Θηλασμός

All posts in the Θηλασμός category

Τρεις θηλάζουσες για ένα μωρό! (ιστορία θηλασμού)

Published 9 Αυγούστου, 2015 by sofiaathanasiadou

02febce1e3b29429fa62d42b32f3ceb1

Μια διαφορετική… πολύ διαφορετική
εμπειρία θηλασμού!

Είμαι μητέρα 2 παιδιών, 3 χρονών και 9 μηνών. Τον πρώτο μου γιο τον θήλασα αποκλειστικά 16 μήνες και τον δεύτερο εξακολουθώ να τον θηλάζω και θα συνεχίσω για όσο αυτός το επιθυμεί.

Ένα μεσημέρι χτυπάει το τηλέφωνο μου και ήταν η παιδίατρος και μου λέει: «έχεις γάλα;»…….   

«τι εννοείς;» ρωτάω εγώ
«σου περισσεύει γάλα;»
«αφού ξέρεις ότι θηλάζω…!» λέω απορημένη
«ναι, ακριβώς γι’ αυτό μιλάω»
«δεν βγάζω με το θήλαστρο… δεν το αντέχω!»
«θα ήθελα να θηλάσεις ένα παιδάκι που έχει ανάγκη, η μαμά του μπήκε νοσοκομείο με κολικούς εντέρου και είναι νηστικό και κλαίει!»
«φυσικά και μπορώ!!»

Ενθουσιάστηκα πολύ από την ιδέα! Επικοινώνησα με την οικογένεια, που ήταν και γνωστοί μου μιας και ζούμε σε επαρχία, και μου είπαν ότι σε 5 λεπτά θα έφερναν το μωρό σπίτι μου.

Περίμενα και περίμενα… Μου είπαν ότι του έδωσαν ξένο και με ευχαρίστησαν! Να σας πω πως το μωράκι δεν μπορούσε να πιει γάλα από το μπιμπερό γιατί δεν ήξερε και το πίεσαν πολύ. Στις 5 το απόγευμα με κάλεσαν να το ταΐσω γιατί είχε κάνει 3 μεγάλους εμετούς και έκλαιγε ασταμάτητα…

Έφυγα τρέχοντας. Παρέλαβα στα χέρια μου ένα γλυκύτατο μωράκι, αρκετά ταλαιπωρημένο από το κλάμα και την εξάντληση. Του προσέφερα το στήθος μου με άγχος και αγονία και κατευθείαν έπιασε και άρχισε να πίνει.

Ήταν απίστευτες οι στιγμές που έζησα! Με κοιτούσε στα μάτια τόσο παράξενα… τι και αν ήταν 4 μηνών… το έβλεπα στα ματάκια του ότι δεν με αναγνώριζε… ήξερε ότι δεν είμαι η μαμά του αλλά το αίσθημα της επιβίωσης δεν τον άφησε να διαμαρτυρηθεί.

Του έδωσα άλλο ένα γεύμα μετά από 3 ώρες και αυτή τη φορά όλα πήγαν καλά. Όμως ο δικός μου έπρεπε να φάει μετά από 1 ώρα και δυσκολεύτηκε πολύ… δεν είχα αρκετό γάλα!

Τρόμαξα, ένιωσα τύψεις, στεναχωρήθηκα… Όλα αυτά τα συναισθήματα ήταν μόνο για λίγο! Στο επόμενο γεύμα του άλλου μωρού, πήγα στην οικογένεια και της είπα ότι χρειάζομαι και άλλη μια κοπέλα για να τον ταΐσουμε γιατί το γάλα μου δεν είναι αρκετό.

Η οικογένεια δεν είχε άλλη επιλογή… ΄Ήταν 12:30 το βράδυ και άρχισα να παίρνω τηλέφωνα… Μας είχε συστήσει η παιδίατρος μια Αλβανίδα και η κοπέλα ήρθε και θήλασε κατευθείαν! Όμως οι ώρες με τα γεύματα των δικών μας μωρών δεν έβγαιναν… Το μωράκι ήθελε τάισμα κάθε 3 ώρες… χρειαζόμασταν και άλλη κοπέλα να μας βοηθήσει!!

Για να καταλήξω, συνολικά ενόχλησα 3 κοπέλες. Όλες δέχτηκαν με χαρά, η μια μόνο θα ταξίδευε την επομένη και γι’αυτό δεν μπόρεσε να έρθει.

Βάλαμε κάτω τα ωράρια και η καθεμιά έκανε από 2-3 θηλασμούς. Όλο αυτό, κράτησε 4 μέρες, μέχρι να επιστρέψει η μανούλα του που χειρουργήθηκε για σκωλικοειδίτιδα.

Ήταν μια απίστευτη εμπειρία! Ο μικρός μας αναγνώριζε, μας έκανε χαρές αλλά για να μην ξεχνιόμαστε το φαΐ… φαΐ!!! Εμείς οι τρεις ήμασταν μια γροθιά, επικοινωνούσαμε μεταξύ μας μετά από κάθε γεύμα του μικρού για να μάθουμε πως τα πήγε ο μικρός.

Μα τι περίεργο να έχει αυτή η ιστορία; και όμως, τα σχόλια ξεπετάχτηκαν από δεξιά και από αριστερά πολύ σύντομα! «Μα τι το έχετε κάνει το σπίτι σας; Όλη την Αλβανία έχετε μαζέψει εκεί μέσα;» είπε μια γειτόνισσα στην οικογένεια… και άλλα τέτοιου τύπου. Μα πόσο ρατσιστικό σχόλιο Θεέ μου;;; ή μήπως κρύβει αντίδραση για την πράξη;;;;

Καλή μου ‘γειτόνισσα να εύχεσαι 2 πράγματα! Πρώτον να μην πέσεις στην ανάγκη κανενός και αν πέσεις να εύχεσαι να σου προσφέρουν τη βοήθεια με την ιδία χαρά που την προσφέραμε εμείς.

Για να κλείσω την ιστορία μου, το τελευταίο γεύμα που έδωσα, ήταν μπροστά στη μαμά του μωρού,  γιατί λόγο των φαρμάκων που είχε πάρει φοβόταν να θηλάσει αν δεν της το επιβεβαίωνε πρώτα η παιδίατρος.

