Αρχείο

All posts for the day 13 Οκτωβρίου 2015

Τα 30+ καλύτερα Rock και Chic σχέδια για νύχια για να κάνεις την διαφορά!

Published Οκτώβριος 13, 2015 by sofiaathanasiadou

5209

Το Rock & Chic είναι η τάση της Μόδας που θα επικρατήσει την φετινή σεζόν σε ρούχα και αξεσουάρ. Τα σχέδια στα νύχια δεν μπορούν λοιπόν να έχουν άλλο ύφος! Πως όμως θα ακολουθήσεις αυτό το στυλ; Μήπως ένα απλό μαύρο μετά από λίγο το βρίσκετε βαρετό;

Και όμως μπορείτε να παίξετε με το μπορντό, το γκρι, το κόκκινο, τα μεταλλικά χρώματα ακόμα και με το ροζ.

Τι θα λέγατε να παίξετε με σχέδια και διαφορετικά ήδη που όμως θα σας δίνουν μια rock διάθεση.Τα τρουκς σε συνδυασμό με τις σκούρες αποχρώσεις, αλλά και το ματ εφέ σε συνδυασμό με γυαλιστερές λεπτομέρειες θα είναι από τις βασικές εμπνεύσεις. Τα negative σχέδια, δαντέλες, φιόγκοι, μεταλλικές υφές και ματ, αλυσίδες και glitter θα σας σώσει!

Πάμε να τα δούμε;

25100

272

2600
2862

2957

3052

3360

4258

4420

5209

6205

7189

8183

9175

10172

11197

12169

13151

14151

15131

16133

17119

18119

19113

20103

21153

22135

Πηγή:www.xerolas.eu

Advertisements

Το κρυφό μήνυμα της διαφήμισης, που μόνο τα παιδιά μπορούν να δουν

Published Οκτώβριος 13, 2015 by sofiaathanasiadou

anar

Μια καινοτόμα διαφήμιση για την ευαισθητοποίηση ενάντια της παιδικής κακοποίησης δεσπόζει στους δρόμους της Ισπανίας και συγκεντρώνει έντονο ενδιαφέρον. Πρόκειται για ένα πόστερ που δίνει διαφορετικό μήνυμα σε ενήλικες και σε παιδιά – την ίδια στιγμή.

02-anti-abuse-helpline

Μια οργάνωση κατά της παιδικής κακοποίησης, η Anar Foundation, δημιούργησε μια κυρτή επιφάνεια, που δείχνει διαφορετικές εικόνες ανάλογα με τη γωνία από την οποία κοιτάς την αφίσα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, όταν οι μεγάλοι -ή οποιοσδήποτε πάνω από ένα συγκεκριμένο ύψος- κοιτούν τη διαφήμιση, βλέπουν μόνο την εικόνα ενός λυπημένου αγοριού και τα λόγια “Κάποιες φορές, η κακοποίηση των παιδιών είναι εμφανής μόνο σε αυτά που τη ζούνε”.

03-anti-abuse-helpline

Τι βλέπουν οι ενήλικες και τι τα παιδιά.

Ωστόσο, όταν την κοιτά ένα παιδί βλέπει μελανιές στο πρόσωπο του παιδιού και διαβάζει ένα διαφορετικό μήνυμα: “Αν κάποιος σε χτυπάει, τηλεφώνησέ μας και θα σε βοηθήσουμε. Τηλ. 116111″.

Η διαφήμιση απευθύνεται κυρίως στα παιδιά και σχεδιάστηκε έτσι ώστε το κρυφό μήνυμα να είναι εμφανές σ’ αυτά και μόνο, ακόμη κι αν αυτός που τα κακοποιεί είναι μαζί τους και στέκεται δίπλα τους.

Πηγή:www.childit.gr

Τι κρύβουν οι ζωγραφιές των παιδιών

Published Οκτώβριος 13, 2015 by sofiaathanasiadou

DSCN0071

Μια ζωγραφιά του γιου μου, μου έδωσε το έναυσμα για  αυτή την ανάρτηση. Μου θύμισε τους καθηγητές μου από τη σχολή που μας μάθαιναν πόσο σημαντική είναι η ζωγραφιά ενός παιδιού.

