Αρχείο

All posts for the day 3 Φεβρουαρίου 2016

Για ποιον λόγο ορισμένα παιδιά αρνούνται να μελετήσουν τα μαθήματά τους;

Published Φεβρουαρίου 3, 2016 by sofiaathanasiadou

kidsinschool

Οι λόγοι μπορεί να σχετίζονται με:
* Έλλειψη κινήτρου για τη μελέτη, την σχολική απόδοση, το σχολικό πλαίσιο.

* Χαμηλή αυτοεκτίμηση, φόβο αποτυχίας και απόσυρση ως τρόπο διαχείρισης του άγχους.

* Περιβάλλον μη υποστηρικτικό, που δεν καθοδηγεί το παιδί ως προς τους στόχους του και τις ευθύνες του.

* Περιβάλλον υπερβολικά αυταρχικό, που ταυτίζει τη μελέτη με την ίδια την υπόθεση της ζωής και την αυταξία του παιδιού ευνουχίζοντας το κίνητρό του.

* Ανασφάλεια, νωχελικότητα, παθητικότητα, εξάρτηση από τους γονείς, προσδοκία ότι «τα πράγματα μάς έρχονται και δεν τα δημιουργούμε μόνοι μας».

* Κατάθλιψη, μαθησιακές δυσκολίες, διάσπαση προσοχής, αλλά και σπανιότερα ύπαρξη βαθιών συναισθηματικών δυσκολιών ή ψυχιατρικού υποβάθρου.

Πώς μπορούμε να κινητοποιήσουμε το παιδί μας στην καθημερινή σχολική μελέτη;

Ορισμένοι γονείς κάνουν το λάθος να «απαντούν» στην άρνηση του παιδιού μελετώντας για εκείνο και όχι ωθώντας το ίδιο στο να μάθει πώς να διαβάζει. Εκείνο μαθαίνει να έχει δεκανίκια από μικρό, παίρνει το μήνυμα ότι δεν είναι ικανό μόνο του, περιμένει ότι ο γονιός θα το διαβάζει, μειώνεται το κίνητρό του για μάθηση, ατονούν οι γνωστικές του λειτουργίες, παθητικοποιείται, γίνεται άβουλο και εξαρτητικό.
Αντίθετα, το παιδί που από την πρώτη τάξη του δημοτικού μαθαίνει να διαβάζει μόνο του χτίζει μέσα του την πολύτιμη αυτονομία, ενώ μαθαίνει επίσης να συσχετίζει την προσπάθεια με την ανταμοιβή (όσο πιο πολύ διαβάζει τόσο μεγαλύτερη κατανόηση έχει στο μάθημα και πιθανόν υψηλότερους βαθμούς). Προτείνεται στους γονείς:

* Να ενθαρρύνουν το παιδί τους να προσπαθεί να διαβάζει, ανεξάρτητα από τον τελικό βαθμό και να δέχονται μία μικρότερη από την ιδεώδη απόδοση.

* Να το βοηθούν να μην εγκαταλείπει τη μελέτη όταν παρουσιάζονται δυσκολίες στην κατανόηση, αλλά να τις συγκεντρώνει στο τέλος του ημέρας και να τις συζητάει με τον γονιό ή ακόμη καλύτερα με τον δάσκαλο.

* Να το κινητοποιούν να ελέγχει μόνο του στο τέλος της μελέτης την επάρκεια των γνώσεων που έχει αφομοιώσει, π.χ. κάνοντας τις ερωτήσεις στον εαυτό του που θα του έκανε ο δάσκαλος.

* Να μη δωροδοκούν το παιδί όταν διαβάζει, γιατί τότε εκείνο ταυτίζει το διάβασμα με τον καταναγκασμό και την αγγαρεία.

Της Μυρσίνης Κωστοπούλου

Πηγή:sciencearchives.wordpress.com

«Το Δωμάτιο»: H αληθινή ιστορία εγκλεισμού ενός 5χρονου έρχεται στις κινηματογραφικές αίθουσες και μας καθηλώνει (από 4/2)

Published Φεβρουαρίου 3, 2016 by sofiaathanasiadou

Room-greek-poster-gg-oscar-nominations

2008. H Αυστρία παγώνει στο άκουσμα της σοκαριστικής ιστορίας εγκλεισμού και σεξουαλικής κακοποίησης της Ελίζαμπεθ Φριτσλ από τον πατέρα της, Γιόζεφ Φριτσλ. Έπειτα από δύο χρόνια η Έμα Ντόναχιου κυκλοφορεί Το Δωμάτιο, το πρώτο της μυθιστόρημα, το οποίο βασίζεται στην υπόθεση Φριτσλ και στη φαντασία της ταλαντούχας συγγραφέως. Το Δωμάτιο κατακτά αμέσως την πρώτη θέση στη λίστα των New York Times Best Sellers και αρχίζει να λαμβάνει θερμές κριτικές από κοινό και κριτικούς. Το μυθιστόρημα έχει τιμηθεί με το Bραβείο Rogers Writers’ Trust και ήταν στη βραχεία λίστα του Βραβείου Booker το 2010.

