Αρχείο

All posts for the day 1 Μαρτίου 2016

«Αυτό είναι το δικό μου παιδί και είμαι περήφανη που είμαι μάνα του»

Published Μαρτίου 1, 2016 by sofiaathanasiadou

kali_mama_590_2015_1_21_10_16_31_b

Σε σένα μιλάω…

Ναι σε σένα μιλάω άξεστε «πατέρα» που αισθάνθηκες περήφανος όταν ο γιός σου είπε στα τρία του την λέξη «μαλάκας» και καυχιόσουν κιόλας, όταν στα επτά του έβρισε έναν συμμαθητή του «πούστη» και του έλεγες να το πει και να το ξαναπει, όταν στα δώδεκά του κατέβασε τη φόρμα ενός κοριτσιού στο σχολείο του για να γελάσουν, όταν στα δεκαπέντε του σου είπε ότι «πήδηξε» ένα κορίτσι και του έδωσες περισσότερο χαρτζηλίκι γιατί έγινε άντρας…

Σε σένα μιλάω ανεγκέφαλε «δάσκαλε» που έκανες τα στραβά μάτια όταν στο δημοτικό ορισμένα τσογλάνια χλεύαζαν συμμαθητές τους και τους έβριζαν και εσύ απλά υπήρχες θεατής υπερασπιζόμενος τον εαυτό σου λέγοντας ότι «μικρά είναι….δεν καταλαβαίνουν….».

Σε σένα μιλάω γείτονα και γειτόνισσα που «συμπάσχεις» με τον συνάνθρωπό σου και τον αγκαλιάζεις στο «πρόβλημά» του αλλά πίσω του κρυφογελάς και νουθετείς το δικό σου παιδί να μην γίνει σαν το παιδί του… Σε σένα μιλάω ανίκανη μάνα που όταν διαπίστωσες ότι το παιδί σου δεν είναι «φυσιολογικό» άρχισες να πηγαίνεις σε ξεματιάστρες για να το φέρουν στον «ίσιο δρόμο», που έταζες σε όλους τους Αγίους για να του δείξουν τον «σωστό δρόμο»…

Σε σένα μιλάω συνάδελφε που όταν μαθαίνεις κάτι μη συμβατικό για τα δικά σου δεδομένα, για το παιδί του ανθρώπου που είσαστε 10-20-30 χρόνια μαζί στην ίδια δουλειά, στο δίπλα γραφείο, αρχίζεις και κρατάς αποστάσεις λες και είναι κολλητικό οτιδήποτε συμβαίνει…

Σε σένα μιλάω συγγενή που όταν διαπιστώνεις κάτι «μη φυσιολογικό» για τον ανηψιό σου, τον βαφτισιμιό σου, τον ξάδελφό σου, αρχίζεις και βρίσκεις χίλιες δικαιολογίες για τον λόγο που δεν επικοινωνείς, δεν πηγαίνεις επισκέψεις ή έχεις χαθεί τελείως…

Σε σένα μιλάω ανίκανη μάνα που όταν διαπίστωσες ότι το παιδί σου δεν είναι «φυσιολογικό» άρχισες να πηγαίνεις σε ξεματιάστρες για να το φέρουν στον «ίσιο δρόμο», που έταζες σε όλους τους Αγίους για να του δείξουν τον «σωστό δρόμο», που κρυβόσουν πίσω από τις κλειστές κουρτίνες μήπως σε δει κανείς και γελάσει μαζί σου, που πήγαινες σπίτι σου ή στη δουλειά σου από άλλο δρόμο για να μην συναντηθείς με κάποιον από τη γειτονιά, που δεν συζητούσες καθόλου για το θέμα του παιδιού σου, που έλεγες ψέμματα σε όλους…

Σε όλους εσάς μιλάω και ακούστε με καλά… Ναι….το δικό μου παιδί είναι gay αγαπητέ συγγενή… Ναι…το δικό μου παιδί είναι αδελφή αγαπητέ γείτονα… Ναι….το δικό μου παιδί είναι πούστης αγαπητέ «πατέρα»… Αλλά είναι το ΔΙΚΟ ΜΟΥ παιδί….

