Αρχείο

All posts for the day 11 Νοεμβρίου 2015

14 πράγματα που οι γυναίκες δεν θα καταλάβουν ποτέ για τους άντρες

Published Νοέμβριος 11, 2015 by sofiaathanasiadou

antras-ginaikantouz660

Από

Οι άντρες είναι από τον Άρη και οι γυναίκες από την Αφροδίτη και όπως όλα δείχνουν δεν θα τα βρούμε ποτέ!

Για να επισημάνουμε το χάσμα μεταξύ των δύο φύλων σας παρουσιάζουμε δεκατέσσερα γυναικεία ερωτηματικά για την αντρική συμπεριφορά που δεν θα μπορέσουμε ποτέ να καταλάβουμε!

  1. Γιατί πιστεύουν ότι μπορούν να φορούν το ίδιο ζευγάρι κάλτσες για περισσότερες από μία μέρα.
  2. Γιατί ανυπομονούν να βγουν τα ρούχα τους από το πλυντήριο αφού έτσι κι αλλιώς μετά βρεγμένα θα είναι και δεν θα μπορούν να τα φορέσουν.
  3. Γιατί επιμένουν να κρατούν ένα κουτί με καλώδια τα οποία ποτέ δεν χρησιμοποιούν.
  4. Πώς μπορούν να θυμούνται την ιστορία της ομάδας τους με κάθε λεπτομέρεια και ξεχνούν να αντικαταστήσουν μια σακούλα στο καλαθάκι του μπάνιου κάθε φορά που πετάνε τα σκουπίδια.
  5. Πώς μπορούν να είναι σε θέση να πλένουν το πρόσωπο, το σώμα και τα μαλλιά τους με ένα κοινό σαπούνι και να φαίνονται φρέσκοι ενώ εμείς να πρέπει να χρησιμοποιούμε διαφορετικό σαμπουάν, conditioner και αφρόλουτρο!
  6. Η αδυναμία τους στο multitasking! Μα που είναι το δύσκολο;
  7. Γιατί το μπάνιο είναι η προτιμώμενη θέση για ανάγνωση. Ο καναπές δεν είναι πιο άνετο μέρος;
  8. Γιατί νομίζουν ότι το κοστούμι με το οποίο παντρεύτηκαν πριν από 20+ χρόνια, εξακολουθεί να είναι μια  επιλογή;
  9. Γιατί δεν καταλαβαίνουν ότι χρειάζονται περισσότερα από δύο ζευγάρια παπούτσια;
  10. Γιατί μας ρωτάνε αν αυτό που φοράμε είναι καινούργιο ενώ το μόνο που κάναμε ήταν να κόψουμε και να βάψουμε τα μαλλιά μας;
  11. Πώς γίνεται να ξέρουν όλες τις μάρκες και τα μοντέλα αυτοκινήτων. Ιδιαίτερα των πολυτελή αυτοκινήτων.
  12. c0e7a80011262c7fa4ab0920e095f3a4Γιατί πρέπει πάντα να ακούνε τους ποδοσφαιρικούς αγώνες και τον καιρό με την φωνή της τηλεόρασης στη διαπασών;
  13. Γιατί δείχνουν τόση μεγάλη προθυμία να πάρουν την απόδειξη από ένα εστιατόριο τη στιγμή που έχουν τελειώσει πλέον το γεύμα τους και έτσι κι αλλιώς είναι υποχρεωμένοι να πληρώσουν;
  14. Γιατί δεν μπορούν να κρατήσουν τακτοποιημένο έναν νεροχύτη και ένα μπάνιο για περισσότερο από μία μέρα. Υπάρχει πάντα μια λιμνοθάλασσα στο μπάνιο, η οδοντόκρεμα ποτέ δεν έχει το καπάκι της και όλα τα προϊόντα styling τους είναι αγορασμένα από το 1999.

