Αρχείο

All posts for the day 30 Μαρτίου 2016

Αυτό που θέλουν οι άντρες

Published Μαρτίου 30, 2016 by sofiaathanasiadou

antres

Η ευχαρίστηση κι η ικανοποίηση που αποπνέει μια σχέση δεν είναι μόνο γένος θηλυκού. Ναι, καλά το άκουσες. Σε μια σχέση υπάρχουν δύο ειδών «θέλω» και δύο ειδών ανάγκες που συχνά μπορεί να ταυτίζονται, αλλά ακόμα κι αν διίστανται χρίζουν προσοχής και σεβασμού. Κι επειδή ο ρόλος της βασίλισσας και του υποτακτικού δεν ταιριάζουν και τόσο σε μια υγιή σχέση, πολλές φορές χρειάζεται να κοιτάμε λίγο και τις ανάγκες του συντρόφου μας.

Ο άντρας λοιπόν σε μια σχέση, δεν έχει ρόλο κομπάρσου, αλλά συμπρωταγωνιστή και απαιτεί κι αυτός –όπως ακριβώς κι ο δικός σου– κάποια προσοχή και φροντίδα από το έτερον του ήμισυ. Και γι αυτούς που θα σπεύσουν να βροντοφωνάξουν ότι ο άντρας ικανοποιείται μόνο στο κρεβάτι, έχω να σου κάνω μια τρομερή δήλωση. Όπως εσύ θες να ικανοποιείσαι σε μια σχέση πολυεπίπεδα κι όχι μόνο στο κρεβάτι,  το ίδιο ακριβώς επιθυμεί κι ένας άντρας.

Οι ανάγκες του ανθρώπου βλέπεις δεν περιορίζονται στα όρια του κρεβατιού του, αλλά στα  πολυδιάστατα όρια της ψυχής του και της ανθρώπινης φύσης του. Αυτό σημαίνει πως ούτε  η απάντηση «μόνο ποδόσφαιρο, lol και σουβλάκια» καλύπτει όλο το φάσμα της ζωής ενός άντρα. Ένας άντρας έχει κι αυτός τις ανάγκες του σε μια αμφίδρομη και λειτουργική σχέση, που καλό θα ήταν να μην επισκιάζονται πάντα από την πλευρά της γυναίκας.

Φροντίδα. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που εσύ επιζητάς την προσοχή και τη φροντίδα από τον σύντροφό σου, την επιζητά κι αυτός. Οι ανάγκες αυτές βλέπεις δεν είναι μονόδρομος ούτε έχουν μόνο τη γυναικεία στάμπα πάνω τους. Ειλικρίνεια, αφοσίωση και φροντίδα είναι unisex ανάγκες, που τα δύο φύλα χρειάζονται κι αποζητούν να τις καλύψουν. Ο άντρας βλέπεις δε είναι μηχανή κάλυψης των δικών σου ανασφαλειών κι αναγκών. Οι απαιτήσεις σε μια σχέση κι οι επιθυμίες των πρωταγωνιστών της, δεν μπαίνουν σε κουτάκια μπλε για τα αγοράκια και ροζ για τα κοριτσάκια. Μπαίνουν στο κουτάκι του ανθρώπου, το οποίο κι οι δύο πρέπει να φροντίζουν να καλύπτεται.

Έναν άνθρωπο να τον καλύπτει και να τον ακούει. Όπως ακριβώς εσύ θέλεις να σε ακούει ο άνθρωπός σου, να σε παρηγορεί, να σου συμπαραστέκεται και να σου παρέχει ασφάλεια, το ίδιο περιμένει κι αυτός από πλευράς του.  Η κατανόηση δεν έχει μόνο θηλυκή ταυτότητα αλλά κι αρσενική. Όπως ένας άντρας θα στηρίξει μια γυναίκα, το ίδιο καλείται να κάνει κι αυτή από πλευράς της.

Το χώρο του. Όλοι οι άνθρωποι επιθυμούμε κάποιο βαθμό ελευθερίας στις σχέσεις μας. Σχέσεις καταπιεστικές, με γκρίνια και στενή παρακολούθηση μάλλον δεν είναι το πρότυπο στο μυαλό ενός άντρα, όπως ακριβώς συμβαίνει και με μια γυναίκα. Ο χώρος σε μια σχέση είναι ζωτικός για να ευδοκιμήσει αυτή. Εκεί μπορεί με μεγαλύτερη ευκολία να ορίσει κανείς τον εαυτό του, να νιώσει και να είναι ελεύθερος αλλά και να δώσει σε μια σχέση το πλήρες της απόδοσής της. Ο στενός κλοιός δεν ήταν ποτέ ευχάριστος για τις γυναίκες, πόσο μάλλον για τους άντρες. Και τα δύο φύλα χρειάζονται στιγμές ξεχωριστά ο ένας από τον άλλο, όπως οι ιεροτελεστικές στιγμές που περνάνε με τους φίλους τους.