Είναι το παιδί που για να το γεννήσω έμεινα 4 μήνες στο κρεβάτι, είναι το παιδί που ακόμα τώρα που είναι 21 χρόνων δεν έχει βρίσει μπροστά μου, είναι το παιδί που μιλάει στον πληθυντικό στους συγγενείς του όσο κοντινοί ή μακρινοί και να είναι, είναι το παιδί που σέβεται και πονάει για τον συνάνθρωπό του, είναι το παιδί που σπουδάζει και δουλεύει ταυτόχρονα, είναι το παιδί που θα τρέξει και θα συμπαρασταθεί στο πρόβλημα ή στην χαρά του φίλου του, είναι το παιδί που έχει αξίες στη ζωή του, είναι το παιδί που θα κλάψει μαζί μου σε μία λύπη μου και θα χορέψει μαζί μου σε μία χαρά μου…. Αυτό είναι το ΔΙΚΟ ΜΟΥ παιδί και είμαι ΠΕΡΗΦΑΝΗ που είμαι ΜΑΝΑ του… Αυτό είναι το ΔΙΚΟ ΜΟΥ παιδί και ΚΑΝΕΙΣ δεν έχει ΚΑΝΕΝΑ δικαίωμα επάνω του… ΚΑΝΕΙΣ δεν έχει ΚΑΝΕΝΑ δικαίωμα να το πληγώσει… ΚΑΝΕΙΣ δεν έχει ΚΑΝΕΝΑ δικαίωμα να μου το στερήσει… ΑΚΟΥΤΕ;;;;; ΚΑΝΕΙΣ…

Πηγή: http://www.lifo.gr

Διαβάστηκε εδώ:www.infokids.gr

Advertisements

Αγαπάς ή έτσι νομίζεις;

Published Μαρτίου 1, 2016 by sofiaathanasiadou

514976-ØØ 1230000_397805333654800_99397645_n

by

Οι ταινίες – και η υπόλοιπη ποπ κουλτούρα – κάνουν σπουδαία δουλειά με το να δίνουν στην αγάπη λάμψη.
Και δεν της δίνουν μόνο λάμψη: μπορούν ακόμη να κάνουν την αληθινή αγάπη να φαίνεται προσιτή.
Αν και αυτές οι ταινίες μπορεί να είναι ευχάριστες είναι επίσης μία τεράστια υπεραπλούστευσητου τι συμβαίνει στην αληθινή αγάπη.

Χάρη στην μεγάλη οθόνη, ξέρουμε με τι μοιάζει η αγάπη, αλλά δεν είμαστε πάντα σίγουροι για το τι πραγματικά είναι. Ακόμα κι όταν βρούμε κάποιον που μας αρέσει πραγματικά, οι αβεβαιότητες που εξακολουθούν να υπάρχουν μπορεί να μας μπερδέψουν.

Στη σημερινή κοινωνία, το να είσαι μόνος για υπερβολικά μεγάλο χρονικό διάστημα είναι συχνά μη αποδεκτό. Έτσι, κάποια στιγμή, όλοι θέλουμε να βρούμε την αγάπη, και λαμβάνουμε ορισμένα προληπτικά μέτρα γι’ αυτό. Πιστεύουμε ότι αν κάνουμε τους εαυτούς μας αρκετά «διαθέσιμους» θα την βρούμε σίγουρα – γιατί έτσι συμβαίνει στις ταινίες.

Στην πραγματικότητα, αν ακολουθήσουμε πιστά αυτό που βλέπουμε στις ταινίες το μόνο που μας μένει να κάνουμε είναι… τίποτα. Η αληθινή αγάπη όμως απαιτεί χρόνο και υπομονή, και πολύ σπάνια έρχεται, όταν την ψάχνετε. Όμως, όταν όντως έρθει, είναι αδύνατο να την μπερδέψουμε με τίποτα λιγότερο από την πραγματική αγάπη.

