Κοινωνία

All posts in the Κοινωνία category

Πατέρας βίαζε για χρόνια τις κόρες του και βιντεοσκοπούσε το μαρτύριο τους

Published Μαΐου 26, 2016 by sofiaathanasiadou

129356-292465

Παρουσία ψυχολόγου τα δύο παιδιά επιβεβαίωσαν τις φρικτές πράξεις του συνταξιούχου στρατιωτικού

Με βαρύτατες κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα οδηγήθηκε στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Μυτιλήνης 54χρονος συνταξιούχος στρατιωτικός, ο οποίος φέρεται να ασελγούσε στις κόρες του.

Ο 54χρονος κατηγορείται ότι βίασε επανειλημμένα τις δύο από τις τρεις κόρες του, σήμερα 16 και 14 ετών. Επίσης, σύμφωνα με καταγγελία της μητέρας, κατέγραφε τις πράξεις του ενώ τις υποχρέωνε να παρακολουθούν κατά τη συνεύρεσή τους πορνογραφικό υλικό με άλλα ανήλικα παιδιά. Σύμφωνα με πληροφορίες από τον χώρο της αστυνομίας, ο δράστης έχει αποδεχθεί τις αποδιδόμενες σε αυτόν κατηγορίες.

Παρουσία ψυχολόγου, τα δυο κορίτσια κατέθεσαν στην ασφάλεια επιβεβαιώνοντας το μαρτύριο που βίωναν στα χέρια του πατέρα τους τα τελευταία χρόνια. Τα δύο θύματα του 54χρονου εξετάσθηκαν και από τον ιατροδικαστή Μυτιλήνης, ο οποίος θα καταθέσει την έκθεσή του στην Αστυνομία.

Στην οικογένεια υπάρχει ένα ακόμα κορίτσι οκτώ χρονών, για το οποίο δεν υπήρξε καμιά καταγγελία.
Σε βάρος του συνταξιούχου στρατιωτικού, απαγγέλθηκαν οι εξής κατηγορίες: Ασέλγεια μεταξύ συγγενών, αποπλάνηση παιδιών, κατάχρηση ανηλίκων σε ασέλγεια, κατάχρηση σε ασέλγεια, πορνογραφία ανηλίκων. Ο συλληφθείς πήρε προθεσμία για να απολογηθεί την Παρασκευή.

Πηγή: www.athensvoice.gr

Advertisements

Η εξαφάνιση παιδιών μάς αφορά όλους! Συμβουλές προς τους γονείς από τον ειδικό της Interpol

Published Μαΐου 26, 2016 by sofiaathanasiadou

Missing-Children

Με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα για τα Εξαφανισμένα Παιδιά, το Χαμόγελο του Παιδιού, όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος διοργάνωσε εκδήλωση με κεντρικό θέμα τις εξαφανίσεις παιδιών στην Ελλάδα και διεθνώς.

Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, ο Πρόεδρος του Χαμόγελου κ. Κώστας Γιαννόπουλος, θέλησε να επισημάνει ότι δεν πρόκειται απλά για μία ακόμη εκδήλωση, θέλοντας να αφιερώσει αυτή την ημέρα στα παιδιά που εξαφανίστηκαν και δεν βρέθηκαν ποτέ, που χάθηκαν και μαζί έχασαν και τη ζωή τους. Γυρνώντας 21 χρόνια πίσω, θύμισε σε όσους έδωσαν το «παρών» τα τελευταία λόγια του μικρού Ανδρέα: «Αν ενωθούμε όλοι, θα τα καταφέρουμε». Με αφορμή το μήνυμα αυτό, ο κύριος Γιαννόπουλος στάθηκε στην ανταπόκριση και ευαισθητοποίηση του κόσμου απέναντι στις υποθέσεις εξαφάνισης παιδιών. «Η ελληνική κοινωνία κινητοποιείται. Τα τελευταία χρόνια υπάρχει άλλη αντιμετώπιση στις εξαφανίσεις, έχει δημιουργηθεί μια κουλτούρα. Στο παρελθόν ο κόσμος δεν ενδιαφερόταν».

Στην ενημέρωση και την παιδεία γύρω από το θέμα των εξαφανίσεων στάθηκε και ο Alain Remue, Ειδικό Στέλεχος της Ομοσπονδιακής Αστυνομίας του Βελγίου στον τομέα των εξαφανίσεων ανηλίκων και εξειδικευμένος σε εγκλήματα κατά των παιδιών Interpol.«Όταν αντιμετωπίζουμε τέτοιες περιπτώσεις στην Interpol, υπάρχει ένας κανόνας: Να σκεφτείς παγκόσμια, αλλά να δράσεις σε τοπικό επίπεδο», κατεύθυνση στην οποία όπως σημείωσε κινείται το Χαμόγελο του Παιδιού. Σε δήλωση που παραχώρησε αποκλειστικά στο Infokids.gr, τόνισε:

