Θηλασμός

All posts in the Θηλασμός category

Η ιστορία της Κάρεϋ – Θηλασμός μετά από μαστεκτομή

Published Σεπτεμβρίου 11, 2015 by sofiaathanasiadou

mastektomi

Η Karey διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού όταν το πρώτο της παιδί, ένα κοριτσάκι, ήταν μόνο 7 μηνών. Σ’ αυτό το κείμενο η Karey, 31 ετών, μιλάει για το πώς είναι να περνάς τη διαδικασία θεραπείας του καρκίνου σχεδόν αμέσως μετά τον τοκετό και πώς κατάφερε να θηλάσει το δεύτερο παιδί της, τώρα 10 μηνών, με μόνον ένα στήθος.

Η διάγνωση

Είχα μόλις τελειώσει την άντληση γάλακτος όταν ανακάλυψα έναν όγκο στο στήθος μου. Είχα μεγάλο θέμα με την παραγωγή μου – κάποια στιγμή συναντούσα έναν σύμβουλο θηλασμού κάθε εβδομάδα – αλλά τελικά δεν είχα αρκετό γάλα και η κόρη μου αρνιόταν να θηλάσει. Ούτε εγώ, αλλά ούτε κι εκείνη απολαμβάναμε το θηλασμό, τσίριζε κάθε φορά που την έβαζα στο στήθος. Κι έτσι κατέληξα να αντλώ το γάλα μου και εκείνη θήλαζε ίσως μόνο μία φορά μέσα στη νύχτα. Της έδινα επίσης και συμπλήρωμα με φόρμουλα.

Όταν έπιασα τον όγκο στην αρχή πίστεψα ότι είναι απλώς ένας φραγμένος πόρος και πήγα να μου τον ξεμπλοκάρουν, αλλά ο γιατρός μου είπε ότι αυτός ο όγκος είναι στερεός. Και κάπως έτσι, διαγνώστηκα με καρκίνο του  μαστού. Ο όγκος ήταν μεγάλος κι ο καρκίνος επιθετικός.

Η πρώτη μου σκέψη ήταν «Μα, κι εγώ και ο άντρας μου θέλουμε να κάνουμε κι άλλα παιδιά»! Αλλά η χημειοθεραπεία ίσως με έβαζε σε κατάσταση εμμηνόπαυσης, οι πιθανότητες για να γίνει αυτό ήταν 50-50. Κι έτσι το πρώτο πράγμα που κάναμε ήταν να συντηρήσουμε τους απογόνους μας. Κάναμεεξωσωματική γονιμοποίηση χωρίς την εμφύτευση του γονιμοποιημένου ωαρίου. Όλα έγιναν πολύ γρήγορα – διαγνώστηκα τον Φεβρουάριο και άρχισα χημειοθεραπεία τον Μάρτιο. Κατάφεραν να γονιμοποιήσουν ένα ωάριο σε μόλις έναν κύκλο. Ήμουν πολύ τυχερή σ’ αυτό το θέμα.

Το χειρουργείο

Έκανα χημειοθεραπεία κάθε δεύτερη εβδομάδα για περίπου 4 μήνες. Με το γιατρό μου συζητήσαμε το θέμα του χειρουργείου και αρχικά κάναμε ογκεκτομή (κατά την οποία αφαιρείται μόνο ένα κομμάτι του στήθους), αλλά μετά την μαγνητική τομογραφία είδε ότι δεν είχε αφαιρεθεί όλος ο όγκος κι έτσι αποφασίσαμε να κάνουμε ολική μαστεκτομή.

Εξαιτίας της θέσης του καρκίνου και επειδή ήταν μόνο το ένα στήθος επηρεασμένο (και ο οργανισμός μου είχε ανταποκριθεί πολύ καλά στη χημειοθεραπεία), έκανα μονή μαστεκτομή. Μετά το χειρουργείο μου ανακοίνωσαν ότι ήμουν τελείως καθαρή από καρκίνο.

Το θαύμα!

Μετά την ανάρρωσή μου από το χειρουργείο, άρχισα τις ακτινοβολίες, οι οποίες κράτησαν περίπου ένα μήνα. Τελείωσαν μία εβδομάδα πριν κλείσω τα τριάντα μου χρόνια. Σ’ αυτή τη φάση με το ζόρι είχα περίοδο, ο κύκλος μου δεν είχε αποκατασταθεί. Οι γιατροί μου ήθελαν να περιμένω δύο χρόνια πριν μείνω ξανά έγκυος, αλλά δεν πήραμε προφυλάξεις ένα βράδυ και ανακαλύψαμε μετά από λίγες μέρες ότι ήμουν έγκυος! Ήταν ένα θαύμα!

Ένιωσα τρομαγμένη, ευτυχισμένη και λίγο ένοχη. Είμαι πολύ υπάκουη γενικά κι έτσι ήταν κάπως περίεργο το ότι παράκουσα τις οδηγίες των γιατρών μου. Σκεφτόμουν «θα τρελαθούν με μένα και θα βρω το μπελά μου». Ήξερα όμως ότι δεν υπήρχε κίνδυνος για την υγεία μου εξαιτίας του είδους του καρκίνου που είχα. Δεν ξέραμε στ’ αλήθεια πώς θα ανταποκριθεί το σώμα μου και αν θα ήταν ικανό να φιλοξενήσει ένα έμβρυο σ’ αυτή τη φάση. Επίσης σκεφτόμουν «Θεέ μου, μπορεί ακόμα το σώμα μου να είναι δηλητηριασμένο από την ακτινοβολία». Όμως είδα τον ογκολόγο μου και τον γυναικολόγο μου, οι οποίοι μίλησαν αμέσως με κάποιον άλλο ειδικό γιατρό και όλοι είπαν ότι δεν υπάρχει καμιά ανησυχία – η μόνη ανησυχία θα αφορούσε τις χημειοθεραπείες, αλλά αυτές είχαν τελειώσει πριν πολύ καιρό.

