Αρχείο

All posts for the day 24 Οκτωβρίου 2015

Μια γυναίκα εξομολογείται: «Δεν είμαι κακή μαμά»

Published 24 Οκτωβρίου, 2015 by sofiaathanasiadou

i-feel-bad-mom21

από E.M.

Η μαμά-blogger Toni Hammer όταν ήταν μικρή έλεγε ότι δεν θα κάνει παιδιά. Απέκτησε, όμως, την Lillian και τoν Levi, οι οποίοι γεννήθηκαν με 355 ημέρες διαφορά μεταξύ τους, γιατί το σύμπαν έχει τρομακτική αίσθηση του χιούμορ! Έγραψε το παρακάτω κείμενο σε μία δύσκολη στιγμή της καθημερινότητάς της με τα παιδιά, όπως αυτές που όλες οι μαμάδες κάποια στιγμή βιώνουν, κυρίως για να θυμίσει τόσο στον εαυτό της όσο και σε εμάς ότι… είμαστε απλά φυσιολογικές.

Ήταν 7.30 το πρωί όταν η κόρη μου ήρθε και με ρώτησε «Μαμά είθαι καλά;»

Ο λόγος που με ρώτησε ήταν επειδή την στιγμή εκείνη είχα χυθεί στο πάτωμα του σαλονιού, στα κακά μου τα χάλια, και έκλαιγα πάνω από το 5ο φλιτζάνι καφέ. Στις επτά και μισή το πρωί. Την ίδια ώρα που άλλοι άνθρωποι ετοιμάζονται για να ξεκινήσουν τη μέρα τους, εγώ είχα ήδη βαρέσει καμπανάκι λήξης.

«Η μανούλα είναι λίγο λυπημένη, μωρό μου», της είπα.

«Γιατί μαμά;», με ρώτησε, χαϊδεύοντας απαλά την πλάτη μου με περισσότερη μητρική τρυφερότητα από όση εγώ θα μπορούσα να δείξω σε αντίστοιχη περίπτωση.

«Είμαι λυπημένη γιατί μου τελείωσε ο καφές.» Αυτό βρήκα εκείνη τη στιγμή να της πω.

Τι σκεφτόμουν πραγματικά; «Είμαι λυπημένη επειδή τελείωσα. Παρέδωσα τα όπλα. Δεν αντέχω άλλο να είμαι μαμά. Ήμουν, είμαι, και πάντα θα είμαι κακός γονιός. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα σωστά. Ό,τι κι αν κάνω είναι λάθος. Δεν αντέχω άλλο –και δεν με αντέχουν και οι υπόλοιποι στην οικογένεια. Είναι χάλια όλο αυτό. Εγώ είμαι χάλια.»

Ήμουν υπερβολική; Ναι.

Έλεγα αλήθεια; Μάλλον όχι.

Εκείνη την στιγμή, όμως, το ένιωθα σαν αλήθεια. Ένιωθα ότι ήμουν απαράδεκτη μαμά και είχα πολλά επιχειρήματα στο μυαλό μου που υποστήριζαν αυτόν τον φόβο.

