Αρχείο

All posts for the month Απρίλιος 2016

Μήπως είσαι «κακός» γονιός και δεν το ξέρεις;

Published 25 Απριλίου, 2016 by sofiaathanasiadou

endgame3

by

Τελικά ποιοι είναι κακοί γονείς; Είναι μόνο αυτοί που διαβάζουμε στις εφημερίδες και στο διαδίκτυο; Είναι αυτοί που φέρουν την πιστοποίηση τεράτων και οι πράξεις τους, τους οδηγούν στα δικαστήρια; Είναι μόνο αυτοί που τους παίρνουν την επιμέλεια των παιδιών τους και δικαίως; Ή μήπως είναι κι άλλοι πολλοί, καθωσπρέπει, υπεράνω κάθε υποψίας, που τους συναντάς στα πάρτι, στις σχολικές εκδηλώσεις, στα πάρκα και λέτε μια γελαστή καλήμερα.

Για μένα «κακοί» γονείς είναι πολλοί, και σε πολλές φάσεις της ζωής μου, συγκαταλέγομαι μια χαρά μέσα σε αυτούς. Γιατί κακοί γονείς είναι συχνά, αυτοί που θεωρούμε καλούς, επειδή απλά δεν δέρνουν το παιδί τους, επειδή δεν βρίζουν, επειδή δεν προκαλούν προβλήματα ή επειδή είναι «ήσυχοι». Μας αρκεί που δείχνουν  «φυσιολογικοί». Μας αρκεί που δεν έχουμε ακούσει καυγάδες και δράματα πίσω από τις κλειστές τους πόρτες.

Ωστόσο τα εγκλήματά τους είναι «μικρά», αλλά καθημερινά. Είναι αυτοί που θα πουν στο παιδί τους να μην κάνει παρέα με τον «αλβανό» του σχολείου, είναι αυτοί που θα πουν στον γιο τους ότι όλα τα κορίτσια είναι «εύκολες», και στην κόρη τους ότι όλα τα αγόρια είναι εν δυνάμει «μαλάκες». Εϊναι αυτοί που μιλάνε για παλιοαδερφές, παλιοξένους, αράπηδες και πακιστανούςμπροστά στα παιδιά τους και που καταδικάζουν ή φέρονται υποτιμητικά σε οτιδήποτε θεωρούν διαφορετικό από αυτούς.

Καλοί γονείς δεν είναι αυτοί που θα μάθουν στο παιδί τους να χτυπάει αν το πειράξουν, που θα του πουν πως σε αυτό τον κόσμο το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρότερο, άρα πρέπει να γίνει το μεγάλο, για να επιβληθεί, που θα το μάθουν να μην δίνει αν δεν πάρει.

Καλοί γονείς δεν είναι αυτοί που εστιάζουν την προσοχή τους στο δεκάρι στα μαθηματικά, στο προφίσιενσι όσο το δυνατόν γρηγορότερα, στα ωραία γράμματα, τις λιγότερες μουντζούρες και τα επιμελημένα τετράδια. Είναι αυτοί που θα ανοίξουν ένα παράθυρο στο κόσμο στα παιδιά τους και θα τους δείξουν τι συμβαίνει έξω από τη γειτονιά τους. Είναι αυτοί που δεν τους ενδιαφέρει μόνο να βολέψουν αύριο τους απογόνους τους σε μια δουλίτσα, ένα σπιτάκι, ένα αμαξάκι και μια ζωή γεμάτη υποκοριστικούλια.

Ποιοι μένουν στην κατηγορία καλοί γονείς τελικά; Εκείνοι που δεν περιορίζονται σε φανφαρονικά στάτους για τους πρόσφυγες, από τον καναπέ τους. Εκείνοι που προτρέπουν το παιδί τους να διαλέξει ρούχα και παιχνίδια που δεν θέλει, και τρέχουν στους καταυλισμούς να τα μοιράσουν. Εκείνοι που δεν μένουν απαθείς στη δυστυχία που σέρνεται γύρω τους, και δεν εξαντλούν την συμπόνια τους με το να κουνάνε το κεφάλι τους δεξιά αριστερά, με το να σχολιάζουν – απολαμβάνοντας το φρέντο τους στις καφετέριες ή την μπριζόλα τους στην ταβέρνα – πόσο έχουν σοκαριστεί με όλα αυτά που συμβαίνουν και να καταλήγουν σε συμπεράσματα τύπου «καλά που δεν χτυπήσαμε», «ευτυχώς εμάς δεν μας πήρε η μπάλα».

Αν συνυπολογίσω όλα αυτά, δεν είμαι καθόλου καλή γονέας. Έχω κάνει τα περισσότερα από τα παραπάνω, άλλοτε σε μικρότερη και άλλοτε σε μεγαλύτερη κλίμακα. Συχνά συνέρχομαι και παλεύω να μπαλώσω τα λάθη μου πριν να είναι αργά.

Ίσως να διατηρώ μια ρομαντική αίσθηση του κόσμου. Το πιθανότερο είναι διαβάζοντας αυτό το κείμενο, να σκεφτείτε «εδώ ο κόσμος καίγεται και αυτή το έχει ρίξει στους ιδεαλισμούς». Αν όμως δεν καταφέρουμε να ξεκολλήσουμε για λίγο το πόδι μας από την κινούμενη άμμο της καθημερινότητάς μας, του «πως θα τη βολέψουμε και σήμερα» και δεν κοιτάξουμε γύρω μας, έχουμε κι εμείς το μερίδιο ευθύνης μας.

Με το να παραπονιόμαστε, απλώς, για τα δεινά του κόσμου, με το να βλέπουμε την αδικία και να μην κάνουμε τίποτα γι΄αυτήν, με το να σιωπούμε στο bullying του συμμαθητή, και να μην μιλάμε γιατί έτυχε να μην είναι το παιδί μας θύμα ή θύτης, γινόμαστε συνένοχοι και διαιωνιστές καταστάσεων.

Αν δεν φτιάξουμε ανθρώπους που δεν ήρθαν εδώ μόνο για να φάνε να πιουν και να πιάσουν χώρο, αλλά να δώσουν μια σπρωξιά προς τα εμπρός στον κόσμο, πολύ απλά δεν είμαστε καλοί γονείς. Ή τουλάχιστον, δεν είμαστε τόσο καλοί όσο νομίζουμε.

Πηγή:www.themamagers.gr

Ο απίστευτα συγκινητικός λόγος που αυτή η μητέρα κοιμήθηκε στην κούνια του μωρού της

Published 25 Απριλίου, 2016 by sofiaathanasiadou
Υπάρχουν δύο κατηγορίες γονιών: εκείνοι που είναι οπαδοί της λεγόμενης «σκληρής αγάπης», που πιστεύουν ότι κάνουν καλό στο παιδί να μην τρέχουν δίπλα του με την παραμικρή δυσκολία και εκείνοι που, με το που ακούσουν το κλάμα του, σπεύδουν να το παρηγορήσουν με όποιον τρόπο μπορούν. Ίσως πιστεύετε ότι η γυναίκα που βλέπετε στη φωτογραφία ανήκει στη δεύτερη κατηγορία, και μπορεί να έχετε δίκιο, όμως ο λόγος που ανέβηκε στην κούνια της κόρης της για να κοιμηθούν μαζί, θα σας συγκινήσει.