Πηγή: baby.gr, κείμενο: Αθανασιάδου Βιολέττα

Διαβάστηκε στο: mikroimegaloi.gr

Advertisements

Η ανήλικη μητέρα που «έχτισε» μια αυτοκρατορία και έγινε εκατομμυριούχος

Published Νοέμβριος 11, 2015 by sofiaathanasiadou

2E453E7600000578-3310507-Kate_said_she_started_out_with_nothing_as_a_single_parent_but_bu-a-80_1447088982969

Είναι τόσο πλούσια που προτιμάει να πληρώνει για να τις στέλνουν τα πανάκριβα ρούχα της στο ξενοδοχείο που διαμένει όταν φεύγει εκτός πόλης παρά να παίρνει μαζί της βαλίτσα…

Αυτή είναι η πολυεκατομμυριούχος Kate Stewart από το Λίβερπουλ, που θεωρεί την αγορά διαμαντιών αξίας 242.000 λιρών ως «ευκαιρία».

Η μητέρα τριών παιδιών μιλώντας στο Channel 5, παραδέχτηκε ότι ξοδεύει πολλά χρήματα σε ακριβά ρούχα και πολυτέλειες αλλά δεν θεωρεί πως κάνει κάτι κακό ή κάτι προκλητικό καθώς έχει δουλέψει πολύ σκληρά για να τα καταφέρει.

Η 33χρονη σήμερα Kate από το Λίβερπουλ, εγκατέλειψε το σχολείο στα 17 της χρόνια για να φέρει στον κόσμο το πρώτο της παιδί, το οποίο μάλιστα έπρεπε να μεγαλώσει μόνη της.

2E45478300000578-3310507-image-a-72_1447088070804

«Άφησα το σχολείο χωρίς να έχω προσόντα και είχα μια καθαρά βιοποριστική δουλειά με την οποία έβγαζα 2,5 δολάρια την ώρα» δήλωσε. Έμεινε έγκυος στα 17 με αποτέλεσμα να μην μπορεί να έχει τις ίδιες ευκαιρίες με τα άλλα παιδιά.

«Όλοι με έκαναν πέρα από τη ζωή τους και με διέγραψαν και εγώ σκέφτηκα ότι πρέπει να παλέψω και να τα καταφέρω. Αυτό μου έδωσε ώθηση» αποκάλυψε.

Η ίδια δήλωσε στην Daily Mail ότι ήταν δύσκολο να πείσει τους ανθρώπους να της δώσουν ευκαιρίες και εργαζόταν ως γραμματέας ενώ παράλληλα τελείωσε το σχολείο και μελετούσε για το πτυχίο της στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, μεγαλώνοντας ταυτόχρονα και την κόρη της, η οποία είναι σήμερα 15 ετών. «Σπούδαζα παράλληλα ενώ ήμουν μια ανύπαντρη μητέρα. Άνοιξα μια μικρή εταιρεία στην αρχή και αργότερα επένδυσα τα χρήματα που έβγαζα σωστά φτιάχνοντας τη δική μου αυτοκρατορία», δήλωσε.

2E4CC1F000000578-3310507-image-a-22_1447150070529

6e612ffc31922ac4249f624b1d6da8e9_XL.jpg,qt=1447224470.pagespeed.ce.bUci3kYiaQ

Η «αυτοκρατορία» της περιλαμβάνει δικά της σολάριουμ και καταστήματα ομορφιάς ενώ έγινε εκατομμυριούχος ήδη από την ηλικία των 23 ετών. Επέκτεινε αργότερα τις επιχειρήσεις της αποκτώντας ακόμη περισσότερα έσοδα. Είναι τόσο οικονομικά ισχυρή ώστε όταν ταξιδεύει παίρνει μαζί της μόνο τα καλλυντικά της για να μην πακετάρει ρούχα τα οποία αγοράζει από την πόλη στην οποία πάει. Στο Λονδίνο μένει σε ένα ξενοδοχείο για το οποίο πληρώνει 1.000 δολάρια την βραδιά και επιλέγει εκεί από έναν σχεδιαστή τα ρούχα που θα βάλει στα meetings ή τις φιλανθρωπικές εκδηλώσεις στις οποίες θα παραστεί.

2E4B6E8A00000578-3310507-image-a-1_1447147690226

Πηγή: www.newmoney.gr

Το σημείωμα του τρόμου…

Published Νοέμβριος 11, 2015 by sofiaathanasiadou

Δεν μπορεί να είμαι Η Μοναδική Μαμά, που τρέμει στο άκουσμα: «Κρούσματα από ψείρες».

psires 1

Σαν παιδί έχω ανατριχιαστικές αναμνήσεις από τις μισητές ψείρες: Θυμάμαι να γυρίζω σπίτι

και να έχω τρελή φαγούρα.