Πέντε χρόνια μετά την επιτυχία του βιβλίου, η ζοφερή ιστορία μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη, με τα βραβεία Oscar να αποτελούν τον τελικό στόχο. Η ομότιτλη ταινία απέσπασε το Βραβείο Κοινού στο 39ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο, ενώ η Αμερικανίδα ηθοποιός Μπρι Λάρσον τιμήθηκε με την Χρυσή Σφαίρα Α’ Γυναικείου Ρόλου. Επόμενη στάση τα βραβεία Oscar, στα οποία έχει συνολικά 4 υποψηφιότητες (Διασκευασμένου Σεναρίου, Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Α’ Γυναικείου Ρόλου). Ο Λένι Αμπράχαμσον, ο οποίος το 2014 ξεχώρισε για την ταινία Frank, έχει αναλάβει τη σκηνοθεσία της ταινίας. Τη διασκευή του σεναρίου έχει αναλάβει η συγγραφέας του βιβλίου, Έμα Ντόναχιου. Το καστ της ταινίας απαρτίζουν: η Μπρι Λάρσον, ο Γουίλιαμ Μέισι, ενώ τον ρόλο του μικρού Τζακ ενσαρκώνει ο Τζέικομπ Τρέμπλεϊ.

H υπόθεση της ταινίας:

Ο Τζάκ είναι πέντε χρονών και ζει στο δωμάτιο με τημαμά του. Δεν έχειβγει ποτέ του έξω. Το Δωμάτιο δεν έχει παράθυρα καιη πόρτα είναι πάντακλειδωμένη. Ανοίγει μόνο με κωδικό και μόνο τις νύχτες που ο γερο-Νικέρχεται για να κοιμηθεί με τη μαμά του. Τότε ο Τζάκχώνεται στη φίλη του ,τη Ντουλάπα και μετράει τα κρακ του κρεβατιού. Ο Τζάκ και η μαμά του είναι φυλακισμένοι στο Δωμάτιο αλλά ο Τζάκ το μαθαίνει όταν πια γίνεταιπέντε χρονών και «τα ξέρει όλα». Και τότε πρέπει να μεταμορφωθεί σε σούπερ-ήρωα και να σώσει τη μαμά του απο τον γερο-Νικ.

151013_MOV_room-ROOM_DAY40-0056_rgb.jpg.CROP_.promo-xlarge2

Σκηνοθεσία : Lenny Abrahamson
Σενάριο : Emma Donoghue  ,
Ηθοποιοί: Brie Larson, Joan Allen, William H. Macy
Η ταινία κυκλοφορεί στις ελληνικές αίθουσες στις 4 Φεβρουαρίου από τη Spentzos Film.
Πηγή: www.infokids.gr

Μωρά 1ετους διασκεδάζουν με την τούρτα τους!

Published Φεβρουαρίου 3, 2016 by sofiaathanasiadou

keri-614x378

Το μωράκι σας έχει τα πρώτα του γενέθλια και εσείς φέρνετε μπροστά του τη τούρτα του! Τα πράγματα όμως δεν πάνε όπως τα είχατε προγραμματίσει καθώς η μπέμπα/ο μπέμπης σας το μόνο που θέλει είναι να την ¨διαλύσει¨!

Θέλει να πασαλειφτεί και να τη φάει με το δικό του τρόπο! Μην ανησυχείτε καθόλου, θα το ευχαριστηθεί και μεγαλώνοντας όταν θα βλέπει τις φωτογραφίες ένα μεγάλο χαμόγελο θα σχηματίζεται στο πρόσωπο του!

Πάμε να δούμε μωράκια πού έφαγαν την πρώτη τους τούρτα με τον δικό τους μοναδικό τρόπο!

Πηγή:ladyfirst.gr

Η υιοθεσια στην Ελλαδα

Published Φεβρουαρίου 3, 2016 by sofiaathanasiadou

ΜΩΡΟ

Της Μαρίας Θανοπούλου

Άτεκνα ζευγάρια «στριμώχνουν» τα όνειρα και την ελπίδα τους να αποκτήσουν ένα παιδί σε μια μακρά λίστα αναμονής με τίτλο «υποψήφιοι γονείς»… Είναι άνθρωποι που η φύση τους στέρησε την ευτυχία να φέρουν στον κόσμο το δικό τους παιδί και καταφεύγουν στο θεσμό της υιοθεσίας. Είναι άνθρωποι που θέλουν να προσφέρουν αγάπη σε ένα παιδί που την έχει στερηθεί, σε ένα παιδί που από τις πρώτες ημέρες της ζωής του βρέθηκε σε μια άλλη λίστα…Στη λίστα με τίτλο «άτυχα παιδιά»…Ξέρουμε τι σκέφτεστε…Όμως στη χώρα μας όταν μιλάμε για υιοθεσία αναφερόμαστε σε μια χρονοβόρα διαδικασία καθώς ο μέσος χρόνος που απαιτείται για την υιοθεσία ενός υγιούς παιδιού από κρατικό ίδρυμα είναι τα 5 χρόνια.

Η χρονοβόρα διαδικασία της υιοθεσίας…

Δημήτρης Βεζυράκης: «Η αναμονή εξαρτάται από τα «θέλω» των γονέων».

