Αρχείο

All posts for the day 11 Απριλίου 2016

ΓΝΩΡΙΣΤΕ τον 5χρονο που ζυγίζει 75 κιλά- Σταματάει να τρώει ΜΟΝΟ για να κοιμηθεί

Published Απρίλιος 11, 2016 by sofiaathanasiadou

890

Είναι μόλις πέντε ετών… ωστόσο κινδυνεύει να πεθάνει λόγω των κιλών του! Ναι, καλά διαβάσετε. Ο Μισαήλ Καλντόνο Αμπρέ από την Βραζιλία ζυγίζει 75 κιλά.. δηλαδή είναι τρεις φορές βαρύτερος από τα παιδιά της ηλικίας του.

Το παιδί πάσχει από το σύνδρομο Prader-Willi και σταματάει να τρώει μόνο όταν πέφτει για ύπνο. Το χειρότερο, όμως, είναι ότι η αναπνοή του σταματάει κατά τη διάρκεια του ύπνου και οι γονείς του φοβούνται ότι κάποια ημέρα ο γιος τους δεν θα ξυπνήσει.

Το αγόρι γεννήθηκε με φυσιολογικό βάρος, περίπου 3 κιλά, όμως στη συνέχεια άρχισε να παχαίνει συνεχώς, λόγω του συνδρόμου Prader-Willi.

Και μπορεί ο ανήλικος να κάνει δίαιτα με χαμηλά λιπαρά και να περπατάει επί 40 λεπτά κάθε μέρα, ωστόσο, συνεχίζει να παίρνει κανονικά κιλά. Oι γονείς του ανησυχούν καθώς φαίνεται να μην μπορούν να κάνουν τίποτα για να βελτιώσουν την ποιότητα της ζωής του.

110416153404_4295

110416153401_1051

110416153402_2189

110416153403_3375

Ο μικρός επισκέπτεται ένα γιατρό κάθε τρεις μήνες για να προσπαθήσει να ελέγξει την κατάσταση του, αλλά προς το παρόν δεν υπάρχει θεραπεία για την συγκεκριμένη σπάνια γενετική πάθηση.

Πηγή:www.newsitamea.gr

Advertisements

Η ΟΜΟΡΦΙΆ ΤΗΣ ΚΑΙΣΑΡΙΚΉΣ ΣΕ 13 ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΈΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΕΣ

Published Απρίλιος 11, 2016 by sofiaathanasiadou

kesariki_590_4

Οι περισσότερες γυναίκες που αναγκάστηκαν να γεννήσουν με καισαρική το έχουν παράπονο: Ακούνε ιστορίες από άλλες μαμάδες για τη μαγεία του φυσιολογικού τοκετού, βλέπουν φωτογραφίες από τις συγκλονιστικές εκείνες στιγμές, ενώ εκείνες δεν έχουν τίποτα αντίστοιχο να διηγηθούν. Όπως και να το κάνουμε, η καισαρική είναι μία χειρουργική επέμβαση και, ειδικά αν η γυναίκα υποβληθεί σε ολική αναισθησία, δύσκολα μπορεί να της αφήσει έντονα συγκινητικές αναμνήσεις. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι δεν έχει και αυτή την μαγεία της. Εξάλλου, αποτελεί τον δεύτερο καλύτερο τρόπο να γεννηθεί ζωή!

Κάπως έτσι σκέφτηκε η Carly, η οποία παρακάλεσε την στενή της φίλη και επαγγελματία φωτογράφο Jessica Bender να βρίσκεται στο πλευρό της κατά την διάρκεια της καισαρικής της, μέσω της οποίας θα έφερνε στον κόσμο το πρώτο της αγοράκι. Όπως χαρακτηριστικά λέει η Bender, η διαδικασία την συγκλόνισε: «Δεν έχω ξαναβρεθεί μπροστά σε μία τέτοια επέμβαση, όμως δεν μπορούσα να πάρω τα μάτια μου γιατί είναι σίγουρα η καλύτερη επέμβαση που μπορεί να γίνει σε έναν άνθρωπο!»

