Ειμαι εγκυος

All posts in the Ειμαι εγκυος category

Ο 9ος μήνας εγκυμοσύνης- Πως μου φαινόταν τότε

Published Νοέμβριος 24, 2015 by sofiaathanasiadou

newego_LARGE_t_821_97664506_type12364

Aυτό το άρθρο γράφτηκε στα τέλη Ιουνίου με τις ορμόνες και τους δείκτες της ζυγαριάς στα κόκκινα- κανείς δε με παρεξήγησε: μετά από πέντε μέρες γέννησα. Σας το παραθέτω.

Ο 9ος μήνας εγκυμοσύνης είναι ΤΡΑΓΙΚΟΣ, κυρίως από σωματική αλλά και από ψυχολογική άποψη. Εγώ, τουλάχιστον, νιώθω σα διαμέρισμα που το νοικιάζει πρωτοετής φοιτητής. Εκείνος περνάει μια χαρά, παρτάρει, δεν κοιμάται τα βράδια, κάνει ό,τι του καπνίσει, ενώ εγώ ρημάζομαι. Δείτε λίγο την κοπελίτσα από κάτω. Ε. Καμιά σχέση.

images

Συγκεκριμένα:
1.Το σώμα, το οποίο μέχρι τώρα μεταμορφωνόταν, από εδώ και πέρα παραμορφώνεται.
Περνάω ώρες κοιτώντας τα πόδια και τα χέρια μου, τα οποία μου είναι αδύνατον να αναγνωρίσω ως δικά μου. Είναι κόκκινα, πρησμένα και δε χωράν πουθενά. Αλλάζεις παπούτσια και μαζί συνήθειες. Μαξιλαράκι και τα πόδια επάνω- για όσο αντέχεις, γιατί, βλέπεις, σε αυτή τη θέση βολεύονται τα πόδια, αλλά καταπιέζεται το μωρό. Οπότε μια πάνω μια κάτω: ασανσέρ τα πόδια.
2. Το μωρό παίρνει βάρος με φρενήρεις ρυθμούς κι εσύ το ίδιο. Η κοιλιά που νόμιζες ήδη τεράστια από τον 7ο μήνα, γίνεται ακόμη μεγαλύτερη, κι άλλο… κι άλλο… κι άλλο…. και πολύ δύσκολη στο να … κυβερνηθεί. Δυσκολία στο σήκω, στο κάτσε, στον ύπνο, στα ρούχα, παντού.
3. Δε θα έλεγα ότι το πρόβλημα είναι το επιπλέον βάρος, όσο η συγκλονιστικά διαφορετικήεικόνα του εαυτού, ειδικά για τις γυναίκες που έχουν μάθει να είναι λεπτές στη ζωή τους. Το είδωλο στον καθρέφτη που κάποτε ήταν κολακευτικό τώρα είναι φρικαλέο. Έχω σταματήσει να κοιτιέμαι γιατί εκεί που κάποτε ήταν το πρόσωπό μου, τώρα βλέπω «μούτρα», αντί για το λεπτό λαιμό μου βλέπω προγούλια, αντί για τα ζυγωματικά μου μάγουλα. Και ναι. Αντιλαμβάνομαι ότι σε λίγες μέρες θα γεννήσω κι ότι αυτά είναι φυσιολογικά συμπτώματα, αλλά από την άλλη, έχω χάσει το σώμα μου, που είναι το εμφανές κομμάτι του εαυτού μου. Πόσο κουλ να είμαι;!
4.Η συχνοουρία των πρώτων μηνών επιστρέφει κι ο ύπνος -ούτως ή άλλως δύσκολος λόγω κοιλιάς- μειώνεται σημαντικά. Παράλληλα, ο πλακούντας γερνάει, το αμνιακό υγρό μειώνεται, το μωρό μεγαλώνει κι όλα αυτά σημαίνουν ότι οι ορμόνες κάνουν πάρτυ- ένα πάρτυ στο οποίο τα νεύρα σου είναι οικοδεσπότες κι όχι καλεσμένοι.  Όλα αλλάζουν εξαντλητικά γρήγορα και η ψυχολογία σου προσπαθεί να τα προλάβει. Μάταια. Η κούραση νικάει στα σημεία. Θα βρεθείς, ίσως, να κάνεις κακές σκέψεις- πολύ κακές σκέψεις- για την εγκυμοσύνη, για το μωρό, για το σύντροφό σου. Είναι φυσιολογικό και περνάει. Μην ενδώσεις στις τύψεις. Απέδωσέ το στην ορμονική τρέλα.
5. Τεράστιο πρόβλημα είναι οι γύρω σου. «Δε γέννησες ακόμη;», «πω!πω! εσύ θα σκάσεις», «περιμένεις δίδυμα;» είναι ένα μικρό δείγμα από τις βλακώδεις ατάκες που ακούς σε καθημερινή βάση, από ανθρώπους που δεν ξέρουν τι άλλο να σου πουν και δεν επιλέγουν απλώς να το βουλώσουν. Γενικά, οι άνθρωποι τείνουν να μην υπολογίζουν πως μπορεί να νιώθεις και λένε ό,τι τους κατέβει. Κάτω από κανονικές συνθήκες, τους γράφεις. Η εγκυμοσύνη, όμως, είναι ακραία συνθήκη σωματικά- όχι κανονική.