Ήταν αρκετά αμήχανο γιατί η μανούλα του έκλαιγε από συγκίνηση που δεν μπορούσε να προσφέρει το δικό της γάλα και από την άλλη ήταν σκληρό να βλέπει το μωράκι της με άλλη. Της παρέδωσα το ζουζούνι της και συνέχισαν τη ζωή τους χωρίς το παιδί να έχει ταλαιπωρηθεί με ξένο γάλα, εμετούς μπιμπερό και κολικούς.

Όλες αυτές τις λεπτομέρειες τις ανέφερα γιατί θέλω να σας πω πως δεν ήταν δύσκολο να συμβεί και αυτό! Υπήρχαν  βέβαια στιγμές αμηχανίας με την οικογένεια στην αρχή, θλίψης για μυαλά όπως της γειτόνισσας, αλλά και αγάπης για αυτό το μωράκι που δεν στερήθηκε το πιο σημαντικό γάλα για τον άνθρωπο… το ανθρώπινο, ούτε στερήθηκε την αγκαλιά και την επαφή που είχε μάθει να έχει.

Ο θηλασμός δεν πρέπει να αποτελεί ταμπού σε όλες τις διαστάσεις του, ο θηλασμός αποτελεί υπέρτατη ανάγκη για επιβίωση… για ποιοτική επιβίωση και δεν πρέπει να την στερούμε από τα παιδιά μας όταν προκύπτει μια αναποδιά. Πόσες διακόψατε το θηλασμό για κάποιο προσωρινό πρόβλημα ενώ θέλατε να συνεχίσετε;

Χαίρομαι ιδιαίτερα για την παιδίατρο που πρότεινε το θηλασμό από ξένες μανούλες και δεν έτρεξε να δώσει οδηγίες για κάποιο γάλα σκόνη και χαίρομαι ιδιαίτερα για την οικογένεια του μικρού μωρού που μας δέχτηκε και ήταν βράχος μπροστά στα πικρόχολα σχόλια του κόσμου.

Νιώθω πολύ τυχερή που έζησα κάτι τέτοιο!!
Χ.

Πηγή: www.mitrikosthilasmos.com

Με το γάλα της «τάισε» 35 πρόωρα νεογνά

Published 9 Αυγούστου, 2015 by sofiaathanasiadou

C647323C98D59BE05B97A71DBE0213FF

Έλενα Αλεξάνδρου

Μια φαρμακοποιός, εκτός από τα δίδυμα παιδιά της, θηλάζει και βρέφη στο «Έλενα Βενιζέλου»

«Είμαι 50 ετών, εργάζομαι σκληρά, έκανα δύο παιδιά κι όμως τα θηλάζω κανονικά. Δεν καταλαβαίνω γιατί ο θηλασμός δεν μπορεί να «λειτουργήσει» σε μία γυναίκα νεότερη με ένα παιδί; Θεωρώ ότι δεν υπάρχει τίποτε ωραιότερο και ευκολότερο από το θηλασμό για μία μάνα».

Η φαρμακοποιός κυρία Κωνσταντίνα Φαλάρα – Κεφαλά δεν θηλάζει μόνο τα δίδυμα παιδιά της. Από τον Φεβρουάριο μέχρι και τον Απρίλιο «τάισε» με το γάλα της 35 βρέφη που νοσηλεύονταν στη Μονάδα Πρόωρων Νεογνών του Νοσοκομείου «Ελενα Βενιζέλου».

«Άρχισα να «βγάζω» γάλα από την πρώτη στιγμή, διότι τα παιδιά μου γεννήθηκαν στους επτά μήνες, ενάμισι κιλό το καθένα, και έπρεπε να μείνουν στη μονάδα προώρων για έναν μήνα προκειμένου να πάρουν βάρος.Όταν τα πήραμε στο σπίτι άρχισα να θηλάζω. Αντλούσα όμως και γάλα. Επειδή όμως ήταν δύο, είχα και μία ανασφάλεια μήπως το γάλα μου δεν είναι αρκετό.«

»Έτσι, προμηθεύτηκα από το φαρμακείο ειδικά αποστειρωμένα βαζάκια και σακουλάκια, στα οποία φύλαγα το γάλα που περίσσευε έπειτα από κάθε θηλασμό. Τα βαζάκια τα τοποθετούσα στο ψυγείο, διότι τα χρησιμοποιούσα άμεσα και τα σακουλάκια στο καταψύκτη. Έκανα για αρκετό καιρό αυτή τη διαδικασία, μέχρι που κατάλαβα ότι δεν χρειάζεται να διατηρώ γάλα στον καταψύκτη.«

» Από τον Αύγουστο, οπότε γέννησα, μέχρι και τον Νοέμβριο είχα συγκεντρώσει στον καταψύκτη 20 κιλά μητρικού γάλατος. Αναγκάστηκα να το πετάξω και αυτό ήταν κάτι το οποίο με στεναχώρησε πολύ. Τότε σκέφτηκα: «είναι κρίμα να πηγαίνει χαμένο τόσο γάλα». Άρχισα να ρωτάω αν μπορώ να το στέλνω κάπου,πως μπορεί να αξιοποιηθεί…».
Η κυρία Φαλάρα – Κεφαλά έμαθε για την τράπεζα γάλατος που λειτουργεί στο Νοσοκομείο «Ελενα Βενιζέλου». «Άρχισα πάλι να συγκεντρώνω γάλα. Αμέσως μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων έστειλα την πρώτη παρτίδα, περίπου 70 κιλά γάλα. Η δεύτερη αποστολή έγινε στις 10 Φεβρουαρίου, οπότε συμπλήρωσα τον έκτο μήνα από τη γέννηση των παιδιών. Άλλη αποστολή δεν μπορούσα να κάνω διότι μετά το εξάμηνο το γάλα της μάνας αλλάζει σύσταση και δεν ενδείκνυται για πρόωρα νεογνά. Συνολικά πάντως απέστειλα περισσότερα από 90 κιλά μητρικού γάλατος».

