Αρχείο

All posts for the month Νοέμβριος 2015

Αλβανίδα φωτογράφος δίνει ζωή σε διάσημους πίνακες ζωγραφικής χρησιμοποιώντας παιδιά με σύνδρομο Down

Published Νοέμβριος 30, 2015 by sofiaathanasiadou

11223501_939303856122804_8340346909787237359_n

Η Αλβανίδα φωτογράφος Soela Zani δίνει νέα πνοή σε κλασικούς πίνακες ζωγραφικής αναδημιουργώντας τους με τη βοήθεια παιδιών με σύνδρομο down

12234921_939303966122793_3290835339335791063_n

10996350_939304199456103_2178901091622104184_n

12187648_939304209456102_5283497637524360689_n

12190991_939303852789471_187525506816857738_n

12191944_939303486122841_2038732421869813127_n

12193505_939303549456168_7465943866288076217_n

12193698_939303962789460_8295716649576359585_n

12193705_939304072789449_2044364485454489387_n

12193884_939304122789444_817968260563486915_n

12195837_939303866122803_7425973418335095632_n

12195961_939303956122794_728793437173300755_n

12196277_939304089456114_8117375253290196849_n

12219549_939303526122837_6019981146997032171_n

Διαβάστηκε εδώ:down-syndrome.gr

Advertisements

«Ο άνθρωπος που θα σ” αγαπήσει, δε θα μοιάζει με κανέναν»

Published Νοέμβριος 30, 2015 by sofiaathanasiadou

photo_5448_850478

Δεν τον ξέρεις. Δε σε ξέρει ούτε αυτός. Δεν τον ψάχνεις, ούτε βιάζεται να σε βρει. Δε σε φαντάζεται, δεν ξέρεις αν είναι όμορφος ή άσχημος, δε γνωρίζεις αν μοιάζει με όσα έχεις ονειρευτεί. Ούτε σε νοιάζει να μάθεις ακόμα. Φτάνει που ξέρεις πως είναι κάπου εκεί έξω.

Ο άνθρωπος που θα σε αγαπήσει βγαίνει, πίνει, περνάει καλά και τραβάει τα ζόρια του, όπως όλοι. Γυρίζει εδώ κι εκεί, γελάει πολύ και δεν έχει ιδέα τι τον περιμένει. Δεν ξέρεις αν θα τον βρεις ή αν θα σε βρει αυτός. Πάντως θα βρεθείτε, και η σκέψη αυτή σε ησυχάζει και σε κάνει να χαμογελάς.

Όταν τον πρωτοδείς όλα θα βγάλουν νόημα· θα καταλάβεις, θα καταλάβει κι αυτός. Δε θα σταματήσει η καρδιά σου, ούτε θα κοπούν τα γόνατά σου όπως στις ταινίες. Ο κόσμος όμως για λίγα λεπτά θα χάσει το ρυθμό του, κι εκεί, στο «Χαίρω πολύ», θα καταλάβεις γιατί δεν ένιωσες έτσι με κανέναν άλλον. Γιατί το βλέμμα του θα σου τα πει όλα, πριν καν ανταλλάξετε ονόματα.

Ο άνθρωπος αυτός δε θα σε ερωτευτεί επειδή δεν έχεις ψεγάδια. Θα σε ερωτευτεί ακριβώς γι αυτά. Δε θα λέει μεγάλα λόγια, θα κάνει όμως μεγάλες πράξεις. Κι όσο δύσπιστα κι αν τον κοιτάζεις στην αρχή, αυτός θα βρίσκει πάντα τρόπους να σε εκπλήσσει ευχάριστα, ακόμα κι όταν η αρχή σας θα αποτελεί πια μακρινό παρελθόν.

Μπορεί να μην είναι τελικά όσο ρομαντικός τον φαντάστηκες, μπορεί ακόμα και να δυσκολεύεται να καταλάβει τον τρόπο που σκέφτεσαι, αλλά θα προσπαθεί. Και θα σου δείξει όσα απέτυχαν να σου δείξουν οι άλλοι. Θα σε κάνει να πιστέψεις πως ο κόσμος είναι τυχερός που σ” έχει, κι αυτό θα είναι το σημαντικότερό του επίτευγμα.

