Αρχείο

All posts for the month Ιουνίου 2016

Παιδόφιλος άρπαξε 9χρονο κοριτσάκι

Published Ιουνίου 30, 2016 by sofiaathanasiadou

eg2

 

Στη δημοσιότητα δίνονται, κατόπιν σχετικής Διάταξης της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αμαλιάδας, τα στοιχεία ταυτότητας και οι φωτογραφίες 37χρονου Έλληνα σε βάρος του οποίου ασκήθηκε ποινική δίωξη για απόπειρα βιασμού και απόπειρα αποπλάνησης παιδιού, που δεν συμπλήρωσε τα 12 έτη και συνελήφθη στις 21 Ιουνίου 2016, από αστυνομικούς του Τμήματος Ασφαλείας Αμαλιάδας, με ένταλμα σύλληψης του οικείου Ανακριτή.

Συγκεκριμένα πρόκειται για τον:

ΑΤΤΙΚΟ–ΓΙΔΟΓΙΑΝΝΗ Χρήστο του Παναγιώτη και της Αθανασίας, γεννηθέντα το 1979 στην Αμαλιάδα Ηλείας

Η συγκεκριμένη δημοσιοποίηση, χρονικής διάρκειας δύο μηνών, σύμφωνα με τη σχετική Εισαγγελική Διάταξη, αποσκοπεί στην προστασία του κοινωνικού συνόλου, των ανηλίκων, καθώς και προς ευχερέστερη πραγμάτωση της αξίωσης της Πολιτείας για τον κολασμό των παραπάνω αδικημάτων.

 

Στο πλαίσιο αυτό, παρακαλούνται οι πολίτες να επικοινωνούν με τους τηλεφωνικούς αριθμούς 26220-38232 και 26220-24101 του Τμήματος Ασφαλείας Αμαλιάδας, για την παροχή οποιασδήποτε σχετικής πληροφορίας. Σημειώνεται ότι διασφαλίζεται η ανωνυμία και το απόρρητο της επικοινωνίας .

Το χρονικό της σύλληψής του

Το 9χρονο κοριτσάκι έφυγε το πρωί της 21ης Ιουνίου από το σπίτι του για γειτονικό συγγενικό του σπίτι. Εκείνη την ώρα περνούσε από τον δρόμο ο 37χρονος, ο οποίος με το που είδε το παιδάκι, όρμησε εναντίον του, το άρπαξε από τον λαιμό με το χέρι και προσπάθησε να το φιλήσει στο στόμα.

Το κοριτσάκι αντιστάθηκε και άρχισε να φωνάζει και ο δράστης, παράτησε την προσπάθειά του και τράπηκε σε φυγή.

Μετά από αναζητήσεις της Αστυνομίας που κλήθηκε στο σημείο, ο δράστης εντοπίστηκε και συνελήφθη. Από την έρευνα των Αστυνομικών προέκυψε, πως ο δράστης, έχει συλληφθεί και άλλες φορές στο παρελθόν για παρόμοιες πράξεις και προφυλακίστηκε.

 

Πηγή:news247.gr

Advertisements

Ξέρεις ποια χώρα έχει τους πιο δυστυχισμένους γονείς στο κόσμο;

Published Ιουνίου 30, 2016 by sofiaathanasiadou

Screen-shot-2011-09-04-at-11.56.25-AM-1200x800_c

Επιμέλεια: Ήρα Ανδρέου

Ας ξεκινήσουμε από τα καλά νέα: Όσοι έχουν παιδιά δεν είναι λιγότερο ευτυχισμένοι από εκείνους που δεν έχουν. Και τώρα, τα άσχημα νέα: Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του Αμερικανικού Οργανισμού CCF (Council on Contemporary Families) οι περισσότεροι γονείς στην Αμερική θεωρούν ότι πληρώνουν ένα “πρόστιμο ευτυχίας” απέναντι στα παιδιά τους ιδίως όταν συγκρίνουν τους εαυτούς τους με γονείς άλλων ευρωπαϊκών χωρών, όπως η Νορβηγία και η Ουγγαρία.