Παλαιότερα η μητέρα και φωτογράφος Dyana Mager, είχε ακούσει την ιστορία ενός ιεραπόστολου που τη συγκίνησε. Σε μια αποστολή του, είχε επισκεφθεί ένα ορφανοτροφείο στην Ουγκάντα και βρέθηκε σ’ ένα δωμάτιο με τουλάχιστον εκατό μωρά, το καθένα στην κούνια του. Αυτό που του έκανε εντύπωση ήταν ότι κανένα απ’ τα παιδιά δεν έκλαιγε. Έκπληκτος, όταν ρώτησε τον υπεύθυνο πώς γίνεται αυτό, του απάντησε: «Μετά από μια εβδομάδα που έκλαιγαν ασταμάτητα, κατάλαβαν ότι δεν πρόκειται να τους δώσει κανείς σημασία και έτσι σταμάτησαν.»

Τα λόγια του ιεραπόστολου σημάδεψαν τη γυναίκα, η οποία από την πρώτη στιγμή που γεννήθηκε η κόρη της, υποσχέθηκε στον εαυτό της να μην την αφήσει ποτέ να κλαίει μόνη της. Γι’ αυτό, και όταν η Luella άρχισε να κλαίει από τους πόνους γιατί έβγαζε δόντια, η μητέρα της αποφάσισε να κοιμηθεί μαζί της στην κούνια για την ηρεμήσει. Όταν έφτασε σπίτι ο άντρας της, τράβηξε τη φωτογραφία και η Dyana την «ανέβασε» σε προσωπικό της λογαριασμό στο διαδίκτυο.

Απ’ ότι φαίνεται, το κοινό επικρότησε αυτή της τη στάση, αφού η φωτογραφία κοινοποιήθηκε 23.000 φορές, με αποτέλεσμα να γίνει viral.

Είτε συμφωνείτε είτε όχι με την αντίδραση της μητέρας, το σίγουρο είναι πως τη δικαιολόγησε με τον καλύτερο και πιο συγκινητικό τρόπο. Και γι’ αυτό, δεν μπορούμε να της προσάψουμε καμία κατηγορία!

Πηγή: popsugar.com

Πηγή:www.mama365.gr

Σώστε τον 11χρονο Χάρη, που πάσχει από καρκίνο

Published 25 Απριλίου, 2016 by sofiaathanasiadou

hary

Η ζωή ενός παιδιού κινδυνεύει…. και δυστυχώς δεν υπάρχει άλλος χρόνος για χάσιμο. Γίνεται έκκληση από τον Ιατρικό Σύλλογο Αθήνας και τον Φάρος Ζωής για να σωθεί ο 11χρονος Χάρης, που δίνει μάχη με μια σπάνια μορφή καρκίνου.

Ο 11χρονος Χάρης δίνει το τελευταίο διάστημα την πιο σημαντική μάχη… αυτή με τον καρκίνο! Ο μικρός μαθητής πρέπει να πάει στη Μεγάλη Βρετανία το συντομότερο δυνατόν, ωστόσο, η οικογένεια του δεν έχει τα χρήματα για να καλύψει το κόστος της θεραπείας του.

Για αυτό, τόσο ο Ιατρικός Σύλλογος Αθήνας (ΙΣΑ) όσο και ο Σύλλογος Υποστήριξης Οικογενειών με παιδιά που νοσούν από σοβαρές ασθένειες «Φάρος Ζωής» απευθύνουν έκκληση σε όποιον μπορεί να βοηθήσει!

13015328_1711494089063726_6805880671079671235_n.jpg

«Ο Χάρης Μ., ένα μικρό 11χρονο αγόρι, προσβλήθηκε από Κυψελιδικό Ραβδομυοσάρκωμα στο συκώτι. Η μόνη θεραπεία, που θα μπορούσε να δώσει σοβαρές ελπίδες για να συνεχίσει να ζει, απαιτεί τη μετάβασή του στο εξωτερικό. Για το σκοπό αυτό απαιτείται η άμεση συγκέντρωση χρημάτων και συγκεκριμένα του ποσού των 80.000 ευρώ για να υποβληθεί σε πρωτοποριακή θεραπεία -τρίτης γραμμής σε εξειδικευμένο κέντρο του εξωτερικού (The Harley Streetclinic, Λονδίνο), αφού το Δημόσιο αρνήθηκε να καταβάλει την απαιτούμενη δαπάνη» αναφέρεται στην ανακοίνωση του ΙΣΑ.

Ο ΙΣΑ παραθέτει το ΑΜΚΑ του παιδιού και τον αριθμό λογαριασμού του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών για το Ιατρείο Κοινωνικής Αποστολής στην Εθνικής Τράπεζας, για τη συμβολή κάθε ενδιαφερόμενου.

ΑΜΚΑ : 01120401672
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
182/5 4501 606
IBAN: GR68 0110 1820 0000 1825 4501 606
Όνομα δικαιούχου: ΙΑΤΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΘΗΝΩΝ

Απευθυνόμενοι στην ευαισθησία των απλών ανθρώπων, ο Φάρος Ζωής ενημερώνει ότι δέχεται δωρεές που θα βοηθήσουν στην εκπλήρωση του σκοπού του να μεταβεί ο Χάρης σε κλινική του Λονδίνου!

Ραγίζει καρδιές η μάμα του Χάρη

Όπως δήλωσε η μητέρα του 11χρονου, Γεωργία Σιαμανδούρα «ο Χάρης σήμερα είναι 11 ετών και διαγνώστηκε με καρκίνο στις 3 Φεβρουαρίου 2015. Παλεύει εδώ και 14 μήνες κάνοντας χημειοθεραπείες. Αρχικά η νόσος έδειχνε σε πλήρη ύφεση τον Δεκέμβριο, υποτροπίασε όμως μέσα στη συντήρηση της θεραπείας πολύ γρήγορα και από τότε δεν μπορούν να διαχειριστούν το πρόβλημά του οι γιατροί ουσιαστικά και καμία θεραπεία δεν έχει αποτέλεσμα. Γι’ αυτό και είναι επιβεβλημένη η μεταφορά του στο εξωτερικό. Εσείς τι θα κάνατε;» μας λέει με πόνο ψυχής.

Στο ερώτημα πως ο Χάρης αντιδρά σε όλο αυτό η μητέρα του απαντά «δεν πολυμιλάει, είναι γενικά παιδί που δεν πολυμιλάει. Το μόνο που με ρωτάει είναι πότε θα φύγει, δεν αντέχει άλλο εδώ, συνέχεια με ρωτάει μαμά γιατί δε φεύγουμε;»

Τι να πεις σε μια γυναίκα που δίνει τέτοια μάχη; Τα λόγια μοιάζουν περιττά. Την ρωτάμε πως η ίδια βρίσκει κουράγιο να διαχειρίζεται αυτή τη θύελλα. Με ψυχραιμία αποκρίνεται «υπάρχουν στιγμές που δεν είμαι καλά,

ειδικά όταν βλέπω το παιδί να υποφέρει και υπάρχουν στιγμές που ελπίζω ότι θα δικαιωθώ και κάποια στιγμή θα μπορέσουμε να φύγουμε. Θεωρώ ότι αν βρεθούν έστω και λίγα χρήματα σήμερα, θα μπορέσει το παιδί να ταξιδέψει άμεσα. Είναι ταξίδι σωτηρίας αυτό για τον Χάρη.

