Αρχείο

All posts for the day 29 Σεπτεμβρίου 2015

Cry it out (CIO) ή αλλιώς εκπαίδευση ύπνου: 10 λόγοι για να μην το κάνουμε

Published Σεπτεμβρίου 29, 2015 by sofiaathanasiadou

Midian-by-Meagan-on-Flickr

«Άφησέ το να κλάψει, σε λίγες μέρες θα έχει συνηθίσει», «μωρό είναι, θα κλάψει», «μην το κακομαθαίνεις τώρα, θα την πατήσεις μετά», «άστο να μάθει χωρίς εσένα, δε θα ξεκολλάει αργότερα». Όλοι έχουμε δεχθεί τέτοιου τύπου συμβουλές, κάποιους μάλιστα μας έχουν προβληματίσει και, ακόμα χειρότερα, επηρεάσει. «Το μωράκι της Άννας έκλαψε 10 βράδια και τώρα, κανένα πρόβλημα, κοιμάται σερί εφτάωρο». Έχουμε σκεφτεί άραγε ότι το μωράκι της Άννας δεν κλαίει πια γιατί απλά ξέρει ότι είναι μάταιο; Και γιατί κανείς δεν πρόκειται να ανταποκριθεί στο κάλεσμά του που, παρεμπιπτόντως, είναι και ο μόνος τρόπος που μπορεί να επικοινωνήσει με τη μαμά και τον μπαμπά;

Την επόμενη φορά λοιπόν που θα σας δώσουν παρόμοιες συμβουλές, παραθέστε τα παρακάτω επιστημονικά τεκμηριωμένα επιχειρήματα:

To Cry it out μπορεί να επιφέρει αλλαγές στον εγκέφαλο του μωρού

Τα μωρά κλαίνε. Κλαίνε για να μας ειδοποιήσουν πως χρειάζονται κάτι. Η μη ανταπόκρισή μας σ’αυτό τους το κλάμα τους προκαλεί υπερβολικό άγχος. Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι το άγχος κατά τη βρεφική ηλικία μπορεί να έχει μόνιμη αρνητική επίδραση στον εγκέφαλο. Το παρατεταμένο κλάμα των βρεφών προκαλεί αυξημένη πίεση του αίματος στον εγκέφαλο, αυξάνει τις ορμόνες του στρες και μειώνει την οξυγόνωση του εγκεφάλου. Το υπερβολικό κλάμα τα κάνει υπερευαίσθητα στο άγχος (κάτι σαν ελαττωματικός συναγερμός) κι όλο αυτό μπορεί να οδηγήσει στο φόβο της μοναξιάς, σε άγχος αποχωρισμού, κρίσεις πανικού και εθισμούς. Ερευνητές στο Harvard βρήκαν πως τα κάνει πιο ευάλωτα στο άγχος και μετέπειτα, ως ενήλικες: αλλάζει το νευρικό σύστημα κι έτσι γίνονται υπερευαίσθητα σε μελλοντικά τραύματα. Το χρόνιο άγχος στη βρεφική ηλικία μπορεί επίσης να οδηγήσει σε χρόνια υπερέκκριση αδρεναλίνης που με τη σειρά της μπορεί να κάνει το παιδί επιθετικό, παρορμητικό και βίαιο. Άλλη έρευνα έδειξε ότι τα επαναλαμβανόμενα επεισόδια κλάματος συνδέονται με 10 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να αποκτήσει το παιδί Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής – Υπερκινητικότητα (ΔΕΠΥ), κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε χαμηλή σχολική επίδοση και αντικοινωνική συμπεριφορά. Από την άλλη, αν παίρνουμε στα σοβαρά το μωρό και ανταποκρινόμαστε σταθερά στο κλάμα του, αυτό οδηγεί στην ανάπτυξη αποτελεσματικών συστημάτων αντιμετώπισης άγχους στο μυαλό του, που επιτρέπουν στο παιδί να αντιμετωπίσει το άγχος στην μετέπειτα ζωή του.

Το Cry it out μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την πνευματική, συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη του παιδιού

Ο Δρ. MichaelLewis, ειδικός στην ανάπτυξη των βρεφών, παρουσίασε σε συνέδριο της Αμερικανικής Παιδιατρικής Ακαδημίας, τα αποτελέσματα ερευνών που δείχνουν ότι «η ανταπόκριση της μητέρας στις ανάγκες του μωρού της αποτελεί το σημαντικότερο παράγοντα για την πνευματική ανάπτυξη του παιδιού. Πιο συγκεκριμένα, άλλες έρευνες έδειξαν ότι τα μωρά των οποίων το κλάμα αγνοείται, δεν αναπτύσσουν υγιείς διανοητικές και κοινωνικές δεξιότητες, έχουν κατά μέσο όρο 9 βαθμούς χαμηλότερο IQ σε ηλικία 5 ετών, δεν έχουν επαρκώς ανεπτυγμένη λεπτή κινητικότητα, παρουσιάζουν μεγαλύτερη δυσκολία να ελέγξουν τα συναισθήματά τους και αργούν περισσότερο να γίνουν ανεξάρτητα παιδιά.