«Πρώτα απ όλα υπάρχουν πολλές περιπτώσεις εξαφανίσεων παιδιών, αλλά πρέπει να καταστήσουμε σαφές ότι δεν είναι όλες ίδιες. Υπάρχουν πολλά είδη εξαφάνισης παιδιών. Υπάρχουν παιδιά που δεν έχουν καλή ψυχολογία, υπάρχουν ίσως παρεξηγήσεις που οδηγούν στην εξαφάνιση. Για το λόγο αυτό είναι πολύ σημαντικό η Αστυνομία να διακρίνει περί τίνος ακριβώς πρόκειται, για ποια περίπτωση από όλες μιλάμε. Σε μερικές από αυτές τις περιπτώσεις πρέπει η αντιμετώπιση να είναι πολύ γρήγορη, να καταλάβουμε τι συμβαίνει, να ακολουθήσουμε μονοπάτια… Το πιο σημαντικό που μπορούν να κάνουν οι γονείς είναι να μιλήσουν για την ασφάλεια στα παιδιά τους, να κάνουν ένα είδος συμβολαίου μαζί τους, όταν τα παιδιά βγαίνουν έξω πρέπει οι γονείς να γνωρίζουν πού ακριβώς πηγαίνουν, όταν καθυστερούν να ενημερώνουν τους γονείς τους. Όλα εξαρτώνται από την παιδεία φυσικά, μερικές φορές οι γονείς δεν αντιλαμβάνονται το κακό μέχρι αυτό να συμβεί. Θεωρώ επίσης ότι είναι πολύ σημαντικό η Αστυνομία να γνωρίζει τι να κάνει σε τέτοιες περιπτώσεις και πώς να τις χειριστεί. Αυτές είναι οι βασικές κατευθυντήριες».

Ο Αντώνης Παπαντώνης, Διευθυντής Τμήματος Αναζητήσεων Προσώπων της Ελληνικής Αστυνομίας, τόνισε ότι δεν υπάρχει χρόνος για τη δήλωση της εξαφάνισης, καταρρίπτοντας το παραδοσιακό 24ωρο. Η δήλωση της εξαφάνισης πρέπει να υποβάλλεται άμεσα στην Αστυνομία. Ο κίνδυνος της εξαφάνισης ανηλίκου μάς αφορά όλους και μπορεί να είναι μακρινός μέχρι να γίνει κοντινός. Σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας που παρουσίασε, το 2015 ο αριθμός των εξαφανισθέντων ανηλίκων ανήλθε στους 296 (τα ασυνόδευτα παιδιά ξεπέρασαν τα 1000), ενώ μέχρι σήμερα – το 1ο πεντάμηνο του 2016 – οι εξαφανίσεις έχουν φτάσει τις 97, με τη μείωση στο τρέχον έτος να είναι εμφανώς ορατή. Πέρυσι ο αριθμός των κοριτσιών που εξαφανίστηκαν ήταν διπλάσιος από τα αγόρια, για λόγους κυρίως οικογενειακούς ή προβλημάτων στο σχολείο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ευρωπαϊκή Γραμμή για τα Εξαφανισμένα Παιδιά 116 000, το 2015 δέχθηκε 8.852 κλήσεις και συνολικά 141 αιτήματα για την υποστήριξη ερευνών αναζήτησης εξαφανισμένων παιδιών. Τελικά, το Χαμόγελο του Παιδιού χειρίστηκε 126 περιπτώσεις εκ των οποίων τα 119 (94,5%) παιδιά βρέθηκαν. Το 1ο τετράμηνο του 2016 η γραμμή δέχθηκε 3.143 κλήσεις και συνολικά 60 αιτήματα για την υποστήριξη ερευνών αναζήτησης εξαφανισμένων παιδιών. Τελικά, οι άνθρωποι από το Χαμόγελο του Παιδιού χειρίστηκαν 59 περιπτώσεις εκ των οποίων τα 37 (62,17%) παιδιά βρέθηκαν.

Στο τέλος της εκδήλωσης, οι μικροί μαθητές από τη Λιλιπούπολη, σε μία κίνηση υψηλού συμβολισμού, φύτεψαν λουλούδια «Μη με Λησμόνει», ενώ έστειλαν τα δικά τους μηνύματα σε όλα τα παιδιά αναφορικά με θέματα ασφάλειας, με λόγια που μπορούν φυσικά να τα εκφράσουν αθώες ψυχές με το δικό τους ξεχωριστό τρόπο!

 

Πηγή:www.infokids.gr

Θείος – «τέρας»: Έριχνε υπνωτικό στο γάλα και ασελγούσε στις ανιψιές του!

Published Μαΐου 12, 2016 by sofiaathanasiadou

img12516111520

Θείος ασελγούσε στις ανιψιές του! Τους έδινε ροφήματα με υπνωτικό και στη συνέχεια προέβαινε σε θωπείες και ασέλγειες στα κοιμισμένα κορμιά τους.

Οι αρρωστημένες πράξεις του εξελίχθηκαν σε παραλιακή περιοχή της Δυτικής Αττικής, σε βάρος της 11χρονης κόρης, της πρώτης του ξαδέλφης, ενώ αποκαλύφθηκε ότι είχε κάνει το ίδιο πριν 8 χρόνια, στην κόρη της αδερφής του.

Με αυτή την σοκαριστική υπόθεση βρέθηκαν αντιμέτωποι οι αξιωματικοί της Υποδιεύθυνσης Προστασίας Ανηλίκων, οι οποίοι αποκάλυψαν τις διαστροφικές πράξεις του 52χρονου ναυτικού, ο οποίος συνελήφθη και αναμένεται διάταξη του Εισαγγελέα για την δημοσιοποίηση των στοιχείων ταυτότητάς του και φωτογραφίες του.

Η πρόσφατη υπόθεση αποκαλύφθηκε όταν η 11χρονη κόρη της ξαδέλφης του δράστη, εξιστόρησε στην μητέρα της όσα εξελίσσονταν τις στιγμές που έμενε μόνη της με τον… θείο της.