Αν σκέφτεστε το άλλο άτομο συνεχώς, είστε ερωτευμένοι. Αν οι σκέψεις έρχονται και παρέρχονται, νομίζετε ότι είστε. Όταν είστε ερωτευμένοι, βλέπετε τον σύντροφό σας παντού, όπως όταν ακούτε κάποιο τυχαίο τραγούδι στο ραδιόφωνο ή όταν βλέπετε μια πινακίδα στον δρόμο που σας θυμίζει το πρώτο σας ραντεβού. Ό,τι και να κάνετε, πάντα θα επανέρχεστε σε αυτό το άτομο. Και όταν συμβαίνει αυτό, είναι συνήθως αγάπη.

Εάν είστε ανιδιοτελής, είστε ερωτευμένοι. Εάν χρησιμοποιείτε το σύντροφό σας για να εκπληρώσετε τις επιθυμίες σας, νομίζετε ότι είστε. Όταν αγαπάτε κάποιον, τον νοιάζεστε όσο τον εαυτό σας. Θέλετε να εξυπηρετήσετε τις ανάγκες του όσο τις δικές σας. Η πραγματική αγάπη είναι βαθύτερη από τη σφοδρή επιθυμία ή την ερωτική τρέλα.

Αν πρόθυμα κάνετε θυσίες, είστε ερωτευμένοι. Εάν δεν θέλετε να αλλάξετε τίποτε για κάποιον άλλο, νομίζετε ότι είστε. Η αγάπη οδηγεί σε θυσίες. Για κάποιον που ξέρετε ότι αγαπάτε, δεν θα σας πείραζε να κάνετε κάποιες θυσίες. Στην πραγματικότητα, θα θελήσετε πιθανώς να τις κάνετε. Αλλά για κάποιον που νομίζετε ότι αγαπάτε, οι θυσίες γίνονται αγγαρείες.

Το να λέμε ότι η αγάπη δεν μας αλλάζει είναι ένα ψέμα. Η αγάπη θα ‘πρεπε να μας αλλάζει, και θα ‘πρεπε να μας αλλάζει προς το καλύτερο.

Πολλοί άνθρωποι φτάνουν σε μια ορισμένη ηλικία και αποφασίζουν ότι είναι η κατάλληλη στιγμή για να «βρουν» την αγάπη. Ίσως μερικοί από τους φίλους τους έχουν παντρευτεί, ή απλά έχουν βαρεθεί να είναι μόνοι. Όποιος και αν είναι ο λόγος, οι άνθρωποι μπορεί να ξεκινήσουν την αναζήτηση για την αγάπη από απελπισία.

Αλλά δεν γίνεται έτσι.

Η αγάπη έχει έναν τρόπο να σας βρίσκει όταν δεν το περιμένετε. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αν πιέζετε τον εαυτό σας να βρει την αγάπη, κατά πάσα πιθανότητα δεν θα οδηγήσει σε κάτι αληθινό ή μόνιμο.

Αν αμφιταλαντεύεστε σχετικά με το αν πρέπει να συνεχίσετε ή όχι αυτή τη σχέση, τότε μάλλον δεν αγαπάτε το σύντροφό σας. Αν νομίζετε ότι είστε ερωτευμένοι, δεν είστε.

Αυτό είναι το πιο σημαντικό.

Η κύρια διαφορά μεταξύ του να είστε ερωτευμένοι με το να νομίζετε ότι είστε είναι η «σκέψη» από μόνη της. Δεν υπάρχει νομίζω στην αγάπη. Όταν είναι πραγματική, δεν θα ρωτάτε τον εαυτό σας ούτε θα σκέφτεστε σχετικά με το αν είναι ή όχι σφοδρή επιθυμία ή απλώς ερωτική τρέλα. Θα ξέρετε – σχεδόν αμέσως.

Η αγάπη πρέπει να σημαίνει βεβαιότητα. Αν έχετε οποιαδήποτε αμφιβολία σχετικά με το αν αγαπάτε κάποιον ή όχι, οι πιθανότητες είναι ότι μάλλον δεν αγαπάτε…

Εμείς που φοράμε ακόμα «μάρτη»

