‘Ερευνες

All posts in the ‘Ερευνες category

Χειροκροτήστε τον μικρό σας Πινόκιο!

Published 19 Ιανουαρίου, 2016 by sofiaathanasiadou

pinocchio2

Της Ρομίνας Ξύδα

Επιστημονική έρευνα δείχνει ότι όσα παιδιά λένε ψέματα από την τρυφερή ηλικία των δύο ετών είναι πιο ευφυή και έχουν περισσότερες πιθανότητες να επιτύχουν στο μέλλον. Όσο πιο αληθοφανή είναι μάλιστα τα ψέματα, τόσο πιο έξυπνο είναι το παιδί!

Μελέτη του Πανεπιστημίου του Τορόντο στον Καναδά έδειξε πως η ικανότητα να λέει ένα παιδί ψέματα σε νηπιακή ηλικία είναι σημάδι ότι ο εγκέφαλός του αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς, γεγονός που με τη σειρά του μπορεί να το οδηγήσει να έχει μια πολύ επιτυχημένη ζωή στο μέλλον. Όπως υποστηρίζουν ερευνητές του Ινστιτούτου Έρευνας για το παιδί του Πανεπιστημίου του Τορόντο «ένα παιδί που λέει ψέματα από μικρό είναι πιθανό να εξελιχθεί σε σημαίνοντα τραπεζίτη!»

«Όσο πιο ευφάνταστο είναι το ψέμα που θα πουν τόσο το καλύτερο γι’ αυτά», λέει ο Κανγκ Λι, διευθυντής του Ινστιτούτου Έρευνας για το Παιδί του Πανεπιστημίου του Τορόντο. «Ολη αυτή η διαδικασία στην οποία μπαίνουν τα νήπια για να πουν ένα ψέμα είναι σημάδι ενός εγκεφάλου που αναπτύσσεται πιο γρήγορα από το αναμενόμενο. Αυτό είναι θετικό, γιατί σημαίνει ότι το παιδί θα σταθεί στα πόδια του πιο σύντομα από τα υπόλοιπα συνομήλικα παιδιά και ότι έχει αρκετές πιθανότητες να γίνει πολύ επιτυχημένο στην ενήλικη ζωή του» εξηγεί ο επιστήμονας.

Οι ερευνητές οδήγησαν 1.200 παιδιά, ηλικίας 2-16 ετών, ένα κάθε φορά, μέσα σε ένα δωμάτιο γεμάτο με κρυφές κάμερες. Κατόπιν τοποθέτησαν ένα μικρό παιχνίδι από πίσω τους και τους ζήτησαν, για όση ώρα θα έλειπε ο ερευνητής, να μην κρυφοκοιτάξουν πίσω τους. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι το 90% των νηπίων κρυφοκοίταξε και μετά, ερωτώμενα αν το έκαναν, το αρνήθηκαν με επιμονή.

Σε παιδιά λίγο μεγαλύτερης ηλικίας ζητήθηκε να απαντήσουν στις ερωτήσεις ενός γραπτού τεστ, χωρίς να κρυφοκοιτάξουν τις απαντήσεις, στο πίσω μέρος του χαρτιού. Όσα κρυφοκοίταξαν, δεν το παραδέχθηκαν, και όταν ρωτήθηκαν πώς είναι δυνατόν να γνωρίζουν τις απαντήσεις σε τόσο δύσκολες ερωτήσεις, έδωσαν δικαιολογίες όπως «μου το δίδαξαν στο μάθημα της Ιστορίας στο σχολείο».

«Οι γονείς των παιδιών αυτών δεν είναι ανάγκη να ανησυχούν. Στην ηλικία των δύο ετών το 20% των νήπιων λέει ψέματα, ποσοστό που φτάνει στο 90% στην ηλικία των τεσσάρων ετών. Δεν υπάρχει κανένα στοιχείο μέχρι στιγμής που να συνδέει τα ψέματα αυτά με τυχόν παραβατική συμπεριφορά του παιδιού στο μέλλον» καταλήγει ο δρ Λι.

Αντιθέτως, τα ψέματα που λένε οι ενήλικοι στα παιδιά έχουν σοβαρές επιπτώσεις. Μαζί με την Αμερικανίδα ψυχολόγο Γκέιλ Χέιμαν, ο δρ Λι εξέτασε 130 μαθητές μαζί με τους γονείς τους, διαπιστώνοντας ότι περισσότεροι από το 80% των γονέων είχαν χρησιμοποιήσει ψέματα κάποια στιγμή για να πείσουν τα παιδιά τους σχετικά με κάτι. Τα παιδιά είπαν πως όταν κατάλαβαν τα ψέματα έχασαν την εμπιστοσύνη προς τους γονείς τους.

