Αρχείο

All posts for the day 25 Νοεμβρίου 2015

Δύο γυναίκες πεθαίνουν από ενδοοικογενειακή βία κάθε εβδομάδα. H Κίρα Νάιτλι ξυλοκοπείται άγρια από το σύντροφό της για να φωνάξει CUT.

Published Νοέμβριος 25, 2015 by sofiaathanasiadou

88826081

Η διάσημη ηθοποιός Κίρα Νάιτλι συμμετείχε σε μια σοκαριστική διαφημιστική καμπάνια ευαισθητοποίησης του κοινού σχετικά με την ενδοοικογενειακή βία, η οποία πραγματοποιήθηκε για τη Μη Κυβερνητική Οργάνωση «Women’s Aid». «Ήθελα να λάβω μέρος σε αυτή εκστρατεία για την ενίσχυση των γυναικών, διότι ενώ υπάρχει ενδοοικογενειακή βία σε κάθε κοινωνική τάξη, σπάνια ακούμε για αυτή», δήλωσε η ηθοποιός σε συνέντευξή της. Στη σποτ διάρκειας δύο λεπτών, βλέπουμε την ηθοποιό να επιστρέφει στο σπίτι της αργά το βράδυ μετά τη δουλειά. Μπαίνοντας μέσα αντικρίζει τον καθρέφτη της εισόδου σπασμένο και σταγόνες αίματος στο πάτωμα.

Αφήνει αγχωμένη τα κλειδιά της, χωρίς να καταλαβαίνει τι έχει συμβεί και πηγαίνει στην κουζίνα. Τότε εμφανίζεται ο σύντροφός της, ο οποίος έχει αίμα στο χέρι του και αρχίζει να την επιτίθεται λεκτικά κατηγορώντας την, ότι τον απατά. Στη συνέχεια αρχίζει να τη χτυπά ανελέητα, αρχικά στο πρόσωπο, και μετά τη ρίχνει κάτω και την κλωτσά δίχως οίκτο. Όσο απομακρύνεται ο φακός αποκαλύπτεται ότι ο χώρος που διαδραματίζεται η σκηνή είναι ένα άδειο κινηματογραφικό στούντιο.

Η διαφήμιση τελειώνει με την Κίρα Νάιτλι πεσμένη στο πάτωμα να ουρλιάζει και στην οθόνη εμφανίζεται το εξής μήνυμα: «Δεν ήρθε η στιγμή κάποιος να πει CUT;» Σύμφωνα με τα πρόσφατα στατιστικά στοιχεία, μία στις τέσσερις γυναίκες έχει υποστεί ενδοοικογενειακή βία κατά τη διάρκεια της ζωής τους, ενώ δύο γυναίκες την εβδομάδα θανατώνονται από τον νυν ή πρώην σύντροφό τους.

Επίσης, η πλειοψηφία των κακοποιημένων γυναικών υφίστανται βία οποιασδήποτε μορφής επί δέκα έτη και άνω ενώ το 28% των γυναικών που είχαν υποστεί βία σε παρελθοντικές σχέσεις, παραµένουν θύµατα βίας στην παρούσα σχέση τους.

Δείτε το βίντεο :…

Διαβάστε όλο το άρθρο:www.mixanitouxronou.gr

 

Advertisements

Αυτός είναι ο κορυφαίος σύντροφος του πλανήτη (video)

Published Νοέμβριος 25, 2015 by sofiaathanasiadou

Χωρίς καμία αμφιβολία – σας προκαλούμε να βρείτε καλύτερο

114832-255550

 

Οι μεγάλες πλημμύρες στο Chennai της Ινδίας έχουν προκαλέσει το θάνατο σε τουλάχιστον 70 ανθρώπους ενώ έχουν εκτοπίσει σχεδόν 10.000 κατοίκους. Όμως μέσα στο θάνατο, τον ξεριζωμό και την καταστροφή, πάντα υπάρχει ένας ερωτευμένος να κάνει τη διαφορά. Όπως αυτός ο Ινδός άνδρας, ο οποίος φλερτάρει με τον τίτλο του κορυφαίου συντρόφου στον πλανήτη, αφού αυτό που κάνει για να μην βραχεί το κορίτσι του είναι ασυναγώνιστο. Είναι άπιαστος και τα βέλη του έρωτα καρφώθηκαν κατευθείαν στο κεφάλι του.