Άμεσα η μητέρα, η οποία βρίσκεται σε προχωρημένη εγκυμοσύνη και εξαιτίας της έντασης του περιστατικού, εισήχθη σε νοσοκομείο προκειμένου να γεννήσει εσπευσμένα, απευθύνθηκε στους αρμόδιους αξιωματικούς της Διεύθυνσης Ασφάλειας Αττικής.

Μετά από αστυνομικές έρευνες και τα στοιχεία της προανάκρισης πιστοποιήθηκαν οι αηδιαστικές πράξεις του δράστη, ο οποίος συνελήφθη και οδηγήθηκε στον Εισαγγελέα. Όπως επισημαίνουν οι αξιωματικοί που ασχολήθηκαν με την σοβαρή υπόθεση, το μικρό κορίτσι εξετάστηκε από ιατροδικαστή, ο οποίος ευτυχώς δεν φαίνεται να εντοπίζει στοιχεία που να πιστοποιούν βιασμό.

Κατά τη διάρκεια της προανάκρισης και των σχετικών αποκαλύψεων του μικρού κοριτσιού, ήρθε και δεύτερο σοκ! Η 20χρονη -σήμερα- κόρη της αδερφής του δράστη, αποκάλυψε και εκείνη πως το 2008 και για μεγάλο χρονικό διάστημα είχε πέσει θύμα ασέλγειας και θωπείας από τον θείο της.

Ο 52χρονος εκμεταλλευόμενος κάποια προβλήματα της αδερφής του κατάφερνε να παραμένει για μεγάλα χρονικά διαστήματα στο σπίτι της. Κατά τη διάρκεια αυτών των επισκέψεων προσέγγιζε την ανιψιά του, την… κερνούσε κάποια ροφήματα (γάλα, κακάο κ.ά.), στα οποία φαίνεται πως έβαζε ισχυρό ναρκωτικό για να την κοιμίζει και στη συνέχεια προέβαινε στις φρικτές πράξεις του.

Κάποιες φορές όπως προκύπτει από την αστυνομική έρευνα, τουλάχιστον στην τελευταία περίπτωση, πήρε το θύμα του στο δικό του σπίτι, και με τον ίδιο τρόπο προέβη στις ασέλγειες. Το κορίτσι φαίνεται να επέστρεψε στο σπίτι του σε κακή κατάσταση, φανερά υπνωτισμένο με απώλεια αισθήσεων. Όταν ξύπνησε απάντησε στις επίμονες ερωτήσεις της μητέρας του, οι οποίες ουσιαστικά αποκάλυψαν την φρίκη…

 

Πηγή:www.enews24.gr

Kοζάνη: Κάταγμα ισχίου υπέστη 15 μηνών μωρό που ο παππούς το πέταξε ψηλά για να παίξουν

Published Μαΐου 12, 2016 by sofiaathanasiadou

De6ZfMK

 

Ένα από τα συνήθη παιχνίδια που παίζουμε όλοι μας όταν βρεθούμε με ένα μωρό είναι και το πέταγμα  στον αέρα. Μόνο που ο παππούς από την Κοζάνη ανήμερα του Πάσχα δεν έπιασε το 15 μηνών εγγονάκι του και εκείνο προσγειώθηκε ανώμαλα με κάταγμα στο ισχίοαναφέρει ο Prlogos. To παιδάκι μεταφέρθηκε στο Μαμάτσειο, κατόπιν στην Euromedica Ζωοδόχος Πηγή, όπου και διαγνώστηκε το πρόβλημα και αμέσως στο Παπαγεωργίου με τον παππού απαρηγόρητο για μέρες.

Πηγή:www.infokids.gr

Η κόρη του Άγγλου-κτήνους μιλά: Με βίαζε από τα 14

Published Μαΐου 11, 2016 by sofiaathanasiadou

ImageHandler

Η μαρτυρία της ήταν αυτή που οδήγησε στη φυλακή τον σαδιστή «πατέρα» της – Ο σκοτεινός ρόλος της συζύγου του που είναι ακόμα ελεύθερη

Ένα από τα πέντε θύματα του Douglas Barr, του Άγγλου παιδόφιλου που καταδικάστηκε πρόσφατα σε 20ετή κάθειρξη για την κακοποίηση στην οποία υπέβαλε επί χρόνια τα ίδια του τα παιδιά, «έσπασε» τη σιωπή της και μίλησε στη Sunday Post για τα βασανιστήρια που πέρασε στα χέρια του σαδιστή «πατέρα» της.

Όπως αποκαλύπτει η νεαρή κοπέλα, το όνομα της οποίας δεν αποκαλύπτεται για νομικούς λόγους, ο Barr άρχισε να την κακοποιεί σεξουαλικά από τα 14 της, ενώ οι επιθέσεις του συνεχίστηκαν για πολλά ακόμη χρόνια. Οι λεπτομέρειες που αποκάλυψε στην βρετανική εφημερίδα σχετικά με την κακοποίηση που υπέστη είναι τόσο φρικτές που δεν είναι δυνατόν να δημοσιευτούν. Ωστόσο το δημοσίευμα αναφέρει ενδεικτικά ότι, κατά τις επιθέσεις του, ο Barr χτυπούσε την κοπέλα με ένα καμουτσίκι, ενώ δεν ήταν λίγες εκείνες οι φορές που την είχε απειλήσει με όπλο.