Θέλω να ευχαριστήσω καταρχάς όσους είναι δίπλα μας στις δυσκολίες αυτές στιγμές που αντιμετωπίζουμε και τον κόσμο για την αγάπη που μας δείχνει. Ένα μικρό παιδί νομίζω έχει δικαίωμα στη ζωή. Έστω και λίγα χρήματα γιατί ξέρω ότι ο κόσμος δεν έχει λεφτά, αυτά μπορούν να κάνουν τη διαφορά» είπε τέλος η κυρία Γεωργία.

Πέρα από την αγάπη αυτό που σου δίνει δύναμη στη ζωή είναι … η Ελπίδα. Όλοι μαζί για τον μικρό Χάρη…

Δείτε πως μπορείτε και εσείς να βοηθήσετε για να ξαναχαμογελάσει η ζωή στο μικρό Χάρη!

Πηγή: www.babyads.gr

 

Γλυκια μου μανουλα #not

Published 24 Απριλίου, 2016 by sofiaathanasiadou

landscape-1426696911-ht-sandi-ford-01-150318-mn

Γλυκιά μου μανούλα, εσύ που διαβάζεις τα μαμαδοσάιτ, εσύ που διαβάζεις κι εμένα τώρα, έχω να σου πω ότι έχω μπουχτήσει με όλα όσα διαβάζω και μάλλον θέλουν να με τρελάνουν. Η τέλεια μαμά είναι αυτή που θηλάζει το παιδί της, μέχρι όσο θέλει αυτό, που έχει το σπίτι πάντα τακτοποιημένο και καθαρό και το παιδί μπορεί να κουτρουβαλάει όλη μέρα στα πατώματα, που το παιδί της έκατσε στους 6 μήνες και μάλιστα από τον ίδιο μήνα στέκεται όρθιο και κοντεύει να περπατήσει, που μάλλον θα μιλήσει από τον 7ο και που κατά πάσα πιθανότητα θα θησαυρίσετε, γιατί θα είναι το παιδί- θαύμα.

Δεν ξέρεις πόσο δεν με νοιάζουν όλα αυτά. Αρνούμαι να μπω σε άλλον ένα άτυπο ανταγωνισμό στη ζωή μου! Δεν μου έφτανε ο ανταγωνισμός που βιώνω στη δουλειά μου και στον κόσμο γενικά, για να έχω και το πότε ο δικός μου θα κάτσει στον πωπό του. Θα κάτσει όποτε θέλει στον δικό του χρόνο και καλά θα κάνει. Γιατί έτσι θέλει και γιατί έτσι είναι! Κάθε παιδί είναι διαφορετικό! Κάθε άνθρωπος θέλει το χρόνο του! Τί δεν καταλαβαίνεις!

Πόση σημασία έχει στην υπόλοιπη ζωή του, αν τελικά κάτσει στον 7ο, στον 8ο και σε όποιον μήνα θέλει! Μήπως θα χάσει κάποια δουλεια ή μήπως θα πέσει στα ναρκωτικά! Και επιτέλους! Ακόμη και το θέμα του θηλασμού είναι τόσο μα τόσο προσωπική υπόθεση! Κατανοώ όλες τις μανούλες. Αυτές που δεν θήλασαν καθόλου και αυτές που θηλάζουν όσο θέλουν. Απλώς δεν συμμετέχω σε όλο αυτό το “πάρτυ”. Η κάθε μία έχει τις δικές της ανάγκες και τα δικά της θέλω και αντέχει μέχρι εκεί που μπορεί και αν μπορεί. Γιατί πιο σημαντικό από όλα, είναι να είναι καλά η μανούλα για να μπορεί να είναι καλά και το μωρό της! Και αυτό δεν είναι καθόλου κλισέ! Είναι η μόνη αλήθεια!

Πόσες φορές θα στο πω ότι το καλύτερο για το μωρό είναι να έχει δίπλα του αγάπη και ευτυχία! Καταλαβαίνω ότι το μητρικό γάλα είναι σημαντικό, θέλω όμως και να απογαλακτιστεί, γιατί τα βράδια μεταμορφώνομαι σε μία τεράστια “πιπίλα”. Όπως καταλαβαίνεις την επομένη κουτουλάω από τη νύστα και την επομένη της επομένης επίσης κουτουλάω και άρα κάτι πρέπει να γίνει να κοιμηθώ κι εγώ η καημένη. Δεν νομίζεις;

Να σου πω επίσης ότι εμείς κάνουμε εμβόλια, τόσα όσα πρέπει. Και πάμε στην αγαπημένη μας παιδίατρο και την εμπιστευόμαστε. Κάνουμε τα απαραίτητα. Ούτε λιγότερα, ούτε περισσότερα. Γιατί ακολουθούμε όσα ορίζει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας. Να ρωτήσω και κάτι. Από πότε γίναμε όλοι ειδικοί σε όλα; Τους γιατρούς τους επιλέγουμε και μετά τους ακούμε. Έτσι έχει η σειρά. Εγώ, προσωπικά, δεν μπορώ να αναλάβω την ευθύνη να γίνω και γιατρός για το παιδί μου. Λέω να το αφήσω για τους ειδικούς.Όσο διάβασμα και αν έχω ρίξει, λυπάμαι, αλλά δεν έχω πτυχίο Ιατρικής και δεν σκοπεύω να πάρω.

Υπάρχει μια τάση απαξίωσης των πάντων. Δεν ακούω τη δασκάλα, γιατί το παιδί μου ξέρει καλύτερα. Δεν ακούω το γιατρό γιατί εγώ αποφασίζω. Δεν ξέρω για εσάς αλλά εγώ δεν έχω αυτές τις γνώσεις και για αυτό ακούω τί μου λένε.

“Το παιδί μου τρώει μόνο αβοκάντο, ρυζογκοφρέτες και δεν έχει δοκιμάσει μέχρι τα 5 του, ούτε ζάχαρη, ούτε αλάτι”. Αλήθεια; Συγχαρητήρια, αλλά νομίζω το έχεις παρακάνει! Κανείς δεν σου είπε να μην προσέχεις τη διατροφή του παιδιού σου, απλά όλη αυτή η υπερβολή δεν βλέπω πού μπορεί να οδηγήσει! Ζούμε όλοι σε αυτό τον κόσμο και δόξα τω θεώ έχει ακόμη αυτός ο πλανήτης και παγωτά και μπισκότα και ζάχαρη και από όλα. Όσο εσύ του κρύβεις πτυχές αυτού του κόσμου, να είσαι σίγουρη, ότι θα τις ανακαλύψει μόνο του και τότε θα είναι χειρότερα. Γιατί όλα αυτά θα είναι απαγορευμένα είδη και ως γνωστόν τα απαγορευμένα είναι πιο γλυκά! Για μένα η μαγική λέξη είναι το μέτρο. Μέτρο σε όλα! Δεν σου είπε κανείς να προμηθεύεσαι όλα αυτά τα προιόντα του Σατανά στο σπίτι σου, αλλά σίγουρα όταν βρεθείς σε ένα παιδικό πάρτυ γενεθλίων επίτρεψε στον εαυτό σου αλλά και στο παιδί σου να φάει ένα κομμάτι από την τούρτα και μην τρέξεις να αγοράσεις γιαούρτι για το δικό σου παιδί. Όπως και εσένα σου αρέσει που και που να τρως έστω και ένα μικρό γλυκό ή να δοκιμάζεις κάτι όχι και τόσο υγιεινό. Νομίζω ότι και οι δύο θα επιβιώσετε μετά από ένα κομμάτι τούρτα!

