Απλά συναισθήματα

All posts in the Απλά συναισθήματα category

Η 7χρονη με το Σύνδρομο Down που «έριξε» το YouTube. Δείτε το Αξιολάτρευτο Βίντεο από τη Ζωή της! Δεν είναι Κούκλα;

Published Νοέμβριος 9, 2016 by sofiaathanasiadou

5-10

Το σύνδρομο Down είναι μια γενετική διαταραχή των χρωμοσωμάτων, το οποίο μπορεί να καθυστερήσει την σωματική ή και την πνευματική ανάπτυξη του ασθενούς.

Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι κάποιος/α με σύνδρομο Down είναι λιγότερο ικανός/η από οποιονδήποτε άλλον στο να καταφέρει αυτά που θέλει στη ζωή, ή να πετύχει κάτι για το οποίο προορίζεται.

Δυστυχώς όμως κάποιοι τείνουν να κάνουν αγενείς υποθέσεις.

Η 7χρονη όμως Sofia Sanchez μπορεί εύκολα να διαψεύσει τέτοιου είδους υποθέσεις.

Σε αυτό το βίντεο, η μαμά της της κάνει μερικές ερωτήσεις και η Sofia δίνει τις τέλειες απαντήσεις.

Λέει στη μαμά της και τον υπόλοιπο κόσμο που θα δει αυτό το βίντεο, ότι είναι έξυπνη, ότι μπορεί να κάνει οτιδήποτε βάζει στο μυαλό της και ότι πιστεύει πως η ζωή της – άσχετα από την πάθησή της – είναι συναρπαστική.

Στη προσψπική της ιστοσελίδα έχει όμορφες φωτογραφίες καθώς και την βιογραφία της, συμπεριλαμβανομένου του γεγονότος ότι στο μέλλον θέλει να γίναι διάσημο μοντέλο και ηθοποιός.

Αυτό το βίντεο σίγουρα μας βοήθησε να δούμε τα σημαντικά πράγματα στη ζωή και ότι η ευτυχία και η υγεία είναι κάτι που μπορεί να επιτευχθεί πιο εύκολα απ” ό,τι μπορεί να πιστεύουν ορισμένοι!

 

 

 

fanpage.gr

Advertisements

Κρήτη: Έκλεψε τα βλέμματα όλων!! Δείτε γιατί παρέλασε!! (photos)

Published Οκτώβριος 30, 2016 by sofiaathanasiadou

sinodos2

Με ιδιαίτερη θέρμη χειροκροτάθηκαν από μικρούς και μεγάλους οι μαθητές, ο στρατός αλλά και οι σύλλογοι των Χανίων που παρήλασαν σήμερα στην οδό Ανδρέα Παπανδρέου στα Χανιά.

Ωστόσο, μια εντυπωσιάκη συνοδός ήταν εκείνη που «έκλεψε» τα βλέμματα πολλών την ώρα της παρέλασης.

Η όμορφη κοπέλα συνόδευε κρατώντας από το χέρι έναν μαθητή του Ειδικού Γυμνασίου Χανίων και κέρδισε τις εντυπώσεις στο πέρασμά της.

sinodos3

sinodos4

 

Πηγή:www.stroumfaki.gr

 

Είμαι μια τέλεια μάνα, με άψογο σπίτι, και χαρούμενα παιδιά – κάντε μου like

Published Οκτώβριος 27, 2016 by sofiaathanasiadou

teleiamanoula

Τα παιδιά ντυμένα ασορτί με τον καναπέ, βόλτες στο δάσος και σπιτικό φαγητό για φίλους: οι ευτυχισμένες μητέρες επέστρεψαν!

Όλοι πιστεύαμε ότι είχε εξαφανιστεί το είδος της γυναίκας με το ήσυχο φόρεμα, τα μαλλιά κομμωτηρίου, να περιμένει τον άντρα και τα παιδιά της να γυρίσουν στο σπίτι ενώ εκείνη ετοίμαζε γλυκά σε μια άψογη κουζίνα. Πιστεύαμε ότι η σκλάβα του σπιτιού, που καθάριζε, σιδέρωνε, περνούσε σκούπα, μαγείρευε και χαμογελούσε δεν ήταν παρά μια διαφημιστική αφίσα της τέλειας νοικοκυράς του 1960 και ότι είχε σβήσει οριστικά.