Θα πηγαίνετε βόλτες στη θάλασσα, θα σου γκρινιάζει για τη δουλειά του, θα τον νευριάζεις, θα βλέπετε ταινίες, θα τρώτε παγωτό μέχρι να πονέσει η κοιλιά σας, θα γελάτε μέχρι δακρύων, θα μαλώνετε και θα τα ξαναβρίσκετε με την ίδια ένταση. Θα του πεις πράγματα που δεν έχεις πει σε κανέναν, θα χαίρεται με τον ενθουσιασμό σου, δε θα σε ανταγωνίζεται. Δε θα κοροϊδεύει τα παράλογα όνειρά σου αλλά θα επιδιώκει να αποτελεί μέρος τους. Θα είσαστε κολλητοί, εραστές και σύντροφοι και θα σου μάθει πως τα δύσκολα είναι πιο εύκολα όταν στο τιμόνι της σχέσης βρίσκονται δύο.

Θα σε αγκαλιάσει όταν ο εγωισμός σου θα είναι πληγωμένος και παρόλα αυτά θα καταφέρει να σου δείξει πως τα σπασμένα κομμάτια κολλάνε με λίγη υπομονή, κόντρα σε όσα σου έχει διδάξει η κοινή λογική. Όταν σε γνωρίσει ίσως κοιτάζεις τον κόσμο με φόβο, ίσως ο κυνισμός σου δε σε αφήνει να αφεθείς, όμως τίποτα από αυτά δε θα τον κάνει να φύγει.  Ο άνθρωπος αυτός θα σου αλλάξει την κοσμοθεωρία, γιατί θα ξέρει να παλεύει.

Κι εσύ θα τον αγαπήσεις πιο πολύ απ’ όλους, γιατί θα σε κάνει να βιώσεις πράγματα που δεν έχεις ξαναζήσει. Θα τον αφήνεις να είναι ένα βήμα μπροστά σου και θα καμαρώνεις που είναι δικός σου. Θα τον αγαπήσεις περισσότερο απ’ όλους, επειδή θα ξέρεις πως οι προηγούμενοι αγάπησαν σε σένα έναν εαυτό ολόκληρο, ρομαντικό κι αυθόρμητο· αυτός όμως θα σε αγαπήσει για τις γρατσουνιές σου, σε μια περίοδο που ίσως δεν θα χαρακτήριζες τον ψυχισμό σου αξιαγάπητο.

Κι όταν μαλώνετε δε θα σε αφήνει να φεύγεις, ούτε θα τον τρομάζουν τα αψυχολόγητα ξεσπάσματά σου. Θα σε βάζει στη θέση σου και θα σε κρατάει τυρρανικά δίπλα του μέχρι να το λύσετε, επειδή θα θεωρεί λογικό πως οι άνθρωποι δεν συναντιούνται για να τα παρατάνε στην πρώτη δυσκολία. Επειδή θα ξέρει πως όταν κάτι χαλάει δεν το πετάς, αλλά το φτιάχνεις· ακριβώς όπως μας έμαθαν οι γιαγιάδες μας.

Θα σου μάθει πως ασφάλεια δε σημαίνει απαραίτητα βαρεμάρα, πως το πάθος αλλάζει μορφές, αλλά δεν εξαφανίζεται, πως οι αγάπες δεν πονάνε μόνο, αλλά δίνουν και φτερά. Κι όταν δεν είσαι εκεί, θα φέρεται λες και είσαι. Επειδή δε θα χρειάζεται να κρυφτεί, ούτε θα φοβάται να είναι ο εαυτός του. Όλα θα έρθουν τόσο φυσικά που δε θα έχει αναγκαστεί να προσποιηθεί στιγμή.

Ο άνθρωπος που θα σε αγαπήσει δε θα σε αντιμετωπίζει σαν εναλλακτική, αλλά σαν τη μόνη επιλογή· να μη σε επιλέξει μόνο την ημέρα που θα σε ερωτευτεί, αλλά να σε επιλέγει κάθε μέρα. Να του δίνεις φτερά για να πετάει μακριά σου, κι αυτός να μένει δίπλα σου επειδή γι’ αυτόν η λέξη «σπίτι» δεν θα αναφέρεται πια σε τοίχους, αλλά στον άνθρωπο που τον αγαπάει, σε σένα. Ο άνθρωπος αυτός φρόντισε να μη μοιάζει σε κανέναν.

Επιμέλεια Κειμένου Φρόσως Μαγκαφοπούλου: Κατερίνα Κεχαγιά

pillowfights

Πράγματα που πρέπει να λέτε στο παιδί σας

Published Νοέμβριος 30, 2015 by sofiaathanasiadou

kid

Σε έναν κόσμο που τα όχι είναι περισσότερα από τα ναι είναι σημαντικό να αναθρέψετε τα παιδιά σας με τέτοιο τρόπο ώστε να μην αισθάνονται ότι η αρνητικότητα έχει μεγαλύτερη αξία από την θετικότητα.