Γενικά χαλάρωσε και απόλαυσε το, που λένε! Και άσε και εμάς να χαλαρώσουμε! Να ζήσουμε τη μητρότητα με ηρεμία και αγάπη, χωρίς υστερίες και άγχη! Αυτά είναι που πειράζουν στην υγεία!

Πηγή:www.antoulastories.com

5 πράγματα που μια μαμά δεν πρέπει να κάνει ποτέ μπροστά στην κόρη της!

Published 23 Απριλίου, 2016 by sofiaathanasiadou

16507845_a792a4047bc331d990b06fddafed0ebe.limghandler

Από: Ελένη Χαδιαράκου

Είναι όλα αυτά που πρέπει να αποφύγουμε, αν θέλουμε οι κόρες μας να είναι ισορροπημένες και ευτυχισμένες στο μέλλον!

1. Να κοιτάζεται στον καθρέφτη κριτικάροντας  αρνητικά τον εαυτό της!
«Μισώ τα μαλλιά μου, ωχ χρειάζομαι αποτρίχωση, πόσο πάχυνα, δείχνω μεγάλη και κουρασμένη…». Δυστυχώς εμείς οι γυναίκες, όταν κοιταζόμαστε στον καθρέφτη, σπάνια επικεντρωνόμαστε στα θετικά της εμφάνισής μας, αντίθετα δίνουμε έμφαση και αντιμετωπίζουμε δραματικά τα όποια αρνητικά μας! αποφύγετε την κακή σχέση σας με τον καθρέφτη να μεγαλώσουμε μια κόρη γεμάτη ανασφάλειες και ευαίσθητη στην κριτική των άλλων, έτσι δεν είναι; Είναι όμορφο να αγαπάς τον εαυτό σου και αυτό που αντικατοπτρίζει το είδωλο σου. Είναι υγιές να αποδέχεσαι τις ατέλειες σου, αλλά να μην παθαίνεις και εμμονή με αυτές!

2. Να ζυγίζεται συνεχώς μπροστά της
Σαφώς και η ζυγαριά δεν αποτελεί ταμπού για τους ανθρώπους που έχουν υγιή σχέση με το φαγητό. Συνήθως όμως εμείς οι γυναίκες σπάνια είμαστε ευχαριστημένες με τα κιλά μας. Εάν μια μητέρα παραπονιέται διαρκώς και την απασχολεί μονίμως το βάρος της, το πιθανότερο είναι αυτό να επηρεάσει  την κόρη της, η οποία επίσης θα προσπαθήσει να χάσει βάρος ασχέτως εάν το χρειάζεται, είτε θα αδιαφορήσει για την εμφάνιση της. Και στις δύο περιπτώσεις τα αποτελέσματα θα είναι δυσάρεστα. Γι’ αυτό την επομένη φορά που θα ξεκινήσετε δίαιτα, θα ανεβείτε στη ζυγαριά γκρινιάζοντας ή θα πείτε κάτι κακό για το σώμα σας, καλό θα ήταν να μην είναι κοντά τα παιδιά σας.

3. Να γκρινιάζει για τα χρήματα
Όλοι οι άνθρωποι ιδανικά θα θέλαμε περισσότερα χρήματα, περισσότερη ομορφιά, καλύτερο σπίτι. Ωστόσο αυτή η καθημερινή γκρίνια αποτελεί ένα πολύ επικίνδυνο όπλο στα χέρια μια μαμάς για την κόρη της, μια που της δημιουργεί ένα θολό τοπίο για τα πράγματα που αξίζουν αληθινά στη ζωή! Αυτό που θα πρέπει να μάθουμε στην κόρη μας είναι πως στην ζωή δεν έρχονται πάντα όλα όπως τα θέλουμε. Επιβεβαιώστε ότι τόσο εσείς όσο και η κόρη σας γνωρίζετε την σημασία του να έχετε πάντα εναλλακτικά σχέδια, όταν τα πράγματα δεν έρχονται όπως τα θέλετε. Αν, για παράδειγμα, δεν μπορεί να πάει πια στο μπαλέτο ή δεν έχετε χρήματα για μια νέα κούκλα, βοηθήστε την με εναλλακτικές προτάσεις που θα της δείξουν πως στην ζωή υπάρχουν πάντα επιλογές και αλλαγές. Στο χέρι της είναι να τις δει!

4. Να επικεντρώνεται στην εμφάνιση κάποιου, είτε αρνητικά είτε θετικά
Σαφώς και μια εμφάνιση είναι πάντα χρήσιμη αλλά αν γίνει προτεραιότητα είναι κάτι εξαιρετικά παραπλανητικό. Αντί λοιπόν να επικεντρωνόμαστε σ’ αυτήν μήπως να βρίσκαμε εναλλακτικά προσόντα όπως, ευφυία, εργατικότητα, ανεξαρτησία και ευαισθησία.

5. Να κριτικάρει άλλους ανθρώπους και κυρίως  άλλες… γυναίκες
Είναι απίστευτα ακαλαίσθητο για μια γυναίκα, να έχει γνώμη για όλα, ακόμα και για πράγματα τα οποία δεν την αφορούν, όπως π.χ. πώς ονομάζει κάποιος το παιδί του ή τη μέθοδο αποτρίχωσης που προτιμάει. Όπως εξίσου ακαλαίσθητο είναι να κάνει αρνητικά σχόλια, να δείχνει εμπάθεια, ή να κάνει συνεχώς κριτική για μια πιο όμορφη, πιο επιτυχημένη, πιο νέα, ή πιο…οτιδήποτε! Όταν λέμε την γνώμη μας, όταν δεν μας την έχει ζητήσει κανείς, το μόνο που θέλουμε είναι να επιβεβαιώσουμε την υπεροχή μας. Η υπεροχή είναι όμως κάτι που κατακτάται. Ούτε χαρίζεται, ούτε βέβαια επιβάλλεται. Και αυτό οφείλει να το ξέρει και η κόρη μας

Από τη μαμά, συγγραφέα και blogger Nicole Fabian-Weber

Πηγή:www.imommy.gr

Νήπια μαθαίνουν χορό στην Γκουίνεθ Πάλτροου (video)

Published 23 Απριλίου, 2016 by sofiaathanasiadou

126761-285149

Όποιος πιστεύει ότι η Γκουίνεθ Πάλτροου δεν μπορεί να χαλαρώσει και να χορέψει με την καρδιά της πρέπει να δουν αυτό το βίντεο. Ο Τζέιμς Κόρντεν προσκάλεσε στο σόου μικρούς χορογράφους και προκάλεσε την Πάλτροου να πάρει ένα μάθημα χορού. Η Γκουίνεθ δέχθηκε και το αποτέλεσμα είναι ξεκαρδιστικό.

