Αρχείο

All posts for the day 15 Απριλίου 2016

ΑΝ ΈΧΕΤΕ ΚΌΡΗ, ΔΕΊΤΕ ΤΟ ΠΑΡΑΚΆΤΩ ΤΡΊΛΕΠΤΟ ΒΊΝΤΕΟ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΌ ΤΗΣ ΚΑΛΌ!

Published Απρίλιος 15, 2016 by sofiaathanasiadou
90278f3b37a40e3fe42f0518be559405_L
«Αυτή είναι η Ellie. Είναι πέντε ετών. Υπάρχουν πολλά πράγματα που η Ellie γνωρίζει. Ξέρει πώς να βουρτσίζει τα δόντια της. Πώς να βάζει τα παπούτσια της. Πώς να διαβάζει στην αδερφή της. Και πώς να σώσει τον κόσμο. Ξέρει ότι είναι έξυπνη, γρήγορη, δυνατή. Και δεν υπάρχει κανείς άλλος στον κόσμο σαν και εκείνη και ότι η ζωή είναι μια περιπέτεια όπου τα πάντα είναι δυνατά.Υπάρχουν όμως και πράγματα που δεν γνωρίζει…».
AdTech Ad

Με αυτά τα λόγια αρχίζει το βίντεο που θα παρακολουθήσετε παρακάτω, και στη θέση της Ellie η κάθε μαμά θα μπορούσε να βάλει το όνομα της δικής της κόρης. Η Ellie, γνωρίζει πολλά πράγματα για τα οποία είναι ικανή… υπάρχουν όμως και πράγματα που δεν γνωρίζει.
Όπως για παράδειγμα ότι:

  • Μόνο το 11 τοις εκατό των εν ενεργεία μηχανικών και το ένα πέμπτο των σεφ είναι γυναίκες
  • Οι γυναίκες αποτελούν μόλις το 5 τοις εκατό των καλλιτεχνών στο σύγχρονο τμήμα τέχνης του Μητροπολιτικού Μουσείου της Νέας Υόρκης
  • Από το γυμνάσιο, τα κορίτσια κερδίζουν υψηλότερους βαθμούς στην επιστήμη, αλλά αισθάνονται λιγότερο σίγουρα από ότι τα αγόρια
  • Μέχρι την ηλικία των 11, το 30 τοις εκατό των κοριτσιών θα προσπαθήσουν μια σκληρή δίαιτα
  • Το 60 τοις εκατό των κοριτσιών θα εγκαταλείψουν να κάνουν κάτι που αγαπούν επειδή δεν τους αρέσει ο τρόπος που φαίνονται

Πριν αρχίσετε να νιώθετε περίεργα ως μαμά, θυμηθείτε το εξής: Η κόρη σας δεν γνωρίζει αυτά τα πράγματα ακόμη και ίσως να μην τα μάθει ποτέ…
Το βίντεο δημιουργήθηκε για να παρουσιάσει το Kazoo, ένα νέο περιοδικό για κορίτσια που θα κάνει την εμφάνισή του το καλοκαίρι που μας έρχεται.

Advertisements

Εσύ, με το παιδί που σέρνεται κλαίγοντας στο πάτωμα. Ξέρω πώς νιώθεις

Published Απρίλιος 15, 2016 by sofiaathanasiadou

a79637c6a63446818b475824aa3eeae5_L

Αγαπητή μαμά, με το παιδί που σέρνεται κλαίγοντας στο πάτωμα του εμπορικού κέντρου, ξέρω πόσο άσχημα νιώθεις. Βλέπω τα μάτια σου να κοιτάζουν απεγνωσμένα δεξιά και αριστερά, καθώς προσπαθείς να μαζέψεις το παιδί σου, το οποίο βρίσκεται σε κατάσταση υστερίας έξω από τη βιτρίνα ενός καταστήματος. Το πρόσωπό σου είναι κατακόκκινο. Είμαι σίγουρη ότι αυτό που βλέπω στα μάτια σου είναι δάκρυα. Φοράς ένα μαύρο κολάν και μια φαρδιά μπλούζα και, όπως και τα δικά μου, τα μαλλιά σου είναι άνω-κάτω και μάλλον έχεις μέρες να λουστείς. Ξέρω ότι με είδες να σε κοιτάζω, αλλά θέλω να ξέρεις κάτι. Δεν σε κρίνω.