Η διαδικασία που ακολουθούσε η κυρία Φαλάρα – Κεφαλά ήταν η ακόλουθη: Με το θήλαστρο αντλούσε γάλα από το στήθος, το οποίο φύλαγε σε αποστειρωμένα σακουλάκια, ειδικά γι αυτό το σκοπό, που πωλούν τα φαρμακεία. Σε κάθε σακουλάκι χωρούν περί τα 200 γραμμάρια γάλα. Αυτά τα αποθήκευε σε ειδικό καταψύκτη, στους μείον 20 βαθμούς. Εν συνεχεία συνεννοήθηκε με τη διοίκηση του «Ελενα Βενιζέλου» και με μεταφορείς κατεψυγμένων προϊόντων, οι οποίοι τα μετέφεραν αφιλοκερδώς στο Μαιευτήριο.

Με την πράξη της αυτή η κυρία Φαλάρα – Κεφαλά στέλνει μήνυμα σε νέες μητέρες να θηλάζουν τα παιδιά τους και να βοηθούν όπως εκείνες μπορούν τα μωρά που γεννιούνται πρόωρα. «Ακόμη και ένα σακουλάκι να δώσουν απ” αυτό που τους περισσεύει, να είναι σίγουρες ότι θα βοηθήσουν ένα μωρό που έχει ανάγκη. Το μητρικό γάλα είναι φάρμακο για όλα τα μωρά πόσο μάλλον γι αυτά που γεννιούνται πρόωρα».
Σύμφωνα με τον διοικητή του Νοσοκομείου «Ελενα Βενιζέλου» κ. Ν. Φαλδαμή, το γάλα της κυρίας Φαλάρα – Κεφαλά (στις 29.12.2011 έφθασαν στο Νοσοκομείο 72,5 κιλά γάλα και τον περασμένο Μάρτιο άλλα 25 κιλά) παστεριώθηκε και τοποθετήθηκε σε ειδικό καταψύκτη (στους μείον 20 βαθμούς). Το γάλα, το οποίο δόθηκε στη Μονάδα Πρόωρων Νεογνών του «Ελενα», κάλυψε τις ανάγκες 35 μωρών.
Οπως αναφέρει ο διοικητής, «το «Ελενα Βενιζέλου» δίνει μεγάλη σημασία στον μητρικό θηλασμό. Είναι μια παράδοση χρόνων που συνεχίζεται. Διαθέτει Τράπεζα Μητρικού Θηλασμού από το 1947, ενώ το 1985 δημιουργήθηκε, μεταξύ άλλων, η Μονάδα Φυσιολογικών Νεογέννητων Προαγωγής Μητρικού Θηλασμού. Δύο φορές το χρόνο, τον Μάιο και το Νοέμβριο, γίνονται ειδικά σεμινάρια για το Μητρικό Θηλασμό που απευθύνονται σε επαγγελματίες υγείας».
Αναντικατάστατο το μητρικό γάλα
Την ιδανική τροφή για την πνευματική και τη σωματική ανάπτυξη του παιδιού αποτελεί το μητρικό γάλα, σύμφωνα με την παιδίατρο – νεογνολόγο, διευθύντρια του Νεογνολογικού Τμήματος του «Έλενα Βενιζέλου» και υπεύθυνη του Τμήματος Μητρικού Θηλασμού και της Τράπεζας Γάλατος κυρία Στέλλα Εγγλέζου.
«Το μητρικό γάλα δεν τελειώνει. Πάντα υπάρχει. Ακολουθεί το νόμο της προσφοράς και της ζήτησης», τονίζει η κυρία Εγγλέζου, και προσθέτει: «Το μητρικό γάλα προστατεύει το νεογέννητο όχι μόνο τον καιρό που θηλάζει, αλλά σε ολόκληρη τη ζωή του. Μειώνει τη νοσηρότητα. Γι αυτό το ίδιο το κράτος πρέπει να συμβάλει ώστε να αυξηθούν τα επίπεδα μητρικού θηλασμού, τα οποία στη χώρα μας είναι χαμηλά».

76EB9499E8D24F5F8D3557C3533FA6ED 80382B536263D22F0C03955B3C1242EA

πηγή: www.tovima.gr

Παγκόσμια εβδομάδα θηλασμού – Υπέροχες φωτογραφίες

Published 5 Αυγούστου, 2015 by sofiaathanasiadou

22508967_7.limghandler

 

Από: Νινέττα Φαφούτη

«H φωτογράφιση του θηλασμού είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο για μένα. Είναι ένα από εκείνα τα πράγματα στη ζωή, που δεν μπορείς να βρεις τις σωστές λέξεις για να περιγράψουν αυτό που αισθάνεσαι. Φωτογραφίζοντας μια μαμά που θηλάζει το παιδί της είναι κάτι μαγικό… σαν να μεταφέρομαι κάπου αλλού, νιώθω την «σύνδεσή» τους και όλη την ενέργειά τους κάτω από το δέρμα μου. Το project μου είναι αφιερωμένο σ’ αυτή την τόσο ιδιαίτερη στιγμή και το ονομάζω «Walks of Motherhood», δηλώνει η φωτογράφος Tammy
 22508962_2.limghandler
Για να τιμήσει την  Εβδομάδα Μητρικού Θηλασμού 2015 (1-7 Αυγούστου), η Γερμανίδα φωτογράφος Tammy Nicole επέλεξε μερικές από τις αγαπημένες της φωτογραφίες και δημιούργησε ένα τρυφερό βίντεο.  Ζήτησε μάλιστα από τις μαμάδες που φωτογράφισε να της πουν τί σημαίνει ο θηλασμός γι’ αυτές ενσωματώνοντας τις απαντήσεις τους στο τρυφερό βίντεο που ακολουθεί.
22508966_6.limghandler 22508967_7.limghandler 22508968_8.limghandler 22508969_9.limghandler 22508970_10.limghandler 22508971_12.limghandler 22508974_13.limghandler 22508975_14.limghandler 22508976_15.limghandler 22508977_16.limghandler 22508979_17.limghandler 22508980_18.limghandler

Πηγή: www.imommy.gr/

Γιατί δημοσίευσε φωτογραφία που τη δείχνει να θηλάζει τον 3χρονο γιο της;

Published 2 Αυγούστου, 2015 by sofiaathanasiadou

31fe0310ed4d0bed42f543c4122795e2_L

Στις μέρες μας δεν είναι λίγες οι μητέρες που δεν διστάζουν να αναρτήσουν φωτογραφίες δικές τους στα social media κατά τη διάρκεια του θηλασμού. Μάλιστα την αρχή έκαναν αγαπημένες σταρ του Hollywood!