Πηγή:www.athensvoice.gr

Η συγκλονιστική «εξομολόγηση» μιας δασκάλας, για τα «επιθετικά» παιδιά…

Published Νοέμβριος 25, 2015 by sofiaathanasiadou

NaughtyStudent_icon1

Αγαπητέ γονέα,

Το ξέρω. Ανησυχείς. Κάθε μέρα, το παιδί σου έρχεται στο σπίτι με μια ιστορία γι ΑΥΤΟ το παιδί. Αυτό που πάντα χτυπά, σπρώχνει, τσιμπάει, ξύνει, ίσως ακόμα και δαγκώνει τα άλλα παιδιά. Το παιδί που πρέπει πάντα να κρατάει το χέρι μου στο διάδρομο. Αυτό που έχει μια ιδιαίτερη θέση στο χαλί και που τις περισσότερες φορές κάθεται σε μια καρέκλα κι όχι στο πάτωμα. Το παιδί που σκαρφάλωσε πάνω από το φράχτη της παιδικής χαράς, ακριβώς τη στιγμή που της έλεγα να σταματήσει. Το παιδί που έχυσε το γάλα του γείτονά του στο πάτωμα σε μια έκρηξη θυμού. Επίτηδες. Ενώ έβλεπα. Και τότε, όταν του ζήτησα να το καθαρίσει, πέταξε όλο το χαρτί υγείας στο πάτωμα. Επίτηδες. Ενώ έβλεπα.

Ανησυχείς πως ΑΥΤΟ το παιδί, μπλοκάρει τη διαδικασία της μάθησης για το δικό σου το παιδί. Ανησυχείς πως παίρνει πάρα πολύ απ” το χρόνο και την ενέργειά μου κι ότι στερεί το «μερίδιο» που αναλογεί στο δικό σου παιδί. Ανησυχείς πως κάποια μέρα θα βλάψει κάποιον. Ανησυχείς πως αυτό ο «κάποιος» ίσως είναι το δικό σου παιδί. Ανησυχείς πως και το παιδί σου θ” αρχίσει να χρησιμοποιεί την επιθετικότητα για να πάρει αυτό που θέλει. Ανησυχείς πως το παιδί σου θα μείνει πίσω ακαδημαϊκά, επειδή παλεύει ακόμα και για να κρατήσει ένα μολύβι. Το ξέρω.

Το παιδί σου, αυτό το έτος, σε αυτή την τάξη, σε αυτή την ηλικία, δεν είναι ΑΥΤΟ το παιδί. Το παιδί σου δεν είναι τέλειο, αλλά γενικά ακολουθεί τους κανόνες. Είναι σε θέση να μοιράζεται τα παιχνίδια του με ειρηνικό τρόπο. Δεν πετά κάτω τα έπιπλα. Σηκώνει το χέρι του για να μιλήσει. Εργάζεται όταν έρχεται η ώρα για να εργαστούμε και παίζει όταν έρχεται η ώρα του παιχνιδιού. Μπορείς να το εμπιστευτείς πως θα πάει κατ “ευθείαν στο μπάνιο και θα επιστρέψει κατ” ευθείαν πίσω, χωρίς να κάνει ανοησίες.

Το ξέρω. Κι εγώ ανησυχώ επίσης.

Βλέπετε, εγώ ανησυχώ όλη την ώρα. Σχετικά με ΟΛΑ αυτά. Ανησυχώ για το πιάσιμο του μολυβιού απ” το παιδί σας και για το πως προφέρει τα γράμματα ένα άλλο παιδί. Ανησυχώ για τη συστολή ενός μικρού παιδιού και για το μονίμως άδειο ταπεράκι ενός άλλου. Ανησυχώ πως το μπουφάν του Γκάβιν δεν είναι αρκετά ζεστό και πως ο μπαμπάς της Ταλίθα της φωνάζει γιατί γράφει ανάποδα το γράμμα «Β». Οι περισσότερες βόλτες με το αυτοκίνητο μου, ακόμα και οι στιγμές στο ντους μου, είναι γεμάτες από ανησυχία.

Αλλά ξέρω, θέλετε να μιλήσουμε γι ΑΥΤΟ το παιδί. Επειδή τα ανάποδα «Β» της Ταλίθα δεν πρόκειται να προκαλέσουν πρόβλημα στο δικό σας παιδί.

