Αρχείο

All posts for the month Απρίλιος 2016

Βάψατε αυγά; 20 πρωτότυπες ιδέες για να κλέψετε τις εντυπώσεις

Published Απρίλιος 28, 2016 by sofiaathanasiadou

easter-eggs4

Ως είθισται, την Μεγάλη Πέμπτη βάφονται τα Πασχαλινά αυγά. Τα σούπερ μάρκετ μάλλον εξαντλούν τις κόκκινες και παραδοσιακές βαφές, ωστόσο κάθε ελληνικό νοικοκυριό προτιμά να κάνει τη διαφορά. Εκτός λοιπόν από τις βαφές του εμπορίου (κόκκινες, πράσινες, μπλε κ.α.) και τις πολλές χαλκομανίες, υπάρχουν αρκετές πρωτότυπες ιδέες για να κλέψετε τις εντυπώσεις στο γιορτινό σας τραπέζι. Δείτε 20 από αυτές στις φωτογραφίες που ακολουθούν.

 

easter-eggs20

easter-eggs5

easter-eggs10 easter-eggs11

easter-eggs12

easter-eggs13

easter-eggs14

easter-eggs15

easter-eggs16

easter-eggs17

easter-eggs18

easter-eggs19

Πηγή:www.peoplegreece.com

Advertisements

Ταξίδι με παιδιά: Πώς να τα απασχολήσετε;

Published Απρίλιος 28, 2016 by sofiaathanasiadou

15705967_shutterstock_38001079.limghandler

Από: Ελένη Καραγιάννη

Υπάρχουν παιδιά που κοιμούνται σε όλη τη διαδρομή –ακόμα κι αν αυτή είναι Καλαμάτα-Χαλκιδική. Υπάρχουν όμως κι άλλα που μένουν ξύπνια, ακόμα κι αν ταξιδεύετε μετά τα μεσάνυχτα, κουράζονται, ζεσταίνονται, κρυώνουν, πεινάνε, διαμαρτύρονται, θέλουν να πάνε στην τουαλέτα, εκνευρίζονται και εκνευρίζουν κι εσάς. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, το ταξίδι με το αυτοκίνητο μπορεί να εξελιχθεί σε αληθινό μαρτύριο!

Βρετανοί ερευνητές αναζήτησαν τον καλύτερο τρόπο να απασχολήσουμε τα παιδιά όταν πρόκειται να κάνουμε ταξίδι με το αυτοκίνητο. Σε έρευνα που έγινε με τη συμμετοχή 500 μαμάδων, το 96% βρίσκει τη λύση στο αγαπημένο κουκλάκι, το οποίο δεν ξεχνά ποτέ να πάρει μαζί όταν ξεκινά ένα ταξίδι με το αυτοκίνητο. Στη δεύτερη θέση έρχονται τα ηλεκτρονικά γκάτζετ, όπως iPad, που κρατούν απασχολημένα κυρίως τα μεγαλύτερα παιδιά και ακολουθούν τα σνακ, τα βιβλία και τα αγαπημένα τους τραγούδια.

Τέλος, οι συμμετέχοντες στην έρευνα συμβουλεύουν τους άλλους γονείς να οργανώσουν το ταξίδι τους έτσι ώστε να κάνουν στάση κάθε δυο ώρες περίπου, ώστε να μπορούν τα παιδιά να κατεβαίνουν από το κάθισμά τους και να κινούνται για λίγο.

 

Πηγή:www.imommy.gr

Είναι viral: Μπαμπάς εξηγεί στην 4χρονη κόρη του γιατί δεν πρόκειται να έχει αγόρι!

Published Απρίλιος 28, 2016 by sofiaathanasiadou

Κόρη: Αν θέλω αγόρι, θα έχω – Μπαμπάς: Θα του σπάσω τα πόδια – Δείτε το βίντεο που έχει εκατομμύρια προβολές μέσα σε λίγες μόνο ώρες

Είναι γνωστό ότι οι μπαμπάδες τρέφουν ιδιαίτερη αδυναμία στις κόρες τους, στο πρόσωπο των οποίων βλέπουν τη  μικρή τους πριγκίπισσα. Η σχέση πατέρα-κόρης είναι μοναδική, πολύ δυνατή, σχεδόν αποκλειστική για πολλούς,

καθώς ο μπαμπάς είναι ο πρώτος άνδρας στη ζωή της γυναίκας. Είναι ο «πρώτος έρωτας», ο άνθρωπος που θα της δείξει όλα αυτά που η μαμά δεν μπορεί, θα την αγκαλιάσει δυνατά, θα τη συμβουλέψει και θα την παρηγορήσει όταν χρειαστεί.

Και αρκετοί μπαμπάδες θέλουν να κρατήσουν αυτή την αποκλειστικότητα καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάπτυξης του κοριτσιού τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ένας 37χρονος πατέρας από τη Σκωτία, ο οποίος εμφανίζεται σε ένα βίντεο μικρής διάρκειας να προσπαθεί να εξηγήσει στην 4χρονη κόρη του ότι δεν πρόκειται να αποκτήσει αγόρι στη ζωή της.