Με το Cry it out το μωρό μπορεί να γίνει αποστασιοποιημένο, αδιάφορο.

Ερευνητές έχουν δείξει ότι, αν και όταν αφήνουμε ένα μωρό να κλαίει, πιθανότατα μετά από κάποιο διάστημα να σταματήσει να κλαίει, το κλάμα δε σταματάει επειδή το μωρό είναι ικανοποιημένο ή το πρόβλημά του λύθηκε. Σταματάει γιατί εγκαταλείπει κάθε ελπίδα ότι ο φροντιστής του θα ανταποκριθεί και θα το παρηγορήσει. Κι αυτό, το κάνει αποστασιοποιημένο. Τα αποστασιοποιημένα παιδιά είναι συνήθως και πιο καταθλιπτικά, πιο «απόντα»  και συχνά τους λείπει η ενσυναίσθηση.

Το Cry it out κάνει κακό στη σχέση γονιού-παιδιού.

Ένα μωρό που το αφήνουμε να κλαίει, είναι λιγότερο πιθανό να στραφεί στους γονείς του όταν κάτι χρειάζεται. Το να είναι οι γονείς του εκεί όταν αυτό τους χρειάζεται, είναι η πιο βασική ανάγκη του μωρού και, αν σε αυτή τη φάση της ζωής του μάθει ότι μπορεί να βασίζεται σε αυτούς, θα το κάνει και αργότερα στη ζωή του, όταν θα χρειάζεται την υποστήριξή τους σε πολύ σοβαρά θέματα. Θα προσπαθήσουν πιθανώς να τα λύσουν μόνα ή θα στραφούν σε συνομηλίκους κάτι που θα μπορούσε να έχει ολέθριες συνέπειες (λάθος αποφάσεις, αίσθημα απόγνωσης, απόπειρα αυτοκτονίας).

Το Cry it out μπορεί να κάνει τα παιδιά ανασφαλή.

Μακροχρόνιες έρευνες έχουν δείξει ότι τα άτομα που αισθάνονται ασφάλεια, είναι πιο πιθανό να γίνουν ανοιχτά, δημοφιλή, ευπροσάρμοστα, συμπονετικά.  Αντιθέτως, τα ανασφαλή άτομα, έχουν συχνά ασταθείς σχέσεις, έχουν άγχος (που εκδηλώνεται με κτητικότητα, ζήλεια και εξαρτήσεις) ή εκδηλώνουν αποφυγή (που φαίνεται από την έλλειψη εμπιστοσύνης και τη διστακτικότητα  να βασιστούν σε άλλους).Οι γονείς που ακολουθούν τη μέθοδο του Cry it out, το κάνουν συχνά για να μη γίνουν τα παιδιά τους υπερβολικά εξαρτημένα από αυτούς. Όμως πληθώρα ερευνών δείχνουν ότι η συχνή σωματική επαφή, η άμεση ανταπόκριση του γονιού στις ανάγκες των παιδιών κατά τη βρεφική και παιδική ηλικία και η διαβεβαίωση από μέρους του ότι είναι πάντα εκεί για αυτά, βοηθούν στη διαμόρφωση ενηλίκων που αισθάνονται ασφάλεια και αυτοπεποίθηση, ικανών να δημιουργήσουν λειτουργικές σχέσεις.

Το Cry it out πολλές φορές δε λειτουργεί καθόλου.

Κάποια μωρά δεν τα παρατάνε. Αρνούνται να δεχθούν ότι οι γονείς τους είναι τόσο σκληροί ώστε να τα αφήνουν να κλαίνε μέχρι να τα πάρει ο ύπνος. Έτσι, αντί να κλάψουν και μετά να αποκοιμηθούν όπως θέλουν να μας πείσουν ορισμένοι υποτιθέμενοι ειδικοί, καταλήγουν να κλαίνε σπαρακτικά για ώρες. Κάποια καταλήγουν να κάνουν εμετό.  Άλλα τρέμουν τόσο πολύ και αναστατώνονται σε τέτοιο βαθμό που, όταν πια οι γονείς συνειδητοποιούν ότι το CIO δεν πρόκειται να έχει αποτέλεσμα, το μωρό τρέμει ανεξέλεγκτα κι είναι τόσο ταραγμένο που ούτε ο πιο τρυφερός γονιός δεν μπορεί να το ηρεμήσει ή να το κοιμίσει.

Ακόμα κι όταν το Cry it out δείχνει να πιάνει, οι γονείς συχνά αναγκάζονται να ξαναρχίζουν την εκπαίδευση από την αρχή.