«Καθόταν αμίλητος σε μία καρέκλα με το όπλο στα πόδια του και με κοιτούσε απειλητικά. Μπορεί να μην έλεγε τίποτα αλλά ήξερες τι εννοούσε»
, αναφέρει η άτυχη κοπέλα.

Ωστόσο, όπως επισημαίνει, η βία στο σπίτι-κολαστήριο όπου διέμεναν στον Ταυρωνίτη Χανίων δεν προερχόταν μόνο από τον «πατέρα» της οικογένειας αλλά και από την 56χρονη σύζυγό του, την Julie, η οποία ήταν εξαιρετικά ευέξαπτη και είχε τρομαχτικά ξεσπάσματα θυμού. Με τα ίδια της τα μάτια η κοπέλα την είχε δει να «καρφώνει» στο πόδι ενός από τα αδέρφια της ένα μεγάλο πηρούνι, ενώ όπως αναφέρει και στην ίδια είχε επιτεθεί κάποια στιγμή με μαχαίρι.

douglas-2

Ο 56χρονος είχε μανία με τα όπλα και διατηρούσε αρκετά από αυτά και στο σπίτι-κολαστήριό του

Υπενθυμίζεται ότι η σύζυγός του Barr, παρά την επιβεβαιωμένη συμμετοχή της στην κακοποίηση των παιδιών, διέφυγε από την Ελλάδα χωρίς να δικαστεί και μάλιστα εντοπίστηκε πρόσφατα να εργάζεται σε σχολή χορού για παιδιά στην Αγγλία, από την οποία ωστόσο απολύθηκε μόλις διαπιστώθηκε η ταυτότητά της.

Μετά την αποκάλυψη της εφιαλτικής ιστορίας στην οποία βρέθηκε ακούσια να πρωταγωνιστεί, η άτυχη κοπέλα έχει μετακομίσει πλέον στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου έχει βρει μια καινούργια δουλειά και προσπαθεί να επουλώσει τις πληγές της με τη βοήθεια της νέας της σχέσης. «Δεν νομίζω ότι οι πληγές από όσα έζησα στα χέρια τους θα κλείσουν ποτέ τελείως», αποκαλύπτει σήμερα η νεαρή, η οποία παραμένει αρκετά κλεισμένη στον εαυτό της.

Εντύπωση πάντως προκαλεί το γεγονός ότι τρέφει ακόμα τρυφερά αισθήματα για την Κρήτη την οποία θεωρεί ένα «υπέροχο νησί που θα μείνει για πάντα στην καρδιά της», παρότι ένιωσε την ανάγκη να μετακομίσει κάπου αλλού για να αρχίσει μια νέα ζωή.

Η ιστορία που συγκλόνισε το πανελλήνιο

Ο Douglas Barr, από το Νταντί της Σκωτίας, ζούσε σαν βασιλιάς τα τελευταία χρόνια στο ελληνικό νησί, εισπράττοντας επιδόματα από τη χώρα του. Ωστόσο, το πολυτελές του σπίτι στον Ταυρωνίτη Χανίων έκρυβε ένα φρικτό μυστικό, αφού είχε μετατραπεί σε κολαστήριο για τα πέντε παιδιά του, τα οποία βασάνιζε, κακοποιούσε σεξουαλικά και κρατούσε φυλακισμένα στο υπόγειό του.

Ο Barr, που ζούσε στο Leeds πριν μετακομίσει στην Κρήτη το 2007, συνελήφθη τον Ιανουάριο του 2015 για έναν καυγά που αφορούσε ένα τρακάρισμα. Αυτή ήταν και η άκρη του νήματος για την αποκάλυψη του θρίλερ που λάμβανε χώρα επί πολλά χρόνια στο σπίτι του, αφού ενώ βρισκόταν στη φυλακή δύο από τα θύματά του (οι κόρες του) αποκάλυψαν στους ντόπιους τα βασανιστήρια στα οποία υπέβαλε εκείνες και τα αδέρφια τους ο πατέρας-κτήνος.

Οι συγκλονιστικές μαρτυρίες των παιδιών βοήθησαν την αλήθεια να βγει στο φως. Στη συνέχεια, ο βιαστής οδηγήθηκε στις Φυλακές Γρεβενών και μετά από μερικούς μήνες το Μεικτό Ορκωτό Ρεθύμνου τον καταδίκασε ομόφωνα για βιασμό κατ’ εξακολούθηση και κατάχρηση ανηλίκου σε ασέλγεια από οικείο. Του επιβλήθηκε 19 χρόνια κάθειρξη κατά συγχώνευση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι «πατέρας», σε μια απέλπιδα προσπάθεια υπεράσπισής του, ισχυρίζεται μέχρι και σήμερα ότι όλα όσα του καταλογίζουν δεν αποτελούν τίποτε παραπάνω από μυθεύματα που ξεκινούν «από ψυχολογικά προβλήματα των παιδιών, απόρροια της κακοποίησης που είχαν υποστεί από τις βιολογικές τους οικογένειες».

Πηγή:www.protothema.gr

Γιατί δεν θα πάω στην Ανάσταση με τα παιδιά μου…

Published Απρίλιος 27, 2016 by sofiaathanasiadou

VARELOTA

Της Ρομίνας Ξύδα.