Published Μαρτίου 1, 2016 by sofiaathanasiadou

355a1b4eb7547da1a62a3619c54170ea_L

Πένη Σίμου

Ο Μάρτιος είναι ίσως ο πιο αξιαγάπητος μήνας όλου του χρόνου. Είναι ο μήνας με τις περισσότερες εκπλήξεις όσον αφορά τις καιρικές συνθήκες κι εκείνος που κάνει τη φύση ακόμη πιο όμορφη. Ο μήνας αυτός συμβολίζει την αναγέννηση και κάθε καινούριο ξεκίνημα, όχι μόνο για τη φύση, αλλά και για τους ανθρώπους. Αυτό το ξύπνημα της φύσης φέρνει στον καθέναν από μας μια εσωτερική δύναμη κι επιθυμία για μια καινούρια αρχή. Το κυριότερο πράγμα όμως, που θυμόμαστε μόλις έρθει ο μήνας Μάρτιος, είναι το βραχιολάκι «μάρτης».

Από μικρά παιδιά μεγαλώσαμε μ’ αυτό το έθιμο. Κάθε τέλος του Φλεβάρη οι μεγαλύτεροι σ’ ηλικία της οικογένειας, συνήθως οι παππούδες κι οι γιαγιάδες, έφτιαχναν για τον καθέναν από μας ξεχωριστά βραχιόλια από κόκκινη και λευκή κλωστή. Μερικοί από μας, με λίγη περισσότερη φαντασία, τα ζητούσαμε ως δαχτυλίδια ή κρεμαστά για το λαιμό. Πρώτη του Μάρτη και τα σχολεία ήταν γεμάτα μ’ ερυθρόλευκα βραχιόλια. Συνήθως δε ρωτούσαμε γιατί τα φοράμε, ξέραμε απλώς πως θέλουμε να τα φορέσουμε. Κι αν κάποιοι από μας ρωτούσαν, έπαιρναν την απάντηση πως ο ήλιος του Μαρτίου καίει περισσότερο και το βραχιόλι θα τους προστάτευε.

Αυτή, λοιπόν, είναι η σημασία του μάρτη σύμφωνα με την παράδοση. Τις πρώτες μέρες του Μαρτίου που τα παιδιά έβγαιναν απ’ το σπίτι χαρούμενα, για να υποδεχθούν με παιχνίδια την άνοιξη, υπήρχε η πεποίθηση πως αυτό τ’ αθώο, χειροποίητο βραχιόλι θα τα προστάτευε απ’ την απότομη έκθεση στις ακτίνες του ήλιου. Τα χρώματα των κλωστών του μάρτη συμβολίζουν με το λευκό την αγνότητα και με το κόκκινο τη χαρά. Υπάρχουν βέβαια περιπτώσεις, που τ’ αγοράκια ζητάνε μάρτη με λευκή και μπλε κλωστή, για να τονίσουν το φύλο τους.

Ο μάρτης συνηθίζεται να φοριέται τις δέκα πρώτες μέρες του μήνα ή και σ’ ολόκληρη τη διάρκειά του. Μετά το πέρας των ημερών, τα παιδιά τοποθετούν τα βραχιόλια τους πάνω σε δέντρα, για να τα πάρουν τα χελιδόνια και να χτίσουν τις φωλιές τους. Το να πετάξει κάποιος το βραχιόλι του θεωρείται από πολλούς ως μετέπειτα κακή τύχη.

Πολλοί από μας σταματήσαμε πλέον να φοράμε μάρτη. Μεγαλώσαμε, χαθήκαμε στην καθημερινότητα και φτιάξαμε τις ζωές μας ως ενήλικοι. Σταματήσαμε να φοράμε μάρτη κάπου στις αρχές της εφηβείας μας. Είπαμε τότε πως «μεγαλώσαμε για τέτοια». Ναι, μεγαλώσαμε. Μεγαλώσαμε, και πλέον κάθε που έρχεται ο Μάρτιος και βλέπουμε τα μικρά παιδιά στο δρόμο με τα βραχιολάκια τους, χανόμαστε για λίγο. Κοιτάμε αυτά τα μικρά χέρια και θυμόμαστε τα δικά μας. Εκείνα τα χέρια που την πρώτη του Μαρτίου γέμιζαν χώμα, χόρτα και γρατσουνιές, πάντα με το βραχιόλι φορεμένο.