Τι στο καλό συμβαίνει στις ΗΠΑ και οι άνθρωποι θεωρούν ότι η ευτυχία μειώνεται όταν γίνεσαι γονιός; Οι ερευνητές εξέτασαν αρχικά μία σειρά παραμέτρων όπως το μέγεθος της οικογένειας και τις “απρογραμμάτιστες” γεννήσεις για να καταλήξουν γρήγορα στο συμπέρασμα πως κανένα από τα παραπάνω δεν σχετιζόταν με την δυσφορία που αισθάνονται οι Αμερικανοί γονείς. Όταν εν συνεχεία εξέτασαν συγκεκριμένες κυβερνητικές πολιτικές, όπως η διάρκεια της γονεϊκής άδειας και το επίδομα μητρότητας, τότε διαπίστωσαν ότι οι κακές πολιτικές αποτελούν τον κύριο ένοχο για την δυστυχία των Αμερικανών. Όπως σημείωσαν μάλιστα σε σχετική έκθεσή τους: “Οι αρνητικές επιπτώσεις της ιδιότητας του γονέα στην ευτυχία εξηγούνται πλήρως από την παρουσία ή την απουσία κοινωνικών πολιτικών που επιτρέπουν στους γονείς να συνδυάσουν την εργασία τους με τις οικογενειακές τους υποχρεώσεις”. Οι ερευνητές ισχυρίζονται επίσης ότι αυτό που κάνει έναν γονιό πραγματικά ευτυχισμένο δεν είναι τόσο η παροχή επιδομάτων αλλά η δυνατότητα του να συνδυάσει την εργασία του με την ανατροφή των παιδιών απαλλαγμένος από το στρες. Ως φαίνεται όταν  ο CCF εκπονούσε την συγκεκριμένη μελέτη δεν είχε κατά νου την Ελλάδα… Αν το έκανε ίσως οι Αμερικανοί να ξανασκέφτονταν διπλά τις δυσκολίες που περνούν ως άνθρωποι και κυρίως ως γονείς…

 

Πηγή:www.babyads.gr

Κορίτσια έρχεται!

Published Ιουνίου 30, 2016 by sofiaathanasiadou

Κορίτσια έρχεται! Ο Μπάρκουλης; Όχι η Bridget καλέ.

Αγαπάμε Bridget. Άλλωστε σε λίγο καιρό θα είναι και ίδια μια Super Mom.  Αυτό το φθνινόπωρο λοιπόν θα τη δούμε να «ροκάρει» στις κινηματογραφικές αίθουσες! Γιατί κάθε SuperMom Rocks!

1 παδί, 2 πατεράδες, και απολαύστε το trailer…

 

«Τα αγόρια φοβούνται τις έξυπνες» – 4 μπούρδες που λέμε στις κόρες μας

Published Ιουνίου 28, 2016 by sofiaathanasiadou

girl-1152375_960_720

by

Το να μεγαλώνεις παιδιά είναι δύσκολο. Το να μεγαλώνεις κορίτσια, απαιτεί ειδικούς χειρισμούς, καθώς στην διαπαιδαγώγηση της κόρης μου σέρνω πεποιθήσεις που μου είχαν φορτώσει οι δικοί μου γονείς. Σίγουρα με τις καλύτερες των προθέσεων, αλλά μου τις είχαν φορτώσει. Μεγάλωσα με πολλά «μη» και «πρέπει» που σύμφωνα με τους γονείς μου καθορίζονταν από το φύλο μου και όχι από το πώς θα έπρεπε να είμαι σαν άνθρωπος. Αυτοί οι «κανόνες» με τους οποίους ανατράφηκαν δοκιμάστηκαν στην ενήλικη ζωή μου και έλαβαν από μένα ένα ωραιότατο χι. Ωστόσο, υπάρχουν ακόμα μαμάδες, τις συναντώ δίπλα μου, έξω, παντού, που δεν έχουν καταφέρει να αποτινάξουν μερικά «κλισέ» που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά και που τελικά δεν κολακεύουν το γυναικείο φύλο.