Ξέρω ότι γίνεται μεγάλη συζήτηση σχετικά με το μητρικό ένστικτο αλλά εγώ, σε εκείνη τη φάση, με κάποιο τρόπο, απλώς ήξερα ότι αυτή η εγκυμοσύνη θα κατέληγε σε ένα υγιές μωρό. Ήταν μια σχετικά εύκολη εγκυμοσύνη και είχα ένα φυσιολογικό τοκετό…. Όλα πήγαν μια χαρά!

Η ελπίδα

Σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης σκεφτόμουν το θηλασμό. Ήθελα να ξέρω τι έπρεπε να κάνω για να προετοιμαστώ. Ήξερα ότι οι γυναίκες συνήθως θηλάζουν από δύο στήθη, αλλά ήξερα επίσης γυναίκες οι οποίες, παρόλο που είχαν δύο πλήρως λειτουργικούς μαστούς, θήλαζαν το παιδί τους μόνο από τον ένα γιατί αυτόν προτιμούσε το παιδί. Άρα ήξερα ότι γίνεται να θηλάζεις μόνο από ένα στήθος. Αυτό που δεν ήξερα ήταν το αν θα είχα θέματα παραγωγής και πάλι.

Είχα πολύ άγχος. Το γεγονός ότι δεν μπόρεσα να θηλάσω την κόρη μου το είχα εκλάβει ως μεγάλη προσωπική αποτυχία. Άκουγα συνέχεια γύρω μου «Ο θηλασμός είναι το πιο φυσικό πράγμα στον κόσμο. Το σώμα σου είναι φτιαγμένο γι΄ αυτό». Κι εγώ σκεφτόμουν «Το σώμα μου με πρόδωσε. Και πρόδωσε και την κόρη μου». Και το επιστέγασμα ήταν ότι το σώμα μου με πρόδωσε ξανά, δημιουργώντας έναν καρκίνο. Κι έτσι, μετά απ’ όλα αυτά, αν κατάφερνα να θηλάσω το γιο μου θα ήταν σαν να είχα νικήσει τον καρκίνο.

Ο πόνος

Ο γιος μου έπιασε το στήθος αμέσως – πληγώθηκα αρκετά στην αρχή κι έφτασα στο σημείο, μετά από δυο εβδομάδες, να κλαίω απ’ τον πόνο – αλλά ήμουν τόσο αποφασισμένη που άντεχα τα πάντα.

Όταν έκανα χημειοθεραπείες, ακτινοβολίες, χειρουργεία κλπ, η φιλοσοφία μου ήταν «Δεν θα υποφέρω. Εάν υπάρχει ένα χάπι που αν το πάρω θα με κάνει να αισθανθώ καλύτερα, θα το πάρω». Δεν είχα κανένα πρόβλημα να πάρω παυσίπονα. Αλλά στο θηλασμό, προφανώς, είναι πολύ λίγα αυτά που μπορείς να πάρεις ή να κάνεις για να ξεπεράσεις τους αρχικούς πόνους. Κι έτσι ήταν περισσότερο ένα παιχνίδι του μυαλού για μένα.

Ήταν δύσκολο και επώδυνο για περίπου τρεις εβδομάδες. Αλλά μετά απ’ αυτό το διάστημα, ήταν μαγικό.

Η πραγματικότητα 

Ο μαστός που αφαιρέθηκε δεν παρήγαγε γάλα. Ωστόσο, επειδή υπήρχε λίγος εναπομείναντας ιστός,  το στήθος μου υπέστη κάποιες μικρές αλλαγές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του θηλασμού. Αυτό ήταν δύσκολο και κάποιες φορές πανικοβλήθηκα, γιατί σκεφτόμουν «Θεέ μου, τι είναι πάλι αυτό; Μήπως πρέπει να δω το γιατρό μου; Μήπως είναι καρκίνος;». Αλλά όσες φορές πήγα στον γιατρό, αυτός με διαβεβαίωσε ότι όλα είναι εντάξει.

Επειδή έμεινα έγκυος τόσο γρήγορα μετά την μαστεκτομή, δεν είχα προλάβει να κάνω πλήρη αποκατάσταση. Κι έτσι είχα μόνο ένα αρχικό εμφύτευμα στην πλευρά της μαστεκτομής, το οποίο ήταν βασικά σαν μια πέτρα. Είχα δηλαδή ένα τεράστιο, σε σχήμα πεπονιού, στήθος από τη μια πλευρά και μια μεγάλη πέτρα από την άλλη.

Προχωρώντας μπροστά

Θηλάζω ακόμα τον γιο μου. Τώρα είναι 10 μηνών. Έχω στόχο τον έναν χρόνο. Οι γιατροί μου θέλουν να κάνω πάλι μαστογραφία, αλλά δεν μπόρεσα να την κάνω ακόμα. Επίσης, κυνηγώντας το μεγάλο μου παιδί και θηλάζοντας το μικρό, τελικά το εμφύτευμα χάλασε κι έτσι τώρα είμαι πραγματικά χάλια! Θέλω να τελειώσω με την αποκατάσταση. Αλλά αν πρόκειται ο αποθηλασμός να είναι τραυματικός και για τους δυο μας, δεν θα το πιέσω να γίνει.

