Αρχείο

All posts for the day 1 Νοεμβρίου 2015

Φωτογραφίες: Πανελλαδικός δημόσιος θηλασμός σε 50 πόλεις

Published Νοέμβριος 1, 2015 by sofiaathanasiadou

german1

Μητέρες θήλασαν τα παιδιά τους γιορτάζοντας την Παγκόσμια Εβδομάδα Θηλασμού

Στο προαύλιο χώρο του Ζαππείου βρέθηκαν τουλάχιστον 920 γυναίκες από όλη την Αττική, για να γιορτάσουν, την παγκόσμια εβδομάδα μητρικού θηλασμού με πανελλαδικό ταυτόχρονο θηλασμό.

Η παγκόσμια εβδομάδα θηλασμού έχει καθιερωθεί από το 1992, από την WABA (Παγκόσμια συμμαχία για την προώθηση του θηλασμού), τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) και τη UNICEF, την πρώτη βδομάδα του Αυγούστου, όμως στην χώρα μας γιορτάζεται από 1 έως 7 Νοεμβρίου.

«Μαζεύτηκαμε σήμερα εδώ παρά πολλές μαμάδες περισσότερες απο τις προηγούμενες έξι φορές. Πλέον έχει γίνει θεσμός, το αυτονόητο να γίνει καθημερινότητα μας. Πραγματικά για μας είναι παρά πολύ συγκινητικό αυτό για να διεκδικήσουν το αυτονόητο. Ειναι δικαίωμα του παιδιού να μπορεί να φάει οπουδήποτε» ανέφερε χαρακτηριστικά η Κωνσταντίνα Μαλαματένιου διαχειρίστρια της ομάδα θηλασμού της Αττικής.

thila2

Το Πανελλήνιο Δίκτυο Εθελοντικών Ομάδων Υποστήριξης Μητρικού Θηλασμού και Μητρότητας, διοργάνωσε και φέτος σε περισσότερες από 50 πόλεις στην Ελλάδα μια ξεχωριστή εκδήλωση, στην οποία μητέρες θήλασαν τα μικρά τους ταυτόχρονα.

Η εκδήλωση στην Ελλάδα πραγματοποιείται για έκτη συνεχόμενη χρονιά και έχει ως σκοπό την υποστήριξη, ενημέρωση, ενθάρρυνση και ανταλλαγή πληροφοριών για τον μητρικό θηλασμό.

Οι μητέρες είχαν την ευκαιρία να ενημερωθούν από την Ομάδα Υποστήριξης Μητρικού Θηλασμού και Μητρότητας της Αττικής, η οποία είχε και την εποπτεία της καταμέτρησης των γυναικών που θήλασαν προκειμένου να προστεθεί στο πανελλαδικό αριθμό των θηλαζουσών μητέρων.

«Βρισκόμαστε σήμερα εδώ για να κάνουμε γνωστό τον δημόσιο θηλασμό, οτι είναι μια φυσιολογική ανάγκη του παιδιού και δεν το κρύβουμε. Είναι μια μεγάλη γιορτή για κάθε μητέρα. Μια νέα μαμά δεν πρέπει να άγχωνετε και να μην ακούει κανέναν πέραν του ενστικτου της», είπε στο protothema.gr η Βίκη, μητέρα δυο παιδιών.

«Ο θηλασμός ειναι κάτι μαγικό, θήλασα άλλη μια κυρία και τώρα θηλάζω τον γιο μου. Ειναι ένα ταξίδι που θα πρέπει κάθε μαμά να το ζήσει. Στην κόρη μου είχα πολλές δυσκολίες αντλούσα δυόμιση χρόνια σε αυτόν τα καταφέραμε πιο καλά έπαθα και έμαθα. Οι μέλλουσες μητέρες να ενημερωθούν και να μην ακούν τους άλλους» είπε με χαρά η Μαρία μητέρα κι εκείνη δυο παιδιών.

german1

german2

Πηγή: www.protothema.gr

Advertisements

Αφήστε τον γιο σας να κλάψει: Ένα βίντεο που πρέπει να δείτε αν έχετε αγόρια!

Published Νοέμβριος 1, 2015 by sofiaathanasiadou

boys-cry-590_b

από Ε.Μ.