Πολλοί γονείς που ακολουθούν το CIO ακούν το παιδί τους να κλαίει για 30 λεπτά κάθε νύχτα πριν το πάρει ο ύπνος! Και, συχνά, πρέπει να ξαναρχίζουν από την αρχή την εκπαίδευση, μετά από κάθε άλμα ανάπτυξης, κάθε δόντι που βγαίνει, κάθε αναπτυξιακό σταθμό.

To Cry it out δε σέβεται τις ανάγκες του παιδιού μου.

Κάποιοι ισχυρίζονται ότι μετά από κάποιο διάστημα, (άλλοι λένε λίγες εβδομάδες, άλλοι λίγους μήνες, άλλοι 1 χρόνο), τα μωρά παύουν να έχουν ανάγκες κατά τη διάρκεια της νύχτας. Μα είναι δυνατόν; Είμαι ενήλικας και πάλι, υπάρχουν μέρες που χρειάζομαι κάποιον να με παρηγορήσει. Είχα μια δύσκολη εβδομάδα στη δουλειά, τσακώθηκα με κάποιο αγαπημένο πρόσωπο, έχασα κάποιον δικό μου, δε χρειάζομαι συμπαράσταση; Πώς θα μου φαινόταν και πώς αυτό θα επηρέαζε τη σχέση μου αν ο άντρας ή η γυναίκα μου έβγαινε από το δωμάτιο αφήνοντάς με να κλαίω μόνος/η; Είμαι ενήλικας και παρ” όλα αυτά, υπάρχουν νύχτες που θέλω να πιω λίγο νερό ή πεινάω τόσο πολύ που θέλω να βάλω κάτι στο στόμα μου. Δε θα πεθάνω αν δεν ικανοποιήσω τις ανάγκες μου αυτές, αλλά και πάλι, δε θα αισθάνομαι πολύ καλά και δε θα μπορώ να κοιμηθώ ήσυχα και βαθιά. Αν εφαρμόζουμε το Cry it out, ουσιαστικά, θεωρούμε ότι οι ανάγκες του μωρού δεν είναι σημαντικές και αυτό είναι έλλειψη σεβασμού. Να τι λέει ο Δρ. William Sears για τους ειδικούς στην εκπαίδευση ύπνου: «Γονείς, αφήστε με να σας ενημερώσω. Τα δύσκολα προβλήματα στην ανατροφή των παιδιών δεν έχουν εύκολες απαντήσεις. Τα παιδιά είναι πολύτιμα και οι ανάγκες τους πολύ σημαντικές για να γινόμαστε θύματα φθηνών, επιφανειακών λύσεων».

Ο βαθύς ύπνος μετά από εφαρμογή Cry it out είναι συχνά αποτέλεσμα τραύματος.

Τα μωρά που αφήνονται να κλαίνε για να κοιμηθούν, όντως, κάποιες φορές, πέφτουν σε βαθύ ύπνο. Και οι γονείς τους όπως και οι ειδικοί στην εκπαίδευση ύπνου το θεωρούν μεγάλη επιτυχία της μεθόδου. Όμως, τα μωρά και τα μικρά παιδιά συχνά κοιμούνται βαθιά αφού έχουν βιώσει κάποια τραυματική εμπειρία. Επομένως, ο βαθύς ύπνος που έπεται του CIO δεν είναι απόδειξη ότι η μέθοδος λειτουργεί, είναι,αντιθέτως, ένα ανησυχητικό φαινόμενο.

Ο κόσμος μας χρειάζεται περισσότερη αγάπη.

Τα ποσοστά κατάθλιψης έχουν εκτοξευθεί στα ύψη. Το ίδιο και η βία και το έγκλημα. Ας ξοδεύουμε περισσότερο στο να παραστεκόμαστε στους άλλους, να συμπαραστεκόμαστε, να μεγαλώνουμε τα παιδιά μας. Το να μάθει το παιδί σ’ αυτό το στάδιο της ζωής του ότι δεν μπορεί να βασίζεται στους γονείς του είναι ένα σκληρό μάθημα και μπορεί να αποτελεί τη ρίζα πολλών κοινωνικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε σήμερα. Θέλουμε να δώσουμε στα παιδιά μας κάθε δυνατή ευκαιρία να ξεφύγουν από την κατάθλιψη και τη βία; Ας τα μεγαλώσουμε ανταποκρινόμενοι στις ανάγκες τους τη νύχτα όπως και τη μέρα- είναι το πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.


Πηγή :http://www.phdinparenting.com/
 
Διαβάστηκε εδώ:www.betterparents.gr
Advertisements

Η μαμά και ο μπαμπάς περίμεναν δυο χρόνια για αυτή τη στιγμή. Προσέξτε το κοριτσάκι.. Η μαμά και ο μπαμπάς περίμεναν δυο χρόνια για αυτή τη στιγμή. Προσέξτε το κοριτσάκι..​

Published Σεπτεμβρίου 29, 2015 by sofiaathanasiadou

syndromo-750x_

Η μαμά και ο μπαμπάς περίμεναν δυο χρόνια για αυτή τη στιγμή. Προσέξτε το κοριτσάκι..