Και τελευταία αλλά όχι αμελητέα, είναι η ανάγκη για αγάπη. Κι επειδή η λέξη αυτή είναι μεγάλη δεν μπορεί να μπει σε κατηγορία. Αγάπη λοιπόν κατά μια έννοια, είναι όλα τα παραπάνω.

Η κατανόηση, η φροντίδα, η ελευθερία, η αφοσίωση είναι σαν παράδρομοι που όλοι καταλήγουν στον ίδιο προορισμό. Στον προορισμό που όλοι οι άνθρωποι επιδιώκουν να φτάσουν και δεν είναι άλλος από το να αγαπήσουν αλλά και να αγαπηθούν. Να βρουν έναν άνθρωπο που θα τον καλύπτουν και θα τους καλύπτει, που θα του παρέχει ασφάλεια και θα συνεισφέρει στο να διαγράφεται το χαμόγελο στα χείλη του.

Είναι τελικά τόσο δύσκολο να ικανοποιήσεις έναν άντρα;

Επιμέλεια Κειμένου Μυρτώς Τσιτσιδάκη: Πωλίνα Πανέρη

Πηγή:www.pillowfights.gr

Advertisements

25 ανοιξιάτικες προτάσεις για εντυπωσιακά floral νύχια

Published Μαρτίου 30, 2016 by sofiaathanasiadou

floral-nyxia-01

Η Άνοιξη μπήκε για τα καλά και τα λουλούδια έχουν ανθίσει παντού γύρω μας, γεμίζοντας χρώμα και ευωδιές την φύση. Γιατί λοιπόν να μην κάνετε κι εσείς ένα άκρως ανοιξιάτικο μανικιούρ; Υιοθετήστε το φλοράλ σχέδιο στα νύχια σας και φτιάξτε την διάθεση σας με υπέροχα ανοιξιάτικα χρώματα σε έντονες αλλά και παστέλ αποχρώσεις.

Μπορείτε να δημιουργήσετε ένα υπέροχο λουλουδάτο σχέδιο τόσο σε όλα σας τα νύχια ή απλώς σε ένα από αυτά. Τριαντάφυλλα, μαργαρίτες αλλά και άλλα υπέροχα άνθη μπορούν να κοσμήσουν το μανικιούρ σας, χαρίζοντας ένα υπέροχο, παιχνιδιάρικο αποτέλεσμα.

Δείτε λοιπόν 25 υπέροχες προτάσεις και πάρτε ιδέες για τα δικά σας μοναδικά σχέδια νυχιών!

floral-nyxia-26

floral-nyxia-02 - Αντίγραφο

floral-nyxia-03 - Αντίγραφο

floral-nyxia-04

floral-nyxia-05 - Αντίγραφο

floral-nyxia-06 - Αντίγραφο

floral-nyxia-07 - Αντίγραφο

floral-nyxia-08

floral-nyxia-09

floral-nyxia-10

floral-nyxia-11

floral-nyxia-12

floral-nyxia-13

floral-nyxia-14

floral-nyxia-15

floral-nyxia-16

floral-nyxia-17

floral-nyxia-18

floral-nyxia-19

floral-nyxia-20

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

floral-nyxia-22

floral-nyxia-23

floral-nyxia-24

floral-nyxia-25

Δείτε Περισσότερα: http://www.beautetinkyriaki.gr/2016/03/anoiksiatikes-protaseis-gia-entypwsiaka-floral-nyxia/#ixzz44OV6tnlI

Ο Ισχυρός συναισθηματικά, άνθρωπος

Published Μαρτίου 30, 2016 by sofiaathanasiadou

maxresdefault-13-768x576

Πόσο εύκολα θα μπορούσε να περιγράψει κανείς ένα άνθρωπο, που είναι συναισθηματικά ισχυρός; Είναι διαφορετικός από τους άλλους στην όψη, στην περπατησιά, στην ομιλία;… Δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί τόσο εύκολα. Σίγουρα όμως δεν κυκλοφορεί με ταμπελίτσα στο μέτωπο, ούτε έχει πράσινο δέρμα…Δεν μπορούμε να σας πούμε τι ακριβώς κάνει, μπορούμε όμως να σας πούμε τι δεν κάνει!!!

1. Δεν αφήνει το δράμα, να τον κατευθύνει

Ο εγκέφαλός του λειτουργεί σαν το ραδιόφωνο. Επικεντρώνεται σ’ αυτά, που του δίνουν χαρά και χαμόγελο, όπως το ραδιόφωνο συντονίζεται στο σταθμό της επιλογής μας, αφήνοντας στην άκρη κάθε τι που τους φορτίζει αρνητικά.