Τη γιαγιά μου να ψάχνει έντρομη το κεφάλι μου κάτω απ’ τον ήλιο στο μπαλκόνι, με εκείνη την άσπρη πετσέτα

στα γόνατα και το χτενάκι να αρχίζει τη δουλειά…

Όσο για τις μεθόδους καταπολέμησης εκείνη την εποχή; Ακόμη περισσότερη φρίκη: πετρέλαιο και ένα σπρέι που, αν θυμάμαι καλά, προφερόταν ντιντ ντιντ… Δέσιμο σακούλας στο κεφάλι και μετά ανάποδο λούσιμο στην μπανιέρα.

Τα φάρμακα τότε, εκτός του ότι μύριζαν οικτρά, ήταν τόσο μα τόσο ανθυγιεινά.

Όσο για τη διαδικασία ας μην το συζητήσω… Δεν θα ξεχάσω ποτέ το οριστικό χτύπημα στην ψυχολογία μου ως κοριτσάκι με το κούρεμα της εποχής σε αυτές τις περιπτώσεις. Ναι, με κούρεψαν γουλί και μάλιστα ανήμερα των γενεθλίων μου…

Ακόμα είναι χαραγμένο στη μνήμη μου, το ποσό ντρεπόμουν να εμφανιστώ οπουδήποτε.

Ευτυχώς που οι καιροί άλλαξαν και εκτός του ότι Οι Μαμάδες είμαστε πολύ πιο ενημερωμένες υπάρχουν και εταιρίες όπως η Apaisyl με προϊόντα που έχουν αφιερωθεί στην πρόληψη και καταπολέμηση των άθλιων αυτών ζουζουνιών που ταλαιπωρούν τα παιδιά, αλλά και εμάς.

Με αποτελεσματικότητα αλλά και με ευθύνη για την υγεία του ευαίσθητου δέρματος τους.

Όπως θα διαβάσετε εδώ, όλα τα προϊόντα είναι απολύτως κατάλληλα για τα παιδιά και εύκολα στη χρήση.

psires 2

Όταν πήρα το σημείωμα δεν σας κρύβω πως «έφαγα φρίκη». Όμως καθώς φημίζομαι για την προνοητικότητα μου, έχω ήδη στο σπίτι Apaisyl για την πρόληψη και καταπολέμηση τους. Γιατί το βασικό είναι όχι μόνο η αποτελεσματικότητα στην καταπολέμηση τους, αλλά επίσης η προστασία του ευαίσθητου δέρματος των παιδιών μας και η ευκολία στη χρήση.

Το βασικότερο κριτήριο, κατά τη γνώμη μου, όταν επιλέγετε τέτοια προϊόντα είναι η αξιοπιστία της εταιρίας και εμένα η Apaisyl μετά την έρευνα μου στο ίντερνετ, με έχει πείσει!

Παρήγγειλα ήδη από το φαρμακείο το Apaisyl Poux Prevention Spray, το ειδικό σπρέι για 12ωρη προστασία που απωθεί τις ψείρες. Περιέχει ένα φυσικό στοιχείο που λέγεται Citriodiol, που ουσιαστικά είναι το φυτικό εκχύλισμα από ευκάλυπτο (eucalyptus citriodora όπως λέει και στο site).

Είναι κατάλληλο όταν υπάρχουν κρούσματα, γιατί προστατεύει για 12 ώρες

και τις κρατάει μακριά όσο κάνουμε τη θεραπεία μας.

unnamed

Έχω ήδη όμως στο ντουλάπι του φαρμακείου μας, το Apaisyl Xpert, τη λοσιόν που είναι 100% δραστική με 1 μόνο εφαρμογή, χάρη σε φοβερή φόρμουλα με μικροσφαιρίδια. Και μάλιστα είναι ιδανική από 2 ετών και για μεγάλους φυσικά και μεγαλύτερα παιδιά.

Συνοδεύεται από την ειδική χτένα και στη συσκευασία θα βρείτε 25% περισσότερο προϊόν!

Κάνει για ψείρες αλλά και για τις κόνιδες που δεν λένε να ψοφήσουν με τίποτα.