Πηγή:www.babyads.gr

Γιατί το μωρό μου κλαίει τόσο πολύ;

Published 12 Δεκεμβρίου, 2015 by sofiaathanasiadou

mwro_klaiei-iphone-thumb-large

Από: Ελένη Χαδιαράκου

Κανένα μωρό δεν είναι ίδιο με τα άλλα αλλά όλα έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Όλα κλαίνε! Άλλα λιγότερο άλλα περισσότερο, άλλα πάρα πολύ. Πόσο κλάμα είναι όμως το φυσιολογικό; Και πρέπει ν’ ανησυχήσουμε όταν το μωρό μας κλαίει πολλές ώρες μέσα στην ημέρα;

Αν μπορούσαμε να ηχογραφήσουμε το κλάμα του μωρού μας τις πρώτες ημέρες της ζωής του και μετά από κάποιους μήνες θα διαπιστώναμε ότι σαφώς και το κλάμα αλλάζει με την πάροδο του χρόνου. Υποθέτοντας ότι έχουμε να κάνουμε με ένα υγιές μωρό που έχει ελεγχθεί πλήρως από το γιατρό και δεν έχει κάποιο συγκεκριμένο πρόβλημα υγείας, τότε είναι εύκολο να διαπιστώσουμε πως αλλιώς κλαίει όταν είναι 2 εβδομάδων και αλλιώς όταν είναι 2 μηνών. Αυτό μας το διαβεβαιώνουν και πρόσφατες έρευνες που πραγματοποίησαν Βρετανοί  επιστήμονες.Σύμφωνα με τον δόκτωρ Ronald G. Barr, καθηγητή της παιδιατρικής στο University of British Columbia και ειδικευμένο στην ανάπτυξη και το κλάμα του νεογέννητου, το κλάμα του παιδιού ακολουθεί ένα αναπτυξιακό πρότυπο, που είναι γνωστό και ως καμπύλη κλάματος και λαμβάνει χώρα τους πρώτους μήνες της ζωής του παιδιού.

Πιο αναλυτικά, το κλάμα αυξάνεται τις 2 με 3 πρώτες εβδομάδες της ζωής του μωρού, κορυφώνεται μεταξύ 6 και 8 εβδομάδων και στη συνέχεια επιβραδύνεται και χαμηλώνει την έντασή του περίπου στους 4 μήνες.

Βέβαια και πάλι το κλάμα διαφέρει από βρέφος σε βρέφος. Ορισμένα βρέφη μπορεί να κλαίνε περισσότερο στην 3η εβδομάδα της ζωής τους, άλλα στην 8η. Μερικά μωρά πάλι παιδιά κλαίνε σχεδόν 1 ώρα την ημέρα, ενώ άλλα μπορούν να κλαίνε και  5 ώρες.

Πότε κλαίνε περισσότερο τα μωρά; Συνήθως τα μωρά κλαίνε περισσότερο το βραδάκι ή αργά το απόγευμα, καθώς τότε είναι πιο κουρασμένα και ταλαιπωρημένα, απελευθερώνοντας την έντασή τους.

Γιατί κλαίει χωρίς λόγο; Πολλές φορές τα μωρά κλαίνε για λόγους που δεν έχουν σχέση με την πείνα, την βρεγμένη πάνα ή τον πόνο. Το κλάμα τους είναι απρόσμενο και απρόβλεπτο. Ένα μωρό που κλαίει υπάρχει πιθανότητα να αντιστέκεται στις τακτικές ανακούφισης και καμιά φορά να μην μπορείτε καθόλου να το παρηγορήσετε. Πολύ συχνά μάλιστα, μπορεί να φαίνεται ότι κάπου πονάει ακόμα και αν αυτό δεν ισχύει.

Πηγή:www.imommy.gr/

Τα κακοποιημένα παιδιά γίνονται βίαιοι ενήλικες

Published 2 Δεκεμβρίου, 2015 by sofiaathanasiadou

kakopoihsh

Το ότι η άσκηση βίας στα παιδιά δεν προκαλεί μόνο σωματικά τραύματα αλλά και ψυχικά είναι γνωστό. Όπως γνωστό είναι και ότι αυτά τα τελευταία είναι και το πιο δύσκολο να κλείσουν. Τώρα μια νέα έρευνα επιβεβαιώνει ότι μπορούν να ακολουθούν το παιδί μια ζωή κάνοντάς το έναν βίαιο ενήλικα, διαιωνίζοντας τον φαύλο κύκλο της κακοποίησης που θέλει το θύμα να γίνεται τελικά θύτης.