Αλλά, νάτην, ξαναζεί στα social media! Η νέα τέλεια γυναίκα είναι δραστήρια, αθλητική, απελευθερωμένη από την ανδρική κυριαρχία: η εικόνα της έχει εκσυγχρονιστεί. Την βλέπουμε πλέον να ταξιδεύει, να κάνει γιόγκα. Eίναι χαριτωμένη και χαμογελαστή, το εσωτερικό του σπιτιού της είναι άψογο, τα πιάτα είναι συλλεκτικά, τα λουλούδια φρέσκα, τα χαλιά μοδάτα, οι καναπέδες σουηδικοί και τα κέηκ σπιτικά. Αλλά κυρίως, πάνω από όλα, είναι ευτυχισμένη που είναι μητέρα. Είναι #happy, ευτυχισμένη, νιώθει πλήρης και περήφανη. Το φωνάζει με όλους τους δυνατούς τρόπους, με όλα τα πιθανά hashtags και όλες τις αναρτήσεις στο Instagram. Κι όσο πιο όμορφες και ήσυχες είναι οι φωτογραφίες της, τόσο πιο πολλά Like κάνει.

Ο πατέρας λείπει από το κάδρο

Ο πατέρας είναι διακριτική παρουσία και συμμετέχει ελάχιστα σε αυτή την θορυβώδη γιορτή της αφοσίωσης των γυναικών στην οικογένειά τους. Σπάνια εμφανίζεται στα στιγμιότυπα της καθημερινότητας που παραμένουν βασίλειο των μητέρων και επανεμφανίζεται σε εξαιρετικές περιπτώσεις: οικογενειακά τραπέζια, διακοπές, σαββατοκύριακα, γενέθλια. Διατηρεί έτσι τις παραδοσιακές λειτουργίες του πατέρα:είναι ανάξιος και λίγο απών. Αλλά όταν κάνει την εμφάνισή του στα στιγμιότυπα είναι άψογος: ποτέ κακοχτενισμένος και ατημέλητος, άψογα ντυμένος όπως και τα παιδιά του.

Η παρέλαση και επίδειξη αυτής της απίστευτης μητρικής ευτυχίας έχει ωθήσει τις αμερικανίδες έφηβες να υιοθετούν εικονικά παιδιά στο Instagram. Είναι εύκολο επί της αρχής: κλέβεις φωτογραφίες που βρίσκεις στο ίντερνετ και επινοείς μια νέα ζωή στο παιδί που «υιοθέτησες». Θα έλεγε κανείς πως ο στόχος της γυναικείας ευτυχίας μέσω των παιδιών είναι πολύ ισχυρός σήμερα. Επικοινωνιακά και κοινωνικά η γέννηση ενός παιδιού παρουσιάζεται ως η μεγαλύτερη ευτυχία. Έτσι, οι γυναίκες πρέπει απολύτως να συμπέσουν με αυτό το πρότυπο. Θεωρείται αδιανόητο για μια γυναίκα να μην ποστάρει φωτογραφίες από το νεογέννητο παιδί της, οι άλλοι θα νομίζουν ότι είναι άσχημο ή έχει κάποιο πρόβλημα!» δηλώνει ο μαιευτήρας Τιερί Χαρβέ στην Le Monde.

Πράγματι, σήμερα για να θεωρείται κάποιος επιτυχημένος στη ζωή του, θα πρέπει να δημοσιοποιεί την προσωπική του ευτυχία καθώς και εκείνη των παιδιών του. Ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι πρέπει κάποιος να περάσει ώρες για να ντύσει το παιδί του στα λινά, να εξαφανίσει τους λεκέδες από την κουζίνα ή να κάνει κομμωτήριο στην ανήλικη κόρη. Παλιότερα, όταν οι μητέρες γυρνούσαν στο σπίτι τους, ξεκουράζονταν. Τώρα, ακόμη και στα σπίτια τους, με τα τάμπλετ και τα smartphones, απορροφώνται από το κοινωνικό φαίνεσθαι. Βάζουν στον εαυτό τους θέματα που τις καταπονούν, στην πραγματικότητα λέει. Κι αυτό γιατί στο παιχνίδι της επίδειξης της ευτυχίας, αυτός που κερδίζει δεν είναι ο πιο ευτυχισμένος πραγματικά αλλά αυτός που μιμείται καλύτερα την ευτυχία. Οι γυναίκες πρέπει να περάσουν το σαλόνι τους και τα παιδιά τους στο φίλτρο Earlybird του Instagram, για να δείχνουν ομορφότερα. Κι όταν δεν κατορθώνουν να το κάνουν τόσο καλά όσο οι μαμάδες σταρ, απογοητεύονται και πιστεύουν ότι έχασαν κάτι.

