Αρχείο

All posts for the day 20 Σεπτεμβρίου 2016

Πόσα παιδιά έχετε; «Τρία. Ένα γιο, μια κόρη και τον άντρα μου»

Published Σεπτεμβρίου 20, 2016 by sofiaathanasiadou

Tenderness

Πόσα παιδιά έχετε; Ρωτώ την κυρία δίπλα μου που κάθεται και παρακολουθεί την θεατρική παράσταση στο σχολείο. «Τρία» μου απαντά. «Τι τάξη πάνε» συνεχίζω την ανάκριση.

«Το ένα, το αγόρι τελειώνει το λύκειο, το άλλο είναι πάνω στη σκηνή – σαν την κόρη μου δηλαδή δεκατριών- και το μεγαλύτερό μου είναι ο άντρας μου».

Την κοιτάω και γελάω. Πράγματι οι άντρες είναι τα μεγάλα μας παιδιά. Ποτέ δεν μεγαλώνουν. Παρόλο που μπορεί να είναι δύο μέτρα, αρρενωποί, να στύβουν τα  σίδερα, να σηκώνουν στους ώμους τους όλα τα βάρη, παραμένουν παιδιά. Με την καλή έννοια πάντα.

Αρρωσταίνουν με δέκατα, πέφτουν στο κρεβάτι του θανατά. Δεν είναι ότι φοβούνται, μάλλον ζητούν την έξτρα περιποίηση, αυτή που τους παρείχε η μητέρα τους. Μια γρίπη και τους κουρελιάζει ψυχολογικά. Ζητούν την υποστήριξη, το χάδι, τον καλό λόγο όπως ακριβώς έκανε η μάνα τους όταν ήταν μικρά παιδιά.  Γκρινιάζουν σαν μωρά, πολύ γλυκά, αλλά τόσο κουραστικά. Θέλουν pampering, δηλαδή φροντίδα και προδέρμ. Γιατί έτσι τους μεγάλωσε η μητέρα τους. Το μεγάλωμα των αγοριών διαφέρει από το μεγάλωμα των κοριτσιών στην Ελλάδα.

Οι Ελληνίδες μάνες ειδικότερα οι  της παλιάς γενιάς, ανάθρεψαν τα αγόρια τους ξεχωριστά. Κάτι σαν αυτό που λένε στην Κρήτη, έχω δυο κορίτσια και ένα παιδί (παιδί είναι μόνο το αγόρι).  Η αλληλεξάρτηση μάνας και γιου μοναδική. Η μάνα πάνω από το αγόρι σε όλα τα επίπεδα. Η μάνα αποφάσιζε για την γυναίκα που θα παντρευτεί, εξάλλου καμία γυναίκα δεν ήταν αρκετά επαρκής για να σταθεί στο πλευρό του κανακάρη της. Η μάνα αποφάσιζε για το που θα μείνει το παιδί με την γυναίκα του. Η μάνα πάντα έφτιαχνε καλύτερα τον μουσακά από ότι η σύζυγος, η μάνα πάντα είχε τον πρώτο λόγο στο ζευγάρι.  Δεν έκανε παιδιά το ζευγάρι, «αυτή φταίει, η στέρφα». Διαφύλαττε τη σχέση της με τον γιό της  no matter what!

Κάπως έτσι γίνεται και με τα βαφτίσια. Το πρώτο παιδί που θα γεννηθεί πρέπει οπωσδήποτε να πάρει το όνομα ή της μητέρας ή του πατέρα του συζύγου. Θα μου πείτε, αυτά συνέβαιναν παλιά. Τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει.  Δεν έχουν αλλάξει και τόσο. Ας μην κρυβόμαστε. Βαφτίσεις δεν έχουν γίνει διότι τσακώθηκε η νύφη με την πεθερά μέσα  στην εκκλησία, μανάδες δεν μιλάνε στους γιους τους επειδή αυτοί σήκωσαν κεφάλι και πάνε κόντρα στην μανούλα.

