου έχω βιώσει τον στιγματισμό και την προκατάληψη που περιβάλλει συνήθως τους ανθρώπους που ζουν με HIV. Δεχόμουν αρνητικά σχόλια και πειράγματα από τους συμμαθητές μου επειδή ήμουν ανοιχτή με το status μου. Αλλά παρά τα σκληρά τους λόγια και τις προσβολές, έμαθα να χρησιμοποιώ την εμπειρία μου για να βοηθώ τον εαυτό μου και τους άλλους.

Ξεκίνησα να δουλεύω με την οργάνωση EGPAF (Elizabeth Glaser Pediatric AIDS Foundation) για να εκπαιδεύω παιδιά και εφήβους για το HIV/AIDS στην παιδική ηλικία. Το έκανα έτσι ώστε οι συνομήλικοί μου να καταλάβουν περισσότερα για το HIV/AIDS και να βοηθήσω άλλα οροθετικά παιδιά να μην βιώσουν τα συναισθηματικά τραύματα που βίωσα εγώ. Το έκανα ώστε άλλα παιδιά να έχουν μια καλύτερη ευκαιρία από εμένα.

Χάρη στην ενημέρωση και την πρόσβαση στην θεραπεία και τις υπηρεσίες που είχα την ευκαιρία να δημιουργήσω και να μοιραστώ με τον κόσμο μέσα από την EGPAF, κατάφερα να μείνω έγκυος και σήμερα να είμαι μητέρα ενός οροαρνητικού παιδιού. Όπως και πολλές οροθετικές μητέρες σε όλο τον κόσμο, έχω ένα υγιές, ευτυχισμένο αγοράκι χωρίς την ανησυχία ότι μπορεί να έχει HIV.

Ωστόσο, υπάρχουν ακόμη πολλές μητέρες σε όλο τον κόσμο που δεν έχουν λάβει ακόμη αυτό το δώρο. Σε πολλές περιπτώσεις, δεν υπάρχει πρόσβαση σε υπηρεσίες πρόληψης. Σε άλλες περιπτώσεις, οι γυναίκες δεν γνωρίζουν ότι είναι δυνατή η πρόληψη της μετάδοσης από την μητέρα στο παιδί.

Είμαι ζωντανή απόδειξη ότι ένα οροθετικό παιδί μπορεί να ενηλικιωθεί και να ζήσει μια υγιή ζωή. Ο γιός μου είναι απόδειξη ότι οι οροθετικές μητέρες μπορούν να γεννήσουν υγιή μωρά. Θα συνεχίσω να αγωνίζομαι και να μοιράζομαι την ιστορία μου και αυτές τις απίθανες ευκαιρίες με οικογένειες σε όλο τον κόσμο που το έχουν περισσότερο ανάγκη.

Rose : Μαλάουι

Έχω πέντε παιδιά- αλλά θα έπρεπε να είναι έξι. Πριν γεννηθεί το τελευταίο μου, είχα μια αποβολή καθώς αρρώστησα ενώ ήμουν έγκυος. Ανακάλυψα ότι ήμουν οροθετική.

Ο σύζηγός μου κι εγώ είχαμε στεναχωρηθεί πολύ και του είπα ότι θα έπρεπε κι αυτός να εξεταστεί. Ήταν επίσης οροθετικός.

Μετά από καιρό, ένιωθα πολύ καλύτερα και αποφασίσαμε ότι θέλαμε κι άλλο παιδί. Αλλά φοβόμασταν λόγω του status μας ως οροθετικοί. Σε μια κλινική, το προσωπικό μας ενημέρωσε ότι μπορεί μια οροθετική μητέρα να γεννήσει ένα υγιές μωρό.

Ακολουθήσαμε πολύ αυστηρά τις οδηγίες σχετικά με την πρόληψη της μετάδοσης και σήμερα, έχουμε μια ακόμη κόρη, την Dalice. Εξετάστηκε για HIV όταν ήταν πέντε μηνών και ξανά στους δέκα μήνες. Με περηφάνια σας αναφέρω ότι δεν είναι οροθετική και είναι απόλυτα υγιής.