Κάθε χρόνο στο Κέντρο Βρεφών «Η Μητέρα» φθάνουν περίπου 200 αιτήσεις από ανθρώπους που θέλουν να προσφέρουν σε ένα παιδί μια ζεστή αγκαλιά και την οικογενειακή θαλπωρή που τόσο έχει ανάγκη…Αποστολή του Κέντρου είναι να διερευνήσει κατά πόσο αυτοί οι άνθρωποι είναι ικανοί να αναλάβουν την ευθύνη του μεγαλώματός του. Θα πρέπει να επισημάνουμε πως το γεγονός ότι ένα παιδί βρίσκεται σε κάποιο ίδρυμα δε σημαίνει ότι είναι «νομικά ελεύθερο» να δοθεί προς υιοθεσία, καθώς θα πρέπει να συναινέσουν οι φυσικοί γονείς. Κάποιοι είναι ξεκάθαροι και δηλώνουν πως δε θέλουν να το κρατήσουν, οπότε ο εισαγγελέας μπορεί να πάρει την απόφαση να δοθεί το παιδί για υιοθεσία, υπάρχουν όμως και οι γονείς που αρνούνται ενώ έχει διαπιστωθεί από την κοινωνική υπηρεσία ότι δε μπορούν να το μεγαλώσουν, οπότε σε αυτή την περίπτωση με δικαστική απόφαση αφαιρείται η επιμέλεια και παραχωρείται στο ίδρυμα. Αυτή η διαδικασία όμως μπορεί να διαρκέσει μεγάλο χρονικό διάστημα, στο οποίο το παιδί δε μπορεί να δοθεί για υιοθεσία. Σήμερα, στο Βρεφοκομείο «Άγιος Στυλιανός» στη Θεσσαλονίκη φιλοξενούνται 27 παιδιά ενώ στο Κέντρο Βρεφών «Η Μητέρα» 85, νεογέννητα έως 5 χρόνων. Είναι παιδιά που οι γονείς τους για διάφορους λόγους αδυνατούν να τα μεγαλώσουν, είναι παιδιά που παραμένουν εκεί μέχρι οι συνθήκες στην οικογένειά τους να αλλάξουν και να μπορέσουν να επιστρέψουν και κάποια άλλα που λόγω ενός προβλήματος υγείας δεν τα θέλει κανένας…Ο διοικητής του Κέντρου Προστασίας του Παιδιού Αττικής «Η Μητέρα», κύριος Δημήτρης Βεζυράκης επισημαίνει «αντί να λέμε πως η υιοθεσία είναι μια χρονοβόρα διαδικασία, καλό θα είναι να λέμε τη σωστή λέξη, που είναι ψυχοφθόρα αναμονή, η οποία εξαρτάται από τα «θέλω» των υποψηφίων γονέων και παράλληλα από τη στελέχωση των υπηρεσιών. Σε κάθε περίπτωση όμως, ακόμα κι αν η στελέχωση ήταν καλύτερη, δε σημαίνει ότι οι αιτήσεις θα εξεταζόντουσαν πιο γρήγορα και κάποιος θα μπορούσε να υιοθετήσει για παράδειγμα σε 6 μήνες, διότι πάλι τα παιδιά δε θα υπήρχαν. Δε σημαίνει ότι όποια οικογένεια περνάει μια κρίση παίρνουμε το παιδί εν είδει παιδομαζώματος και το δίνουμε σε κάποια άλλη που δεν έχει. Σε μια ευνομούμενη κοινωνία η Πολιτεία στηρίζει την οικογένεια που αντιμετωπίζει πρόβλημα και τη βοηθάει να κρατήσει το παιδί. Το 2012 είχαμε αύξηση 113% στην επιστροφή των παιδιών στη φυσική τους οικογένεια, κάτι που σημαίνει επιπλέον πως τα παιδιά δεν εγκαταλείπονται, όπως βγαίνουν κάποιοι και λένε, λόγω της οικονομικής κρίσης. Τα παιδιά εγκαταλείπονται γιατί η μητέρα τους είναι χρήστρια ναρκωτικών ουσιών, χαμηλής νοημοσύνης, ψυχιατρικό περιστατικό ή γιατί το ζευγάρι γεννάει ένα παιδί με αναπηρία. Η συντριπτική πλειοψηφία των υποψηφίων γονέων θέλουν να υιοθετήσουν ένα βρέφος το οποίο να είναι υγιές. Όπως καταλαβαίνετε, λοιπόν, το ποιοτικό χαρακτηριστικό της ζήτησης αυξάνει αυτή την αναμονή. Ένα παιδί υγιές και ελεύθερο προς υιοθεσία τους πρώτους 6 μήνες της ζωής του έχει υιοθετηθεί, ένα παιδί με αναπηρία τεσσάρων χρόνων είναι ακόμα στο «Μητέρα». Άρα η υιοθεσία δεν έχει να κάνει μόνο με τις διαδικασίες αλλά και με τα «θέλω» των υποψηφίων γονέων. Εάν ένα ζευγάρι πει «θέλω να υιοθετήσω ένα παιδί με αναπηρία» σε 8 μήνες θα το έχει υιοθετήσει». Υπήρξαν ζευγάρια που νόμιζαν ότι θα μπορούσαν να μεγαλώσουν ένα παιδί με αναπηρία αλλά δεν το άντεξαν, με αποτέλεσμα να το επιστρέψουν πίσω στο «Μητέρα», λες και ήταν αντικείμενο, πληγώνοντάς το για δεύτερη φορά…«Η υπόθεση της υιοθεσίας τελειώνει στο δικαστήριο ωστόσο μέχρι να φτάσει εκεί, το διάστημα που μεσολαβεί, δεδομένου ότι έχει βρεθεί το ζευγάρι που θα το υιοθετήσει κι εμείς θέλουμε να φύγει για το καλό του από το ίδρυμα, τους επιτρέπουμε να το πάρουν σπίτι τους. Δε θέλουμε να περιμένουμε το δικαστήριο, το οποίο μπορεί να κάνει ένα, δύο χρόνια. Σε αυτό το διάστημα έχει τύχει να μας επιστρέψουν παιδιά…».