 

126761-285150

Πηγή:www.athensvoice.gr

 

Μήπως η κόρη σας έχει το «Σύνδρομο της Πριγκίπισσας»;

Published 22 Απριλίου, 2016 by sofiaathanasiadou
Αν έχετε κόρη, πιθανώς αναρωτιέστε αν την μεγαλώνετε σωστά έτσι ώστε να γίνει μια υπεύθυνη και ανεξάρτητη γυναίκα που θα καμαρώνετε. Ίσως, όμως, αισθάνεστε ότι «χάσατε» τον σκοπό σας κάπου στην πορεία. Πώς θα το καταλάβετε; Αν έχετε κακομάθει την κόρη σας, με αποτέλεσμα να θέλει πάντα να γίνεται το δικό της, δείτε ποια είναι τα σημάδια για να καταλάβετε αν έχει το λεγόμενο «Σύνδρομο της Πριγκίπισσας», το οποίο είναι υπαρκτό και λιγότερο χαριτωμένο απ’ ό,τι ακούγεται. Γι’ αυτό, ως γονείς, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ποια δικά μας λάθη πυροδοτούν αυτή τη συμπεριφορά.

Τι είναι το Σύνδρομο της Πριγκίπισσας

«Εγώ!»: αυτή η λέξη αρκεί για να περιγράψει επαρκώς το εν λόγω Σύνδρομο. Κι αυτό γιατί το κορίτσι- πριγκίπισσα βάζει πάνω απ’ όλους και απ’ όλα τον εαυτό του, χωρίς να σκέφτεται τις ανάγκες των υπολοίπων και χωρίς να ακούει τους γονείς του. Είναι αυτονόητο, όμως, ότι αυτή η συμπεριφορά προκαλείται ουσιαστικά απ’ τους γονείς που προσπαθούν κάθε στιγμή και κάθε λεπτό να μην της χαλάσουν χατίρι.

Πώς συμπεριφέρεται μια μικρή πριγκίπισσα

Επικεντρώνεται μόνο στα θετικά

Μια μικρή πριγκίπισσα δίνει σημασία μόνο στα θετικά, αγνοώντας οτιδήποτε αρνητικό. Δεν θέλει να ασχοληθεί με κάτι που θα «χαλάσει» τη διάθεσή της ή κάτι που πολύ απλά δεν τη συμφέρει. Αν πρέπει να αντιμετωπίσει μια δυσάρεστη κατάσταση, το πιθανότερο είναι  πολύ απλά να την αγνοήσει, χωρίς να προβληματιστεί παραπάνω. Σ’ αυτή την περίπτωση, πάλι υπεύθυνοι είναι οι γονείς, που τα κάνουν όλα για εκείνη, χωρίς να την αφήσουν ν’ αντιμετωπίσει τις όποιες δυσκολίες, έστω και αν φαίνονται ασήμαντες για εμάς. Αν για παράδειγμα επιμένουμε να φτιάξει το δωμάτιό της και εκείνη αρνείται, καλό θα είναι να μην αναλάβουμε εμείς τη δουλειά της, αλλά να της εξηγήσουμε ότι είναι κάτι που πρέπει να κάνει εκείνη.

Δεν δέχεται την κριτική

Στην ίδια λογική με την παραπάνω, το κορίτσι-πριγκίπισσα δεν δέχεται την κριτική, από οποιονδήποτε και αν προέρχεται, είτε αυτοί είναι οι γονείς, οι φίλοι της ή ακόμα και η δασκάλα της. Στο μυαλό της, ό,τι σκέφτεται είναι σωστό. Πώς να μην πιστεύει κάτι τέτοιο όταν οι γονείς της λένε μπράβο με το παραμικρό και την επαινούν ακόμα και για τα λάθη της;

Διαβάστε σε παλαιότερο άρθρο του mama365 πώς θα κάνετε το παιδί να σας ακούει αποτελεσματικά.

Ζει σε ένα… παραμύθι

Ένα κορίτσι- πριγκίπισσα ζει σε ένα ροζ συννεφάκι, από το οποίο δεν θέλει να ξεφύγει. Όλα στο μυαλό της είναι «όπως πρέπει να είναι» για τα δικά της δεδομένα, στα οποία πρωταγωνίστρια είναι εκείνη και τα «θέλω» της. Και πάλι, ρόλος των γονιών είναι αν της δείξουν ότι πολλές φορές η ζωή δεν είναι όπως την περιμένουμε και πως είναι αναμενόμενο ν’ απογοητευτούμε- όχι απλώς να ενισχύουν τη λανθασμένη της πεποίθηση.

Προσέχει υπερβολικά την εμφάνισή της

Όλα τα κοριτσάκια νοιάζονται για την εμφάνιση τους, όμως ένα κορίτσι-πριγκίπισσα νοιάζεται υπερβολικά για το πώς δείχνει- ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι θέλει να ντυθεί με το «καλό» της φόρεμα όταν πρόκειται να πάτε στην παιδική χαρά ή να φορέσει την τιάρα της στον παιδικό σταθμό.

Είναι τρομερά απαιτητική

Ένα κορίτσι- πριγκίπισσα δεν δέχεται το «όχι» απ’ τους γονείς της. Απαιτεί το πιο ακριβό δώρο για το Πάσχα, ακόμα και αν οι γονείς της της εξηγούν ότι δεν μπορεί να το έχει, και επιμένει να αποκτά πάντα τα καλύτερα, χωρίς να νοιάζεται για τις ανάγκες της οικογένειας. Ενδεχομένως να εκδηλώσει και ξεσπάσματα ζήλειας προς τα αδέλφια της, αν αποκτήσουν κάτι που ήθελε εκείνη ή αν θεωρήσει ότι αδικήθηκε. Τότε, ως οι «μεγάλοι» της υπόθεσης θα πρέπει να βάλουμε «φρένο» στις επιθυμίες της, εξηγώντας της ότι δεν μπορούμε να της τα παρέχουμε όλα.

Πώς να το αντιμετωπίσετε

Περιορίστε τον χρόνο της στην τηλεόραση

Παρά το ότι ένα μικρό παιδί μπορεί να μην καταλαβαίνει απόλυτα τι βλέπει στην τηλεόραση, υποσυνείδητα μπορεί να του περνούν μηνύματα που τελικά το επηρεάζουν. Αν θεωρείτε ότι περνά πολύ χρόνο μπροστά στην οθόνη και ότι μπορεί να επιδράσει αρνητικά στον τρόπο που η ίδια βλέπει τον εαυτό της τόσο ως προς την εμφάνιση όσο και ως προς τη συμπεριφορά, καλό θα είναι να τον περιορίσετε ή να τον ελέγξετε. Εξάλλου, τα πρότυπα που προωθούν πολλά μέσα ενημέρωσης, πολλές φορές δεν είναι υγιή και τα παιδιά είναι αθώα θύματα των εικόνων που προσλαμβάνουν.