Έτσι ξεκινάνε όλα

Τα κακοποιημένα παιδιά συχνά μπορούν να εκδηλώσουν συμπεριφορές που θα μπορούσαν να αποτελέσουν δείκτη για παράνομη δράση τους ως ενήλικες. Αυτές οι συμπεριφορές μπορεί να μην είναι προφανώς ανησυχητικές (μπορεί π.χ. ένα παιδί να σπρώχνει κάποιο άλλο στην παιδική χαρά για να κατεβεί από την κούνια ή μπορεί να είναι υπερβολικά κλεισμένο στον εαυτό του κ.ο.κ.) ωστόσο ειδικοί από το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον ανακάλυψαν πώς παίζουν ρόλο όπως ρόλο φάνηκε να παίζει και το φύλο των παιδιών.

Η έρευνα ξεκίνησε το 1976 και έγινε με τη συμμετοχή κακοποιημένων παιδιών από 18 μηνών έως 18 ετών. Επιπλέον συμμετείχαν και οι γονείς οι οποίοι δέχτηκαν ερωτήσεις για τη συμπεριφορά των παιδιών τους καθώς και τις σωματικές και τις συναισθηματικές μεθόδους που χρησιμοποιούσαν οι ίδιοι για να τους επιβάλλουν την πειθαρχία (από απειλές μέχρι άσκηση σωματικής βίας όπως χαστούκια και κλωτσιές). Τα παιδιά επίσης που διένυαν την ύστερη εφηβεία ρωτήθηκαν για τη συμπεριφορά που υιοθετούσαν σε διάφορες περιστάσεις.

Το 2010, οι ερευνητές εντόπισαν περίπου το 80% των παιδιών που συμμετείχαν στην πρωταρχική έρευνα του 1976, που τότε ήταν περίπου 36 ετών και διερεύνησαν αν είχαν διαπράξει κάποια παράβαση ή έγκλημα τα προηγούμενα χρόνια.

Πάνω από το 25% απάντησαν θετικά. Οι πιο κοινές παραβατικές συμπεριφορές στις οποίες είχαν εμπλακεί ήταν να χτυπήσουν ή να απειλήσουν κάποιον και η κλοπή χρημάτων ή/και αντικειμένων από μέλη της οικογένειάς τους. Στη συνέχεια οι ερευνητές συνέκριναν τα περιστατικά που ανέφεραν οι ίδιοι οι συμμετέχοντες με παλιότερες αναφορές για τη βία που είχαν δεχτεί και τα προβλήματα συμπεριφορές που πιθανόν να είχαν εκδηλώσει ως παιδιά.

Τι έδειξε η έρευνα

-Τα αγόρια του δημοτικού που εξωτερικεύουν συμπεριφορές όπως συχνούς τσακωμούς, απειθαρχία κ.λπ. είναι πιο πιθανό να διαπράξουν μικρότερα και μεγαλύτερα εγκλήματα ως ενήλικες σε σχέση με τα κορίτσια με παρόμοια συμπεριφορά.

-Τα κορίτσια του δημοτικού που έχουν καταθλιπτικά συμπτώματα ή κλείνονται στον εαυτό τους είναι πιο πιθανό να έχουν παραβατική συμπεριφορά στην ενήλικη ζωή τους σε σχέση με τα εσωστρεφή αγόρια.
– Τα παιδιά που κακοποιούνται, ειδικά τα κορίτσια, κινδυνεύουν να πέσουν επανειλημμένα θύματα βίας κατά τη διάρκεια της ζωής τους στο πλαίσιο των σχέσεων που δημιουργούν τα ίδια (π.χ. οι γυναίκες θα δέχονται βία από τους συντρόφους τους) την οποία σε κάποιο σημείο θα επιδιώξουν να ανταποδώσουν ακόμα και αδιακρίτως.

Τα κρυφά σημάδια

Η διαφορά της συγκεκριμένης έρευνας από παρόμοιες προηγούμενες είναι ότι ανέδειξε τη σχέση που μπορεί να έχουν όχι μόνο οι προφανείς αλλά και οι «κρυφές» και εσωτερικευμένες συμπεριφορές των παιδιών με τη μελλοντική παραβατική τους δραστηριότητα. Ένας από τους επικεφαλής της, ο Dr. Todd Herrenkohl είπε χαρακτηριστικά: «Υπάρχει η εντύπωση ότι τα παιδιά που έχουν καταθλιπτικά συμπτώματα και απομονώνονται από το περιβάλλον τους δεν είναι το ίδιο πιθανό να εμπλακούν σε παρανομίες αργότερα. Όμως αυτό διαψεύστηκε από τα δικά μας στοιχεία. Οι γύρω του μπορεί να πιστεύουν πώς πρόκειται απλώς για ένα ήσυχο, πληγωμένο παιδί και να μην παρεμβαίνουν. Ωστόσο και αυτές οι περιπτώσεις χρειάζονται όλη μας την προσοχή.»