H θυσία της μάνας

Πώς γίνεται και μια γενιά ελεύθερων και ανεξάρτητων γυναικών να συγκρίνουν τα σαλόνια και τα παιδιά τους με των άλλων; Αρχικά ο κόσμος των μπλογκς ξεκίνησε ως μια σφαίρα που θα απελευθέρωνε τις γυναίκες από τα παιδιά-βασιλιάδες. «Τα πρώτα μπλογκς γράφηκαν με χιούμορ, γελούσαμε με τα προβλήματά μας. Μιλούσαμε για συγκεκριμένα πράγματα. Ήμασταν λίγο ανάξιες μητέρες, οι μητέρες που άφηναν λίγο το παιδί να δει τηλεόραση για να κοιμηθούν μια ώρα, δηλώνει μία μπλόγκερ. Αλλά σιγά σιγά, το παιδί έγινε κεντρικός στόχος στα μπλογκ. Αγκαλιές στο ξύπνημα, βόλτες στο δάσος, τα πρώτα βήματα, γιορτές γενεθλίων και όλα αυτά μια σοφιστικέ αρχιτεκτονική. Έπρεπε να είσαι μέλος της πιο ευτυχισμένης #familytime. Ωστόσο, η διαφημιζόμενη ευτυχία είναι σαν μια πατερίτσα που επιτρέπει να περπατήσεις καλύτερα μπροστά σε όλους. Για πολλές μαμάδες, που έχουν προσωπικά προβλήματα, το παιδί χρυσώνει το χάπι και τους δίνει μια θετική εικόνα στα μάτια των άλλων. Πρέπει το παιδί μου να είναι τέλειο ώστε να είμαι κι εγώ.

Η απάντηση των «φυσιολογικών» μαμάδων

Αντιδρώντας στην μητρική ευτυχία που διαφημίζεται αφειδώς στα social media, πολλές γυναίκες ανεβάζουν στο Instagram την «αληθινή τους ζωή». ‘Ετσι εμφανίστηκαν γυναίκες που μιλούν ελεύθερα για τα ίχνη που άφησε η εγκυμοσύνη στο σώμα τους, που διηγούνται τις μαύρες νύχτες που περνούν, την κούραση, την ανησυχία, τις δυσκολίες του ζευγαριού, που φωτογραφίζουν.παιδιά που ουρλιάζουν στο σούπερ μάρκετ και κρεβάτια γεμάτα με χνουδωτά αρκουδάκια, κροκέτες ψαριού κατεψυγμένες ή παραβρασμένα μπιφτέκια στο φαγητό κλπ. Οι ίδιες άρχισαν να «πειράζουν» τις πιο δημοφιλείς φωτογραφίες στα social media. Εκεί βλέπουμε ότι στο ψυγείο δεν υπάρχουν μόνο τα τέλεια βιολογικά λαχανικά, αλλά κρύες μπύρες και στο σαλόνι τα έπιπλα είναι απεριποίητα. Στο μπλογκ της ανεβαίνουν και βίντεο με χαοτικά πρωινά που περνάει με τα παιδιά της 4 και 6 ετών και χιλιάδες μητέρες σχολιάζουν από κάτω, ευγνώμονες που κάποια τα λέει. «Προσπάθησα να κάνω τέλειες φωτογραφίες αλλά δεν τα κατάφερα ποτέ. Λατρεύω κάποιους λογαριασμούς στο Instagram αλλά εγώ ήθελα να απενοχοποιήσω τις μητέρες.Προσπαθώ να δείξω ότι η  μητρότητα είναι κάτι θετικό, αλλά ότι δεν πρέπει να πιάνει όλο το χώρο ή να μας βάζει σε πίεση».

Aπόσπασμα από iefimerida.gr

Πηγή:www.themamagers.gr

Μπαμπάδες που αφήνουν τις κόρες τους να… τους περιποιηθούν

Published Οκτώβριος 19, 2016 by sofiaathanasiadou

mpampas-kotsidakia4

Δεν υπάρχει κάτι που ένας πατέρας δεν θα έκανε για την μικρή του πριγκίπισσα. Θα έβγαιναν στο δρόμο ακόμα και με ροζ κορδέλες στα μαλλιά τους ή και φουρκέτες στα παχιά γένια τους.