Δεν σκέφτομαι ότι θα έπρεπε να κάνεις κάτι διαφορετικό ή να είσαι περισσότερο ή λιγότερο από κάτι. Δεν αναρωτιέμαι γιατί πήρες το παιδί σου μαζί για ψώνια, γιατί δεν φαίνεσαι από τις γυναίκες που θα προσλάμβαναν baby-sitter. Δεν αναρωτιέμαι γιατί δεν μπορείς να «συμμαζέψεις το παιδί σου» γιατί ξέρω ότι τα μικρά παιδιά δεν είναι ρομπότ, είναι άνθρωποι. Αγριάνθρωποι, για την ακρίβεια, που πολύ συχνά «εκτροχιάζονται» σε δημόσιους χώρους.

Δεν αναρωτιέμαι γιατί δεν είσαι η Μητέρα Τερέζα και δεν βρίσκεις έναν μαγικό τρόπο να ηρεμήσεις το παιδί σου με ένα βλέμμα ή με μία σου κουβέντα, γιατί δεν είσαι, ούτε είμαι κι εγώ. Δεν αναρωτιέμαι γιατί το παιδί σου δεν σε σέβεται / δεν σε φοβάται ή γιατί δεν κάνει αυτό που του λες, τη στιγμή που του το λες, γιατί είσαι μαμά.

Θέλεις να ξέρεις τι σκέφτομαι;

Αναρωτιέμαι πόσες ώρες κοιμήθηκες χθες το βράδυ. Τώρα που το σκέφτομαι, αναρωτιέμαι πόσο έχω κοιμηθεί εγώ τα δύο τελευταία χρόνια. Αναρωτιέμαι αν, όπως το δικό μου, έτσι και το δικό σου πιτσιρίκι ξυπνάει ακόμα το βράδυ, παρόλο που έχεις δοκιμάσει τα πάντα. Αναρωτιέμαι αν το παιδί σου ξύπνησε τα ξημερώματα και σου ζήτησε να δει παιδικά και να φάει αυγό, το οποίο δεν τρώει ποτέ, μέχρι να δει εσένα να το τρως επειδή λυπάσαι να το πετάξεις, και να αρχίσει να τσιρίζει.

Αναρωτιέμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που έφαγες ένα κανονικό γεύμα, χωρίς να έχεις δύο μικρά χεράκια να τσιμπολογούν μέσα από το πιάτο σου, ή ένα μικρό σωματάκι να κάθεται στα πόδια σου. Μάλλον έχει περάσει καιρός. Αναρωτιέμαι αν κι εσύ, σαν εμένα, το μόνο που έχεις φάει όλη μέρα είναι ό,τι άφησε το παιδί σου από το πρωινό και μισή κούπα καφέ.

Έβαλες την κούπα με τον υπόλοιπο καφέ στον φούρνο μικροκυμάτων και την ξέχασες; Εγώ αυτό έπαθα.

Αναρωτιέμαι αν είσαι εξίσου ενθουσιασμένη με εμένα που απλά βγήκες από το σπίτι, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι το παιδί σου θα ζητά κάθε παιχνίδι που θα βλέπει, θα βγάζει τα παπούτσια του στο αυτοκίνητο, θα θέλει να κάνει τσίσα 200 φορές και τελικά, θα καταλήξει να κλαίει στο πάτωμα κάποιου μαγαζιού.

Καθώς σηκώνεις το παιδί σου που ουρλιάζει, αναρωτιέμαι αν είναι η ώρα του να κοιμηθεί και, όπως κι εγώ, προσπαθείς να κάνεις κάποια τελευταία ψώνια και να γυρίσεις στο σπίτι.Πιθανότατα εύχεσαι να μην κοιμηθεί στο αυτοκίνητο όταν θα γυρνάτε, αν και ξέρεις ότι θα το κάνει. Έτσι, αντί για μία ώρα ησυχίας, θα ακολουθήσει ένα δραματικό απόγευμα, με ακόμα περισσότερα κλάματα, και κρύο καφέ, καθώς θα περιμένεις να έρθει το βράδυ για να περάσεις σε ένα πιο βαρύ ποτό!