Όσον αφορά στην εξέλιξη των κακοποιημένων κοριτσιών «προέκυψε πώς ένα κορίτσι που έχει κακοποιηθεί είναι πιθανό να καταλήξει στην ενήλικη ζωή της με κάποιον με εγκληματική συμπεριφορά με αποτέλεσμα να ξαναπέσει θύμα βίας, γεγονός που θα μπορούσε να το οδηγήσει να εξωτερικεύσει τελικά όλη αυτή την καταπίεση με βία που αυτή τη φορά θα έρχεται από το μέρος του.»

Σε κάθε περίπτωση πάντως, οι ερευνητές τονίζουν πώς απαιτούνται επιπλέον μελέτες προκειμένου να διερευνηθεί σε βάθος η πολυπλοκότητα της ψυχοσύνθεσης των κακοποιημένων παιδιών και η επίδρασή της στη διαμόρφωση του ενήλικου εαυτού τους καθώς αυτό θα μπορούσε να συμβάλλει στην πρόληψη επικίνδυνων συμπεριφορών και για τα ίδια και για τους γύρω τους.

Childhood Abuse Can Lead to Adult Criminality

Το άρθρο επιμελήθηκε η Αλεξάνδρα Καππάτου

Πηγή:www.akappatou.gr

Οι εργαζόμενες μητέρες έχουν πιο επιτυχημένες κόρες και πιο τρυφερούς γιους

Published 19 Νοεμβρίου, 2015 by sofiaathanasiadou

61539

Οι ενοχές που νιώθουν πολλές εργαζόμενες μητέρες μπορεί να είναι πραγματικές, όμως μια νέα έρευνα του Χάρβαρντ έρχεται να τις καθησυχάσει.

Σύμφωνα με την έρευνα του κορυφαίου πανεπιστημίου, τα παιδιά των εργαζόμενων μητέρων έχουν περισσότερες ευκαιρίες να τα πάνε καλά στη ζωή τους από τα παιδιά των γυναικών που δεν εργάζονται.Αν είστε -όπως οι περισσότερες πια- μια μητέρα που προσπαθεί να ισορροπήσει μεταξύ των επαγγελματικών και των μητρικών της υποχρεώσεων σε ένα επαγγελματικό περιβάλλον που είναι όλο και πιο ανταγωνιστικό και σκληρό, αν είστε από αυτές που εύχονται η μέρα να είχε παραπάνω από 24 ώρες, αν φοβάστε ότι χάνετε επεισόδια από το μεγάλωμα των παιδιών σας κι αν ραγίζει η καρδιά σας κάθε φορά που κλείνετε πίσω σας την πόρτα και αφήνετε το παιδί σας με την νταντά του ή με την γιαγιά του, σκεφτείτε τουλάχιστον πως είναι για το καλό του. Με τα χρήματα που κερδίζετε συνεισφέρετε οικονομικά στα οικογενειακά έξοδα και μπορείτε να του προσφέρετε περισσότερα. Περισσότερα παιχνίδια, ρούχα και -κυρίως- εξωσχολικές δραστηριότητες και γενικότερα καλύτερη εκπαίδευση. Δεν είναι όμως μόνο αυτός ο λόγος που τα παιδιών των γυναικών που εργάζονται -κορίτσια και αγόρια- τα πάνε καλύτερα στη ζωή τους.

Εκτός από τα υλικά αγαθά που μπορούν να τους προσφέρουν οι γονείς τους με μεγαλύτερη ευκολία, φαίνεται ότι εξίσου σημαντικό είναι και το ζωντανό παράδειγμα που τους δίνουν. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας -που διενεργήθηκε σε 24 χώρες σε διάστημα 10 χρόνων, από το 2002 μέχρι το 2012- οι κόρες των εργαζόμενων μαμάδων έχουν περισσότερες πιθανότητες να βρουν δουλειά όταν μεγαλώσουν από αυτές που μεγάλωσαν με την μαμά τους στο σπίτι. Οι αναλυτές βρήκαν επίσης πως υπάρχει σημαντική διαφοροποίηση και στα αγόρια: Οι γιοι των γυναικών που εργάζονται είναι πιο πιθανό να περνούν περισσότερο χρόνο με την οικογένειά τους, ασχολούνται περισσότερο με τα παιδιά τους και συμμετέχουν περισσότερο στις οικιακές εργασίες.

Ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι οι κόρες των εργαζόμενων μαμάδων έχουν περισσότερες πιθανότητες να τα πάνε καλά στη δουλειά τους και να αναλάβουν διευθυντικές ή έστω πιο υπεύθυνες θέσεις από τα υπόλοιπα κορίτσια. Το 33% των γυναικών που κατέχουν υπεύθυνες θέσεις είναι κορίτσια που τα μεγάλωσαν εργαζόμενες μαμάδες. Αντίστοιχα, ένα 25% των γυναικών σε διευθυντικές θέσεις είναι κόρες νοικοκυρών. Η διαφορά είναι πολύ μεγάλη για να είναι αμελητέα, ειδικά από τη στιγμή που το δείγμα είναι τόσο μεγάλο και η έρευνα τόσο μακροχρόνια. «Αυτό που συμπεραίνω» δήλωσε η Kathleen McGinn, καθηγήτρια στο Χάρβαρντ και επικεφαλής της έρευνας, «είναι πως οι εργαζόμενες μητέρες διαμορφώνουν ένα περιβάλλον που επηρρεάζει την αντίληψη των παιδιών και των δύο φύλων ως προς το τι μπορούν ή δεν μπορούν να κάνουν στη ζωή τους». H McGinn λέει πως το εισόδημα των γυναικών που οι μητέρες τους εργάζονταν όταν ήταν μικρές είναι κατά μέσο όρο υψηλότερο έναντι των άλλων κοριτσιών κατά 5.200 δολάρια. Καθόλου αμελητέα διαφορά.

Αν λοιπόν έχετε μικρά παιδιά και είστε υποχρεωμένες να εργάζεστε σκληρά για να τους προσφέρετε τα καλύτερα, αν κουράζεστε κι αγωνιάτε, τουλάχιστον μην έχετε τύψεις. Οι αξίες που τους δίνετε με το παράδειγμά σας φαίνεται πως τα ωφελούν για το υπόλοιπο της ζωής τους.

Πηγή:www.as-milisoume.gr

Ένα νήπιο έχει να διαλέξει ανάμεσα σε ένα καθαριστικό κι ένα παιχνίδι. Η επιλογή του θα σας σοκάρει.

Published 19 Νοεμβρίου, 2015 by sofiaathanasiadou

Μία διαφημιστική εταιρεία από την Ολλανδία ανέλαβε να δημιουργήσει ένα βίντεο για την κρατική καμπάνια που σκοπό έχει να προστατέψει τους γονείς και τα μικρά παιδιά από τα ατυχήματα.

Σύμφωνα με την έρευνα, στην Ολλανδία συμβαίνουν κάθε χρόνο 7500 ατυχήματα τα οποία έχουν να κάνουν με χημικά που βρίσκει κανείς σε ένα συνηθισμένο νοικοκυριό. Τα περισσότερα από αυτά τα ατυχήματα συμβαίνουν σε μικρά παιδιά.

Στο βίντεο παρακολουθούμε τα παιδιά να έρχονται «αντιμέτωπα» με ένα τοξικό προϊόν και ένα παιχνίδι. Κρυφές κάμερες, μόνιτορ και ανιχνευτές παρακολούθησης των ματιών καταγράφουν ποιο από τα δύο αντικείμενα κάνει μεγαλύτερη εντύπωση και προσελκύει τα παιδιά.

Το βίντεο ισχυρίζεται πως τα παιδιά προτιμούν το χημικό περισσότερο από 50% των περιπτώσεων, ενώ στην περίπτωση της χλωρίνης, το ποσοστό αυτό ξεπερνάει το 82%.

Το μήνυμα στο τέλος τα λέει όλα: «Μην δίνετε στα παιδιά σας την επιλογή».

Εσείς πού φυλάτε τα καθαριστικά σας; Προτιμήστε κάποιο ντουλάπι που να κλειδώνει ή κάποιο μέρος που δεν μπορεί να τα φτάσει το μικράκι σας για να είστε ασφαλείς.

Πηγή:www.eimaimama.gr

Τα λεφτά δεν κάνουν ευτυχισμένο τον γάμο

Published 14 Νοεμβρίου, 2015 by sofiaathanasiadou

zevgari-735x459

Μελέτη δείχνει ότι τα υλιστικά ζευγάρια  έχουν περισσότερα χρήματα αλλά και περισσότερα προβλήματα.

Μια νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε πριν λίγες μέρες, επιβεβαιώνει τους Beatles και το τραγούδι ‘Can’t buy me love’,  διαπιστώνοντας ότι αυτό που δεν μπορούν να αγοράσουν τα χρήματα, είναι ένας ευτυχής και σταθερός γάμος.

Ερευνητές του πανεπιστημίου Brigham Young μελέτησαν 1734 παντρεμένα ζευγάρια. Κάθε ζευγάρι συμπλήρωσε ένα ερωτηματολόγιο και αξιολόγησε την σχέση του, ενώ απάντησε και σε ερωτήματα σχετικά με το πόσο εκτιμάει ο κάθε σύζυγος τα χρήματα και τα υλικά αγαθά.

Η στατιστική ανάλυση των ερευνητών έδειξε ότι τα ζευγάρια που θεωρούν ότι τα χρήματα δεν είναι σημαντικά, είχαν καλύτερη βαθμολογία κατά περίπου 10%-15% σε τομείς όπως η σταθερότητα του γάμου τους και η ποιότητας της σχέσης τους,  σε σχέση με τα ζευγάρια όπου ο ένας ή και οι δύο σύζυγοι ήταν υλιστές.