Λίγοι άνθρωποι το συνειδητοποιούν, αλλά υπάρχουν αμέτρητα παιδιά με αναπηρίες που, για διάφορους λόγους, εγκαταλείφθηκαν από τους γονείς τους σε ορφανοτροφεία.

Αυτό φυσικά και δεν είναι ευχάριστο. Αν ψάξουμε για κάποιο ευχάριστο, αυτό είναι το ότι όλο και περισσότερες οικογένειες κάνουν το θαρραλέο βήμα και υιοθετούν ένα από αυτά τα παιδιά. Παιδιά που και αυτά έχουν απόλυτη ανάγκη από μια οικογένεια που θα τα αγαπάει και θα νοιάζεται για αυτά (περισσότερο ίσως από παιδιά χωρίς αναπηρίες).

Στο συγκινητικό βίντεο που ακολουθεί, παρακολουθήστε την όμορφη ιστορία της μικρής Sunflower Mae.

Ένα ζευγάρι ήθελε όσο τίποτα άλλο να υιοθετήσει την μικρούλα Sunflower. Κατέθεσαν όσα χαρτιά χρειάστηκαν και περίμεναν πάνω από δύο χρόνια μέχρι να έρθει επιτέλους η πολυπόθητη μέρα. Στις 11 Μαρτίου του 2015, η μικρούλα Sunflower ήταν δική τους!

Αξίζει να εστιάσετε στο βλέμμα του κοριτσιού.

Πηγή:koutsompolio.gr

Σοκαριστικό: Δείτε πού κοιμούνται τα προσφυγόπουλα – Κάθε εικόνα και μία ιστορία ζωής (πρώτο μέρος)

Published Σεπτεμβρίου 29, 2015 by sofiaathanasiadou

dcce370daca44e8e91416ed565e9590d_L

Σε κάποιο παιδί λείπει το κρεβάτι του. Σε ένα άλλο η κούκλα του με τα μαύρα μεγάλα μάτια, ενώ ένα τρίτο παιδί ονειρεύεται τις μέρες που το μαξιλάρι του δεν ήταν ο εχθρός του.

Ο πόλεμος στη Συρία μαίνεται εδώ και πέντε χρόνια και τουλάχιστον περισσότερα από δύο χιλιάδες παιδιά έχουν τραπεί σε φυγή εντός και εκτός των συνόρων της. Αναγκάστηκαν να αφήσουν πίσω τους φίλους τους, τα σπίτια τους και τα κρεβάτια τους.

Ο Μάγκνους Γούενμαν, ο δύο φορές βραβευμένος φωτογράφος, συνάντησε και φωτογράφησε πρόσφυγες τόσο σε προσφυγικά καταλύματα όσο και κατά τη διάρκεια που ταξίδευαν στην Ευρώπη. Μέσα σε αυτές τις φωτογραφίες υπάρχουν και παιδιά. Παιδιά που δείχνουν το πού κοιμούνται τώρα πια, αφού δεν έχουν ούτε σπίτι, ούτε πατρίδα!

Δείτε παρακάτω μερικές από τις συγκλονιστικές εικόνες και μάθετε την ιστορία που κρύβει το κάθε παιδί.

Λαμάρ, 5 ετών

dcce370daca44e8e91416ed565e9590d_L

Σερβία: Πίσω στο σπίτι στη Βαγδάτη έμειναν οι κούκλες, το τρένο και η μπάλα. Η Λαμάρ, τα αναφέρει καθώς τη ρωτούν τι της λείπει περισσότερο. Μια βόμβα όμως τα άλλαξε όλα. Η οικογένειά της ήταν έτοιμη να αγοράσει φαγητό όταν η βόμβα έπεσε δίπλα από το σπίτι της. Δεν μπορούσαν να μείνουν άλλο πια εκεί, λέει η γιαγιά της Λαμάρ, που στέκεται δίπλα στη μικρή. Μετά από δύο προσπάθειες να περάσουν από την Τουρκία μέσα σε μια λαστιχένια βάρκα, κατάφεραν να φτάσουν στα Ουγγρικά κλειστά σύνορα. Τώρα η Λαμάρ κοιμάται πάνω σε μια κουβέρτα στο δάσος, τρομαγμένη, παγωμένη και λυπημένη.

Mahdi, 1,5 έτους

-------------------------------------------------------------------------------------------------Mahdi2

Σερβία: Ο Mahdi είναι 1,5 έτους. Το μόνο που έχει ζήσει είναι πόλεμος και τίποτε παραπάνω. Κοιμάται βαθιά παρά το γεγονός ότι εκατοντάδες πρόσφυγες περνάνε από πάνω του. Διαμαρτύρονται καθώς δεν μπορούν να περάσουν από τα σύνορα της Ουγγαρίας. Στην απέναντι πλευρά, εκατοντάδες αστυνομικοί στέκονται. Έχουν διαταγές από τον πρωθυπουργό της Ουγγαρίας, Βίκτορ Όρμπαν να προστατέψουν τα σύνορά τους με κάθε κόστος. Η φωτογραφία τραβήχτηκε μία μέρα πριν οι αστυνομικοί ρίξουν δακρυγόνα και νερό πάνω στους πρόσφυγες.