Θέλω κι εγώ να μιλήσω γι’ ΑΥΤΟ το παιδί, αλλά υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα που δεν μπορώ να σας πω.

Δεν μπορώ να σας πω πως την υιοθέτησαν από ένα ορφανοτροφείο σε ηλικία 18 μηνών.

Δεν μπορώ να σας πω ότι βρίσκεται σε αυστηρή δίαιτα, για πιθανές τροφικές αλλεργίες και πως γι αυτό, είναι πεινασμένος. ΟΛΗ ΤΗΝ ΩΡΑ.

Δεν μπορώ να σας πω ότι οι γονείς της είναι στη μέση ενός φρικτού διαζυγίου και πως μένει με τη γιαγιά της.

Δεν μπορώ να σας πω ότι έχω αρχίσει ν” ανησυχώ πως η γιαγιά της πίνει.

Δεν μπορώ να σας πω πως η φαρμακευτική αγωγή του για το άσθμα, τον ταράζει.

Δεν μπορώ να σας πω ότι η μαμά της είναι μονογονέας κι έτσι (το παιδί) είναι στο σχολείο πριν καν ανοίξουμε, μέχρι τη στιγμή που η ώρα φύλαξης λήγει και πως η διαδρομή με το αυτοκίνητο μεταξύ σπιτιού και σχολείου διαρκεί 40 λεπτά και έτσι (το παιδί) κοιμάται λιγότερο κι απ” τις ώρες που κοιμούνται οι περισσότεροι ενήλικες.

Δεν μπορώ να σας πω ότι υπήρξε μάρτυρας ενδοοικογενειακής βίας.

Εντάξει, θα πείτε. Καταλαβαίνετε ότι δεν μπορώ να μοιραστώ προσωπικές ή οικογενειακές πληροφορίες. Απλά θέλετε να γνωρίζετε

ΤΙ ΚΑΝΩ ΕΓΩ, για τη συμπεριφορά ΑΥΤΟΥ του παιδιού.

Θα ήθελα πολύ να σας πω. Αλλά δεν μπορώ.

Δεν μπορώ να σας πω ότι κάνει λογοθεραπείες, ότι η αξιολόγηση έδειξε σοβαρή διαταραχή και καθυστέρηση στη γλώσσα κι ότι ο θεραπευτής έχει εντοπίσει πως η επιθετικότητα συνδέεται με την απογοήτευση για την αδυναμία επικοινωνίας.

Δεν μπορώ να σας πω ότι συναντώ του γονείς του ΚΑΘΕ ΕΒΔΟΜΑΔΑ και πως και οι δύο συνήθως κλαίνε σε αυτές τις συναντήσεις.

Δεν μπορώ να σας πω ότι το παιδί κι εγώ έχουμε ένα μυστικό σήμα που κάνουμε με το χέρι μας, για να είναι σε θέση να μου πει πότε χρειάζεται να κάτσει μόνη της για λίγο.

Δεν μπορώ να σας πω ότι περνά το χρόνο της ανάπαυσης κουλουριασμένη στα πόδια μου, επειδή… «Με κάνει να νιώθω καλύτερα ο χτύπος της καρδιά σας, Κυρία».

Δεν μπορώ να σας πω ότι παρακολουθώ σχολαστικά τα περιστατικά των επιθέσεων τους τελευταίους τρείς μήνες και πως από πέντε περιστατικά την ημέρα, έχουμε πέσει σε πέντε την εβδομάδα.

Δεν μπορώ να σας πω πως η γραμματέας του σχολείου έχει συμφωνήσει να τον στέλνω στο γραφείο της για «βοήθεια», όταν κρίνω πως χρειάζεται αλλαγή σκηνικού.

Δεν μπορώ να σας πω πως «εναντιώθηκα» σε μια συνάντηση με το προσωπικό και πως με δάκρυα στα μάτια, ΙΚΕΤΕΥΣΑ τους συναδέλφους μου να την παρακολουθούν πιο στενά, να είναι ευγενικοί μαζί της τη στιγμή που εξοργίζονται επειδή χτύπησε κάποιον ΠΑΛΙ και αυτή τη φορά, μπροστά στο δάσκαλο.

Υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα που δεν μπορώ να σας πω γι ΑΥΤΟ το παιδί. Δεν μπορώ να σας πω ακόμα και τα καλά πράγματα.

Δεν μπορώ να σας πω πως η δουλειά του στην τάξη, είναι να ποτίζει τα φυτά και πως έκλαιγε με σπαραγμό όταν ένα από τα φυτά ξεράθηκε κατά τη διάρκεια των χειμερινών διακοπών απ” το σχολείο.

Δεν μπορώ να σας πω πως φιλά τη μικρή της αδελφή κάθε πρωί και πως της ψιθυρίζει «Είσαι η ηλιαχτίδα μου» προτού η μαμά σπρώξει το καροτσάκι και φύγουν.

Δεν μπορώ να σας πω ότι ξέρει περισσότερα για τις καταιγίδες απ” όσα γνωρίζουν οι περισσότεροι μετεωρολόγοι.

Δεν μπορώ να σας πω ότι συχνά ζητά να σας βοηθήσει στο ξύσιμο των μολυβιών και μάλιστα κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού.

Δεν μπορώ να σας πω ότι χαϊδεύει τα μαλλιά του καλύτερού της φίλου, κατά το χρόνο της ανάπαυσης.

Δεν μπορώ να σας πω ότι όταν ένας συμμαθητής του κλαίει, ορμά πάνω του με το αγαπημένο παραμύθι απ” τη γωνιά της ανάγνωσης.

Βλέπετε, αγαπητοί γονείς, μπορώ να σας μιλήσω μόνο για το παιδί σας. Έτσι, αυτό που μπορώ να σας πω είναι το εξής:

Αν ποτέ, σε οποιοδήποτε σημείο, το παιδί σας ή κάποιο από τα παιδιά σας, γίνει ΑΥΤΟ το παιδί…

Δεν θα μοιραστώ ποτέ την οικογενειακή σας ιστορία με άλλους γονείς απ” την τάξη.

Θα επικοινωνώ μαζί σας συχνά, ξεκάθαρα κι ευγενικά.

Θα βεβαιωθώ πως υπάρχουν χαρτομάντηλα στις συναντήσεις μας κι αν μου το επιτρέψετε, θα σας κρατώ το χέρι όταν κλαίτε.

Θα υποστηρίζω το παιδί και την οικογένειά σας, για να λάβετε την υψηλότερη ποιότητα των εξειδικευμένων υπηρεσιών και θα συνεργαστώ με τους απαραίτητους επαγγελματίες στο μέγιστο δυνατό βαθμό.

Θα βεβαιωθώ ότι το παιδί σας λαμβάνει επιπλέον αγάπη και στοργή όταν τη χρειάζεται περισσότερο.

Θα είμαι η φωνή για το παιδί σας στη σχολική μας κοινότητα.

Θα συνεχίζω -ό,τι κι αν συμβεί- ν” αναζητώ τα καλά, καταπληκτικά, ειδικά, θαυμάσια χαρακτηριστικά του παιδιού σας.

Θα του υπενθυμίζω και σ” εκείνο και σ” ΕΣΑΣ, αυτά τα καλά, καταπληκτικά, ειδικά, θαυμάσια χαρακτηριστικά, ξανά και ξανά.

Κι όταν κάποιος άλλος γονέας θα έρθει σε μένα, με ανησυχίες για το παιδί ΣΑΣ…

Θα του πω όλα αυτά, πάλι από την αρχή.