Αναρωτιέμαι αν, όπως κι εγώ, εκπλήσσεσαι κάθε μέρα από το πόσο δύσκολη είναι η μητρότητα, αλλά δεν θα την άλλαζες με τίποτα στον κόσμο. Αναρωτιέμαι αν, όπως κι εγώ, αγαπάς το παιδί σου περισσότερο από όσο οι λέξεις μπορούν να περιγράψουν, κι αν θα τα ζούσες όλα ξανά από την αρχή, χωρίς δεύτερη σκέψη. Χωρίς αυτά τα ξεσπάσματα.

Αναρωτιέμαι αν είσαι εντάξει. Μόλις σήκωσες το μικρό σου τώρα, και κατευθύνεσαι τρέχοντας προς το ασανσέρ. Σου πέφτουν τσάντες και μπουφάν και τα ξαναμαζεύεις. Έχω βρεθεί στην θέση σου. Ξέρω πώς είναι. Ελπίζω η μέρα σου, αργότερα, να γίνει λίγο καλύτερη.

Φιλιά. Εγώ.

Από την Έλενα Μπούλια

mama365.gr Αρχικός τίτλος: «Αγαπητή μαμά, με το παιδί που σέρνεται κλαίγοντας στο πάτωμα»

Διαβάστηκε εδώ:www.themamagers.gr

H ανησυχία του προέδρου του Χαμόγελου του Παιδιού μετά το πρόβλημα υγείας που του εμφανίστηκε

Published Απρίλιος 15, 2016 by sofiaathanasiadou

15-4-2016-7-11-37-πμ-760x392

Όταν αργά το βράδυ της Πέμπτης είδαμε το βίντεο που ανήρτησε ο πρόδρος του«Χαμόγελου του Παιδιού» κ. Κώστας Γιαννόπουλος, πραγματικά θορυβηθήκαμε. Πρόκειται όμως για έναν άνθρωπο που ξέρει να δίνει μάχες, να στέκεται όρθιος και κυρίως να προσφέρει. Και αυτό δεν πρόκειται να σταματήσει.

Ας δούμε στο βίντεο ποια είναι οι πραγματικές ανησυχίες του κ. Γιαννόπουλου:

«Τις τελευταίες ημέρες βρίσκομαι σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση με το πρόβλημα υγείας που μου έχει παρουσιαστεί…»
«Μέσα σε αυτό το προσωπικό ταρακούνημα αισθάνθηκα την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας ότι το Χαμόγελο του Παιδιού δεν ανήκει σε εμένα, δεν ανήκει σε κανέναν άλλον ανήκει μόνο στα ΠΑΙΔΙΑ και την κοινωνία…»
«ΑΝΥΣΗΧΩ γιατί έχει ενοχλήσει το Χαμόγελο με τη δουλειά του…»
«ΑΝΗΣΥΧΩ γιατί προσπάθησαν διάφοροι κατά καιρούς να του κάνουν κακό…»
«ΑΝΗΣΥΧΩ γιατί δεν θα ήθελα να δω κάποιος υπουργός, κάποιος πολιτικός να αποφασίσει την κατάργηση του Χαμόγελου…»
«ΑΝΗΣΥΧΩ γιατί όλα λειτουργούν στο πόδι κι ο καθένας μπορεί να κάνει ότι του αρέσει…»

«Ποια είναι η ΛΥΣΗ μας; Να συσπειρωθούμε και να ζητήσουμε απο τον πρωθυπουργό, την Κυβέρνηση κι αυτούς που διοικούν αυτή τη χώρα να καταλάβουν ότι εκτός από ΕΝΦΙΑ και αποφάσεις οικονομικές, υπάρχει και μια κοινωνία που πρέπει να στηριχθεί…»
«Σας ζητώ να συμμετέχετε σε μια προσπάθεια των επόμενων ημερών να καταδείξουμε τα προβλήματα που υπάρχουνε…»
«Θα πω έξω από τα δόντια τι προβλήματα μας έχουν δημιουργήσει όλα αυτά τα πελατειακά συστήματα, διαχρονικά…»
«Χάρη σε ΕΣΑΣ φτάσαμε έως εδώ, για να ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ χρειαζόμαστε την δική σας φωνή…»
«Γιατί όπως είπε ο μικρός μας ιδρυτής Ανδρέας Αν ενωθούμε όλοι θα τα καταφέρουμε…»

Πηγή:www.infokids.gr