Ο σύζυγος μου ο Jimmy κι εγώ είμαστε τώρα ενημερωτές σε μια οργάνωση και μια ομάδα ψυχολογικής υποστήριξης της κοινότητας του χωριού Gomeza. Χρησιμοποιούμε τους εαυτούς μας ως παράδειγμα για το πως μπορείς να είσαι οροθετικός/ή, αλλά να παραμένεις υγιής και να κάνεις υγιή, μη οροθετικά παιδιά.

Ζούμε μια πλήρη ζωή – μια ζωή με ελπίδα. Αλλά πάντα συμβουλεύουμε τους ανθρώπους να προσέχουν και πάνω απ’όλα, να εξετάζονται για HIV.

Florentine : Καμερούν 

Η Florentine είναι μια νεαρή γυναίκα που ζει και εργάζεται στο Καμερούν. Όταν ήταν 19, σε μια επίσκεψη στον γιατρό της έμαθε δύο ευχάριστα γεγονότα. Ότι ήταν έγκυος και ότι δεν είχε HIV. Δυστυχώς, το δεύτερο δεν ήταν αλήθεια. Όχι μόνο έμαθε αργότερα ότι ήταν οροθετική, αλλά όταν ο πεθερός της το έμαθε, την έδιωξε από το σπίτι του.

Φιλοξενήθηκε τότε στους γονείς της και ξεκίνησε να παρακολουθείται σε μια μονάδα υγείας, μπήκε σε ομάδα στήριξης για ανθρώπους που ζουν με HIV και άρχισε να λαμβάνει θεραπεία για την πρόληψη της μετάδοσης του HIV στο παιδί.

Ο γιος της, ο Faith, έλαβε επίσης αντιρετροϊκή αγωγή λίγο μετά την γέννα και έτσι ο Faith σήμερα συνεχίζει να είναι υγιής, χωρίς να έχει HIV.

Μετά από αυτή την εμπειρία της, η Florentine ξεκίνησε να δουλεύει με ομάδες υποστήριξης για ανθρώπους που ζουν με HIV. Μέχρι το 2012 έχουν δημιουργηθεί 90 τέτοιες ομάδες, με πάνω από 3000 μέλη. Υπό την καθοδήγηση της Florence, οι ομάδες αυτές βοηθούν στο να μειωθεί το στίγμα γύρω από τον HIV στις κοινότητες όπου δραστηριοποιούνται. Επίσης προσφέρουν σε οικογένειες που το έχουν ανάγκη παιδικές τροφές, συμβουλές διατροφής και εκπαίδευση σε δραστηριότητες που μπορούν να επιφέρουν οικονομικά οφέλη.

πηγή (και περισσότερες ιστορίες) : http://pedaids.org/

Πηγή: orothetika.blogspot.gr

Όλα όσα πρέπει να ξέρεις για τον HIV

Published 1 Δεκεμβρίου, 2015 by sofiaathanasiadou

271115141515_5631

Είχα να κάνω εξετάσεις 12 χρόνια και όσο να ’ναι μια αγωνία υπήρχε. Ο άνθρωπος μου πήρε το δάχτυλο, το τσίμπησε λιγάκι ίσα να βγει μια σταγόνα αίμα, το ανακάτεψε με ένα άλλο υγρό και μετά με κοίταξε με χαμόγελο. Είχε χρειαστεί μόλις ένα λεπτό για να μάθω αν είμαι φορέας του ιού HIV.

Το Checkpoint του συλλόγου οροθετικών Ελλάδας «Θετική Φωνή» είναι ένα κέντρο πρόληψης, ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για τον ιό HIV όπου μπορείς να κάνεις εξέταση ανώνυμα, κλείνοντας ραντεβού μία ημέρα πριν με το μικρό σου μόνο όνομα και να ενημερωθείς σε γλώσσα απλή και καθημερινή. Σε αυτή τη γλώσσα μου μίλησαν ο υπεύθυνος επικοινωνίας, Γιώργος Τσακαλάκης, και ο Μιχάλης Βασιλάκης, ο οποίος είναι ενημερωτής και κάνει το τεστ (Rapid test), με τη διαδικασία να βρίσκεται υπό την εποπτεία του ΚΕΕΛΠΝΟ. Ακολουθούν επιγραμματικά κάποια από όσα μου είπαν.