Οι Ελληνίδες μάνες με τα αγόρια τους έχουν ένα κόλλημα. Ακόμα και αυτές οι μάνες που αποκαλούν τον εαυτό τους «μοντέρνες» και πιστέψτε με έχω άπειρα παραδείγματα γύρω μου. Όχι στο κορίτσι, ναι στο αγόρι. Έτσι ενηλικιώνονται κάνουν οικογένεια και η γυναίκα τους πρέπει να αναλάβει και τον ρόλο της μάνας του συζύγου. «Πάρε τηλέφωνο την μάνα μου να σου πει πως φτιάχνουν το κατσικάκι στο φούρνο με πατάτες». Το τηλέφωνο χτυπά, άσχετες ώρες ακόμα και αργά το βράδυ για να μάθει η μαμά τι κάνει ο γιος της,  αν και είχαν μιλήσει το πρωί για καλημέρα το μεσημέρι και το απόγευμα.  Ο γιος βέβαια, κοντά στα πενήντα, δίνει πλήρη αναφορά.

Επεμβατική με τον τρόπο της, χρησιμοποιώντας  αθέμιτα μέσα. Τα συναισθήματα» Με ξέχασες τώρα που παντρεύτηκες! Είσαι καλά; Ανησύχησα…».

Έτσι εμείς αναλαμβάνουμε και τον ρόλο της μανούλας τους. Όχι δεν είναι κακό. Τους ανθρώπους που αγαπάμε τους φροντίζουμε, τους προσέχουμε νοιαζόμαστε για αυτούς, χωρίς κανένα αντάλλαγμα.

Όμως μήπως κατά βάθος προσπαθούμε να πάρουμε τον ρόλο της μάνας του άντρα μας ώστε κάποια στιγμή  να κοπεί ο ομφάλιος λώρος; Μήπως βλέπουμε ότι ο άντρας μας πρέπει πια να ανεξαρτητοποιηθεί και να ενηλικιωθεί;

Πηγή: www.themamagers.gr

Απογευματινή μελέτη: Συμβουλές για να μην εξαντληθούν ούτε τα παιδιά, ούτε εσείς

Published Σεπτεμβρίου 20, 2016 by sofiaathanasiadou

what-is-the-quality-most-parents-want-to-teach-their-children-study-reveals-parenting-trends

Aκούστε τα παιδιά σας, βοηθήστε τα στην αυτοσυγκέντρωση και κάντε το διάβασμα στο σπίτι παιχνίδι!

Εχουμε πια μπει στη νέα σχολική χρονιά και είναι πολύ πιθανό το θέμα της απογευματινής μελέτης των μαθημάτων των παιδιών να έχει ήδη γίνει το μεγαλύτερο αντικείμενο διαφωνιών μαζί τους στο σπίτι. Μην ξεχνάτε φυσικά ότι στο σύγχρονο ανταγωνιστικό αλλά και αβέβαιο περιβάλλον οι μαθητές αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα υπερφορτωμένα προγράμματα, με αποτέλεσμα να νιώθουν κυριολεκτικά εξαντλημένοι καθώς προχωρά η σχολική χρονιά.

Επειδή λοιπόν σε κανέναν δεν αρέσουν οι συχνοί καβγάδες, θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι, εκτός από τη διάθεση, ένα παιδί πρέπει να αποκτήσει και τις κατάλληλες δεξιότητες για να διαβάζει σωστά και να αποδίδει σύμφωνα με τις δυνατότητές του.

Συμβουλές απογευματινής μελέτης

Οι εντάσεις, τα νεύρα και οι υστερίες δεν οδηγούν πουθενά.

– Να ακούμε τη γνώμη και τους προβληματισμούς των παιδιών μας στο θέμα «μελέτη». Να είμαστε θετικοί μαζί τους και να τα επαινούμε όχι μόνο όταν τελειώνουν τα μαθήματά τους, αλλά και όταν περατώνουν μόνα τους άλλους μικρότερους στόχους. Ετσι, μαθαίνουν και τα ίδια από πολύ νωρίς ότι είμαστε δίπλα τους στην εκπλήρωση τόσο των μεγάλων στόχων όσο και των μικρών.

– Να τα βοηθήσουμε να μάθουν να οργανώνονται κυρίως σε επίπεδο διαχείρισης του χρόνου τους. Ενας εβδομαδιαίος πίνακας με σημειωμένα τα μαθήματα που πρέπει να γίνονται στο σπίτι κάθε μέρα (με τα πιο δύσκολα νωρίς, τα πιο εύκολα αργότερα) θα βοηθούσε πολύ.