Πιστεύω ότι τη στιγμή που κρατάς το μωρό στα χέρια σου, είναι όλα περασμένα ξεχασμένα.  Χαλάλι και η ταλαιπωρία κι όλα. Ωστόσο, θα με βοηθούσε να ήξερα πως δεν είναι όλα τόσο ρόδινα και η δουλειά της μαμάς ξεκινάει από τη στιγμή τη σύλληψης κι όχι από τη στιγμή που κρατάει το μωρό στα χέρια της. Αυτή τη βοήθεια, μαζί με τη δυνατότητα ψυχικής προετοιμασίας, ελπίζω λίγο να κατάφερα να προσφέρω στις αναγνώστριές μου σήμερα. «Υπομονή» είναι πράγματι η λέξη-κλειδί και σωτήρια η κουβέντα με άλλες γυναίκες που έχουν ήδη γίνει μαμάδες.
Κλείνοντας να παραδεχτώ ότι ένας βασικός λόγος που έχω εξωθηθεί στην τρέλα – ή κάπου πολύ κοντά της- είναι το γεγονός ότι εδώ κι ένα μήνα ζω μακριά από το σπίτι μου (μιας και στο νησί δεν υπάρχει νοσοκομείο), κάτι το οποίο απεύχομαι στην κάθε γυναίκα.

Ξαναδιαβάζοντας το άρθρο σχεδόν δύο χρόνια μετά, επιβεβαιώνω ότι έτσι είναι. Είναι τόση η ευτυχία που παύει να σε νοιάζει η κούραση ή ο πόνος. Άλλωστε όλα περνούν, τα παιδιά όμως, μένουν.

Κουράγιο στις  γυναίκες που σε λίγο θα γίνουν μαμάδες! Ζείτε κάτι υπέροχα μοναδικό! Μην ξεχνάτε να το θυμάστε και να απολαμβάνετε την κοιλίτσα σας!

Πηγή: momfatale.gr

Advertisements

Εγκυμοσύνη και Άγχος

Published Νοέμβριος 8, 2015 by sofiaathanasiadou

469cdabd90f0149c67fda3dd6b7ebe29_L

Sandra Franzia, Ψυχολόγος, Ψυχοθεραπεύτρια

Η εγκυμοσύνη σίγουρα αποτελεί μια περίοδο κρίσης στη ζωή μιας γυναίκας. Πλάι στη χαρά, την ικανοποίηση και τα τρυφερά και θετικά συναισθήματα, συνυπάρχουν συχνά αμφιβολίες, φόβοι, άγχη.

 Είναι μια φάση μεγάλων αλλαγών μέσα στη ζωή της: ένα καινούργιο μέλος μπαίνει στον οικογενειακό πυρήνα, η γυναίκα αποκτά έναν καινούργιο, σημαντικό ρόλο, αναρωτιέται γύρω από την υγεία του παιδιού, αισθάνεται ότι αυξάνουν οι ευθύνες της, το σώμα της υφίσταται φανερές εξωτερικές αλλαγές, αλλά και εσωτερικά η προηγούμενη ισσοροπία μεταβάλλεται.

Μέσα σε λίγους μήνες δηλαδή, γίνεται μια μικρή επανάσταση, η οποία μπορεί να προκαλέσει στιγμές στεναχώριας και έντασης. Η μέλλουσα μητέρα ανακαλύπτει τον εαυτό της ιδιαίτερα ευαίσθητο και εύκολο στις συγκινήσεις και τα δάκρυα. Όταν νιώθει έντονο άγχος, νευρο-ορμόνες εισάγονται στην κυκλοφορία της και εισβάλλουν στο αίμα του εμβρύου, προκαλώντας του δυσφορία και ταραχή.

Ο Αυστριακός μαιευτήρας E. Reinold, το 1979, μελέτησε σε μια έρευνα την αντίδραση του εμβρύου στις μητρικές συγκινήσεις. Ζητήθηκε από ένα μεγάλο αριθμό εγκύων να χαλαρώσουν σε ένα κρεβάτι, ενώ ένα μηχάνημα υπέρηχων κατέγραφε τις εμβρυϊκές κινήσεις. Όταν η μητέρα και το έμβρυο ήταν απόλυτα χαλαροί, ο γιατρός έλεγε στις γυναίκες ότι δεν εντόπιζε καμία κίνηση του μωρού. Σαν αποτέλεσμα το έμβρυο άρχιζε αμέσως να κινείται. Γιατί; Γιατί στα λόγια του γιατρού οι μητέρες ανησυχούσαν και η αδρεναλίνη που έμπαινε στο αίμα τους πέρναγε και στην κυκλοφορία του εμβρύου, ωθώντας το σε κατάσταση ταραχής. Βέβαια, αυτό αποτελούσε και ένα ευχάριστο μήνυμα προς τη μητέρα: «Μην ανησυχείς, είμαι καλά!» και αμέσως οι μητέρες ησύχαζαν.