Τα αγόρια μου είναι ζωηρά όταν δεν έχουν κάποιον ασχοληθεί μαζί τους ή δεν έχουν τι να κάνουν. Έτσι εκείνο το πρωί σκέφτηκα να δώσω στο μικρό μου τα δικά μου χρώματα και ένα πινέλο για να ζωγραφίσει. Θα έδινε τις ζωγραφιές του δώρο στο θειο και τη θεία του. Ξεκίνησε κάνοντας το βουνό. Στη συνέχεια στη θάλασσα και μετά τον ήλιο. Μάλιστα είπε αφού μπορώ να ζωγραφίσω ένα λουλούδι μπορώ και τον ήλιο. Και τότε θέλησε να προσθέσει ουρανό.  Ματια προσπαθούσαμε να τον πείσουμε οτι δεν έχουμε γαλάζιο και ότι θα μπλεχτεί ο ουρανός με τη θάλασσα. Δεν μπορούσε να το καταλάβει. Θύμωσε και έφυγε κλαμένος. Αφού ηρέμησε λίγο τον πλησιάσα και του ειπα οτι αφού το θέλει τόσο ας κάνει μπλε τον ουρανό.
Λίγα δευτερόλεπτα μετά κατάλαβα πόσο λάθος είχαμε να προσπαθούμε να του υποδείξουμε πως να ζωγραφίσει. «Ο ουρανός είναι ψηλά πως μπορεί να ακουμπήστε θάλασσα;», μου είπε. Είναι εκείνες οι στιγμές που τα παιδιά σε παγώνουν με τη δική τους αλήθεια. Γιατί μπορεί στα μάτια μας ο ουρανός να φτάνει στον ορίζοντα αλλά στα μάτια ενός πεντάχρονου είναι ψηλά στον ουρανό.
Οι ζωγραφιές των παιδιών μπορούν να κρύβουν πολλές αλήθειες. Είναι σημαντικό οι γονείς και οι δάσκαλοι να μπορούν να καταλάβουν τι σκέφτεται ένα παιδί. Φυσικά για να κατανοήσουμε τη ζωγραφιά το καλύτερο είναι να αφήσουμε τα παιδιά να μας μιλήσουν για αυτήν.

DSCN0072

Τι μπορεί άραγε να κρύβει μια ζωγραφια;

• Η οικογένεια
Ο τρόπος που ζωγραφίζει ένα παιδί τα μέλη της οικογένειας μπορεί να μας δείξει τις σχέσεις μεταξύ των μελών της. Για παράδειγμα το παιδί θα ζωγραφίσει τον εαυτό του πιο κοντά στο πρόσωπο που θεωρεί πιο οικείο. Επίσης το ύψος των ατόμων μπορεί να διαφέρει από το πραγματικό. Αν δηλαδή ζωγράφισε τη μαμά ως γίγαντα ίσως αυτό να σημαίνει ότι τη θεωρεί αρχηγό της οικογένειας.

• Βία
Πολλές φορές οι ζωγραφιές των παιδιών μπορεί να είναι βιαιες .Το παιδί ίσως να έχει υποστεί κάποια μορφή βίας στο σπίτι ή στο σχολείο. Γενικά σκληρά γεγονότα αποτυπώνονται στα έργα των παιδιών. Δεν είναι τυχαίο πως τις τελευταίες μέρες τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης μιλούν για το πώς μεταλλάχθηκαν οι ζωγραφιές των μικρών προσφύγων. Από εκεί που τα παιδιά αρχικά σχεδίαζαν μαύρες φιγούρες και πόλεμο άρχισαν να βάζουν χρώματα, χαρούμενα πρόσωπα και λουλούδια. Φυσικά θα πρέπει να αναφέρουμε ότι τα παιδιά που βλέπουν συχνά παιδικά με βίαιες, πολεμικές φιγούρες πιθανότατα να επηρεαστούν και να αποτυπώνουν στο χαρτί τους τις βίαιες σκηνές που βλέπουν.

• Χρώματα
Ένας σημαντικός παράγοντας είναι και τα χρώματα που επιλέγουν τα παιδιά. Το μαύρο χρώμα όταν κυριαρχεί στο σχέδιο ίσως να σημαίνει το παιδί είναι απογοητευμένο, λυπημένο. Αντίθετα το κόκκινο είναι ένδειξη θυμού και αγανάκτησης.
Φυσικά όλα τα προηγούμενα είναι απλά ενδείξεις. Σας προβληματίζει κάτι όμως οι ζωγραφιές των παιδιών ή των μαθητών σας ζητήστε τη βοήθεια ειδικού που θα διαγνώσει σωστά το πρόβλημα και θα σας προτείνει λύσεις. Η μαγεία της τέχνης μπορεί τόσο να διαπλάσει το χαρακτήρα και προσωπικότητα ενός παιδιού όσο και να μας δείξει τα μελανά σημεία και τα προβλήματα που αυτό αντιμετωπίζει.