Με τόση πολύ αγάπη,

Μια δασκάλα…

Το άρθρο δημοσιεύει στο http://missnightmutters.com/ η εκπαιδευτικός Amy Murray

Μετάφραση-Επιμέλεια: Αθανασία Ανεζάκη

Πηγή: e-mesara.gr

Διαβάστηκε στο: www.babyads.gr

Η ιστορία της Χριστίνας: έπαθα σύνδρομο Hellp

Published Νοέμβριος 25, 2015 by sofiaathanasiadou

survivor_590_b

Τι να γράψεις και τι να πεις; Πώς μπορούν με γράμματα να αποτυπωθούν τα συναισθήματα; Σκέφτεσαι, εγώ για ένα Double πήγα, τι έγινε και έμεινα μέσα; Γιατί είχα πίεση 19 -12, αφού δεν ένιωθα τίποτα άσχημο; Το μωρό λιπoβαρές μα εγώ έχω πάρει 14 κιλά. Τι σημαίνει λιποβαρές; Και καταλήγεις σε μια εντατική με ενδοφλέβια φάρμακα, με συνδεδεμένο μόνιτορ για την πίεση, το οποίο τρέμεις να γυρίσεις να κοιτάξεις. Σε ένα κρεβάτι μόνη σου, εσύ και το μωρό στην κοιλιά σου, να κάνεις προσευχές, μακάρι να πέσει η πίεση, μακάρι να πάω σπίτι μου, μακάρι να πάρει λίγο ακόμα βάρος η μικρούλα μου. Και κάθε μέρα να σου κάνουν εξετάσεις και όταν έρχεται το πρωινό να λες, θα φάω, άρα δεν γεννώ ακόμα, αντέχουμε άλλη μια μέρα, μπράβο μικρούλα μου και πάλι από την αρχή.

Ώσπου μια μέρα ήρθαν και μου είπαν «γεννάμε σε λίγο». Και άκουγα από μακριά «η μικρή χάνει παλμούς». Με πήραν με το κρεβάτι της εντατικής και με όλα τα μόνιτορ. Γέννησα με ολική νάρκωση. Και ξανά στην εντατική να σκέφτομαι, αφού έχω ακόμα κοιλιά και είμαι ακόμα εδώ, τι έγινε, γέννησα σίγουρα; Δεν θα ξεχάσω ποτέ ότι όταν μπήκα στο χειρουργείο ένιωσα μοναδική, όλο το προσωπικό του μαιευτηρίου ήταν κοντά μου, το ευχαριστώ για αυτό και για πολλά αλλά.

Η δική μου μαχήτρια μου γεννήθηκε 910 γρ. και έκλαψε αμέσως. Την είδα μετά από 2 μέρες. Έπαθα σοκ, κατηγορούσα – και ακόμα κατηγορώ – τον εαυτό μου για αυτό. Αντλούσα γάλα από την πρώτη μέρα με θήλαστρο και το πετούσα επειδή έπαιρνα φάρμακα. Η πίεση ακόμα στα ύψη, το ίδιο και η ταχυκαρδία. Και εκεί που είμαι στη μικρή και περιμένω τη γιατρό για ενημέρωση, έρχεται ο γυναικολόγος και μου λέει «μπαίνεις ξανά εντατική, έχεις σύνδρομο Hellp» (5% των γυναικών το παθαίνει μετά τη γέννα). Πάλι μακριά από το παιδί μου.

Μπήκα στις 26/11/13 στο μαιευτήριο, γέννησα στις 5/12/13 και πήγα στο σπίτι 12/12/13. Αμ, δεν πήγα. Τα πάντα μου, όλα μου ήταν εκεί, η ζωή μου, η μαχήτριά μου, το αστέρι μου. Αποφάσισα να πηγαίνω το πρωί και να φεύγω το βράδυ, να μένει μόνη της μόνο τη νύχτα κι ας ήμουν έξω από την αίθουσα. Αντλούσα εκεί και άφηνα το γάλα για εκείνη, παρακαλούσα πάντα για ένα «σταθερά», τίποτα περισσότερο τίποτα λιγότερο. Άκουγα τον ήχο των μηχανημάτων και πεταγόμουν. Στις 25/12/13, στη γιορτή μου, εκτός από το «σταθερά», άκουσα και το «πάει καλά». Ακόμα και τώρα κλαίω με αυτό το δώρο, αλλά περισσότερο κλαίω γιατί ήρθε τότε μια αγαπημένη νοσοκόμα και μου είπε «πήγαινε πλύσου ξανά και έλα να αγγίξεις το παιδί σου». Μετά από 20 μέρες άγγιξα την πλατούλα της, έτρεμαν τα χέρια μου, δεν έβλεπα από το κλάμα τίποτα, την ένιωθα να κουνιέται και φοβόμουν μην της κάνω κακό, της άρεσε και μου άρεσε τόσο πολύ.