Abdul Karim, 17 ετών

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ABDULKARIM1

Αθήνα: Ο Αμπντούλ δεν έχει άλλα χρήματα. Με τα τελευταία του ευρώ, αγόρασε ένα εισιτήριο για την Αθήνα. Τώρα περνά τη νύχτα του στην πλατεία Ομονοίας, όπου εκατοντάδες πρόσφυγες φτάνουν καθημερινά. Εδώ, λαθρέμποροι με κόστος χιλιάδων ευρώ, δίνουν πλαστά διαβατήρια, χαρτιά και αεροπορικά εισιτήρια σε πρόσφυγες για να φύγουν. Ο Αμπντούλ όμως, δεν μπορεί να πάει πουθενά. Κατάφερε να αγοράσει ένα μεταχειρισμένο κινητό τηλέφωνο για να τηλεφωνήσει στη μητέρα του στη Συρία, αλλά δεν της είπε ποτέ πόσο άσχημα είναι τα πράγματα. «Κλαίει και προσεύχεται για μένα καθημερινά. Στεναχωριέται πολύ και δεν θέλω να την κάνω να ανησυχεί περισσότερο!». Τυλίγεται με την κουβέρτα και ονειρεύεται να κοιμηθεί ξανά σε ένα κρεβάτι και να βρεθεί με τη μικρότερη αδερφή του.

Ahmad, 7 ετών

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------AHMAD2

Σερβία: Ακόμη και στον ύπνο σου δεν μπορείς να είσαι ήσυχος. Ο Αχμάντ βρισκόταν στο σπίτι του στο Idlib, όταν έσκασε μία βόμβα. Αυτός επέζησε ενώ ο μικρότερος αδερφός του, όχι. Η οικογένεια χωρίς σπίτι δεν μπορούσε να μείνει άλλο στην γενέτειρα πατρίδα τους. Έπρεπε να φύγουν. Τώρα το επτάχρονο αγόρι, κοιμάται μαζί με εκατοντάδες άλλους ανθρώπους στην άσφαλτο του αυτοκινητόδρομου που οδηγεί στα κλειστά σύνορα της Ουγγαρίας.

Shehd, 7 ετών

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------SHEHD2

Σερβία: Η επτάχρονη Shehd, λατρεύει τη ζωγραφική, αλλά όλες της οι ζωγραφιές έχουν ένα κοινό στοιχείο. Τα όπλα. «Τα βλέπει όλη την ώρα, είναι παντού», λέει η μητέρα της καθώς το κορίτσι κοιμάται στην άκρη των κλειστών συνόρων της Ουγγαρίας. Τώρα δεν ζωγραφίζει πια. Η οικογένεια δεν μπορούσε να πάρει μαζί ούτε μπογιές ούτε χαρτιά. Η Shehd επίσης δεν παίζει πια. Η «φυγή» έκανε τα παιδιά να ενηλικιωθούν πριν την ώρα τους και να σκέφτονται τι θα συμβεί την επόμενη ώρα ή την επόμενη μέρα. Η οικογένεια με δυσκολία βρίσκει κάτι να φάει. Στην καλύτερη των περιπτώσεων τρώνε μήλα που θα μαζέψουν από τα δέντρα που βρίσκονται στα σύνορα. «Αν γνωρίζαμε τις κακουχίες που θα περνούσαμε, θα ρισκάραμε τις ζωές μας να μείνουμε στη Συρία», λέει η μαμά της.

Sham, 1 έτους

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------SHAM1

Σερβία: Αρκετά μπροστά, μόλις 4 μέτρα μακριά από το πλέγμα των συνόρων που χωρίζει τη Σερβία από την Ουγγαρία, ο μόλις ενός έτους Sham κοιμάται στην αγκαλιά της μαμάς του. Λίγα μέτρα τους χωρίζουν από την Ευρώπη που τόσο απελπισμένα θέλουν να πάνε. Πριν μια μέρα, επέτρεψαν σε μόλις λίγους πρόσφυγες να μπουν στο τρένο που θα τους οδηγούσε στην Αυστρία. Αλλά ο Sham και η μητέρα του έφτασαν πολύ αργά μαζί με άλλους πρόσφυγες, που τώρα είναι αναγκασμένοι να περιμένουν έξω από τα σύνορα για μια ακόμη ευκαιρία.