Και κάπως έτσι ασυναίσθητα, ο νους μας ταξιδεύει χρόνια πίσω. Ταξιδεύει σε κάποιες φιγούρες που μπορεί να μην είναι πλέον μαζί μας, ταξιδεύει σε μέρη που ‘χουμε χρόνια να επισκεφτούμε και μας θυμίζει πράγματα που δεν έχουμε πλέον όρεξη να κάνουμε. Αναπολούμε την αθωότητά μας, που κάπως χάθηκε στο πέρασμα του χρόνου. Αναπολούμε τη χαμένη παιδική ξεγνοιασιά. Για μια στιγμή ίσως και να δακρύσουμε απ’ αυτήν τη μνήμη. Ίσως και να μας λείπει περισσότερο από ποτέ αυτή η απίστευτη ηλικία, όταν κοιτάμε ένα μάρτη.

Όπως και να ‘χει, κάποια ενθύμια απ’ την παιδική μας ηλικία ρίζωσαν βαθιά μέσα μας. Κάποια πράγματα και κάποιες συνήθειες πάντα θα μας κάνουν να νιώθουμε παιδιά, έστω και για μια στιγμή. Κι αυτή είναι η δύναμη που κρατά την παράδοση του μάρτη σταθερή. Ίσως αυτό το βραχιολάκι να υπάρχει ακόμη, για να ενθουσιάζει τα μικρά παιδιά και να θυμίζει στους μεγαλύτερους πόσο όμορφα ήταν εκείνα τα χρόνια της ζωής τους. Μπορεί να ‘ναι απλά ένα βραχιόλι, αλλά η δύναμη που ασκεί στις καρδιές μας είναι μεγάλη. Καλό μας μήνα!

Επιμέλεια Κειμένου Πένης Σίμου: Ιωάννα Κακούρη

Πηγή: www.pillowfights.gr

Τρία μυγάκια… αστροναύτες

Published Μαρτίου 1, 2016 by sofiaathanasiadou

ImageHandler

Δημήτρης Χαλιώτης

Η νέα ψηφιακή παράσταση του Πλανητάριου μας προσκαλεί για «Μία βόλτα στο φεγγάρι»

Ο Νατ, ο Άι-Κιου και ο Σκούτερ: αυτά είναι τα ονόματα στα οποία ακούνε τρία νεαρά μυγάκια που τρυπώνουν στα σύνεργα των αστροναυτών της NASA και ταξιδεύουν μέχρι το φεγγάρι. Κι όλα αυτά το 1969, τότε που το Απόλλων 11 έγραφε ιστορία ως η πρώτη διαστημική επανδρωμένη αποστολή που έφτανε στη Σελήνη.

Η νέα ψηφιακή παράσταση του Πλανητάριου του Ιδρύματος Ευγενίδου έχει τίτλο «Μια βόλτα στο φεγγάρι» και αναμένεται να κάνει πρεμιέρα την Τρίτη 8 Μαρτίου με δύο προβολές στις 6:30 μ.μ. και στις 7:30 μ.μ. με ελεύθερη είσοδο. Από τις 10 Μαρτίου θα ενταχθεί κανονικά στο πρόγραμμα των προβολών του Πλανητάριου. Κάπως έτσι οι μικροί και οι μεγάλοι θεατές (η ψηφιακή παράσταση απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας πέντε ετών και άνω) θα έχουν την ευκαιρία να γυρίσουν τον χρόνο πίσω και να ταξιδέψουν με τον πιο ευχάριστο τρόπο στο φεγγάρι παρέα με τα τρία μυγάκια και τους διάσημους αστροναύτες: Νιλ Άρμστρονγκ, Μπαζ Όλντριν και Μάικλ Κόλινς.

Ήταν 16 Ιουλίου του 1969 όταν η αποστολή Απόλλων 11 απογειωνόταν από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι. Τρεις μέρες μετά, το διαστημόπλοιο έφτανε στη Σελήνη. Και λίγες ώρες αργότερα σχεδόν 700 εκατομμύρια τηλεθεατές έβλεπαν σε απευθείας σύνδεση τον Νιλ Αρμστρονγκ να πατάει στη Σελήνη λέγοντας την περίφημη φράση: «Ένα μικρό βήμα για έναν άνθρωπο, ένα γιγάντιο βήμα για την ανθρωπότητα».