Τα αγόρια φοβούνται τις έξυπνες

Μια φράση που καταρχήν μειώνει τα αγόρια και εν συνεχεία τα κορίτσια. Μια «άποψη» που λέει ότι οι άντρες αυτού του πλανήτη νιώθουν λίγοι και ανασφαλείς δίπλα σε μια γυναίκα που είναι έξυπνη, έχει άποψη και γνώμη που μετράει. Από την άλλη αν ένα κορίτσι θέλησει να «βρει» άντρα που να την «αντέχει» θα πρέπει να υποδύεται την χαζή ή να είναι.  Το σίγουρο είναι ότι δεν θα έχει δικαίωμα να είναι ο εαυτός της, ούτε την πιθανότητα να εξελιχθεί σαν προσωπικότητα μέσα από μία σχέση, καθώς για να τη κρατήσει είναι καταδικασμένη να παίζει τον ρόλο της αμοιβάδας.

Αυτά τα κάνουν μόνο τα αγόρια

Μεγαλώνοντας μαθαίνει πως η ζωή χωρίζεται στον κοριτσίστικο και αγορίστικο πλανήτη. Άρα δεν μπορεί να κάνει όσα κάνει ένα αγόρι, από το να φλερτάρει, μέχρι να ακολουθήσει ένα επάγγελμα, από το να διεκδικήσει πράγματα για τον εαυτό της και ίση μεταχείριση στην μετέπεια ζωή της. Κοινώς έχει μπολιαστεί με την πεποίθηση ότι η γυναικεία ελευθερία σταματά εκεί που ξεκινά η αντρική και όχι με την ιδέα πως είτε έχεις γεννηθεί αγόρι ή κορίτσι μπορείς κάνεις τα πάντα ή τουλάχιστον όσα απαιτούν γνώση και μυαλό.

Οι φίλες σου σε ζηλεύουν

Όταν ήμουνα  κι εγώ παιδί, η μαμά μου έλεγε διαρκώς πως δεν υπάρχει φιλία μεταξύ γυναικών. Πως οι «φίλες» πάντα σε ζηλεύουν και το μόνο που επιθυμούν είναι να σε δουν άσχημη, αποτυχημένη και μόνη. Η ζωή μου έδειξε ότι τίποτα από αυτά δεν ισχύει. Ανέπτυξα φιλίες από το σχολείο, το πανεπιστήμιο τη δουλειά μου, που κρατάνε μέχρι σήμερα. Από τότε υποσχέθηκα στον εαυτό μου θα ωθήσω την κόρη μου να κάνει φίλες, να ζήσει την αξέχαστη εμπειρία της φιλίας και το τι σημαίνει γυναικεία εμπιστοσύνη και αλληλεγγύη, που δεν είναι προνόμιο των αντρών.

Το… σέρνει καράβι

Ένα τσιτάτο που δημιουργεί νυμφίδια, κορίτσια που αύριο θα πιστεύουν πως θα πρέπει να χρησιμοποιούν το σώμα τους, το άρωμά τους, τη γοητεία τους, όχι  για να προσελκύσουν ερωτικά το αντίθετο φύλο, αλλά για να «εξαργυρώσουν» αυτή την έλξη με μια καλή επαγγελματική θέση ή με πλούσια δώρα. Κοινώς οι κόρες μας μεγαλώνουν με την εντύπωση πως  «μπορούν να κινήσουν καράβι», όχι με τις ικανότητες τους αλλά με ένα συγκεκριμένο σημείο του κορμιού τους.