Είμαστε περήφανοι για αυτούς τους μπαμπάδες και σίγουροι ότι πάντα θα δείχνουν υπέροχοι, με ή χωρίς τα ροζ φιογκάκια!

 

mpampas-steka

mpampa-kolie

mpampa-kolie2

mpampas-bammenos

mpampas-bammenos2

mpampas-bammenos3

mpampas-bammenos4

mpampas-kori

mpampas-kotsidakia1

mpampas-kotsidakia2

mpampas-kotsidakia3

mpampas-kotsidakia5

mpampas-kotsidakia6

mpampas-kotsidakia7

 

Πηγή:www.mpampades.eu

«Διώχτε» επειγόντως τα παιδιά σας από το σπίτι

Published Οκτώβριος 17, 2016 by sofiaathanasiadou

 

e791ab626e6785062374d45b25cc6e7f_xl

Η μητέρα μου ξέσπασε σε αναφιλητά, όταν ένα πρωινό, γύρω στα είκοσί μου χρόνια, της ανακοίνωσα την απόφασή μου να φύγω από το σπίτι και να μείνω μόνος.

Ο πατέρας μου με σκυθρωπό ύφος μου έδωσε να καταλάβω πως δε θα με δεχόταν πίσω αν το έκανα. Δεν ενέδωσα στον πλάγιο εκβιασμό, ήμουν αποφασισμένος να πάρω τη ζωή στα χέρια μου.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ το κλαμένο βλέμμα της μάνας, το πρωινό που μετακόμιζα. Από τη μία ήξερα πως έκανα το σωστό. Από την άλλη όμως μούδιαζα στην ιδέα της νέας προοπτικής. Εκείνο που δεν κατάλαβα ποτέ, ήταν γιατί η μητέρα έκανε τόσο μεγάλο θέμα το γεγονός πως μετακόμιζα στο δεύτερο σπίτι του κτήματος που βρισκόταν 20 μέτρα μακριά.

Για εκείνη, είτε πήγαινα στο διπλανό σπίτι, είτε σε διπλανό πλανήτη, η θλίψη ήταν ίδια. Έβλεπε ξεκάθαρα πλέον πως έκανα το πρώτο δειλό βήμα να ανοίξω τα φτερά μου και δε μπορούσε να συμφιλιωθεί με την ιδέα πως δεν θα την είχα πλέον ανάγκη. Ένας ανεξάρτητος άνδρας, θα έπαιρνε τη θέση του μικρού της που φρόντιζε και προστάτευε τόσα χρόνια. Κι αυτό την αποκαθήλωνε, εν μέρει, ως μητέρα, μηδένιζε το ρόλο της. Η έτσι νόμιζε.

Την πραγματική αλλαγή, την ένιωσα όταν άφησα το νησί, μετά από λίγο καιρό, για να κυνηγήσω τα όνειρά μου. Στη μεγάλη πόλη που πήγα και που δυσκολεύτηκα να προσαρμοστώ, δεν θα μου έπλενε τα ρούχα η μαμά, ούτε το φαγητό θα μου είχε στο τραπέζι. Θα έπρεπε να ρυθμίζω μόνος για την καθημερινότητά μου. όσα θεωρούσα δεδομένα. Εκείνοι θα έπαυαν να με φροντίζουν, να με συμβουλεύουν, να μου λένε τι να κάνω…

ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ; Αυτή ήταν η μαγική φράση: Είτε ευθέως είτε πλαγίως, οι γονείς μου, πάντα με καλή πρόθεση, έλεγχαν τη συμπεριφορά μου με λέξεις, εκφράσεις, αλλά και πλάγιες επιδοκιμασίες και αποδοκιμασίες. Ακόμα και με το βλέμμα με έκαναν να σταματάω όταν υπήρχε κίνδυνος να πληγωθώ, όταν έκανα κάτι που δεν θα αποδοκίμαζε ο νησιώτικος μικρόκοσμος. Μου παρείχαν μια αρρωστημένη ασφάλεια που δεν με αντιπροσώπευε.