Η σχέση που δημιουργήθηκε με τον θηλασμό είναι καταπληκτική. Με θέλει, θέλει να είναι κοντά μου, θέλει να με κοιτάει στα μάτια. Δεν το είχα αυτό με την κόρη μου τόσο πολύ και είναι πολύ γλυκό να έχει κανείς μια τόσο στενή σχέση. Αλλά ενώ ξέρω πόσο σημαντικό είναι, σκέφτομαι επίσης ότι καμιά φορά η κοινωνία γεμίζει με πολλές ενοχές τις γυναίκες πάνω σ’ αυτό το θέμα και φυσικά δεν υπάρχει καμία υποστήριξη.

Τελικά, απλώς όλοι μας κάνουμε αυτό που μπορούμε να κάνουμε!

Δημοσιεύτηκε στο: http://www.huffingtonpost.com/2013/09/05/breastfeeding-breast-canc_n_3823791.html

Μετάφραση-Επιμέλεια: Βίκυ Φαρδογιάννη, Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Πηγή:www.eimaimama.gr

Advertisements

5 συγκλονιστικές ιστορίες από μαμάδες που θηλάζουν στη φύση

Published Αύγουστος 13, 2015 by sofiaathanasiadou

Αυτό το project δεν έχει μόνο ωραίες φωτογραφίες αλλά και υπέροχες ιστορίες.

erin

Aποζητούμε να κεντρίσουμε την προσοχή αλλά για καλό σκοπό» αναφέρει η επαγγελματίας φωτογράφος Erin White, στο Boredpandaπαρουσιάζοντας το project της με μαμάδες που θηλάζουν στη φύση και μοιράζονται τις ιστορίες τους.

«Παλεύουμε και κάνουμε αυτή την δουλειά για να υποστηρίξουμε όλες τις νέες μητέρες» συνεχίζει, τονίζοντας ότι ο θηλασμός παραμένει μια πράξη που αρκετές φορές προκαλεί αρνητικές αντιδράσεις.

«Μπορείτε να επιλεξετε να υιοθετήσετε τα πρότυπα ομορφιάς που σας επέβαλε η κοινωνία ή να σηκώσετε ανάστημα και να συνειδητοποιήσετε πόσο όμορφες είστε. Καταλαβαίνω ότι δεν είναι κάτι εύκολο» αναφέρει η White που έχει έδρα τη Γερμανία.

Με τις φωτογραφίες και τις ιστορίες που τις συνοδεύουν, μας παροτρύνει «να σταθούμε στο πλάι όλων των γυναικών αντί να ντρεπόμαστε».

Natalie

natalia1

H Νatalie ποζάρει χαμογελαστή και δηλώνει ότι νιώθει πιο πλήρης από ποτέ στο ρόλο της μαμάς. Χρειάστηκε όμως να διανύσει έναν δύσκολο δρόμο για να φτάσει σε αυτό το σημείο.

Όπως εξομολογείται, όταν ήταν μικρή έπεσε θύμα κακοποίησης από τον σύντροφο της μαμάς της. Ο ίδιος άνθρωπος ασκούσε ψυχολογική βία σε όλη την οικογένεια σε βαθμό που η ίδια να παραδέχεται ότι δεν έχει φοβηθεί κανέναν περισσότερο στη ζωή της.

«Όταν έγινα μητέρα, απέκτησα νέα προοπτική στη ζωή. Δε χρησιμοποιώ καν τη φράση δε μπορώ να περιμένω, γιατί κάθε στιγμή είναι τόσο πολύτιμη για εμένα», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Scarlet

scarlet

Η Scarlet αντιμετωπίζει πια το σώμα της ως μια υπενθύμιση του ότι έγινε δύο φορές μητέρα, ότι έζησε δύο φορές το θαύμα.

Στον πρώτο της παιδί δε θήλασε, γιατί η οικογένεια του συντρόφου της δεν ήταν υποστηρικτική. Στον γιό της όμως, που σήμερα είναι 4 μηνών, τα πράγματα ήταν αλλιώς. Ο σύζυγος της είναι υποστηρικτικός και στάθηκε δίπλα της, στην επιλόχειο κατάθλιψη.

«Πάλευα με το βάρος μου από τότε που έγινα για πρώτη φορά μαμά αλλά όσο μεγαλώνω, τόσο πιο πολύ αποδέχομαι το σώμα που υπήρξε το σπίτι για δύο αξιαγάπητους ανθρώπους» αναφέρει η Scarlet ποζάροντας για το project.

Amber

li1

Η Amber γεννήθηκε με λαχόχειλο και λυκόστομα. Από πολύ μικρή έκανε δεκάδες επεμβάσεις, πολλές από τις οποίες επίπονες και με μεγάλη περίοδο ανάρρωσης. Παρ’ όλα αυτά, παραδέχεται ότι κανένας πόνος μετεγχειριτικός δεν συγκρίνεται με αυτόν που προκαλούν τα λόγια των ανθρώπων.

«Σαν κοινωνία, πρέπει να σταματήσουμε να κάνουμε επίθεση και να ντροπιάζουμε οτιδήποτε βλέπουμε γύρω μας διαφορετικό», δηλώνει η Amber.

«Χρειάζεται να αγαπήσουμε ο ένας τον άλλον και να αγκαλιάσουμε αυτές τις διαφορές και τις ατέλειες που κάνουν τον κάθε ένα από εμάς μοναδικό. Όλες οι γυναίκες είναι όμορφες και ως μητέρες, πρέπει να αγκαλιάζουμε κάθε ατέλεια γιατί διδάσκουμε στα παιδιά μας το πως να βλέπουν τον εαυτό τους και πως να φέρονται στους άλλους» καταλήγει.