Υπάρχουν κάτι “μάγκες” που δεν έχουν ούτε ηλικία, ούτε ενσυναίσθηση, ούτε μυαλό. Γίνονται “άντρες” κάθε χρόνο λίγο πριν το ρολόι της εκκλησίας του χωριού, του νησιού ή της πόλης που περιφέρουν το “τζάμπα αντριλίκι τους ” δείξει 12 ακριβώς. Το “Χριστός Ανέστη” δεν σημαίνει τίποτε γι” αυτούς. Ούτε το νιώθουν, ούτε το ακούν, ούτε το καταλαβαίνουν. Ελπίδα, πίστη, δύναμη, λέξεις άγνωστες όπως ακριβώς κι εκείνη του σεβασμού. Σκάνε μύτη στην εκκλησία με μπαρουτοκαπνισμένο μυαλό, βαρελότα στις τσέπες και κροτίδες στις παλάμες.

Λένε ότι είναι το έθιμο, πως όλοι εμείς πρέπει να το ανεχτούμε, ότι οφείλουμε να “γιορτάσουμε” την Ανάσταση του Κυρίου παρέα με το σαλεμένο τους μυαλό που δεν εμπεριέχει τίποτε παραπάνω πέρα από την προβολή ενός αρρωστημένου δολοφονικού ενστίκτου. Η τελευταία φορά που δέχθηκα να γίνω μάρτυρας στην αρένα του ασύλληπτου παραλογισμού τους ήταν ένα Πάσχα στην Σαντορίνη. Τότε δεν ήμουν μάνα. Ωστόσο, τα βαρελότα που πέταξαν στην εκκλησία οι κουφιοκέφαλοι μάγκες έκαναν δεκάδες μάνες να ικευτεύουν για σωτηρία. Έκαναν μωρά να σπαράζουν στο κλάμα, μικρά παιδάκια να τρέχουν πανικόβλητα και έφηβες να καίγονται ζωντανές υπό τον πένθιμο ήχο μιας “γιορτής” που κάποιοι “άγνωστοι” δεκαετίες τώρα μετατρέπουν σε κόλαση.

Ο απολογισμός της ηλίθιας αυτής πρακτικής δεν μετρά μόνο τρόμο αλλά και αριθμούς: Σύμφωνα με έρευνα του Κέντρου Έρευνας και Πρόληψης Ατυχημάτων (ΚΕΠΑ), περισσότερα από 110 παιδιά τραυματίζονται κάθε χρόνο από τα πυροτεχνήματα. Το 69% των ατυχημάτων αυτών καταγράφονται την περίοδο του Πάσχα. Επτά στα δέκα τραυματισμένα παιδιά έχουν ηλικία από 10 έως 14 ετών. Το 93% είναι αγόρια τα οποία έχουν αυτοτραυματιστεί. Το 41% των τραυματισμών αφορά στο κεφάλι (το 31% στα μάτια), ενώ το 38% των παιδιών υφίσταται εγκαύματα. Το 24% των τραυματισμένων παιδιών χρειάζεται νοσηλεία στο νοσοκομείο, το 15% παραμένει πάνω από μία εβδομάδα. Το 79% δε, των τραυματισμών οφείλεται σε έκρηξη κροτίδας.

Τα παραπάνω στοιχεία δεν φαίνεται ούτε να συγκινούν αλλά ούτε και ν” απασχολούν κανέναν. Κάθε χρόνο οι “βεγγαλικόμαγες” σκοτώνουν και σκοτώνονται. Καίνε και καίγονται. Τραυματίζουν και τραυματίζονται. Σκορπούν τρόμο και… γελάνε. Στις περιοχές όπου δρουν, παρότι όλοι τους γνωρίζουν, κανείς δεν τους σταματά, κανείς δεν τους συλλαμβάνει, κανείς δεν τους τιμωρεί. Όλοι μα όλοι προτιμούν να τρέχουν αλαφιασμένοι με τα παιδιά στην αγκαλιά και τον τρόμο στο φυλλοκάρδι παρά να αναχαιτίσουν τα βάρβαρα ένστικτά τους. Όχι. Δεν γουστάρω να πάω στην Ανάσταση με τα παιδιά μου γιατί πολύ απλά αυτό δεν είναι Ανάσταση. Είναι ένα σκηνικό σταύρωσης, τρόμου, πανικού, θυμού, τρέλας, παραλογισμού.

Είναι ένα πανηγυράκι επίδειξης ακατέργαστων συναισθημάτων που παίρνουν σάρκα και οστά μέσα από ζωώδεις συμπεριφορές. Είναι μια κατάθεση βάρβαρων και δολοφονικών ενστίκτων καμουφλαρισμένα με το προσωπείο του εθίμου. Είναι η παραποίηση του αληθινού νοήματος της Ανάστασης που τα δικά μου παιδιά δεν θέλω να λάβουν ποτέ.