Ας πορευτούμε μακριά από την ανοησία των γύρω μας, προσπαθώντας να επικεντρωθούμε στα θετικά και δεν θα αργήσει η στιγμή, που θα βλέπουμε δυσκολότερα τα αρνητικά.

2. Δεν σπαταλά το χρόνο του στην αυτολύπηση

Ο ισχυρός συναισθηματικά άνθρωπος δεν κάθεται να στεναχωρηθεί για τον άσχημο τρόπο, που του φέρθηκαν οι άλλοι. Αντιθέτως αναλαμβάνει την ευθύνη της ζωής του, της δουλειάς του, προσπαθεί να διορθώσει ό,τι διορθώνεται, έχοντας πάντα στο μυαλό του πως η ζωή δεν είναι πάντα ούτε εύκολη, ούτε δίκαιη. Γιατί ευτυχία δεν είναι η απουσία προβλημάτων, αλλά η ικανότητά να τα κανείς.

Γι’ αυτό, καλό είναι να κοιτάμε τι έχουμε και όχι τι χάσαμε, αφού αυτό που μετράει δεν είναι αυτό που χάνουμε, αλλά τι κάνουμε με ό,τι μας μένει.

3. Δεν χρειάζεται πολλά για να είναι ευτυχισμένος

Ο συναισθηματικά ισχυρός άνθρωπος ξέρει πολύ καλά πως η ευτυχία είναι στάση ζωής. Με άλλα λόγια η ευτυχία του δεν εξαρτάται από την επίλυση του ενός ή του άλλου θέματος. Δεν συνδέεται με την απόκτηση πραγμάτων, ανθρώπων, κοινωνικού status. Ευτυχία είναι αυτό που συμβαίνει σήμερα και πώς μπορεί κανείς να το εκτιμήσει.

4. Δεν συγκρίνει την πορεία του με των άλλων.

Η κοινωνική σύγκριση είναι ο κλέφτης της ευτυχίας. Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε χωρίς να μπαίνουμε σε σύγκριση με τους άλλους, τη στιγμή που ο καθένας χρειάζεται το δικό του χρόνο εξέλιξης και έχει να διανύσει τη δική του πορεία εξέλιξης. Ο συναισθηματικά ισχυρός άνθρωπος, το γνωρίζει καλά αυτό.

5. Δεν ζηλεύει την ευτυχία και την επιτυχία των άλλων.

Ο συναισθηματικά ισχυρός άνθρωπος μπορεί πραγματικά να εκτιμήσει και να χαρεί για την επιτυχία των άλλων, ούτε ζηλεύει αν κάποιος πετύχει αυτό που προσπαθεί να πετύχει εκείνος, αφού γνωρίζει πως η επιτυχία εξαρτάται από σκληρή δουλειά και μεθοδευμένη προσπάθεια. Δεν φοβάται να δουλέψει σκληρά και έχει εμπιστοσύνη στις ικανότητές του. Αυτή η εμπιστοσύνη άλλωστε είναι που δεν του αφήνει κανένα χώρο για φθόνο. Όταν υπάρχει αυτοεκτίμηση δεν υπάρχει κανένας λόγος για ζήλια.

6. Δεν περιμένει τα πάντα να είναι εύκολα

Ο συναισθηματικά ισχυρός άνθρωπος δεν βλέπει τις αποτυχίες ή τις καθυστερήσεις σαν λόγους για να παραιτηθεί από την προσπάθειά του. Αντιθέτως τις χρησιμοποιεί σαν μέσο για να γίνει καλύτερος. Είτε προσπαθεί για τη βελτίωση της υγείας του, είτε της δουλειάς του, έχει κατανοήσει καλά πως κάθε βήμα απαιτεί χρόνο και το ίδιο και οι αλλαγές.

7. Δεν λέει “δεν μπορώ”.

Ο συναισθηματικά ισχυρός άνθρωπος, γνωρίζει πολύ καλά, πως όποιος θέλει να κάνει κάτι, θα βρει και τον τρόπο να το κάνει. Αν πάλι δεν θέλει, θα βρει κι ένα μακρύ κατάλογο δικαιολογιών για να το αποφύγει.

Καλό είναι να σταματήσουμε να λέμε “θα ήθελα…” ή “ας μπορούσα” και να το αντικαταστήσουμε με το “θέλω” ή το “μπορώ”. Ας βάλουμε σε κουτί τα “δεν μπορώ” και τα όνειρά μας σε σχέδια.

8. Δεν αφήνει τους πειρασμούς να τον αποσπάσουν.

Επικεντρώνεται στα όνειρά του και δεν τα θυσιάζει για κάτι εφήμερο.