«Οι άνδρες δεν κλαίνε!» -πόσες φορές έχει ακούσει ο γιος σας αυτή τη φράση; Πόσες φορές έχει καταπιέσει τα συναισθήματά του για να μην απογοητεύσει τους γύρω του ή για να μην θεωρηθεί λιγότερο «άνδρας»; Έχετε σκεφτεί ποτέ, όμως, τι πραγματικά συμβαίνει μέσα του όταν του λέτε διαρκώς να μην κλαίει; Δείτε το βίντεο και… θυμηθείτε το την επόμενη φορά που θα δείτε δάκρυα να κυλούν στα μάγουλά του.

Στο παρακάτω βίντεο ινδικής παραγωγής, πρωτοβουλία της ινδικής Vogue για την υποστήριξη των Δικαιωμάτων των Γυναικών, θα δείτε τι συμβαίνει σε ένα αγόρι, το οποίο από την πρώτη κιόλας ημέρα της γέννησής του ακούει τον ίδιο «κανόνα»: Οι άνδρες δεν κλαίνε.

Το αγόρι μεγαλώνει, γίνεται έφηβος, ύστερα άνδρας και κάθε φορά που έντονα συναισθήματα πλημμυρίζουν με δάκρυα τα μάτια του, καλείται να τα πνίξει. Δείτε πού οδηγείται ο άνδρας αυτός, έχοντας μεγαλώσει με τέτοια καταπίεση…

 

«Έχουμε μάθει στα αγόρια να μην κλαίνε. Έχει έρθει η ώρα να τους μάθουμε να μην κάνουν τα κορίτσια να κλαίνε», καταλήγει το βίντεο, το οποίο πρέπει να δει κάθε μητέρα που μεγαλώνει αγόρια.

Πηγή: www.mama365.gr

 

Γιατί τα Γαλλάκια δεν τσιρίζουν;

Published Νοέμβριος 1, 2015 by sofiaathanasiadou

french-children

Από: Ελένη Καραγιάννη

Επίσης τρώνε όλο τους το φαγητό, είναι πειθαρχημένα και δεν ξυπνούν κατά τη διάρκεια της νύχτας; Το best seller της Πάμελα Ντράκερμαν μας εξηγεί τα μυστικά της πειθαρχίας των γάλλων γονιών.

Σίγουρα θα τα έχετε δει κάπου, τα καλοκαίρι, στις διακοπές ίσως ή στα ταξίδια σας στο εξωτερικό. Είναι εκείνα τα πιτσιρίκια, που κάθονται όλη την ώρα στην καρέκλα τους στο εστιατόριο και παίζουν χωρίς να τσιρίζουν στην αμμουδιά, την ίδια στιγμή που τα δικά μας παιδιά παίζουν «πόλεμο» στο εστιατόριο πετώντας το ένα στο άλλο κεφτεδάκια και κλαίνε υστερικά στην παραλία επειδή το αδερφάκι τους πήρε το κουβαδάκι. «Γιατί τα Γαλλάκια δεν το κάνουν ποτέ αυτό;». Είναι ολοφάνερο πως κι εκείνα τα νήπια ούτε είναι μικρά ρομποτάκια, ούτε δεν διασκεδάζουν όσο θα έπρεπε για την ηλικία τους. Αντίθετα, είναι παιδάκια χαρούμενα, δραστήρια και γεμάτα απορίες, όπως όλα. Τι είναι, λοιπόν, αυτό που κάνει τα παιδιά στη Γαλλία (και στη Σουηδία, την Ολλανδία και άλλες χώρες) τόσο πιο καλόβολα, υπάκουα και ώριμα σε σχέση με τα δικά μας; Μια αντίστοιχη απορία είχε και η Πάμελα Ντράκερμαν, μια Βρετανίδα μαμά που ζει στο Παρίσι. Όταν μετακόμισε εκεί, είχε μια κόρη 18 μηνών και εντυπωσιάστηκε από το πόσο διαφορετικά φέρονταν τα παιδιά εκεί, σε σχέση με τα νήπια στην πατρίδα της. Έτσι, αποφάσισε να αναζητήσει τις αιτίες που κάνουν τα πιτσιρίκια στη Γαλλία λιγότερο κακομαθημένα, και κατέγραψε τις παρατηρήσεις της στο βιβλίο της με τον ευρηματικό τίτλο «Γιατί τα Γαλλάκια δεν πετάνε κάτω το φαγητό τους». Μέσα από τις σελίδες του, προσπαθεί να εξηγήσει ποιες είναι εκείνες οι ιδιαιτερότητες στη συμπεριφορά των γάλλων γονιών που έχουν τόσο εμφανή επίδραση στη συμπεριφορά των παιδιών τους. Μερικές από αυτές είναι οι ακόλουθες:

Οι γάλλοι γονείς δεν τρέχουν στην κούνια με το που ακούνε το μωρό τους να κλαίει

Η συντριπτική πλειοψηφία των γονιών στη Γαλλία ισχυρίζονται ότι τα παιδιά τους κοιμούνται όλη τη νύχτα από την ηλικία των τριών μηνώνκαι ότι δεν χρειάστηκε ποτέ να τα αφήσουν να κλαίνε με τις ώρες μέχρι να το πάρουν απόφαση και να πέσουν για ύπνο. Απλά, ήδη από τις πρώτες ημέρες της ζωής τους, δεν τα παίρνουν αγκαλιά με το που θα κάνουν το πρώτο «ουά» τη νύχτα, αλλά περιμένουν μήπως τα ξαναπάρει ο ύπνος, και τις περισσότερες φορές αυτό συμβαίνει.

Οι γαλλίδες μαμάδες είναι ιδιαίτερα αυστηρές σε ό,τι αφορά το φαγητό

Τα βιβλία με συμβουλές για νέους γονείς γράφουν ότι, όταν ένα μωρό αρνείται να φάει κάποια συγκεκριμένη τροφή, θα πρέπει να περιμένουμε μερικές μέρες και μετά να του τη δώσουμε ξανά. Στη Γαλλία, παίρνουν τη συμβουλή αυτή πολύ σοβαρά, γιατί θεωρούν ότιείναι υποχρέωσή τους να διδάξουν στα παιδιά τους ότι κάθε τροφή έχει τη δική της αξία για τη διατροφή μας και ότι δεν πρέπει να αποκλείουμε καμία. Ο κανόνας που συνήθως ακολουθούν είναι να συμβιβάζονται με τα παιδιά, εξηγώντας τους ότι δεν πρέπει να το φάνε όλο, αλλά ότι είναι απαραίτητο τουλάχιστον να το δοκιμάσουν. Το αποτέλεσμα; Στη Γαλλία, υπάρχουν ελάχιστα παιδιά που αρνούνται να φάνε οτιδήποτε εκτός από πατάτες και μακαρόνια, ενώ τα περισσότερα απολαμβάνουν με ευχαρίστηση καθετί που υπάρχει στο οικογενειακό τραπέζι. Έτσι, μόνο το 1 στα 6 παιδιά είναι υπέρβαρο (ενώ στην Ελλάδα το αντίστοιχο ποσοστό είναι 1 στα 3).

Οι Γαλλίδες έχουν προσωπική ζωή και μετά το παιδί

Τα μωρά στη Γαλλία πρέπει να κοιμούνται μια συγκεκριμένη ώρα, όχι μόνο επειδή χρειάζονται ύπνο για να αναπτυχθούν και να ηρεμήσουν, αλλά και επειδή οι γονείς τους έχουν ανάγκη να περάσουν χρόνο μαζί, πίνοντας ένα ποτήρι κρασί ή κάνοντας παρέα με φίλους. Η ανάγκη να έχει το ζευγάρι ιδιωτικές στιγμές μετά τη γέννηση του παιδιού στη Γαλλία αντιμετωπίζεται ως ανθρώπινο δικαίωμα και όχι ως ένα προνόμιο που πρέπει να προσπαθήσει πολύ για να κατακτήσει. Τα μεγαλύτερα παιδιά, όταν πια δεν κοιμούνται πολύ νωρίς, μπορούν να παίξουν ή να διαβάσουν ήσυχα στο δωμάτιό τους, αλλά σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται να ενοχλούν τη μαμά και τον μπαμπά. Οι γάλλοι γονείς θεωρούν ότι αυτή η συνήθεια δίνει ένα σημαντικό μάθημα στο παιδί: Ότι και οι ενήλικοι έχουν επιθυμίες και δικαιώματα, τα οποία εκείνο οφείλει να σέβεται.