Το γλυκύτατο, ξανθό κοριτσάκι επιμένει ότι θέλει αγόρι και από τη στιγμή που το θέλει θα το έχει. Στο άκουσμα της άρνησης από τον πατέρα της όμως, εξαγριώνεται. «Δεν πρόκειται να αποκτήσεις αγόρι. Ο μπαμπάς θα του σπάσει τα πόδια» λέει ο πατέρας στην κόρη του, πεισμώνοντας την ακόμα περισσότερο. «Θα έχω» του απαντά κατηγορηματικά. «Μάντεψε τι θα συμβεί μετά» ανταπαντά ο μπαμπάς. «Ο μπαμπάς θα κρατήσει όμηρο το αγόρι και θα τον κλειδώσει μέσα σε μια ντουλάπα. Δεν πρόκειται να αποκτήσεις αγόρι, θα γίνεις καλόγρια» τής ξεκαθαρίζει, χαριτολογώντας.

«Δεν θα γίνω» απαντά και πάλι το κοριτσάκι σε λίγο πιο «επιθετικό» τόνο επαναλαμβάνοντας ότι θέλει αγόρι και θα το έχει.

«Τέλος η συζήτηση» την προσγειώνει ο μπαμπάς της.

Το βίντεο από τη Σκωτία κάνει τον γύρο του διαδικτύου με τους χρήστες του ιντερνετικού κόσμου να το σχολιάζουν μαζικά, να το κοινοποιούν και να ξεκαρδίζονται στα γέλια.

Απολαύστε το:

Πηγή:www.protothema.gr

Πάσχα στην Αθήνα: Πού να πάτε με τα παιδιά

Published Απρίλιος 28, 2016 by sofiaathanasiadou
Το “Πάσχα στο χωριό” είναι για κάθε παιδί μια ευκαιρία να ξεφύγει απ’ το θορυβώδες περιβάλλον της πόλης, ν’ αλλάξει ερεθίσματα και να νιώσει λίγο πιο ξέγνοιαστο και ελεύθερο να κινηθεί και να εξερευνήσει. Είναι φορές, όμως, που πρέπει να μείνουμε στην πόλη και να βρούμε τρόπους να κάνουμε τις γιορτινές κι ανοιξιάτικες αυτές ημέρες το ίδιο διασκεδαστικές κι ενδιαφέρουσες. Για όσους, λοιπόν, μείνουν στην Αθήνα, ορίστε τέσσερις τρόποι να περάσουν τα παιδιά ένα όμορφο τετραήμερο.

Ζωγραφική και κατασκευές στο Ελληνικό Παιδικό Μουσείο

Το Μεγαλο Σάββατο, στο Ελληνικό Παιδικό Μουσείο, γίνονται δύο πολύ ενδιαφέροντα παιδικά εργαστήρια. Το πρώτο, με τον τίτλο “Αποτυπώνω το Πάσχα”, απευθύνεται σε παιδιά 3-6 ετών, και περιλαμβάνει συζήτηση γύρω από πίνακες ζωγραφικής με θέμα το Πάσχα και δημιουργία, κατόπιν, ζωγραφικών έργων με πασχαλινά μυνήματα από τα ίδια τα παιδιά.

Το δεύτερο, για παιδιά 7-12 ετών, τιτλοφορείται “Τα αυγά και το κουνέλι” και περιλαμβάνει την γνωριμία των παιδιών με το γερμανικό έθιμο του πασχαλινού κουνελιού και την κατασκευή μίας αυγοθήκης-κουνέλι για το πασχαλινό τους αυγό.

Μάθετε περισσότερα καλώντας στο 210 3312995.

Παιχνίδι με τον Σον το Πρόβατο στο Kidom

Στο Kidom, το παιδικό “βασίλειο” εντός του πολυαγαπημένου Allou Fun Park, έρχεται τις ημέρες του Πάσχα ο Σον το Πρόβατο, ο διάσημος χαρακτήρας των ομώνυμων ταινιών κινουμένων σχεδίων, για να παίξει και να φωτογραφηθεί με τα παιδιά. Μεγάλο Σάββατο και Δευτέρα του Πάσχα, απ’ τις 11.00 ως τις 15.00 κι απ’ τις 17.00 ως τις 21.00 και την Κυριακή του Πάσχα, μετά το τραπέζι και τη μεσημεριανή σιέστα, απ’ τις 17.00 ως τις 21.00.

Χαρούμενες στιγμές με το Κουνγκ-Φου Πάντα στα Αηδονάκια

Σίγουρα έχετε δει όλα τα “Kung-Fu Panda” και τα έχετε ξαναδεί,  μαζί με το παιδί σας. Τη Δευτέρα του Πάσχα, λοιπόν, απ’ τις 17.00 μέχρι τις 21.00, πάρτε το απ’ το χέρι και σπεύστε στο Λούνα Παρκ “Τα Αηδονάκια” για να φωτογραφηθείτε, να παίξετε και να εξασκηθείτε στο Κουνγκ-Φου με το αγαπημένο αρκουδάκι πάντα, τον Πο, ήρωα της σειράς ταινιών “Kung-Fu Panda”.