Δείτε μαζί τις αγαπημένες της εκπομπές και καρτούν και έπειτα ρωτήστε την για ποιο λόγο τα προτιμά. Έτσι,  θα καταλάβετε πώς επηρεάζεται απ’ αυτά και ίσως εντοπίσετε μια απ’ τις… αιτίες του κακού.

Βρείτε τον τρόπο να της πείτε «όχι»

Όσο δύσκολο και αν είναι να μην της κάνετε τα χατίρια και να μην υποκύψετε στα επίμονα θέλω της, πρέπει να βρείτε τη δύναμη να της πείτε «όχι», ακόμα και αν ξέρετε ότι αυτό θα πυροδοτήσει κλάματα, φωνές και ατελείωτη γκρίνια. Μ’ αυτό τον τρόπο, θα μάθει ότι δεν μπορεί να τα έχει όλα δικά της και ότι κάποιες φορές θα πρέπει να σας ακούσει, ακόμα και αν δυσαρεστείται.

Μην την αφήνετε να… περιμένει τον πρίγκιπα

Με τη λέξη «πρίγκιπας» μπορεί να εννοούμε ακόμα και εσάς. Αν ανήκετε στην κατηγορία των μαμάδων που έχουν την κόρη τους «μη βρέξει και μη στάξει» για να μην την κουράσουν ή να μην την στενοχωρήσουν, μάλλον  θα πρέπει ν’ αλλάξετε τακτική. Με τον τρόπο αυτό, το παιδί μαθαίνει να έχει τα πάντα έτοιμα και να εξαρτάται ολοκληρωτικά από εσάς. Έτσι, θα περιμένει συνεχώς κάποιον να τη σώσει- τώρα μπορεί να είστε εσείς, αλλά στο μέλλον μπορεί να είναι κάποιος άντρας, απ’ τον οποίο θα εξαρτάται ολοκληρωτικά, μη μπορώντας να βασιστεί στις δικές της δυνάμεις.

Βοηθήστε τη να γίνει πιο δυναμική

Δώστε της ευθύνες με το να την ορίσετε την για παράδειγμα υπεύθυνη για το δωμάτιό της. Εναλλακτικά, «γράψτε» την σε δραστηριότητες, όπως ο χορός ή κάποιο άθλημα, μέσω των οποίων θα μάθει να προσπαθεί για να πετύχει τον στόχο της και να στηριχθεί στις δυνάμεις της. Προσπαθήστε, ακόμα, να την ενθαρρύνετε να λερωθεί, να τρέξει, να πέσει κάτω και να κάνει λάθη. Μόνο έτσι θα σπάσετε το «συννεφάκι» της πριγκίπισσας.

Διαβάστε εδώ πώς θα μεγαλώσετε ένα δυναμικό κορίτσι.

Ακόμα και αν σας φαίνεται δύσκολο να «χαλιναγωγήσετε» τον πριγκιπικό χαρακτήρα της κόρης σας, πρέπει να αναλογιστείτε τι είναι καλύτερο για το μέλλον της και πώς μπορείτε να τη βοηθήσετε να γίνει μια ανεξάρτητη γυναίκα, όταν έρθει η ώρα να ανοίξει τα φτερά της μακριά σας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η συμπεριφορά των παιδιών εξαρτάται από τη δική μας συμπεριφορά και ότι εμείς είμαστε υπεύθυνοι για τη διαπαιδαγώγησή τους. Γι’ αυτό, είναι στο χέρι μας να διορθώσουμε τα λάθη μας και να μεγαλώσουμε παιδιά που θα γίνουν ανεξάρτητοι και δυναμικοί ενήλικες!

Πηγή:www.mama365.gr

Εσείς κοιμάστε αγκαλιά με το σύντροφό σας;

Published 22 Απριλίου, 2016 by sofiaathanasiadou

20236407_0856a61689bb20bfc3c854f14e50f6bc.limghandler

Από: Ζαχαρία Πηνελόπη

Μην υποτιμάτε ποτέ τη δύναμη της αγκαλιάς! Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, που παρουσιάστηκε στο Edinburgh International Science Festival, τα πιο ευτυχισμένα ζευγάρια τείνουν να κοιμούνται πιο κοντά μεταξύ τους. Για τις ανάγκες της έρευνας, ο δρ. Richard Wiseman, καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Hertfordshire, πήρε συνεντεύξεις από 1.000 ζευγάρια Βρετανών σχετικά με τις στάσεις του ύπνου τους και το πόσο ικανοποιημένα ήταν από τις σχέσεις τους. Αυτό που διαπίστωσε είναι ότι, όσο πιο μακριά κοιμούνταν τα ζευγάρια μεταξύ τους, τόσο πιο δυσαρεστημένα ήταν από τις σχέσεις τους. «Μία από τις πιο σημαντικές παραμέτρους αφορά το άγγιγμα», εξηγεί ο δρ. Wiseman. «Το 94% των ζευγαριών που είχαν σωματική επαφή κατά τη διάρκεια της νύχτας, δήλωναν ευτυχισμένα μέσα στις σχέσεις τους, συγκριτικά με το 68% εκείνων που δεν αγγίζονταν μεταξύ τους», προσθέτει. Τα ευτυχισμένα ζευγάρια, λοιπόν, είναι αχώριστα ακόμα και στον ύπνο τους, κάτι που για κάποιους είναι πραγματικά αξιολάτρευτο ενώ για κάποιους άλλους εντελώς αποκρουστικό. –

 

Πηγή:www.imommy.gr

«Μεγαλώνω το παιδάκι μου μόνη μου εξαιτίας μιας παλιογυναίκας»

Published 22 Απριλίου, 2016 by sofiaathanasiadou

wpid-1397015_729334130420836_2117465415_o

Είμαι 29 χρονών και έχω έναν γιο 4 χρονών. Γνώρισα τον άντρα μου όταν ήμουν 15 χρονών. Ερωτευτήκαμε αγαπηθήκαμε και ήμασταν το τέλειο ζευγάρι.. Μια ζωή ήμασταν ένα.. Ώσπου ήρθε η Μαρία.. Μια συνάδελφός του που είναι ακόμη και τώρα μαζί.. Ξεκίνησαν  όταν εγώ ήμουν έγκυος. Όταν γέννησα με άφησε γι’ αυτήν. Τον παρακάλεσα γιατί δεν ήξερα, μου έλεγε πως απλά δεν είναι πια ερωτευμένος μαζί μου, πως δε με βλέπει πια σαν γυναίκα από τότε που έμεινα έγκυος. Με τρέλανε.. Ήμουν 3 μηνών όταν με απάθεια και μεγάλη οργή με κοίταξε και μου είπε πως του τελείωσε πως δεν είναι πια ερωτευμένος..