Abdullah, 5 ετών

--------------------------------------------------------ABDULLAH2

Σερβία: Ο Abdullah έχει λευχαιμία. Τις τελευταίες δύο μέρες κοιμάται έξω από τον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό του Βελιγραδίου. Είδε να σκοτώνουν την αδερφή του, πίσω στο σπίτι του στη Συρία. «Είναι ακόμη σε σοκ και κάθε βράδυ βλέπει εφιάλτες», λέει η μητέρα του. Ο πεντάχρονος είναι κουρασμένος, δεν είναι υγιής και δυστυχώς δεν έχουν χρήματα για να αγοράσουν τα απαραίτητα φάρμακα.

Αυτές είναι μόνο επτά από τις 22 ιστορίες. Ιστορίες που σου σφίγγουν το στομάχι. Μέσα στις επόμενες ημέρες θα δημοσιεύσουμε και τις υπόλοιπες σοκαριστικές και τραγικές ιστορίες παιδιών που κοιμούνται στους δρόμους με την ελπίδα να βρεθούν σε ένα μέρος όπου θα είναι ασφαλή.

Πηγή: http://www.mothersblog.gr/o-kosmos-toy-paidioy/item/30627-sokaristiko-deite-poy-koimoyntai-ta-prosfygopoula—kathe-eikona-kai-mia-istoria-zois-proto-meros#ixzz3n7pNRS8n

Ένα κουνελάκι στο Νοσοκομείο Παίδων που κάνει θαύματα!

Published Σεπτεμβρίου 29, 2015 by sofiaathanasiadou

8f92ebde683bae95042dab9fa2a72eb5_L

Η εναλλακτική θεραπεία με τη βοήθεια ζώων, υιοθετείται στην Ελλάδα όλο και περισσότερο.

Η πρωτοβουλία της κτηνιάτρου, κ. Κατερίνα Λουκάκη, να επιτρέψει την είσοδο ενός μικρού κουνελιού στο Ογκολογικό τμήμα του Νοσοκομείου Παίδων Π&Α. Κυριακού, με σκοπό να επηρεάσει με θετικό τρόπο τη διάθεση των παιδιών και να διώξει το στρες, τον πόνο και να αυξήσει τα χαμόγελα των παιδιών, τη δικαίωσε πανηγυρικά.

Ο μικρός «Χνούδος», όπως ονομάζεται το μικρό κουνελάκι, υιοθετήθηκε στο πλαίσιο του επιστημονικού προγράμματος « θεραπευτική συμβολή των ζώων συντροφιάς ». Τα παιδιά που νοσηλεύονται στο Νοσοκομείο Παίδων, Παίδων Π&Α. Κυριακού, υποβάλλονται σε πολλές εξετάσεις και χρόνιες θεραπευτικές αγωγές, με αποτέλεσμα να φθείρονται ψυχολογικά.

Ο μικρός κούνελος έρχεται να αλλάξει λίγο την καθημερινότητα των παιδιών αυτών. Τα παιδιά παίζουν μαζί του, τον χαϊδεύουν και ξεφεύγουν από την καθημερινότητα των εξετάσεων και των θεραπειών. Ανταποκρίνονται πολύ θετικά στην παρουσία του, αφού γι” αυτά είναι ένα ευχάριστο διάλειμμα. Μάλιστα τα ίδια τα παιδιά τον φροντίζουν, τον ταΐζουν και του χαρίζουν και τις ζωγραφιές τους.

Γιατί κουνέλι;

Το κουνέλι είναι ένα ζώο ιδιαίτερα αγαπητό και οικείο στα παιδιά. Πρόκειται για ένα μικρό σε μέγεθος ζώο και παράλληλα ήρεμο, με αποτέλεσμα η είσοδός του στο χώρο ενός νοσοκομειακού κτιρίου να είναι εφικτή, αφού δε δημιουργεί καμμία αναστάτωση. Ταυτόχρονα, το μαλακό τρίχωμά του, επιτρέπει στα παιδιά να το χαϊδεύουν και εμπνέει μια ζεστασιά. Με αυτόν τον τρόπο, συνδυάζεται, τόσο η οπτική, όσο και η απτική επαφή.

Πώς αντιδρούν τα παιδιά;

Τα παιδιά που νοσηλεύονται εκφράζουν στο νέο τους φίλο, τα συναισθήματά τους, τις φοβίες τους, τις ανησυχίες τους, λειτουργεί δηλαδή ψυχοθεραπευτικά. Παράλληλα, στα πλαίσια της παρέμβασης, τα παιδιά παίζουν μαζί του, δημιουργούν ιστορίες, του τραγουδάνε, του χαρίζουν δώρα. «Ο Κος Χνούδος κάνει τα παιδιά να θέλουν να έρθουν στο νοσοκομείο να κάνουν τη θεραπεία τους!» αναφέρει ο καθηγητής της Β΄ Παιδιατρικής Κλινικής του Παν. Αθηνών στο Αγλαΐα Κυριακού κ. Δημήτρης Καφετζής.