Οι γαλλίδες μαμάδες δεν ενδίδουν στα πείσματα

Δεν είναι μόνο τα δικά μας παιδιά που αποφασίζουν να δοκιμάσουν τις αντοχές μας, ξαπλώνοντας ανάσκελα καταμεσής του σουπερμάρκετ, για να τους κάνουμε το χατίρι να τους αγοράσουμε σοκολάτα. Το κάνουν πού και πού και τα Γαλλάκια, όμως οι πιθανότητες να το επαναλάβουν είναι ελάχιστες, καθώς η μέση γαλλίδα μάνα θα συνεχίσει αμέριμνη τα ψώνια της, χωρίς να δίνει σημασία στο μικρό Πιερ που χτυπιέται σαν χταπόδι. Το μόνο που θα του πει είναι «Νo» (όχι) ή «Ca suffit» (αρκετά). Και θα το εννοεί. Έτσι, ο Πιερ θα αναγκαστεί σύντομα να «μαζέψει» τη χαμένη του αξιοπρέπεια και να ακολουθήσει τη μαμά του πειθήνια, ξέροντας ότι αυτό είναι ένα… χαρτί που δεν μπορεί να ξαναπαίξει.

Οι γαλλίδες μαμάδες εξηγούν τα πάντα στα παιδιά τους

Σύμφωνα με την «γκουρού» της παιδικής ψυχανάλυσης την παιδοψυχίατρο Φρανσουάζ Ντολτό, ακόμα και τα βρέφη μπορούν να μας καταλάβουν όταν τους μιλάμε. Είναι πιθανό λοιπόν να ακούσετε μια μητέρα στη Γαλλία να λέει στο μόλις έξι μηνών μωρό της: «Μην πετάς κάτω το μωρομάντιλο… γιατί θα λερώσεις το πάρκο και μετά κάποιος θα πρέπει να κουραστεί για να το καθαρίσει», αλλά ποτέ δεν θα ακούσετε να λέει: «… επειδή το λέω εγώ»! Με τον ίδιο τρόπο, θα εξηγήσει στο μωρό ή ακόμα και στο βρέφος ότι θα χρειαστεί να λείψει για κάποιες ώρες από το σπίτι για δουλειές ή ότι το απόγευμα θα περάσει από το σπίτι μια οικογενειακή φίλη για να το γνωρίσει. Η Ντολτό υποστηρίζει ότι είναι πολύ σημαντικό οι γονείς να λένε στα παιδιά τους πάντα την αλήθεια, κι εκείνα θα τους καταλάβουν – όποια κι αν είναι η ηλικία τους. Οι Γάλλοι, όχι μόνο το πιστεύουν, αλλά το κάνουν πράξη.

Οι Γαλλίδες δεν κουβαλάνε μπισκότα στην τσάντα τους

Στη Γαλλία, συνηθίζουν να τρώνε τα τρία κύρια γεύματα της ημέρας (πρωινό, μεσημεριανό, βραδινό), και ένα απογευματινό σνακ γύρω στις 4 μ.μ., το οποίο ονομάζουν «gouter». Συνήθως είναι κάτι γλυκό, ένα κομμάτι κέικ, ένα φρούτο ή σοκολάτα. Τα γεύματα αυτά τηρούνται αυστηρά, και κατά τις υπόλοιπες ώρες της ημέρας δεν τσιμπολογάνε τίποτα. Αν, για κάποιο λόγο, τα παιδιά αρνηθούν να φάνε σε κάποιο γεύμα, θα πρέπει να περιμένουν το επόμενο. Ίσως αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο κάθονται φρόνιμα και τρώνε στα εστιατόρια – επειδή δεν έχουν χορτάσει τρώγοντας διάφορα σνακ μέχρι να φτάσουν εκεί.