Εγκαταλελειμμένα μωρά…

Σε ποσοστό 96% τα παιδιά φθάνουν στα ιδρύματα από τα δημόσια μαιευτήρια, στα οποία τα εγκαταλείπουν οι γονείς τους. Σήμερα, 13 μωρά από λίγων ημερών έως 6 μηνών μεγαλώνουν μόνα τους μέσα στο μαιευτήριο «Έλενα Βενιζέλου». Μπαίνοντας στο θάλαμο νιώθεις τα ματάκια τους να «καρφώνονται» πάνω σου…Σα να ξέρουν και να θέλουν να σου πουν..Και μη νομίζετε ότι πρόκειται για παιδάκια από ξένες χώρες, όπως αναφέρει ο διοικητής των ενοποιημένων πλέον μαιευτηρίων «Έλενα Βενιζέλου» και «Αλεξάνδρα», κύριος Νίκος Φαλδαμής, τα μισά έχουν γεννηθεί από ελληνίδες μητέρες. «Στόχος μας είναι η καλύτερη δυνατή παροχή υπηρεσιών σε αυτά τα παιδιά, έτσι ώστε στο μικρό διάστημα που βρίσκονται στα χέρια των ανθρώπων του νοσοκομείου, να νιώθουν ότι βρίσκονται σε αγκαλιά οικογενειακή. Είναι πολύ σημαντικό για εμάς και το προσπαθούμε σε καθημερινή βάση. Μπορώ να πω ότι το επιτυγχάνουμε σε πολύ μεγάλο βαθμό εάν σκεφτεί κανείς ότι όταν πρόκειται να αποχωρήσει ένα παιδί φιλοξενούμενο και να πάει είτε στη φυσική του μητέρα, είτε σε ένα περιβάλλον οικογενειακό ή ακόμα σε ένα Κέντρο Προστασίας, οι άνθρωποι του νοσοκομείου κλαίνε. Κλαίνε γιατί αποχωρίζονται ένα παιδί, στο οποίο δίνουν όνομα και δένονται μαζί του».

Μόλις φθάσει ένα μωρό στο θάλαμο, οι μαίες προσπαθούν να του βρουν ένα όνομα που να του ταιριάζει. Είναι μια διαδικασία που τους αρέσει πολύ όπως μας λέει η μαία, κυρία Κωνσταντίνα Ράπτη, η οποία εργάζεται τα τελευταία οκτώ χρόνια στο συγκεκριμένο τμήμα. «Είναι ένα ιδιαίτερο και ευαίσθητο τμήμα. Θέλει άμυνες γιατί δε μπορείς να δένεσαι με κάθε παιδί που περνάει από εδώ…Πρέπει να είσαι συγκρατημένη χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δε θα δίνεις αγάπη σε αυτά τα παιδιά που την έχουν τόσο ανάγκη, απλά πρέπει να είσαι λίγο αποστασιοποιημένη. Ευτυχώς, είναι πολύ λίγα τα παιδιά που μένουν εδώ για μεγάλο χρονικό διάστημα γιατί τότε κατά τη γνώμη μου υπάρχει πρόβλημα. Ένα παιδί που θα φύγει από εδώ 7 μηνών, ενός έτους, είναι ένα παιδί που σε γνωρίζει, που όταν μπαίνεις μέσα στο θάλαμο σου χαμογελάει. Μου κοστίζει πολύ όταν φεύγουν από εδώ παιδιά ενώ καταλαβαίνουν. Και βέβαια με στεναχωρεί το ότι δεν έχουν καμία επαφή με τον έξω κόσμο, δηλαδή μπαίνουν σε ένα αυτοκίνητο και παθαίνουν σοκ. Βλέπουν εικόνες που δεν έχουν ξαναδεί». Η κυρία Ράπτη μας μίλησε για ένα κοριτσάκι που τον πρώτο χρόνο της ζωής του, η μοναδική εικόνα που είχε αντικρίσει ήταν αυτή του θαλάμου. Έσβησε το πρώτο του κεράκι μέσα στο νοσοκομείο και φεύγοντας εκτός από το φάκελο με τα στοιχεία που δήλωσε η μητέρα του, πήρε και το άλμπουμ με τις φωτογραφίες που της ετοίμασαν οι μαίες…Τη ρωτήσαμε εάν έμαθε τι απέγινε αυτό το κοριτσάκι αλλά όπως μας είπε δε θέλησε ποτέ να ρωτήσει, όχι γιατί δεν το σκέφτεται…«Δε θα άντεχα να μάθω ότι τρία χρόνια αφού έφυγε από εδώ είναι ακόμη στο ίδρυμα. Από τη στιγμή που βγαίνουν από αυτή την πόρτα για μένα έχει τελειώσει γιατί μόνο έτσι μπορώ να κρατήσω τις ισορροπίες μου. Δε θα μπω ποτέ στη διαδικασία να κρίνω μια μάνα. Δεν ξέρεις ποτέ κάθε άνθρωπος τι προβλήματα έχει μέσα στο σπίτι του…Βλέπεις κάποιες μητέρες που πραγματικά θέλουν τα παιδιά τους, νιώθουν άσχημα, κλαίνε αλλά είναι τέτοιες οι συνθήκες αντικειμενικά που δε μπορείς να τους τα δώσεις. Είναι άρρωστες, παίρνουν ψυχοφάρμακα, δεν υπάρχει κανείς στο περιβάλλον τους που μπορεί να βοηθήσει…Για αυτές πραγματικά στεναχωριέσαι. Τι μπορείς να κάνεις όμως…Πάνω από όλα είναι το καλό του παιδιού».    