Τρόποι μετάδοσης

Η νούμερο ένα υψηλού ρίσκου σεξουαλική συμπεριφορά είναι να τελειώσει κάποιος στον πρωκτό σου. Υπάρχει περίπτωση, έστω και με πολύ μικρές πιθανότητες, μετάδοσης του ιού με το στοματικό σεξ αλλά και αν πεταχτεί σπέρμα στα μάτια. Σε ό,τι αφορά το στοματικό σεξ, μπορεί κανείς να παίρνει κάποιες προφυλάξεις, όπως να μην έχει βουρτσίσει τα δόντια του αμέσως πριν, να μην το κάνει αν ξέρει ότι έχει ανοιχτή πληγή, ίσως από επίσκεψη στον οδοντίατρο κ.λπ.

Ο ιός δεν μεταδίδεται με σάλιο, ιδρώτα, ούρα και δάκρυα. Μεταδίδεται με αίμα, σπέρμα (συμπεριλαμβανομένων των προσπερματικών, κολπικών και πρωκτικών υγρών) και μητρικό γάλα. Εκτός του σεξ, ο ιός μπορεί να μεταδοθεί με την κοινή χρήση συριγγών, με τη μετάγγιση μολυσμένου αίματος (αλλά ο κίνδυνος αυτός έχει ελαχιστοποιηθεί στις μέρες μας γιατί γίνεται έλεγχος στην αιμοδοσία) και από μια οροθετική μητέρα στο μωρό κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, του τοκετού ή του θηλασμού, αν όμως η μητέρα έχει την κατάλληλη ιατροφαρμακευτική παρακολούθηση το ενδεχόμενο μετάδοσης είναι αμελητέο.

Με προφυλακτικό που δεν θα σπάσει ή που δεν είναι αλλοιωμένο δεν υπάρχει περίπτωση μετάδοσης.

Προσοχή χρειάζεται στα ερασιτεχνικά τατουάζ και piercing.

Ο Γιώργος Τσιακαλάκης λέει ότι οι πιο ευάλωτες ομάδες είναι οι άνδρες που κάνουν σεξ με άνδρες και οι χρήστες ενδοφλέβιων ναρκωτικών.

Ο ιός, το προσδόκιμο ζωής και τα φάρμακα

HIV είναι ο ιός της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας και προσβάλει το ανοσοποιητικό σύστημα. Το AIDS προκαλείται μόνο αν ο ιός HIV δεν διαγνωστεί εγκαίρως και δεν αντιμετωπιστεί με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή.

Σύμφωνα με το ΚΚΕΛΠΝΟ, μέχρι τις 31/10 είχαν καταγραφεί στη χώρα μας 15.109 περιστατικά HIV λοίμωξης (82,7% άνδρες). Οι 3.782 έχουν εμφανίσει AIDS και περίπου οι 7.700 βρίσκονται σε θεραπεία. Ο συνολικός αριθμός των θανάτων ανέρχεται σε 2.562. Τους πρώτους μήνες του 2015 δηλώθηκαν στο ΚΕΕΛΠΝΟ 667 HIV λοιμώξεις, εκ των οποίων οι 590 (88,5%) αφορούσαν σε άνδρες.

Ο κ. Τσιακαλάκης υπογραμμίζει πως «υπό την προϋπόθεση ότι κάποιος παρακολουθείται από το γιατρό του και τηρεί σωστά την αγωγή του πλέον έχει προσδόκιμο ζωής εφάμιλλο με αυτό του γενικού πληθυσμού». Κάθε οροθετικός θα πρέπει να παίρνει από ένα έως και τρία χάπια την ημέρα, κάτι που καθιστά μη ανιχνεύσιμο το ιικό φορτίο στον οργανισμό. Βέβαια, όπως και όλα τα φάρμακα έτσι και αυτά έχουν τις παρενέργειές τους, όμως από το 1996 που παρουσιάστηκε η νέα γενιά τους είναι πολύ λιγότερο τοξικά και πολύ περισσότερο αποτελεσματικά. Τα φάρμακα είναι δωρεάν για όλους και διατίθενται από τα φαρμακεία των δημόσιων νοσοκομείων. Όμως, λέει ο κ. Τσιακαλάκης, «η κρίση έχει αφήσει και εδώ το σημάδι της, καθώς συχνά παρατηρούνται ελλείψεις».