Achley

bl

Η Achley περίμενε υπομονετικά. Κοίταζε γυναίκες διάφορων φυλών να περνούν από τα εξώφυλλα και ζούσε για την στιγμή που θα έπαιρνε το πράσινο φως. Που θα έβλεπε μια μαύρη γυναίκα να καλεί όλες τις μαύρες γυναίκες να βγουν από την κρυψώνα.

«Για χρόνια, μαύρες μαμάδες που θηλάζουν ήταν κάτι σα μύθος, ένα παραμύθι, κάτι που δεν έβλεπες» αναφέρει χαρακτηριστικά. Σήμερα νιώθει απελευθερωμένη και ποζάρει αγκαλιά με το μωρό της, για το project της White.

Kimberly

kimberly

H Κimberly έχασε την επαφή με το σώμα της στο Κολέγιο, όταν σε ένα πάρτι και μετά από πολύ ποτό, έπεσε θύμα σεξουαλικής κακοποίησης. «Ήμουν έξυπνη, ήμουν προσεκτική, δεν έπρεπε να πέσω θύμα βιασμού» αναφέρει σήμερα, προσθέτοντας ότι ένιωθε «έξω» από το σώμα της ακόμα και όταν γνώρισε τον σύζυγο της.

«Η γέννηση του πρώτου μου παιδιού, με καισαρική τομή που δεν ήταν απαραίτητη, φαινόταν σα μια φυσική συνέχεια των όσων ένιωθα σχετικά με ότι δε μπορούσα να ελέγξω το ίδιο μου το σώμα» συνεχίζει.

Όμως, όλα άλλαξαν με τον θηλασμό. «Επιτέλους ξεκίνησα να νιώθω ότι έχω κάποιου είδους ιδιοκτησία της ανατομίας μου» αναφέρει. «Για πρώτη φορά ένιωσα ότι γιορτάζω το σώμα μου, ως ένα υπέροχο και πολύτιμο όργανο περισσότερο παρά σαν ένα κέλυφος προδοσίας» προσθέτει.

Πηγή:www.ladylike.gr

Η φωτογραφία που σόκαρε: Μαμά θηλάζει το γιο της και το γιο της φίλης της!

Published Αύγουστος 12, 2015 by sofiaathanasiadou

65ef715d8662239c87572a26a0f0b761_L

Μια μητέρα κατάφερε να προκαλέσει έντονη συζήτηση δημοσιεύοντας μια φωτογραφία της  στο facebook, θηλάζοντας το γιο της και το γιο μιας φίλης της.

Η Τζέσικα Αν Κολέτι δημοσίευσε την παραπάνω φωτογραφία που τη δείχνει να θηλάζει τον 16 μηνών γιο της και τον 18 μηνών γιο μιας φίλης της, σε μια σελίδα μαμάδων στο facebook «Mama Bean – Unconditional Attachment» κάνοντας hastag τη λέξη «milksiblings» δηλαδή «αδέρφια εκ γάλακτος», σχολιάζοντας:

«Χαρούμενη Παγκόσμια Εβδομάδα Θηλασμού*. Ο γιος μου στα δεξιά είναι 16 μηνών και ο γιος της φίλης μου είναι 18 μηνών. Προσέχω τον γιο της όταν εκείνη εργάζεται και ένα χρόνο τώρα ταΐζω και τους δύο. Υπάρχει τόσο μεγάλη αγάπη ανάμεσα σε αυτά τα αδέρφια εκ γάλακτος… είναι ένας ιδιαίτερος δεσμός ανάμεσα σε όλους μας!».

-----------------------------------------------------------------------------------------2B42E38500000578-3192984-image-a-6_1439272535416

Μόλις μία μέρα μετά τη δημοσίευση της, η φωτογραφία θεωρήθηκε σοκαριστική, απρεπής  και τα σχόλια έπεσαν βροχή, με άλλες μαμάδες να την επικρίνουν και κάποιες άλλες να την επιβραβεύουν. Διαβάστε μερικά από τα σχόλιά τους παρακάτω!

«Πιστεύω ότι ο θηλασμός είναι ένας αποκλειστικός δεσμός που έχει μόνο μια μαμά με το δικό της παιδί και όχι με ένα ξένο!»

«Καμιά μαμά δεν αφήνει το παιδί της να το θηλάσει άλλη γυναίκα… Αλήθεια, η φίλη σου το γνωρίζει;»

«Δεν είναι σωστό να θηλάζεις ένα ξένο μωρό. Πρόκειται για έναν δεσμό μαμάς και παιδιού!»

«Μπράβο μαμά. Κάνεις το σωστό!»

«Πώς πιστεύετε ότι τάιζαν τα παιδιά, όταν δεν υπήρχαν τα συμπληρώματα γάλακτος. Γυναίκες που είχαν γάλα, πρόθυμα θήλαζαν και τα ξένα!»

-------------------------------------------------------------------------------Capture

Αλήθεια, εσείς τι πιστεύετε; Πράττει σωστά ή όχι που θηλάζει και το γιο της φίλης της; Αφήστε τα σχόλιά σας παρακάτω!

*Το 1992 καθιερώθηκε από τη διεθνή κοινότητα η Παγκόσμια Εβδομάδα Μητρικού Θηλασμού (World Breastfeeding Week) από την 1 έως τις 7 Αυγούστου. Στην Ελλάδα γιορτάζεται από το 1996, κάθε χρόνο από τη 1 έως τις 7 Νοεμβρίου.