Και ακόμη 7 τρόποι σωστής εκπαίδευσης

  • Οι Γάλλοι μαθαίνουν από νωρίς στα παιδιά τους να παίζουν μόνα τους.
  • Αντίθετα από ό,τι συμβαίνει σε πολλές χώρες, στη Γαλλία όταν μια μητέρα λέει «όχι», εννοεί «δεν υπάρχει περίπτωση», και ποτέ «ίσως αργότερα».
  • Οι γονείς είναι πολλοί αυστηροί σε ό,τι αφορά συγκεκριμένους τομείς, όπως το φαγητό, η συμπεριφορά στο τραπέζι και το ωράριο του ύπνου. Επιπλέον, θεωρούν πολύ σημαντικό να μάθουν στα παιδιά τους να περιμένουν, και σχεδόν ποτέ δεν ανταποκρίνονται άμεσα σε ό,τι αυτά ζητούν. Για οτιδήποτε άλλο, δεν νιώθουν την υποχρέωση να ασχολούνται συνέχεια μαζί τους.
  • Η ευγένεια και οι καλοί τρόποι είναι πολύ σημαντικοί στη Γαλλία. Ένα παιδί που δεν λέει «ευχαριστώ», «παρακαλώ» και «χαίρεται», θεωρείται αγροίκος!
  • Οι Γάλλοι φροντίζουν να μην προκαλούν υπερδιέγερση στα παιδιά τους. Για παράδειγμα, θα τους δείτε να πηγαίνουν στο πάρκο κουβαλώντας μόνο ένα βιβλίο για να διαβάζουν οι ίδιοι όσο το παιδί θα παίζει προσπαθώντας να ακολουθήσει μια πεταλούδα ή σκάβοντας στο χώμα. Ποτέ δεν θα πάρουν μαζί τους δεκάδες παιχνίδια για να τα απασχολήσουν.
  • Στη Γαλλία, οι γονείς δεν προτρέπουν τα παιδιά να είναι «καλά» αλλά «sage», δηλαδή «συνετά», και να ελέγχουν τη συμπεριφορά τους.

Το βιβλίο «French Children Don’ t Throw Food», της Pamela Druckerman, κυκλοφορεί (στα Αγγλικά) από τις εκδόσεις Doubleday.

Πηγή: www.imommy.gr

Όταν το παιδί δεν τρώει το ψάρι.

Published Νοέμβριος 1, 2015 by sofiaathanasiadou

Childrens-fish-Day-704

Μιλώντας από την 30ετή πείρα μου πάνω στην διατροφή του παιδιού και του εφήβου και από την κλινική μου εμπειρία στο παιδιατρικό νοσοκομείο που εργάζομαι, θέλω να σας μεταφέρω ότι μια από τις μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετωπίζω είναι στο να πείσω πρώτα απ΄ όλα τη μητέρα, να εντάξουμε στο διαιτολόγιο του παιδιού το ψάρι. Ακόμα όμως και αν η ίδια γνωρίζει τα οφέλη που παρέχονται στην υγεία από την κατανάλωση του ψαριού, το παιδί πολλές φορές αρνείται πεισματικά να το φάει. Πρέπει επομένως να βρούμε και να χρησιμοποιήσουμε νέα όπλα, που και αυτά απαιτούν συνεχή προσπάθεια αξίζει όμως να τα θέσουμε σε χρήση, μιας και τα ψάρια είναι εξαιρετική τροφή τόσο για τα μικρά παιδιά, όσο και για τους ενήλικες.

Γιατί όμως πρέπει τόσο πολύ να επιμείνουμε προκειμένου το ψάρι να γίνει διατροφική συνήθεια των παιδιών μας;

Τα ψάρια όπως οι περισσότεροι από μας σήμερα ξέρουμε,  είναι μια πολύ καλή πηγή ζωικών πρωτεϊνών και επομένως όλων των απαραίτητων για τον οργανισμό του παιδιού αμινοξέων.  Το σημαντικότερο όμως είναι ότι δεν περιέχουν μεγάλα ποσοστά κορεσμένου λίπους, ενώ είναι πλούσια σε ακόρεστα λιπαρά οξέα, όπως τα γνωστά πλέον σε όλους μας, ω-3. Τα ψάρια είναι επίσης πλούσια σε βιταμίνες όπως η A, η D και η B3 και σε στοιχεία όπως είναι το ασβέστιο, το νάτριο και ο φωσφόρος.

Τα ω-3 λιπαρά οξέα πέρα του ότι αυξάνουν την «καλή» μας HDL χοληστερόλη, μειώνουν τις τιμές των τριγλυκεριδίων μας στο αίμα. Μειώνουν ακόμη τη συσσώρευση των αιμοπεταλίων στα τοιχώματα των αγγείων μας ασκώντας έτσι αντριθρομβωτική και αντιφλεγμονώδη δράση.