Τα ενθαρρυντικά λόγια μπορούν να έχουν πραγματικά καλή επίδραση στους μικρούς μας φίλους όσο μεγαλώνουν. Επομένως είναι σημαντικό να χρησιμοποιείτε φράσεις που θα τους κάνουν να αισθάνονται καλά με τους εαυτούς του και να τις θυμηθούν μια δύσκολη στιγμή στο μέλλον. Εδώ είναι 54 ενθαρρυντικά πράγματα που πρέπει να λέτε στα παιδιά σας σε καθημερινή βάση.

  1. Με κάνεις περήφανη.
  2. Τα λόγια σου έχουν σπουδαίο νόημα.
  3. Έχεις πολύ καλές ιδέες.
  4. Το λατρεύω που είμαι η μαμά σου.
  5. Δεν χρειάζεται να είσαι τέλειος για να γίνεις σημαντικός.
  6. Η γνώμη σου έχει σημασία.
  7. Είσαι σημαντικός/η για εμένα.
  8. Σε αγαπώ.
  9. Πιστεύω σε σένα.
  10. Αυτή η οικογένεια δεν θα ήταν ίδια χωρίς εσένα.
  11. Είσαι πολύτιμος/η.
  12. Μπορείς να λες όχι.
  13. Μπορείς να λες ναι.
  14. Ξέρω ότι έκανες το καλύτερο.
  15. Είχες δίκιο.
  16. Σ’ αγαπώ γι΄αυτό που είσαι.
  17. Μπορούμε να το προσπαθήσουμε μαζί.
  18. Με βοηθάς πολύ.
  19. Το αξίζεις.
  20. Με κάνεις χαρούμενη.
  21. Αγαπώ τη δημιουργικότητά σου.
  22. Μη φοβάσαι να είσαι ο εαυτός σου.
  23. Μπορείς να κάνεις τη διαφορά
  24. Μου αρέσει πολύ να περνάμε τον χρόνο μας μαζί.
  25. Είναι καλό να είσαι περίεργος.
  26. Λατρεύω τον τρόπο που διηγείσαι ιστορίες.
  27. Αυτό που έκανες ήταν υπέροχο.
  28. Σε θαυμάζω.
  29. Αυτή είναι μια πολύ καλή ερώτηση.
  30. Οι φίλοι σου είναι πολύ τυχεροί που σε έχουν.
  31. Σε εμπιστεύομαι.
  32. Αυτή ήταν μια πολύ καλή επιλογή.
  33. Όταν σε βλέπω ευτυχισμένο με κάνεις ευτυχισμένο.
  34. Μαθαίνω νέα πράγματα μαζί σου κάθε μέρα.
  35. Με κάνεις καλύτερη.
  36. Είσαι καλό παιδί.
  37. Σε ευχαριστώ που είσαι ο εαυτός σου.
  38. Είμαι τόσο χαρούμενη όταν είμαστε μαζί.
  39. Είσαι πολύ όμορφος/η.
  40. Σε καταλαβαίνω.
  41. Το να σε βλέπω να μεγαλώνεις, είναι υπέροχο.
  42. Ήσουν πραγματικά γενναίος/γενναία.
  43. Σε συγχωρώ.
  44. Σε εκτιμώ.
  45. Όλοι κάνουμε λάθη.
  46. Ναι κι εγώ.
  47. Είσαι πολύ καλός σε αυτό!
  48. Μπορείτε να δοκιμάσεις και πάλι αύριο.
  49. Κανένας δεν είναι τέλειος.
  50. Δεν γίνεται να τους συμπαθούμε όλους, και αυτό είναι αποδεκτό.
  51. Έκανες πολύ καλά που έπραξες έτσι.
  52. Ακούω.
  53. Είσαι όμορφος/η μέσα και έξω.
  54. Γεμίζεις την καρδιά και τη ζωή μου.

Πηγή: baby.gr

Παρίσι: Γέμισε από παπούτσια η πλατεία Δημοκρατίας

Published Νοέμβριος 30, 2015 by sofiaathanasiadou

115167-256411

Εν όψει της Συνόδου για το κλίμα, χιλιάδες Παριζιάνοι αψήφισαν δύο εβδομάδες μετά τα τρομοκρατικά χτυπήματα της 13ης Νοεμβρίου τον φόβο και πήγαν στην πλατεία Δημοκρατίας, την οποία και γέμισαν με παπούτσια.