Κινηματογραφικές συγκινήσεις με τους Ράτσετ και Κλανκ

Αρπάξτε την ευκαιρία των γιορτών και μυήστε το καμάρι σας στον υπέροχο κόσμο της σκοτεινής αίθουσας και της μεγάλης οθόνης απολαμβάνοντας μαζί του το “Ratchet & Clank”, την ιστορία ενός μικροκαμωμένου εξωγήινου μηχανικού κι ενός ακόμη πιο μικροκαμωμένου ρομπότ που αναλαμβάνουν δράση για να σώσουν τον γαλαξία!

Δείτε αναλυτικά τις ημέρες και τις ώρες προβολών εδώ.

Πηγή:www.mama365.gr

Γιατί δεν θα πάω στην Ανάσταση με τα παιδιά μου…

Published Απρίλιος 27, 2016 by sofiaathanasiadou

VARELOTA

Της Ρομίνας Ξύδα.

Υπάρχουν κάτι “μάγκες” που δεν έχουν ούτε ηλικία, ούτε ενσυναίσθηση, ούτε μυαλό. Γίνονται “άντρες” κάθε χρόνο λίγο πριν το ρολόι της εκκλησίας του χωριού, του νησιού ή της πόλης που περιφέρουν το “τζάμπα αντριλίκι τους ” δείξει 12 ακριβώς. Το “Χριστός Ανέστη” δεν σημαίνει τίποτε γι” αυτούς. Ούτε το νιώθουν, ούτε το ακούν, ούτε το καταλαβαίνουν. Ελπίδα, πίστη, δύναμη, λέξεις άγνωστες όπως ακριβώς κι εκείνη του σεβασμού. Σκάνε μύτη στην εκκλησία με μπαρουτοκαπνισμένο μυαλό, βαρελότα στις τσέπες και κροτίδες στις παλάμες.

Λένε ότι είναι το έθιμο, πως όλοι εμείς πρέπει να το ανεχτούμε, ότι οφείλουμε να “γιορτάσουμε” την Ανάσταση του Κυρίου παρέα με το σαλεμένο τους μυαλό που δεν εμπεριέχει τίποτε παραπάνω πέρα από την προβολή ενός αρρωστημένου δολοφονικού ενστίκτου. Η τελευταία φορά που δέχθηκα να γίνω μάρτυρας στην αρένα του ασύλληπτου παραλογισμού τους ήταν ένα Πάσχα στην Σαντορίνη. Τότε δεν ήμουν μάνα. Ωστόσο, τα βαρελότα που πέταξαν στην εκκλησία οι κουφιοκέφαλοι μάγκες έκαναν δεκάδες μάνες να ικευτεύουν για σωτηρία. Έκαναν μωρά να σπαράζουν στο κλάμα, μικρά παιδάκια να τρέχουν πανικόβλητα και έφηβες να καίγονται ζωντανές υπό τον πένθιμο ήχο μιας “γιορτής” που κάποιοι “άγνωστοι” δεκαετίες τώρα μετατρέπουν σε κόλαση.

Ο απολογισμός της ηλίθιας αυτής πρακτικής δεν μετρά μόνο τρόμο αλλά και αριθμούς: Σύμφωνα με έρευνα του Κέντρου Έρευνας και Πρόληψης Ατυχημάτων (ΚΕΠΑ), περισσότερα από 110 παιδιά τραυματίζονται κάθε χρόνο από τα πυροτεχνήματα. Το 69% των ατυχημάτων αυτών καταγράφονται την περίοδο του Πάσχα. Επτά στα δέκα τραυματισμένα παιδιά έχουν ηλικία από 10 έως 14 ετών. Το 93% είναι αγόρια τα οποία έχουν αυτοτραυματιστεί. Το 41% των τραυματισμών αφορά στο κεφάλι (το 31% στα μάτια), ενώ το 38% των παιδιών υφίσταται εγκαύματα. Το 24% των τραυματισμένων παιδιών χρειάζεται νοσηλεία στο νοσοκομείο, το 15% παραμένει πάνω από μία εβδομάδα. Το 79% δε, των τραυματισμών οφείλεται σε έκρηξη κροτίδας.

Τα παραπάνω στοιχεία δεν φαίνεται ούτε να συγκινούν αλλά ούτε και ν” απασχολούν κανέναν. Κάθε χρόνο οι “βεγγαλικόμαγες” σκοτώνουν και σκοτώνονται. Καίνε και καίγονται. Τραυματίζουν και τραυματίζονται. Σκορπούν τρόμο και… γελάνε. Στις περιοχές όπου δρουν, παρότι όλοι τους γνωρίζουν, κανείς δεν τους σταματά, κανείς δεν τους συλλαμβάνει, κανείς δεν τους τιμωρεί. Όλοι μα όλοι προτιμούν να τρέχουν αλαφιασμένοι με τα παιδιά στην αγκαλιά και τον τρόμο στο φυλλοκάρδι παρά να αναχαιτίσουν τα βάρβαρα ένστικτά τους. Όχι. Δεν γουστάρω να πάω στην Ανάσταση με τα παιδιά μου γιατί πολύ απλά αυτό δεν είναι Ανάσταση. Είναι ένα σκηνικό σταύρωσης, τρόμου, πανικού, θυμού, τρέλας, παραλογισμού.