Το ατού του;

Δημιουργεί ένα προστατευτικό φιλμ, το οποίο διευκολύνει και το φορμάρισμα των μαλλιών.

psires 3

Μέσα σε 1 ώρα από τη στιγμή που θα ανακαλύψετε τα τερατάκια και θα εφαρμόσετε το προϊόν, θα έχετε ήδη απαλλαγεί από τους αηδιαστικούς φιλοξενούμενους…

Περιττό να σας πω …πως όση ώρα σας γράφω με έχει ήδη πιάσει ΦΑΓΟΥΡΑ μόνο στη σκέψη!

psires 4

Καλό θα είναι να κάνετε μια συζήτηση με τα μικρά σας, όπως κάνουμε εμείς σχετικά με τα συμπτώματα αλλά και το τι είναι οι ψείρες. Πιστέψτε με θα σας βοηθήσει στην έγκαιρη ανακάλυψη τους.

Δεν ξέρω αν με βρίσκετε υπερβολικά φοβητσιάρα, αλλά μόνο στη σκέψη αλλεργίας ή μόλυνσης, λόγω της έντονης φαγούρας φρίττω.

Να το, να το, πάλι ξύνομαι!

psires 5

psires 6

Αυτά και τι να πω περαστικά μας, μανούλες μου!

Φιλάκια στα μουτράκια σας

Σοφία

Και καριερίστα και μητέρα – ΑΝΔΡΙΑΝΝΑ ΓΕΡΟΝΤΗ

Published Νοέμβριος 11, 2015 by sofiaathanasiadou

Answering-hard-questions-during-a-job-interview-e1422288547238

Κάπου στη μέση του δρόμου της ζωής μου κι έπειτα από πολύ κόπο, ήρθε η πολυπόθητη προαγωγή.

Έγινα πλέον διευθύντρια. Πήρα τη θέση που πάντα ονειρευόμουν, έπειτα από δώδεκα ολόκληρα χρόνια στην ίδια εταιρία!

Είχα φτάσει επιτέλους τον στόχο μου! Πετούσα απʾ τη χαρά μου και προσπαθούσα να είμαι όλο και καλύτερη ώστε να αποδείξω πως την άξιζα αυτή τη θέση. Πως δικαίως μου την έδωσαν.

Όμως, δυστυχώς, η χαρά, δεν κράτησε πολύ. Σύντομα τη θέση της πήρε η απίστευτη κούραση. Είχα, βλέπεις, πλέον γίνει και μητέρα.

Ανέλαβα πολύ μεγαλύτερο φόρτο εργασίας μʾ αποτέλεσμα να γυρίζω στο σπίτι εξουθενωμένη.

Να πιέζομαι προσπαθώντας να προλάβω να μαγειρέψω για το πρωί, να πλύνω, να σιδερώσω και να καθαρίσω το σπίτι.

Ξεκίνησα να έχω νεύρα και να φωνάζω στα παιδιά, μην έχοντας κουράγιο νʾ αντέξω τις γκρίνιες και τα παράπονά τους.

Εκείνες τις γκρίνιες και τα παράπονα που εκλιπαρούσαν για αγάπη, για ενδιαφέρον, για μια στοργική αγκαλιά από εκείνες που κάνουν οι μαμάδες.

Όμως, τελικά, την ίδια αγάπη και αγκαλιά ένιωθα πως είχα ανάγκη και εγώ.

Είναι πολύ δύσκολο τελικά να είσαι γυναίκα-καριέρας και μητέρα!

Αποφάσισα όμως να αφήσω το πρόβλημα και κοίταξα απʾ την άλλη. Η ζωή συνεχιζόταν και έτρεχε με τρελούς ρυθμούς. Η δουλειά ατελείωτη, ο προσωπικός μου χρόνος μηδαμινός κι ο χρόνος για τα παιδιά ακόμη λιγότερος. Έπεφτα στο κρεβάτι το βράδυ και λιποθυμούσα.

Ήταν 2:30 τα ξημερώματα όταν η μικρή μου ξύπνησε κλαίγοντας.

Ψηνόταν στον πυρετό και έκλαιγε ασταμάτητα φωνάζοντας «μανούλα, πες μου πως δε θα πας για δουλειά το πρωί. Πες μου πως θα μείνεις μαζί μου. Είμαι άρρωστη! Αλήθεια σου λέω, είμαι άρρωστη!»