Έτσι αποδεικνύεται για μία ακόμη φορά η σημαντική συνεισφορά των ζώων στους ανθρώπους και ιδιαίτερα στα άτομα που αντιμετωπίζουν ασθένειες. Όλες οι μελέτες κατέδειξαν ότι παρόμοιες θεραπευτικές παρεμβάσεις έχουν ως αποτέλεσμα την εξάλειψη της κατάθλιψης, την ελάττωση του στρες κατά τη διάρκεια των εξετάσεων, με αποτέλεσμα τα άτομα να ανταποκρίνονται καλύτερα στις θεραπείες.

 

Πηγή:www.mothersblog.gr

Δεν φαίνεται να αντιμετωπίζουν περισσότερα προβλήματα ή ψυχολογικές διαταραχές από τα παιδιά που οι γονείς τους παραμένουν μαζί

Published Σεπτεμβρίου 29, 2015 by sofiaathanasiadou

Goneis-perimenoun-polla-apo-paidia-icon3

Ζωή Στραβοπόδη-Τζιάνο
Ψυχοθεραπεύτρια – Οικογενειακή Σύμβουλος

Όλοι γνωρίζουμε το στερεότυπο που υποστηρίζει ότι τα παιδιά χωρισμένων γονιών είναι καταδικασμένα να έρθουν στη ζωή τους αντιμέτωπα με επιπλέον ψυχολογικά προβλήματα ή διαταραχές από ότι τα παιδιά που οι γονείς τους παρέμειναν παντρεμένοι κατά τη διάρκεια της ζωής τους.  Η ιδέα αυτή – παρότι έχει ξεκινήσει δειλά – δειλά να αποδομείται, μέχρι πρόσφατα κυριαρχούσε σχεδόν απόλυτα στις συνειδήσεις όλων μας. Σήμερα μπορεί να μην είναι πλέον τόσο δημοφιλής όσο παλαιότερα αλλά δεν παύει να παραμένει εξαιρετικά συνήθης.   

Στην προσπάθειά μου να βοηθήσω όσο περισσότερα ζευγάρια μπορώ να πάρουν τις καλύτερες δυνατές αποφάσεις για το μέλλον της σχέσης τους με γνώμονα το καλό των παιδιών τους, θεωρώ σημαντικό να μοιραστώ μαζί σας ορισμένα συμπεράσματα από έρευνες σχετικές με το θέμα:

1) Η μεγάλη πλειοψηφία των παιδιών που προέρχονται από διαλυμένους γάμους τα πάνε μια χαρά και δεν αντιμετωπίζουν κανένα από τα προβλήματα που στερεοτυπικά συνδέει η κοινή γνώμη με αυτά π.χ χρήση ουσιών, κατάχρηση αλκοόλ, βίαιη συμπεριφορά, εφηβικές εγκυμοσύνες κλπ.

2) Το ποσοστό των παιδιών που οι γονείς τους έχουν χωρίσει και τα οποία αντιμετωπίζουν τέτοια είδη προβλημάτων μπορεί να είναι ελαφρώς πιο αυξημένο από το ποσοστό των παιδιών που οι γονείς τους παραμένουν μαζί αλλά οι διαφορές φαίνεται να είναι εξαιρετικά μικρές. Πχ σύμφωνα με διεθνείς έρευνες έχει φανεί ότι τα παιδιά χωρισμένων γονιών κάνουν κατάχρηση ουσιών ή / και αλκοόλ σε ποσοστό 5,7% ενώ το αντίστοιχο ποσοστό των παιδιών που προέρχονται από οικογένειες που οι γονείς τους παραμένουν μαζί ανέρχεται στο 4,5%.

3) Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων που τα παιδιά χωρισμένων γονιών αντιμετωπίζουν τέτοιου είδους προβλήματα ή ψυχολογικές διαταραχές αυτά έχουν συνήθως ξεκινήσει από τον καιρό που οι γονείς τους ήταν ήδη παντρεμένοι!

4) Επίσης δεν φαίνεται να υπάρχουν διαφορές μεταξύ των παιδιών χωρισμένων γονιών και αυτών που οι γονείς τους παραμένουν μαζί όσον αφορά τις σχολικές τους επιδόσεις καθώς και τις σχέσεις τους με τα αδέρφια ή τους φίλους τους.

5) Τέλος, υπάρχουν παράγοντες που φαίνεται να είναι περισσότερο επιβαρυντικοί για τα παιδιά από ένα διαζύγιο: Ο βασικότερος από αυτούς είναι η εχθρότητα και η επιθετικότητα ή η ψυχρότητα και η παραμέληση που συχνά αναπτύσσονται και ευδοκιμούν σε γάμους που δεν λειτουργούν.