Τι γίνεται όμως όταν το παιδάκι είναι μεγαλύτερο και όχι μωρό;

Η φωτογράφος Jade Beall, η οποία συνεχίζει να θηλάζει τον τριών ετών γιο της, δεν βλέπει τον λόγο γιατί οι εικόνες αυτές προκαλούν αμηχανία.

«Οφείλω να ομολογήσω πώς έχω σταματήσει πια να θηλάζω δημόσια τον γιο μου» αναφέρει σε λεζάντα που συνοδεύει μια φωτογραφία της στο Facebook κατά τη διάρκεια του θηλασμού. «Νιώθω σαν να διαπράττω καμιά αξιόποινη πράξη ενώ το μόνο που κάνω είναι να ταΐζω τον γιο μου. Ακόμη όμως κι έτσι μπορώ να προωθήσω και να υποστηρίξω τον θηλασμό και τον φεμινισμό.» συμπληρώνει η ίδια.

Η Beall – γνωστή για τη δουλειά της σε φωτογραφίσεις τοκετών – δημοσίευσε τις παρακάτω φωτογραφίες σε μια προσπάθεια να δημιουργηθεί ένας διάλογος.

«Εάν αυτό σας προσβάλλει, κάντε μου ερωτήσεις αντί να με κατηγορείτε» αναφέρει χαρακτηριστικά. «Ας πάρουμε διδάγματα ο ένας από τον άλλον. Ας σταματήσουμε να φοβόμαστε τις διαφορές μας και ας προσπαθήσουμε να καταλάβουμε ο ένας τον άλλον.»

Και η αρνητική κριτική είναι ασφαλώς στο πρόγραμμα. Παρά το γεγονός ότι η φωτογραφία συγκέντρωσε σχεδόν 10.000 likes στο Facebook, αρκετοί ήταν εκείνοι που θεώρησαν εγωιστική την συμπεριφορά της μητέρας. Κάποιοι μάλιστα άφησαν να εννοηθεί ότι θα πρέπει να γίνει καταγγελία στις αρχές για «σεξουαλική κακοποίηση!»

Παρόλ’ αυτά η Beall απαντάει περήφανα στους επικριτές της ότι δεν υπάρχει τίποτα άλλο, πέρα από τον θηλασμό που να την ηρεμεί περισσότερα. Προσπάθησε πολλές φορές να απογαλακτίσει τον γιο της αλλά αποφάσισε τελικά να θηλάσει όσο εκείνος το επιθυμεί.

Και για όσους υποστηρίζουν ότι ο θηλασμός σε μεγάλη ηλικία μπορεί να δημιουργήσει ψυχικά ζητήματα στο παιδί, έχει μια αρκετά εντυπωσιακή απάντηση: «Η μητέρα μου με θήλαζε μέχρι την ηλικία των 5 και θα ήμουν πολύ περήφανη αν την δεκαετία του ’80 υπήρχαν social media και μοιραζόταν μια φωτογραφία. Μεγάλωσα με ένα καταπληκτικό τρόπο και έμαθα να σέβομαι τις γυναίκες.»

Πηγή: www.baby.gr

«Αγαπητές μαμάδες που θηλάζετε δημόσια, είναι τόσο δύσκολο να καλυφθείτε;»

Published 26 Ιουλίου, 2015 by sofiaathanasiadou

dimosios-thilasmos_590_2015_7_6_11_42_41_b

από Έλενα Μπούλια

Η μαμά-blogger Janie Porter αποφάσισε να εκφράσει και να εξηγήσει την σύγχυσή της σχετικά με το αμφιλεγόμενο ζήτημα του δημόσιου θηλασμού, σε ένα κείμενο που προβληματίζει: Θα πρέπει οι μαμάδες να καλύπτονται με κάτι όταν θηλάζουν δημόσια ή όχι; Η Porter, δηλώνει ανοιχτά ότι δεν θέλει να βλέπει τους γυμνούς μαστούς μια γυναίκας που θηλάζει. Δεν συμφωνούν, όμως, όλοι με αυτή την άποψη. Εξάλλου, ο θηλασμός αποτελεί την πλέον φυσική αλλά και ιερή πράξη αγάπης. Διαβάστε την ενδιαφέρουσα άποψή της και πείτε μας την δική σας στο τέλος του κειμένου. –

«Σκοπός αυτού του κειμένου δεν είναι να ανοίξει πόλεμο κατά του δημόσιου θηλασμού. Είναι απλά μία προσπάθεια εκ μέρους μου να πω: Δεν το καταλαβαίνω. Υπάρχουν τόσες διαφορετικές φωνές σχετικά με το κίνημα του δημόσιου θηλασμού και πραγματικά πιστεύω ότι πολλοί άνθρωποι φοβούνται να μιλήσουν ανοιχτά. Για εμένα, όμως, είναι λες και εθελοτυφλούμε.

Αγαπητές θηλάζουσες μαμάδες.

Θα σας πω απλά αυτό που σκέφτεται ο καθένας.

Γιατί τόση διαμάχη σχετικά με τον δημόσιο θηλασμό;

Σοβαρά τώρα.

Είναι τόσο δύσκολο να καλυφθείτε;

Ο ξένος κόσμος δεν θέλει να βλέπει την θηλαία άλω σας (ορίστε, το είπα).

Δεν καταλαβαίνω τι το προσβλητικό σας λέω.

Κοιτάξτε, το καταλαβαίνω. Έχω θηλάσει όλα τα παιδιά μου, οπότε καταλαβαίνω πλήρως ότι το να καλύπτεσαι συνέχεια δεν είναι ό,τι πιο εύκολο. Στην αρχή, είναι. Όταν, όμως, το μωρό φτάσει τους 6 μήνες, είναι αρκετά μεγάλο για να καταλαβαίνει ότι δεν του αρέσει να έχει μία κουβέρτα στο πρόσωπό του ενώ τρώει, οπότε η όλη διαδικασία του θηλασμού μετατρέπεται σε μία μικρή μάχη.