Είναι ένα πανηγυράκι επίδειξης ακατέργαστων συναισθημάτων που παίρνουν σάρκα και οστά μέσα από ζωώδεις συμπεριφορές. Είναι μια κατάθεση βάρβαρων και δολοφονικών ενστίκτων καμουφλαρισμένα με το προσωπείο του εθίμου. Είναι η παραποίηση του αληθινού νοήματος της Ανάστασης που τα δικά μου παιδιά δεν θέλω να λάβουν ποτέ.

Είναι τα πάντα εκτός από ελπίδα…

Πηγή: www.babyads.gr

Τι είδους πατέρας υπήρξε ο Φρόιντ;

Published Απρίλιος 27, 2016 by sofiaathanasiadou

 

freud1-thumb-large
ΜΑΡΙΑΛΕΝΑ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Ο Σίγκμουντ Φρόιντ με δύο από τα εγγόνια του το 1923. Αλληλογραφούσε με τα παιδιά του περίπου από το 1907 μέχρι το 1924 και μέχρι το 1936 με τα εγγόνια του.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

SIGMUND FREUD
Lettres à ses enfants
επιμ. Michael Schroter
μτφρ. Fernand Cambon
εκδ. Aubier

Ματθίλδη, Μάρτιν, Ολιβερ, Ερνστ, Σόφι και Αννα, γεννημένα από το 1887 έως το 1895, είναι τα έξι παιδιά του Σίγκμουντ Φρόιντ, πατέρα της ψυχανάλυσης. Η ζωή και το έργο του έχουν απασχολήσει πλείστες εκδόσεις, μεταφράσεις ανά τον κόσμο, σχόλια στα κείμενά του, εμπνευστές, συνεχιστές αλλά και πολέμιους.

Το κάδρο της ζωής του Φρόιντ είναι γεμάτο σημαντικά και ασήμαντα στοιχεία, όλα όμως μόλις ιδωθούν υπό το πρίσμα της προσωπικότητάς του και της τομής που επέφερε στη θέαση του κόσμου στον 20ό αιώνα αποκτούν μεγάλο ενδιαφέρον. Πέρα από τη μελέτη των έργων του, η κάθε λογής προσέγγιση του χαρακτήρα και του τρόπου που ζούσε τροφοδοτεί την εκδοτική παραγωγή.

Τον τελευταίο καιρό στη Γαλλία μεταφράστηκε από τα γερμανικά η συλλογή των επιστολών που έγραφε ο Φρόιντ στα παιδιά του περίπου από το 1907 έως το 1918, συνεχίζεται όμως έως το 1924 στην περίπτωση του γιου του Ολιβερ και έως το 1936 για τα εγγόνια του, ενώ τρία χρόνια αργότερα θα αφήσει την τελευταία του πνοή, ταλαιπωρημένος από την ανίατη ασθένεια στη γνάθο, εγκατεστημένος στο Λονδίνο, όπου μεταφέρθηκε άρρωστος για να «πεθάνει ελεύθερος», όπως είχε δηλώσει, μακριά από τη θηριωδία των Ναζί.

Μέχρι τώρα όλες οι εκδόσεις που αφορούν στην προσωπική ζωή του πατέρα της ψυχανάλυσης περιλαμβάνουν τη σχέση του με την ψυχανάλυση έμμεσα ή άμεσα. Εάν εξαιρέσουμε τις εκδόσεις που αφορούν στη σχέση του με τη γυναίκα του Μάρθα Μπερνέις, οι οποίες έχουν επίσης στηριχθεί στις επιστολές που έστελνε ο ίδιος στην αγαπημένη του, όλες οι άλλες φωτίζουν την πορεία της ψυχανάλυσης. Εξ ου και σε αυτό το ογκώδες βιβλίο που κυκλοφόρησε σε Γερμανία και Γαλλία (δεν έχει ακόμα μεταφραστεί στα ελληνικά) δεν συμπεριλαμβάνονται οι επιστολές που έστελνε στην αγαπημένη του κόρη Αννα, η οποία συνέχισε το ψυχαναλυτικό έργο του πατέρα της. Είναι γεγονός, ελλείψει άλλων μέσων επικοινωνίας, ότι ο Φρόιντ λάτρευε την επιστολογραφία.

Αυτός ήταν και ο τρόπος να επικοινωνεί με τα παιδιά του. Οι επιστολές ξεκινούν από την πρώτη του κόρη Ματθίλδη όταν γίνεται 19 χρόνων. Ολες οι επιστολές προς τα παιδιά του εκτείνονται περίπου στο διάστημα ζωής των παιδιών του από 19 μέχρι 26 ετών και κυρίως όταν αυτά έλειπαν σε διακοπές ή σε άλλες πόλεις για σπουδές ή παντρεύονταν και έφευγαν από το σπίτι. Οι περισσότερες επιστολές απευθύνονται και στις/στους συζύγους των παιδιών του και αργότερα σε κάποια από τα εγγόνια του.