Ήρθε παραμονή Πρωτοχρονιάς και μαθαίνουμε ότι μπορούμε να κάνουμε αλλαγή χρόνου με τα παιδιά μας. Κι άλλο δώρο! Απίστευτη εμπειρία η αλλαγή χρόνου μέσα στη ΜΕΝΝ. Πέρασαν οι μέρες και από τη μονάδα 3, πήγαμε στη 2 στα 1500 γρ. και από τη θερμοκοιτίδα πήγαμε σε κουνάκι και το χάδι έγινε αγκαλιά και τα δάκρυα… έμειναν δάκρυα, αλλά δάκρυα χαράς. Πήρα το μωρό μου στο σπίτι στις 19/2/14, 2580 γρ. Σήμερα κλείνει έναν χρόνο – 9μιση μηνών διορθωμένη – και ήδη καλύπτει την προωρότητα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ. Ακόμα και τώρα που γράφω, κλαίω. Θα ευγνωμονώ πάντα το προσωπικό του μαιευτηρίου και τους γιατρούς μας. Και πάνω από όλα τον Θεό για τον υπέροχο άντρα που ήταν βράχος δίπλα μου και δίπλα στη μαχήτριά μας.

Χριστίνα Μαστροδήμου

Πηγή: 31ebdomades.gr

ΣΤΑΘΜΟΙ ΧΑΡΑΣ

Published Νοέμβριος 25, 2015 by sofiaathanasiadou

1448356706743195542

Τα παιδιά είναι οι πιο σημαντικοί άνθρωποι στον κόσμο γι’ αυτό και πρέπει πάντοτε να προσπαθούμε για εκείνα.

Με την παραπάνω σκέψη, στο πλαίσιο του ευρύτερου προγράμματος Κοινωνικής Υπευθυνότητας του Ομίλου FOURLIS, η ΙΚΕΑ δημιούργησε, πριν από τρία χρόνια, το πρόγραμμα «Σταθμοί Χαράς», μια πρωτοβουλία μέσα από την οποία στηρίζει δημοτικούς βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς στις ευρύτερες περιοχές των καταστημάτων ΙΚΕΑ, διαμορφώνοντας λειτουργικούς χώρους στους οποίους τα παιδιά περνούν τις όμορφες στιγμές της σχολικής τους καθημερινότητας.

0228

Πώς φτιάχνονται οι «Σταθμοί Χαράς»; 

Πρώτα από όλα η IKEA έρχεται σε επαφή με τις Δημοτικές Αρχές της κάθε περιοχής και σε συνεργασία μαζί τους επιλέγονται οι βρεφονηπιακοί ή οι παιδικοί σταθμοί που θα εξοπλιστούν, με βάση τις ανάγκες εκάστοτε ανάγκες τους.

Στη συνέχεια αφού ο Δήμος και η ΙΚΕΑ καταλήξουν, ορίζονται οι σταθμοί που θα συμπεριληφθούν στο πρόγραμμα. Οι διακοσμητές της ΙΚΕΑ τους επισκέπτονται, μετρούν τις εγκαταστάσεις και φωτογραφίζουν τους χώρους έτσι ώστε να μπορέσουν να κάνουν τη σχετική μελέτη διαμόρφωσης και να δημιουργήσουν την κάτοψη που θα τους βοηθήσει να σχεδιάσουν τους νέους χώρους και να επιλέξουν τα προϊόντα με τα οποία θα εξοπλίσουν τους σταθμούς.

Στη συνέχεια, αρμόδιοι των Δήμων, παιδαγωγοί των σταθμών και οι άνθρωποι της ΙΚΕΑ συζητούν μαζί και εξετάζουν εάν οι ανάγκες των σταθμών καλύπτονται από τις επιλογές που έχουν γίνει από την ΙΚΕΑ, καθώςτα προϊόντα για την διαμόρφωση των δημοτικών βρεφονηπιακών και παιδικών σταθμών επιλέγονται πάντα με βάση τις ανάγκες των παιδιών, την εμπειρία των διακοσμητών της ΙΚΕΑ και σε συνεργασία με τους παιδαγωγούς των σταθμών.  Αφού καταλήξουν στα προϊόντα και στην πρόταση διακόσμησης,  γίνεται η παραγγελία των προϊόντων. Σε ένα μήνα περίπου, αφού έχει ολοκληρωθεί η μελέτη, ο σχεδιασμός και η έγκρισή του, επιλέγεται μία Παρασκευή κατά την οποία τα προϊόντα αποστέλλονται στον σταθμό, ενώ οι υπεύθυνοι του σταθμού έχουν φροντίσει ο χώρος να έχει αδειάσει από έπιπλα,  και τα παιδιά να μην είναι εκεί.