Έχω βρεθεί στην θέση σας. Σας καταλαβαίνω.

Έχω θηλάσει τα παιδιά μου στη μέση μιας κατάμεστης αίθουσας εστιατορίου, στην παραλία, σε ιατρεία, στην βιβλιοθήκη, στο αεροδρόμιο, στο σούπερ μάρκετ, σε αμέτρητα πάρκινγκ αυτοκινήτων. Κάποια φορά χρειάστηκε να καθίσω και στην άκρη ενός πεζοδρομίου για να θηλάσω το μωρό μου.

Πάντα, όμως, κατάφερνα να έχω ένα σεντονάκι, ένα μαντήλι ή έστω να φοράω μία φαρδιά μπλούζα για να καλύπτει την γυμνή θηλή μου, ενώ τα παιδιά μου έτρωγαν.

Πραγματικά, είναι τόσο δύσκολο;

Κατανοώ απόλυτα τη σημασία του να θεωρείται ο θηλασμός κάτι απόλυτα φυσικό και να διαδοθεί η ευαισθητοποίηση ότι ταΐζουμε τα παιδιά μας. Το οποίο, φυσικά, είναι περισσότερο σημαντικό από οτιδήποτε άλλο.
Σας νιώθω απόλυτα. Και είμαι με το μέρος σας.

Αλλά ας σταματήσουμε να προσποιούμαστε ότι εν έτει 2015 έχετε κάποιο στίγμα για να πολεμήσετε. Στις μέρες μας, όταν λες σε κάποιον ότι θηλάζεις, δέχεσαι κομπλιμέντα και θαυμασμό. Δεν ζούμε στη δεκαετία του ’50, όταν οι εταιρείες παραγωγής βρεφικών γαλάτων λάνσαραν διαφημίσεις κατά του θηλασμό, για να ενισχύσουν τις πωλήσεις τους, με αποτέλεσμα οι περισσότερες γυναίκες να παίρνουν χάπια μετά τον τοκετό για να διακόψουν τη παραγωγή γάλακτος.

Τα πράγματα σήμερα είναι εντελώς διαφορετικά.

Και, αν μη τι άλλο είναι άδικο να στιγματίζονται οι γυναίκες που δεν θηλάζουν.

Η αλήθεια είναι ότι δεν θέλω να βλέπω τα γυμνά στήθη σας. Δεν θέλω ούτε ο άντρας μου να τα βλέπει, ούτε ο γιος μου που δεν έχει πάει καν ακόμα στο σχολείο.

Αυτό δεν σημαίνει ότι θεωρώ τον θηλασμό κάτι σεξουαλικά προκλητικό. Σημαίνει ότι ένα γυμνό στήθος, για τους περισσότερους ανθρώπους στην κουλτούρα μας, μεταφέρει σεξουαλικά μηνύματα. (Λυπάμαι, είναι αλήθεια. Είτε έχεις ένα μωρό κολλημένο πάνω του, είτε όχι), Και, κατά τη γνώμη μου τουλάχιστον, όσα παιδιά κι αν έχεις να τρώνε πάνω στον γυμνό μαστό σου, το γεγονός ότι το στήθος συνεχίζει να αποτελεί «γυμνό» δεν αλλάζει στην κοινωνία μας.

Ναι, το στήθος σας είναι όμορφο. Ναι, ταΐζει τα μωρά σας. Ναι, αυτό είναι κάτι φυσικό.

Αλλά, ξέρετε κάτι;

Ήταν η μήτρα σας που βοήθησε στο να γεννηθούν αυτά τα μωρά. Δεν βλέπω να την μοστράρετε πουθενά.

Μπορεί να φταίω εγώ. Μπορεί να είμαι αφελής. Μπορεί να προσπαθείτε να αποδείξετε κάτι που εγώ απλά δεν καταλαβαίνω. Η κάθε γυναίκα γίνεται μαμά με τον δικό της τρόπο και αυτό είναι υπέροχο. Πραγματικά πιστεύω ότι είναι σπουδαίο το ότι κάθε μαμά είναι διαφορετική.

Όπως και να έχει, όμως, αυτή είναι η δική μου άποψη: Εκτός κι αν είστε η αδερφή μου, η μαμά μου ή η κολλητή μου, ειλικρινά θα το εκτιμούσα να μην βλέπω τα γυμνά σας στήθη. Λυπάμαι.

Μη σταματάτε, λοιπόν.

Θηλάστε τα παιδιά σας στην παιδική χαρά, στο εμπορικό κέντρο, στη μέση της εκκλησίας (το έχω κάνει). Θηλάστε τα μέχρι τα 4, δεν με αφορά (μπράβο σας κιόλας, αν το κάνετε!).

Αλλά μη με μισείτε επειδή δεν θέλω να βλέπω τα γυμνά σας στήθη.

Με εκτίμηση,

Μία πρώην θηλάζουσα μαμά, που απλά δεν το καταλαβαίνει.»

Πηγή: shejustglows.com

Διαβάστηκε στο www.mama365.gr

Ενα υπεροχο ταξιδι αγαπης εφτασε στο τελος του….

Published 9 Ιουνίου, 2014 by sofiaathanasiadou

10262181_10203515662914231_5126768905241115304_n

Το δικο μας ταξιδι τελειωσε επισημα…. ανεπιστρεπτη…
Δυστηχως δεν ειναι ευκολο αλλα ειναι απαραιτητο να γινει…
Την ακουω που λεει….
Mαμα μου θελω γαλατακι σε παρακαλω… Δωσε μου ποναει η καρδουλα μου….

Τα βραδια ενω κλαιει με αναφιλητα της ψιθυριζω στο αυτι ποσο την αγαπω…

Πως ειναι δυνατο κοριτσι και πως ξερω πως θα τα καταφερει…

Πως η δικη της μανουλα την αγαπαει πολυ αλλα ειναι πολυ αρρωστη και δεν κανει να πινει αλλο γαλατακι…

Πως εχει μεγαλωσει αλλα θα την εχω οποτε θελει αγκαλιτσα…

Πως ειναι τωρα μια μεγαλη πριγκιπισσα…

Σε αγαπω πολυ καρδουλα μου μην κλαις…

Ελα να σε κουνησω οπως τοτε που ησουν μωρακι και ειχες κολικους…

Eλα θα περασει και αυτο…

Σηκωνομαι απο το κρεββατι τι σημασια εχει αν ειμαι πτωμα?