Το στίγμα

Η έλλειψη ενημέρωσης γύρω από τον τρόπο μετάδοσης είναι αυτή που προκαλεί το στίγμα. «Ενώ η ιατρική έχει κάνει άλματα μπροστά, στην κοινωνική διάσταση του θέματος το στίγμα είναι μεγάλο και σε κάθε επίπεδο», λέει ο κ. Τσιακαλάκης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το γεγονός ότι ο Άρειος Πάγος δικαίωσε εργοδότη ο οποίος απέλυσε οροθετικό υπάλληλό του, με το δικαστήριο να δέχεται ότι διαταράχθηκε η κοινωνική ειρήνη στον εργασιακό χώρο. Ο υπάλληλος αυτός δικαιώθηκε στη συνέχεια από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όμως σε εξέλιξη βρίσκεται σήμερα στα ελληνικά δικαστήρια μια παρόμοια υπόθεση, όπου η Θετική Φωνή στηρίζει την υπεράσπιση του ανθρώπου που έχασε τη δουλειά του επειδή είναι οροθετικός.

Το τεστ

Το τεστ έχει ποσοστό επιτυχίας 99,96 – 99,98%, όπως και όλα τα τεστ. Όμως, αν ο ενδιαφερόμενος ήρθε σε επαφή με τον ιό το τελευταίο τρίμηνο δεν θα το δείξει το τεστ.

Το Checkpoint της Αθήνας λειτουργεί τρία χρόνια, στη Θεσσαλονίκη από τον Μάρτιο του 2014 και υπάρχει και μια κινητή μονάδα για την περιφέρεια (η οποία ενισχύει και το διάλογο για το θέμα στην τοπική κοινωνία). Συνολικά έχουν γίνει περίπου 22.500 εξετάσεις σε περίπου 20.000 ανθρώπους. Το 2014 το 19% των νέων διαγνώσεων έγινε στα Checkpoint και το 2015 ο αριθμός αυτός αναμένεται να φτάσει στο 30%.

Ο Μιχάλης Βασιλάκης λέει ότι οι αντιδράσεις των ανθρώπων που το τεστ τους βγάζει θετικά αντιδρώντες στον ιό είναι διαφορετικές, ανάλογα με το βαθμό ενημέρωσής τους. «Αν κάποιος γνωρίζει κάποιον οροθετικό για παράδειγμα, ξέρει ότι δεν ήρθε το τέλος του κόσμου, ότι δεν θα πεθάνει. Αυτός θα αντιδράσει πιο ψύχραιμα. Αν κάποιος είναι λιγότερο ενημερωμένος, οι συγκινησιακές αντιδράσεις θα είναι εντονότερες. Υπάρχει μεγάλο άγχος πώς θα το πουν στην οικογένεια, στους φίλους, στον/στην σύντροφο. Εγώ, βέβαια, λέω ότι δεν αξίζει να χάσεις μια καλή σχέση με κάποιον επειδή είναι οροθετικός».

Στην περίπτωση που κάποιος φανεί στο τεστ ότι o οργανισμός του έχει αναπτύξει αντισώματα εναντίον του HIV, θα κλειστεί ραντεβού για την επόμενη ημέρα σε δημόσιο νοσοκομείο, όπου ο ενδιαφερόμενος θα συνοδεύεται, εάν θέλει, από κάποιο μέλος του Checkpoint. Τα αποτελέσματα του δεύτερου τεστ, του νοσοκομείου, γίνονται γνωστά μετά από μία εβδομάδα.