Μάλιστα, συμπληρώνει η ίδια, «παρακολουθώντας την διαδικασία συνειδητοποίησα ότι η καισαρική λαμβάνει χώρα υπό πιο ήρεμες, γαλήνιες συνθήκες συγκριτικά με τον φυσιολογικό τοκετό. Η μητέρα είναι πιο χαλαρή, δεν φοβάται και υποδέχεται πολύ πιο ξεκούραστα και χωρίς ‘εκπλήξεις’ το υπέροχο μωρό της».

Καταλήγει δε στο ότι «όποια μέθοδο κι αν επιλέξει η μέλλουσα μαμά για να γεννήσει, σημασία έχει να είναι ασφαλής και το μωρό να γεννηθεί υγιές! Και η καισαρική μπορεί να έχει την ομορφιά της. Αποτελεί ένα κορυφαίο οικογενειακό γεγονός και η στιγμή που η μαμά συναντά για πρώτη φορά το μωρό της είναι απλά μαγική!»

kesariki_590_11

20031-kesariki_590_b

kesariki_400

kesariki_400_2

kesariki_590_2

kesariki_590_3

kesariki_590_4

kesariki_590_5

kesariki_590_6

kesariki_590_7

kesariki_590_8

kesariki_590_9

kesariki_590_10

Πηγή: Jessica Bender Photography

Πηγή:mamanameless.blogspot.gr

Μαμά μην με φιλάς, μας βλέπουν!

Published Απρίλιος 11, 2016 by sofiaathanasiadou

19655335_53edfe88a947499a9dce46fb0f5a1003.limghandler

Από: Νινέττα Φαφούτη

Αργά ή γρήγορα έρχεται εκείνη η ώρα που αρνείται τα  χάδια και τα φιλιά σας. Και εσείς τι κάνετε; (εκτός από το να στεναχωριέστε)
Μέχρι τώρα, είχατε ανταλλάξει δισεκατομμύρια αγκαλιές και τρισεκατομμύρια φιλιά. Έρχεται, όμως, εκείνη η στιγμή που σας σπρώχνει μακριά και σχεδόν σας ραγίζει την καρδιά. Μα τι ακριβώς συμβαίνει;
Τα παιδιά, καθώς μεγαλώνουν, στην ηλικία των επτά με δέκα χρονών, αρχίζουν να αποκρούουν τις αγκαλιές και τα φιλιά σε μια προσπάθεια να εκφράσουν την διάθεσή τους για ανεξαρτησία. Αυτή η συμπεριφορά συνήθως είναι πιο συχνή στα αγόρια. Είναι ένας τρόπος να βάλει το παιδί τα όριά του και να πει στους γονείς του ότι χρειάζεται περισσότερη ελευθερία.
Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Το παιδί σε αυτή την ηλικία καταλαβαίνει ότι υπάρχουν κάποια κοινωνικά όρια. Ενδιαφέρεται για την εικόνα που δίνει στους φίλους του και μπορεί να νιώθει αμήχανα αν το φιλάτε και το αγκαλιάζετε μπροστά τους. Μπορεί μάλιστα να είναι πιο ευαίσθητο στα σχόλια για το άτομό του, ειδικά με την παρουσία τρίτων. Η φάση αυτή μπορεί να διαρκέσει  μερικούς μήνες ή και περισσότερο και συνδέεται συχνά με την έναρξη τηςπροεφηβείας, μιας περιόδου όπου το παιδί εκδηλώνει συμπτώματα που κανονικά συναντάμε στην εφηβεία, ενώ ταυτόχρονα συμπεριφέρεται σαν παιδί.
Γενικά, να θυμάστε ότι τα παιδιά σχολικής ηλικίας διεκδικούν περισσότερο χώρο και χρόνο για τον εαυτό τους. Μπορεί δηλαδή  να απομονώνονται περισσότερη ώρα στο δωμάτιό τους, μόνα τους ή με τους φίλους τους. Επίσης, ενώ πριν τα πέντε  ήταν άνετα με το σώμα τους, από τα έξι και μετά μπορεί να εκδηλώσουν συμπτώματα συστολής. Ξαφνικά κλείνουν την πόρτα για να αλλάξουν ή θέλουν να κάνουν μπάνιο χωρίς να τα βλέπει κανείς. Στα μάτια των γονιών αυτή η ξαφνική «κρίση» συστολής κάνει τα παιδιά τους να μοιάζουν με μικρούς εξωγήινους. Κι όμως, η συμπεριφορά αυτή δεν προκύπτει ξαφνικά κι από το πουθενά, ούτε υποδηλώνει ότι κάτι δεν πάει καλά με το παιδί. Αντίθετα, είναι ενδεικτική της ηλικίας αυτής. Από την ηλικία των έξι και μετά, η σεξουαλική ανάπτυξη του παιδιού διανύει, σύμφωνα με τους ψυχαναλυτές, μια λανθάνουσα περίοδο, κατά την οποία η άμεση έκφραση περιορίζεται από την βαθμιαία εμφάνιση αντιδράσεων, όπως η ντροπή και η συστολή.
Επιπλέον το παιδί αρχίζει να συνειδητοποιεί τον ρόλο του ως ξεχωριστό άτομο σε σχέση με τους άλλους και γι’ αυτό κάνει τις πρώτες προσπάθειες να ορίσει την προσωπική του ζώνη. Η τάση για απομόνωση είναι κάτι φυσιολογικό σε αυτή την φάση. Το παιδί ζητάει χώρο και χρόνο για τον εαυτό του και κυρίως σεβασμό απέναντι στην ανάγκη για ιδιωτικές στιγμές.
Παρόλα αυτά υπάρχουν μερικές τακτικές προσέγγισης:
 