Την αγαπω τοσο πολυ και θελω να το θυμαται…

Θελω να ξερει πως δεν τελειωνει γιατι τελειωνει η αγαπη και θα δωσω ολο μου το ειναι για αν το εμπεδωσει….

Οχι δεν νιωθω κακια μαμα…

Ξερω πως για το δικο ΜΑΣ καλο πρεπει να σταματησουμε…
Δεν υπαρχει πλεον αλλη δυναμη και τα εχω δωσει ολα…
Φαια ουσια ψυχη αγαπη ολο μου το ειναι … Μια μανα δεν θηλαζει απλα… η ωρα του θηλασμου ειναι η ιερη εκεινη στιγμη που γινεσαι ενα σωμα μια ψυχη….
Και καπου εδω αναμεσα στον κυκεωνα αλλαγων στην ζωη μας πρεπει να αφοσιωθω στο να μαζεψω δυναμεις κουραγιο …. οχι για τον εαυτο μου…
Εχω να πολεμησω για το δικο τους αυριο …

Εχω να χτισω απο το μηδεν την καινουργια μας ζωη…
Θα μου πεις γιατι τα παρατας?
Οχι δεν τα παραταω δεν εχω μαθει ετσι …
Ζω στο μερος που επελεξα να ζησω γιατι κερδισε την καρδια μου…
Γιατι εδω η ψυχη μου βρηκε ολα οσα εψαχνε….
Αλλα τωρα εχει γινει ενα απεραντο νεκροταφειο ….
Οπου γυρισω να κοιταξω υπαρχει κατι που πεθανε και η σαπιλα η μυρωδια απο ψοφιμι εχει ποτισει τα ρουθουνια μου και δεν μπορω να παρω ανασα …
Δεν μπορω να ζω βλεποντας να δολοφονουν τη ψυχη μας καθε μερα…
Δεν φοβαμαι να ξεκινησω απο την αρχη …

Δεν φοβαμαι να κανω υπομονη δεν φοβαμαι μην πονεσω …Δεν φοβαμαι να παλευω να εδραιωσω κατι που θελει δυναμη να καταφερεις…
Δεν φοβαμαι πλεον να δωσω ψυχη και σωμα για κατι που αξιζει ….
Γιατι ολα αυτα ειναι μαθηματα που πηρα απο το μαγικο, δυσκολο αλλα απιστευτα ομορφο ταξιδι του θηλασμου…
Γιατι ο θηλασμος εμαθα πως δεν σου χαριζεται αλλα βρες μου κατι που στην ζωη το αποκτας το κατακτας χωρις κοπο…

Εαν εισαι νεα μαμα θηλασε μην τα παρατησεις… Μην δεχτεις να χασεις ολα αυτα τα υπεροχα  που εζησα παροτι η ζωη μου σε καμια περιπτωση ευκολη δεν την λες…

Αλλα ο θηλασμος οι στιγμες με τα παιδια μου ηταν αυτες που ακομα και τωρα νιωθω ευλογημενη και τυχερη…

Ενημερωσου ψαξου και αν χρειαστεις κατι ρωτησε με …

Ξερεις  πλεον ολες οι μαμαδες  ειμαστε διπλα η μια στη  αλλη…

Σοφια

υ.γ Η Αννυ προετοιμαζοταν απο τα Χριστουγεννα για το τελος με ιστοριες με παραδειγματα με εμφαση στο πως μεγαλωνουμε οταν τελειωνει ο θηλάσμος και πως οταν αυτο συμβει θα εχει το παρτυ της.

Μετα την επομενη ημερα δεν ξαναεκλαψε … αλλα ακομα και τωρα 1 μηνα μετα ξυπναει αραια τα βραδια αγκαλιαζει το στηθος το μυριζει και κοιμαται ….

Οταν εγινε το παρτυ της πηρ και το δωρο που της ειχαμε υποσχεθει μολις σταματουσ το θηλασμο…

Το ποδηλατο της…

Ξερει πως μεγαλωσε …

Η σχεση μας δυναμωνει καθε μερα  οπως και γω…

Ευχαριστω τον θεο που αξιωθηκα να ζησω αυτην την μαγεια και για οσο καιρο καταφρα να το κρατησω <3

Επιτελους ενα τραγουδι που εξηγει τον πραγματικο λογο που οι μαμαδες θηλαζουν δημοσια! (παρωδια)

Published 10 Μαρτίου, 2014 by sofiaathanasiadou

images

Γιατι θηλαζουν αυτες οι ξετσιπωτες εξω ?

Γιατι θηλαζουν μπροστα μας?

Γιατι μας χαλανε την ημερα θηλαζοντας τα παιδια τους ενω εμεις πινουμε τον καφε μας?

Την απαντηση ηρθε να δωσει ενα τραγουδι παρωδια με τιτλο Ruin your day απο  ενα συγκροτημα απο την Αυστραλια, τουςSparrow Folk ναι ναι καλα ακουσατε οι ξετσιπωτες τα πετανε εξω και εκει :p

Oπως καταλαβατε περαν της πλακας ο δημοσιος θηλασμος ειναι ταμπου σε ολα τα «πολιτισμενα» μερη του κοσμου και πολλοι ειναι αυτοι που προσβαλλοντε στην θεα μιας θηλαζουσας μαμας η μωρου.

Το τραγουδι λεει επιτελους εγινα μαμα για να μπορω να δειξω τα προσοντα μου κατι που να στε σιγουροι δεν σκεφτονται σε καμια των περιπτωσεων οι θηλαζουσες!

Το τραγουδι γελοιποποιει ολους τους ισχυρισμους για το ποσο σιχαμενο ειναι να βλεπεις ενα μωρο να θηλαζει αλλα  και το πως δεν ειναι δυνατον να αηδιαζουν γυναικες στη θεα του στηθους γιατι αλλωστε εχουν και αυτες!!!

Eαν σας αρεσε η παρωδια κλικ share και κοινοποιηστε το!