Έγιναν διάφορες μελέτες γύρω από την επίδραση του άγχους και του ψυχικού πόνου της εγκύου στην εμβρυϊκή ψυχοσωματική ανάπτυξη. Τα αποτελέσματα είναι καθησυχαστικά. Ανάμεσα στις αρνητικές ψυχικές καταστάσεις που μπορεί να υποστεί μια γυναίκα, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, διακρίνουμε πρώτα από όλα τις προσωρινές από τις παρατεταμένες. Οι πρώτες, ένας φόβος, ένας καβγάς, ένα πρόβλημα στη δουλειά . . . φαίνεται να μην προκαλούν απολύτως καμία συνέπεια στο έμβρυο. Όταν το άγχος ή ο φόβος έχουν μια περιορισμένη χρονική διάρκεια, η κατάσταση ταραχής που αντιμετωπίζει το έμβρυο δεν το βλάπτει αφού θα επανέλθει σχετικά γρήγορα η γαλήνη.

Όσον αφορά τις παρατεταμένες αρνητικές καταστάσεις, όπως ένα πένθος ή σοβαρή αρρώστια ενός αγαπημένου προσώπου, συνεχή οικογενειακά προβλήματα, όλα εξαρτώνται από τη στάση της μέλλουσας μητέρας προς το έμβρυο. Εάν, παρόλο τον πόνο, διατηρεί την επαφή μαζί του, το νιώθει, του μιλάει, χαϊδεύει την κοιλιά της, εάν ζεί την εγκυμοσύνη και δεν απομονώνει το παιδί της, τότε δε θα υπάρχουν επιπτώσεις στην ψυχοσωματική του εξέλιξη.

Σημαντικότατη είναι η σχέση με τον σύντροφο και η προσωπική του συμμετοχή στην προετοιμασία της γέννησης. Η γυναίκα αντλεί από αυτόν τη δύναμη και παρηγοριά για την αντιμετώπιση δύσκολων καταστάσεων. Αντίθετα, μια συζυγική ζωή γεμάτη εντάσεις μπορεί να είναι πηγή μελαγχολίας, μη ικανοποίησης και απομόνωσης, που πιθανώς θα προκαλέσουν στο έμβρυο προδιάθεση προς το άγχος και μεγαλύτερη δυσκολία στο ξεκίνημα μιας θετικής σχέσης.

Το σημαντικό λοιπόν είναι η μητέρα να μην ξεχνά πως το μωρό, ήδη στην κοιλιά της, έχει ανάγκη την επαφή μαζί της (και μόνο η μαμά είναι σε θέση να τη διατηρήσει) και πως ο «διάλογος» αυτός είναι η πρώτη πέτρα για να θεμελιωθεί ένας υγιής χαρακτήρας.

Πηγή: www.eutokia.gr

Οι πρωτες κλωτσιες!

Published Ιουλίου 23, 2015 by sofiaathanasiadou

e791ab626e6785062374d45b25cc6e7f_L

Δεν ξέρω εσείς πότε αρχίσατε να καταλαβαίνετε το μωρό στην κοιλιά σας. Εγώ είναι αλήθεια ότι δεν μπορούσα να καταλάβω αν είναι το έντερο μου αυτό που αντιλαμβάνομαι σαν μπουρμπουλήθρα ή αν είναι το μωρό. Μέχρι τον 5ο μήνα όλα αυτά. Και με ρωτούσαν όλοι. “Το ακούς; Μα ακόμη;” Ε μάλλον το άκουγα και δεν το καταλάβαινα. Αααα…όλα κι όλα! Εγώ σας εμπιστεύομαι! Για να το λέτε εσείς κάτι θα ξέρετε! Γιατί είναι και το πρώτο μου παιδί. Ξέρεις, δεν είχα καμιά εμπειρία για το πως μπορεί να ακούγεται ένα τόσο δα μωράκι μέσα σε μια κοιλιά.

Τελικά εκείνη η μπουρμπουλήθρα ήταν. Σαν ψαράκι μέσα στο νερό.

Μετά το υπερηχογράφημα Β’επιπέδου, στην αρχή του 6ου μήνα, σταδιακά, μέρα με τη μέρα άρχισα να τον ακούω τον κυριούλη. Μικρά σκουντήγματα, όταν χαλαρώνω και ξαπλώνω το βράδυ και μικρές κλωτσιές όταν θέλει να μου πει να ηρεμήσω λίγο. Έτσι το ερμηνεύω εγώ τουλάχιστον, με βάση τη δική μου εμπειρία και στατιστική. Τις μέρες που τρέχω πολύ και δουλεύω αρκετά νομίζω δεν τις θέλει και πολύ. Δεν καλοπερνάει! Ούτε εγώ, αλλά δεν μπορώ να κάτσω και εύκολα στα αυγά μου! Τον τελευταίο καιρό έχει φροντίσει η φύση να έχω υπερένταση και αντοχές 16χρονης!

Από ότι καταλαβαίνω αναζητά την ηρεμία και για αυτό λέω να αρχίσω να τον ακούω αυτόν και το ένστικτο μου. (έχω να τονίσω ότι αυτό θα μπορούσε να είναι και έμμεσο μήνυμα για τους συνεργάτες μου!)