Με αυτό τον τρόπο οι κάτοικοι της γαλλικής πρωτεύουσας έδειξαν την αντίδρασή τους στην κλιματική αλλαγή με αφορμή τη Σύνοδο που πραγματοποιείται τη Δευτέρα στο Παρίσι.

Σημειώνεται ότι εξαιτίας των τρομοκρατικών επιθέσεων, στα μέτρα ασφαλείας που έχει υιοθετήσει η γαλλική κυβέρνηση συμπεριλαμβάνεται και η απαγόρευση της διεξαγωγής των πορειών για το κλίμα, που είχαν προγραμματιστεί αυτό το σαββατοκύριακο, αλλά και για τις 12 Δεκεμβρίου.

Οι ακτιβιστές όμως βρήκαν εναλλακτικούς τρόπους διαμαρτυρίας. Για παράδειγμα, τη συμμαχία 130 οργανισμών που κάλυψε την Πλατεία Δημοκρατίας με παπούτσια, συμβολίζοντας όλους εκείνους που ήθελαν να μετάσχουν στις πορείες.

115167-256416

Ήδη έχουν επιστρατευτεί 2.800 αστυνομικούς, έξω από τους χώρους στους οποίους θα γίνουν οι εργασίες της Συνόδου. Επιπλέον, 8.000 άτομα θα ενισχύσουν τα εξωτερικά σύνορα της Γαλλίας κατά τη διάρκειά της. Συνολικά, θα χρησιμοποιηθούν 120.000 αστυνομικοί, χωροφύλακες και στρατιώτες, σύμφωνα με τον υπουργό Εσωτερικών της Γαλλίας. Επιπλέον, όπως και σε κάθε Διάσκεψη των Μερών, οι δυνάμεις ασφαλείας του ΟΗΕ θα αναλάβουν τη φύλαξη της «Μπλε ζώνης», του χώρου διαπραγματεύσεων στον οποίο έχουν πρόσβαση μόνο όσοι διαθέτουν την ειδική διαπίστευση των Ηνωμένων Εθνών.

Κατά τα άλλα, οι διοργανωτές της συνόδου, εκτιμούν ότι θα μετάσχουν 40.000 άτομα και πως θα είναι η μεγαλύτερη Διάσκεψη των Μερών, όπως ονομάζεται. Συνήθως μετέχουν περίπου 10.000 άτομα στην ετήσια σύνοδο του ΟΗΕ για το κλίμα. Η προηγούμενη μεγαλύτερη ήταν εκείνη του 2009, στην Κοπεγχάγη, με περίπου 27.000 συμμετέχοντες. Η αυξημένη παρουσία φέτος αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό στο γεγονός ότι έχει ενταθεί η ανησυχία για την υπερθέρμανση του πλανήτη.

Μέχρι τώρα, 150 πρόεδροι χωρών, πρωθυπουργοί, όπως και βασιλείς ή πρίγκιπες, έχουν δηλώσει ότι θα παραβρεθούν και θα κάνουν τρίλεπτες τοποθετήσεις τη Δευτέρα. Μόλις αυτοί αποχωρήσουν, θα αναλάβουν οι γραφειοκράτες και διπλωμάτες, που τις επόμενες εβδομάδες θα προσπαθήσουν να καταλήξουν σε συμφωνία, έως τις 11 Δεκεμβρίου.

115167-256412

Μάλιστα, σε μια προσπάθεια να ελαχιστοποιηθεί το το ενεργειακό αποτύπωμα της Συνόδου, οι διοργανωτές ζητούν από τους μετέχοντες να χρησιμοποιούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς, παρέχοντας δωρεάν μετακινήσεις. Αυτό έχει συνολικό κόστος 79,5 εκατ. ευρώ.

Πηγή: www.athensvoice.gr

Η φτωχή καμαριέρα που μέσα σε λίγους μήνες έγινε «Γυναίκα της Χρονιάς»

Published Νοέμβριος 30, 2015 by sofiaathanasiadou

upl5659e63674766

Μια φτωχή οικιακή βοηθός ανακηρύχθηκε ως μία από τις «πιο σημαντικές γυναίκες» του κόσμου. Και να φανταστείτε πως ήθελε απλά να δείξει στη μαμά της τον έξω κόσμο!