Φιλακια στα μουτρακια σας

Σοφια

Γράμμα στο νήπιο που θηλάζει

Published 10 Μαρτίου, 2014 by sofiaathanasiadou

shutterstock_93339979

Μια μαμά έγραψε ένα γράμμα στο παιδί της που θηλάζει… “ακόμα“. Ο  τίτλοςείναι “A letter to my nursing toddler”. Η λέξη toddler χρησιμοποιείται για να περιγράψει τα νήπια μεταξύ 1 με 2,5 χρόνων. Σε μια κοινωνία που ο θηλασμός έξω από το σπίτι είναι “απαγορευτικός” σε νήπια αυτής της ηλικίας, αυτή η γυναίκα περιγράφει μια εμπειρία της μέσα από ένα γράμμα που στέλνει στο παιδάκι της.

 

Αγαπημένο μου παιδί

Ήσουν πολύ κουρασμένο. Περάσαμε πολύ ώρα μέσα στο αμάξι και μετά βρέθηκες σε ένα μέρος γεμάτο με ξένους. Έτριψες το ματάκι σου με το ένα σου χέρι και μου είπες «Γάλα;».

Αν ήμασταν στο σπίτι θα είχες χωθεί στην αγκαλιά μου, θα κούρνιαζες εκεί, θα σε αγκάλιαζα και θα θήλαζες μέχρι να κοιμηθείς. Στη συνέχεια θα σε έβαζα στο κρεβάτι σου και θα σου έδινα ένα φιλί. Αλλά αυτή τη φορά αντέδρασα διαφορετικά. Με είδες να κοιτάζω δεξιά και αριστερά στο δωμάτιο που ήταν γεμάτο με ξένους ανθρώπους, που δεν ήταν ποτέ μέρος της ζωής σου και που δεν σήμαιναν κάτι για σένα. Με είδες να κάθομαι αμήχανα στη θέση μου. Με είδες να κοκκινίζω. Μπερδεύτηκες. Σε πλήγωσα και δε μπορούσες να καταλάβεις γιατί. Σε έκανα να νιώσεις ότι ντρεπόμουν για σένα. Ντρεπόμουν. Έκανες ένα βήμα πίσω. Κοίταξες γύρω σου όπως είχα κοιτάξει εγώ και αναρωτήθηκες τι με έκανε τόσο νευρική.

Κοίταξα το μπερδεμένο προσωπάκι σου και πήρα μια απόφαση. Σε πήρα αγκαλιά, τράβηξα την μπλούζα μου και σε θήλασα. Κράτησα τα μάτια μου πάνω σου, γιατί δεν τόλμησα να κοιτάξω γύρω μου στο δωμάτιο . Φόρεσα ένα γλυκό χαμόγελο, ώστε να σιγουρευτείς ότι όλα ήταν εντάξει. Εκείνη την στιγμή έκανα μια σιωπηλή υπόσχεση σε σένα. Να μη σε κάνω ποτέ ξανά να αισθανθείς ντροπή επειδή ζήτησες να θηλάσεις.

Δεν καταλαβαίνεις ότι είναι ταμπού στον πολιτισμό μας το θέαμα μιας γυναίκας να θηλάζει το παιδί της. Δεν καταλαβαίνεις ακόμα ότι η φυσική πράξη του θηλασμού κάνει τους ανθρώπους να νιώθουν άβολα. Γιατί θα έπρεπε; Δεν είναι κάτι που γεννήθηκες για να το καταλάβεις. Δεν υπάρχει κάτι στη φύση για το οποίο νιώθεις ντροπή. Δεν είναι ντροπιαστικό το να βρίσκεις την άνεση να κάνεις κάτι που κάνεις όλη τη ζωή σου, κάθε μέρα και που σε φέρνει κοντά μου. Κάτι που κάνει τα απασχολημένα πόδια μου να σταματούν. Κάτι που κάνει τα απασχολημένα χέρια μου να χαϊδεύουν τα μαλλιά και τα μάγουλα σου.

Αγάπη μου, υπόσχομαι να μη σου το ξανακάνω αυτό

Η μανούλα

Πηγη :e-mama.gr

ΜΑΓΙΚΟΣ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ….ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΓΙΑ ΤΟ ΘΗΛΑΣΜΟ!

Published 21 Φεβρουαρίου, 2014 by sofiaathanasiadou

4ef501f6a8eab519912f4c60f8610759

Εαν εχεις θηλασει εστω και  1 μερα αυτο το παραμυθακι θα μιλησει στην ψυχη σου…

Εαν δεν εχεις παλι θηλασει και το μωρακι σου σε εχει κοιταξει εστω μια φορα  βαθια στα ματια με κατανοηση  τοτε και παλι θα μιλησει στην ψυχη σου…

Γεννησα 2 παιδια θηλασα το δευτερο αποκλειστικα και το θηλαζω ακομα στο πρωτο δεν καταφερα να ολοκληρωσω το ταξιδι που μου φαινοταν βουνο…

Σας γραφω σαν φιλη σαν αδερφη …

Δεν εχει σημασια γιατι δεν τα καταφερατε σημασια εχει μονο η σωστη  ενημερωση και να ειστε πανετοιμες για το επομενο παιδακι .

Αν κατι εμαθα απο ολο αυτο ειναι πως αξιζει καθε θυσια καθε δευτερολεπτο προσπαθειας .

Το ζω καθημερινα.

Απολαυστε το και μοιραστειτε το ΑΞΙΖΕΙ.

Φιλακια στα μουτρακια σας

Σοφια
Υπάρχει ένας μαγικός προορισμός, πάνω από τα σύννεφα.

Η θέα από εκεί πάνω είναι μαγευτική, τόσο που σου κόβει την ανάσα.

Γεμίζει αγαλλίαση την καρδιά σου και οξυγονώνει τα πνευμόνια σου.

Μα μόνο η θηλάζουσα μαμά με το μωρό της μπορεί να πάει.

Ετούτο το ταξίδι δεν κοστίζει τίποτα, αλλά ταυτόχρονα αξίζει το χρυσάφι όλου του κόσμου.

Το εισιτήριο είναι ο θηλασμός και το ταξίδι ξεκινά μόλις το μωράκι ακουμπήσει ευλαβικά τα χειλάκια του στη θηλή της μαμάς του.