Ένιωσα τις τύψεις να με καταπλακώνουν και τόσο έντονη την ανάγκη του παιδιού μου για την παρουσία μου. Πόσο της είχα λείψει!

Όλη την νύχτα την κρατούσα στην αγκαλιά μου και σκεφτόμουν πόσο καιρό είχα να το κάνω αυτό. Να την πάρω μια πραγματική αγκαλιά. Να παίξουμε μαμά και μωρό όπως κάναμε παλιά!

Πόσο είχα απομακρυνθεί απʾ την οικογένειά μου και πόσο ξένη ένιωθα μέσα στο ίδιο μου το σπίτι!

Αποφάσισα να μην πάω για δουλειά το πρωί, οπότε είχα τον χρόνο να δω τον γιο μου να προσπαθεί να φτιάξει με ζελέ το μαλλί του και να κοιτάζεται τουλάχιστον πέντε λεπτά στον καθρέφτη.

Μα καλά τι κάνει; Γαμπρίζει; Πώς δεν το είχα προσέξει αυτό;

Πολύ σύντομα τον πλησίασα και έμαθα πως είχε αρχίσει να του αρέσει ένα κοριτσάκι στο σχολείο.

Η αρχή είχε γίνει. Σήμερα το κοριτσάκι που του αρέσει, αύριο μια εκδήλωση στην οποία δε θα είμαι, μεθαύριο ο συμμαθητής του που τον παρενοχλεί, αργότερα ο φίλος που θα του προτείνει το τσιγάρο κι εγώ σίγουρα δεν θα είμαι εκεί.

Θα είμαι απούσα από όλα αυτά.

Και ναι, σίγουρα δε θα μπορώ να είμαι πάντα εκεί. Αυτό που μπορώ, όμως, να κάνω είναι να γεμίσω το παιδί μου με εμένα, ώστε να είμαι πάντα μέσα του, χωρίς να χρειάζεται να είμαι συνέχεια δίπλα του.

Έπρεπε οπωσδήποτε να βρω έναν τρόπο για να κερδίσω τον χαμένο χρόνο. Για  να νιώσω πιο κοντά τους. Να σιγουρευτώ πως δε μεγαλώνουν κι εγώ χάνω τη ζωή τους μέσα απʾ τα χέρια μου. Πως δε συμβαίνουν πράγματα στην καθημερινότητά τους απʾ τα οποία είμαι απʾ έξω.

Με πολύ κόπο τα καταφέρνω καλά στη δουλειά, τα καταφέρνω επίσης καλά και με το σπίτι. Το κρατάω πάντα καθαρό και τους έχω πάντα καθαρά ρούχα και φαγητό στο τραπέζι, παρόλο το τρέξιμό μου.

Άραγε, όμως, την ψυχή τους την κρατάω γεμάτη; Κάνοντας, λοιπόν, στον εαυτό μου τη συγκεκριμένη ερώτηση, συνειδητοποίησα πως είχα ξεφύγει. Πως είχα χάσει τον δρόμο μου και είχα φτάσει να γίνω ένα με τη μάζα. Χάθηκα κι εγώ μέσα στο ατέρμονο κυνήγι των υλικών αγαθών κι άφησα ακάλυπτη την ψυχή των παιδιών μου. Τους κάλυψα ό,τι υλικό και σωματικό, και άφησα ακάλυπτη την ψυχούλα τους.

Άφησα το συναίσθημα απʾ έξω. Φρόντισα μόνο τα επιφανειακά και ξέχασα τη βαθύτερη και σημαντικότερη ανάγκη τους για αγάπη, κατανόηση, αποδοχή, νοιάξιμο και σεβασμό.

Είναι αλήθεια πως χρειαζόμαστε λεφτά για να ζήσουμε. Πως οι υποχρεώσεις κι οι ανάγκες τους είναι μεγάλες, όπως κι οι προσωπικές μου ανάγκες. Όμως, μεγαλύτερες και σημαντικότερες είναι οι συναισθηματικές ανάγκες τους. Οι ανάγκες των παιδιών που συνειδητά έφερα στη ζωή, με την υπόσχεση να μεγαλώσω και να φροντίσω σωστά.

Έτσι κάθισα και τα ξεχώρισα.