Σε αρκετά μέρη της επαρχίας, πολλά «σόγια» λαϊκών κυρίως στρωμάτων, καταλαμβάνουν ολόκληρες συνοικίες. Στην Αθήνα, αντίστοιχα, οι «οικογενειακές πολυκατοικίες» δίνουν και παίρνουν. Λόγω της ανεπάρκειας κοινωνικών παροχών του ελληνικού κράτους, τα μέλη αυτών των οικογενειών αλληλοπροστατεύονταν και εξακολουθούν, δυστυχώς, να το κάνουν μέχρι και σήμερα από ανάγκη. Έτσι, εκτός από τους παραδοσιακούς ρόλους, καλούνται να παίξουν κι εκείνους του νοσοκόμου, του γηροκόμου, του νηπιαγωγού, του ψυχολόγου.

Αλλά δυστυχώς, μαζί με τους δυνατούς δεσμούς, φουντώνει και η εξάρτηση.

Έτσι, παράλληλα με αυτό το αξιέπαινο φαινόμενο, καλλιεργήθηκε κι εκείνο της καταπιεσμένης σκέψης και κοινωνικής συμπεριφοράς, που σε συνδυασμό με τις κακώς εννοούμενες παραδόσεις, δεν αφήνει πολλά νεότερα μέλη των οικογενειών αυτών να ανοίξουν τα φτερά τους και να τολμήσουν ή να υιοθετήσουν εύκολα οτιδήποτε νέο. Η νοοτροπία των μελών της ευρύτερης οικογένειας, σφυρηλατείται καθημερινά με ένα πανομοιότυπο αναχρονιστικό τρόπο, από τους πρεσβύτερους, που έχουν το «αλάθητο». Τα παιδιά καταπίνουν τις απορίες τους, δε συγκρούονται με το παράλογο, γίνονται παθητικοί αποδέκτες της «αυθεντίας των σοφών», επικροτώντας, έτσι, άθελά τους τη συντήρηση.

Η υπερπροστασία των παιδιών, τα καταδικάζει σε μελλοντικό διανοητικό μαρασμό. Οι γονείς εξασφαλίζοντας τους ένα αποστειρωμένο από μικρόβια περιβάλλον, δεν λαμβάνουν υπόψιν πως τα παιδιά τους δεν θα χρησιμοποιήσουν χειρουργική μάσκα βγαίνοντας εκεί έξω. Το απαίδευτο μυαλό τους δεν θα τους βοηθήσει να διακρίνουν τα εχθρικά από τα ωφέλιμα και απαραίτητα «μικρόβια» που ολοκληρώνουν την προσωπικότητα. Και οι αμήχανοι γονείς που το γνωρίζουν καλά αυτό, δεν τολμούν να αφήσουν τα παιδιά τους, επειδή ξέρουν μέσα τους πως δεν μπορούν να σταθούν μόνα, ακόμα και με διακριτική επίβλεψη. Ακόμα και όταν φεύγουν για σπουδές για λίγα χρόνια, σε άλλη πόλη, η επιρροή τους εξακολουθεί να κάνει ζημιά.

Οι κακουχίες των περασμένων δεκαετιών, έκανε πολλούς Έλληνες να θεωρήσουν ιερό καθήκον και απόδειξη αγάπης, να μην λείψει τίποτα στα παιδιά τους. Όμως αυτή η αγάπη-μπούμερανγκ τα πνίγει, μεταλλάσσοντας τα, μελλοντικά, σε ανώριμους πολίτες, που μαθαίνουν στην ακάματη επιβίωση.

Σε κάποιες περιπτώσεις εύπορων οικογενειών, τα παιδιά σπαταλούν το πατρικό χρήμα χωρίς να κοπιάζουν για την απόκτησή του, αφού δεν τα ενθάρρυναν ποτέ οι γονείς τους να δουλέψουν, έστω έναν από τους μήνες των θερινών διακοπών του σχολείου, ώστε να μάθουν να κολυμπούν στα ρηχά, με ασφάλεια. Και να πηγαίνουν σε πιο βαθιά νερά από μόνα τους, σαν πρόκληση.

Δυστυχώς τα περισσότερα ελληνόπουλά πνίγονται από τα πολλά σωσίβια που τους τυλίγουν οι γονείς τους και περιφέρονται σα ζόμπι διεκδικώντας δικαιώματα, χωρίς υποχρεώσεις. Και που πολύ σύντομα θα βρεθούν αδύναμοι και θλιβεροί σε κάποια διαδήλωση για την αδικία που τους επιβάλλει ο νέος πατερούλης, που λέγεται κράτος.