 

Οι μητέρες που εγκαταλείπουν τα παιδιά τους…

«Όλες αυτές οι γυναίκες έχουν ένα κοινό στοιχείο: δεν έχουν πάρει αγάπη και φροντίδα από την οικογένειά τους», επισημαίνει η κοινωνική λειτουργός, κυρία Μαριάνθη Νικολοπούλου, η οποία έρχεται καθημερινά σε επαφή με αυτές τις γυναίκες. «Είτε η προϊσταμένη, είτε ο γιατρός, είτε οποιοσδήποτε μας πει κάτι για μια γυναίκα η οποία έχει αμφιθυμική στάση μέσα στο νοσοκομείο, εμείς πρέπει να τη δούμε γιατί τις περισσότερες φορές υπάρχει άσχημη εξέλιξη. Μιλάμε μαζί της προκειμένου να καταλάβουμε ποιος είναι ο λόγος που έχει θυμό, στεναχωριέται πολύ εύκολα, δε θέλει να φάει, δεν έχει επισκέψεις ή καπνίζει πάρα πολύ, κάτι που δε συνάδει με μια λεχωίδα και σχεδόν πάντα μας λέει ότι κάτι δεν πάει καλά. Τις περισσότερες φορές τα ρίχνει σε κάποιο σύντροφο, στην οικογένειά της και φυσικά ποτέ στον εαυτό της. Αφήνουμε αυτό το κουβάρι να εξελιχθεί και να το δούμε σιγά σιγά μέχρι τη στιγμή που θα μας πει ότι «δε μπορώ να φροντίσω το παιδί μου». Είναι πολύ σημαντικό να μας το πει η ίδια γιατί σημαίνει ότι καταλαβαίνει τις αδυναμίες της, οπότε την καθησυχάζουμε, της δίνουμε χρόνο και όταν δούμε ότι αυτός ο χρόνος περνάει και δεν υπάρχει καμιά ελπίδα, προσπαθούμε να βρούμε κάποιον από το οικογενειακό της περιβάλλον, ο οποίος ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που το ίδιο το οικογενειακό περιβάλλον δεν αφήνει να στηρίξουμε αυτή τη γυναίκα για να πάρει το παιδί. Έχουμε και κάποια παιδιά που γεννιούνται από χρήστριες μητέρες, οι οποίες τα τελευταία χρόνια παρουσιάζουν αύξηση 100%. Έρχονται εξαθλιωμένες από το κέντρο της Αθήνας, πολύ λίγες έχουν μαζί τους την οικογένειά τους και λίγο πριν τον τοκετό παίρνουν τη δόση τους…Εμείς και σε αυτές τις περιπτώσεις προσπαθούμε να τους μιλήσουμε, να βρούμε κάποιον συγγενή που θα μπορούσε να βοηθήσει. Όταν καταλήξουμε ότι μία γυναίκα δε μπορεί να πάρει το παιδί της, της ζητάμε να μας κάνει μια υπεύθυνη δήλωση, στην οποία θα μας γράψει τους λόγους που αδυνατεί να το μεγαλώσει. Οι λόγοι συνήθως που λένε είναι ότι δε μπορούν να το φροντίσουν γιατί δεν υπάρχει σύντροφος ή δεν υπάρχει οικονομική δυνατότητα. Στην τελευταία περίπτωση, όταν τους λέμε «θα σας δώσουμε εμείς τα χρήματα, θα το πάρετε;», μας απαντούν όχι. Άρα δεν είναι αυτός  ο λόγος. Στη συνέχεια φτιάχνουμε το φάκελο του παιδιού και τον στέλνουμε στον Εισαγγελέα. Εάν η γυναίκα πάει να απολογηθεί, τότε ο εισαγγελέας θα το ψάξει περισσότερο εάν όχι, τότε το παιδί θα πάει στο Κέντρο Βρεφών «Η Μητέρα», όπου φυσικά θα ξαναγίνει έλεγχος».

Γυναίκες από όλη την Ελλάδα προσφέρουν μητρικό γάλα…

Στο μαιευτήριο «Έλενα Βενιζέλου» λειτουργεί η μοναδική τράπεζα γάλακτος, η οποία μάλιστα το 2010 έγινε ένα από τα δέκα ιδρυτικά μέλη της ευρωπαϊκής τράπεζας γάλακτος. Η παιδίατρος, νεογνολόγος και υπεύθυνη του τμήματος προαγωγής μητρικού θηλασμού και τράπεζας μητρικού γάλακτος, κυρία Στέλλα Εγγλέζου μας ανέφερε ότι τα τελευταία χρόνια ολοένα και περισσότερες γυναίκες από διάφορα μέρη της Ελλάδας προσφέρουν μητρικό γάλα κι έτσι μπορούν να καλύπτουν πλήρως τις ανάγκες των μωρών. Ο διοικητής του μαιευτηρίου, κύριος Φαλδαμής, δε θα ξεχάσει ποτέ το τηλεφώνημα που δέχθηκε από μία κυρία από την Καρδίτσα, η οποία τον άφησε έκπληκτο όταν του είπε πως θέλει να στείλει στο νοσοκομείο εβδομήντα κιλά μητρικό γάλα, με αποτέλεσμα να οργανωθεί ολόκληρη αποστολή προκειμένου να φθάσει στην Αθήνα για να προσφερθεί στα μωρά του «Έλενα».