 

Πηγή: www.themamagers.gr

Μωράκια σε ρόλο Μπετόβεν και βασίλισσας Ελισάβετ! (τέλειο βίντεο)

Published Ιουνίου 28, 2016 by sofiaathanasiadou

ΔΙΔΥΜΑ-922x609

Πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε ένα βίντεο με μωρά ντυμένα στο ρόλο διασημοτήτων και μας άρεσε πολύ!

Το βίντεο που βγήκε στον αέρα την Τρίτη τιτλοφορείται ως «Babies dressed as old people» και δείχνει μωράκια που υποδύονται μεγάλες προσωπικότητες παγκόσμιου βεληνεκούς όπως ο Μπετόβεν, η βασίλισσα Ελισάβετ, ο Μπομπ Ρος (σ.σ. ο γραφικός ζωγράφος με τα φουντωτά μαλλιά) και η Άιρις Άιπφελ (σ.σ. η αειθαλής γιαγιά της μόδας).

Έχουν τόση πλάκα να τα βλέπεις με τα κοστούμια και τις περούκες και ακόμα περισσότερη πλάκα το πώς πετάνε τις περούκες και μπουσουλάνε για να φύγουν από το στούνιο!

Δείτε και εσείς το βίντεο που θα σας φτιάξει τη μέρα (έχει και ωραία μουσική):

 

Πηγή: www.mytwins.gr

Κόψτε τα “αστεία” γύρω από την υιοθεσία. Δεν γελάει κανείς!

Published Ιουνίου 28, 2016 by sofiaathanasiadou

 

anadoxi-yiothesia

Επιμέλεια: Αγγελική Αλεξοπούλου

Δεν είχα ποτέ μου καλή μνήμη. Οι αναμνήσεις από την παιδική μου ηλικία είναι θολές. Για αυτό το λόγο, μου φαίνεται σχεδόν ακατόρθωτο κάποιος να καταφέρει να με κάνει να θυμηθώ κάτι από εκείνον.

Αυτό το θυμάμαι όμως. Πήγαινα τρίτη δημοτικού. Για την ημέρα των Ευχαριστιών είχα να γράψω μια έκθεση στο σχολείο σχετικά με τα πράγματα για τα οποία ήμουν ευγνώμων. Πήγα στο δωμάτιό μου κι έγραψα ένα αριστούργημα. Είχα γράψει με τεράστιο ενθουσιασμό ότι ήμουν ευγνώμων που δεν ήμουν υιοθετημένος!

Έπειτα, έδειξα την έκθεση με χαρά στους γονείς μου και τους κοιτούσα όσο την διάβαζαν, περιμένοντας με αγωνία για τα “μπράβο” τους. Θυμάμαι τη μητέρα και τον πατέρα μου να κοιτάζονται μεταξύ τους, μπερδεμένοι. Μπερδεύτηκα κι εγώ. Τι τους είχε παραξενέψει στην έκθεσή μου; Αναμφίβολα, ήμουν τρομερός συγγραφέας, ακόμα και στην ηλικία των 9.

Ο πατέρας μου με πήρε ήσυχα στο δωμάτιό μου και καθίσαμε. Μου εξήγησε ότι θα έπρεπε να ξαναγράψω την έκθεσή μου γιατί εκεί έξω, υπάρχουν παιδιά που έχουν υιοθετηθεί και μπορεί να πληγωθούν αν διαβάσουν αυτό που έγραψα. Μου εξήγησε ότι δεν πειράζει να είναι κάποιος υιοθετημένος.

Για να μην μακρηγορώ, ας περάσω στα επόμενα χρόνια. Ήμουν σε ένα γάμο και ο κουμπάρος, που ήταν ο αδερφός του γαμπρού, πήρε το μικρόφωνο για να βγάλει λόγο. Ήταν ένας πολύ συμπαθητικός άντρας και πριν αρχίσει τις ιστορίες για την αδελφική αγάπη, ξεκίνησε με ένα γρήγορο, απλό αστείο. Είπε απλά, «Είναι καιρός να σας πούμε ότι…είστε υιοθετημένοι.» Όλοι γέλασαν φυσικά. Όλοι, εκτός από μένα. Καθόμουν εκεί και τον κοιτούσα και σκεφτόμουν ότι ήθελα να χτυπήσω αυτόν τον ηλίθιο στη μούρη.