Είναι τα πάντα εκτός από ελπίδα…

Πηγή: www.babyads.gr

ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

Published Απρίλιος 27, 2016 by sofiaathanasiadou

DSCN1827-450x270

Κείμενο:

Το Χριστιανικό Πάσχα ή αλλιώς Λαμπρή, και ειδικότερα η Ανάσταση του Χριστού ή απλώς η… Ανάσταση, είναι η σπουδαιότερη γιορτή του χριστιανικού εκκλησιαστικού έτους. Ως γιορτή, όμως, έχει μια ιδιαιτερότητα. Ναι μεν συμβολίζει την πανηγυρική νίκη της ζωής πάνω στον θάνατο και την αγάπη, όμως οι μέρες που προηγούνται, η Εβδομάδα των Παθών, κοινώς η Μεγάλη Εβδομάδα, φέρουν θλίψη και πένθος. Υπάρχει μάλιστα και η λεγόμενη μελαγχολία του Πάσχα, που παρατηρείται ακόμα και σε ανθρώπους που δεν πιστεύουν (επομένως δεν έχει να κάνει με την επιβληθείσα θρησκευτική κατάνυξη), καθώς το γενικότερο κλίμα και η αναπαράσταση των Παθών του Ιησού βαραίνουν την ανθρώπινη ψυχή.

Πώς προσεγγίζουμε, λοιπόν, και πώς εξηγούμε το Πάσχα στα παιδιά προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας ως γιορτή που εμπεριέχει θάνατο και συμβολική ανάσταση, πέραν των λαμπάδων, των κόκκινων αυγών, των σοκολατένιων κουνελιών και των νόστιμων τσουρεκιών; Είναι σχεδόν σίγουρο ότι το μικρό παιδί δυσκολεύεται να κατανοήσει τη ζωή και το πρόσωπο του Ιησού, αλλά και τις τελετουργικές αναπαραστάσεις της. Μπορεί μεν να είναι γαλουχημένο με παράξενα παραμύθια, στα οποία πρωταγωνιστούν μάγισσες, νεράιδες, τέρατα, ομιλούντα ζώα και άλλα μυθικά, επομένως δυσνόητα πλάσματα, όμως καταλαβαίνει ότι η πολύπαθη και γεμάτη θαύματα ζωή του Χριστού δεν είναι ένα κλασικό παραμύθι, αλλά κάτι πολύ παραπάνω, καθώς μια ολόκληρη κοινωνία βασίζει τους ρυθμούς της σε αυτήν, ενώ ένα μεγάλο μέρος της παρακολουθεί την τελετουργική της αναπαράσταση στην εκκλησία και πιστεύει σε αυτήν.

cf83cf84ceb1cf85cf81cf89cf83ceb7-cf80ceb1ceb9ceb4ceb9cebaceb7-ceb6cf89ceb3cf81ceb1cf86ceb9ceb1

Τα δικά μας βιώματα

Το Πάσχα, λοιπόν, είναι μια γιορτή ιδιαίτερη, που μιλά για τον κύκλο της ζωής. Ο Χριστός γεννιέται τα Χριστούγεννα και πεθαίνει 33 χρόνια μετά, βασανισμένος, χλευασμένος και σταυρωμένος από τον Άνθρωπο, αφού στωικά έχει υπομείνει τα πάντα για να ξεπλύνει τις αμαρτίες μας με την Ανάστασή Του! Τι λέμε στο μικρό παιδί; Σύμφωνα με την κλινική ψυχολόγο Σουζάνα Παπαφάγου, πρώτα από όλα πρέπει να σκεφτούμε τι ξυπνά μέσα μας η ιστορία του Ιησού και πώς τη βιώσαμε όταν ήμασταν παιδιά. Με άλλα λόγια, οι μνήμες που έχουμε από την παιδική μας ηλικία παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο για το τι θα πούμε στα παιδιά μας και πώς θα τα κατευθύνουμε. Είναι προφανές ότι η πνευματική-θρησκευτική αφύπνιση του παιδιού εξαρτάται κυρίως από την πίστη των γονιών. Άλλωστε, στα μικρά παιδιά δεν μπορεί να μεταδοθεί η γνώση για τα θρησκευτικά θέματα, αλλά το βίωμα. Τα λόγια της πίστης, ως ευρείας και όχι μόνο ως θρησκευτικής έννοιας, περνούν μέσα από τους γονείς, όταν για παράδειγμα λένε και δείχνουν έμπρακτα στο παιδί ότι το αγαπούν, όταν το καθησυχάζουν και όταν το βοηθούν να αποκτήσει εμπιστοσύνη, δηλαδή πίστη στον εαυτό του. Και μετά πίστη σε όλα τα άλλα, στη ζωή, στην αγάπη, στον κόσμο, στον Θεό.

DSCF6605

Η επιθυμία για ζωή νικά τον θάνατο

Η κυρία Παπαφάγου, λοιπόν, αναφέρει ότι δεν υπάρχει σωστή και λάθος προσέγγιση του παιδιού, αναφορικά με το Πάσχα, καθώς ο καθένας από εμάς φέρει τα βιώματά του και την εσωτερική πίστη του και θα κινηθεί με βάση αυτά, αλλά και με βάση τις αντιδράσεις του παιδιού του και το πόσο δεκτικό ή όχι είναι. Αυτό που σε κάθε περίπτωση μπορούμε να προσπαθήσουμε να τους εξηγήσουμε, πέραν της προσωπικής πίστης μας, είναι ότι το Πάσχα και η Εβδομάδα των Παθών, που προηγείται, συμβολίζουν τον κύκλο της ζωής, που δεν κλείνει με τον θάνατο, αλλά με τον θρίαμβο της αγάπης για ζωή!  Δηλαδή, μπορούμε να τους μιλήσουμε για τον Χριστό ως σύμβολο της αγάπης και της επιθυμίας για ζωή, που νίκησε τη μεγαλύτερη αδυναμία του ανθρώπου, τον φόβο του θανάτου.