 

Πηγή:www.mothersblog.gr

Τρεις θηλάζουσες για ένα μωρό! (ιστορία θηλασμού)

Published Αύγουστος 9, 2015 by sofiaathanasiadou

02febce1e3b29429fa62d42b32f3ceb1

Μια διαφορετική… πολύ διαφορετική
εμπειρία θηλασμού!

Είμαι μητέρα 2 παιδιών, 3 χρονών και 9 μηνών. Τον πρώτο μου γιο τον θήλασα αποκλειστικά 16 μήνες και τον δεύτερο εξακολουθώ να τον θηλάζω και θα συνεχίσω για όσο αυτός το επιθυμεί.

Ένα μεσημέρι χτυπάει το τηλέφωνο μου και ήταν η παιδίατρος και μου λέει: «έχεις γάλα;»…….   

«τι εννοείς;» ρωτάω εγώ
«σου περισσεύει γάλα;»
«αφού ξέρεις ότι θηλάζω…!» λέω απορημένη
«ναι, ακριβώς γι’ αυτό μιλάω»
«δεν βγάζω με το θήλαστρο… δεν το αντέχω!»
«θα ήθελα να θηλάσεις ένα παιδάκι που έχει ανάγκη, η μαμά του μπήκε νοσοκομείο με κολικούς εντέρου και είναι νηστικό και κλαίει!»
«φυσικά και μπορώ!!»

Ενθουσιάστηκα πολύ από την ιδέα! Επικοινώνησα με την οικογένεια, που ήταν και γνωστοί μου μιας και ζούμε σε επαρχία, και μου είπαν ότι σε 5 λεπτά θα έφερναν το μωρό σπίτι μου.

Περίμενα και περίμενα… Μου είπαν ότι του έδωσαν ξένο και με ευχαρίστησαν! Να σας πω πως το μωράκι δεν μπορούσε να πιει γάλα από το μπιμπερό γιατί δεν ήξερε και το πίεσαν πολύ. Στις 5 το απόγευμα με κάλεσαν να το ταΐσω γιατί είχε κάνει 3 μεγάλους εμετούς και έκλαιγε ασταμάτητα…

Έφυγα τρέχοντας. Παρέλαβα στα χέρια μου ένα γλυκύτατο μωράκι, αρκετά ταλαιπωρημένο από το κλάμα και την εξάντληση. Του προσέφερα το στήθος μου με άγχος και αγονία και κατευθείαν έπιασε και άρχισε να πίνει.

Ήταν απίστευτες οι στιγμές που έζησα! Με κοιτούσε στα μάτια τόσο παράξενα… τι και αν ήταν 4 μηνών… το έβλεπα στα ματάκια του ότι δεν με αναγνώριζε… ήξερε ότι δεν είμαι η μαμά του αλλά το αίσθημα της επιβίωσης δεν τον άφησε να διαμαρτυρηθεί.

Του έδωσα άλλο ένα γεύμα μετά από 3 ώρες και αυτή τη φορά όλα πήγαν καλά. Όμως ο δικός μου έπρεπε να φάει μετά από 1 ώρα και δυσκολεύτηκε πολύ… δεν είχα αρκετό γάλα!

Τρόμαξα, ένιωσα τύψεις, στεναχωρήθηκα… Όλα αυτά τα συναισθήματα ήταν μόνο για λίγο! Στο επόμενο γεύμα του άλλου μωρού, πήγα στην οικογένεια και της είπα ότι χρειάζομαι και άλλη μια κοπέλα για να τον ταΐσουμε γιατί το γάλα μου δεν είναι αρκετό.

Η οικογένεια δεν είχε άλλη επιλογή… ΄Ήταν 12:30 το βράδυ και άρχισα να παίρνω τηλέφωνα… Μας είχε συστήσει η παιδίατρος μια Αλβανίδα και η κοπέλα ήρθε και θήλασε κατευθείαν! Όμως οι ώρες με τα γεύματα των δικών μας μωρών δεν έβγαιναν… Το μωράκι ήθελε τάισμα κάθε 3 ώρες… χρειαζόμασταν και άλλη κοπέλα να μας βοηθήσει!!

Για να καταλήξω, συνολικά ενόχλησα 3 κοπέλες. Όλες δέχτηκαν με χαρά, η μια μόνο θα ταξίδευε την επομένη και γι’αυτό δεν μπόρεσε να έρθει.

Βάλαμε κάτω τα ωράρια και η καθεμιά έκανε από 2-3 θηλασμούς. Όλο αυτό, κράτησε 4 μέρες, μέχρι να επιστρέψει η μανούλα του που χειρουργήθηκε για σκωλικοειδίτιδα.

Ήταν μια απίστευτη εμπειρία! Ο μικρός μας αναγνώριζε, μας έκανε χαρές αλλά για να μην ξεχνιόμαστε το φαΐ… φαΐ!!! Εμείς οι τρεις ήμασταν μια γροθιά, επικοινωνούσαμε μεταξύ μας μετά από κάθε γεύμα του μικρού για να μάθουμε πως τα πήγε ο μικρός.