 

Πηγή:mikroimegaloi.gr

“όταν μεγαλώσω, θέλω να γίνω ευτυχισμένη!”

Published Οκτώβριος 13, 2015 by sofiaathanasiadou

paidi-612x382

Γράφει η Ζωή Χατζηθωμά

Έκθεση Νεφέλης, τρίτη τάξη Δημοτικού με θέμα τύπου επαγγελματικό προσανατολισμό. Στο καταπιεστικό αυτό και ψυχοφθόρο θέμα, λοιπόν, το μικρό θαύμα με τα ροδαλά μαγουλάκια απαντά: ” Όταν μεγαλώσω, θέλω να γίνω ευτυχισμένη!”. Χαρές η μάνα της το μεσημέρι που γύρισε, καμάρι και κλάμα, ούτε στα βαφτίσια της τόσο! Το παιδί της έχει κατακτήσει το αληθινό νόημα της ζωής! Χαρές και η δασκάλα την άλλη μέρα: εκτός θέματος χαρακτηρίστηκε η έκθεση με συνοπτικές διαδικασίες. Λες και το ουσιαστικό είναι μόνο το επάγγελμα στη ζωή μας, ενώ η κατάκτηση της ευτυχίας το πιο απλό πράγμα στον κόσμο!

Από κάποια παιδικά όνειρα και σχέδια ξεκινάς και καταλήγεις πατημένα σαράντα κοιτάζοντας πίσω από την κουρτίνα με τρόμο. Την εφηβική σου μανία να έχεις κοντά σου μόνο όσους θα σε κάνουν να νιώθεις ξεχωριστή!Τι έγινε το όνειρο να κατακτήσεις την ευτυχία; Πώς έγινε και έγινε ”ολική αναισθησία” στη σκέψη σου; Δεν είσαι πια παιδί και ήδη εδώ και καιρό σου μιλάνε στον πληθυντικό. Ναι, σε σένα μιλάνε, μην κοιτάς πίσω! Καλώς τες και τις πρώτες άσπρες τρίχες. Είναι η πρώτη φορά που σε απασχολούν τόσο σοβαρά τρίχες! Οι λογαριασμοί τρέχουν, δρομείς, να τους πάρει η ευχή, οι υποχρεώσεις δεν είναι, για να σου ανεβάζουν τους παλμούς και την αδρεναλίνη, αλλά για να σου θυμίζουν ότι μεγάλωσες. Και συ εκεί να σκέφτεσαι αν έγινες τελικά ευτυχισμένος,όταν το ”θαύμα με τα μάγουλα” που λέγαμε, σου τραβά το μανίκι. Και ενώ ετοιμάζεσαι να γίνεις καλύτερος από τον Μέσι και το βλέπεις σαν ”τη στρογγυλή θεά”, σκύβεις και το φιλάς με πάθος και τρέλα!… Επειγόντως να ανοίξει κάποιος ένα παράθυρο, να μπει καθαρός αέρας!

Η ευτυχία δεν έχει αρχή, ούτε τέλος, δεν έχει ποσότητα, δεν μετριέται, είναι εντελώς υποκειμενική, αλλά έχει κάποιες σταθερές, που όταν τις προσεγγίσεις, πλησιάζεις και την ίδια. Οι στιγμές, για παράδειγμα. Όχι όλες οι στιγμές, αλλά αυτές που δικαιωματικά περνούν στην αιωνιότητα και σε κάνουν να νιώθεις μικρός Θεός. Δε μιλάμε για κάτι περίπλοκο και σύνθετο, αλλά για ό,τι κάνει την ψυχούλα του καθενός να αγαλλιάζει: ένα βλέμμα στο σκοτάδι, δυο χέρια που κρατούν τα δικά σου, μια ζακετούλα που έρχεται ουρανοκατέβατη στην πρώτη ψύχρα του Φθινοπώρου, ένας συγκλονιστικός καυγάς και μετά αγκαλιές και δάκρυα συγνώμης…ό,τι σου θυμίζει ότι είσαι άνθρωπος με συναισθήματα και ανάγκες.