  • Είναι τόσο άσχημο να κλαίω στο πάτωμα, μπροστά στα παιδιά μου. Πόσο τραυματικό να είναι αυτό για την ψυχούλα τους;
  • Είχα ήδη φωνάξει στον γιο μου περίπου 81 φορές εκείνο το πρωί, γιατί έχει τη μανία να σκαρφαλώνει στο τραπέζι της τραπεζαρίας.
  • Δεν ήμουν σίγουρη πόσες φορές ακόμα θα άντεχα να λέω «σταμάτα να χτυπάς τον αδερφό σου» μέχρι να απελπιστώ και να αφήσω το σπίτι μου να γίνει πεδίο μάχης.
  • Τα παιδιά μου τρώνε τα περισσότερα γεύματά τους σε στιλ «πικ νικ» μπροστά στην τηλεόραση, γιατί υπάρχουν μέρες που απλά δεν αντέχω άλλο τις μάχες στο τραπέζι για να καθίσουν και να φάνε σαν άνθρωποι.
  • Κλειδώνομαι στο μπάνιο κάθε 5 λεπτά για να πάρω βαθιές ανάσες, να προσποιηθώ ότι είμαι μόνη μου και λέω από μέσα μου ξόρκια ελπίζοντας να μεταφερθώ μαγικά στο πραγματικό μου σπίτι, γιατί αυτό το σπίτι που ζω τώρα μοιάζει με φρενοκομείο.
  • Τα παιδιά μου δεν τρώνε αρκετά φρούτα και λαχανικά.
  • Τρώνε πολύ junk.
  • Τα παιδιά μου βλέπουν πολλές ώρες τηλεόραση.
  • Δεν ξέρω πώς να πειθαρχήσω σωστά κανένα τους.
  • Δεν ξέρω τι να κάνω με το κάθε παιδί για να περάσει η μέρα.

(η λίστα αυτή θα μπορούσε να συνεχίζεται για πάντα…)

Εκείνο το πρωί ήμουν πεπεισμένη ότι είμαι η χειρότερη μαμά του κόσμου.

Το ίδιο βράδυ, ωστόσο, ενώ είχα βάλει σκούπα για να μαζέψω σχεδόν ένα ολόκληρο κουτί πατημένων δημητριακών, είχα μία σπάνια στιγμή διαύγειας.

Δεν είμαι τραγική μαμά.

Είμαι… φυσιολογική.

Όταν σταμάτησα να αυτομαστιγώνομαι με δάκρυα και φόβους και ενοχές, άρχισα να θυμάμαι άλλες ιστορίες μαμάδων που έχω διαβάσει ή ακούσει, περιστατικά από την ζωή φίλων μου με παιδιά και βιβλία που έχω διαβάσει (πριν έρθουν τα παιδιά μου για να σκίσουν όλες τις σελίδες). Θυμήθηκα ότι:

  • Κι άλλες μαμάδες φωνάζουν στα παιδιά τους μερικές φορές.
  • Κι άλλες μαμάδες δεν μπορούν να κοιμηθούν γιατί οι ενοχές τους τις κρατούν ξύπνιες.
  • Κι άλλες μαμάδες έχουν δώσει στις κόρες τους δημητριακά για φαγητό και τα έχουν ονομάσει «γεύμα».
  • Κι άλλων μαμάδων τα σπίτια έχουν βρώμικες τουαλέτες και κουζίνες με πατώματα που κολλάνε.
  • Κι άλλες μαμάδες κρύβονται στην ντουλάπα για μερικές στιγμές ηρεμίας.
  • Κι άλλες μαμάδες δυσκολεύονται να σκεφτούν διασκεδαστικά πράγματα για να κάνουν με τα παιδιά τους στο σπίτι.
  • Κι άλλες μαμάδες προσεύχονται ο γιος τους απλά να αποκοιμηθεί από μόνος του, όταν ξυπνά χωρίς λόγο στις 5.00 το πρωί.
  • Κι άλλες μαμάδες είναι σίγουρες ότι τα έχουν κάνει θάλασσα με τα παιδιά τους.

Αν όλες αυτές οι μαμάδες -φίλες και άγνωστες- περνούν τόσο δύσκολες ώρες… αυτό σημαίνει ότι δεν είμαι η μόνη.

Κι αν είμαστε όλες οι μαμάδες στο ίδιο μήκος κύματος… αν δίνουμε όλες τις ίδιες μάχες… τότε… Δεν είμαι κακή μαμά.

Είμαι απλά φυσιολογική.

Και πρέπει να βγάλω αυτό το βάρος από μέσα μου.»