Μάλιστα, τα ζευγάρια όπου και οι δύο σύζυγοι ήταν υλιστές, ήταν σε χειρότερη θέση σχεδόν σε κάθε επιμέρους κατηγορία. Φάνηκε να έχουν έλλειψη επικοινωνίας, κακή διαχείριση των διαφωνιών και έλλειψη κατανόησης μεταξύ τους.

Τα ευρήματα της μελέτης δημοσιεύτηκαν  στο περιοδικό Journal of Couple & Relationship Therapy.

Στο 1/5 των ζευγαριών της μελέτης, και οι δυο σύζυγοι ‘αγαπούσαν’ πολύ το χρήμα. Αν και αυτά τα ζευγάρια ήταν σε καλύτερη οικονομική κατάσταση, εντούτοις τα χρήματα αποτελούσαν πολλές φορές αιτία σύγκρουσης.

Η σχέση των ζευγαριών όπου και οι δύο είναι υλιστές, παρόλο που επιπλέον τους δένει η αγάπη για το χρήμα, ήταν σε χειρότερη κατάσταση από ότι η σχέση των ζευγαριών όπου μόνο ο ένας είναι υλιστής.

Πηγή: antikleidi.com

Οι γυναίκες που έχουν υποστεί κακοποίηση έχουν αμφιβολίες για το αν μπορούν να γίνουν καλές μητέρες

Published 31 Οκτωβρίου, 2015 by sofiaathanasiadou

5858752160_ca3d2c59e1_z-640x457

Οι μητέρες που υπέστησαν κακοποίηση ως παιδιά μπορεί να μην έχουν αυτοπεποίθηση ως προς τις γονεϊκές τους δεξιότητες και μπορεί και αυτές με τη σειρά τους να κακοποιήσουν τα παιδιά τους.

Τα προγράμματα παρέμβασης για τις μητέρες σε κίνδυνο θα έπρεπε να κάνουν κάτι περισσότερο από το να διδάσκουν γονεϊκές δεξιότητες. Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι είναι σημαντικό να τονώνουν την αυτοπεποίθηση της μητέρας εκτός των άλλων.

«Γνωρίζουμε ότι τα παιδιά που έχουν υποστεί κακοποίηση έχουν συχνά χαμηλή αυτοεκτίμηση» λέει η Louisa Michl, μια διδακτορική φοιτήτρια στο τμήμα ψυχολογίας του πανεπιστημίου του Rochester.

«Και όταν γίνονται ενήλικες κάποιες από αυτές τις μαμάδες γίνονται υπερβολικά επικριτικές απέναντι στην ικανότητά τους να είναι αποτελεσματικές στον τρόπο που μεγαλώνουν τα παιδιά τους.»

«Η έρευνα μας έχει δείξει ότι αυτό το είδος αμφιβολίας για τον εαυτό τους συνδέεται με συμπεριφορές όπως : να φωνάζουν, να χτυπάνε και να έχουν αρνητικές γονεϊκές συμπεριφορές συνολικά.»

Οι μητέρες της έρευνας οι οποίες βίωσαν περισσότερα είδη κακοποίησης ως παιδιά- σεξουαλική κακοποίηση, σωματική ή συναισθηματική παραμέληση- παρουσίασαν υψηλότερα επίπεδα αυτοκριτικής και περισσότερες αμφιβολίες  για την ικανότητά τους να είναι επαρκείς και αποτελεσματικές ως γονείς.

Η μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Child Maltreatment  περιλάμβανε μητέρες που παρουσίαζαν κατάθλιψη και άλλες που δεν παρουσίαζαν.

«Η έρευνά μας δείχνει ότι η έντονη αυτοκριτική οδηγεί σε χαμηλότερη εμπιστοσύνη στις γονεϊκές ικανότητες σε μητέρες που έχουν παλαιότερα υποστεί κακοποίηση και αυτό ισχύει και στις μητέρες που είχαν κατάθλιψη και σε αυτές που δεν είχαν» λέει η Michl.

Προηγούμενες έρευνες έχουν αποδείξει ότι η αυτοπεποίθηση μιας μητέρας συνδέεται στενά με την κινητoποίησή της  να χρησιμοποιεί θετικές στρατηγικές ανατροφής του παιδιού της. «Όταν μια μαμά έχει εμπιστοσύνη στην ικανότητά της να χρησιμοποιεί θετικές στρατηγικές όταν βρίσκεται υπό συνθήκες άγχους, τότε είναι πιθανότερο να είναι αποτελεσματική ως γονέας» λέει η Michl.