Μια 27χρονη οικιακή βοηθός από το Χονγκ Κονγκ, ανακηρύχθηκε ως μία από τις «πιο σημαντικές γυναίκες» του κόσμου! Και το κατάφερε μέσω της φωτογραφίας…

Μετά από 10 χρόνια εργασίας ως καμαριέρα στο Χονγκ Κονγκ, η φωτογράφος Xyza Cruz Bacani διακρίθηκε ως μια από τις 100 γυναίκες της χρονιάς για το 2015 από το BBC.

Μέχρι τον περασμένο Μάρτιο ήταν απλά μια καμαριέρα

«Μέχρι το Μάρτιο του 2015, συνήθιζα να ξυπνάω νωρίς, να καθαρίζω το σπίτι πριν ξυπνήσει το αφεντικό μου, να προετοιμάζω το πρωινό και στη συνέχεια πίνω τον καφέ μου» λέει η 27χρονη. «Το υπόλοιπο της ημέρας το περνούσα με τα παιδιά και κάνοντας θελήματα».

Η Bacani ξεκίνησε να ασχολείται με τη φωτογραφία στα τέλη του 2009, επειδή ήθελε να δώσει στη μητέρα της την ευκαιρία να δει τον κόσμο μέσα από τα μάτια της.

«Ξεκίνησα να βγάζω φωτογραφίες, γιατί ήθελα να δείξω πώς ζουν οι οικιακές βοηθοί, αλλά κυρίως λόγω της μητέρας μου. Εκείνη δεν βγαίνει ποτέ έξω και δουλεύει συνεχώς», λέει. «Έγινα το βλέμμα της στον έξω κόσμο». 

«Η φωτογραφία με απελευθέρωσε»

«Όταν άρχισα να ασχολούμαι με τη φωτογραφία ένιωσα ελεύθερη. Υπάρχει ένα κακό στίγμα για τις οικιακές βοηθούς. Η κοινωνία δεν σε έχει σε υπόληψη. Μέσα από τη φωτογραφία, ένιωσα ότι απαλλάχτηκα από το συγκεκριμένο στίγμα».

«Ημουν πεισματάρα»

Θυμάμαι την πρώτη φορά που είπα στη μητέρα μου ότι ήθελα να αγοράσω μια κάμερα. «Η φωτογραφία είναι μόνο για τους πλούσιους ανθρώπους» μου είπε. Πράγματι, οι κάμερες είναι ακριβές. Όταν είσαι φτωχός, η ανάγκη να επιβιώσεις είναι μεγαλύτερη από την ανάγκη να δημιουργήσεις τέχνη. Αλλά ήμουν πεισματάρα και αγόρασα την πρώτη μου φωτογραφική μηχανή, τον Δεκέμβριο του 2009, με χρήματα που δανείστηκα από το αφεντικό μου. Μου κόστισε όσο οι μισθοί 2 μηνών.

Το 2014, η Bacani, η οποία ήταν απολύτως αυτοδίδακτη, έκανε αίτηση για υποτροφία από το Magnum Foundation Human Rights Fellowship, το οποίο χρηματοδοτεί μαθήματα φωτογραφίας έξι εβδομάδων στη Νέα Υόρκη. Τον Μάρτιο του 2015, έγινε δεκτή και το καλοκαίρι που μας πέρασε πήγε στη Νέα Υόρκη μαζί με άλλους πέντε φωτογράφους από όλο τον κόσμο.

Ο έντονος και σοκαριστικός κόσμος της

Οι φωτογραφίες που τραβάει Bacani είναι έντονες και μερικές φορές σοκαριστικές. Την απασχολούν τα θέματα της ζωής των οικιακών βοηθών, τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Χονγκ Κονγκ, και τα θέματα που αφορούν την εμπορία ανθρώπων.

Στις 15 Νοεμβρίου, το BBC συμπεριέλαβε την Bacani στις «100 γυναίκες της χρονιάς για το 2015», μια λίστα που περιλαμβάνει συνήθως προνομιακές γυναίκες που έχουν την πολυτέλεια να οραματίζονται.

Παρ ‘όλα αυτά η Bacani λέει ότι ακόμα και τώρα σήμερα νιώθει ότι δεν έχει κάνει αρκετά:

«Ποτέ δεν μου άρεσαν οι φωτογραφίες μου! Απλά δουλεύω! Ίσως λόγω της προηγούμενης δουλειάς μου ως οικιακή βοηθός. Απλά δουλεύω».

upl5659e654f1a7b

upl5659e6221b0d5

upl5659e8f76b45b

upl5659e61a70d85

Πηγή:www.thetoc.gr

Παιδί χωρισμένων γονιών

Published Νοέμβριος 30, 2015 by sofiaathanasiadou

machi-gia-ta-paidia-ton-chorismenon-gonion

Είμαι η μέλλουσα μαμά Χ. και αποφάσισα να μοιραστώ σκέψεις που ως τώρα βαθιά κρυμμένες είχα μέσα μου.