Ανασυγκρότηση! Ναι, θα δουλεύω σκληρά όλη την εβδομάδα και φυσικά θα γυρίζω κι αργά στο σπίτι μερικές φορές, αλλά θα υπάρχει και μια μέρα που θα είναι δική μας. Εμένα και των παιδιών μου μόνο!

Καθιέρωσα λοιπόν την Κυριακή μας. Αυτή την Κυριακή που πιστεύω θα θυμούνται για την υπόλοιπη ζωή τους, και πιθανόν να αφιερώσουν και εκείνα στα δικά τους παιδιά, όταν γίνουν γονείς. Αυτή την Κυριακή που η ψυχή τους θα γεμίζει από αγάπη, στοργή και μανούλα. Που θα δενόμαστε σαν οικογένεια με ισχυρούς δεσμούς αγάπης κατανόησης και σεβασμού.

Και έτσι ξεκινήσαμε. Την πρώτη Κυριακή, πήγαμε για πικ-νικ, στο πάρκο.

Σαν τρελά έκαναν. Η μικρή πηδούσε σαν κατσικάκι και φώναζε: «Είμαι ευτυχισμένη μανούλα. Θέλω να μείνουμε εδώ ως το βράδυ».

Έβλεπα τη χαρά ζωγραφισμένη στο πρόσωπό της και την ψυχούλα της γεμάτη. Την έβλεπα να προσπαθεί μια ώρα να φτιάξει ένα σπιτάκι με χόρτο και χώμα, χωρίς στιγμή νʾ απογοητεύεται και να τα παρατάει, όταν το απαλό αεράκι της διέλυε τα χορταράκια της.

Μέσα απʾ αυτό, είδα τη διαφορά μας. Την είδα να προσπαθεί τόσο για κάτι που ήθελε, σʾ αντίθεση με εμάς τους μεγάλους που στην πρώτη προσπάθεια τα παρατάμε και πέφτουμε.

Μετά σκέφτηκα όλες τις φορές που μου ζήτησε κάτι και εγώ της έλεγα «όχι» και εκείνη επέμενε και επέμενε. Τελικά το πείσμα της, της έκανε καλό στην προσωπικότητά της.

Είδα τον γιο μου να κυνηγάει έντομα και να έρχεται ανά πέντε λεπτά, να μου εξηγήσει πώς λέγεται το κάθε έντομο, τον χρόνο ζωής του και το πώς αναπαράγεται. Πόσα πραγματικά ξέρει το παιδί μου για τα έντομα και εγώ δεν είχα ιδέα πως εκείνο το βιβλίο που του είχα αγοράσει δυο χρόνια πριν, είχε λιώσει στα χέρια του από το διάβασμα. Εγώ, όμως, δεν τον είχα δει ποτέ να το διαβάζει!

Έπειτα ήρθε, μʾ αγκάλιασε και μʾ ευχαρίστησε. Τα είχε ξεχάσει όλα. Και τα παράπονα που μου έκανε τόσο καιρό, και τους καβγάδες και τις άπειρες διενέξεις μας για διάβασμα. Όλα είχαν γίνει ένα τίποτα, θαμμένο βαθιά κάτω από τις όμορφες στιγμές που ζούσαμε εκεί μαζί.

Πόσα πράγματα μου έμαθαν τα παιδιά μου σε μια μέρα!

Την επόμενη Κυριακή πήγαμε στο μουσείο Δεινοσαύρων, μετά στο μουσείο συναισθημάτων, στη θάλασσα για ψάρεμα, στο σινεμά, στο Λούνα Παρκ και συνεχίζουμε.

Έτσι σιγά σιγά, βλέποντας την ικανοποίηση στα ζεστά τους μικρά ματάκια, άρχισε να γεμίζει και η δική μου καρδιά. Τα έβλεπα να νιώθουν σημαντικά μέρα με τη μέρα, να κερδίζουν αυτοπεποίθηση και να λειτουργούν διαφορετικά. Και όλα αυτά, μόνο και μόνο επειδή τα άκουγα. Επειδή τα κοίταζα στα μάτια, έκανα σχέδια μαζί τους και τους αφιέρωνα χρόνο, όπως ακριβώς κάνουμε όλοι για κάτι που αγαπάμε.