Βλέπετε, στις 8 Αυγούστου 2011 εγώ και η γυναίκα μου αποκτήσαμε το ωραιότερο δώρο της ζωής, τον γιο μας. Γεννήθηκε με καισαρική τομή και ήταν τέλειος. Η γυναίκα μου ήταν ο πρώτος άνθρωπος που αγκάλιασε το γιο μας κι έπειτα τον πήρα εγώ. Η γυναίκα μου δεν πήρε κανένα κιλό κατά την εγκυμοσύνη, καθώς όπως μπορεί να μαντέψατε, τον υιοθετήσαμε.

Το βρήκα ντροπιαστικό να ακούω αυτόν τον τύπο να κάνει αστείο, λέγοντας στο κοινό «είστε υιοθετημένοι». Δεν είναι αστείο και πιστέψτε με, έχω μια αρκετά καλή αίσθηση του χιούμορ. Νομίζω όμως ότι στην πλάκα πρέπει να υπάρχει ένα όριο.

Γιατί το «είστε υιοθετημένοι» φάνηκε στον κόσμο αστείο; Το βλέπω παντού να χρησιμοποιείται σαν αστείο, στην τηλεόραση, στις ταινίες, παντού. Όταν όμως χρησιμοποιείς τη φράση αυτή σαν αστείο, τότε λες σε εμένα, στο γιο μου και σε όποιον άλλον έχει υιοθετήσει ή είναι ο ίδιος υιοθετημένος ότι είναι κατώτερος από εκείνους που τους μεγάλωσαν οι βιολογικοί τους γονείς. Αν αυτά είναι τα «πιστεύω» σου τότε έχεις ακόμα πολλά να μάθεις και υποθέτω ότι δεν υπάρχει τίποτα που να μπορώ να κάνω για να σε πείσω πέρα από το να σου πω ότι κάνεις ένα μεγάλο, ένα τραγικό λάθος…

By Josh Adler

Πηγή:www.babyads.gr

Να ξεμένεις από λεφτά και ζωές να εξαρτώνται από σένα

Published Ιουνίου 27, 2016 by sofiaathanasiadou

photo_3548_850394

Το βράδυ και μόλις στο σπίτι όλοι έχουν κοιμηθεί είναι η δική της ώρα για να αναπνεύσει και να ζήσει. Ευτυχώς την ώρα αυτή κανείς δε λογοκρίνει κανέναν, υπάρχει ανοχή, συχνά και συνενοχή και η νύχτα κάνει αναπάντητες κλήσεις σε όλους. «Η νύχτα άπλωσε τα πέπλα της…»- που λένε και στις ιστορίες με ρομαντικούς έρωτες…Εντάξει, αυτή καλά κάνει, αλλά το δικό της μυαλό αρχίζει πάλι να στροφάρει ανάποδα.

Παλεύει κι απόψε με τη χαρτούρα στο τραπέζι, λογαριασμοί, δόσεις, αριθμοί και το κομπιουτεράκι να παίρνει φωτιά. Δε βγαίνει, μάνα μου, δε βγαίνει και είναι αδύνατο να υπολογίσει τι χρωστάει και πού. Εμ, τα σκασιαρχεία στις ώρες των μαθηματικών τώρα παίρνουν εκδίκηση! Σκέφτεται πως η ζωή την τρολάρει και πως όλα είναι ένα κακό όνειρο! Και την ίδια στιγμή σκέφτεται πως υπάρχουν και χειρότερα και πως οι ζωές των παππούδων της διαλύθηκαν και συναρμολογήθηκαν καμιά δεκαριά φορές και τελικά τα κατάφεραν. Βαυκαλίζεται πάλι. Η καλύτερη ντόπα είναι το άλλοθι και οι ψευδαισθήσεις που φτιάχνει.