Ο πρώτος που άκουσε το μικρό μπέμπη, και με ένα τρόπο εποικοινωνούν ήδη, είναι ο μεγάλος και σοφός Ντα Βίντσι, (11 ετών ήδη), ο οποίος από τους πρώτους, κιόλας, μήνες έστησε αυτί πάνω από την κοιλιά και ήταν σε απευθείας σύνδεση. Μάλιστα του αρέσει να την αράζει και να κοιμάται και πάνω στην κοιλιά! Ποιός ξέρει! Λες να τον νανουρίζει το “μικρό ψαράκι”;

Είναι οι μοναδικοί 9 μήνες που θα κουβαλώ συνέχεια μαζί μου, το μωρό μου. Είμαστε ένα μέχρι τη στιγμή που θα βγει στον κόσμο και απο εκεί και πέρα, απλά θα στέκομαι δίπλα του, από πίσω να τον βλέπω και να είμαι εκεί, όταν αυτός θα το ζητά. Και πραγματικά απολαμβάνω αυτές τις στιγμές της ηρεμίας που μου χαρίζει. Έχει το πάνω χέρι αυτός ο άντρας στη ζωή μου. Ότι θέλει αυτός γίνεται… και από τόσο νωρίς!

Νομίζω ότι όχι μόνο μας ακούει και μαθαίνει τις φωνές μας, αλλά αντιδρά και στις προσπάθειες μου για επικοινωνία. Μπορεί να με πεις και υπερβολική, το ξέρω, αλλά κάθε φορά που σκουντάω την κοιλιά μου, με το συνθηματικό μας, τσουπ μου δίνει μία κλωτσιά!

Έχω δοκιμάσει και σούπερ κόλπα για να τον ενεργοποιώ και να καταλαβαίνω ότι είναι εκεί και είναι καλά!

Σας καλώ να τα δοκιμάσετε κι εσείς! Βασική προυπόθεση: Να έχετε μωράκι στην κοιλιά και να έχετε μπει τουλάχιστον 6ο μήνα εγκυμοσύνης! Ένα ποτήρι κρύο νερό και η γνωστή σοκολάτα -δοκιμασμένα σας λέω- τα τρελαίνει και νομίζω τα ενεργοποιεί για τα καλά ! Φυσικά το δεύτερο βολεύει και τη μαμά πολύ και τώρα το καλοκαίρι έρχομαι να υπερθεματίσω! Δοκιμάστε την ακόμη καλύτερη εκδοχή… παγωτό σοκολάτα!

Το δικό μου παιδί πάντως, νομίζω θα βγει με το χωνάκι στο χέρι!

Με το μπαμπά έχουμε άλλα χόμπυ, πιο προχωρημένα και πιο πνευματικά! Διαβάζουμε μαζί , του βάζουμε μουσική και τα μουσικοχορευτικά σχήματα δίνουν και να παίρνουν. Η καλλιτεχνική μόρφωση δικαίως ανήκει στον πατέρα- καλλιτέχνη!

Δεν μπορεί, όλη αυτή η χαρά να μην τον αγγίζει… Στο τέλος της μέρας  έρχονται τα νανουρίσματα και τα γλυκόλογα για να δούμε ποιανού τη φωνή θα αναγνωρίζει πιο εύκολα! Ανταγωνισμός, όχι αστεία. Αν και μεταξύ μας… να τα λέμε αυτά. Ο αγώνας είναι άνισος!

Μάνα είναι μόνο μία!

Πηγή: www.antoulastories.com

Ο καφες της μαμας! Προσεχως…

Published Ιουλίου 21, 2015 by sofiaathanasiadou

g 71_big

Είναι από εκείνες τις ζεστές μέρες που δεν έχεις που να σταθείς! Πόσω μάλλον άν έχεις και μια κοιλίτσα παραπάνω! Το τονίζω, δεν εννοώ από τις μπύρες!

Αν έχεις όμως φίλες-μαμάδες, έχουν και τις πιο cool -κυριολεκτικά- ιδέες.

Η Γιούλη, λοιπόν, πολύ σοφά πρότεινε να πιούμε καφεδάκι, μεσημέρι σε αυτά τα άχαρα κατά τα άλλα mall! Έλα όμως που τελικά αποδεικνύονται σωτήρια, τέτοιες μέρες! Έχεις δεν έχεις λεφτά για ψώνια, τον καφέ σου, θα τον πιεις μέσα στη δροσιά και θα νιώσεις άνθρωπος. Στο τηλέφωνο, η Γιούλη μου είπε ότι θα φέρει και την κορούλα της και μου το είπε, σαν να με απειλούσε. “Δεν ξέρεις τί θα ζήσεις! Δεν θα μας αφήσει να τα πούμε με ησυχία! Αλλά θα στην φέρω για να προπονείσαι!”

Η μικρή είναι στην κατάλληλη ηλικία… για να μην σε αφήνει να  πίνεις τον καφέ σου καθιστή! Μόλις έχει αρχίσει να περπατάει και σηκώνεται και πέφτει και τρέχει κατά πάνω σου και ρίχνει και κανένα ποτήρι και γενικά δεν βρίσκει -μάλλον- κανένα λόγο, γιατί αυτοί οι “μεγάλοι” πρέπει να κάθονται! Βασικά ένα δίκιο το έχει! Και νομίζω θυμάμαι εκείνη την εποχή κι εγώ, όπου καμία σημασία δεν έδινα στον ύπνο και στο καθισιό! Θυμάμαι ότι τίποτα δεν με κρατούσε γύρω από ένα τραπέζι, όπου κάποιοι κάθονται και πίνοντας κάτι δεν σηκώνονται αν δεν κλείσουν τουλάχιστον δίωρη βάρδια!