Συχνά και από άμυνα γυρίζεις στην πρώτη σου νιότη, τότε που δε δεχόσουν εντολές ούτε από τον ίδιο τον Θεό! Πλέον σκύβεις το κεφάλι…από φόβο στο αφεντικό, θυμίζοντας ανά τακτά διαστήματα ότι έχει δίκιο, όπως πάντα εξάλλου(!) Από ψυχική κούραση: δεν έχεις το ίδιο σθένος να κάνεις τον επαναστάτη. Και σκύβεις το κεφάλι στην κοινή σας ζωή, στα παιδιά που σε κοιτάζουν στα μάτια, στον γείτονα, στις υποχρεώσεις…Γιατί; Γιατί πρέπει και γιατί οι άλλοι μόνο περιμένουν από σένα, αφού είσαι η τέλεια και καλοκουρδισμένη τους μηχανή, το μεγάλο τους δημιούργημα, είσαι εσύ που όλα τα κάνεις σωστά, μην τους απογοητεύσεις! Συνεχίζεις και το δάκρυ σου δεν θα το δει κανείς, το ”πρέπει” δεν αφήνει περιθώρια στα ξεψυχισμένα σου ”θέλω”.

Πώς έγινες έτσι; Το σπιτάκι σου, η δουλίτσα σου, το χαλάκι στην εξώπορτα και η ζωή συνεχίζεται και αναρωτιέσαι πότε η ζωή έγινε ζωούλα. Πού πάνε τα όνειρά μας όταν φεύγουν; Φυλακίζονται και θρηνούν σε κάστρο ψηλό ή κάνουν διακοπές σε νησιά εξωτικά περιμένοντας ξανά να τα φωνάξεις κοντά σου; Φοβάσαι, μα όλοι φοβούνται και ίσως αυτό είναι που μας θα μας δίνει ελπίδες: οι κοινοί φόβοι και τα κοινά όνειρα. Αρκεί να είμαστε μαζί στα δύσκολα και στα μποφόρ που έρχονται, για να μπορέσουμε να ταξιδέψουμε με ασφάλεια ακόμα και με απαγορευτικό δελτίο!

Το μυστικό είναι να έχουμε κοντά μας ανθρώπους, με πάθη, που θα κάνουν λάθη και θα τα παραδέχονται, χωρίς φόβο και με δύναμη. Χάσιμο χρόνου και ενέργειας είναι οι ” ατσαλάκωτοι” , ”του κουτιού” που λένε. Επειγόντως να απομακρυνθούν. Και αυτή θα είναι η καλύτερη ”κακή” πράξη στη ζωή σου! Γιατί η καρδιά μπορεί να χτυπά, αλλά δεν παίρνει τους δρόμους από ευτυχία, όταν ζεις στη σύμβαση και στο μέτριο, χωρίς όνειρα και στόχους ζωής. Το μυστικό είναι να μιλάμε και όχι να ψελλίζουμε. Να γελάμε και να κλαίμε με την ίδια ένταση, χωρίς να μας φοβίζουν οι ρυτίδες και η έκθεση των συναισθημάτων μας. Οι ρυτίδες αυτές είναι τα παράσημά μας! Είναι όμορφο να βλέπουμε τις χαραμάδες των ανθρώπων και όχι να μας πνίγουν τόσα ανείπωτα λόγια, πόνοι, χαρές, φόβοι. ”Όταν μεγαλώσω, θέλω να γίνω ευτυχισμένη!” είπε η μικρή στην έκθεσή της. Θυμάσαι ότι ήταν και το δικό σου όνειρο στην ηλικία αυτή; Να βλέπεις και να κάνεις ακόμα το ίδιο όνειρο και πολλές φορές. Λένε ότι έτσι μόνο θα γίνει πραγματικότητα!

Πηγή:enallaktikidrasi.com

Που πήγε το «Μανούλα»;

Published Οκτώβριος 13, 2015 by sofiaathanasiadou

erotimatiko6003_832687190

Ξυπνάς ένα ωραίο πρωί πας να ξυπνήσεις το γιο σου και ακούς του αμίμητο : «Άσε μας ρε μάνα»
Και μένεις άγαλμα…

Μάνα; μάνα;;; Πού πήγε το μαμά, το μανούλα;
Ρε! Ρε, την μανούλα;

Τότε είναι η στιγμή που αρχίζεις να συνειδητοποιείς  πως το αγοράκι που είχες παύει πια να υπάρχει και αρχίζει πλέον να γίνεται ένας άνδρας.

Πάντα ήθελα να ξεφύγω από την κλασική Ελληνίδα μάνα…. με την ζακέτα, το φαΐ και φυσικά το κλασσικό «όταν θα γίνεις γονέας τότε θα με καταλάβεις».

Τα έχω κάνει όλα με μαθηματική ακρίβεια και φυσικά συνεχίζω να παίζω το ίδιο εργάκι με μεγάλη επιτυχία.

