Αρχείο

All posts for the day 6 Ιουνίου 2016

Πότε μίλησε, πότε περπάτησε και τι τρώει το παιδί σου – και πόσο δεν με νοιάζει

Published Ιουνίου 6, 2016 by sofiaathanasiadou

27876-eidikos_590_2015_12_10_15_52_24_b

Παιδικό καλοκαιρινό πάρτι, σε σπιτικό κήπο. Από αυτά  τα πάρτι που τα τρίχρονα, πεντάχρονα – μέχρι εκεί, τρέχουν αλαλιασμένα πέρα δώθε, ουρλιάζουν και γενικώς λυσσάνε με την βοήθεια κλόουν και γενικά έμπειρων ανθρώπων που τα φέρνουν σε μια σειρά ώστε η δόλια η μάνα να πάρει μια ανάσα.

Τα δικά μου έχουν αμοληθεί το γρασίδι και μαζί με άλλα δέκα παιδάκι έχουν κρεμαστεί σαν τσαμπιά από ένα δέντρο. Τα κοιτάζω ήρεμη, τα πάντα είναι ασφαλή, όμορφα και ηλιόλουστα και οι μαμάδες είναι έτοιμες να πάρουν την πρώτη ανάσα, και να πιουν έναν χυμό ή να τσιμπήσουν κάτι από τον μπουφέ. Με την άκρη του ματιού βλέπω μια θέση άδεια σε έναν ψάθινο καναπέ και αφού γεμίσω το πιάτο μου με διάφορες λιχουδιές βιαστικά, μην χάσω τη θέση, ορμάω και κάθομαι. Στην παρέα είναι άλλες 6 μαμάδες οι οποίες απολαμβάνουν τη σκιά και την προσωρινή ηρεμία τους.  Είμαι έτοιμη να ενταχθώ στη παρέα και να ανταλλάξω δυο τρεις ανώδυνες κουβέντες, όταν ο μικρός μου έρχεται τρέχοντας πάνω μου, με τα χέρια μέσα στα χώματα για να του τα σκουπίσω.  Τον καθαρίζω με ένα μωρομάντιλο και τότε μια μαμά που κάθεται δίπλα μου με ρωτά ευγενικά διάφορα για τον μικρό.

Στην αρχή θεωρώ ότι η συζήτηση είναι φυσιολογική όταν ξαφνικά αρχίζω να δέχομαι πυρά ερωτήσεων, μάλλον γιατί ήμουν καλοπροαίρετη και δεν περίμενα την συνέχεια…

Μιλάει καθαρά βλέπω ε; Πότε μίλησε για πρώτη φορά; Ποια ήταν η πρώτη του λέξη, α εμάς είπε μαμά και μετά γιαγιά, τον μπαμπά του καθόλου. Τρώει όλο του το φαγητό; Εμάς ναι, και φρούτα και λαχανικά. Περπάτησε γρήγορα; Εμένα περπάτησε πιο νωρίς και ο γιατρός είπε ότι δεν έχει ξαναδεί τέτοιο πράγμα ποτέ. Ενώ η μικρή μου έχει αργήσει. Ά έχετε και κοριτσάκι; Αυτό πότε πρωτομίλησε; Τί; Δεν θυμάστε; Α εγώ κρατάω ένα μικρό ημερολόγιο όπου σημειώνω όλα όσα έκαναν με τις ημερομηνίες πέρα απ΄τα βίντεο που τραβάω με το κινητό. Τώρα ψάχνουμε σε ποιο νηπιαγωγείο θα τον πάμε. Εσείς όχι; Μα γιατί είναι πολύ σημαντικό το καλό νηπιαγωγείο. Και ήδη σκεφτόμουν να τον πάω να κάνει γιόγκα για μωρά. Γελάτε ή μου φαίνεται; Μα γιατί; Λένε όλοι ότι κάνει πολύ καλό στα παιδιά και τα φέρνει κοντά με τη μουσική. Εσάς κάνει κάποια δραστηριότητα; Είναι ό,τι καλύτερο τα παιδιά να κάνουν δραστηριότητες από μικρά. Και για πείτε μου, γράφει λεξούλες. Εμένα το Α, το αρχικό του δηλαδή, από το Αντρέας. Αλήθεια πως τα λένε τα παιδιά σας; Μαρία; Της πεθεράς σας ε;

Κόντεψα να τρελαθώ ειλικρινά. Στο μυαλό μου ήρθε εκείνη η ελληνική ταινία με τον Σταυρίδη που έλεγε διαρκώς «αχ και δεν με νοιάζει». Επιθυμούσα διακαώς να της το πετάξω στη μούρη, ή έστω να σηκωθώ από τον καναπέ. Τότε άκουσα από την άλλη άκρη του κήπου ένα σπαρακτικό «μαμάααα». Κοίταξα καλά και ήταν η μικρή μου που είχε σκοντάψει και έκλαιγε γοερά. Δεν ξέρω αν ξαναχάρηκα ποτέ που είδα το παιδί μου να πέφτει και να κλαίει. Πετάχτηκα από τον καναπέ για να τρέξω κοντά της και δεν ξαναγύρισα ποτέ.