Μα τι περίεργο να έχει αυτή η ιστορία; και όμως, τα σχόλια ξεπετάχτηκαν από δεξιά και από αριστερά πολύ σύντομα! «Μα τι το έχετε κάνει το σπίτι σας; Όλη την Αλβανία έχετε μαζέψει εκεί μέσα;» είπε μια γειτόνισσα στην οικογένεια… και άλλα τέτοιου τύπου. Μα πόσο ρατσιστικό σχόλιο Θεέ μου;;; ή μήπως κρύβει αντίδραση για την πράξη;;;;

Καλή μου ‘γειτόνισσα να εύχεσαι 2 πράγματα! Πρώτον να μην πέσεις στην ανάγκη κανενός και αν πέσεις να εύχεσαι να σου προσφέρουν τη βοήθεια με την ιδία χαρά που την προσφέραμε εμείς.

Για να κλείσω την ιστορία μου, το τελευταίο γεύμα που έδωσα, ήταν μπροστά στη μαμά του μωρού,  γιατί λόγο των φαρμάκων που είχε πάρει φοβόταν να θηλάσει αν δεν της το επιβεβαίωνε πρώτα η παιδίατρος.

Ήταν αρκετά αμήχανο γιατί η μανούλα του έκλαιγε από συγκίνηση που δεν μπορούσε να προσφέρει το δικό της γάλα και από την άλλη ήταν σκληρό να βλέπει το μωράκι της με άλλη. Της παρέδωσα το ζουζούνι της και συνέχισαν τη ζωή τους χωρίς το παιδί να έχει ταλαιπωρηθεί με ξένο γάλα, εμετούς μπιμπερό και κολικούς.

Όλες αυτές τις λεπτομέρειες τις ανέφερα γιατί θέλω να σας πω πως δεν ήταν δύσκολο να συμβεί και αυτό! Υπήρχαν  βέβαια στιγμές αμηχανίας με την οικογένεια στην αρχή, θλίψης για μυαλά όπως της γειτόνισσας, αλλά και αγάπης για αυτό το μωράκι που δεν στερήθηκε το πιο σημαντικό γάλα για τον άνθρωπο… το ανθρώπινο, ούτε στερήθηκε την αγκαλιά και την επαφή που είχε μάθει να έχει.

Ο θηλασμός δεν πρέπει να αποτελεί ταμπού σε όλες τις διαστάσεις του, ο θηλασμός αποτελεί υπέρτατη ανάγκη για επιβίωση… για ποιοτική επιβίωση και δεν πρέπει να την στερούμε από τα παιδιά μας όταν προκύπτει μια αναποδιά. Πόσες διακόψατε το θηλασμό για κάποιο προσωρινό πρόβλημα ενώ θέλατε να συνεχίσετε;

Χαίρομαι ιδιαίτερα για την παιδίατρο που πρότεινε το θηλασμό από ξένες μανούλες και δεν έτρεξε να δώσει οδηγίες για κάποιο γάλα σκόνη και χαίρομαι ιδιαίτερα για την οικογένεια του μικρού μωρού που μας δέχτηκε και ήταν βράχος μπροστά στα πικρόχολα σχόλια του κόσμου.

Νιώθω πολύ τυχερή που έζησα κάτι τέτοιο!!
Χ.

Πηγή: www.mitrikosthilasmos.com

Με το γάλα της «τάισε» 35 πρόωρα νεογνά

Published Αύγουστος 9, 2015 by sofiaathanasiadou

C647323C98D59BE05B97A71DBE0213FF

Έλενα Αλεξάνδρου

Μια φαρμακοποιός, εκτός από τα δίδυμα παιδιά της, θηλάζει και βρέφη στο «Έλενα Βενιζέλου»

«Είμαι 50 ετών, εργάζομαι σκληρά, έκανα δύο παιδιά κι όμως τα θηλάζω κανονικά. Δεν καταλαβαίνω γιατί ο θηλασμός δεν μπορεί να «λειτουργήσει» σε μία γυναίκα νεότερη με ένα παιδί; Θεωρώ ότι δεν υπάρχει τίποτε ωραιότερο και ευκολότερο από το θηλασμό για μία μάνα».

Η φαρμακοποιός κυρία Κωνσταντίνα Φαλάρα – Κεφαλά δεν θηλάζει μόνο τα δίδυμα παιδιά της. Από τον Φεβρουάριο μέχρι και τον Απρίλιο «τάισε» με το γάλα της 35 βρέφη που νοσηλεύονταν στη Μονάδα Πρόωρων Νεογνών του Νοσοκομείου «Ελενα Βενιζέλου».

«Άρχισα να «βγάζω» γάλα από την πρώτη στιγμή, διότι τα παιδιά μου γεννήθηκαν στους επτά μήνες, ενάμισι κιλό το καθένα, και έπρεπε να μείνουν στη μονάδα προώρων για έναν μήνα προκειμένου να πάρουν βάρος.Όταν τα πήραμε στο σπίτι άρχισα να θηλάζω. Αντλούσα όμως και γάλα. Επειδή όμως ήταν δύο, είχα και μία ανασφάλεια μήπως το γάλα μου δεν είναι αρκετό.«

»Έτσι, προμηθεύτηκα από το φαρμακείο ειδικά αποστειρωμένα βαζάκια και σακουλάκια, στα οποία φύλαγα το γάλα που περίσσευε έπειτα από κάθε θηλασμό. Τα βαζάκια τα τοποθετούσα στο ψυγείο, διότι τα χρησιμοποιούσα άμεσα και τα σακουλάκια στο καταψύκτη. Έκανα για αρκετό καιρό αυτή τη διαδικασία, μέχρι που κατάλαβα ότι δεν χρειάζεται να διατηρώ γάλα στον καταψύκτη.«