Παρόλα αυτά τα κλασικά, εγώ δεν μπορώ να φανταστώ πως το μικρό μου αγοράκι που έπαιζε με αυτοκινητάκια και μετά αποχαυνωμένο μπροστά στο Playstation,  μόλις τολμήσω να τον ρωτήσω αν πχ μάζεψε το δωμάτιο του, ξεδιπλώνεται μπροστά μου ένας άλλος με μια γλωσσάρα μέχρι το πάτωμα

Αν δε τολμήσεις να ρωτήσεις αν διάβασε, την πάτησες διότι εννοείται πως όταν εσύ κοιμόσουν, έλειπες, ήσουν στο μπάνιο, το παιδί σου διάβασε και εσύ απλά δεν το είδες.

Όμως είμαι και νέα μαμά και θέλω να είμαι μέσα σε όλα, τρομάρα μου! Κάνω κι εγώ λογαριασμό στο Facebook, γίναμε φίλοι, αρχίζω να σχολιάζω φωτογραφίες… Τι το θες κυρά μου το σχόλιο; Για πότε με διέγραψε ούτε που το κατάλαβα!

Πολλά δεν καταλαβαίνω… Το παίζω και γλυκιά, υπομονετική μανούλα – εεεε κοπελιά,  μάνα είπαμε.

Βέβαια ξέχασα και το καλύτερο: Όλα τα ξέρει! Και φυσικά εσύ δεν ξέρεις τίποτα. Τολμάς να ρωτήσεις κάτι : «εεε καλά που ζεις; Δεν το ξέρεις;;»
«Οκ αγοράκι εμείς το κάναμε αλλιώς»

Αν όμως πεις κάτι που ξέρεις από αυτά τα δικά τους, αρχίζει η καζούρα: «Όπα, η μάνα πολύ Facebook βλέπει…»

Άστα χαμένες από χέρι είμαστε, άκρη δεν βγάζουμε…..

Όχι καλέ δεν άλλαξε το παιδί μας, μια Εφηβεία μας ξημέρωσε και θα το ξεπεράσουμε. Αλί από μένα που έχω και δεύτερη να περάσω και το μοντελάκι το επόμενο είναι γεννημένο με εφηβεία!!

Η μανούλα που έγινε Μάνα!

Πηγή:efiveia.gr

 

Της παίρνουν το παιδί επειδή αμφισβητεί το εκπαιδευτικό σύστημα!

Published Οκτώβριος 13, 2015 by sofiaathanasiadou

BERLIN - SEPTEMBER 18: A fourth-grade student reads a book with her teacher in the elementary school at the John F. Kennedy Schule dual-language public school on September 18, 2008 in Berlin, Germany. The German government will host a summit on education in Germany scheduled for mid-October in Dresden. Germany has consistantly fallen behind in recent years in comparison to other European countries in the Pisa education surveys, and Education Minister Annette Schavan is pushing for an 8 percent increase in the national educaiton budget for 2009. (Photo by Sean Gallup/Getty Images)

«Θέλουν να με χωρίσουν από το παιδί μου επειδή αξιώνω μια πιο δημιουργική διαδικασία εκπαίδευσης, χωρίς εξαναγκασμούς και υποχρεωτικά μαθήματα. Επειδή θέλω να εκπαιδεύεται με κέφι και όχι στο πλαίσιο ενός αναξιόπιστου σχολικού συστήματος εκπαίδευσης».

Είναι τα λόγια μίας μητέρας που έχει επιλέξει την εκτός σχολείου εκπαίδευση για την 8χρονη κόρη της. Κι ενώ το δικαίωμα για διδασκαλία κατ’ οίκον (home schooling) είναι νόμιμο και ήδη θεσμοθετημένο σε κράτη-μέλη της ΕΕ, η Εισαγγελία Αθηνών δήλωσε ότι εκδίδει παραγγελία να… πάρουν το παιδί από τη φυσική του μητέρα επειδή δεν πάει σχολείο! Με άλλα λόγια, η εισαγγελική λειτουργός έκρινε ότι είναι προτιμότερο για ένα παιδί να απομακρυνθεί -με τη συνδρομή της αστυνομίας- από τη φυσική του μητέρα και μάλιστα χωρίς δίκη!

Με την υπόθεση ασχολείται η Ελληνική Δράση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα – «Πλειάδες» μέσω της προέδρου της, δικηγόρου Ηλέκτρας-Λήδας Κούτρα, που αμισθί έχει αναλάβει την εκπροσώπηση της μητέρας, αλλά και τη διεκδίκηση θεσμοθέτησης του δικαιώματος στη μη τυπική – εξωσυστημική εκπαίδευση.