Τι είδους πατέρας ήταν όμως ο «πατέρας της ψυχανάλυσης»; Οπως χαρακτηριστικά λέει ο γιος του Ερνστ: «Ο πατέρας μου δεν συμμετείχε στην καθημερινότητά μας. Μας είχε όμως καταστήσει σαφές ότι σε οποιοδήποτε σοβαρό πρόβλημα αντιμετωπίζαμε θα είναι δίπλα μας. Οταν ερχόταν εκείνη η στιγμή, κατέβαινε από τα Ολύμπια ύψη και μας φρόντιζε υλικά και συναισθηματικά».

Η πολυπλοκότητα της προσωπικότητας του Φρόιντ, έτσι όπως την έχουμε γνωρίσει μέσα από τις επιστολές με τους φίλους, συναδέλφους κ.ά., διαφαίνεται και εδώ. Είναι έντονος, παρατηρητικός, ερευνητικός, εν μέρει και ελεγκτικός. Κρατάει τα σκήπτρα της οικογένειάς του και δεν τα αφήνει, απαιτεί ειλικρίνεια. Παρ’ όλα αυτά, μέσα από αυτές τις επιστολές αναδεικνύεται η έγνοια και η τρυφερότητα του πατέρα. Το πόσο νοιάζεται για τα εγγόνια του και τον γαμπρό του όταν πεθαίνει τόσο νέα η πανέμορφη κόρη του Σόφι στα 27 της χρόνια από θανάσιμη γρίπη.

Ο Φρόιντ ενδιαφερόταν πολύ για τρεις τομείς: την υγεία των παιδιών του, δεδομένης και της επιστήμης του, τα χρήματα και τη σεξουαλικότητα. Ανήκε σε εκείνους τους πατεράδες που στήριζαν τα παιδιά τους οικονομικά. Είχε μεγάλη αγωνία, διότι οι γιοι και οι γαμπροί του ανδρώνονταν σε περιβάλλον πολέμου και κρίσεων. Αυτό όμως δεν αφορούσε τις γυναίκες της οικογένειας, για τις οποίες δεν επιφύλασσε ούτε τη χαρά της μόρφωσης ούτε τη διαχείριση των οικονομικών. Η Αννα, η μικρότερη κόρη, ξέφυγε από αυτό το μοτίβο, ακριβώς λόγω του ότι, όταν γεννήθηκε, άλλαζε και εκείνος αντιλήψεις.

Τα κληρονομικά δικαιώματα των βιβλίων του δεν τα άφησε –εκτός από την Αννα– στις κόρες του, αλλά στα εγγόνια του. Η σεξουαλικότητα όμως ήταν πάντα ο τομέας στον οποίο διακρίθηκε μελετώντας την ανάγκη του ανθρώπου ισότιμα για απελευθέρωση. Σε μία από τις επιστολές συμβουλεύει τη Σόφι να ενημερωθεί για την αντισύλληψη, για να μην κάνει άλλο παιδί, εφόσον δεν το επιθυμεί, αλλά και τον γιο του Ερνστ, παρόλο που τον κατακεραυνώνει, χαρακτηρίζοντάς τον «αλητάκο», όταν μαθαίνει ότι κόλλησε βλεννόρροια, καμαρώνει για τις επιτυχίες του.

Η αγάπη του για τα παιδιά είναι έκδηλη σε όλες τις επιστολές. Οχι μόνον για τα δικά του. Σε μια συμβουλή που έδωσε στον γαμπρό του για τις ψυχικές κρίσεις αλλά και στην κόρη του για τη δυσθυμία της απέναντι στην τεκνοποιία, συμβουλεύει: «Ολοι οι άνθρωποι πρέπει να φροντίζουν ένα παιδί. Τότε μόνο θα ξεπεράσουν πολλά από τα άγχη της ύπαρξης».

Πηγή: www.kathimerini.gr

ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

Published Απρίλιος 27, 2016 by sofiaathanasiadou

DSCN1827-450x270

Κείμενο:

Το Χριστιανικό Πάσχα ή αλλιώς Λαμπρή, και ειδικότερα η Ανάσταση του Χριστού ή απλώς η… Ανάσταση, είναι η σπουδαιότερη γιορτή του χριστιανικού εκκλησιαστικού έτους. Ως γιορτή, όμως, έχει μια ιδιαιτερότητα. Ναι μεν συμβολίζει την πανηγυρική νίκη της ζωής πάνω στον θάνατο και την αγάπη, όμως οι μέρες που προηγούνται, η Εβδομάδα των Παθών, κοινώς η Μεγάλη Εβδομάδα, φέρουν θλίψη και πένθος. Υπάρχει μάλιστα και η λεγόμενη μελαγχολία του Πάσχα, που παρατηρείται ακόμα και σε ανθρώπους που δεν πιστεύουν (επομένως δεν έχει να κάνει με την επιβληθείσα θρησκευτική κατάνυξη), καθώς το γενικότερο κλίμα και η αναπαράσταση των Παθών του Ιησού βαραίνουν την ανθρώπινη ψυχή.