Η ζωή των παιδιών αλλάζει μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο!

Οι ανακαινίσεις γίνονται τα Σαββατοκύριακα! O σταθμός γεμίζει με παιδαγωγούς και εθελοντές εργαζόμενους των εταιρειών του Ομίλου FOURLIS. Όλοι μαζί αναλαμβάνουν  να συναρμολογήσουν τα έπιπλα ΙΚΕΑ και να τα τοποθετήσουν στους χώρους των παιδικών σταθμών, σύμφωνα με τα σχέδια και τις υποδείξεις των διακοσμητών, ώστε να τους μετατρέψουν σε ένα ακόμα πιο ευχάριστο και λειτουργικό περιβάλλον για τους μικρούς μαθητές! Τη Δευτέρα μετά την ανακαίνιση, γονείς και παιδιά φτάνουν στους σταθμούς και κατάπληκτοι αντικρίζουν το …νέο τους σχολείο!

Καλύτερη σχολική καθημερινότητα για περισσότερα παιδιά!

Συνολικά μέχρι σήμερα, η ΙΚΕΑ έχει διαθέσει προϊόντα αξίας 150.000 ευρώ για τον εξοπλισμό περισσότερων από  25 Σταθμών σε Ήπειρο, Θεσσαλία, Θεσσαλονίκη και Αθήνα, δημιουργώντας μια καλύτερη καθημερινή σχολική ζωή για περισσότερα από 500 παιδιά. Το 2016, η ΙΚΕΑ θα συνεχίσει να δημιουργεί «Σταθμούς Χαράς», καθώς μέσα στην επόμενη χρονιά θα διαμορφώσει και θα εξοπλίσει πλήρως 10 δημοτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς σε όλη την Ελλάδα, διαθέτοντας προϊόντα αξίας πάνω από 200.000 ευρώ.

Πηγή: www.talcmag.gr

25η Νοεμβρίου Παγκόσμια Ημέρα κατά της Βίας των Γυναικών

Published Νοέμβριος 25, 2015 by sofiaathanasiadou

12278019_10208565258712124_48221970_n

Της Κωνσταντίνας Τσάμη

Η 25η Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί να αποτελεί εκείνη την ημέρα που αντιπροσωπεύει την Παγκόσμια Ημέρα κατά της βίας των γυναικών. Η βία όμως δεν είναι μόνο σωματική έχει και άλλες μορφές με σημαντικότερη και θλιβερότερη και περισσότερο διαδεδομένη εκείνη της ψυχολογικής βίας που ασκείται και είναι ακόμα πιο βάρβαρη από την σωματική γιατί στιγματίζεται η ψυχή σου, χειραγωγείται η σκέψη σου και υπονομεύεται η αυτοπεποίθησή σου.

Σε όποια μορφή λοιπόν και αν ασκείται «αυτή» είναι το ίδιο καταδικαστέα και πρέπει να μην σιωπούμε, να μην την θάβουμε βουβά, να μην φοβόμαστε, καμία γυναίκα δεν αξίζει τέτοιου είδους συμπεριφορές είτε αυτή είμαι εγώ, είτε εσύ, είτε είναι εκείνη η γυναίκα που είδα το πρωί να περιφέρεται με εκείνο το χαμένο βλέμμα βυθισμένο σε σκέψεις, είτε είναι η κόρη μου, ή η αδελφή μου, η φίλη μου , η μάνα μου.

Δεν είναι το αδύναμο φύλο που κάποιοι λαοί θέλουν να προασπίζουν, η γυναίκα είναι η Ζωή, γιατί μέσα από τα σωθικά της γεννήθηκες, τα σπλάχνα της γεννούν την ζωή! Είναι η μάνα σου, είναι η αδελφή σου, η σύζυγος σου, η ερωμένη σου, η μητέρα των παιδιών σου… πολλοί ρόλοι σε ένα πρόσωπο, την Γυναίκα.