Μέσα από το «Μια βόλτα στο φεγγάρι» θα έχουμε την ευκαιρία να μάθουμε μυστικά και λεπτομέρειες γι’ αυτή την αποστολή, τα οποία έρχονται στο φως χάρη στα δαιμόνια μυγάκια–αστροναύτες. Μία μοναδική ευκαιρία να μάθουμε και να ψυχαγωγηθούμε. Κι αμέσως μετά οι μικροί μας φίλοι θα έχουν την ευκαιρία να φωτογραφηθούν μέσα στα πλάνα της παράστασης χάρη στο εργαστήριο τεχνολογίας UTech Lab του Ιδρύματος Ευγενίδου.

 

Πηγή:www.protothema.gr

Τα μωρά της άνοιξης

Published Μαρτίου 1, 2016 by sofiaathanasiadou

spring-baby-8

Υποδεχόμαστε τον Μάρτη με τα πιο ανοιξιάτικα μωρά!

1η Μαρτίου σήμερα και βρισκόμαστε και επίσημα στον πρώτο μήνα της άνοιξης! Τα λουλούδια ανθίζουν, οι μέρες μεγαλώνουν, η διάθεσή μας είναι στα «πάνω» της και ο αέρας μυρίζει κάτι από… καλοκαιράκι!

Για να μπει λοιπόν καλά ο μήνας, τον υποδεχόμαστε με τις πιο γλυκιές, αθώες και ανοιξιάτικες φατσούλες που υπάρχουν!

spring-baby-11

 

 

Processed with VSCOcam with a6 preset

Processed with VSCOcam with a6 preset

spring-baby-1

spring-baby-3

spring-baby-4

spring-baby-5

spring-baby-6

spring-baby-8

spring-baby-9

spring-baby-10

 

 

Πηγή: www.babyspace.gr

Οι καλύτερες αποκριάτικες στολές για διδυμάκια! Πάρτε ιδέες και ντύστε τα με φαντασία!

Published Μαρτίου 1, 2016 by sofiaathanasiadou

GunsnRoses-2

“Τι να τα ντύσω; Τι να τα ντύσω;” Μην σπαζοκεφαλιάζετε! Συγκεντρώσαμε για σας τις πιο πρωτότυπες και αστείες ιδέες για αποκριάτικες στολές για να μεταμφιέσετε τα δίδυμά σας και να περάσετε τις πιο αξέχαστες Απόκριες!

Ας ξεκινήσουμε από κάτι βασικό: Το να ντύσετε τα παιδιά ίδια και απαράλλακτα μάλλον δεν είναι και η καλύτερη ιδέα – αφήστε που στερείται φαντασίας, και εάν δεν βάλουμε εξτρά δόσεις από αυτή στις Απόκριες, τότε πότε; Ας δούμε μαζί μερικές πρωτότυπες ιδέες για στολές που μπορείτε να βρείτε στα καταστήματα ή και να φτιάξετε μόνες σας!

Αχ, δεν τρώγονται αυτά τα μικρά! Ναι, η έμπνευση έρχεται από το φαγητό και ιδού το αποτέλεσμα. Δεν είναι…νόστιμα;

 

Salt-and-pepper

971506_590339907654333_1237684648_n

c1487e6b9a766f79cab32ed08b7b567d

cute-babies-in-halloween-costumes

cute-baby-pictures-twins-twin-babies-in-bunny-costume-667x500

didyma-apokries

eaff008022db437c4711e66cb4c76b4e

il_570xN.366104596_91iv

il_570xN.479208747_62nz

 

Και μια ιδέα για οικογενειακή μεταμφίεση: η μαμά και ο μπαμπάς έγιναν σπουδαίοι σεφ και μαγειρεύουν τα πιο αστεία αστακουδάκια- αν και στη φωτογραφία αυτά δεν φαίνεται να το διασκεδάζουν, οπότε βγάλτε τα γρήγορα από την κατσαρόλα!