Δείξτε διακριτικότητα
Αν το παιδί σας δεν θέλει να το αγκαλιάσετε και να το φιλήσετε, δείξτε κατανόηση. Προσέχετε πώς και τι λέτε όταν αναφέρεστε σ’ αυτό, ιδιαίτερα αν υπάρχουν τρίτοι μπροστά. Να θυμάστε ότι ανάλογα με τον χαρακτήρα του, ακόμα κι ένα αθώο αστείο μπορεί να του κακοφανεί.
Χαμηλώστε τους τόνους
Είναι πολύ πιθανό να χρειαστεί να αλλάξετε τον τρόπο που εκφράζετε την αγάπη σας. Μπορεί, για παράδειγμα, να χρειαστεί να εγκαταλείψετε τις ασφυκτικές αγκαλιές. Ένα χάδι στα μαλλιά, ένα φιλί στο μέτωπο, πριν κοιμηθεί είναι αρκετά για να νιώσει το παιδί την αγάπη σας.
Μην εγκαταλείπετε
Το παιδί σας μπορεί να απορρίπτει τα φιλιά και τις αγκαλιές το πρωί ή το απόγευμα, όμως να τα ζητάει το βράδυ ή κάποια άλλη στιγμή.  Ακολουθήστε λοιπόν, την διάθεσή του. Μην το απορρίπτετε με σκοπό να το πληρώσετε με το ίδιο νόμισμα, γιατί έτσι απλά θα φουντώσετε το θυμό και το πείσμα του. Μην το κάνετε καν γι’ αστείο, γιατί το παιδί θα υιοθετήσει λανθασμένα πρότυπα στη μελλοντική ενήλικη συμπεριφορά του και στις σχέσεις του με το αντίθετο φύλο.
 
Ορίστε νέα όρια
Το παιδί μπορεί να έχει ανάγκη από περισσότερο χώρο και χρόνο για τον εαυτό του. Μπορεί να χρειάζεται να αλλάξει δωμάτιο ή να το χρησιμοποιήσει κάποιες ώρες μόνο του, αν το μοιράζεται με το μικρότερο αδερφάκι, ή αν δέχεται πιο συχνά φίλους στο σπίτι. Καθορίστε κάποιους νέους κανόνες, βάζοντας φυσικά και νέα όρια στο παιδί.
Αντιστρέψτε τους ρόλους
Ζητήστε εσείς ένα φιλί ή μια αγκαλιά από το παιδί κι εκείνο γρήγορα θα καταλάβει ότι η τέχνη της αγάπης είναι αμφίδρομη, ανακαλύπτοντας ότι πρέπει και μπορεί όχι μόνο να παίρνει αλλά και να δίνει αγάπη.
Να θυμάστε ότι και για το παιδί αυτή η φάση είναι πολύ δύσκολη, καθώς πολλά πράγματα αλλάζουν τόσο στην ψυχολογική όσο και στην σωματική του ανάπτυξη. Έχει ανάγκη ν’ ανακαλύψει μόνο του τον εαυτό του. Μέσα του παλεύει το παιδί και ο έφηβος και η μάχη αυτή είναι σκληρή!
 