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, μου φερόταν  άσχημα με μάλωνε συνέχεια μου φώναζε και δεν ερχόταν στον γιατρό μαζί μου.Ήταν θέμα χρόνου να με αφήσει. Αργούσε να έρθει από τη δουλειά. Βρήκα κρυμμένα προφυλακτικά στο αμάξι του αλλά και πάλι δεν παραδέχθηκε τίποτα. Παρακάλεσα να λογικευτεί αλλά τίποτα. Μετά από τόσα χρόνια.. Μετά από τόση αγάπη.. Πάντα πίστευα πως θα είναι ο καλύτερος πατέρας του κόσμου αλλά αποδείχθηκε τόσο λίγος. Για μια π@να άφησε τη γυναίκα και το παιδάκι του όταν ακόμη αυτό ήταν στην κοιλιά. Μπορεί να μέναμε στο ίδιο σπίτι αλλά δεν ήμασταν μαζί. Τελικά τα νερά έσπασαν νωρίτερα.Τον έπαιρνα τηλέφωνο αλλά δεν το σήκωνε.. Εγώ στην Αθήνα δεν είχα κανένα.. Η μόνη μου παρηγοριά κι ο μόνος άνθρωπος που ήξερα ήταν η κολλητή μου. Ήμασταν τόσα χλμ μακριά αλλά με έπαιρνε τηλ διαρκώς. Ήταν κι εκείνη έγκυος! 4 μήνες διαφορά έχουν τα κουκλάκια μας!

Τελικά κατά τις 6 τον βρήκα στο τηλέφωνο, πήγαμε στην κλινική και γέννησα το πρωί. Όταν τον είδα πως αγκάλιασε το γιο μας, πίστεψα πως όλα έγιναν όπως πριν, αλλά αυτό κράτησε μισή μέρα. Προφανώς όταν έφυγε από την κλινική πήγε και την βρήκε.. Τι να πω.. ώσπου να σαραντίσω ήταν ένας Εφιάλτης.. Πόσο έκλαψα Θεέ μου, πόσο ικέτεψα τον Θεό να με λυπηθεί, να λέω πως δε το αξίζουμε αυτό ούτε ο μικρός ούτε γω. Πως μπόρεσαν αυτοί οι άνθρωποι να το κάνουν αυτό.. Διαλύθηκε μια οικογένεια.. Μου την δίνει που είναι το ευτυχισμένο ζευγαράκι που το δέχθηκαν πια όλοι..

ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΔΥΟ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΑΝ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ!!!! ΑΥΤΗ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΕΚΑΝΕ ΣΕΞ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΟΤΑΝ ΕΓΩ ΕΙΧΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΛΙΑ ΜΟΥ ΕΝΑ ΜΩΡΑΚΙ!!!! ΑΥΤΗ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕ ΤΗ ΖΩΗ! ΑΥΤΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΣΚΟΤΩΝΕ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΛΙΓΟ ΛΙΓΟ ΩΣΠΟΥ ΝΑ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΜΟΝΟ Κ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΤΗΣ!!!!!!!!!!!!

Πώς μπορεί αυτή η γυναίκα να κοιμάται ήσυχη όταν κατέστρεψε τη ζωή μου και καταδίκασε το παιδί μου να ζει μακριά απ” τον μπαμπά του, από τη πρώτη μέρα της ζωής του, και το παίζει και κυρία; Πώς μπορεί ο άντρας μου, που παράτησε το παιδί του, να έρχεται πια 2 φορές το χρόνο και καλά καλά δεν τον παίρνει κι έρχεται από αγγαρεία; Τον λυπάμαι…. Την Παρασκευή πήγα να πάρω το παιδί από το σχολείο κι ήμουν με τη μαμά μου και 2 συμμαθητές του έλεγαν πως ήρθαν οι 2 μαμάδες του να τον πάρουν. Ο ένας λέει «η μια είναι η μαμά του η άλλη η γιαγιά του» «όχι ο Διονύσης έχει 2 μαμάδες και δεν έχει μπαμπά» Αυτά είναι τα λόγια 4χρονων παιδιών.  Ο γιος μου είναι το μοναδικό παιδί μέσα στην τάξη που έχει χωρισμένους γονείς . Με πείραξε τόσο πολύ… Είναι παιδάκια αλλά λένε σκληρά λόγια.. Με πειράζει που την άλλη εβδομάδα θα πάω με τους γονείς μου να τον δούμε στην παράσταση του σχολείου.. Πέρασαν 4 χρόνια όμως ακόμη κλαίω..

Μπορεί πια να μη τον αγαπώ να μην τον θέλω όμως ακόμη λέω «γιατί σε μας;» Ακόμη πονάω ακόμη κλαίω κι ακόμη δε μπορώ να τους συγχωρήσω.. Εύχομαι να είναι μαζί και να πάρουν από τον Θεό ότι τους αξίζει. Κατέστρεψαν τη ζωή μου.. Με άφησαν μόνη σε όλα.. Ο μικρός δε βλέπει τον πατέρα του, αραίωσε πια να έρχεται και απ” όσο μαθαίνω ταξιδεύει διαρκώς με εκείνη. Ξέρεις βλέπω αυτές τις ωραίες διαφημίσεις που δείχνει κάτι όμορφες οικογένειες να τρώνε μαζί πρωινό να γελούν και να παίζουν με το σκυλάκι τους.. Τίποτα παραπάνω από αυτό δεν ήθελα.. Ούτε λεφτά ούτε τρέλες.. ΑΓΑΠΗ ΑΓΑΠΗ ΑΓΑΠΗ αυτό ρε γαμώτο..

Εμείς ήμασταν ένα όταν έχασε τον μπαμπά του μαζί κλαίγαμε.. Μαζί πανελλήνιες μαζί όταν μπήκα στο ΤΕΙ να μου λέει πως είναι περήφανος για μένα, να περιμένουν να τελειώσω για να κατεβώ Αθήνα να μείνουμε μαζί.. ΜΑΖΙ αυτό ήμασταν.. ΕΝΑ.. Πως γίνεται να αφήνεις την οικογένεια σου το μωρό σου έτσι απλά; Ελπίζω και εύχομαι μια μέρα να πάρουν αυτό που τους αξίζει, αλλά δυστυχώς δεν το πιστεύω.. Όταν το παιδί μου είναι άρρωστο δεν είναι εδώ να με βοηθήσει. Έχασε την πρώτη μέρα στο σχολείο, έφυγε και δεν έκατσε καν να τον ακούσει να λέει το πρώτο του ποίημα στο σχολείο.. Όταν μπήκε στο νοσοκομείο ο μικρός τα έπαιξα. Δεν ήταν κάτι σοβαρό παιδικές αρρώστιες.. Αλλά ήθελα τότε να ήταν εκεί. Αντί γι” αυτό απάντησε στο τηλέφωνο«το θεωρείς τόσο σημαντικό για να ρθω;» Είχα τη μαμά μου ευτυχώς. Δυσκολεύτηκα πάρα πολύ να ορθοποδήσω, πίστεψα πως η ζωή μου είχε τελειώσει τότε. Κάθε μέρα έλεγα μια προσευχή στον Θεό παρακαλούσα την Παναγία σαν μάνα να με νοιώσει και να με βοηθήσει να ενώσω την οικογένεια μου αλλά μάταια. Για να τα καταφέρω με βοήθησε η κολλητή μου που μου βρήκε δουλειά. Με τη δουλειά ξεχάστηκα έπρεπε να μείνω μόνη μου με τον μικρό για να πάρω τα πάνω μου. Σιγά σιγά τα κατάφερα κι έφτασε η μέρα που δεν έκλαιγα διαρκώς.