Πάτα γερά λοιπόν, στα πόδια σου Γυναίκα και πολέμησε για όλα αυτά που σου αξίζουν, δεν σου αξίζει η σωματική βία ούτε και η ψυχολογική είσαι δυνατή μπορείς, όλα τα μπορείς επειδή πολύ απλά είσαι Γυναίκα. Καταδίκασε αυτές τις πράξεις λοιπόν μην τις σπρώχνεις μέσα στο συρτάρι των αναμνήσεων σου, βγές  έξω και μίλα, προασπίσου το δικαίωμα σου, είσαι το πρότυπο στα μάτια των παιδιών σου… σιωπώντας αναρωτήσου αυτό το πρότυπο θέλεις να έχει η κόρη σου…? Αυτό το πρότυπο γυναίκας, θέλεις να έχει ο γιος σου…? προασπίσου την ελευθερία σου και την μοναδικότητα σου, νίκησε τους φόβους σου και μην τους αφήνεις να σε κυριεύουν, εσύ είσαι πιο δυνατή από εκείνους, να το θυμάσαι..

Δεν σιωπούμε λοιπόν , δεν υπομένουμε την βία βουβά επειδή αυτό νομίζεις μάλλον ότι μπορεί να σου αξίζει, δεν κλείνουμε τα μάτια, όταν αυτό συμβαίνει σε κάποια άλλη , δεν φοβόμαστε να μιλήσουμε…

Πολλές οργανώσεις υπάρχουν που μπορείς άμεσα να ζητήσεις βοήθεια και αυτή να σου δοθεί άμεσα. Το κυριότερο όμως θυμήσου, ότι δεν είσαι μόνη σου, έχεις όλες εμάς δίπλα σου , να σε στηρίξουμε και να σου πιάσουμε το χέρι δεν σου αξίζουν τέτοιου είδους συμπεριφορές γεννήθηκες για άλλο λόγο….

Ήρθες στον κόσμο για να φέρεις την ζωή και εσύ μέσα από το σώμα σου το μοναδικό…. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να σου το βεβηλώσει, γεννήθηκες και έφερες την ελπίδα και το θαύμα …Αυτό λοιπόν είσαι ένα θαύμα αυτό αξίζεις και τίποτα λιγότερο.

Μην φοβάσαι…

Παιδιά με αναπηρία δεμένα μέσα σε κλουβιά

Published Νοέμβριος 25, 2015 by sofiaathanasiadou

 

12208614_195322267468015_8579364502078435789_n

Ο νεαρός της φωτογραφίας ζει σε ένα κλουβί που ονομάζουν «πάρκοκρέβατο».

Ο νεαρός της φωτογραφίας είχε την ατυχία να γεννηθεί από ανεύθυνους γονείς σε μια ανεύθυνη κοινωνία που αποθεώνει την κανονικότητα και περιθωριοποιεί οτιδήποτε διαφέρει.Ο νεαρός της φωτογραφίας έχει περάσει όλη του την ζωή μέσα στο κλουβί με πράσινα καγκελα που ζωγράφισαν «κανονικά» παιδιά από το «κανονικό» σχολείο των Λεχαινών.

Ο νεαρός της φωτογραφίας δεν έχει βγει βόλτα εδώ και χρόνια,δεν κάνει μπάνιο και τρώει αλεσμένη τροφή για λόγους ευκολίας του προσωπικού. Μοναδική του παρέα οι νοσηλεύτριες με τις άσπρες ποδιές και τα μπλε γάντια.Ο νεαρός της φωτογραφίας βρίσκεται σε μηχανική καθήλωση με χαρτί γιατρού.Ο νεαρός της φωτογραφίας είναι δεμένος πισθάγκωνα αλλά αυτό δεν απασχολεί τους όψιμους αντιρατσιστές και αντιφασίστες.Ο νεαρός της φωτογραφίας δεν θα γίνει viral , ούτε θα «ευαισθητοποιήσει» την κυρίαρχη άποψη.Τους λόγους τους γνωριζουμε και ελπίζουμε να τους ανατρέψουμε.
Αξιοπρέπεια και δικαιοσύνη για όλες και όλους.
Αφιερωμένο στους 62 συνανάπηρους/ες του παραρτήματος ΑμεΑ Λεχαινών και σε όλους/ες εκείνους που «ζουν» σε κλειστά ιδρύματα προστασίας της «κανονικής» κοινωνίας μας…

Ερμής Μοργκάνι

 

Πηγή:lefterianews.wordpress.com