Τα ψάρια επίσης είναι μία από τις πιο σημαντικές τροφές σε αυτό που αποκαλούμε σήμερα μοντέλο της μεσογειακής διατροφής. Σύμφωνα με το μοντέλο αυτό πρέπει να καταναλώνονται τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα από τα παιδιά και τους ενήλικες. Αυτή ακριβώς η συχνότητα κατανάλωσης  τα κάνει να λειτουργούν σαν «διατροφική ασπίδα» έναντι των νοσημάτων της καρδιάς και των αγγείων μας. Με την συχνή κατανάλωση του ψαριού προσφέρουμε στον οργανισμό μας το όφελος,  όχι μόνο των ω-3 λιπαρών οξέων, αλλά και τον περιορισμό του επιβλαβούς για την υγεία μας κορεσμένου λίπους που έχει το κρέας. Ακόμη τα ψάρια σαν τροφή είναι πιο εύκολη στην παρασκευή της και είναι επίσης πιο εύπεπτα από το κρέας, επειδή περιέχουν μικρές ποσότητες συνδετικού ιστού. Ψάρια πλούσια σε ω-3 λιπαρά οξέα είναι ο σολομός, το σκουμπρί, οι σαρδέλες,  η ρέγκα, ο τόνος, η πέστροφα κλπ

Αν το παιδί μας όμως αρνείται κατηγορηματικά να φάει το ψάρι τότε:

  • Προσπαθούμε να αρχίσουμε με ψαροκροκέτες τα γνωστά μας fish Sticks που δεν προϋποθέτουν πάντα τηγάνισμα του ψαριού, κάνοντας το έτσι βαρύ, ανθυγιεινό και δύσπεπτο.  Μπορούμε άνετα σήμερα να το κάνουμε στο γκριλ ή στην κουζίνα μας αφού την βάλουμε σε λειτουργία με αέρα κάνοντας το μάλιστα πολύ νόστιμο
  • Επίσης σε πολλά παιδιά αρέσει περισσότερο το ψάρι και ιδιαίτερα ο βακαλάος και το κοκκινόψαρο, υπό μορφή ψαρόσουπας με πατάτες, καρότα, σέλινο και πολύ λεμόνι. Αν μάλιστα το τεμαχίσουμε σε μικρά – μικρά κομμάτια μέσα σε σούπα πλούσια από τα παραπάνω λαχανικά τότε η ύπαρξη του ψαριού είναι μη αντιληπτή από το παιδί
  • Φτιάξτε στο παιδί σας σουβλάκια ξιφία με τομάτα και πιπεριές
  • Αρκετές φορές μας βοηθά επίσης στην προσπάθεια μας η συνοδεία του ψαριού με μια σως παρασκευασμένη στο μπλέντερ του σπιτιού μας από λαχανικά ιδιαίτερα μαϊντανό, σέλινο, λεμόνι και ελαιόλαδο με λίγη ρίγανη
  • Μαγειρέψτε το ψάρι πλακί με αρκετή τομάτα και κρεμμύδια ούτως ώστε να καλυφθεί  ή σχετικά έντονη γεύση του
  • Επίσης είναι γνωστό ότι πολλά παιδιά λατρεύουν τη μαγιονέζα. Μια μικρή ποσότητα μαγιονέζας  πάνω στο ψάρι, μπορεί να το κάνει πολύ πιο ελκυστικό. Και αν η μαγιονέζα είναι light, τότε ακόμη καλύτερα

Σήμερα βλέπουμε παντού να γίνεται υπερκατανάλωση του κρέατος, που εγκυμονεί κινδύνους από την υψηλή περιεκτικότητα του σε κορεσμένο λίπος  και χοληστερόλη, με μεγάλη επίπτωση στην υγεία μας. Το κρέας επομένως στη διατροφή του παιδιού πρέπει να το περιορίσουμε και  σαν αντιστάθμισμα να στραφούμε σε μεγαλύτερη κατανάλωση του ψαριού που είναι και αρκετό στις Ελληνικές θάλασσες αλλά και σε τελική ανάλυση έχει και μεγαλύτερη διατροφική αξία.

Πηγή:kallergisharis.wordpress.com

«Το ταξίδι»: Ένα ντοκιμαντέρ για τους πρόσφυγες από τους Γιατρούς του Κόσμου

Published Νοέμβριος 1, 2015 by sofiaathanasiadou

4a8a08f09d37b73795649038408b5f33308

Ένα μικρό ντοκιμαντέρ για τους πρόσφυγες με τίτλο «Το ταξίδι» παρουσιάζουν οι Γιατροί του Κόσμου Ελλάδας που έχουν πραγματοποιήσει αποστολές σε νησιά του βορειανατολικού Αιγαίου προσφέροντας ιατρική και ανθρωπιστική βοήθεια.