Αρχικά με μια γρήγορη ματιά, με το που μπαίνω στο εμπορικό, το μάτι μου σκανάρει τον υπόλοιπο κόσμο και εντοπίζει πολλές κοιλιές και φυσικά καρότσια και μανούλες πολλές, πάρα πολλές. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν! Μάλλον και άλλες αναζήτησαν τα ίδια με εμένα! Μην ξεχνάς επίσης ότι είναι -ίσως- από τα ελάχιστα μέρη στα οποία δεν μπορείς να καπνίσεις, οπότε άλλος ένας λόγος να μαζεύει κοιλίτσες και μωράκια! Να τονίσω όμως ότι εδώ μπορείς να βρείς ακόμη και αλλαξιέρες για να καθαρίσεις το μωράκι σου, όταν έρθει το μοιραίο! Τί σου λέω τώρα θα μου πεις! Εσύ τα ξέρεις, πριν από μένα!

Ο εξοπλισμός της Γιούλης ήταν ετοιμοπόλεμος. Και καρότσι και μάρσιπος και πάνες και κάτι να γευματίσει η μικρή και μπισκοτάκια και γιαουρτάκι και τα πάντα! Τώρα αντιλήφθηκα πώς χάνονται όλα τα κιλά και πώς επανέρχεται το σώμα της μαμάς. Και μη σου πω χάνεις και ότι είχες και από πριν την εγκυμοσύνη. Άνοιξε- κλείσε καρότσι, βάλε μάρσιπο, τρέξε από πίσω του, καίγονται οι θερμίδες εν τέλει! Αν σου βγει και ζωηρό το σκέφτεσαι και για πρωταθλητισμό! Ποτέ δεν είναι αργά άλλωστε. Επίσης ποτέ δεν βλέπεις μανούλα με αγύμναστα χέρια, από ότι παρατήρησα. Το τί σηκώνουν δεν λέγεται! Πώς να μείνουν “ασυγκίνητα” σε τόση γυμναστική!

Αφού πρώτα κάνουμε τη βόλτα μας στα μαγαζιά καθόμαστε-τρόπος του λέγειν- για να πιούμε αυτό το δόλιο καφέ! Για την ακρίβεια εγώ έκατσα, γιατί η Γιούλη περιφερόταν όρθια γνωρίζοντας παρακείμενα μωρά και παίζοντας με τη μικρή της. Αλλά κι εγώ σιγά που δεν θα έπαιρνα μέρος σε όλο αυτό το πάρτυ! Ουσιαστικά, για να λέμε την αλήθεια, έβλεπα σκηνές από τα “Προσεχώς”. Σηκώθηκα, λοιπόν και μαζί βολτάραμε γύρω από τα τραπέζια! Γνωρίσαμε κόσμο, χαιρετήσαμε άλλες μαμάδες και στα διαλείμματα τα είπαμε κιόλας. Είναι εκπληκτική η ταχύτητα που σε μαθαίνουν να ζεις! Μέσα σε δύο ώρες ήπιαμε καφέ, είπαμε όλα μας τα νέα, είδαμε όλα τα απαραίτητα στα μαγαζιά, παίξαμε, γελάσαμε και λύσαμε και τις απορίες μας Τον ενθουσιασμό και την ενέργεια που σου μεταδίδουν τα μικρά παιδιά δεν τα αλλάζεις με τίποτα. Σε “ντοπάρουν” με τον πιο ωραίο τρόπο. Γίνεσαι κι εσύ ξανά παιδί και θες να κυλιστείς κι εσύ μαζί τους και να παίζεις ασταμάτητα…

Αυτό δεν ήταν καφές, επιμορφωτικό σεμινάριο ήταν, θεωρία και πράξη παρακαλώ! Και εκεί που θαύμασα τη Γιούλη και την άφησα να “δουλέψει” για εμένα ήταν στο κατάστημα βρεφικών που μπήκαμε, όπου με τον πωλητή έδωσε ρέστα. Έκανε τις κατάλληλες ερωτήσεις με την κατάλληλη ορολογία και εγώ απλά καταλάβαινα από τα συμφραζόμενα! Είπαμε το σεμινάριο ήταν επιμορφωτικό και εγώ κρατούσα σημειώσεις!

Νομίζω το επόμενο μάθημα που μου χρειάζεται είναι ακόμη πιο “δύσκολο” και θεματικό. “Στην παραλία με το παιδί μου.” Και όποιος αντέξει! Αντε και καλές βουτιές!