» Από τον Αύγουστο, οπότε γέννησα, μέχρι και τον Νοέμβριο είχα συγκεντρώσει στον καταψύκτη 20 κιλά μητρικού γάλατος. Αναγκάστηκα να το πετάξω και αυτό ήταν κάτι το οποίο με στεναχώρησε πολύ. Τότε σκέφτηκα: «είναι κρίμα να πηγαίνει χαμένο τόσο γάλα». Άρχισα να ρωτάω αν μπορώ να το στέλνω κάπου,πως μπορεί να αξιοποιηθεί…».
Η κυρία Φαλάρα – Κεφαλά έμαθε για την τράπεζα γάλατος που λειτουργεί στο Νοσοκομείο «Ελενα Βενιζέλου». «Άρχισα πάλι να συγκεντρώνω γάλα. Αμέσως μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων έστειλα την πρώτη παρτίδα, περίπου 70 κιλά γάλα. Η δεύτερη αποστολή έγινε στις 10 Φεβρουαρίου, οπότε συμπλήρωσα τον έκτο μήνα από τη γέννηση των παιδιών. Άλλη αποστολή δεν μπορούσα να κάνω διότι μετά το εξάμηνο το γάλα της μάνας αλλάζει σύσταση και δεν ενδείκνυται για πρόωρα νεογνά. Συνολικά πάντως απέστειλα περισσότερα από 90 κιλά μητρικού γάλατος».

Η διαδικασία που ακολουθούσε η κυρία Φαλάρα – Κεφαλά ήταν η ακόλουθη: Με το θήλαστρο αντλούσε γάλα από το στήθος, το οποίο φύλαγε σε αποστειρωμένα σακουλάκια, ειδικά γι αυτό το σκοπό, που πωλούν τα φαρμακεία. Σε κάθε σακουλάκι χωρούν περί τα 200 γραμμάρια γάλα. Αυτά τα αποθήκευε σε ειδικό καταψύκτη, στους μείον 20 βαθμούς. Εν συνεχεία συνεννοήθηκε με τη διοίκηση του «Ελενα Βενιζέλου» και με μεταφορείς κατεψυγμένων προϊόντων, οι οποίοι τα μετέφεραν αφιλοκερδώς στο Μαιευτήριο.

Με την πράξη της αυτή η κυρία Φαλάρα – Κεφαλά στέλνει μήνυμα σε νέες μητέρες να θηλάζουν τα παιδιά τους και να βοηθούν όπως εκείνες μπορούν τα μωρά που γεννιούνται πρόωρα. «Ακόμη και ένα σακουλάκι να δώσουν απ” αυτό που τους περισσεύει, να είναι σίγουρες ότι θα βοηθήσουν ένα μωρό που έχει ανάγκη. Το μητρικό γάλα είναι φάρμακο για όλα τα μωρά πόσο μάλλον γι αυτά που γεννιούνται πρόωρα».
Σύμφωνα με τον διοικητή του Νοσοκομείου «Ελενα Βενιζέλου» κ. Ν. Φαλδαμή, το γάλα της κυρίας Φαλάρα – Κεφαλά (στις 29.12.2011 έφθασαν στο Νοσοκομείο 72,5 κιλά γάλα και τον περασμένο Μάρτιο άλλα 25 κιλά) παστεριώθηκε και τοποθετήθηκε σε ειδικό καταψύκτη (στους μείον 20 βαθμούς). Το γάλα, το οποίο δόθηκε στη Μονάδα Πρόωρων Νεογνών του «Ελενα», κάλυψε τις ανάγκες 35 μωρών.
Οπως αναφέρει ο διοικητής, «το «Ελενα Βενιζέλου» δίνει μεγάλη σημασία στον μητρικό θηλασμό. Είναι μια παράδοση χρόνων που συνεχίζεται. Διαθέτει Τράπεζα Μητρικού Θηλασμού από το 1947, ενώ το 1985 δημιουργήθηκε, μεταξύ άλλων, η Μονάδα Φυσιολογικών Νεογέννητων Προαγωγής Μητρικού Θηλασμού. Δύο φορές το χρόνο, τον Μάιο και το Νοέμβριο, γίνονται ειδικά σεμινάρια για το Μητρικό Θηλασμό που απευθύνονται σε επαγγελματίες υγείας».
Αναντικατάστατο το μητρικό γάλα
Την ιδανική τροφή για την πνευματική και τη σωματική ανάπτυξη του παιδιού αποτελεί το μητρικό γάλα, σύμφωνα με την παιδίατρο – νεογνολόγο, διευθύντρια του Νεογνολογικού Τμήματος του «Έλενα Βενιζέλου» και υπεύθυνη του Τμήματος Μητρικού Θηλασμού και της Τράπεζας Γάλατος κυρία Στέλλα Εγγλέζου.
«Το μητρικό γάλα δεν τελειώνει. Πάντα υπάρχει. Ακολουθεί το νόμο της προσφοράς και της ζήτησης», τονίζει η κυρία Εγγλέζου, και προσθέτει: «Το μητρικό γάλα προστατεύει το νεογέννητο όχι μόνο τον καιρό που θηλάζει, αλλά σε ολόκληρη τη ζωή του. Μειώνει τη νοσηρότητα. Γι αυτό το ίδιο το κράτος πρέπει να συμβάλει ώστε να αυξηθούν τα επίπεδα μητρικού θηλασμού, τα οποία στη χώρα μας είναι χαμηλά».