Η μαμά μου ήταν και παραμένει μια εκπληκτική γυναίκα, φιλόδοξη και αγωνίστρια που δεν φοβόταν να θυσιαστεί για την οικογένειά της, μοναδικά αλτρουίστρια με όλους τους ανθρώπους γύρω της, αθώα σε βαθμό που πολλές φορές να χαρακτηρίζεται αφελής… Χαμογελαστή και αισιόδοξη προς την ζωή, η ψυχή της παρέας. ένας άνθρωπος που αγαπιέται από όλους όπου και αν πάει.

Ο πατέρας μου ήταν και παραμένει ένας άντρας στρυφνός, μουτρόζος και ολιγαρκής. Ποτέ δεν θυσίασε τη δική του βολή για να προσφέρει κάτι στην οικογένειά του, ακόμα και όταν εγώ όντας στην εφηβική ηλικία έπαψα να χωράω στο παιδικό μου κρεβάτι, εκείνον δεν τον πείραξε, ούτε και όταν η μαμά μου έπιασε δεύτερη δουλειά για να καταφέρει να μου εξασφαλίσει ένα καινούριο παιδικό. Στις παρέες πάντα αντιπαθής από τον τρόπο που προσπαθούσε να φανεί και αντί αυτού φανέρωνε τα απωθημένα του!

Καυγάδες στο σπίτι ποτέ δεν είχαμε, μόνο γκρίνια από την πλευρά του πατέρα μου. Από τα 8 μου χρόνια θυμάμαι την μανούλα μου να μου λέει πως θέλει διαζύγιο.. Μόνο όταν έφτασα δεκατεσσάρων την κατάλαβα.. Περίμενε να της δώσω το πράσινο φως και της το έδωσα με την ευχή μου, ήξερα ότι μαραζώνει. “Ήξερα κάποια από τα καμώματα του πατέρα μου απέναντί της, κάποια άλλα τα έμαθα πολύ αργότερα..

Πέρασαν ημέρες με κλάματα, νύχτες με παρακάλια.. Απογεύματα με συζητήσεις και αναλύσεις..

Όλα όσα αναφέρω παραπάνω είναι για να σας δώσω μια εικόνα, ουδέποτε αρνήθηκα πως αγαπάω τον πατέρα μου. Ο χρόνος και η ωρίμανσή μου με βοήθησαν να αναλύω βαθύτερα την ψυχοσύνθεση των ανθρώπων και να δικαιολογώ ως κάποιον βαθμό τις συμπεριφορές τους. Έτσι κατάφερα να χτίσω μια ισορροπημένη σχέση με τον μπαμπά μου η οποία στηρίζεται καθαρά στην βιολογία μας και στην εξ αίματος πηγαία σχέση μας. Μιλάμε 2-3 φορές στο τηλέφωνο εβδομαδιαίως, βλεπόμαστε 1 φορά την εβδομάδα για έναν καφέ, 1 φαγητό στο δίμηνο και σχεδόν όλες τις μεγάλες εορτές και γενέθλια που τις περνάμε όλοι μαζί. Όμως δεν είναι ο άνθρωπος στον οποίο θα στηριχτώ για κάτι μικρό ή μεγάλο στη ζωή μου. Δεν πρόκειται να ζητήσω τη βοήθεια ή τη συμβουλή του ή και την γνώμη του ακόμα. Όταν χαλάει το αμάξι μου, παίρνω ταξί αντί να του ζητήσω να με πετάξει αυτός στη δουλειά, άλλωστε ποτέ δεν με πήγε κάπου ούτε ως παιδί, ούτε στην πενθήμερη όταν όλες μου οι φίλες κατέφθαναν με τα αυτοκίνητα των μπαμπάδων τους. Ούτε όταν ορκιζόμουν για το πτυχίο μου δεν του ζήτησα να παρευρεθεί, αφού ποτέ δεν είχε έρθει σε σχολική γιορτή, σε βαθμούς, σε παρέλαση… Δεν θυμώνω, αλλά έτσι έμαθα κοντά και μακρυά του, να μην ζητάω και παράλληλα να μην περιμένω τίποτα.