Το μικρού μήκους φιλμ είναι «αφιερωμένο σε όλους όσους δεν ολοκλήρωσαν το ταξίδι τους» από την οργάνωση στην οποία Έλληνες γιατροί, υγειονομικό προσωπικό, διοικητικοί και τεχνικοί συμμετέχουν εθελοντικά.

Δείτε το βίντεο

Πηγή:www.tilestwra.com

Χωρίζουμε γιατί δε φρόντισες ποτέ σου να με μάθεις.

Published Νοέμβριος 1, 2015 by sofiaathanasiadou

Χωρισμός-569x300

Της Στεύης Τσούτση.

Μάζεψες τα πράγματα σου.
Σε περιμένουν βουβά στην εξώπορτα του σπιτιού που μέχρι πριν λίγο ήταν σπίτι μας. Και που επίσημα είναι ακόμη.
Σαν ακουμπήσεις τα κλειδιά στο τραπεζάκι και κλείσεις πίσω σου την πόρτα, θα μείνει σπίτι μου.
Μόνο δικό μου κι ας είναι τα σημάδια σου σπαρμένα παντού. Στους τοίχους, τα έπιπλα, τον αέρα.
Δεν ξέρω πόσο καιρό θα κάνει να ξεμυρίσει το άρωμα σου. Πόσο καιρό θα μου πάρει να γεμίσω τις άδειες θέσεις στην ντουλάπα με ρούχα δικά μου.
Μα θα το κάνω.
Φεύγεις θυμωμένος. Το ξέρω κι ας μην το λες. Σε ξέρω καλά για να μπορώ να μυρίζω τον ανέκφραστο θυμό σου.
Φεύγεις με οργή και παράπονο.
Κι ευθύνες που ρίχνεις πάνω μου. Ευθύνες για έναν χωρισμό που εγώ αποφάσισα αλλά εσύ προκάλεσες. Κι ας μην το καταλαβαίνεις.
Στο δικό σου μικρόκοσμο όλα ήταν τέλεια.
Όλα τακτοποιημένα. Η δουλεια, η οικογένεια, η σύντροφος.
Ό,τι θέλησες ποτέ, όπως το θέλησες και για όσο το θέλησες, στη διάθεση σου.
Κι εγώ δίπλα να σου παραστέκομαι. Να ακολουθώ, να κανακεύω, να περιποιούμαι.
Να είμαι πάντα εκεί για τους φίλους, τους συναδέλφους, τους συγγενείς σου.
Κερί αναμμένο γιατί τους αγάπησα κι αυτούς σαν κομμάτι δικό σου.
Εμένα, όμως; Με σκέφτηκε ποτέ κανείς εμένα;
Και σκασίλα μου για τους άλλους. Ξένοι που μου είναι στην ουσία αδιάφοροι.
Εσύ με σκέφτηκες;
Φεύγεις και με κατηγορείς ότι δεν έκανα τίποτα για μας. Ότι δεν προσπάθησα να σου ανοιχτώ. Ότι δε με ξέρεις, δε με έμαθες.
Κι είναι αλήθεια. Δεν έχεις ιδέα ποια είμαι κι ας περάσαμε τόσο και τόσο χρόνο μαζί.
Γιατί απλούστατα δε θέλησες ποτέ να μάθεις.
Θεώρησες τόσα πολλά δεδομένα στη σχέση μας και αδιαφόρησες. Αλλά δεν ήταν.
Δεν πίνω καφέ, γιατί με ενοχλεί. Προτιμώ το πράσινο τσάι με μια κουταλιά μέλι.
Μου αρέσει να χουχουλιάζω στον καναπέ βλέποντας ρομαντικές ταινίες. Απεχθάνομαι την πολλή ζέστη και δε μου αρέσουν τα θορυβώδη μαγαζιά. Προτιμώ βραδιές με φίλους και μου αρέσει να μαγειρεύω γι’αυτούς. Κι όταν είμαι σε σχέση θέλω να συνοδεύομαι στις πέντε υποχρεώσεις που μπορεί να μου προκύψουν.