76EB9499E8D24F5F8D3557C3533FA6ED 80382B536263D22F0C03955B3C1242EA

πηγή: www.tovima.gr

Παγκόσμια εβδομάδα θηλασμού – Υπέροχες φωτογραφίες

Published Αύγουστος 5, 2015 by sofiaathanasiadou

22508967_7.limghandler

 

Από: Νινέττα Φαφούτη

«H φωτογράφιση του θηλασμού είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο για μένα. Είναι ένα από εκείνα τα πράγματα στη ζωή, που δεν μπορείς να βρεις τις σωστές λέξεις για να περιγράψουν αυτό που αισθάνεσαι. Φωτογραφίζοντας μια μαμά που θηλάζει το παιδί της είναι κάτι μαγικό… σαν να μεταφέρομαι κάπου αλλού, νιώθω την «σύνδεσή» τους και όλη την ενέργειά τους κάτω από το δέρμα μου. Το project μου είναι αφιερωμένο σ’ αυτή την τόσο ιδιαίτερη στιγμή και το ονομάζω «Walks of Motherhood», δηλώνει η φωτογράφος Tammy
 22508962_2.limghandler
Για να τιμήσει την  Εβδομάδα Μητρικού Θηλασμού 2015 (1-7 Αυγούστου), η Γερμανίδα φωτογράφος Tammy Nicole επέλεξε μερικές από τις αγαπημένες της φωτογραφίες και δημιούργησε ένα τρυφερό βίντεο.  Ζήτησε μάλιστα από τις μαμάδες που φωτογράφισε να της πουν τί σημαίνει ο θηλασμός γι’ αυτές ενσωματώνοντας τις απαντήσεις τους στο τρυφερό βίντεο που ακολουθεί.
22508966_6.limghandler 22508967_7.limghandler 22508968_8.limghandler 22508969_9.limghandler 22508970_10.limghandler 22508971_12.limghandler 22508974_13.limghandler 22508975_14.limghandler 22508976_15.limghandler 22508977_16.limghandler 22508979_17.limghandler 22508980_18.limghandler

Πηγή: www.imommy.gr/

Γιατί δημοσίευσε φωτογραφία που τη δείχνει να θηλάζει τον 3χρονο γιο της;

Published Αύγουστος 2, 2015 by sofiaathanasiadou

31fe0310ed4d0bed42f543c4122795e2_L

Στις μέρες μας δεν είναι λίγες οι μητέρες που δεν διστάζουν να αναρτήσουν φωτογραφίες δικές τους στα social media κατά τη διάρκεια του θηλασμού. Μάλιστα την αρχή έκαναν αγαπημένες σταρ του Hollywood!

Τι γίνεται όμως όταν το παιδάκι είναι μεγαλύτερο και όχι μωρό;

Η φωτογράφος Jade Beall, η οποία συνεχίζει να θηλάζει τον τριών ετών γιο της, δεν βλέπει τον λόγο γιατί οι εικόνες αυτές προκαλούν αμηχανία.

«Οφείλω να ομολογήσω πώς έχω σταματήσει πια να θηλάζω δημόσια τον γιο μου» αναφέρει σε λεζάντα που συνοδεύει μια φωτογραφία της στο Facebook κατά τη διάρκεια του θηλασμού. «Νιώθω σαν να διαπράττω καμιά αξιόποινη πράξη ενώ το μόνο που κάνω είναι να ταΐζω τον γιο μου. Ακόμη όμως κι έτσι μπορώ να προωθήσω και να υποστηρίξω τον θηλασμό και τον φεμινισμό.» συμπληρώνει η ίδια.

Η Beall – γνωστή για τη δουλειά της σε φωτογραφίσεις τοκετών – δημοσίευσε τις παρακάτω φωτογραφίες σε μια προσπάθεια να δημιουργηθεί ένας διάλογος.

«Εάν αυτό σας προσβάλλει, κάντε μου ερωτήσεις αντί να με κατηγορείτε» αναφέρει χαρακτηριστικά. «Ας πάρουμε διδάγματα ο ένας από τον άλλον. Ας σταματήσουμε να φοβόμαστε τις διαφορές μας και ας προσπαθήσουμε να καταλάβουμε ο ένας τον άλλον.»

Και η αρνητική κριτική είναι ασφαλώς στο πρόγραμμα. Παρά το γεγονός ότι η φωτογραφία συγκέντρωσε σχεδόν 10.000 likes στο Facebook, αρκετοί ήταν εκείνοι που θεώρησαν εγωιστική την συμπεριφορά της μητέρας. Κάποιοι μάλιστα άφησαν να εννοηθεί ότι θα πρέπει να γίνει καταγγελία στις αρχές για «σεξουαλική κακοποίηση!»

Παρόλ’ αυτά η Beall απαντάει περήφανα στους επικριτές της ότι δεν υπάρχει τίποτα άλλο, πέρα από τον θηλασμό που να την ηρεμεί περισσότερα. Προσπάθησε πολλές φορές να απογαλακτίσει τον γιο της αλλά αποφάσισε τελικά να θηλάσει όσο εκείνος το επιθυμεί.

Και για όσους υποστηρίζουν ότι ο θηλασμός σε μεγάλη ηλικία μπορεί να δημιουργήσει ψυχικά ζητήματα στο παιδί, έχει μια αρκετά εντυπωσιακή απάντηση: «Η μητέρα μου με θήλαζε μέχρι την ηλικία των 5 και θα ήμουν πολύ περήφανη αν την δεκαετία του ’80 υπήρχαν social media και μοιραζόταν μια φωτογραφία. Μεγάλωσα με ένα καταπληκτικό τρόπο και έμαθα να σέβομαι τις γυναίκες.»

Πηγή: www.baby.gr