Με την συνεργασία της κας Βάσως Μακαρώνη (ψυχολόγος – παιδοψυχολόγος)

Πηγή:www.imommy.gr

Φτιάξτε εύκολα τα πασχαλινά σας μπισκότα

Published Απρίλιος 11, 2016 by sofiaathanasiadou

12957287_1766356310263295_220809347_n

Της Άντζελας Μανουσάκη

Πασχαλινά μπισκότα.

Υλικά: 250gr ζάχαρη, 250gr βούτυρο αγελαδινό, 500gr αλεύρι για όλες τις χρήσεις, 1 αυγό, μισό κουταλάκι του γλυκού αλάτι, μισό κουταλάκι του γλυκού Μπέκιν, 1 βανίλια, ζαχαρόπαστα της επιλογής μας, και κουπάτ πασχαλινά.

Εκτέλεση: Χτυπάμε στο mixer τη ζάχαρη με το βούτυρο καλά και  στη συνέχεια ρίχνουμε το αυγό . Σε ένα μπολ έχουμε το αλεύρι, βάζουμε το αλάτι το Μπέικιν και τη βανίλια. Στη συνέχεια το ρίχνουμε λίγο λίγο στο μείγμα με το βούτυρο και έχουμε ενα ωραίο ζυμαράκι!

Ανοίγουμε με τον πλάστη το ζυμαράκι και κόβουμε με τα πασχαλινά κουπάτ μας! Ψήνουμε για 20′ – 25′ λεπτά στους 170 βαθμούς
Μόλις ψηθούν αφήνουμε να κρυώσουν. Ανοίγουμε την ζαχαρόπαστα κόβουμε με τα κουπάτ και με λίγο νεράκι κολλάμε την ζαχαρόπαστα στα μπισκότα ! Έτσι έχουμε φτιάξει αυτά τα πολύ όμορφα πασχαλινά μπισκότα . Καλή επιτυχία!!!
12966154_1766356853596574_2139247381_n
Η Άντζελα Μανουσάκη είναι Ζαχαροπλάστης και ιδιοκτήτρια του ζαχαροπλαστείου «Tao Patisserie Deluxe» στην Καλλιθέα
Πηγή: www.babyads.gr

Η επική «αγγελία» του σεΐχη του Ντουμπάι –Ψάχνει 60 ωραίες, νεαρές κοπέλες να ταξιδεύουν και να κάνουν ψώνια! – See more at: http://newsone.gr/ugeia/915747-#sthash.ax1wSbdZ.dpuf

Published Απρίλιος 11, 2016 by sofiaathanasiadou

 

moxamen-600x380

Δουλεία και αυτή! Ο σεΐχης του Ντουμπάι ψάχνει 60 ωραίες, νεαρές γυναίκες, που θα ταξιδεύουν με… βασιλικές τιμές για να κάνουν ψώνια. Ο Μοχάμεντ μπιν Ρασίντ Αλ Μακτούμ έβαλε «αγγελία» και ψάχνει κοπέλες με στυλ, ηλικίας 18-28 ετών, να μιλούν αγγλικά και να έχουν ιδιαίτερες ικανότητες στα ψώνια. Οσες πάρουν τη δουλειά θα κερδίζουν 100 ευρώ την ημέρα και θα συνοδεύσουν τον σεΐχη στην ευρωπαϊκή περιοδεία του τον επόμενο μήνα, κατά τη διάρκεια της οποίας θα παρευρεθούν σε δείπνα κορυφής και άλλες εκδηλώσει. Οι τυχερές θα μένουν σε πολυτελή ξενοδοχεία και θα ταξιδεύουν με το ιδιωτικό τζετ του.