Στη Βρετανία τα Rapid test πωλούνται από τα φαρμακεία. Το ίδιο συνέβαινε και σε κάποιες πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών αλλά απαγορεύτηκε όταν κάποιοι αυτοκτόνησαν.

Info: Αθήνα: Πιττάκη 4, Μοναστηράκι, 210 3310400, http://www.athcheckpoint.gr / Θεσσαλονίκη: Αλ. Σβώλου 15 & Παλ. Π. Γερμανού, 2310 282284, http://www.thesscheckpoint.gr / Θετική Φωνή: Αγίων Αναργύρων 13, 210 8627572, http://www.positivevoice.gr

Πηγή: m.athensvoice.gr

Δύο γυναίκες πεθαίνουν από ενδοοικογενειακή βία κάθε εβδομάδα. H Κίρα Νάιτλι ξυλοκοπείται άγρια από το σύντροφό της για να φωνάξει CUT.

Published 25 Νοεμβρίου, 2015 by sofiaathanasiadou

88826081

Η διάσημη ηθοποιός Κίρα Νάιτλι συμμετείχε σε μια σοκαριστική διαφημιστική καμπάνια ευαισθητοποίησης του κοινού σχετικά με την ενδοοικογενειακή βία, η οποία πραγματοποιήθηκε για τη Μη Κυβερνητική Οργάνωση «Women’s Aid». «Ήθελα να λάβω μέρος σε αυτή εκστρατεία για την ενίσχυση των γυναικών, διότι ενώ υπάρχει ενδοοικογενειακή βία σε κάθε κοινωνική τάξη, σπάνια ακούμε για αυτή», δήλωσε η ηθοποιός σε συνέντευξή της. Στη σποτ διάρκειας δύο λεπτών, βλέπουμε την ηθοποιό να επιστρέφει στο σπίτι της αργά το βράδυ μετά τη δουλειά. Μπαίνοντας μέσα αντικρίζει τον καθρέφτη της εισόδου σπασμένο και σταγόνες αίματος στο πάτωμα.

Αφήνει αγχωμένη τα κλειδιά της, χωρίς να καταλαβαίνει τι έχει συμβεί και πηγαίνει στην κουζίνα. Τότε εμφανίζεται ο σύντροφός της, ο οποίος έχει αίμα στο χέρι του και αρχίζει να την επιτίθεται λεκτικά κατηγορώντας την, ότι τον απατά. Στη συνέχεια αρχίζει να τη χτυπά ανελέητα, αρχικά στο πρόσωπο, και μετά τη ρίχνει κάτω και την κλωτσά δίχως οίκτο. Όσο απομακρύνεται ο φακός αποκαλύπτεται ότι ο χώρος που διαδραματίζεται η σκηνή είναι ένα άδειο κινηματογραφικό στούντιο.

Η διαφήμιση τελειώνει με την Κίρα Νάιτλι πεσμένη στο πάτωμα να ουρλιάζει και στην οθόνη εμφανίζεται το εξής μήνυμα: «Δεν ήρθε η στιγμή κάποιος να πει CUT;» Σύμφωνα με τα πρόσφατα στατιστικά στοιχεία, μία στις τέσσερις γυναίκες έχει υποστεί ενδοοικογενειακή βία κατά τη διάρκεια της ζωής τους, ενώ δύο γυναίκες την εβδομάδα θανατώνονται από τον νυν ή πρώην σύντροφό τους.

Επίσης, η πλειοψηφία των κακοποιημένων γυναικών υφίστανται βία οποιασδήποτε μορφής επί δέκα έτη και άνω ενώ το 28% των γυναικών που είχαν υποστεί βία σε παρελθοντικές σχέσεις, παραµένουν θύµατα βίας στην παρούσα σχέση τους.