Από εκείνη τη στιγμή άλλα πρόσωπα δεν υπάρχουν, μόνο οι δυό τους.

Οι κανόνες και οι νόμοι της φυσικής καταρρίπτονται. Η μαμά αγκαλιά με το μωράκι της στροβιλίζεται σε μαλακά πούπουλα, και γλυκιές παραδεισένιες μουσικές, καθώς ανεβαίνει ανεβαίνει. Κάθεται πάνω σε ένα μαλακό σύννεφο.

Χίλια ηλιοβασιλέματα και άλλες τόσες χαραυγές τους περικυκλώνουν.

Ο ήλιος, το φεγγάρι και τ’ αστέρια υποκλίνονται. –

Μανούλα που με πας; Ακούει τη ψυχή του μωρού της να τη ρωτά.

– Σε πάω παιδάκι μου να σου δείξω τον κόσμο.Κοίτα…. Του απάντησε η ψυχή της μανούλας. Του έδειξε τα βουνά τη θάλασσα, την άνοιξη..τα καλοκαίρια.

Α!! Είναι όμορφα μανούλα……Βλέπω τα πονεμένα μάτια σου…σε πλήγωσαν οι άνθρωποι…το ξέρω.

Εγώ γι’ αυτό ήρθα να γίνω το γιατρικό σου ,να επουλώσω τις πληγες σου. Είπε η ψυχή του μωρού καθώς πρωτοαντίκρισε τον κόσμο μες στα μάτια της.

– Παιδάκι μου. Απάντησε συγκινημένη η ψυχή της μάνας , πνίγοντας το δάκρυ, να κυλήσει προς τα μέσα, να κατηφορήσει προς την καρδιά, να μην το δει το πλαματάκι της και πληγωθεί.

Τόσο μικρό μα και τόσο δυνατό σκέφτηκε .Δεν χρειάζονταν λόγια.

Τούτη τη στιγμή είχαν αφυπνιστεί και οι πέντε αισθήσεις του μωρού της. Με την ακοή …..άκουγε την πιο μελωδική μουσική. Τους χτύπους της καρδιάς της μανούλας. Με την όσφρηση… μύριζε τη μυρωδιά της μάνας. Ένα μοναδικό άρωμα..που σε κανένα αρωματοπωλείο δεν θα αποσταχθεί ποτέ. Με τη γεύση…. το ανεκτίμητο γάλα της μαμάς. Ό,τι πιο αγνό και φρέσκο υπάρχει στη φύση. Με την αφή. ….την αγκαλιά της μανούλας..Το πιο απάνεμο λιμάνι, η πιο μαλακή κουβέρτα …..ο θρόνος του μωρού. Με την όραση…..έβλεπε την ψυχή της μάνας του.

Ένιωθε την ανιδιοτελή αγάπη της. – Είναι αρκετό το γάλα μου μωρό μου; Ρώτησε η ψυχή της μάνας ανήσυχη.

– Μανούλα εντάξει είναι, παίρνω τόσα από σένα…μόνο έχω πονάκια στην κοιλίτσα μου.Παραπονέθηκε η ψυχή του μωρού. – Μην ανησυχείς, έτσι πονάνε όλα τα μωράκια.Εγω θα διώξω τον πόνο!

Καθησύχασε η ψυχή της μάνας το μωράκι και του χάιδεψε την κοιλίτσα του.

– Μαμά ο κόσμος είναι τεράστιος!!

– Μην ανησυχείς μωράκι μου με το γαλατάκι μου θα σου δώσω εφόδια ψυχής,ζωής, αντοχής …να αντέξεις το μακρύ ταξίδι της ζωής. Είπε γλυκά η ψυχή της μαμάς. Το μωράκι χουχούλιασε μέσα στην αγκαλιά της μανούλας ανακουφισμένο, ακουμπώντας το χεράκι του στα τρεμάμενα από τη συγκίνηση, χείλη της μανούλας του.

Η φωνή της γιαγιάς προσγείωσε μαμά και μωρό στην πραγματικότητα. – Που ήσουνα τόση ώρα που σου μιλώ; Ρώτησε πονηρά. – Εκεί που είχαμε πάει μαζί πολλές φορές όταν ήμουν μωράκι ..μητέρα.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΛΓΑ ΜΠΕΛΙΒΑΝΗ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ

Ενημερωμενοι μπαμπαδες και θηλασμος

Published 18 Οκτωβρίου, 2013 by sofiaathanasiadou

To νησί Λιμασάβα στις Φιλιππίνες είναι ένα μέρος όπου κανένας πατέρας δε διηγείται τα συνηθισμένα ανέκδοτα για το θηλασμό και οι μητέρες δεν αφήνονται μόνες τους στη προσπάθεια να μεγαλώσουν σωστά τα παιδιά τους και να τα θηλάσουν.

Λόγω των πολύ χαμηλών ποσοστών θηλασμού στις Φιλιππίνες (μόνο 36% των βρεφών ηλικίας 0 έως 5 μηνών θήλαζαν αποκλειστικά) η τοπική κυβέρνηση αποφάσισε πριν 3 χρόνια με τη βοήθεια των επαγγελματιών υγείας να διοργανώσει μια εκστρατεία ενημέρωσης αποκλειστικά για τους μπαμπάδες του νησιού.

Σε τακτικές συναντήσεις οι μπαμπάδες μάθαιναν μεταξύ άλλων για τα οφέλη του αποκλειστικού θηλασμού, για τη στήριξη που μπορούσαν οι ίδιοι να παρέχουν στις συντρόφους τους καθώς και για τις σωστές στάσεις θηλασμού ώστε να βοηθάνε τις μητέρες στη σωστή τοποθέτηση του μωρού στο στήθος.

Το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό. Το 2010 σχεδόν όλοι οι μπαμπάδες του νησιού είχαν περάσει με επιτυχία το πρόγραμμα εκπαίδευσης και σε κανένα κατάστημα του νησιού δεν υπήρχε ξένο γάλα μια και όλες οι μητέρες θήλαζαν!

Πηγή: http://www.mitrikosthilasmos.com/2012/05/blog-post_07.html#ixzz2hiV0l2Xi