Πηγή:www.themamagers.gr

Advertisements

«Βλαστοκύτταρα», μια μεγάλη απάτη;

Published Ιουνίου 6, 2016 by sofiaathanasiadou

baby_590_2014_9_19_13_20_33_b

Του Μιχαλη Πιτσιλιδη

Χιλιάδες γονείς κάθε χρόνο πληρώνουν τις ιδιωτικές τράπεζες βλαστοκυττάρων προκειμένου να εξασφαλίσουν την υγεία των παιδιών τους, αν κάποιο σοβαρό νόσημα εμφανιστεί στο μέλλον. Δεν γνωρίζουν, όμως, ότι τα βλαστοκύτταρα αυτά ιατρικώς αποκλείεται να χρησιμοποιηθούν στο παιδί τους, ότι σε ποσοστό έως 70% το αίμα που συλλέγεται πρέπει να απορριφθεί και ότι, στην πράξη, η προσφυγή σε ιδιωτικές τράπεζες μειώνει σημαντικά τις πιθανότητες να βρεθούν κατάλληλα βλαστοκύτταρα από άλλα παιδιά, αν κάποτε τα χρειαστούν για το δικό τους.

Τα τελευταία χρόνια μια νέα επιχειρηματική δράση αναπτύσσεται ραγδαία στην Ελλάδα. Πρόκειται για τις ιδιωτικές τράπεζες βλαστοκυττάρων, όπως είναι γνωστές στο ευρύ κοινό. Είναι χαρακτηριστικό ότι η χώρα μας διαθέτει ήδη το 20% των ιδιωτικών τραπεζών που λειτουργούν παγκοσμίως! Σε συνεργασία αποκλειστικά με ιδιωτικά μαιευτήρια, οι τράπεζες αυτές προωθούν στους εξαιρετικά ευάλωτους γονείς την ιδέα να διαφυλάξουν βλαστοκύτταρα (ο σωστός όρος είναι στελεχιαία κύτταρα ή αρχέγονα αιμοποιητικά κύτταρα – δεν πρόκειται για βλαστοκύτταρα) συλλέγοντας αίμα από τον ομφάλιο λώρο κατά τον τοκετό, με σκοπό να αντιμετωπιστούν αύριο σοβαρά προβλήματα υγείας των παιδιών τους, όπως π.χ. η λευχαιμία. Για τη διαδικασία λήψης, επεξεργασίας και φύλαξης, οι γονείς πληρώνουν περισσότερα από 2.000 ευρώ. Τα μισά περίπου αποτελούν αμοιβές μεσαζόντων.

Στην πραγματικότητα, όμως, από ιατρική άποψη αποκλείεται εντελώς η χρήση αυτών των κυττάρων για τα παιδιά στα οποία «ανήκουν», σε κάθε περίπτωση κακοήθους αιματολογικής νόσου, όπως η λευχαιμία! Η αυτόλογη, όπως λέγεται, μεταμόσχευση είναι άχρηστη επειδή και τα κύτταρα που έχουν φυλαχθεί θα εξελιχθούν αργότερα σε λευχαιμικά. Επομένως το άρρωστο παιδί δεν θα ωφεληθεί ποτέ από τα δικά του κύτταρα που φυλάσσονται(;) κάπου κατεψυγμένα. Θα χρειαστεί, προκειμένου να θεραπευτεί, κύτταρα από άλλο παιδί. Πώς και πού θα βρεθούν αυτά;

Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να εντοπιστούν συμβατά κύτταρα. Ωστόσο, οι ιδιωτικές τράπεζες δεν ασχολούνται με την ιστοσυμβατότητα των κυττάρων που φυλάσσουν. Με τον τρόπο αυτό δεν συμμετέχουν στην παγκόσμια δεξαμενή μοσχευμάτων και μειώνουν τις πιθανότητες εύρεσης του κατάλληλου μοσχεύματος για όλους! Δεν βοηθούν, δηλαδή, κανένα παιδί – ούτε καν αυτό για το οποίο πλήρωσαν οι γονείς. Οπως μας διαβεβαίωσε ο ειδικός συνεργάτης της τράπεζας βλαστοκυττάρων του Ιδρύματος Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών, κ. Ανδρέας Παπασάββας, καμία ιδιωτική τράπεζα δεν συμμετέχει στο διεθνές δίκτυο αναζήτησης netcord. Τελικά, στην πράξη, αυτό που κάνουν οι ιδιωτικές τράπεζες είναι να βλάπτουν τη δημόσια υγεία, καθώς αποσύρουν τα κύτταρα που συλλέγουν από την παγκόσμια δεξαμενή μοσχευμάτων, με αποτέλεσμα να δυσχεραίνεται το έργο της ανεύρεσης. Οταν οι γονείς ανακαλύψουν ότι ναι μεν πλήρωσαν τις 2.000 ευρώ, αλλά δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν το αίμα του παιδιού τους για τη θεραπεία της λευχαιμίας του, θα είναι πολύ αργά…