Εκπαιδευτικός η ίδια -αρχικά αγγλικών και εν συνεχεία σε παιδιά με μαθησιακά προβλήματα-, η Χριστιάνα Σοφία γνώρισε «από μέσα» το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Η ίδια είναι μητέρα δύο ακόμα παιδιών, 29 και 23 χρόνων σήμερα, που έχουν περάσει όλες τις βαθμίδες του σχολείου, έχουν μάλιστα φοιτήσει και στο πανεπιστήμιο.

Εκπαιδευτικός η ίδια
«Γνωρίζω «από πρώτο χέρι» το εκπαιδευτικό σύστημα για πολλά χρόνια. Για μένα ήταν συνεχής, καθημερινή η προσπάθεια να διατηρηθεί το πνεύμα τους ελεύθερο, ανάλαφρη η ψυχοσύνθεσή τους και ανοιχτός ο νους τους. Ομως τα μεγάλα παιδιά μου πήγαν σε σχολεία της Κύπρου, όπου υπάρχει ανώτερο επίπεδο και καλύτερες συνθήκες σχολειοποίησης, χωρίς παραπαιδεία. Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει στην Ελλάδα», εξηγεί στο «Εθνος».

«Οταν γεννήθηκε η μικρή μου, είχα προβληματισμό. Πού να πάει σχολείο; Πήγε στο νηπιαγωγείο, αλλά στην ηλικία που έπρεπε να πάει σχολείο, ήταν εντελώς ανώριμη. Τότε διαπίστωσα ότι τα παιδιά εξαναγκάζονται στη σχολική μάθηση γιατί σε αυτήν την ηλικία αυτό που πραγματικά θέλουν είναι να παίξουν και να γνωρίσουν τον κόσμο».

Γι’ αυτόν τον λόγο, για τη μικρή της κόρη επέλεξε να μην τη στείλει στο σχολείο, αλλά να αναλάβει προσωπικά την παιδεία της. «Στο εξωτερικό αυτό είναι εντελώς φυσιολογικό. Εδώ… με κοιτούν σαν να κατέβηκα από τον Αρη. Οταν κανείς γνωρίζει το παιδί, διαπιστώνει ότι είναι ένα ευτυχισμένο κοριτσάκι. Με πλούσιο λεξιλόγιο, φαντασία, ανεπτυγμένη σκέψη. Αλλά κι εγώ δεν την αναγκάζω, δεν της επιβάλλομαι. Ακολουθώ τα ενδιαφέροντα και τις ανάγκες της. Γι’ αυτό και όταν της λέω να κάνουμε μαθηματικά, πετάει από τη χαρά της. Το κυρίαρχο είναι το ότι με ενδιαφέρει η ψυχική ηρεμία του παιδιού», τονίζει η Χριστιάνα Σοφία. Με τη βοήθεια, την επιμονή και την υπομονή της, η 8χρονη κόρη της έχει αγαπήσει την ιστορία και τη μυθολογία, λατρεύει τα μαθηματικά, είναι σε θέση να κάνει… ξενάγηση στα εκθέματα του αρχαιολογικού μουσείου, γράφει το δικό της παραμύθι, εξοικειώνεται με τους υπολογιστές και κοινωνικοποιείται μέσω του παιχνιδιού.

«Θα είναι απάνθρωπο να με χωρίσουν από την κόρη μου επειδή και μόνο έχω επιλέξει έναν άλλο τρόπο εκπαίδευσης», καταλήγει η μητέρα, ενώ η μικρούλα από δίπλα συμπληρώνει: «Δεν θέλω να φύγω από τη μητέρα μου. Την αγαπώ».

Προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο
«Ζητήσαμε να κριθεί η υπόθεση δικαστικά»

«Ζητήσαμε ανεπιτυχώς από την Εισαγγελία να αφήσει την υπόθεση να κριθεί δικαστικά, με όλες τις εγγυήσεις που μια τέτοια διαδικασία οφείλει να έχει στις δημοκρατικές κοινωνίες. Ούτως ή άλλως, η διάταξη που επιτρέπει στην εισαγγελέα Ανηλίκων να αφαιρέσει επιμέλεια με διαταγή της αφορά σε όλως εξαιρετικές περιπτώσεις, όπου υπάρχει σοβαρός κίνδυνος για τη σωματική και ψυχική υγεία του παιδιού -και πάλι οφείλει να εισάγει την υπόθεση στο Δικαστήριο εντός 30 ημερών», δήλωσε στο «Εθνος» η πρόεδρος της ΜΚΟ «Πλειάδες», Ηλέκτρα – Λήδα Κούτρα.