Ήρθε η μέρα που έπαψα πια να αγαπώ το «άλλο μου μισό» όπως έλεγα πάντα. Θα ήθελα πολύ να σας πω πως πάλι ονειρεύομαι όμως θα ήταν ψέμα.. Φοβάμαι.. Όλα στο μυαλό μου είναι τόσο καθαρά, νομίζω πως δε ξέχασα λεπτό από εκείνες τις δύσκολες στιγμές.. Θυμάμαι εκείνο το μεσημέρι που πήγαμε βόλτα με το αμάξι οι 2 μας και με πήγε στη θάλασσα, εγώ η ανόητη πίστεψα πως ήθελε να μείνουμε λίγο μόνοι γι’ αυτό αφήσαμε το παιδί στη μαμά μου αλλά εκείνος δεν έχανε στιγμή να με πονάει.. Ακόμη θυμάμαι εκείνον τον γκρεμό που ήθελε να πέσω. Ήμουν τόσο ευάλωτη που ίσως και να με έπειθε να το κάνω. Ήμουν το εμπόδιο στην ευτυχία τους κι έπρεπε να με διώξουν οπωσδήποτε.. Άραγε θυμάται πόσο με πόνεσε; Πόσο υπέφερε το παιδάκι μας, εξαιτίας του; Πόσο άλλαξε…Γιατί η ζωή να αλλάζει τόσο απότομα;

Φοβάμαι το μέλλον.. Δε θα πω ψέματα.. Ακόμη πονάω ακόμη κλαίω ακόμη όταν ακούω ένα τραγούδι τα θυμάμαι όλα.. Ακόμη και τώρα μετά από τόσα χρόνια, ο θυμός δεν έφυγε.. Θυμώνω που δεν είναι εδω να δει το παιδί του να μεγαλώνει να γίνεται τόσο καλό παιδάκι τόσο ζαβολιάρικο και γλυκό.. Θυμώνω  που τον κοιμίζω και μετά είμαι μόνη.. Και το βραβείο μου σε όλα αυτά; Έμαθα ποιοι είναι οι φίλοι μου, ελάχιστοι. Η πιο καλή; Η κολλητή μου, που ήταν πάντα κοντά μου, που μου έκανε την τιμή και βάπτισε το παιδάκι μου, που με στήριξε τόσο πολύ. Δεν ξέρω αν θα τα είχα καταφέρει χωρίς εκείνη, νομίζω πως θα είχα χάσει το μυαλό μου αν δεν την είχα να με ακούει και να κλαίει μαζί μου. Έχω και μια άλλη καλή φίλη, συμμαθήτρια, που μαζί με τη κολλητή μου, δεν με άφησαν μόνη μου λεπτό.. Είναι τόσο πολύτιμο να ξέρεις πως δεν είσαι μόνος.. Να έχεις έναν άνθρωπο να κλάψεις μαζί του και να σε ακούσει να σε αφήσει να ξεσπάσεις..

Μπορεί να έχασα τον άντρα μου αλλά δέθηκα περισσότερο με τα κορίτσια μου. Έμαθα να περπατάω μόνη μου και είδα πόσο δυνατή είμαι τελικά. Και ξέρω ότι τα κατάφερα ως μαμά.. όταν ο μικρός μου, μου λέει «σ’ αγαπώ» ναι νοιώθω η καλύτερη μαμά στον κόσμο…. Γιατί απλά έχω ένα υπέροχο παιδάκι και παρόλα τα άσχημα που πέρασα άξιζαν γιατί έχω εσένα ψυχή μου.. Το γιο μου… Είμαστε τόσο τυχεροί εμείς που είμαστε γονείς.. Είναι ότι πιο υπέροχο μπορεί να σου δώσει ο Θεός… Μακάρι όλοι οι άνθρωποι να είχαν το μυαλό και την ψυχή να μεγαλώσουν τα παιδιά τους με αγάπη, γιατί ένα παιδί μόνο αγάπη θέλει, όχι δώρα.. όταν του δίνεις αγάπη χαμογελάει η ψυχή του.. Μακάρι όλοι οι άνθρωποι να είναι ευτυχισμένοι αγαπημένοι και υγιείς.. Να ευχαριστείτε κάθε μέρα τον Θεό για τα δώρα που μας έδωσε.. Μη φέρεστε αχάριστα.. Καμιά φορά αυτό που εμείς θεωρούμε δεδομένο κάποιοι άλλοι παρακαλούν να το έχουν.. Μέσα σε ένα γράμμα δεν μπορώ να σας πω αυτό που ένιωσα.. Δεν μπορώ να σας πω πόσο πόνεσα απλά ήθελα να μοιραστώ λίγο από τη ζωή μου μαζί σας.. Ξέρω πως υπάρχουν μανούλες που έζησαν πολύ χειρότερα πράματα από εμένα, εγώ έζησα μόνο πόνο ψυχής κάποιες έζησαν πολύ χειρότερα.. Όμως όλο αυτό για μένα ήταν απίστευτα δύσκολο..

Κάθε μέρα για μένα είναι ένας αγώνας. Είμαι η Αλεξία, ζω το παιδάκι μου μόνη μου από την πρώτη μέρα της ζωής του και παρά τα όσα έγιναν, νοιώθω τυχερή. Σε ευχαριστώ Θεέ μου, που μου τον έστειλες! Αλεξία

Πηγή

Διαβάστηκε εδώ: newsone.gr

Διαφημίσεις και παιδιά.

Published 22 Απριλίου, 2016 by sofiaathanasiadou

paidiadiafimisi

Είναι απολύτως λογικό να ανησυχούμε για τις διαφημίσεις που απευθύνονται στα παιδιά. Το μέσο παιδί βλέπει περίπου 25.000 διαφημίσεις τον χρόνο  στην τηλεόραση πριν γίνει 12 ετών και αυτός ο αριθμός δεν περιλαμβάνει καν τις διαφημίσεις στο διαδίκτυο. Οι  εταιρείες ξοδεύουν περίπου 17 δισεκατομμύρια δολάρια τον χρόνο σε διαφημίσεις που απευθύνονται σε παιδιά και αυτά δεν έχουν καμία άμυνα απέναντι στα μηνύματα στα οποία εκτίθενται.

Τα παιδιά μπορούν να αναγνωρίσουν πλήρως ότι οι άνθρωποι που προσπαθούν να τους πουλήσουν κάτι ίσως δε λένε πάντα την αλήθεια στην ηλικία των 11-12 ετών ενώ τα παιδιά μικρότερης ηλικίας συχνά δυσκολεύονται να διακρίνουν τα εμπορικά από τα μη εμπορικά μηνύματα.Γνωρίζοντας αυτές τις πληροφορίες  μπορούμε να κατανοήσουμε  τις έρευνες που έχουν δείξει ότι τα παιδιά μπορεί να αναπτύξουν προτιμήσεις σε συγκεκριμένες μάρκες έχοντας δει απλά και μόνο μία διαφήμιση ή ότι αξιολογούν την τροφή ως νοστιμότερη όταν εμφανίζεται σε μια επώνυμη συσκευασία!

 

 

Πηγή: betterparents.gr

Διαβάστηκε εδώ:www.babyads.gr