Το κακό όμως, δεν σταματάει εδώ.

Έχοντας μάθει λειτουργούν με αδύναμη κρίση, θα κληθούν να αποφασίσουν για τη χώρα τους πληγώνοντας ανεπανόρθωτα το συμπολίτη τους, με την ψήφο τους. Και ο αισχρός συνειρμός λέει πως αν η γενιά του πολυτεχνείου, που ήταν η γενιά της διανόησης, οδήγησε τη χώρα σε μια αδυσώπητη κρίση, τι επιφυλάσσει το μέλλον από τη σημερινή γενιά του I-PHONE, τη γενιά του «Γρηγορόπουλου», όπου παιδιά εύπορων οικογενειών επαναστατούν μόνο και μόνο επειδή τα έχουν όλα.

Όπου δεν υπάρχει χώρος για προσωπικά επιτεύγματα, που δεν τους επιτρέπουν να ταλαιπωρηθούν στη ζωή τους, να αγωνιστούν. Που οι γονείς τους κλείνουν γλυκά την πόρτα κρατώντας τα, όμως, μέσα. Που δεν τα αφήνουν μάθουν από τα λάθη τους. Που τα αναγκάζουν να δημιουργήσουν δικούς τους δαίμονες ώστε να μπορέσουν να διοχετεύσουν τη νεανική τους ενέργεια πολεμώντας τους.

Κάντε ένα δώρο ζωής στα παιδιά σας. Επικοινωνήστε μαζί τους, δείτε τις ανάγκες τους, βάλτε τα να δουλέψουν κάπου από νωρίς, δώστε τους τροφή για σκέψη.

Στείλτε τα να μείνουν για λίγο σε άλλες χώρες. Όχι για να γυρνάνε και να κοιτάζουν τα αξιοθέατα, αλλά να μείνουν σε οικογένειες, να δουν πως ζουν οι άνθρωποι, πώς σκέφτονται. Να καταλάβουν μια απλή αλήθεια. Πως η ανθρώπινη φύση είναι ίδια, πως υπάρχουν άπειρες νοοτροπίες, χιλιάδες απόψεις, δεκάδες όψεις του ίδιου νομίσματος.

Αφήστε τα να τσαλακωθούν, να ταλαιπωρηθούν, να μάθουν πως η ευτυχία αποκτιέται με καθημερινό αγώνα. Πως το χρήμα έχει ουσιαστική αξία όταν κερδίζεται κι όχι όταν χαρίζεται.

Δώστε τους ένα μάθημα ζωής. Και όταν επιστρέψουν διώχτε τα από το σπίτι, αλλά όχι από τη ζωή σας. Βοηθήστε τα να γίνουν ώριμοι και υπεύθυνοι άνθρωποι, να είναι κύριοι του εαυτού τους και όχι να περιμένουν από εσάς τα πάντα και κατά συνέπεια αργότερα από το κράτος, κυνηγώντας τη χίμαιρα του δημοσίου.

Μην τους στερείτε το πιο όμορφο παιχνίδι που έχουν πραγματικά ανάγκη, αλλά δεν το γνωρίζουν.

Facebook: Tzitzis Yannis

Διαβάστε περισσότερα: «Διώχτε» επειγόντως τα παιδιά σας από το σπίτι – iPaideia.gr

Μωρουδίλα: η πιο όμορφη μυρωδιά στον κόσμο

Published Οκτώβριος 13, 2016 by sofiaathanasiadou

 

dr-david-co%cc%82te-formation-medecine-sommeil-sleep-medicine-gatineau

Ποιος μπορεί να αντισταθεί στη θέα ενός μωρού, στην ενστικτώδη κίνηση να το πάρει αγκαλιά και να το γεμίσει φιλιά. Πέρα απ’ το γεγονός ότι όλα τα μωράκια είναι χάρμα οφθαλμών έτσι όπως είναι αφράτα και χαριτωμένα, ταυτόχρονα, είναι απόλαυση της όσφρησης!