Έχει ήδη αναθέσει την επιλογή τους στον Μάουρο Μπελκάρο, τον ιδιοκτήτη ενός πρακτορείου μοντέλων στη γειτονική χώρα και ήδη 100 γυναίκες έχουν περάσει από τη διαδικασία αξιολόγησης, που γίνεται από ένα πάνελ που περιλαμβάνει σύμβουλο εικόνας, προσωπική βοηθό αγορών και δικηγόρο, καθώς όσες επιλεγούν θα υπογράψουν συμβόλαιο με το σεΐχη.

Πηγή:newsone.gr

10 λόγοι που ο δεσμός πατέρα-κόρης είναι μοναδικός

Published Απρίλιος 11, 2016 by sofiaathanasiadou

father

από Φοίβη Γλύστρα

Ακόμα και η πιο απαλλαγμένη από στερεότυπα γυναίκα θα το παραδεχτεί: η σχέση με τον μπαμπά είναι ξεχωριστή. Όχι επειδή η σχέση με τη μαμά δεν είναι εξίσου (ή και περισσότερο) κομβική για τη διαμόρφωση δεκάδων πτυχών της προσωπικότητάς της, αλλά επειδή ο μπαμπάς είναι ο πρώτος άντρας στη ζωή της, κι αυτό δεν μπορεί παρά να σημαίνει ότι θα αγαπηθούν παράφορα, θα παρεξηγηθούν εκατομμύρια φορές και θα τη «σημαδέψει» με χίλιους τρόπους. –

Γράφουμε λοιπόν για να θυμίσουμε στους εαυτούς και τους μπαμπάδες μας ότι η σχέση μας, παρά τις συγκρούσεις και τις διαφωνίες, είναι μοναδική. Γράφουμε για να πούμε «σ’ αγαπώ», χωρίς να πούμε «σ’ αγαπώ».

Γιατί λοιπόν τα κορίτσια έχουμε τόσο ξεχωριστή σχέση με τους μπαμπάδες μας;

Γιατί μας έκαναν (σχεδόν) όλα τα χατίρια

Τον μπαμπά μας τον λατρεύουμε, γιατί στην ερώτηση «να το πάρω αυτό;» η απάντηση ήταν θετική ακόμη κι όταν στο τέλος των λεφτών του… περίσσευε πολύς μήνας. Γιατί στο super market, όταν μας έπαιρνε μαζί του, μας άφηνε να αγοράσουμε σοκολάτες και να τις ανοίξουμε πριν πληρώσουμε στο ταμείο. Γιατί όταν η μαμά έλειπε από το σπίτι επιτρεπόταν να κοιμηθούμε στον καναπέ βλέποντας τηλεόραση και να φάμε μπισκότα για βραδινό και να περπατήσουμε ξυπόλητες.

Γιατί ο μπαμπάς ήταν ξεκάθαρα ο «καλός» αστυνομικός

Η μαμά έχει σε μια οικογένεια ρόλο ρυθμιστικό -είναι, ας πούμε, το γράμμα του νόμου, που φροντίζει για την ισορροπία και την εξασφάλιση των δικαιωμάτων μας, αλλά αναγκαστικά, συχνά μας περιορίζει με τον εκνευριστικότερο τρόπο. Ο μπαμπάς από την άλλη, είναι συχνά σαν την ημέρα που παίρνεις ρεπό ή σαν το κενό στο εφτάωρο του σχολείου: οι κανόνες μαζί του χαλαρώνουν. Οι μπαμπάδες μας, κάπως πιο αδύναμοι και ευαίσθητοι από τις μαμάδες, “τσιμπούσαν” (κι ακόμη “τσιμπάνε”) όταν τους κοιτάζαμε με κουταβίσιο βλέμμα και με δυο γλυκά φιλιά είχαμε σοβαρές πιθανότητες να γλιτώσουμε μια τιμωρία που, αν η μαμά μας αναλάμβανε τα ινία, θα ήταν αναπόφευκτη.