Πώς προσεγγίζουμε, λοιπόν, και πώς εξηγούμε το Πάσχα στα παιδιά προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας ως γιορτή που εμπεριέχει θάνατο και συμβολική ανάσταση, πέραν των λαμπάδων, των κόκκινων αυγών, των σοκολατένιων κουνελιών και των νόστιμων τσουρεκιών; Είναι σχεδόν σίγουρο ότι το μικρό παιδί δυσκολεύεται να κατανοήσει τη ζωή και το πρόσωπο του Ιησού, αλλά και τις τελετουργικές αναπαραστάσεις της. Μπορεί μεν να είναι γαλουχημένο με παράξενα παραμύθια, στα οποία πρωταγωνιστούν μάγισσες, νεράιδες, τέρατα, ομιλούντα ζώα και άλλα μυθικά, επομένως δυσνόητα πλάσματα, όμως καταλαβαίνει ότι η πολύπαθη και γεμάτη θαύματα ζωή του Χριστού δεν είναι ένα κλασικό παραμύθι, αλλά κάτι πολύ παραπάνω, καθώς μια ολόκληρη κοινωνία βασίζει τους ρυθμούς της σε αυτήν, ενώ ένα μεγάλο μέρος της παρακολουθεί την τελετουργική της αναπαράσταση στην εκκλησία και πιστεύει σε αυτήν.

cf83cf84ceb1cf85cf81cf89cf83ceb7-cf80ceb1ceb9ceb4ceb9cebaceb7-ceb6cf89ceb3cf81ceb1cf86ceb9ceb1

Τα δικά μας βιώματα

Το Πάσχα, λοιπόν, είναι μια γιορτή ιδιαίτερη, που μιλά για τον κύκλο της ζωής. Ο Χριστός γεννιέται τα Χριστούγεννα και πεθαίνει 33 χρόνια μετά, βασανισμένος, χλευασμένος και σταυρωμένος από τον Άνθρωπο, αφού στωικά έχει υπομείνει τα πάντα για να ξεπλύνει τις αμαρτίες μας με την Ανάστασή Του! Τι λέμε στο μικρό παιδί; Σύμφωνα με την κλινική ψυχολόγο Σουζάνα Παπαφάγου, πρώτα από όλα πρέπει να σκεφτούμε τι ξυπνά μέσα μας η ιστορία του Ιησού και πώς τη βιώσαμε όταν ήμασταν παιδιά. Με άλλα λόγια, οι μνήμες που έχουμε από την παιδική μας ηλικία παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο για το τι θα πούμε στα παιδιά μας και πώς θα τα κατευθύνουμε. Είναι προφανές ότι η πνευματική-θρησκευτική αφύπνιση του παιδιού εξαρτάται κυρίως από την πίστη των γονιών. Άλλωστε, στα μικρά παιδιά δεν μπορεί να μεταδοθεί η γνώση για τα θρησκευτικά θέματα, αλλά το βίωμα. Τα λόγια της πίστης, ως ευρείας και όχι μόνο ως θρησκευτικής έννοιας, περνούν μέσα από τους γονείς, όταν για παράδειγμα λένε και δείχνουν έμπρακτα στο παιδί ότι το αγαπούν, όταν το καθησυχάζουν και όταν το βοηθούν να αποκτήσει εμπιστοσύνη, δηλαδή πίστη στον εαυτό του. Και μετά πίστη σε όλα τα άλλα, στη ζωή, στην αγάπη, στον κόσμο, στον Θεό.

DSCF6605

Η επιθυμία για ζωή νικά τον θάνατο

Η κυρία Παπαφάγου, λοιπόν, αναφέρει ότι δεν υπάρχει σωστή και λάθος προσέγγιση του παιδιού, αναφορικά με το Πάσχα, καθώς ο καθένας από εμάς φέρει τα βιώματά του και την εσωτερική πίστη του και θα κινηθεί με βάση αυτά, αλλά και με βάση τις αντιδράσεις του παιδιού του και το πόσο δεκτικό ή όχι είναι. Αυτό που σε κάθε περίπτωση μπορούμε να προσπαθήσουμε να τους εξηγήσουμε, πέραν της προσωπικής πίστης μας, είναι ότι το Πάσχα και η Εβδομάδα των Παθών, που προηγείται, συμβολίζουν τον κύκλο της ζωής, που δεν κλείνει με τον θάνατο, αλλά με τον θρίαμβο της αγάπης για ζωή!  Δηλαδή, μπορούμε να τους μιλήσουμε για τον Χριστό ως σύμβολο της αγάπης και της επιθυμίας για ζωή, που νίκησε τη μεγαλύτερη αδυναμία του ανθρώπου, τον φόβο του θανάτου.