Σήμερα και οι δύο από τους γονείς μου έχουν φτιάξει τις ζωές τους τις προσωπικές, διατηρώντας μια αδελφική σχέση μεταξύ τους. Μιλάνε συχνά στο τηλέφωνο, βρίσκονται όλοι μαζί για φαγητό ή καφέ, πάνε επίσκεψη ο ένας στον άλλο. Χαίρομαι που είναι και οι δύο καλά.. όμως κάτι με ξενίζει μέσα μου και ενώ τις μισές φορές αδιαφορώ, τις άλλες μισές αναρωτιέμαι γιατί είμαι υποχρεωμένη να ανέχομαι 2 ανθρώπους οι οποίοι μου είναι παντελώς ξένοι και αδιάφοροι. Γιατί να μην μπορώ να καθίσω σε ένα τραπέζι με τους γονείς μου, αλλά πρέπει να κάθομαι με τους γονείς μου και δύο ξένους. Δύο ξένοι οι οποίοι θα εκφράσουν την άποψή τους για καθετί που αφορά τη δική μου οικογένεια και μόνο, οι οποίοι θα προσπαθήσουν να κρίνουν τις επιλογές μου, οι οποίοι έχουν την απαίτηση να τους θεωρώ οικογένεια…

Σε λίγο καιρό παντρεύομαι και από μήνες πριν σκέφτομαι γιατί στο γαμήλιο τραπέζι μου θα πρέπει να κάθονται 2 παρείσακτοι; Πώς θα τους συστήσω; Γιατί πρέπει η χαρά μου να διαρρέει από την οικογένεια των τριών που ημασταν κάποτε; Η μητέρα μου προχθές μιλώντας στον σύντροφό της αποκάλεσε τον άντρα μου γαμπρό του.. το μωρό μου εγγονό του… Μου ήρθε να ουρλιάξω, από πού και ως πού; Η σύντροφος του πατέρα μου όταν της ανακοινώθηκε η εγκυμοσύνη παρεξηγήθηκε γιατί ήταν στη δεύτερη κλίμακα ανθρώπων που το έμαθαν, από που κι ως που; Αν τα παιδιά πάνε πακέτο με τους γονείς τους κι άντε ένα δυο αδέρφια, εγώ πάω πακέτο με 2 γονείς, δύο συντρόφους τους, 1 παιδάκι από τον πρώτο γάμο της συντρόφου και την αδερφή της…

Ο πατέρας μου έχει βρει μια γυναικούλα απαίδευτη και άξεστη και φοβούμενος μην την χάσει κ αυτήν και μείνει μόνος του έχει αλλάξει γραμμή καθώς δεν καταλαβαίνει πως η μόνη οικογένεια που έχει στον κόσμο είμαι εγώ…. Θέλει να στείλει χρήματα στην μάνα της στο εξωτερικό η κυρία; Ok.. Θέλει να στείλει την κορούλα της στη γιαγιά με εισιτήρια που κοστίζουν 400 Ευρώ; Ok… όμως ξεχνάει οτι κι ο πατέρας μου έχει μια κόρη που παντρεύεται και σε λίγο γεννάει.. Προσφέρθηκαν να μας κάνουν δώρο το καρότσι του μωρού κι όταν έμαθε πως κοστίζει 400 Ευρώ, κουβέντα ξανά.. Ανάγκη δεν έχω τη βοήθεια κανενός, αλλά είναι άδικο.

Δεν μπορώ να κάνω ή να πω κάτι, παρά μόνο προσπαθώ να αποφεύγω τις μεταξύ τους μαζώξεις.

Αυτό που θέλω πραγματικά να πω είναι πως όσο χαρούμενη κι αν είμαι που οι γονείς μου ξαναέφτιαξαν τις ζωές τους, ένα κομμάτι μέσα μου ποτέ δεν θα αποδεχτεί την διάλυση της οικογένειας, ούτε και τους ξένους που μου επέβαλλαν να ανέχομαι. Άλλες φορές καταφέρνω να κρύψω τα συναισθήματά μου και άλλες η φάτσα μου με “δίνει” απροκάλυπτα (κάτι που καθόλου δεν με πειράζει!)

Εύχομαι να καταφέρω να δώσω στο μωρό μου μια ζεστή και δεμένη οικογένεια για πάντα, για την οποία θα είναι περήφανος.. Να του δώσω αγάπη, καθοδήγηση και στοργή… Ξέρω πως ο άντρας που έχω στο πλευρό μου και λατρεύω, αυτός που είναι για μένα φίλος, σύντροφος, αδερφός και πατέρας θα είναι ο καλύτερος μπαμπάς στον κόσμο!