9. Δεν είναι ανυπόμονος

Τα καλά πράγματα δεν έρχονται σ’ αυτούς που περιμένουν. Τα καλά έρχονται σε κείνους που προσπαθούν και εργάζονται για να πετύχουν με υπομονή και σύνεση. Αν ξέρουμε τι θέλουμε ας προχωρήσουμε με ένα βήμα τη μέρα, προς την κατεύθυνση αυτή.

10. Δεν κάνει τα ίδια λάθη ξανά και ξανά.

Ο συναισθηματικά ισχυρός άνθρωπος δεν επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη. Τα παραδέχεται και μαθαίνει από αυτά, αποκτώντας πείρα και ικανότητα να παίρνει σωστότερες αποφάσεις.

11. Δεν αντιστέκεται στην αλλαγή

Ούτε και την αποφεύγει, γνωρίζοντας πως πολλές φορές, αυτό είναι αδύνατο. Έτσι, είναι πρόθυμος να δοκιμάσει αλλαγές πιστεύοντας στην ικανότητά του να προσαρμόζεται και να απαντά στις προκλήσεις.

12. Δεν σπαταλά χρόνο και ενέργεια για πράγματα, που δεν μπορεί να ελέγξει

Ξέρει πολύ καλά, πως μερικές φορές το μόνο που μπορεί να ελέγξει κανείς είναι η στάση του. Άλλωστε η εσωτερική γαλήνη ξεκινά από τη στιγμή, που θα επιλέξουμε να μην επιτρέψουμε σε ένα τυχαίο γεγονός ή και πρόσωπο, να ελέγξει τα συναισθήματά μας.

13. Δεν κολλά σε κάθε λέξη που λένε οι άλλοι γι’ αυτόν.

Ακούει τη δική του καρδιά και τη δική του διαίσθηση.

Καλό είναι να προσπαθούμε να μην παίρνουμε τα πράγματα, που λένε οι άλλοι για μας, προσωπικά. Στην πραγματικότητα τα λόγια τους αντανακλούν τη δική τους εικόνα, όχι τη δική μας. Έτσι κι αλλιώς δεν μπορούμε να ελέγξουμε τη συμπεριφορά των άλλων απέναντί μας. Μπορούμε όμως να ελέγξουμε τον τρόπο που αντιδρούμε και ποιους έχουμε γύρω μας.

14. Δεν πιστεύει πως όλοι είναι εν δυνάμει εχθροί του.

Ο συναισθηματικά ισχυρός άνθρωπος επιλέγει να βλέπει την καλοσύνη στους άλλους.

Ας κοιτάξουμε λίγο γύρω μας και ας πλησιάσουμε τους ανθρώπους, αφού όταν επιλέγουμε την καλοσύνη των ανθρώπων, καταλήγουμε να τροφοδοτούμε με καλοσύνη τον ίδιο μας τον εαυτό.

15. Δεν είναι κύριο μέλημά του να τα έχει καλά με όλους.

Δεν φοβάται να πει “όχι” ή να μιλήσει όταν αυτό, είναι απαραίτητο. Προσπαθεί να είναι δίκαιος και υπομονετικός, αλλά αποδέχεται την απογοήτευση των άλλων όταν δεν πληρεί τις προσδοκίες τους. Στο κάτω κάτω της γραφής, δεν μπορούμε να τους ευχαριστούμε όλους. Όπως λέει και το τραγούδι: “σ’ όποιον αρέσουμε, για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε”…

16. Δεν πιστεύει πως είναι ποτέ αργά, για να ξεκινήσει κανείς απ’ την αρχή.

Επειδή κάποια πράγματα δεν εξελίσσονται όπως τα περιμένουμε ή όσο γρήγορα θέλουμε, αυτό δεν είναι λόγος για να χάσουμε τον εαυτό μας. Εξάλλου ο χρόνος κυλάει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και είναι προτιμότερο να ζήσουμε έτσι, ώστε κοιτάζοντας πίσω, να μπορούμε να πούμε πως δώσαμε στη ζωή μας τον καλύτερό μας εαυτό.

Αν νομίζετε πως κάποιο από τα παραπάνω ή και όλα, αξίζει την προσοχή σας ή την υιοθέτησή σας, κάντε το!

πηγή: marcandangel.com
toperiodikomas.blogspot.gr

http://www.awakengr.com/o-ischyros-synesthimatika-anthropos/#ixzz44Nn20mYC

«Εσύ δεν έχεις παιδί, άρα μην μιλάς»

Published Μαρτίου 30, 2016 by sofiaathanasiadou

shutterstock_116278783.limghandler

by

Της πατρίδας μου η μητέρα έχει στόμα ανθηρό. Όποιος τολμήσει να της κάνει υποδείξεις, προτάσεις, συστάσεις και άλλα τέτοια καουμπόικα, χωρίς βιογραφικό ανάλογο του δικού της μητρικού μεγαλείου, χαίρει της πλήρους υποτίμησής της.