Το κάθε ένα απ’ αυτά έχει τη δική του μοναδική, ξεχωριστή μυρωδιά, σαν δαχτυλικό αποτύπωμα κι όλα μαζί μοσχοβολάν το ίδιο -αγάπη και κάτι σαν καραμέλα, σαν κουλουράκι, σαν κέικ βανίλιας ή ένα φρεσκοφουρνιστό μπισκοτάκι. Δεν μπορούμε να είμαστε ακριβείς γιατί απλά δεν περιγράφεται με λέξεις. Το  σίγουρο πάντως είναι ότι η μυρωδιά αυτή είναι λαχταριστή κι ακαταμάχητη.

Σίγουρα θα έχετε διαπιστώσει ότι κάθε φορά που έρχεστε σε επαφή μ’ ένα μωρό, το ανιψάκι σας ή το παιδάκι μιας καλή σας φίλης, το πρώτο πράγμα που κάνετε είναι να το πάρετε αγκαλιά κι ασυναίσθητα  να χώσετε τη μύτη σας στο κεφαλάκι του ή στο λαιμουδάκι του και τραβήξετε βαθιές τζούρες μωρουδίλας. Όσο πιο μικρό το μωρό, τόσο πιο έντονη και μεθυστική η μυρωδιά του!

Αν δε, είναι το δικό σας μωράκι, δεν κάνετε κι άλλη δουλειά απ’ το να το ‘χετε αγκαλιά και να σνιφάρετε συνεχώς κι αδιαλείπτως. Σας έρχεται να το «φάτε» και  δικαίως. Μα δεν υπάρχει πιο όμορφη μυρωδιά σ’ ολόκληρο τον κόσμο απ’ αυτή ενός μωρού.

Πολλοί λένε ότι η φύση έχει προνοήσει κι έχει κάνει τα μωρά τόσο γλυκά με αυτή την εθιστική μυρωδιά ώστε όταν οι μαμάδες τα πρωτοκρατήσουν αγκαλιά τους να τα «ερωτευτούν» ευθύς αμέσως και να ξεχάσουν στο λεπτό τους πόνους της γέννας. Άλλωστε, με τη μύτη ερωτευόμαστε και γενικότερα. Είναι οι γνωστές φερομόνες που αν κι αόρατες κάνουν όλη τη δουλειά. Κι αργότερα, όταν μαμά και βρέφος θα επιστρέψουν σπίτι απ’ το μαιευτήριο, η ίδια αυτή ελκυστική κι «ανεβαστική» μυρωδιά θα βοηθήσει τη μάνα να αντέξει την αϋπνία, την όποια δυσκολία και την εξάντληση που θα πρωταγωνιστήσουν το πρώτο διάστημα.

Κάποιοι άλλοι, με πιο τετράγωνη λογική, λένε ότι τα μωρά μυρίζουν έτσι όμορφα γιατί πολύ απλά δεν μπορούν να ιδρώσουν. Οι ιδρωτοποιοί αδένες τους ενεργοποιούνται αργότερα. Λογικά ισχύει κι αυτό σε συνδυασμό με την παραπάνω άποψη ή και με πολλές άλλες που αφορούν στις ορμόνες της γέννας ή στη διατροφή του μωρού που στην αρχή αποτελείται αποκλειστικά από γάλα.

Η αλήθεια είναι ότι δε μας νοιάζει πού ακριβώς οφείλεται, εμείς απλά απολαμβάνουμε κι η απόλαυση αυτή εξηγείται κι επιστημονικά! Αμέ!

Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι όταν μυρίζουμε το δερματάκι ενός μωρού στέλνονται τέτοια σήματα στο κέντρο του εγκεφάλου μας που παράγουν ντοπαμίνη και προκαλούν ευδαιμονία και κύματα απόλαυσης. Τα παρομοιάζουν μάλιστα με αυτά που θα στέλνονταν αν εκεί που πεθαίναμε της πείνας, μας έφερναν μπροστά μας να φάμε ένα νόστιμο και λαχταριστό μπέργκερ. Άλλωστε, η αίσθηση της όσφρησης είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη γεύση.

Η όσφρηση κι η γεύση είναι χημικές αισθήσεις μιας και σε αντίθεση με τις υπόλοιπες τρεις που έχουν  συγκεκριμένα, απτά, ορατά ερεθίσματα, χρησιμοποιούν για πληροφοριοδότες τους αόρατες χημικές ουσίες. Οι τελευταίες, όταν γίνουν αντιληπτές απ’ τις δύο συγκεκριμένες αισθήσεις, τους γίνεται σπέσιαλ υποδοχή και μεταδίδονται στον εγκέφαλο τέτοια σήματα που εκείνο ανταπαντάει με ένα τσουνάμι οργανικών και συγκινησιακών αντιδράσεων.