Η δική μας αναθεματισμένη κρίση είναι διαφορετική, δεν έχει σχέση με κείνη των παππούδων μας. Ήταν βιαστική η τωρινή, μας έκανε ξαφνική επίσκεψη και τους περισσότερους μας βρήκε στον ύπνο. Και πελαγώσαμε μέσα σε νέες λέξεις, οικονομικές ορολογίες και φθαρμένες συζητήσεις χωρίς ομοιογένεια και συνοχή. Όπως οι γέροι που μιλούν για τα φάρμακά τους και ο καθένας προτείνει το δικό του ματζούνι.

Βγαίνει στο μπαλκόνι για ένα τσιγάρο. «Το τσιγάρο σε μάρανε» -η γνωστή αντιπαθητική φωνή μέσα της να την κρίνει- και το κόβει στα δυο πριν το ανάψει. Θυμάται ξανά, μόλις είχε σκάσει η οικονομική βόμβα, την κόρη της να τη ρωτά: «Μαμά, εμάς δε θα μας επηρεάσει η κρίση, ε;» Ένιωσε σαν τον Μπενίνι, που μέσα στο στρατόπεδο συγκέντρωσης επιστρατεύει φαντασία και κουράγιο, για να σώσει τους αγαπημένους του. Έχει μάθει να απολαμβάνει μικροχαρές, όπως το να φτάνουν τα ψιλά από το βάζο για το ψωμί το μεσημέρι ή για το χαρτζιλίκι του παιδιού για το σχολείο.

Κοιτάζει το κουρασμένο πρόσωπό της σε ένα καθρεφτάκι και της λείπει ο ενθουσιασμός στο βλέμμα και η βεβαιότητα των φοιτητικών χρόνων ότι μπορεί να κάνει τον κόσμο καλύτερο… Μισά όνειρα, μισή ζωή, ήττα από χαμηλά βαρομετρικά διαψεύσεων. Να ξεμένεις από λεφτά και να έχεις στόματα να θρέψεις και ζωές να εξαρτώνται από σένα. Κι αυτή η ρίζα στα μαλλιά για πότε κατεβαίνει ούτε που καταλαβαίνει. Άλλα έξοδα για κομμωτήριο!…Αγάντα, αδέλφια, να βγει ο μήνας, πριν μας βγει η ψυχή!

Αποστρέφει τα μάτια και της κάνει καλό η σκέψη πως όλα θα είναι καλύτερα μέχρι η μικρή να σταθεί στα πόδια της και κάνει σκέψεις, σχέδια… όταν σαν αερικό μπαίνει στο δωμάτιο το σπλάχνο της με αγωνία:

»Μαμά, να σου πω κάτι, για να μην το ξεχάσω αύριο: θυμάσαι την τσάντα που σου είπα ότι θέλω για την καινούρια χρονιά στο σχολείο; Θέλω να πάρουμε μια ίδια και στην Αννούλα. Ο πατέρας της δε θα έχει δουλειά και φυσικά θα μείνει με την παλιά τσάντα. Κρίμα είναι να ζηλεύει η φίλη μου!»

Έσφιξε τα χείλια και τις γροθιές, για να μη βάλει τα κλάματα. Η μικρή άγγιξε καρδιά. Κι αν αγγίξεις καρδιά…Κρυφογελά στη σκέψη πως κάτι κάνει καλά τελικά σ’αυτή τη ζωή.

Απόψε ήταν και η πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, που κοιμήθηκε γαληνεμένη σαν μωρό και χωρίς να φοβάται τα σκοτάδια. Έχει ο Θεός… κι αν δεν έχει αυτός, έχουν οι ψυχές των παιδιών! Θα την κάνουν την έκπληξη, πού θα πάει;

Γράφει η Ζωή Χατζηθωμά

Πηγή: www.themamagers.gr