Γιατί μόνο αυτή – και 27 κατασκευαστές πλυντηρίων…ξέρουν!

Μόνο η δόλια η μάνα και οι συναγωνίστριές της μπορούν να κατανοήσουν τον πόνο της, να μοιραστούν τις γνώσεις της από παιδιατρικής, παιδοψυχολογίας μέχρι και ανθοδετική Ικεμπάνα.

Παρατηρώντας συχνά τέτοιου είδους συμπεριφορές που οι μαμάδες απομονώνουν έξω από το κέντρο λήψεως εξωτερικών πληροφοριών οτιδήποτε δεν κυκλοφορεί με παιδί μου γεννήθηκε προσφάτως το ερώτημα: Όταν πάτε στο γιατρό, βεβαιώνεστε πρώτα ότι έχει περάσει την αρρώστια που ζητάτε να σας θεραπεύσει; Αν είστε ακόμα πιο προχώ, και πάτε στον ψυχίατρο επιδιώκετε με φανατισμό να έχει – τουλάχιστον – νοσηλευτεί στου Μαρκομιχελάκη;

Τι είναι ακριβώς αυτό που σου δίνει τη δύναμη να ξεστομίζεις ένα υποτιμητικό «εσύ δεν ξέρεις γιατί δεν έχεις παιδιά»; Και εσύ, δηλαδή, γιατί είσαι η φωτεινή Πιπιλή-Παντογνώστης;

Θα ήθελα να σε πληροφορήσω ότι σε μια παρέλαση την καλύτερη αίσθηση της πορείας και της εξέλιξής της την έχει κάποιος που είναι έξω από αυτή. Κάποιος που απλά την παρακολουθεί. Η απόσταση από το συμβάν σου δίνει το χώρο και την άνεση να σκεφτείς αντικειμενικά, και ψύχραιμα.  Δεν εμπλέκεσαι στο γεγονός και δεν χάνεσαι στα ταπεινά «εγώ ξέρω».

Η δεκτικότητα σε γνώμες και απόψεις, να ξέρετε, δεν έχει στην ουσία διαβάθμιση αποδοχής. Όποιος απαξιώνει μια συμβουλή, γνώμη που του δίνεται με αγάπη, αλλά με ελλείψεις στο βιογραφικό του,  στην ίδια κατηγορία θα βάλει και τη γνώμη του ειδήμονα, απλά στο πιο πάνω ράφι. Το σκόνισμα πάντως δεν το γλιτώνουν. Είναι σωστό και βέβαιο ότι μόνο ο συστρατιώτης σου θα νιώσει τον πόνο σου στον πόλεμο, όμως ο πόλεμος πολλές φορές κουράζει και βαραίνει το μυαλό και χρειάζεται κάτι πιο φρέσκο και διαφορετικό να σε σπρώξει να πας παρακάτω, να βγεις από τα χαρακώματα και να παλέψεις με άλλο τρόπο.

Αυτό που χρειάζεται δεν είναι απλά να ακούμε, αλλά να έχουμε την ωριμότητα να φιλτράρουμε. Να παίρνουμε από τον καθένα αυτό που έχει να κάνει με εμάς, που ταιριάζει την περίπτωσή μας και μας πάει παρακάτω, μας διευκολύνει.

Μην κλείνετε τους δίαυλους επικοινωνίας με κανέναν και για τίποτα. Μη χάνεστε μέσα σε  μια μετάφραση που ποτέ δεν κάνετε. Και κυρίως μην βγάζετε έξω από τη ζωή σας ό,τι διαφέρει, βαλτώνοντας σε ομάδες και κλίκες «ομοϊδεατών» τεκνούχων!  Θα χάσετε όλη την «παρέλαση» και είναι κρίμα!

Και όποιος έχει αντίρρηση με τα παραπάνω, δεν ξέρει αυτός!

Πηγή:www.themamagers.gr

Αγαπάει μία μαμά το ένα της παιδί λίγο περισσότερο από το άλλο;