Η Φρανσουάζ Ντολτό αναφέρει ότι το «’’ξύπνημα’’ του Ιησού από τον θάνατο είναι μια αληθινή, μια αυθεντική μαρτυρία τού ότι αφού αισθάνομαι ζωντανή, όποιους θανάτους και να έχω υποστεί, τους διέσχισα και “αναστήθηκα”»!  Όλοι μας έχουμε ζήσει και θα ζήσουμε ακόμα πολλούς αληθινούς και συμβολικούς θανάτους. Είμαστε όντα με αδυναμίες, κάθε μέρα ερχόμαστε αντιμέτωποι με αυτές, καθώς απειλούν τις επιθυμίες μας, κάθε ματαίωση είναι σχεδόν πάντα θάνατος, παλεύουμε για να κρατήσουμε ζωντανό ό,τι επιθυμούμε και αυτό μας κρατά ζωντανούς! Η ιστορία του Ιησού, όχι ως θρησκευτική, αλλά ως (απλουστευμένη) φιλοσοφική αφήγηση, μπορεί να βοηθήσει να παιδιά να αντιμετωπίσουν την ιδέα του θανάτου ως προσωρινού τέλους του οποίου έπεται η ανάσταση και επομένως να ανακουφιστούν από τον φόβο.

cebccf85cf83cf84ceb9cebacebfcf83-ceb4ceb5ceb9cf80cebdcebfcf83-cf80ceb1ceb9ceb4ceb9cebaceb7-ceb6cf89ceb3cf81ceb1cf86ceb9ceb1

Ευγνωμοσύνη και όχι φόβος

Δυστυχώς, η (παρερμηνευμένη) θρησκεία θέλει να φοβόμαστε τις σαρκικές επιθυμίες μας, χάρη στις οποίες είμαστε φυσικά ζωντανοί. Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να φοβίσουμε το παιδί με τη θρησκευτική έννοια της αμαρτίας, αλλά να το μυήσουμε στην πραγματική ευγνωμοσύνη. Η κυρία Παπαφάγου, απευθυνόμενη στη μικρή κόρη της, μιλάει με πολύ απλά λόγια για το Πάσχα και μας δίνει ένα παράδειγμα για το πώς μπορούμε να μιλήσουμε και εμείς στα παιδιά μας: «Κοίτα πόσο όμορφα είναι όλα! Πόσο όμορφα! Τα πουλάκια, τα ακούς;  Έρχονται κάθε πρωί να σου πουν καλημέρα. Ο ήλιος φεύγει για να πάει να ξυπνήσει άλλα παιδάκια και σου λέει καληνύχτα! Αυτήν την περίοδο γιορτάζουμε μια μεγάλη γιορτή! Είναι η γιορτή της αγάπης και της ελπίδας! Ο Χριστός υποστήριξε σε όλη Του τη ζωή την αγάπη για τον Άνθρωπο και για τα καλά κομμάτια του, χωρίς να μισήσει ή να τιμωρήσει τα κακά. Απλώς τα υπέμεινε και τα αναγνώρισε. Οι άνθρωποι έχουμε και κακά κομμάτια και μερικές φορές μπορεί να βλάψουμε κάποιον που δεν φταίει, χωρίς να καταλάβουμε το γιατί. Ο Χριστός ήταν τόσο σίγουρος για την ομορφιά που κρύβει μέσα του ο άνθρωπος που, αντί να τον τιμωρήσει, με τον θάνατο και την Ανάστασή Του μας έδωσε τη δυνατότητα να πιστέψουμε και εμείς στην αγάπη και στην ομορφιά της ζωής, μας έδωσε μια πολύ σημαντική ευκαιρία! Πέθανε σαν άνθρωπος, πήρε μαζί του το καταστροφικό κομμάτι του ανθρώπου και ξανάρθε στη ζωή γεμάτος αγάπη και κατανόηση! Χωρίς αυτό να σημαίνει πως παύουμε να έχουμε και στιγμές που κάνουμε κακές σκέψεις και θυμώνουμε, όλα είναι μέσα στη ζωή. Και η στενοχώρια, και ο θυμός. Η αγάπη όμως και η επιθυμία για χαρά και ευτυχία μας κρατάνε ζωντανούς».

P4040018

Ο ρόλος του εκπαιδευτικού

Φυσικά, αν το παιδί μας πηγαίνει πλέον στο σχολείο, υπάρχουν και τα ερεθίσματα που λαμβάνει από εκεί. Για τη διδασκαλία του Πάσχα στην προσχολική και πρωτοσχολική εκπαίδευση μιλήσαμε με την παιδαγωγό Κατερίνα Ανωγιαννάκη. Ας δούμε τι μας είπε: «Την περίοδο των εορτών του Πάσχα, εμείς οι παιδαγωγοί στους παιδικούς σταθμούς και τα νηπιαγωγεία καλό θα είναι να λαμβάνουμε υπ’ όψιν μας πολύ σοβαρά τις δράσεις που θα προγραμματίσουμε με στόχο να γνωρίσουμε στα παιδιά τη σημασία της γιορτής. Κάποια από τα έθιμα του Πάσχα πολλές φορές είναι δύσκολο για τα παιδιά να γίνουν κατανοητά, ενώ άλλες φορές μπορεί να είναι ακόμα και τρομαχτικά. Για παράδειγμα, τα πολύ μικρά παιδιά δεν είναι απαραίτητο να γνωρίσουν με λεπτομέρειες το έθιμο ‘‘της σούβλας’’, όταν όλοι οι άνθρωποι στον πλανήτη παλεύουν για τη μη κακοποίηση των ζώων, ή την αφήγηση για ανάσταση του Λαζάρου, όταν οι πληροφορίες που έχουν για τον θάνατο δεν είναι ακόμα σαφείς σε αυτήν την ηλικία και δεν μπορεί να γίνει κατανοητή η έννοια της Ανάστασης. Πόσο μάλλον τη σκληρή αφήγηση για τη Σταύρωση του Ιησού».