Τα λίγα βράδια που τελείωνα νωρίτερα προσπαθούσα να τους αφιερώνω έστω και ελάχιστο χρόνο. Διαβάζαμε παραμύθια, συζητούσαμε στο κρεβάτι λίγο πριν τον ύπνο και κάπου εκεί ανάμεσα διακόπταμε για μια αγκαλιά ή για ένα ρουφηχτό φιλί στα μούτρα.

Πλέον δεν έχω τύψεις. Είμαι καλύτερα και είναι και εκείνα. Το νιώθω.

Είναι δύσκολη η ζωή μου. Αρκετά δύσκολη. Παλεύω με πολύ κόπο να είμαι σωστή μητέρα, επαγγελματίας, σύντροφος, φίλη, νοικοκυρά και ότι άλλο.

Δεν υπάρχει, όμως, κάτι πιο σημαντικό από τα μικρά μου.

Αυτά τα μικρά που με κόπο γέννησα και μεγαλώνω.

Και όταν τελικά θα έρθει η στιγμή να παραδώσω αυτά τα μικρά πλασματάκια στην κοινωνία, θα ξέρω πως μπορεί να μην ήμουν η τέλεια μητέρα και πως, ίσως, δεν έκανα τα πάντα τέλεια.

Θα ξέρω όμως πως ήμουν εκεί και προσπάθησα. Πως έκανα ότι καλύτερο μπορούσα. Πως στάθηκα δίπλα τους, τα άκουσα, τα αγκάλιασα, τα χάιδεψα και προσπάθησα πολύ να ακουμπήσω την ψυχή τους.

Τότε και η δική μου ψυχή θα είναι γεμάτη!