Πηγή: www.antoulastories.com

Εγκυμοσύνη στο κρεβάτι

Published Ιουλίου 8, 2015 by sofiaathanasiadou
1100_bed_rest_activities_during_pregnancy
Πολλές φορές, η εγκυμοσύνη μιας γυναίκας δεν εξελίσσεται τόσο ομαλά και εύκολα όσα θα ήθελε, αλλά για το καλό του εμβρύου και της ίδιας, ο γιατρός συστήνει ακινησία. Σίγουρα το να περάσετε κάποιες εβδομάδες ή και μήνες στο κρεβάτι δεν είναι η πιο εύκολη υπόθεση. Όμως αν ακολουθήσετε τις παρακάτω συμβουλές και σκεφτείτε πώς αυτό που περνάτε, συμβαίνει για να κρατήσετε στα χέρια σας ένα υγιές μωρό, τότε ίσως τα πράγματα γίνουν λίγο πιο εύκολα.
  • Διαβάστε: Βιβλία που είχατε ξεκινήσει και αφήσει στη μέση, νέες κυκλοφορίες που ποτέ δεν είχατε το χρόνο να διαβάσετε, αλλά και κλασικά μυθιστορήματα που στέκονταν χρόνια στη βιβλιοθήκη θα σας κρατήσουν ευχάριστη παρέα. Και φυσικά μην ξεχνάτε τα περιοδικά και τις εφημερίδες.
  • Internet: Εκμεταλλευτείτε το διαδίκτυο για να ενημερωθείτε, να πάρετε ιδέες για το παιδικό δωμάτιο, να αγοράσετε ρούχα και πράγματα για το μωρό, να συνομιλήσετε με φίλους κλπ. Αποφύγετε όμως να μπαίνετε σε sites ιατρικού περιεχομένου και να διαβάζετε άρθρα, που αναφέρονται σε δυσκολίες ή επιπλοκές στην εγκυμοσύνη, γιατί θα αγχωθείτε περισσότερο.
  • Πλέξιμο ή κέντημα: Μπορεί να σας φαίνονται λίγο παλαιομοδίτικα, αλλά αφενός θα σας βοηθήσουν να περάσετε την ώρα σας και αφετέρου μπορείτε να φτιάξετε κάτι για το μωράκι σας, π.χ. καλτσάκια, γαντάκια, σκουφάκι κλπ.
  • Τηλεόραση: Σίγουρα η τηλεόραση θα σας κρατήσει συντροφιά, αλλά επιπλέον μπορείτε να δείτε σε dvd όλες τις παλιές και πρόσφατες ταινίες που δεν έχετε προλάβει, ακόμα και ολόκληρες σειρές.
  • Ομορφιά: Επειδή είστε στο κρεβάτι, δε σημαίνει ότι δεν έχετε δικαίωμα να περιποιηθείτε τον εαυτό σας. Καλέστε μια κοπέλα να σας φτιάξει τα νύχια, βγάλτε τα φρύδια σας, κάντε μια μάσκα προσώπου και γενικά νιώστε όμορφα.
  • Φαγητό: Επειδή λόγω της ακινησίας δε θα κάνετε πολλές καύσεις, προσπαθήστε να τρώτε μόνο όσο χρειάζεται και αποφύγετε τα τσιμπολογήματα που θα σας προσθέσουν επιπλέον κιλά.

Πηγή: www.mother.gr

10+1 αλλαγες μεχρι τωρα!

Published Ιουλίου 3, 2015 by sofiaathanasiadou

 

synathina_1396003303_9viheizy8-960x320

Και ενώ στην αρχή ξεκίνησα να καταγράφω τις αλλαγές που έχω ζήσει στην εγκυμοσύνη μέχρι τώρα, αρχίζω και σκέφτομαι μήπως να το γυρίσω σε “τί δεν έχει αλλάξει”, γιατί δεν έχει μείνει και τίποτα σταθερό.