Ποιες είναι οι  προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούν οι θετοί γονείς

Οι θετοί γονείς δεν είναι απαραίτητο να είναι παντρεμένοι, θα πρέπει όμως να έχουν συμπληρώσει το 30ο έτος της ηλικίας τους και να μην υπερβαίνουν το 60ο ενώ η διαφορά της ηλικίας τους με το παιδί πρέπει να είναι μεγαλύτερη από τα 18 χρόνια και μικρότερη από τα 50.

Ποια είναι η διαδικασία

Υπάρχουν τρεις τρόποι για να υιοθετήσει κανείς ένα παιδί, είτε μέσω των τεσσάρων ιδρυμάτων που έχουμε στη χώρα μας, δηλαδή το Κέντρο Βρεφών «Η ΜΗΤΕΡΑ», το Δημοτικό Βρεφοκομείο Θεσσαλονίκης «Άγιος Στυλιανός», την Παιδόπολη «Άγιος Ανδρέας» και το Αναρρωτήριο Πεντέλης, είτε ιδιωτικά, με μεσολαβητές το γυναικολόγο της βιολογικής μητέρας του παιδιού και έναν δικηγόρο, είτε μέσω του θεσμού της διακρατικής υιοθεσίας.

Κρατική Υιοθεσία

Οι υποψήφιοι γονείς θα πρέπει αρχικά να υποβάλλουν μία αίτηση σε ένα από τα κρατικά ιδρύματα, την οποία στη συνέχεια θα πρέπει να καταθέσουν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο του τόπου κατοικίας τους. Φυσικά, σε περίπτωση που οι βιολογικοί γονείς του παιδιού που πρόκειται να υιοθετηθεί είναι εν ζωή και δεν έχουν εκπέσει τη γονική μέριμνά του, θα πρέπει να συναινέσουν ενώπιον του δικαστηρίου.

Τα απαραίτητα έγγραφα

Οι υποψήφιοι γονείς θα πρέπει να προσκομίσουν στο δικαστήριο τα εξής έγγραφα: τη ληξιαρχική πράξη γέννησης του υιοθετούμενου παιδιού, ένα πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης, τα ποινικά μητρώα τους, πιστοποιητικά περί μη διώξεως από την αρμόδια εισαγγελία, εκκαθαριστικά σημειώματα από τη ΔΟΥ στην οποία ανήκουν, εάν έχουν στην κατοχή τους ακίνητα, τα συμβόλαια τα οποία αποδεικνύουν την κυριότητά τους, πιστοποιητικά υγείας, αντίγραφα των ταυτοτήτων τους, την έγγραφη συναίνεση των βιολογικών γονέων, την αίτηση που κατέθεσαν στο κρατικό ίδρυμα και τέλος εάν έχουν παιδιά, θα πρέπει να κατατεθεί και η δική τους συναίνεση.

Ιδιωτική Υιοθεσία

Σε αυτή την περίπτωση η υιοθεσία του παιδιού γίνεται χωρίς τη διαμεσολάβηση ιδρύματος ή κάποιας κοινωνικής υπηρεσίας αλλά με απευθείας επαφή των θετών γονέων με τους βιολογικούς. Συνδετικός κρίκος ανάμεσά τους είναι κάποιος δικηγόρος ή γυναικολόγος. Σε ό,τι αφορά τη διαδικασία είναι ακριβώς ίδια με αυτή που ακολουθείται στις υιοθεσίες μέσω ιδρυμάτων. Θα πρέπει να πούμε πως σύμφωνα με το νόμο, απαγορεύεται ρητά και αποτελεί ποινικό αδίκημα, η λήψη χρηματικού ή άλλου ανταλλάγματος από τους βιολογικούς γονείς του παιδιού ή τα άτομα που θα μεσολαβήσουν για τη διευθέτηση της υιοθεσίας.

Διακρατική Υιοθεσία

Το 2009 η χώρα μας κύρωσε τη Συμφωνία της Χάγης, βάσει της οποίας ένα ζευγάρι μπορεί να καταθέσει αίτηση στην Κεντρική Αρχή Διακρατικών Υιοθεσιών ή στον κατά τόπο αρμόδιο διαπιστευμένο οργανισμό και να ζητήσει να υιοθετήσει ένα παιδί από άλλο κράτος. Οι υποψήφιοι γονείς αφού λάβουν τα στοιχεία του παιδιού θα πρέπει να ταξιδέψουν στη χώρα που βρίσκεται και εάν ενδιαφέρονται να προχωρήσει η διαδικασία της υιοθεσίας, η οποία θα ολοκληρωθεί ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου της χώρας, σύμφωνα με το ισχύον δίκαιο.

Πηγή: www.news.gr

Διαβάστηκε:adoptedingr.wordpress.com

«Η βαλσαμωμένη γιαγιά»: Η καλύτερη ελληνική ταινία animation 2015.

Published Φεβρουαρίου 3, 2016 by sofiaathanasiadou

3c59dc048e8850243be8079a5c74d079-17-1200x630

Η ταινία «My Stuffed Granny», φτιαγμένη με την τεχνική του stop-motion, αφηγείται την ιστορία της μικρής Σοφίας που αγαπάει τη γκρινιάρα γιαγιά της, παρόλο που είναι πάντα πεινασμένη και τρώει τα λίγα τρόφιμα που μπορούν να αγοράσουν. Η σύνταξή της γιαγιάς είναι το μόνο πράγμα που βοηθά εκείνη και τον πατέρα της να ζουν και κάποια στιγμή όταν η γιαγιά πεθαίνει πρέπει να βρουν έναν τρόπο να τα βγάλουν πέρα.