Πηγή:www.mama365.gr

Τι πρέπει να κάνετε αν το παιδί σας έχει στραβά δόντια

Published 24 Οκτωβρίου, 2015 by sofiaathanasiadou
Αρκετά παιδιά, μεγαλώνοντας αναπτύσσουν στραβά δόντια, με αποτέλεσμα να αλλοιώνεται η εμφάνιση και το χαμόγελό τους. Εκτός αυτού, μπορεί να εγείρεται κάποιο θέμα υγείας, που θα πρέπει να προσέξετε. Ενίοτε, σε χειρότερες συνθήκες, μπορεί να πέφτουν και θύματα «πειραγμάτων» από τους συμμαθητές τους. Γι’ αυτό, καλό θα είναι οι γονείς να μην αμελείτε την στοματική υγιεινή και την εμφάνιση των δοντιών, έτσι ώστε, αν χρειαστεί, να αντιμετωπίσετε το πρόβλημα όσο ακόμα το παιδί είναι μικρό. Διαφορετικά, η κατάσταση μπορεί να επιδεινωθεί όταν φτάσει στην εφηβεία ή ενηλικιωθεί.

1. Αίτια

Σύμφωνα με τον οδοντίατρο κ. Καραντώνη , η κύρια αιτία για τα στραβά δόντια των παιδιών είναι η κληρονομικότητα, και συγκεκριμένα η δυσαρμονία που παρατηρείται ανάμεσα στο μέγεθος της γνάθου και το μέγεθος των δοντιών, με αποτέλεσμα τα δόντια να μην έχουν επαρκή χώρο για να αναπτυχθούν. Υπάρχει, επίσης, το ενδεχόμενο προβλήματος σκελετικής φύσης, που σχετίζεται με θέματα ανάπτυξης των γνάθων μεταξύ τους και μπορεί να προκαλέσουν δυσαρμονία στην εμφάνιση των δοντιών.

Εκτός της κληρονομικότητας, η πιπίλα μπορεί να φταίει για τα στραβά δόντια του παιδιού σας. Η παρατεταμένη χρήση της είναι πιθανό να οδηγήσει σε ορθοδοντικά προβλήματα, όπως τα στραβά δόντια, αλλά και σε οδοντιατρικά προβλήματα, όπως η τερηδόνα.

Για τις μεγαλύτερες ηλικίες, κάποιες αθώες, καθημερινές συνήθειες -που μάλλον δεν υποπτεύεστε -ίσως είναι η αιτία για τα στραβά δόντια του παιδιού. Για παράδειγμα, αν συνηθίζει να πιπιλάει για χρόνια το δάχτυλό του, ενώ έχει πλέον μεγαλώσει, αν τρώει επίμονα τα νύχια του ή του αρέσει δαγκώνει σκληρά αντικείμενα, όπως οι μαρκαδόροι και οι ξυλομπογιές, είναι πολύ πιθανό η διάταξη των δοντιών του να αλλάξει προς το χειρότερο, προκαλώντας «συνωστισμό».

Η διατροφή μπορεί να παίζει και εκείνη ένα μικρό, έμμεσο ρόλο, γιατί πλέον συνηθίζεται τα μικρά παιδιά να καταναλώνουν τροφές που δεν χρειάζονται ιδιαίτερη μασητική προσπάθεια, γεγονός που μπορεί να εμποδίσει την σωστή ανάπτυξη των δοντιών και των γνάθων.

6c5bb8d8589a3b4343231d074414fbe9_L

2. Θεραπεία

Όπως επισημαίνει ο γιατρός, το παιδί θα πρέπει να πραγματοποιήσει την πρώτη του επίσκεψη στον οδοντίατρο στην ηλικία των τεσσάρων με πέντε ετών. Τότε, ο ειδικός θα αξιολογήσει τα δόντια του και θα δει αν το παιδί αντιμετωπίζει κάποιο ορθοδοντικό πρόβλημα. Σε τόσο μικρή ηλικία, η χρήση ορθοδοντικών μηχανισμών ενδείκνυται εφόσον διαπιστωθούν πρόωρες απώλειες των πρώτων δοντιών, έτσι ώστε να δημιουργηθεί επαρκής χώρος για την ανάπτυξη των μόνιμων δοντιών. Ο ειδικός, επίσης, θα κρίνει αν το παιδί πρέπει να ακολουθήσει άμεσα θεραπεία για την αποκατάσταση της ίσιας οδοντοστοιχίας του ή αν μπορεί να αναβληθεί για κάποιο διάστημα, ανάλογα με την σοβαρότητα του προβλήματος.