Πηγή:www.betterparents.gr

Πως φαινόμαστε στα μάτια ενός νεογέννητου

Published 31 Οκτωβρίου, 2015 by sofiaathanasiadou

tromaktiko

Τα μωρά κοιτάζουν με μάτια ορθάνοιχτα καθετί που υπάρχει γύρω τους. Πόσα όμως αντιλαμβάνονται πραγματικά και πόσες…
λεπτομέρειες είναι σε θέση να διακρίνουν;

Οι επιστήμονες υποστηρίζουν πως βρήκαν την απάντηση στο ερώτημα αυτό και μάλιστα κατάφεραν να την αποτυπώσουν σε μια εικόνα.

Συνδυάζοντας τεχνολογικά μέσα, μαθηματικούς υπολογισμούς και πρότερες γνώσεις σχετικά με την οπτική αντίληψη των μωρών, οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ένα νεογέννητο δύο με τριών ημερών αντιλαμβάνεται τα πρόσωπα και πιθανώς και τις εκφράσεις του προσώπου σε απόσταση 30 εκατοστών.

Ωστόσο, εάν η απόσταση αυξηθεί σε 60 εκατοστά, το οπτικό πεδίο θολώνει και το μωρό δεν αντιλαμβάνεται το πρόσωπο. Το νέο ερευνητικό έργο πραγματοποιήθηκε από το Ινστιτούτο Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου του Όσλο.

ΠΗΓΗ http://www.e-frapedia.com/2015/10/photo_16.html#ixzz3oo9Nlsg9

Φίλοι δια…πάσαν νόσον!

Published 29 Οκτωβρίου, 2015 by sofiaathanasiadou
φιλια
Έπη έχουν γραφτεί για τη φιλία και όλοι ξέρουμε πόσο σημαντικοί μάς είναι οι φίλοι μας και πόσο μπορούν να βοηθήσουν την ψυχολογία μας. Αυτό που μάλλον αγνοούμε είναι ότι, κυριολεκτικά, μας κάνουν καλό!

Δεν θα το βρείτε στο φαρμακείο –εκτός κι αν ο φαρμακοποιός είναι κολλητός σας. Γιατί το «φάρμακο» για το οποίο μιλάμε δεν είναι άλλο από τους φίλους μας! Αν ξέρατε πόσο καλό κάνετε στην υγεία σας κάθε φορά που βγαίνετε με την παρέα σας για καφέ, που τηλεφωνιέστε με τους φίλους σας ή κανονίζετε την επόμενη απόδραση με τους κολλητούς σας, να είστε σίγουροι ότι θα το κάνατε πολύ πιο συχνά. Όπως αποδεικνύουν οι έρευνες, η παρέα με τους φίλους μας είναι το μόνο που χρειαζόμαστε για…

…λιγότερα κρυολογήματα: Έρευνα που δημοσιεύτηκε στην Επιθεώρηση της Αμερικανικής Ιατρικής Ένωσης (American Medical Association) έδειξε ότι οι άνθρωποι που έχουν τουλάχιστον έξι διαφορετικούς τύπους κοινωνικών σχέσεων (όπως φίλοι, συνάδελφοι κ.λπ.) έχουν τέσσερις φορές λιγότερες πιθανότητες να νοσήσουν από κρυολόγημα σε σχέση με όσους διαθέτουν έναν έως τρεις τύπους σχέσεων.

…λιγότερο στρες: Όταν ερευνητές από Πανεπιστήμιο του Λονδίνου μέτρησαν τα επίπεδα της κορτιζόλης (μια από τις ορμόνες που αποτελούν δείκτη χρόνιου στρες) σε εθελοντές διαπίστωσαν ότι στους μοναχικούς ανθρώπους ήταν κατά 21% υψηλότερα σε σχέση με τους πιο κοινωνικούς.

…καλύτερη γνωστική λειτουργία: Η κοινωνικότητα δεν ωφελεί μόνο την υγεία και την ψυχολογία μας, αλλά και το μυαλό! Όπως έχουν δείξει έρευνες, όσο πιο συχνές κοινωνικές επαφές έχουν οι άνθρωποι τόσο καλύτερες επιδόσεις παρουσιάζουν σε γνωστικά τεστ. Επιπλέον, έρευνα που δημοσιεύτηκε στην Επιθεώρηση Αμερικανικής Δημόσιας Υγείας με τη συμμετοχή ηλικιωμένων γυναικών, έδειξε ότι όσες είχαν καθημερινή επαφή με φίλους είχαν 43% λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν άνοια, σε σχέση με όσες έβλεπαν τους φίλους τους λιγότερο από μία φορά την εβδομάδα. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, αυτό πιθανότατα οφείλεται στο ότι οι κοινωνικές επαφές συμβάλλουν στο σχηματισμό νέων συνάψεων στον εγκέφαλο.
…χαμηλότερη πίεση: Ερευνητές έχουν διαπιστώσει ότι οι άνθρωποι που πάσχουν από υπέρταση και νιώθουν πως έχουν κοντά φίλους, στους οποίους μπορούν να μιλήσουν για όσα τους απασχολούν, είναι 66% πιθανότερο να καταφέρουν να ρυθμίσουν τα επίπεδα της αρτηριακής τους πίεσης.