Θέλω ο άνθρωπος μου να μου κρατάει το χέρι και να μην υπάρχει συγκεκριμένος λόγος για να μου σκάσει ένα πεταχτό φιλί. Δεν θεωρώ απαραίτητο σε ένα ζευγάρι να κάνει έρωτα το βράδυ και θα μου άρεσε να ανοίξει ξαφνικά η πόρτα του μπάνιου και να θελήσεις να μοιραστείς τη μπανιέρα μαζί μου.
Στην ερώτηση τι έχω, δε θα απαντήσω αμέσως. Χρειάζεται επιμονή και υπομονή για να γίνει το πεισματικό μου τίποτα, κάτι. Και ναι, την θέλω την τρυφερότητα, ακόμη κι αν ψευτοθυμωμένα την αποδιώχνω κάποιες φορές.
Ξαφνιάστηκες; Σου φαίνεται λες και μιλώ για άλλον άνθρωπο;
Το κατανοώ. Δεν τα ήξερες. Δεν τα πρόσεξες… Δεν προσπάθησες καν να τα μάθεις.
Δε θα πω πως δε μ’αγάπησες. Δε θα γίνω άλλο σκληρή μαζί σου.
Θα πω μόνο πως βολεύτηκες και δεν προσπάθησες παραπάνω.
Αλλά τους ανθρώπους που θέλουμε στη ζωή μας δεν πρέπει να τους θεωρούμε δεδομένους. Δεν πρέπει να τους αγνοούμε πιστεύοντας ότι δεν έχουν ανάγκη.
Μάντεψε! Έχουν και μάλιστα πολλές. Κι ας μη μιλούν. Κι ας περιμένουν να το καταλάβει ο άλλος από μόνος του. Να ενδιαφερθεί να το σκεφτεί!
Φεύγεις με παράπονο.
Με θεωρείς σκληρή που αποφάσισα αυτό το χωρισμό. Κι ίσως και να είμαι.
Αλλά μια σχέση δεν ήταν κι ούτε πρέπει να είναι ποτέ αυτοσκοπός. Δεν έχει νόημα να σε έχω αν δε μου κάνεις. Δεν έχει νόημα να τρώω το χρόνο και των δυο μας στερώντας μας κάτι που θα μας αξίζει.
Γι’αυτό τη δύσκολη απόφαση την πήρα εγώ. Κι εσύ τη δέχτηκες, μια και δεν είχες περιθώρια να κάνεις κάτι άλλο. Δε σου άφησα περιθώρια…
Πριν κλείσεις την πόρτα, λοιπόν, αφήνοντας πίσω αυτό που ζήσαμε, όπως κι αν ήταν, κράτα ένα μάθημα κι από μένα. Και δε χρειάζεται να κρατήσεις τίποτα άλλο. Μήτε φωτογραφίες, μήτε αναμνήσεις. Δε με συγκινούν.
Τους ανθρώπους της ζωής σου φρόντισε να τους μάθεις. Με το δύσκολο και τον εύκολο τρόπο, με την υπομονή και την επιμονή, το γέλιο και το δάκρυ, τον καυγά και το διάλογο. Μάθε τους καλά. Ξετίναξε τις σκονισμένες γωνιές τους και νιώσε τους. Κατάλαβε τις ανασφάλειες, τους φόβους και τα όνειρα τους. Αναγνώρισε τις επιθυμίες τους και κάνε το έδαφος πρόσφορο να σου ανοιχτούν. Δώσε τους χώρο να απλώσουν την ύπαρξη τους και γίνε εξερευνητής να την ανακαλύψεις.
Αλλιώτικα, κάθε φορά μια βαλίτσα θα βάζει τέλος σε λάθη και παραλείψεις. Σε αδιαφορίες και υπερβολικές σιγουριές.
Μάθε τους και μόνο τότε θα μπορέσεις να πεις με βεβαιότητα πως τους αγαπάς αληθινά…
Μόνο τότε…
Τώρα κλείσε σε παρακαλώ την πόρτα. Δίχως θυμό. Κλείσε την απαλά και φύγε γιατί έχω να ετοιμαστώ.
Έχω ραντεβού με την επόμενη μέρα κι ό,τι εκείνη αποφασίσει να φέρει.

Πηγή

Διαβάστηκε εδώ: www.anapnoes.gr