  1. Η πρώτη μεγάλη αλλαγή είναι ο τρόπος που αντιμετωπίζεις το χρόνο. Για πρώτη φορά ο χρόνος έχει μορφή και διαστάσεις. Γιατί αλλιώς είσαι τον 3ο μήνα, αλλιώς τον 5ο, αλλιώς τον 6ο και πάει λέγοντας. Ποτέ ξανά στη ζωή σου δεν συμβαίνουν τόσες πολλές αλλάγές, στο σώμα σου και στην ψυχολογία σου μέσα σε 9 μήνες. Ο χρόνος είναι εδώ, υπάρχει και σου κλείνει το μάτι. Επίσης οι γύρω σου συνειδητοποιούν το πέρασμα του χρόνου βλέποντας σε και μόνο. “Ναι…ναι έχουν περάσει 2 μήνες από τότε που τα είπαμε τελευταία φορά, για αυτό και έχω φουσκώσει κι άλλο!”
  2. Όσα κιλά και αν πάρεις από 3-33, τα ρούχα αλλάζουν. Στην αρχή λες εντάξει και  ξεκουμπώνεις ένα κουμπί, σαν να παράφαγες. Αλλά όσο περνούν οι μήνες καταλαβαίνεις ότι στο εξής δεν θα έχεις μέση, παρά μόνο αρχή και τέλος. Και ναι αυτό και μόνο σου ανεβάζει τα νούμερα. Δεν τολμάς να σκεφτείς τί περνά κάποιος υπέρβαρος κάθε καλοκαίρι που εσύ πανηγυρίζεις. Μοιάζει με Γολγοθά και ακόμη χειρότερα, έχει και εσένα να του λες πόσο ωραίο είναι το καλοκαίρι!
  3. Αν υπάρχει μία έγκυος που μέσα σε 9 μήνες κατάφερε να βρει το κατάλληλο σουτιέν για εκείνη, παρακαλώ πολύ να το δηλώσει τώρα και μετά ας σωπάσει για πάντα. Δεν είναι μόνο το μέγεθος το θέμα, δεν είναι που το στήθος αρχίζει να συνορεύει επικίνδυνα με την κοιλιά, είναι πολύ απλά ότι τίποτα δεν βολεύει και όλα κάπου ενοχλούν.
  4. Τα έχω ξαναπεί γυμνάζομαι, προσπαθώ! Δεν κάθομαι. Και από περπάτημα, άλλο τίποτα. Για να πάω στο γραφείο μου στην Ομόνοια κατεβαίνω δυο στάσεις πριν με το μετρό. Η Σύνταγμα ή Ευαγγελισμό. Το λες και ψυχαναγκασμό! Το λαχάνιασμα όμως δεν παλεύεται. Συνεπώς περπάτημα και ομιλία στο κινητό αρχίζει να γίνεται ένα αληθινά επικίνδυνο σπορ. Όσο καλοκαιριάζει, βέβαια, με βλέπω να αλλάζω το προγραμματάκι και να πηγαίνω απευθείας Ομόνοια κουβαλώντας φορητό air condition με κάποιο τρόπο. Κάπου εδώ έρχομαι να καταγγείλω το εξής. Το γραφείο μου είναι στον 2ο και ΔΕΝ έχει ασανσέρ! Είναι τραγικό. Για αυτό αγαπητοί φίλοι και συνεργάτες με το που με βλέπετε στο κατώφλι της πόρτας μη μου κάνετε την παραμικρή ερώτηση, τύπου τί κάνεις, παρά προσφέρετε μου, τις πρώτες βόηθειες. (νερό, παγωτό κλπ, κλπ)
  5. Καταλαβαίνεις ότι θα γίνεις μάνα, όταν μπαίνεις στο Ζάρα και πας κατευθείαν στον όροφο με τα παιδικά. Και αυτό συμβαίνει και στα h&m και σχεδόν σε όλα τα καταστήματα με παιδικό τμήμα. Και στο λέει αυτό μία καθόλα καταναλωτική περίπτωση γυναικός, που μέχρι πρότινος ήξερε να σου περιγράψει ένα-ένα τα κομμάτια της νέας κολεξιόν και που από το Μάρτιο είχε ήδη αγοράσει το πρώτο της μαγιώ. Τώρα πια πηγαίνω κατευθείαν στον 2ο όροφο με τα παιδικά ρίχνω μια ματιά στα κοριτσίστικα, που κυριαρχούν έτσι κι αλλιώς,  και μετά κατευθείαν στα αγορίστικα. Ίσως είναι ένα μάθημα που μου έρχεται από τη ζωή, ένα μάθημα που θα πάρω από την -όσο να πεις- απλότητα των αγοριών. Γιατί η αλήθεια να λέγεται! Οι γυναίκες γινόμαστε καταναλωτικές από τα γεννοφάσκια μας (βλέπε κορδελάκια, τσαντάκια, πεδιλάκια, καπελάκια και κάθε λογής αξεσουάρ).
  6. Στην αρχή καταλαβαίνεις ότι δεν μπορείς να δέσεις τα κορδόνια σου όρθια! Και ναι…είναι μόνο η αρχή. Γιατί λίγο μετά καταλαβαίνεις ότι δεν μπορείς να τα δέσεις ούτε καθιστή. Ούτε με το πόδι λίγο ανασηκωμένο, ούτε κάνοντας τη στάση του πολεμιστή (βλέπε γιόγκα). Εν πάσει περιπτώσει, τα δένεις με κάποιο τρόπο, ενώ έχεις ήδη λαχανιάσει και αναγουλιάσει. Φαντάζομαι ότι όσο οδεύω προς τον 9ο δεν θα μπορώ καθόλου και… ναι είμαι στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσω ότι ευτυχώς είναι καλοκαίρι και θα φοράω μόνο σαγιονάρες. Τί μεγάλη ανακάλυψη!
  7. Κλαίω με ένα μπαμπά και μια κόρη που θα δω στο δρόμο. Κλαίω επειδή μου φάνηκε συγκινητικό μόνο που αναφέρθηκα στα παιδιά της φίλης μου. Κλαίω με ελληνικές ταινίες. Κλαίω επειδή δεν βρίσκω το μπλουζάκι που είχα για τον ύπνο και κανένα άλλο δεν μου αρέσει στην παρούσα φάση. Κλαίω γιατί νομίζω ότι με παραμελούν! Κλαίω γιατί είναι υπερπροστατευτικοί και υπερβολικοί όλοι τους. Κλαίω όταν μιλάω σε κάποιον άλλον για τον Νίκο μου ή για το μικρούλι μας. Κλαίω γιατί δεν κατάφερα ούτε σήμερα να πλύνω τα μπαλκόνια. Και τώρα που γράφω για όσα κλαίω είμαι έτοιμη και πάλι να κλάψω. Κλαίω μόνο! Και ακούω και εσάς νέες μανούλες να μου λετε ότι στο εξής έτσι θα είναι για πολύ καιρό και ναι θα βάλω τα κλάματα και πάλι. Πλέον είμαι πιο ευαίσθητη από ποτέ. Με συγκινούν τόσα πολλά που δεν μπορώ, ούτε να τα περιγράψω! Ένα είναι το σίγουρο για εσάς που αναρωτιέστε αν είμαι καλά! Πιο καλά δεν γίνεται! Το νού σας. Λόγω ορμονών κλαίω και από τα νεύρα μου καμιά φορά! Σκέτη πρωτοτυπία η δικιά σου!
  8. Και περνώ στα πιο φλέγοντα ζητήματα. Κορίτσια, ε εσείς μανούλες! Σε εσάς μιλάω! Ακόμη και το μπάνιο- ξύρισμα, νομίζω αρχίζει να γίνεται λίγο πιο ομαδικό σπορ, αν είναι να το φέρνω εις πέρας. Πες μου ότι τα καταφέρνετε μόνες σας μετά τον 7ο και εγώ πραγματικά πάω πάσο. Ή απλά μπορείτε να μου πείτε με ποιό μαγικό τρόπο; Δώστε μας τα φώτα σας!
  9. Θα την κάνω την εξομολόγηση. Για μένα ο ύπνος ήταν υπόθεση ιερή και ως τέτοια που ήταν, δεν υπήρχε ποτέ κανένας λόγος να τον  διακόψω. Ακόμη και 5 λίτρα νερό να έπινα πριν κοιμηθώ, για κανένα λόγο δεν επισκεπτόμουν το μπάνιο, πριν ξυπνήσω για τα καλά και πάρω την απόφαση να πιω καφέ! Είχα δώσει όρκο τιμής με τον κοιμισμένο μου εαυτό ότι ποτέ και για κανένα λόγο δεν άξιζε να σηκωθώ. Και άντεχα μέχρι σκασμού. Τώρα πια, νομίζω ότι απλά η φύση με προετοιμάζει για τις ώρες αυπνίας που θα ρίξω και για το νέο πρόγραμμα διακοπτόμενου ύπνου που θα εφαρμόζω, σε λίγους μήνες. Οι επισκέψεις μου πλέον, αισίως έχουν φθάσει τις 3! Αντε και εις ανώτερα θα μου πείτε! Και ξέρεις τί συμβαίνει κάθε φορά που σηκώνομαι μέσα στη νύχτα; Τέσσερα ζευγάρια γατίσια μάτια με περιμένουν έξω από την πόρτα, νομίζοντας πως έχει ξημερώσει και ήρθε η ώρα του πρωινού
  10. Και ναι κάθε εγκυμονούσα ζει το εξής εξαιρετικό φαινόμενο! Σχεδόν κάθε φωτογραφία μπορεί να είναι διαφορετική από την προηγούμενη. Καμία δεν μοιάζει με αυτή της προηγούμενης εβδομάδας και άνετα μπορείς να δημιουργήσεις μέχρι και κουίζ “βρες τις διαφορές”
  11. Το πιο ωραίο όμως είναι ότι τώρα με ένα περίεργο τρόπο, μπαίνουν στη σειρά οι προτεραιότητες σου. Στην πραγματική τους σειρά, αυτή που τους αξίζει και χωρίς καν να τις οργανώσεις εσύ. Από μόνες τους. Τί είναι σημαντικό, τί δεν είναι…γίνεται ξεκαθάρισμα καλό και χωρίς φασαρίες και αναταραχές. Όλα αυτά, ενώ εσύ είσαι πιο ζεν από ποτέ! Τόσο ζεν που αρχίζω να ανησυχώ που πήγαν τόσα νεύρα, τόση ένταση. Ακόμη και τα γατιά αντιλαμβάνονται την ηρεμία μου και βρίσκουν καταφύγιο σε μένα. Για να μην σας πω ότι ο Ντα Βίντσι βάζει αυτί και ακούει το μωρό. Κάτι μου λεει ότι αυτή η λίστα θα εμπλουτιστεί τους επόμενους μήνες.Αυτά για την ώρα…Καλό ξημέρωμα να έχουμε!