– Να σιγουρευτούμε ελέγχοντάς τα ότι είναι σε θέση να υπολογίσουν από μόνα τους πόση ώρα τούς χρειάζεται για να τελειώσουν ένα μάθημα ή μια εργασία ικανοποιητικά. Ετσι θα μπορούν να προγραμματίζουν σωστά και θα μάθουν τελικά αυτό που οι ειδικοί αποκαλούν «αυτοοριοθέτηση». Φυσικά, κάθε παιδί πρέπει να ακολουθεί τον δικό του τρόπο μελέτης. Με τη διακριτική δική μας παρακολούθηση, θα πρέπει να γίνεται η όλη διαδικασία και αποδοτική και ευχάριστη (οφείλουμε να το κατανοήσουμε κι εμείς αυτό).

– Να τα πείσουμε ότι το διάβασμα δεν είναι υπόθεση της τελευταίας στιγμής. Είναι προτιμότερο το καθημερινό διάβασμα έστω και από λίγο αντί του εξοντωτικού το τελευταίο βράδυ. Οσο μικρότερα μάθουν όρια και περιορισμούς στον εαυτό τους τόσο λιγότερο θα δυσκολευτούν μεγαλώνοντας, τότε που οι σχολικές απαιτήσεις μοιάζουν -και είναι- δυσβάστακτες. Τη συνέπεια και τη σταθερότητα πρέπει να τις αντλούν βλέποντας τη δική μας καθημερινότητα. Εμείς είμαστε τα πρότυπά τους. Στα δικά μας χνάρια βαδίζουν.

– Να βοηθήσουμε την αυτοσυγκέντρωσή τους. Ενας μικρός μαθητής χρειάζεται ένα διάλειμμα κάθε 20-30 λεπτά, ενώ αυτός του Γυμνασίου κάθε 40-50 λεπτά.

– Να κάνουμε το διάβασμα ενός δύσκολου μαθήματος πιο διασκεδαστικό, επιτρέποντας μικρά διαλείμματα για να ασχοληθούν λίγο με μια αγαπημένη ασχολία ή παιχνίδι.

– Να τους προτρέψουμε να μάθουν -και να συνηθίσουν- να χρησιμοποιούν λεξικό, το οποίο θα τα βοηθήσει να μάθουν και σωστή ορθογραφία.

– Να τα ενθαρρύνουμε να βρουν ένα σύστημα που θα τονίζει τα σημαντικά σημεία σε καθετί που διαβάζουν (π.χ. να υπογραμμίζουν ή να κάνουν σημειώσεις στο περιθώριο ή να χρησιμοποιούν διαφορετικά χρώματα για να τονίσουν σημαντικές ημερομηνίες, μαθηματικούς τύπους, δύσκολες ορθογραφικά λέξεις κ.λπ.). Μια άλλη ιδέα είναι να κολλούν σημαντικές σημειώσεις στον τοίχο μπροστά στο γραφείο τους. Ετσι θα απομνημονεύουν καλύτερα όσα διαβάζουν.

– Να συνηθίσουν κάθε 15 μέρες να κάνουν μια επανάληψη της ύλης που διδάχτηκαν την περίοδο αυτή (πολλοί εκπαιδευτικοί -οι περισσότεροι- το εντάσσουν πάντα στο πρόγραμμά τους).

– Να τους επιτρέπουμε μία στις τόσες να διαβάζουν με άλλα παιδιά της τάξης τους. Θα μπορούν έτσι να βλέπουν και να αντιγράφουν μεθόδους οργάνωσης των συμμαθητών τους.

– Να μην αρχίσουμε τις φωνές αν όλα τα παραπάνω δεν εφαρμοστούν στο σύνολό τους ή δεν εφαρμοστούν άμεσα. Το θέμα είναι να αντιληφθούν την ανάγκη της οργανωμένης μελέτης. Mετά όλα μπορούν να διορθωθούν και να λυθούν με συζήτηση.

– Με αγάπη, υπομονή και συνεχή επιβράβευση των προσπαθειών τους χτίζουμε τις βάσεις των σχέσεων με τα παιδιά μας, αλλά και τα οπλίζουμε με το βασικότερο εφόδιο που θα πρέπει να έχουν σε όλη τους τη σχολική εμπειρία: να μαθαίνουν να αντλούν και να επεξεργάζονται τη σωστή πληροφόρηση με τον πιο σωστό και τον πιο αποτελεσματικό τρόπο, αλλά, κυρίως, χωρίς να κουράζονται και να αγχώνονται.

Της Χαράς Καραμήτσου
(λογοπεδικός, M.R.C.S.L.T.)
charakaramitsou@ath.forthnet.gr

 

Πηγή:www.protothema.gr