Ακόμα κι έτσι τους ευχαριστώ γιατί μου δείξανε το λάθος και το σωστό και όταν έρθει η ώρα ξέρω πως θα πρέπει να σταθώ στο μωρό μου!

Πηγή: www.eimaimama.gr

Φροντίζω τον εαυτό μου…

Published Νοέμβριος 30, 2015 by sofiaathanasiadou
shutterstock_160939997-680x453
Όταν γίνεσαι μάνα, σιγά σιγά αλλάζει ο τρόπος ζωής σου. Μπαίνουν άλλες προτεραιότητες, αυτές του/των παιδιού/ών σου πρώτα. Και ναι, μπορεί να έγινες μητέρα συνειδητά με χαρά και προσμονή, μπορεί να έγινες μητέρα λίγο απο τύχη λίγο από επιπόλαιες επιλογές, αλλά η διαφορά είναι μικρή όσον αφορά το γεγονός ότι τα παιδιά περιμένουν απο την μητέρα πρωτίστως τον κόσμο όλο!
Μεγάλο βάρος για τους γονείς που είναι υπεύθυνοι και νιώθουν συνεχώς το άγχος του «τώρα αυτό που κάνω είναι σωστό, είναι επαρκές, μήπως θα του αφήσω ψυχικά τραύματα;», κι άλλες τέτοιες αγωνίες…
Χαλαρώστε!!! Η καθημερινότητα είναι κουραστική, η υπομονή εξαντλείται αρκετές φορές, το καμπανάκι χτυπάει, ακούστε το και πάρτε μια βαθιά ανάσα! Και δυο και τρεις. 
Είναι σημαντικό για το παιδί να βλέπει τους γονείς του ήρεμους να μπορούν να χειρίζονται δυσκολίες. Πώς θα γίνει αυτό όταν ο ίδιος ο γονέας έχει φτάσει ή ξεπεράσει τα όρια της αντοχής του;
Με έναν τρόπο μόνο: Να αρχίσει να φροντίζει τον εαυτό του. 
Μα πώς; Οι δουλειές στο σπίτι δεν τελειώνουν ποτέ, οι εξωτερικές εργασίες το ίδιο, το καθημερινό μαγείρεμα και συγύρισμα απαιτεί χρόνο κι ενέργεια, αν τα παιδιά πανε σχολείο χρειάζονται οργάνωση στο διάβασμά τους, και οι εξωσχολικές δραστηριότητες επίσης τρώνε χρόνο με το πήγαινε έλα. Πώς θα φροντίσει λοιπόν ο γονέας τον εαυτό του;!!!

Είναι απλό και καθόλου εγωιστικό. Θα διεκδικήσει χρόνο! Είτε είναι μετά τον βραδινό ύπνο των παιδιών είτε το μεσημέρι που χαλαρώνουν τα παιδιά. Διαφορετικά, μπορεί να κανονιστεί μια φορά τη βδομάδα ή κάθε 15 τα παιδιά να πηγαίνουν κάπου (σε γιαγιάδες/παπούδες, σε συγγενείς, κουμπάρους) και να μένουν οι γονείς μόνοι να αφιερώνουν χρόνο στον εαυτό τους και στη σχέση τους. Εναλλακτικά, αν δεν υπάρχουν άτομα να κρατήσουν τα παιδιά, μπορεί ένας γονέας κάθε φορά να αναλαμβάνει τη φροντίδα τους εξολοκλήρου για μια μέρα στο σπίτι ή πηγαίνοντας τα μια σύντομη εκδρομή/βόλτα.

Εκμεταλλευτείτε τον ελεύθερο χρόνο σας όχι για δουλειές του σπιτιού αλλά για να κάνετε κάτι που σας αναζωογονεί. Μπορεί να είναι μια περιποίηση ομορφιάς, μια βόλτα με φίλους, γυμναστική, χρόνος για διάβασμα, για καλλιτεχνικές ανησυχίες, για ψώνια, για έναν καφέ κι ένα γλυκό χωρίς το άγχος του ρολογιού. Ή απλά για να κοιμηθείτε δυο ώρες απερίσπαστα. Για οτιδήποτε δηλαδή έχετε στερηθεί και σας έχει λήψει κατά τα τελευταία χρόνια ανατροφής του/των παιδιού/ών σας.
Για ευτυχισμένα παιδιά χρειάζεται να είστε εσείς οι γονείς πρώτα ευτυχισμένοι! Το αξίζετε!