Published Μαρτίου 30, 2016 by sofiaathanasiadou
Salt-and-pepper
Της Μάρεα Λαουτάρη – Δεληγιάννη
Η έννοια της αδυναμίας είναι τελικά μύθος ή αλήθεια; Και τι να κάνουμε πάνω σε αυτό ώστε να μην καταλάβει το άλλο μας παιδί την αδυναμία;
Το ερώτημα της αδυναμίας στο ένα παιδί έχει βασανίσει με τύψεις πολλές μαμάδες που πιστεύουν εσφαλμένα οτι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα για να το αλλάξουν.
Θα δούμε λοιπόν τι συμβαίνει και με ποιούς τρόπους μπορούμε να διαχειριστούμε αυτή την κατάσταση για το καλό του παιδιού αλλά και για την ισορροπία ολόκληρης την οικογένειάς μας.
Γιατί έχουμε αδυναμία σε ένα από τα παιδιά μας;
Αλήθειες και μύθοι
Να ξεκαθαρίσουμε αρχικά οτι το να έχεις αδυναμία στο ένα σου παιδί δεν σημαίνει οτι το αγαπάς περισσότερο. Οι γιαγιάδες έλεγαν σοφά: «Κάθε παιδί αγαπιέται με τις χάρες του» και «Όποιο δάχτυλο κι αν κόψεις το ίδιο θα πονέσει».
Τα παιδιά μας τα αγαπάμε το ίδιο όποια κι αν είναι, ότι κι αν κάνουν. Είναι αλήθεια οτι κάποιες μητέρες έχουν αδυναμία σε ένα παιδί και δυστυχώς δεν κάνουν τίποτα για να το κρύψουν, πιστεύοντας εσφαλμένα οτι το άλλο παιδί θα παραδειγματιστεί και θα βάλει μυαλό. Ισχύει επίσης οτι το παιδί μεταφράζει το θέμα της αδυναμίας σαν ένδειξη περισσότερης αγάπης της μητέρας προς τον αδερφό ή την αδερφή του και αυτό δημιουργεί συναισθηματικά τραύματα που το ακολουθούν σε όλη την ζωή του. Αυτό όμως που αποτελεί μύθο είναι οτι δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα για να αλλάξετε αυτή την κατάσταση και μάλιστα προς όφελος όλης της οικογένειας. Είναι βέβαιο οτι θέλετε να είστε το ίδιο υπερήφανες για όλα τα παιδιά σας.
Ενδείξεις οτι δεν χειριζόμαστε σωστά τις αδυναμίες μας
Εάν:
-Κάνετε περισσότερα χατήρια, υποχωρήσεις, δώρα, χάδια και αγκαλιές στο ένα παιδί,
Επαινείτε πιο συχνά τις συμπεριφορές του,
-Συγκρίνετε τακτικά τα παιδιά μεταξύ τους υποννοώντας (ή δηλώνοντας) οτι το ένα από τα δύο είναι το παιδί-πρότυπο.
-Κλείνοντας τα μάτια και φέρνοντας μπροστά σας νοητικά το ένα παιδί και μετά το άλλο σας παιδί, παρατηρείτε οτι ο τρόπος που κοιτάτε το ένα σε σχέση με το άλλο έχει περισσότερη λάμψη, χαρά και τρυφερότητα
Τότε έχετε πέσει στην παγίδα του να ξεχωρίζετε εμφανώς τα παιδιά σας και υπάρχει κίνδυνος για την καλή συναισθηματική ανάπτυξη, αυτοπεποίθηση και αυτοεικόνα του παιδιού που δεν είναι η «αδυναμία» σας.
Τι κόστος έχει όμως αυτή η αδυναμία μας;
Η σύγκριση μεταξύ των παιδιών μας οδηγεί πολύ συχνά στην ανάπτυξη ζήλιας, τσακωμών, εκρήξεων θυμού, αντιδραστικότητας και ανυπακοής, χαμηλής αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησης και μελλοντικά στην πιθανότητα ανάπτυξης παραβατικότητας.
Αυτά συμβαίνουν γιατί το παιδί αισθάνεται αδικημένο, αδύναμο και λιγότερο αποδεκτό από τον ίδιο τον γονιό του (στην μόνη βέβαιη αγάπη που θα έπρεπε να έχει). Μοιάζει σαν να παίζει σε έναν αγώνα σικέ όπου δεν υπάρχει περίπτωση ποτέ να νικήσει οπότε επιλέγει να εκδικηθεί και να νιώσει οτι «υπάρχει» μέσω καβγάδων, ανυπακοής και βίας.
Κι έτσι τα δυο αδέρφια αναλώνονται στην κόντρα και όχι στην οικοδόμηση της μεταξύ τους σχέσης (σαν ενήλικες το πιθανότερο είναι οτι δεν θα είναι αγαπημένοι και σύμμαχοι ο ένας του άλλου) ενώ το αδικημένο παιδί θα κουβαλάει στην υπόλοιπη ζωή του την αίσθηση οτι δεν είναι αρκετό, δεν είναι ικανό και δεν έχει αγαπηθεί από τον μόνο άνθρωπο που θα έπρεπε να το αγαπάει χωρίς όρους και όρια. Την ίδια του την μητέρα.