Αν το παιδί χρειαστεί να ακολουθήσει κατασταλτική ή προληπτική ορθοδοντική θεραπεία, αυτή μπορεί αν αρχίσει ακόμα και από τα πέντε έτη. Έτσι, το παιδί μπορεί να την …γλυτώσει και ίσως να μην χρειαστεί να βάλει σιδεράκια όταν μεγαλώσει. Διαφορετικά, η πιο συνηθισμένη ηλικία στην οποία τα παιδιά φοράνε για πρώτη φορά σιδεράκια είναι μεταξύ εννέα και έντεκα ετών.

Στις πιο σοβαρές περιπτώσεις, είναι πιθανή η θεραπεία με το λεγόμενο εξωστοματικό, το οποίο χρησιμοποιείται για προβλήματα που οφείλονται σε σκελετικές ανωμαλίες και απαιτούν ισχυρές ορθοδοντικές δυνάμεις. Άλλες φορές, αρκεί η χρήση μηχανισμών που είναι σχεδόν αόρατοι, όπως οι διαφανείς νάρθηκες των δοντιών, και αποτελούν τη λύση για ένα καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα.

Η διάρκειά της θεραπείας διαφέρει από άτομο σε άτομο γιατί κάθε περίπτωση είναι μοναδική.  Ωστόσο, Η πιο συνηθισμένη διάρκεια που τα παιδιά φοράνε σιδεράκια είναι δύο με δυόμισι χρόνια, αλλά μπορεί να διαρκέσει περισσότερο, αν το πρόβλημα είναι μεγάλο.

Το κόστος της εξαρτάται αποκλειστικά από το μηχανισμό που θα χρησιμοποιηθεί και από την σοβαρότητα και την φύση της βλάβης που έχει προκληθεί.

Σε κάθε περίπτωση, οι γονείς θα πρέπει να απευθυνθούν στον ορθοδοντικό μόλις εντοπίσουν κάποιο πρόβλημα και να μην αφήσουν να περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα. Παράλληλα με την θεραπεία, θα πρέπει να ακολουθούνται όλες οι περαιτέρω οδηγίες του γιατρού για την διατήρηση της σωστής στοματικής υγιεινής, όπως για παράδειγμα το σωστό και συχνό βούρτσισμα των δοντιών. Με έγκαιρη αντιμετώπιση, το παιδί θα μπορέσει να αποκτήσει ένα λαμπερό και υγιές χαμόγελο!

Πηγή:www.mama365.gr

Σκύλος συναντά μωρό για πρώτη φορά (και…λιώνει)

Published 24 Οκτωβρίου, 2015 by sofiaathanasiadou

skilos-sinanta-moro

Η πιο τρυφερή στιγμή της πρώτης γνωριμίας μεταξύ των δύο ειδών

Οι γονείς του 11μηνου πιτσιρικά, ήταν επιφυλακτικοί γι” αυτή τη γνωριμία μεταξύ των δύο μελών της οικογένειας και γι” αυτό τους κράτησαν χωριστά αρκετό καιρό μετά τη γέννηση του μωρού.

Όταν αποφάσισαν να συστήσουν για πρώτη φορά το μωρό στο σκυλάκι ράτσας Μπίγκλ, βιντεοσκόπησαν το γεγονός και μας το παρουσιάζουν στο παρακάτω βίντεο που «λιγώνει» το internet, τις τελευταίες ώρες:

Πηγή:www.newside.gr