Η Φρανσουάζ Ντολτό αναφέρει ότι το «’’ξύπνημα’’ του Ιησού από τον θάνατο είναι μια αληθινή, μια αυθεντική μαρτυρία τού ότι αφού αισθάνομαι ζωντανή, όποιους θανάτους και να έχω υποστεί, τους διέσχισα και “αναστήθηκα”»!  Όλοι μας έχουμε ζήσει και θα ζήσουμε ακόμα πολλούς αληθινούς και συμβολικούς θανάτους. Είμαστε όντα με αδυναμίες, κάθε μέρα ερχόμαστε αντιμέτωποι με αυτές, καθώς απειλούν τις επιθυμίες μας, κάθε ματαίωση είναι σχεδόν πάντα θάνατος, παλεύουμε για να κρατήσουμε ζωντανό ό,τι επιθυμούμε και αυτό μας κρατά ζωντανούς! Η ιστορία του Ιησού, όχι ως θρησκευτική, αλλά ως (απλουστευμένη) φιλοσοφική αφήγηση, μπορεί να βοηθήσει να παιδιά να αντιμετωπίσουν την ιδέα του θανάτου ως προσωρινού τέλους του οποίου έπεται η ανάσταση και επομένως να ανακουφιστούν από τον φόβο.

cebccf85cf83cf84ceb9cebacebfcf83-ceb4ceb5ceb9cf80cebdcebfcf83-cf80ceb1ceb9ceb4ceb9cebaceb7-ceb6cf89ceb3cf81ceb1cf86ceb9ceb1

Ευγνωμοσύνη και όχι φόβος

Δυστυχώς, η (παρερμηνευμένη) θρησκεία θέλει να φοβόμαστε τις σαρκικές επιθυμίες μας, χάρη στις οποίες είμαστε φυσικά ζωντανοί. Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να φοβίσουμε το παιδί με τη θρησκευτική έννοια της αμαρτίας, αλλά να το μυήσουμε στην πραγματική ευγνωμοσύνη. Η κυρία Παπαφάγου, απευθυνόμενη στη μικρή κόρη της, μιλάει με πολύ απλά λόγια για το Πάσχα και μας δίνει ένα παράδειγμα για το πώς μπορούμε να μιλήσουμε και εμείς στα παιδιά μας: «Κοίτα πόσο όμορφα είναι όλα! Πόσο όμορφα! Τα πουλάκια, τα ακούς;  Έρχονται κάθε πρωί να σου πουν καλημέρα. Ο ήλιος φεύγει για να πάει να ξυπνήσει άλλα παιδάκια και σου λέει καληνύχτα! Αυτήν την περίοδο γιορτάζουμε μια μεγάλη γιορτή! Είναι η γιορτή της αγάπης και της ελπίδας! Ο Χριστός υποστήριξε σε όλη Του τη ζωή την αγάπη για τον Άνθρωπο και για τα καλά κομμάτια του, χωρίς να μισήσει ή να τιμωρήσει τα κακά. Απλώς τα υπέμεινε και τα αναγνώρισε. Οι άνθρωποι έχουμε και κακά κομμάτια και μερικές φορές μπορεί να βλάψουμε κάποιον που δεν φταίει, χωρίς να καταλάβουμε το γιατί. Ο Χριστός ήταν τόσο σίγουρος για την ομορφιά που κρύβει μέσα του ο άνθρωπος που, αντί να τον τιμωρήσει, με τον θάνατο και την Ανάστασή Του μας έδωσε τη δυνατότητα να πιστέψουμε και εμείς στην αγάπη και στην ομορφιά της ζωής, μας έδωσε μια πολύ σημαντική ευκαιρία! Πέθανε σαν άνθρωπος, πήρε μαζί του το καταστροφικό κομμάτι του ανθρώπου και ξανάρθε στη ζωή γεμάτος αγάπη και κατανόηση! Χωρίς αυτό να σημαίνει πως παύουμε να έχουμε και στιγμές που κάνουμε κακές σκέψεις και θυμώνουμε, όλα είναι μέσα στη ζωή. Και η στενοχώρια, και ο θυμός. Η αγάπη όμως και η επιθυμία για χαρά και ευτυχία μας κρατάνε ζωντανούς».

P4040018

Ο ρόλος του εκπαιδευτικού

Φυσικά, αν το παιδί μας πηγαίνει πλέον στο σχολείο, υπάρχουν και τα ερεθίσματα που λαμβάνει από εκεί. Για τη διδασκαλία του Πάσχα στην προσχολική και πρωτοσχολική εκπαίδευση μιλήσαμε με την παιδαγωγό Κατερίνα Ανωγιαννάκη. Ας δούμε τι μας είπε: «Την περίοδο των εορτών του Πάσχα, εμείς οι παιδαγωγοί στους παιδικούς σταθμούς και τα νηπιαγωγεία καλό θα είναι να λαμβάνουμε υπ’ όψιν μας πολύ σοβαρά τις δράσεις που θα προγραμματίσουμε με στόχο να γνωρίσουμε στα παιδιά τη σημασία της γιορτής. Κάποια από τα έθιμα του Πάσχα πολλές φορές είναι δύσκολο για τα παιδιά να γίνουν κατανοητά, ενώ άλλες φορές μπορεί να είναι ακόμα και τρομαχτικά. Για παράδειγμα, τα πολύ μικρά παιδιά δεν είναι απαραίτητο να γνωρίσουν με λεπτομέρειες το έθιμο ‘‘της σούβλας’’, όταν όλοι οι άνθρωποι στον πλανήτη παλεύουν για τη μη κακοποίηση των ζώων, ή την αφήγηση για ανάσταση του Λαζάρου, όταν οι πληροφορίες που έχουν για τον θάνατο δεν είναι ακόμα σαφείς σε αυτήν την ηλικία και δεν μπορεί να γίνει κατανοητή η έννοια της Ανάστασης. Πόσο μάλλον τη σκληρή αφήγηση για τη Σταύρωση του Ιησού».