Συνέπεια αυτού μελλοντικά είναι πολλές φορές η προσκόλληση σε λάθος συντρόφους, η θλίψη, η εσωστρέφεια, οι εθισμοί, η αίσθηση ανικανοποίητου και η διαρκής αγωνία να αποδείξει την αξία του, συχνά με καταστροφικό τρόπο.
Γιατί όμως έχουμε αδυναμία σε κάποιο παιδί;
Νιώθουμε οτι έχουμε αδυναμία περισσότερο στα παιδιά που μας μοιάζουν στον χαρακτήρα και τις συμπεριφορές ή που μοιάζουν στον χαρακτήρα και στις συμπεριφορές ανθρώπων που θαυμάζουμε (πχ. σε κάποιον παππού ή γιαγιά). Νιώθουμε περισσότερο άνετα με αυτό το παιδί, και αναπτύσσουμε πιο στενή σχέση μαζί του ακριβώς γιατί είναι πιο εύκολο για εμάς να το κατανοήσουμε και να εξηγήσουμε τις προθέσεις και τις πράξεις του. Επικοινωνούμε καλύτερα με εκείνους που μας μοιάζουν και τελικά αυτό εξελίσσεται σε μια σχέση «αδυναμίας». Τα παιδιά που μας μοιάζουν τα έχουμε σε ξεχωριστή θέση γιατί μας δυσκολεύουν λιγότερο, δεν μας κουράζουν, δεν μας εξαντλούν και άρα θεωρούμε οτι είναι τα αγαπημένα μας.
Αυτό που δεν είναι γνωστό, είναι οτι η επιδοκιμασία που δείχνουμε σε συγκεκριμένες συμπεριφορές του παιδιού στο οποίο έχουμε αδυναμία, το προτρέπει να τις εμφανίζει συχνότερα (ώστε να μας ικανοποιεί και να νιώθει την αποδοχή μας). Πιο κάτω θα δούμε πως μπορούμε να κάνουμε ακριβώς το ίδιο και για το άλλο μας παιδί.
Ιδέες και τρόποι για να ασχοληθούμε συνειδητά και δημιουργικά με το παιδί που μας δυσκολεύει
-Εξηγήστε του οτι κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και υπέροχος και οτι το αγαπάτε και θα το αγαπάτε οτι κι αν συμβεί. Τα παιδιά δεν τα αγαπάμε για αυτά που κάνουν, αλλά για αυτό που είναι. Ανακαλύψτε μαζί του τις δικές του «χάρες», τα ταλέντα και τις δεξιότητές του (κάντε το ίδιο και στο άλλο παιδί) και μην σταματήσετε πριν καταγράψετε σε χαρτί, παρέα με το παιδί σας, 20 καλά χαρακτηριστικά του. Κάντε το ίδιο και για το άλλο παιδί σας. Μπορείτε να βάλετε αυτό το χαρτί σε κορνίζα στο δωμάτιό του καθενός, ώστε να τους υπενθυμίζετε έτσι καθημερινά τα ταλέντα που έχει και τους λόγους της αγάπης σας! Θα δείξετε στα παιδιά σας οτι μπορεί να είναι διαφορετικά, αυτό όμως δεν σημαίνει οτι δεν είναι και τα δυο μοναδικά και υπέροχα.
-Ρωτήστε το παιδί σας με ποιον τρόπο αγαπιέται. Αντί να μαντεύετε και να κάνετε αυτό που νομίζετε οτι θα ευχαριστήσει το παιδί, ρωτήστε το ευθέως με ποιον τρόπο αισθάνεται αγάπη από εσάς (και κάντε ακριβώς αυτό που σας λέει, όχι κάτι παρεμφερές). Εάν σας πει πχ οτι αισθάνεται αγάπη οταν του αφιερώνετε χρόνο χωρίς την παρουσία του αδερφού ή της αδερφής του για να διαβάσετε μαζί ένα παραμύθι, δώστε του τον χρόνο αυτό χωρίς δεύτερη σκέψη.
-Επιβραβεύστε καθημερινά με χαμόγελο και αγκαλιά το παιδί για κάτι καλό που κατάφερε, για κάποια ευγενική συμπεριφορά που είχε, για κάποια βοήθεια που σας έδωσε στο σπίτι. Κάντε το ίδιο και για το άλλο παιδί σας. Δεν είναι ανάγκη να επιβραβεύετε τα παιδιά για τα ίδια πράγματα. Μπορεί την μία μέρα κάποιος να πήρε καλύτερους βαθμούς στο σχολείο όμως ο άλλος να ήταν περισσότερο ευγενικός στο σπίτι.