Γιατί, κατά καιρούς, θέλουμε να τους δολοφονήσουμε

Ο μπαμπάς είναι ο πρώτος άνθρωπος άλλου φύλου με τόση επιρροή στη ζωή μας. Στέκει αμήχανος μπροστά στα γυναικολογικά μας προβλήματα, λούζεται από κρύο ιδρώτα όταν ο πρώτος έρωτας κάνει την εμφάνισή του και τον πιάνει τεταρταίος πυρετός στη σκέψη και μόνο ότι κάποιος μας εκμεταλλεύεται/ κακομεταχειρίζεται/ ταλαιπωρεί -λες και δεν ξέρει ότι όλοι κάποιου τη ζωή κάνουμε μαρτύριο. Έτσι, λοιπόν, μοιραία η σχέση μπαμπά-κόρης είναι ταυτισμένη μ’ ένα κάρο συγκρούσεις, που έχουν ως αφορμή το μήκος της φούστας μας, το τσιγάρο που τολμήσαμε να αρχίσουμε (παρά το ότι εκείνος καπνίζει σαν το φουγάρο της Δ.Ε.Η. στο Κερατσίνι), το πόσο δεσποτικός και ελεγκτικός γίνεται, το πόσο δεν καταλαβαίνει ότι πια μεγαλώσαμε, τα εφηβικά μας νεύρα και τις ενήλικες ανησυχίες μας. Η γενίκευση μοιάζει να ισχύει: τα κορίτσια είμαστε πολύ συναισθηματικά και σχετικά δραματικά και ο μπαμπάς μας είναι αναγκασμένος να το υποστεί.

Γιατί με τη βοήθειά τους είμαστε περισσότερο δυναμικές και λιγότερο «ντελικάτες»

Οι μπαμπάδες μας, μας έμαθαν να ρίχνουμε μια βολή της προκοπής στο μπάσκετ. Μας έμαθαν να κάνουμε ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες και ήταν εκεί για να μας δώσουν φιλάκι όταν πέφταμε. Μας έμαθαν τάβλι και σκάκι και νιώσαμε πιο περήφανες από Ολυμπιονίκες όταν τους κερδίσαμε για πρώτη φορά. Τα καλοκαίρια των παιδικών μας χρόνων, μας έμαθαν πώς να κάνουμε βουτιές και μακροβούτια και ήταν διαθέσιμοι για ατελείωτο παιχνίδι, όταν η μαμά μας ήθελε για λίγο να λιαστεί διαβάζοντας το βιβλίο της. Οι μπαμπάδες είναι οι πρώτοι άντρες φίλοι μας -και όλα τα κορίτσια ξέρουμε ότι οι άντρες φίλοι είναι μεγάλο λαχείο.

Γιατί μπορούμε να καταλάβουμε πόσο ξεχωριστές είμαστε γι’ αυτούς

Τους μπαμπάδες μας τους αγαπάμε όσο λίγους ανθρώπους κι αυτό ίσως συμβαίνει στη βάση… των συναισθηματικών ανταλλαγών που διέπουν την ανθρώπινη φύση. Μ’ αγαπάς πολύ, σ’ αγαπάω κι εγώ. Ακόμα και οι πιο «βαρείς» άντρες -αυτοί που λένε λίγα λόγια, που περιμένουν το τραπέζι να στρωθεί απ’ την καλή τους, που σπάνια εκφράζονται με συναισθηματισμούς και σχεδόν ποτέ δεν τους βλέπεις να γίνονται τρυφεροί- μπροστά στην κόρη τους μεταμορφώνονται. Νιαουρίζουν «σ’ αγαπώ» και δίνουν μικρά φιλιά, λιώνουν από αγάπη και, καμιά φορά τους ξεφεύγει κανένα μικρό δακρυάκι. Ε, πώς να μην τον αγαπάς;

Γιατί μας κάνουν να νιώθουμε Μις Κόσμος κάθε φορά που μας κοιτάζουν

Και για τις μαμάδες ισχύει το ίδιο: στα μάτια τους είσαι το ομορφότερο πλάσμα που περπάτησε σε τούτον τον κόσμο, το εξυπνότερο, το πιο χαρισματικό, το πιο χαριτωμένο, το καλύτερο των καλύτερων. Με τους μπαμπάδες και τις κόρες όμως το πράγμα «ανεβαίνει επίπεδο». Δεν είναι η μαμά σου που μοιράζεστε ρούχα και συμβουλές αισθητικής που σου λέει ότι το καινούριο σου φουστάνι σού πάει. Είναι ένας άντρας -μεγάλος, ώριμος, τρυφερός- που σε κοιτάζει και μπορείς στα μάτια του να διακρίνεις ότι βλέπει τη Μονρόε, την Παναγία και την Σοφία Λόρεν μαζί. O μπαμπάς μας νομίζει ότι είμαστε ένα εύθραυστο μπιμπελό εκατομμυρίων και είναι αξιολάτρευτο.