«Η μεταχείριση που είχε αυτή η μάνα από την Πολιτεία, μέσω των πράξεων και των παραλείψεων της Εισαγγελικής Αρχής, ακριβώς επειδή τόλμησε να ισχυριστεί ότι ασκεί ανθρώπινο δικαίωμα εκείνης και του παιδιού της παρέχοντάς του απο-σχολειοποιημένη εκπαίδευση, δεν αποτελεί μόνο παραβίαση του δικαιώματος μάνας και παιδιού να μην υφίστανται δυσανάλογη παρέμβαση στην οικογενειακή τους ζωή, αλλά, κατά τη νομική μου άποψη, συμποσούται σε εξευτελιστική μεταχείριση και παραγνώριση της έκτασης της εξουσίας της Πολιτείας πάνω σε όσους βρίσκονται στη δικαιοδοσία της», συμπληρώνοντας πως «απ’ τη μια μεριά έχουμε τη μη εγγραφή στο σχολείο, που αποτελεί πταισματική παράβαση που επισύρει πρόστιμο, και από την άλλη έχουμε πληθώρα υπερνομοθετικής ισχύος κειμένων, που εγγυώνται την εκπαίδευση σύμφωνα με τις πεποιθήσεις των γονέων».

Σχολειοποίηση
Οπως μας εξηγεί η δικηγόρος, η εκπαίδευση δεν ταυτίζεται με τη σχολειοποίηση. «Ακόμα και ο ειδικός εισηγητής του ΟΗΕ για την εκπαίδευση, διατύπωσε σε έκθεσή του το 2007 ότι η εκτός σχολείου μάθηση θα έπρεπε να αποτελεί μια νόμιμη εκπαιδευτική επιλογή σε όλα τα κράτη που κύρωσαν τη Σύμβαση».

«Μια αστυνομική επιχείρηση αφαίρεσης επιμέλειας, η οποία θα αποσπάσει βίαια ένα 8χρονο σωματικά και ψυχικά υγιές κοριτσάκι από τη μητέρα του, υποτίθεται για το «συμφέρον» του, χωρίς μάλιστα η μάνα να έχει λάβει έστω και ένα έγγραφο της Πολιτείας στα χέρια της και πριν η υπόθεση επιμέλειας εισαχθεί σε δικαστήριο, θα είναι μέτρο που θίγει βάναυσα πληθώρα δικαιωμάτων και των δυο τους. Θα πρέπει η Πολιτεία να υπαναχωρήσει από μια τέτοια συντριπτική δικαιωμάτων προσέγγιση, να συνεκτιμήσει το υπόμνημα των 128 σελίδων με το οποίο η μητέρα εξηγεί ποια δικαιώματα ασκεί», καταλήγει η δικηγόρος.

Οπως μας ενημερώνει, μητέρα και παιδί προσφεύγουν σήμερα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με αίτημα λήψης ασφαλιστικού μέτρου «λόγω παραβιάσεων των άρθρων 3, 5, 6, 8, 9, 10, 13, 14 και 17 της ΕΣΔΑ, καθώς και του 2ου άρθρου του 1ου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου στη Σύμβαση». Συνήθως το Δικαστήριο αυτό απαντά εντός ημερών και αν το αίτημα γίνει δεκτό υποδεικνύει στην κυβέρνηση όσα θεωρεί ότι πρέπει να γίνουν.

ΜΑΡΙΑ ΨΑΡΑ
ΦΩΤΟ: ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ

Πηγή:mikroimegaloi.gr

Ο μικρός πειρατής και οι περίεργοι

Published Οκτώβριος 13, 2015 by sofiaathanasiadou

babyads.gr-peiratis

Της Παναγιώτας Γκολέμη

Ο γιος μου είναι 15 μηνών. Ένα μωρό σαν όλα της ηλικίας του, πρόσχαρος, εξερευνητής των πάντων γύρω του, του αρέσει το παιχνίδι στο νερό και τελευταία αποπειράται να αλληλεπιδράσει με άλλα παιδάκια, όπως εκείνος μπορεί και ξέρει. Όλα καλά ως εδώ. Η εξαίρεση πάνω του βρίσκεται στο αριστερό του ματάκι που σαν να «λοξοδρομεί» κάπως προς τα έξω, τόσο αμυδρά που κι εμείς ως γονείς αργήσαμε να το πάρουμε χαμπάρι. Ο παιδοφθαλμίατρος συνέστησε να κλείνουμε το καλό μάτι μια ώρα την ημέρα, ώστε να «εκπαιδευτεί» το άλλο. Προμηθευτήκαμε αυτά τα ειδικά patches για τα μάτια και κάθε απόγευμα που βγαίνουμε βόλτα -είναι σημαντικό να κοιτά μακριά- του το φοράμε, ακολουθώντας τις οδηγίες του γιατρού.