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η κυρία Ανωγιαννάκη, τα παιδιά θα λάβουν αυτές τις πληροφορίες στα μετέπειτα σχολικά τους χρόνια, όταν θα έχουν την ικανότητα να την επεξεργαστούν. Επίσης, άλλος ένας παράγοντας που πρέπει να έχουν όλοι οι εκπαιδευτικοί στο μυαλό τους είναι ότι στις τάξεις υπάρχουν και αλλόθρησκα παιδιά, τα οποία πρέπει να διαχειριστούν με σεβασμό. Στην περίπτωση όμως που ο παιδαγωγός αποφασίσει να ασχοληθεί εκτενώς με τη γιορτή του Πάσχα μέσα στην τάξη, καλό είναι να σταθεί κυρίως σε δράσεις που αφορούν μεν τα έθιμα του τόπου μας, αλλά ταυτόχρονα ευχαριστούν και δεν ταράζουν τα παιδιά. Η κυρία Ανωγιαννάκη δίνει παραδείγματα: «Μπορούμε, λοιπόν, να φέρουμε τα παιδιά σε επαφή με έργα καλλιτεχνών ανάλογης θεματικής με στόχο να δημιουργηθεί στην τάξη μια σχετική συζήτηση ανάμεσα στα μέλη της ομάδας ή έργα τέχνης με τεχνικές που δεν έχουμε δοκιμάσει μέχρι εκείνη τη στιγμή, να φτιάξουμε λαμπάδες και να θαυμάσουμε τις δημιουργίες μας, να ζυμώσουμε κουλούρια και τσουρέκια και να καλέσουμε τους γονείς να τα δοκιμάσουν, να ακούσουμε ύμνους και να ασχοληθούμε με το διαφορετικό ύφος που έχει η μουσική».Φυσικά, την ίδια κατεύθυνση μπορούν να ακολουθήσουν και οι γονείς στο σπίτι.

Δ14-1024x732

Στην εκκλησία 

Το αν θα πάτε ή όχι το παιδί σας στην εκκλησία είναι φυσικά προσωπική σας απόφαση. Όμως πρέπει να λάβετε υπόψη σας ότι

  • Η πολύωρη αναμονή και η πολυκοσμία σίγουρα θα το κουράσουν. Μπορείτε να πάτε να ανάψετε ένα κεράκι, αλλά αν δείτε ότι το παιδί αντιδρά και θέλει να φύγει, ακολουθήστε το και μην επιμείνετε.
  • Η αναπαράσταση του Εσταυρωμένου, η Αποκαθήλωση και ο νεκρός Χριστός στον Τάφο πιθανότατα θα το τρομάξουν. Αν πάτε να προσκυνήσετε τον Επιτάφιο, προσεγγίστε το ως παραδοσιακό έθιμο, χωρίς να μπείτε σε λεπτομέρειες και αν το παιδί δεν θέλει  να αφήσει λουλούδι, ή να τον φιλήσει, ή να περάσει από κάτω, ακούστε το και μην το πιέσετε.
  • Η περιφορά του Επιταφίου είναι ουσιαστικά μια κηδεία. Το κατανυκτικό ύφος της λειτουργίας, οι μαυροφορεμένοι ιερείς και οι καμπάνες που ηχούν πένθιμα πιθανόν θα ταράξουν και θα μελαγχολήσουν το παιδί. Αν επιλέξετε να πάτε, φροντίστε να το έχετε προετοιμάσει με βάση όλα όσα προαναφέρθηκαν και αν δείτε ότι φοβάται αποχωρήστε αμέσως.
  • Η Ανάσταση, αν και η πιο χαρμόσυνη λειτουργία, έχει δυο μεγάλα μειονεκτήματα. Κατ’ αρχάς γίνεται πολύ αργά. Τα μεσάνυχτα είναι ώρα που το παιδί πρέπει να κοιμάται και είναι μεγάλη ταλαιπωρία για τον οργανισμό του είτε να το κρατήσετε ξύπνιο είτε να το ξυπνήσετε και να το πάρετε με το ζόρι μαζί σας. Κατά δεύτερον, τα βεγγαλικά τρομάζουν τους πάντες, πόσο μάλλον ένα μικρό παιδί, που κατά πάσα πιθανότητα θα πανικοβληθεί από τους έντονους θορύβους. Επομένως, καλύτερα να περιμένετε να μεγαλώσει λίγο το παιδί σας πριν παραστεί στην αναστάσιμη ακολουθία, ώστε να μπορεί και ξύπνιο να μείνει χωρίς να δυσκολευτεί και να διασκεδάσει αντί να φοβηθεί.

 

*Με τη συνεργασία της Σουζάνας Παπαφάγου, κλινικής ψυχολόγου, και της Κατερίνας Ανωγιαννάκη, παιδαγωγού προσχολικής αγωγής. 

 

Πηγή:www.talcmag.gr