…Και γιατί μας φρόντισαν με τον πιο γλυκά αδέξιο τρόπο

Δεν μπορούμε να αποφασίσουμε αν είναι περισσότερο αστείο ή γλυκό να βλέπεις έναν μπαμπά να προσπαθεί να συνδυάσει φουστανάκι με καλσόν επιτυχώς ή να ακούει οδηγίες για το ποιες ακριβώς σερβιέτες να αγοράσει από το super market ή να προσπαθεί με αγωνία και αδεξιότητα να πετύχει την κοτσίδα που του ζήτησε η κόρη του. Οι μπαμπάδες μας δεν ήξεραν τι διαφορά έχει η σερβιέτα από το σερβιετάκι, δεν είχαν ιδέα τι είναι η «τιάρα»  και δεν μπορούσαν να ξεχωρίσουν τη Σταχτοπούτα απ’ την Πεντάμορφη, μέχρι που μας γνώρισαν. Και η αμήχανη, γλυκιά φροντίδα τους είναι αναμφίβολα το πιο χαριτωμένο στοιχείο της σχέση μας.

Γιατί είναι τρομακτικά ίδιοι με τους άντρες που ερωτευόμαστε

Τόμοι, διατριβές, μελέτες και χιλιάδες επιστημονικά άρθρα έχουν γραφτεί για τη σχέση πατέρα-κόρης και το πόσο αυτή καθορίζει τη σεξουαλικότητα των γυναικών και τις μετέπειτα ερωτικές επιλογές της. Αλλά και ούτε σταγόνα μελάνι να μην είχε χυθεί γύρω από το ζήτημα, η πραγματικότητα το υπογραμμίζει διαολεμένα συχνά: τα κορίτσια έχουμε ερωτευτεί τουλάχιστον μία φορά στη ζωή μας έναν σωσία (σωσία από… μέσα και απ’ έξω) του μπαμπά μας!

Γιατί παρέα ζήσαμε μικρές περιπέτειες

Μας πήραν στους ώμους τους για να παρακολουθήσουμε την πρώτη μας συναυλία, δεν δίστασαν ούτε στιγμή να γελοιοποιηθούν προκειμένου να σκάσουμε ένα χαμόγελο, μας επέτρεψαν να βγούμε μαζί τους, να φάμε τρεις τόνους παγωτό και ένωσαν δυο καρέκλες για να κοιμηθούμε στην ταβέρνα, όταν νυστάξαμε. Παρόλο τον αθεράπευτο φόβο τους μήπως κάτι κακό μας συμβεί, μαζί τους ζήσαμε μερικές από τις πιο αστείες, αξιομνημόνευτες, περιπετειώδεις στιγμές των παιδικών μας χρόνων.

Και γιατί η αγκαλιά τους είναι η πιο ζεστή φωλιά

Δεν φοβόμαστε να γίνουμε μελό: ναι, φωλιά! Όταν ο παλιόκοσμος και η παλιοκοινωνία σε έχουν πληγώσει και το μόνο που θέλεις είναι να κλάψεις και να κοιμηθείς, η αγκαλιά του μπαμπά σου θα σου θυμίσει όσο τίποτα ότι «είσαι καλό κορίτσι» τελικά. Και ότι σου αξίζουν όλες οι αγκαλιές του κόσμου. Κι ότι, ό,τι κι αν συμβεί αυτός θα τους νικήσει τους κακούς που σε πλήγωσαν. Γιατί ο μπαμπάς σου, είναι πολύ δυνατός.

Πηγή:www.mama365.gr