Παράλληλα, από τα ΜΜΕ γίνεται μια συστηματική προβολή τού θέματος, στην οποία εμπλέκονται δυστυχώς και γιατροί «διεθνούς κύρους». Στο πλαίσιο αυτό, έως και καρδιές παραγόμενες από βλαστοκύτταρα βρίσκονται προ των πυλών (της φαντασίας!) οπότε η ψυχολογική πίεση προς τους γονείς διαρκώς αυξάνεται.

Από ηθικής, τέλος, απόψεως, η λογική των ιδιωτικών τραπεζών βλαστοκυττάρων εισάγει τους νόμους της αγοράς στο χώρο μοναδικών βιολογικών προϊόντων, καταργώντας την αρχή της αλληλεγγύης, όπως ισχύει, άλλωστε, στην αιμοδοσία ή τις μεταμοσχεύσεις οργάνων. Κανείς δεν δίνει αίμα με στόχο να φυλαχθεί για τον εαυτό του. Καλύπτει ανάγκες άλλων, οι οποίοι θα καλύψουν τις δικές του αν χρειαστεί.

Οι ευθύνες του υπουργείου Υγείας

Ασφαλείς δημοσιογραφικές πληροφορίες φέρουν το υπουργείο Υγείας εμπλεκόμενο σε μια διαδικασία με τελικό σκοπό την κάλυψη των εξόδων διατήρησης βλαστοκυττάρων από τα ασφαλιστικά Ταμεία. Η δαπάνη θα ξεπεράσει τα 100 εκατ. ευρώ το χρόνο. Κάτι τέτοιο, αν συμβεί, θα είναι παγκόσμια πρωτοτυπία, καθώς οι περισσότερες χώρες κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Στη Γαλλία είναι απαγορευμένη η λειτουργία ιδιωτικών τραπεζών, ενώ αυστηρή σχετική ρύθμιση εισάγεται στην ισπανική νομοθεσία. Ακολουθούν και άλλες χώρες, ενώ, αντίθετα, ανεξέλεγκτη είναι η κατάσταση στην Ελλάδα, την Κύπρο αλλά και την Αγγλία, συχνά μέσω πολλών τραπεζών – επιχειρήσεων πίσω από τις οποίες ανακαλύπτει κανείς τους ίδιους ιδιοκτήτες.

Αρκούν 5.000 συλλογές

«Στην πράξη, η Ελλάδα χρειάζεται περίπου 5.000 συλλογές (και όχι 100.000 το χρόνο!) στις ήδη λειτουργούσες δημόσιες τράπεζες, ώστε να καλύψει τις ανάγκες όλου του πληθυσμού. Στατιστικά, δηλαδή, με τον αριθμό αυτό καλύπτεται κάθε ιστολογικός τύπος», εξηγεί ο κ. Α. Παπασάββας. Αν, λοιπόν, το υπουργείο Υγείας χρηματοδοτήσει 3-4 δημόσιες τράπεζες με το ένα δέκατο των χρημάτων που σχεδιάζει να δωρίσει στις ιδιωτικές, μέσω των ασφαλιστικών Ταμείων, η Ελλάδα θα είναι διεθνώς πρωτοπόρος και κάθε παιδί θα βρίσκει το μόσχευμα που του χρειάζεται, στη δύσκολη ώρα. Αντ’ αυτού, οργανωμένα συμφέροντα προσπαθούν να στραγγαλίσουν τη δημόσια τράπεζα.

Τι θα έπρεπε να κάνει το υπουργείο Υγείας; Να δημιουργήσει και άλλες δημόσιες τράπεζες, να απαγορεύσει τη λειτουργία των ιδιωτικών και να υποχρεώσει τα ιδιωτικά μαιευτήρια να συνεργάζονται με αυτές, σύμφωνα με τις διεθνείς προδιαγραφές, εφόσον και οι γονείς το επιθυμούν, αμειβόμενα (αν πρέπει…) μόνο για τη διαδικασία λήψης του αίματος με ένα συμβολικό ποσόν το οποίο, βεβαίως, θα πρέπει να καλύπτουν τα ασφαλιστικά Ταμεία.

Πηγή:www.kathimerini.gr