-Όταν θέλετε να του μιλήσετε για κάποιους κανόνες συμπεριφοράς, ξεκινήστε την κουβέντα μαζί του κάποια στιγμή που θα είναι ήρεμο και χαλαρό. Ξεκινήστε επαινώντας το παιδί για τα καλά του χαρακτηριστικά και στη συνέχεια πείτε του οτι θα σας ευχαριστούσε πολύ εάν ακολουθούσε κάποιους κανόνες συμπεριφοράς όπως κάνετε όλοι σε αυτή την οικογένεια. Στη συνέχεια ενημερώστε το για 1-3 κανόνες που προσδοκάτε από αυτό να ακολουθεί (περισσότεροι από 3 πιθανόν να το μπερδέψουν και να φέρουν το αντίθετο αποτέλεσμα) και παράλληλα εξηγήστε του τις συνέπειες που θα υπάρχουν εάν δεν ακολουθήσει κάποιον κανόνα. Το παιδί όπως και οι ενήλικες θέλουν να παίζουν σε δίκαια παιχνίδια, το δίκαιο λοιπόν είναι να ανακοινώσετε τόσο τους κανόνες όσο και τις αντίστοιχες συνέπειες στην ίδια συζήτηση. Κάθε φορά που εφαρμόζει με επιτυχία τον κανόνα, επιβραβεύστε το με χαμόγελο και μία αγκαλιά, λέγοντάς του πόσο υπερήφανη είστε που τα καταφέρνει τόσο καλά. Ενημέρωστε μάλιστα στο βραδινό τραπέζι (δημοσίως δηλαδή) και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας για την επιτυχία του παιδιού εκείνη την ημέρα. Θα τονώσετε την αυτοπεποίθησή του, θα αισθανθεί αγάπη, υπερηφάνεια και αποδοχή από εσάς και θα θέλει να επαναλάβει αυτή την όμορφη συναισθηματική κατάσταση που βίωσε ξανά και ξανά.
-Διδάξτε στο παιδί που σας δυσκολεύει νέες δεξιότητες, νέους τρόπους συμπεριφοράς αντί να το κρίνετε. Το γεγονός οτι κάνει κάτι με λάθος τρόπο, δεν σημαίνει οτι είναι ο μόνος τρόπος που μπορεί να επιλέξει. Δείξτε του τις εναλλακτικές που έχει και προτρέψτε το την επόμενη φορά να δοκιμάσει κάτι διαφορετικό. Τα παιδιά είναι ζυμαράκια στα χέρια σας και αυτό που θα τα μάθετε σήμερα θα εντυπωθεί για πάντα στον χαρακτήρα και τις συμπεριφορές τους. Οταν κρίνεις το παιδί, αυτόματα εκείνο θα αμυνθεί. Το αποτέλεσμα είναι να κόψετε εκείνη τη στιγμή την γέφυρα επικοινωνίας μαζί του, όπως ακριβώς γίνεται και σε εσάς όταν μαλώνετε με τον σύντροφό σας (θα σταματήσει να ακούει τι λέτε στην πρόσπάθειά του να αμυνθεί).
-Γίνετε εσείς το ζωντανό παράδειγμα και τα παιδιά σας θα σας μιμηθούν. Δεν μπορείς σαν μητέρα να πείσεις το παιδί σου οτι πρέπει να σεβόμαστε τον άλλον όταν μιλάει από τη στιγμή που συχνά διακόπτετε εσείς τα παιδιά σας τη στιγμή που μιλούν ή διακόπτετε τον σύντροφό σας όταν συζητάτε. Ούτε μπορείς να πείσεις το παιδί σου πόσο κακό είναι το κάπνισμα τη στιγμή που είσαι διαρκώς με ένα τσιγάρο στο χέρι.
Οχι στην σύγκριση μεταξύ παιδιών. Ναι στους Στόχους.
Δεν χρειάζεται να είσαι ειδικός για να καταλάβεις οτι το να συγκρίνεις τα παιδιά σου (και να βγάζεις εκείνο που σου μοιάζει καλύτερο) θα δημιουργήσει πρόβλημα στην ψυχολογία και την αυτοπεποίθηση του άλλου παιδιού. Η σύγκριση δεν επιτρέπεται ούτε μεταξύ αδελφών ούτε γενικότερα. Οι έξυπνοι γονείς συγκρίνουν το παιδί με τον ίδιο τον εαυτό του. Εάν λοιπόν παρατηρείτε πρόοδο από την μία εβδομάδα στην άλλη και από την μια σχολική χρονιά στην επόμενη, αυτό θα πρέπει να το τονίζετε και να μάθετε στα παιδιά σας οτι λόγω της μοναδικής τους φύσης θα πρέπει να συγκρίνονται με τον ίδιο τον εαυτό τους και όχι με άλλους ανθρώπους.
Βοηθήστε το παιδί να θέσει τους προσωπικούς του μηνιαίους στόχους για αυτή την χρονιά (πρέπει να είναι συγκεκριμένοι, ξεκάθαροι και μετρήσιμοι) και να αγωνιστεί για την δική του βελτίωση και επιτυχία έναντι… αποκλειστικά και μόνο στον εαυτό του.
Μάρεα Λαουτάρη – Δεληγιάννη
Life Coach
Strategic Interventionist, USA
MA in Communications, UK