Η όσφρηση λοιπόν κατέχει υψηλή θέση στο παρεάκι των πέντε αισθήσεων. Δεν είναι τυχαίο ότι οι αρωματοβιομηχανίες ακμάζουν ακόμα και σε δύσκολες οικονομικά περιόδους! Μερικές σταγόνες απ’ το άρωμά σου φτάνουν για να σου φτιάξει το κέφι. Αν οι μαμάδες  είχαμε τη δυνατότητα να κλείσουμε σε ένα κουτάκι αυτή τη μοναδική, μεθυστική μυρωδιά απ’ το δικό μας μικράκι, θα κάναμε χρυσές δουλειές!

Εδώ κυκλοφορούν στο εμπόριο αρώματα για μωρά κι υπάρχει κόσμος που τ’ αγοράζει. Αφήνω στην άκρη κατά πόσο είναι ασφαλές να ψεκάσεις με άρωμα το ευαίσθητο δερματάκι του μωρού σου και θα μείνω στο παράδοξο του θέματος. Γιατί να θέλει κάποιος να βάλει ένα φτιαχτό άρωμα στο μωρό του όταν το ίδιο έχει το καλύτερο εκ φύσεως; Πραγματικά στερείται λογικής.

Καταρχάς είναι απ’ τα λίγα πράγματα που είναι δωρεάν και προκαλούν τόσο έντονη ευχαρίστηση. Επιπλέον, όλοι έχουμε κάποιον δικό μας άνθρωπο, αδερφή, ξαδέρφη, φίλη κολλητή, που έχει ένα αξιολάτρευτο μωράκι που μας «σέρνει απ’ τη μύτη» και γουστάρουμε με τρέλα. Ας εκμεταλλευτούμε λοιπόν, με την καλή έννοια, αυτή τη δυνατότητα, ας το πάρουμε αγκαλίτσα να ξεκουράσουμε και τη μαμά του κι εμείς ας απολαύσουμε σνιφάρισμα!

Επιμέλεια Κειμένου Έφης Φωτεινού: Πωλίνα Πανέρη

Πηγή: www.pillowfights.gr

Το βιβλίο που μεγαλώνει μαζί με την κοιλιά της εγκύου!

Published Σεπτεμβρίου 25, 2016 by sofiaathanasiadou

 

mother-book

Της Ήρας Ανδρέου

Πώς θα σας φαινόταν αν σας έλεγε κάποιος ότι οι εννέα μήνες της εγκυμοσύνης σας μπορούν να γίνουν ένα ωραιότατο τρισδιάστατο βιβλίο που θα αναπαριστά την εξέλιξη της; Ένα βιβλίο δηλαδή που θα μεγαλώνει και θα στρογγυλεύει μαζί με την ίδια σας την κοιλιά; Μάλλον παραμύθι! Ε, λοιπόν, Ιάπωνες επιστήμονες κατάφεραν να κάνουν το παραπάνω παραμύθι πραγματικότητα με τον τίτλο “Mother Book”. Το “Mother Book” είναι ένα τρισδιάστατο βιβλίο αφιερωμένο σε όλες τις μέλλουσες μαμάδες και το πρώτο βιβλίο στον κόσμο που κάνει μία εγκυμοσύνη κάτι παραπάνω από ρεαλιστική καθώς οι σελίδες του και το πάχος του μεγαλώνουν στο πέρασμα του χρόνου ακολουθώντας την κοιλιά της εγκύου! Το εν λόγω βιβλίο δεν αποτελεί ακόμη ένα εγχειρίδιο συμβουλών επάνω στο θαύμα της εγκυμοσύνης και της μητρότητας αλλά έναν “συνοδοιπόρο” που αποτυπώνει με τον πιο ρεαλιστικό τρόπο το χρονικό της κάθε εγκυμοσύνης. Η δημιουργία του διαρκεί εννέα μήνες, όσο δηλαδή και ο χρόνος μιας εγκυμοσύνης ενώ το φινάλε του σας υπόσχεται την μεγαλύτερη συγκίνηση της ζωής σας!

 

Πηγή: www.babyads.gr