Πηγή: www.antoulastories.com

Ποια είναι η ιδανική ηλικία για να κάνει παιδί μια γυναίκα;

Published Ιουνίου 30, 2015 by sofiaathanasiadou

εγκυος1

 

 

Από: Ζαχαρία Πηνελόπη

Πρόσφατη μεγάλη δημοσκόπηση της αμερικανικής ιστοσελίδας «Gallup» αποκαλύπτει ότι, όταν οι συμμετέχοντες ρωτήθηκαν σε ποια ηλικία θεωρούν ότι θα πρέπει οι γυναίκες να ξεκινούν τη διαδικασία σύλληψης, η πιο συνηθισμένη απάντηση ήταν «στα 25 τους χρόνια».

Προφανώς, η συγκεκριμένη απάντηση να στηρίζεται στο γεγονός ότι οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν πως σε αυτή την ηλικία οι νέοι σιγά-σιγά αρχίζουν να σταθεροποιούνται επαγγελματικά, ενώ παράλληλα αποσύρονται σταδιακά από την ακατάπαυστη διασκέδαση των προηγούμενων χρόνων. Ωστόσο, η πραγματικά ιδανική ηλικία για τη δημιουργία οικογένειας ομολογουμένως είναι σοκαριστική!

Σύμφωνα με το «Gallup», οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι η καλύτερη ηλικία για μια γυναίκα να κάνει παιδί είναι περίπου τα 20 χρόνια, επειδή τότε είναι η ιδανική βιολογικά περίοδος για το γυναικείο οργανισμό να κυοφορήσει ένα υγιές μωρό. Φυσικά, αυτό έρχεται σε πλήρη αντίφαση με το δυτικό τρόπο σκέψης της εποχής μας, μιας και όλοι μας ορίζουμε την «ιδανική ηλικία» για τεκνοποίηση σύμφωνα με την οικονομική σταθερότητα, την οικογενειακή κατάσταση και το επίπεδο ωριμότητας ενός ανθρώπου.

Εσείς ποια θεωρείτε ότι είναι η ιδανική ηλικία για να κάνει κανείς οικογένεια; Δεν είναι οι έφηβοι πολύ «μικροί» για να αναλάβουν την ανατροφή ενός παιδιού;

Πηγή: www.imommy.gr