Βεβαίως, όλα τα παιδάκια είναι από τη φύση τους περίεργα και συχνά μας ρωτούν «τι έπαθε το μάτι του;», ή «πού χτύπησε;» ή ακόμα «γιατί του το βουλώθατε;». Στην αρχή λέγαμε ότι χτύπησε, αλλά αυτό μάλλον τρόμαζε ως απάντηση, οπότε πλέον απαντούμε ότι τον έχουμε ντύσει πειρατή.

Τίποτα δε μου έκανε εντύπωση από την εμπειρία μας ως εδώ, μέχρι που άρχισα να ανταποκρίνομαι σε γονείς και μη, και να απαντώ στις ερωτήσεις τους. Συχνά κοιτάνε το μικρό κι εμάς ίσια στα μάτια, μερικές φορές μάλιστα νομίζω ότι από κάπου γνωριζόμαστε, δεν πάει καν ο νους μου στο patch. Κοιτούν διαπεραστικά, επίμονα, με περιέργεια και έκπληξη, λες και μαντεύουν πως ο μικρός συμμετείχε ως τζιχαντιστής βομβιστής σε πρόσφατη τρομοκρατική επίθεση. Κι αφού κοιτούν, κι αφού εμείς αποφεύγουμε τη βλεμματική επαφή μαζί τους, μάλλον νομίζουν ότι δεν τους βλέπουμε και πλησιάζουν περισσότερο, σπρώχνοντας το καροτσάκι του σούπερ μάρκετ προς το μέρος μας ή σέρνοντας ένα-δυο παιδιά από το χέρι. Μας ρωτούν γιατί του έχουμε κλείσει το μάτι, σπάνια με ύφος σχετικής συμπόνιας ή αφέλειας, συχνότερα με άκρατη περιέργεια και μερικές φορές με αποδοκιμαστικό τρόπο-ναι, φταίμε εμείς! Αυτό συμβαίνει όποτε πάμε βόλτα, κάθε φορά, και συνήθως όσοι ρωτούν θέλουν να ακούσουν λεπτομέρειες.

Δεν εκπλήσσομαι πια από την αντίδραση των μεγάλων, ωστόσο δε γίνεται να μην προβληματίζομαι. Σκέφτομαι πως εκτιθέμεθα, πως ζούμε σε μια καθημερινότητα που την αποτελούν και άνθρωποι με κάποια διαφορετικότητα- όταν οι συνθήκες τους επιτρέπουν να κυκλοφορήσουν και να κάνουν τις δουλειές τους ή μια βόλτα. Έχουμε δει, για παράδειγμα, ανθρώπους σε αμαξίδια, τυφλούς, άλλους με κάποιο είδος νοητικής υστέρησης, ή ίσως να έχουμε μες στις οικογένειές μας ανθρώπους με τέτοιες δυσκολίες.

Σήμερα, που έχουμε πρόσβαση στην πληροφορία, σε όση θέλουμε και όποτε θέλουμε, σήμερα δηλαδή που γνωρίζουμε κάποια πράγματα παραπάνω για τους ανθρώπους που δυσκολεύονται σε πολλά που για εμάς είναι αυτονόητα… επιμένουμε να κοιτάμε και να ξανακοιτάμε και να ρωτάμε, φέρνοντας σε δύσκολη θέση τους άλλους, χωρίς καμία συναίσθηση του πώς μπορεί να βιώνει ένας γονιός τη διαφορετικότητα, σημαντική ή όχι. Αν ήταν κάτι πράγματι σοβαρό, πώς θα έπρεπε να αντιδρώ σε κάθε ερώτηση; Αν το παιδί μου καταλάβαινε, πώς θα ένιωθε; Τα άλλα παιδιά τι παράδειγμα παίρνουν; Και, τέλος, πόσοι από εμάς θα δείχναμε ένα παιδί που απλώς κάτι μας ξενίζει πάνω του και θα ρωτούσαμε τους γονείς του;

Πηγή: protagon.gr

Διαβάστηκε εδώ:www.babyads.gr