Let’s rock, baby! Και η έμπνευση προέρχεται από τη μουσική. Αυτοί οι δύο τύποι πραγματικά ροκάρουν με τις στολές Guns n’ Roses! Δεν είναι τέλειοι;

GunsnRoses-2

κι αν αποφασίσετε να τα ντύσετε, βγάλτε τα φωτογραφίες για να θυμάστε τις στιγμές! Α, και μην ξεχάσετε ένα πράγμα: οι Απόκριες είναι μια ευκαιρία και για μας τους γονείς να το ρίξουμε λίγο έξω! Να περάσετε τέλεια!

Πηγή: www.mytwins.gr

Γεννήθηκαν τα διδυμάκια του δημοσιογράφου Κώστα Γρίμπιλα – Χαμόγελα ευτυχίας μετά τις δύσκολες στιγμές

Published Μαρτίου 1, 2016 by sofiaathanasiadou

GRIBILAS_h_630_450

Η ιστορία του Κώστα Γρίμπιλα είχε συγκινήσει το πανελλήνιο, όταν πριν από δύο χρόνια έχασε την 9 μηνών κορούλα του εξαιτίας σοβαρού προβλήματος υγείας που αντιμετώπιζε. Ωστόσο, ο ίδιος και η σύζυγός του κατάφεραν μετά από πολλές δυσκολίες να σταθούν ξανά στα πόδια τους και να δημιουργήσουν ένα ίδρυμα στη μνήμη της μικρής για να βοηθήσουν όλα τα παιδιά που έχουν ανάγκη με το όνομα «The Konstantina Angelique Gribilas Foundation».

Τον Νοέμβριο περιχαρής είχε ανακοινώσει μέσα από μια τηλεοπτική του εμφάνιση το ευτυχές γεγονός της εγκυμοσύνης της συζύγου «Θα ήθελα να μοιραστώ μια αλήθεια μαζί σας σήμερα. Θα ήθελα να σας δείξω αυτό το ροζ φορμάκι. Είναι της κόρης μου που θα γεννηθεί μέσα στο Φλεβάρη. Και θα ήθελα να σας δείξω κι αυτό το γαλάζιο φορμάκι. Περιμένω μία κόρη και έναν γιο!», είπε συγκινημένος ο γνωστός δημοσιογράφος.

Σήμερα 1η του Μάρτη το ζευγάρι υποδέχθηκε τα διδυμάκια του και ο Μάρτης μπήκε με τον καλύτερο τρόπο που θα μπορούσε.  Το ζευγάρι χαμογελά ξανά μετά τις τραγικές στιγμές που βίωσε με την απώλεια της κορούλα του, Κωνσταντίνας, καθώς πριν από λίγες ώρες ήρθαν στον κόσμο τα δίδυμα μωράκια τους, που θα ονομαστούν Εμμανουήλ και Στεφανία.

Μάλιστα, ο δημοσιογράφος ανακοίνωσε την χαρμόσυνη είδηση μέσα από τον λογαριασμό του στο facebook, με τον πιο συγκινητικό τρόπο, με ένα «μήνυμα» της μικρής Κωνσταντίνας που έφυγε πρόωρα και άδικα από τη ζωή.

«Γεια σας, είμαι η Κωνσταντίνα, ο άγγελος της μαμάς και του μπαμπά! Είμαι τόσο ενθουσιασμένη που σας ανακοινώνω ότι σήμερα το πρωί στις 11.45 ήρθαν στον κόσμο ο μικρός μου αδελφός και η μικρή μου αδελφή. Ο Εμμανουήλ ζυγίζει 3126 γραμμάρια και η Στεφανία είναι 2788 γραμμάρια. Γιορτάζω εδώ στον ουρανό, γνωρίζοντας ότι ο αδελφός μου, η αδελφή μου και η μαμά μου είναι όλοι καλά.Σας ευχαριστώ για τις προσευχές σας. Με αγάπη, Κωνσταντίνα Γρίμπιλα» έγραφε το συγκινητικό μήνυμα. Εμείς να τους ευχηθούμε να τους ζήσουν και να είναι πάντα υγιή και ευτυχισμένα!

Δείτε το μήνυμά του και τις φωτογραφίες των νεογέννητων που ανέβασε..

 

12798828_10209245928452432_8037216625301434845_n-1 10367820_10209245928532434_703731110583018933_n

Πηγή: www.infokids.gr