Πηγή: www.ilov.gr

Εκείνες που στερήθηκαν τη μητρότητα…

Published Νοέμβριος 11, 2015 by sofiaathanasiadou
 775b5ec51dd87895a1dfef6108bb1c6a_L
Είναι εκείνες οι γυναίκες που δεν μπορούν να γίνουν μάνες.
Έζησαν ολόκληρων μηνών οδύσσεια. Σεργιάνι από γιατρό σε γιατρό, με τις εξετάσεις υπό μάλης. Φορτίο ολοένα και πιο ασήκωτο.
Με τις γνώμες να αυξάνονται και δυστυχώς να συγκλίνουν.
Υστερεκτομή.
Τι κι αν πάλεψαν για καιρό με συντηρητική φαρμακευτική αγωγή κι ορμόνες; Τι κι αν εναπόθεσαν στη χημεία και την καλή τους νεράιδα, όλες τις ελπίδες για μια αναίμακτη λύση.
Άδικα.
Μήτε ενδομητρίωση, μήτε πολύποδες, μήτε ινομυώματα. Δυσλειτουργική αιμορραγία, η διάγνωση.
Ανώμαλη αιμορραγία της μήτρας, απουσία οργανικής νόσου, η μετάφραση. Ήταν το 20%.
Η διάγνωση ήρθε δια της εις άτοπον επαγωγής.
Κοινώς έπρεπε ν’ αγοράσουν επειγόντως λαχείο, καθώς η τύχη τους δεν παιζόταν.
Κι είναι νέες. Δίχως οικογένεια και παιδιά. Κι όπως φαίνεται, δε θα αποκτήσουν ποτέ.
Το χειρουργείο, μονόδρομος.
Βιοψίες, υπέρηχοι, καρκινικοί δείκτες κι άπειρες αιμοληψίες. Κι ύστερα, η ώρα του χειρουργείου.
Με τη νεράιδα τους να είναι ακόμη απούσα κι εκείνες να τραβούν ολοένα το δέκα το καλό. Το χειρουργείο ήρθε και πέρασε. Με δεν ξεχάστηκε.
Άφησε μια βαθιά χαρακιά στο σώμα και την ψυχή. Τις άφησε μισές.
Τους στέρησε τη γονιμότητα και την έμμηνο ρύση τους.
Τους χάριστηκαν ως αντάλλαγμα ωοθήκες και σάλπιγγες. Κι αυτές έπρεπε να πουν ευχαριστώ που γλίτωσαν τουλάχιστον από τις ορμονικές διαταραχές μιας εγκληματικά πρόωρης εμμηνόπαυσης.
Έξι βδομάδες είπαν πως θα κρατούσε η ανάρρωση.
Αυτές από τις πρώτες μέρες ήθελαν να τα σπάσουν όλα. Κι εκείνο το κρεβάτι σιχάθηκαν να το βλέπουν.
Πρώτα στο νοσοκομείο και μετά στο σπίτι. Με τα λευκά αποστειρωμένα σεντόνια, που στα όνειρα τους γινόταν κόκκινα από το αίμα. Όνειρα, όχι εφιάλτες. Τόση ταλαιπωρία για να τους λείπει η αβάσταχτα γλυκερή μυρωδιά του. Προφανώς έχαναν και το μυαλό τους. Ο πόνος κι η αγωνία ενός ενδεχόμενου καρκίνου, έδωσαν τη θέση τους στη θλίψη και την απώλεια.
Καμία ανακούφιση.
Κλεισμένες στο σπίτι μένουν βυθισμένες στη σιωπή.
Τη σιωπή ενός αναγκαστικά βουβού βιολογικού ρολογιού. Συντροφιά με το φάντασμα ενός αγέννητου παιδιού. Τη μάνα έχασαν, όχι τη γυναίκα. Ποτέ δε φοβήθηκαν για την απώλεια της σεξουαλικής τους ελκυστικότητας κι αίσθησης. Το ερωτικό κομμάτι της ζωής τους επανέρχεται με την ανάρρωση. Την άτυχα χαμένη μητρότητα θρηνούν.
Αυτό τις πονά περισσότερο απ’ όλα.
Το αμετάκλητο.
Το σώμα που ποτέ δε θα αλλάξει για να θρέψει μια νέα ζωή. Το πρώτο κλάμα που ποτέ δε θα ταιριάξει με την τελευταία κραυγή της γέννας.
Η σωματική ανάρρωση αργά ή γρήγορα τελειώνει. Η ψυχική όμως;
Σε περιπτώσεις όπως η δική τους, ο χρόνος είναι αντιστρόφως ανάλογος της ηλικίας. Πενθούν όσο το έχουν ανάγκη. Βουλιάζουν σε ποτάμια δακρύων. Μα δεν είναι μόνες. Έχουν ανθρώπους δίπλα τους να τις στηρίξουν. Για τους τρίτους που ψιθυρίζουν πίσω από την πλάτη τους, αδιαφορούσαν πάντα.
Έτσι και τώρα.
Θα γίνουν καλά μέσα κι έξω.
Κι όταν έρθει η ώρα, εκείνες, με την ατσάλινη τους θέληση, θα κάνουν το βιολογικό ρολόι να χτυπήσει ξανά.
Μέσα από ένα παιδί που θα γίνει δικό τους. Και που θα του δώσουν όση αγάπη κουβαλούν.
Γιατί τη μαμά μέσα τους, την έννοια, την αγάπη και τη στοργή, δε μπορεί να την αφαιρέσει κανένα χειρουργικό νυστέρι.
Της Στεύης Τσούτση
Πηγή:www.filenades.gr

40 υπέροχες προτάσεις με nude μανικιούρ (μια ακόμη κορυφαία τάση της εποχής)

Published Νοέμβριος 11, 2015 by sofiaathanasiadou

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-01

Αποκτήστε υπέροχα και περιποιημένα νύχια χωρίς έντονα χρώματα, ακολουθώντας μια από τις κορυφαίες τάσεις της εποχής που δεν είναι άλλη από τις nude αποχρώσεις. Χρώματα ροζ, μπεζ, ανοιχτό καφέ και γκρι συνδυάζονται μεταξύ τους, αλλά και με glitter, δημιουργώντας εντυπωσιακά μανικιούρ.

Μετά το burgundy, το γκρι, το ροζ και τις glitter λεπτομέρειες, δείτε μια σειρά από 40 υπέροχες προτάσεις με nude μανικιούρ.

 

 

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-02 (1)

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-03

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-04 (1)

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-04

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-05

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-07 yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-08

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-09

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-10

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-11

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-12

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-13

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-14

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-15

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-16

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-17

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-18 yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-19

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-20

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-21

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-22

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-23

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-24

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-25

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-26

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-27

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-28

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-29

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-30

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-31

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-32

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-33

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-34

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-35

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-36

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-37

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-38

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-39

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-40

yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour-41

Δείτε Περισσότερα: http://www.beautetinkyriaki.gr/2015/11/yperoxes-protaseis-me-nude-manikiour/#ixzz3r9tn6O00