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η κυρία Ανωγιαννάκη, τα παιδιά θα λάβουν αυτές τις πληροφορίες στα μετέπειτα σχολικά τους χρόνια, όταν θα έχουν την ικανότητα να την επεξεργαστούν. Επίσης, άλλος ένας παράγοντας που πρέπει να έχουν όλοι οι εκπαιδευτικοί στο μυαλό τους είναι ότι στις τάξεις υπάρχουν και αλλόθρησκα παιδιά, τα οποία πρέπει να διαχειριστούν με σεβασμό. Στην περίπτωση όμως που ο παιδαγωγός αποφασίσει να ασχοληθεί εκτενώς με τη γιορτή του Πάσχα μέσα στην τάξη, καλό είναι να σταθεί κυρίως σε δράσεις που αφορούν μεν τα έθιμα του τόπου μας, αλλά ταυτόχρονα ευχαριστούν και δεν ταράζουν τα παιδιά. Η κυρία Ανωγιαννάκη δίνει παραδείγματα: «Μπορούμε, λοιπόν, να φέρουμε τα παιδιά σε επαφή με έργα καλλιτεχνών ανάλογης θεματικής με στόχο να δημιουργηθεί στην τάξη μια σχετική συζήτηση ανάμεσα στα μέλη της ομάδας ή έργα τέχνης με τεχνικές που δεν έχουμε δοκιμάσει μέχρι εκείνη τη στιγμή, να φτιάξουμε λαμπάδες και να θαυμάσουμε τις δημιουργίες μας, να ζυμώσουμε κουλούρια και τσουρέκια και να καλέσουμε τους γονείς να τα δοκιμάσουν, να ακούσουμε ύμνους και να ασχοληθούμε με το διαφορετικό ύφος που έχει η μουσική».Φυσικά, την ίδια κατεύθυνση μπορούν να ακολουθήσουν και οι γονείς στο σπίτι.

Δ14-1024x732

Στην εκκλησία 

Το αν θα πάτε ή όχι το παιδί σας στην εκκλησία είναι φυσικά προσωπική σας απόφαση. Όμως πρέπει να λάβετε υπόψη σας ότι

  • Η πολύωρη αναμονή και η πολυκοσμία σίγουρα θα το κουράσουν. Μπορείτε να πάτε να ανάψετε ένα κεράκι, αλλά αν δείτε ότι το παιδί αντιδρά και θέλει να φύγει, ακολουθήστε το και μην επιμείνετε.
  • Η αναπαράσταση του Εσταυρωμένου, η Αποκαθήλωση και ο νεκρός Χριστός στον Τάφο πιθανότατα θα το τρομάξουν. Αν πάτε να προσκυνήσετε τον Επιτάφιο, προσεγγίστε το ως παραδοσιακό έθιμο, χωρίς να μπείτε σε λεπτομέρειες και αν το παιδί δεν θέλει  να αφήσει λουλούδι, ή να τον φιλήσει, ή να περάσει από κάτω, ακούστε το και μην το πιέσετε.
  • Η περιφορά του Επιταφίου είναι ουσιαστικά μια κηδεία. Το κατανυκτικό ύφος της λειτουργίας, οι μαυροφορεμένοι ιερείς και οι καμπάνες που ηχούν πένθιμα πιθανόν θα ταράξουν και θα μελαγχολήσουν το παιδί. Αν επιλέξετε να πάτε, φροντίστε να το έχετε προετοιμάσει με βάση όλα όσα προαναφέρθηκαν και αν δείτε ότι φοβάται αποχωρήστε αμέσως.
  • Η Ανάσταση, αν και η πιο χαρμόσυνη λειτουργία, έχει δυο μεγάλα μειονεκτήματα. Κατ’ αρχάς γίνεται πολύ αργά. Τα μεσάνυχτα είναι ώρα που το παιδί πρέπει να κοιμάται και είναι μεγάλη ταλαιπωρία για τον οργανισμό του είτε να το κρατήσετε ξύπνιο είτε να το ξυπνήσετε και να το πάρετε με το ζόρι μαζί σας. Κατά δεύτερον, τα βεγγαλικά τρομάζουν τους πάντες, πόσο μάλλον ένα μικρό παιδί, που κατά πάσα πιθανότητα θα πανικοβληθεί από τους έντονους θορύβους. Επομένως, καλύτερα να περιμένετε να μεγαλώσει λίγο το παιδί σας πριν παραστεί στην αναστάσιμη ακολουθία, ώστε να μπορεί και ξύπνιο να μείνει χωρίς να δυσκολευτεί και να διασκεδάσει αντί να φοβηθεί.

 

*Με τη συνεργασία της Σουζάνας Παπαφάγου, κλινικής ψυχολόγου, και της Κατερίνας Ανωγιαννάκη, παιδαγωγού προσχολικής αγωγής. 

 

Πηγή:www.talcmag.gr