To εξαιρετικό φιλμάκι εστιάζει στη σχέση της εγγονής με τη γιαγιά της, κλείνοντας με αισιοδοξία το μάτι στην κρίση που αντιμετωπίζει η κοινωνία σήμερα: Ένα κοριτσάκι προσπαθεί να φυτρώσει σποράκια από υπολειπόμενα φαγητά, για να ταΐσει όλη την οικογένεια.

Το animation της Έφης Παππά έχει συμμετάσχει και διακριθεί σε πολλά Φεστιβάλ -,μεταξύ άλλων, κέρδισε το Ειδικό Βραβείο της επιτροπής στο Φεστιβάλ Ταινιών Anime του Τόκιο- ενώ απέσπασε και το πρώτο βραβείο Καλύτερη ελληνική ταινία animation 2015 στην ψηφοφορία της ASIFA Hellas.

Η επόμενη ταινία της Έφης Παππά, The Sea-Tranced Isle, είναι συμπαραγωγή Be there! και ΔΗΠΕΘΕ Κέρκυρας

Δείτε την ταινία της Έφης Παππά, My Stuffed Granny, που είχε κερδίσει και το βραβείο καλύτερης ελληνικής φοιτητικής ταινίας στο Be there! 2014!

Δείτε το βίντεο

Πηγή:www.tilestwra.com

Ο Έρωτας Σου… Φεύγει;

Published Φεβρουαρίου 3, 2016 by sofiaathanasiadou

imagesdatafiles182320

Από την Ίρις Κρέμερ – Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

Μέχρι πρότινος οι έρευνες για τα αίτια διαζυγίου ενός ζευγαριού έδειχναν στη πρώτη θέση την απιστία. Το να είσαι άπιστος στο σύντροφό σου διαλέγοντας έναν άλλο σεξουαλικό παρτενέρ ή ένα σύντροφο με τον οποίον αναπτύσσεται μια σχέση ήταν ο Νούμερο 1 λόγος διαζυγίου.

Έρευνα που έλαβε μέρος στην Μεγάλη Βρετανία το 2011 από μεγάλη δικηγορική φίρμα σε 101 δικηγορικά γραφεία της χώρας παρουσίασε ένα διαφορετικό αποτέλεσμα σε σχέση με το παρελθόν. Η απιστία δεν είναι πια στην κορυφή ως αιτία διαζυγίου. Ο νούμερο 1 λόγος πλέον βρίσκεται στην πρόταση ‘Ο έρωτας μου έφυγε’. Περισσότερα ζευγάρια διέκοψαν την κοινή τους ζωή λόγω του ότι ο έρωτας τους πέρασε παρά γιατί ο σύντροφός τους τους απάτησε, κάτι που δε μοιάζει να είναι τόσο ταμπού πλέον, τουλάχιστον στην Βρετανία όπου διεξήχθη η έρευνα.

Σε μια υγιή σχέση το ζευγάρι περνάει περιόδους που βρίσκεται πολύ κοντά ο ένας στον άλλον και μοιράζονται έντονα την καθημερινότητα τους, αλλά εξίσου μπορεί να περάσουν περίοδοι που χρειάζονται να διοχετεύσουν περισσότερη ενέργεια σε άλλα κομμάτια της ζωής τους, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θέλουν να χωρίσουν το σύντροφο τους. Η ισορροπία του να δίνουμε χρόνο στη σχέση μας και να κρατάμε και χρόνο για τον εαυτό μας και τα ενδιαφέροντά μας είναι πάντα το ιδανικό.

Ποια είναι όμως τα σημάδια που ίσως σε βοηθήσουν να αντιληφθείς ότι ο έρωτας σου φεύγει;

1. Πόσο χρόνο περνάς με τον σύντροφο σου; Μοιράζεστε κάποια κοινά ενδιαφέροντα ή σας χωρίζει μία άβυσσος στις απόψεις σας; Τα ζευγάρια που στο κοινό τους χρόνο συζητάνε, ανταλλάζουν απόψεις και μπορούν να απολαύσουν το χρόνο μεταξύ τους, ενισχύουν τις θετικές αναμνήσεις και έρχονται πιο κοντά. Εξίσου σημαντικό είναι να υπάρχει μία συχνότητα στις σεξουαλικές σας επαφές που ικανοποιεί και τους δυο σας κάτι που επίσης δένει το ζευγάρι και φυσικά να μην υπάρχουν ‘τρίτα πρόσωπα’ στη σχέση σας.

2. Σε ποια θέση στη λίστα των προτεραιοτήτων σας είναι η σχέση σας; Όπως ανέφερα υπάρχουν περίοδοι που ένα ζευγάρι μπορεί να δώσει βασική προτεραιότητα σε ένα ζήτημα εκτός σχέσης για τον έναν ή τον άλλον σύντροφο, κάτι για το οποίο όμως καλό είναι ο ένας να έχει ενημερώσει τον άλλον ώστε να μην υπάρχουν έντονα ερωτηματικά ως προς τους λόγους που ο ένας ή και οι δύο κάνουν «απουσίες». Όταν όμως η σχέση σου δεν είναι το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα στην πρώτη ή έστω, κατά καιρούς, δεύτερη θέση προτεραιοτήτων σου, τότε πρέπει να σκεφτείς σοβαρά κατά πόσον αυτή η σχέση σε γεμίζει και την επιθυμείς.