…καλύτερο ύπνο: Σε έρευνα που έγινε με τη συμμετοχή φοιτητών διαπιστώθηκε ότι όσοι είχαν δηλώσει ότι έχουν καλές σχέσεις με την παρέα τους χρειάζονταν κατά μέσο όρο 14 λεπτά λιγότερα για να αποκοιμηθούν και περνούσαν 17 λεπτά λιγότερα ξύπνιοι κατά τη διάρκεια της νύχτας, σε σχέση με τους πιο μοναχικούς συνομηλίκους τους.

 

Ποια είναι η πιο διασκεδαστική ηλικία των παιδιών;

Published 29 Οκτωβρίου, 2015 by sofiaathanasiadou

Activities-babyradio.gr_

Και ποια η λιγότερο διασκεδαστική; Τι λένε οι έρευνες!

Όπως γνωρίζουν καλά όλοι όσοι μεγαλώνουν παιδιά, κάθε ηλικία έχει τις χαρές και τις δυσκολίες της. Και όσο περνάει ο χρόνος συνειδητοποιείς ότι εκείνο το μωράκι που πίστευες ότι δεν μπορεί να γίνει πιο χαριτωμένο μετατρέπεται σε ένα νήπιο «για δάγκωμα», το οποίο δίνει τη θέση του σε ένα παιδάκι σχολικής ηλικίας γεμάτο ενέργεια και έξυπνες ατάκες, που μεταμορφώνεται σε ένα προέφηβο με τον οποίο διαπιστώσεις ξαφνικά ότι μπορείς να συζητήσεις  «κανονικά» ή να δεις μαζί του ταινίες που σ’ αρέσουν κι εσένα. Η ζωή με ένα παιδί είναι γενικά διασκεδαστική! Σε ποια φάση όμως είναι πιο αστεία από ποτέ; Την απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα αναζήτησαν ερευνητές, ρωτώντας 2.000 γονείς.

Φαίνεται λοιπόν ότι τα παιδιά είναι πιο απολαυστικά από ποτέ όταν είναι στην ηλικία των 5 ετών. Ενώ, τα δύσκολα αρχίζουν αρκετά αργότερα, μετά τα δέκατα γενέθλιά τους.

Σε ό,τι αφορά την πιο διασκεδαστική ηλικία, το 40% των συμμετεχόντων συμφωνεί ότι με ένα 5χρονο στο σπίτι η καθημερινότητα είναι πραγματικά εξαιρετική. Τα 5χρονα λατρεύουν τη μαμά και το μπαμπά και, μολονότι, έχουν το ενδιαφέρον να εξερευνήσουν τον κόσμο, συνήθως το κάνουν εκ του ασφαλούς και μόνο εάν οι γονείς τους βρίσκονται κάπου κοντά. Επιπλέον, έχουν πλέον αναπτύξει αρκετά το λεξιλόγιό τους ώστε να μπορούν να επικοινωνούν κανονικότατα με τους «μεγάλους» και να λένε τις πιο τρυφερές, αστείες και ενδιαφέρουσες ατάκες! Ένα 33% των γονιών επίσης δήλωσε ότι στα 5 τα παιδιά έχουν αποκτήσει ήδη αίσθηση του χιούμορ, ενώ το 23% ότι πλέον αρχίζουν να έχουν δραστηριότητες διασκεδαστικές και για τους γονείς, όπως σπορ.

Από ό,τι φαίνεται όμως, όλη αυτή διασκέδαση δεν κρατάει για πάντα. Σύμφωνα πάντα με τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης έρευνας, κάπου εκεί στην προεφηβεία, τα πράγματα αρχίζουν να δυσκολεύουν, και οι γονείς παραδέχονται από τα 10 έως τα 12 δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα του κόσμου να συνεννοηθούν με τα παιδιά τους.

Ακριβώς στη μέση -ανάμεσα στην πιο χαρούμενη και την πιο αγχωτική φάση της ζωής ενός γονιού- βρίσκονται τα βρεφικά και νηπιακά χρόνια.

Ανεξάρτητα από την ηλικία πάντως, οι περισσότεροι γονείς συμφωνούν ότι ο ρόλος μιας μαμάς και ενός μπαμπά μοιράζεται εξίσου (50-50) ανάμεσα στην ευχαρίστηση και τη σκληρή δουλειά.

Συμφωνείτε με τα αποτελέσματα; Ποια είναι κατά τη δική σας γνώμη η πιο διασκεδαστική και ποια ή η λιγότερο  ευχάριστη ηλικία;

Πηγή:www.mamamia.gr