Δείτε το βίντεο :…

Διαβάστε όλο το άρθρο:www.mixanitouxronou.gr

 

25η Νοεμβρίου Παγκόσμια Ημέρα κατά της Βίας των Γυναικών

Published 25 Νοεμβρίου, 2015 by sofiaathanasiadou

12278019_10208565258712124_48221970_n

Της Κωνσταντίνας Τσάμη

Η 25η Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί να αποτελεί εκείνη την ημέρα που αντιπροσωπεύει την Παγκόσμια Ημέρα κατά της βίας των γυναικών. Η βία όμως δεν είναι μόνο σωματική έχει και άλλες μορφές με σημαντικότερη και θλιβερότερη και περισσότερο διαδεδομένη εκείνη της ψυχολογικής βίας που ασκείται και είναι ακόμα πιο βάρβαρη από την σωματική γιατί στιγματίζεται η ψυχή σου, χειραγωγείται η σκέψη σου και υπονομεύεται η αυτοπεποίθησή σου.

Σε όποια μορφή λοιπόν και αν ασκείται «αυτή» είναι το ίδιο καταδικαστέα και πρέπει να μην σιωπούμε, να μην την θάβουμε βουβά, να μην φοβόμαστε, καμία γυναίκα δεν αξίζει τέτοιου είδους συμπεριφορές είτε αυτή είμαι εγώ, είτε εσύ, είτε είναι εκείνη η γυναίκα που είδα το πρωί να περιφέρεται με εκείνο το χαμένο βλέμμα βυθισμένο σε σκέψεις, είτε είναι η κόρη μου, ή η αδελφή μου, η φίλη μου , η μάνα μου.

Δεν είναι το αδύναμο φύλο που κάποιοι λαοί θέλουν να προασπίζουν, η γυναίκα είναι η Ζωή, γιατί μέσα από τα σωθικά της γεννήθηκες, τα σπλάχνα της γεννούν την ζωή! Είναι η μάνα σου, είναι η αδελφή σου, η σύζυγος σου, η ερωμένη σου, η μητέρα των παιδιών σου… πολλοί ρόλοι σε ένα πρόσωπο, την Γυναίκα.

Πάτα γερά λοιπόν, στα πόδια σου Γυναίκα και πολέμησε για όλα αυτά που σου αξίζουν, δεν σου αξίζει η σωματική βία ούτε και η ψυχολογική είσαι δυνατή μπορείς, όλα τα μπορείς επειδή πολύ απλά είσαι Γυναίκα. Καταδίκασε αυτές τις πράξεις λοιπόν μην τις σπρώχνεις μέσα στο συρτάρι των αναμνήσεων σου, βγές  έξω και μίλα, προασπίσου το δικαίωμα σου, είσαι το πρότυπο στα μάτια των παιδιών σου… σιωπώντας αναρωτήσου αυτό το πρότυπο θέλεις να έχει η κόρη σου…? Αυτό το πρότυπο γυναίκας, θέλεις να έχει ο γιος σου…? προασπίσου την ελευθερία σου και την μοναδικότητα σου, νίκησε τους φόβους σου και μην τους αφήνεις να σε κυριεύουν, εσύ είσαι πιο δυνατή από εκείνους, να το θυμάσαι..

Δεν σιωπούμε λοιπόν , δεν υπομένουμε την βία βουβά επειδή αυτό νομίζεις μάλλον ότι μπορεί να σου αξίζει, δεν κλείνουμε τα μάτια, όταν αυτό συμβαίνει σε κάποια άλλη , δεν φοβόμαστε να μιλήσουμε…

Πολλές οργανώσεις υπάρχουν που μπορείς άμεσα να ζητήσεις βοήθεια και αυτή να σου δοθεί άμεσα. Το κυριότερο όμως θυμήσου, ότι δεν είσαι μόνη σου, έχεις όλες εμάς δίπλα σου , να σε στηρίξουμε και να σου πιάσουμε το χέρι δεν σου αξίζουν τέτοιου είδους συμπεριφορές γεννήθηκες για άλλο λόγο….

Ήρθες στον κόσμο για να φέρεις την ζωή και εσύ μέσα από το σώμα σου το μοναδικό…. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να σου το βεβηλώσει, γεννήθηκες και έφερες την ελπίδα και το θαύμα …Αυτό λοιπόν είσαι ένα θαύμα αυτό αξίζεις και τίποτα λιγότερο.

Μην φοβάσαι…