3. Ο χαρακτήρας του συντρόφου σου νιώθεις πως έχει αλλάξει προς το χειρότερο για εσένα; Πολλές φορές δε βλέπουμε τα σημάδια εξαρχής. Ο έρωτας, ο ενθουσιασμός και η ανάγκη να δεθούμε με έναν άνθρωπο μας τυφλώνει και δε μπορούμε να δούμε καθαρά το χαρακτήρα και τις συμπεριφορές του άλλου. Επίσης οι άνθρωποι μπορεί στη πορεία της ζωής τους να αλλάξουν, να αλλάξουν οι προτεραιότητες τους και οι στόχοι τους και να μην έχουν τόσο χώρο και χρόνο τελικά για την σχέση τους. Αν λοιπόν τα σημάδια είναι έντονα και παγιωμένα τότε πολύ δύσκολα θα αλλάξουν τα πράγματα.

4. Η σύγκρουση και η επανασύνδεση. Όλα τα ζευγάρια έχουν συγκρούσεις και είναι υγιές να έχουν. Όταν όμως μετά από ένα τσακωμό δε μπορείτε, δεν επιθυμείτε να επανασυνδεθείτε στη σχέση και να δείξετε κατανόηση στον εκνευρισμό ή στο ότι κάποιες φορές μπορεί να μην συμφωνήσετε 100% και να αγκαλιάσετε, κυριολεκτικά και μεταφορικά, τον σύντροφό σας, τότε απλά θα απομακρύνεστε διαρκώς και η σχέση σας θα φθίνει μέχρι να πάψει εντελώς να υπάρχει.

5. Επικεντρώνεσαι μόνο στα αρνητικά του συντρόφου σου; Σου είναι αδύνατον να δεις τα θετικά του ανθρώπου που μοιράζεσαι τη ζωή σου και βλέπεις μόνο τα αρνητικά; Αυτό από μόνο του είναι μια τακτική που απλά διαρκώς σε επαναφέρει στα αρνητικά σβήνοντας τα όποια θετικά μπορεί να έχει ο σύντροφός σου. Αν δε μπορείς με τίποτα να γυρίσεις τον «διακόπτη» στη θετική του πλευρά είναι σημαντικό να προβληματιστείς σοβαρά για την σχέση σου.

 

Πηγή: Psychology Today

 

Διαβάστηκε εδώ: www.lifemade.gr

7 (πικρές) αλήθειες για την μητρότητα

Published Φεβρουαρίου 3, 2016 by sofiaathanasiadou

How-Raise-Happy-Child-e1452779750893

Μια συγγραφέας και μαμά εξομολογείται κάποια πράγματα που δεν είναι πολύ αισιόδοξα, αλλά τουλάχιστον έχουν πλάκα!

Όπως αναφέρει το santosight.blogspot.gr, η αμερικανίδα blogger και συγγραφέας Τζιλ Σμόκλερ εξομολογείται στο νέο βιβλίο της με τίτλο Motherhood Comes Naturally (and other vicious lies), εφτά πράγματα που θα ήθελε να πει στις γυναίκες για τη μητρότητα.

1. Κυρίες μου, δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα γι’ αυτό και λυπάμαι που σας το λέω, αλλά δεν πρόκειται ποτέ να έχετε ξανά το σώμα που είχατε πριν κάνετε παιδί.

2. Όσο μοντέρνα κι αν νομίζεις ότι είσαι, όσο κουλ κι αν προσπαθείς να φέρεσαι, υπάρχει μια συγκεκριμένη ηλικία που το παιδί σου θα θεωρεί ότι είσαι το πιο ενοχλητικό πλάσμα στον πλανήτη.

3. Η λίστα με όσα κάνουν κάποιοι άνθρωποι για να μετατρέψουν την ανατροφή των παιδιών σε ακόμα πιο δύσκολη υπόθεση για τους υπόλοιπους είναι ατελείωτη. Υπάρχουν γονείς που μπορούν στ’ αλήθεια να απομακρύνουν μία μία τις ψείρες από το κεφάλι του παιδιού τους. Κι άλλοι που διοργανώνουν πάρτι γενεθλίων που μοιάζουν με τη δεξίωση του γάμου μου

4. Όποιος διατύπωσε πρώτος τη φράση «τα παιδιά σε διατηρούν νέο» είναι σίγουρο ότι δεν είχε παιδιά. Τα παιδιά δεν σε κάνουν να μένεις νέος. Αντιθέτως, μπορούν να σε κάνουν να γεράσεις πρόωρα!

5. Και μόνο το γεγονός ότι η γυναίκα είναι βιολογικά σχεδιασμένη έτσι ώστε να μπορεί να κυοφορήσει και να θρέψει ένα παιδί ολομόναχη, αποδεικνύει ότι ο γάμος δεν είναι εξασφαλισμένο ότι θα επιβιώσει μετά τα παιδιά.

6. Ο ύπνος δεν βελτιώνεται ούτε για τη μητέρα ούτε για τα παιδιά, καθώς αυτά μεγαλώνουν. Θα μπορούσα μάλιστα να πω ότι γίνεται χειρότερος. Το μόνο που ελπίζω είναι ότι θα ξεκουραστώ λίγο όταν τα παιδιά φύγουν για σπουδές.

7. Όταν έχεις δύο παιδιά και αποκτάς το τρίτο, μοιάζει σαν να πλέεις σε ένα υπέροχο ιστιοφόρο στα ήρεμα νερά του Πόρτοφίνο στην Ιταλία και ξαφνικά να βρίσκεσαι πάνω στον Τιτανικό μετά τη σύγκρουσή του με το παγόβουνο!

 

Πηγή: www.all4mama.gr