Εν κατακλείδι, τόσο η κλινική μου εμπειρία όσο και μια πληθώρα από σύγχρονες έρευνες έχουν επανειλημμένως δείξει ότι τα παιδιά των χωρισμένων γονιών δεν φαίνεται να αντιμετωπίζουν περισσότερα προβλήματα ή ψυχολογικές διαταραχές από τα παιδιά που οι γονείς τους παραμένουν μαζί – και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να ληφθεί σημαντικά υπόψη!

Πηγή: www.protothema.gr

Με μπαλώματα οι παιδίατροι προσπαθούν να μην αφήνουν ακάλυπτα τα παιδιά απέναντι σε λοιμώδη μεταδοτικά νοσήματα οπως η πολιομυελίτιδα, η ανεμευλογιά, ο κοκκύτης

Published Σεπτεμβρίου 29, 2015 by sofiaathanasiadou

ImageHandler

Σε… σχέδιο επί χάρτου μετατρέπεται για παιδιάτρους, γονείς και κυρίως μικρά παιδιά η τήρηση του Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμών στη χώρα μας.

Η πολύμηνη έλλειψη βασικών πολυδύναμων εμβολίων που πρέπει να γίνονται κατά τη βρεφική και την παιδική ηλικία και τα οποία θωρακίζουν τους λιλιπούτειους έναντι λοιμωδών νοςημάτων, οπως η πολιομυελίτιδα, ο κοκκύτης και η ανεμευλογιά, έχει μετατρέψει τον εμβολιασμό σε σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες. Η περιορισμένη ή μηδενική διαθεσιμότητα εμβολίων από μεγάλες φαρμακευτικές εταιρίες στην Ελλάδα τους τελευταίους μήνες αλλάζει βίαια την εικόνα του συστήματος δημόσιας υγείας σε ό,τι αφορά τον εμβολιασμό των Ελληνόπουλων, αφήνοντας τα τελικά ακάλυπτα για μικρότερο ή μεγαλύτερο διάστημα.

Το μείζον πρόβλημα, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο των Ελεύθερων Επαγγελματιών Παιδιάτρων κ. Κώςτα Νταλούκα, είναι ο εμβολιασμός κατά του κοκκύτη, ενώ προβλήματα επάρκειας διαπιστώνονται και στα τετραδύναμα εμβόλια διφθερίτιδας, κοκκύτη, τετάνου, πολιομυελίτιδας, στα πενταπλά, της ηπατίτιδας Α, το τετραπλό Ιλαράς-Ερυθράς-Παρωτίτιδας-Ανεμευλογιάς και το τετραδύναμο διφθερίτιδας-κοκίτη-τετάνου-πολιομυελίτιδας για εφήβους.

Ήδη οι παιδίατροι επιχειρούν να «ξαναγράψουν» το πρόγραμμα εμβολιασμών των παιδιών, με το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για αυτά, δεδομένου ότι αναγκάζονται να ακολουθήσουν εμβαλωματικές λύςεις, οπως διαφορετικό εμβολιαςτικό σχήμα σε καθε παιδί, πχ διαφορετικά εμβόλια, άλλοτε μονοδύναμα και άλλοτε πολυδύναμα, και διαφορετικές χρονικές στιγμές, με βάση τη διαθεσιμότητα των σκευασμάτων.

Το… χρονοδιάγραμμα των ελλείψεων

Σε επικοινωνία που είχε η Ένωση Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων με τις φαρμακευτικές εταιρίες που παράγουν και κυκλοφορούν τα εμβόλια αυτά στην Ελλάδα αυτές παραδέχθηκαν την έλλειψη εμβολίων. Η μια εκ των εταιριών δήλωςε έλλειψη στα εξής:

· Infanrix Tetra ( διφθερίτιδας-τετάνου-κοκκύτη-πολιομυελίτιδας), το οποίο δεν θα βρεθεί στην αγορά πριν από το τέλος του έτους

· Infanrix IPV-Hib (πρόκειται για το λεγόμενο πενταπλό εμβόλιο διφθερίτιδας-τετάνου-κοκκύτη- πολιομυελίτιδας-αιμόφιλου ινφλουέντζας τυπου Β) που θα κυκλοφορήςει μέχρι το τέλος του έτους

· Havrix για την ηπατίτιδα Α ειναι επίςης σε έλλειψη, αλλά η διαθεσιμότητα του θα αποκατασταθεί από τον Σεπτέμβριο με έκτακτη εισαγωγή

· Priorix Tetra (ιλαράς- παρωτίτιδας-ερυθράς-ανευμελογιάς) είναι σε έλλειψη, αλλά η διαθεσιμότητα του θα επανέλθει από τα μέσα Σεπτεμβρίου

Οι εκπρόςωποι της φαρμακευτικής εταιρίας αποδίδουν τις ελλείψεις των εμβολίων στη συνεχή αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού και την αυξημένη πρόσβαση του πληθυσμού αυτού στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, γεγονός που όπως επιςημαίνει «έχει οδηγήσει σε ζήτηση εμβολίων που ξεπερνά κατά πολύ την ικανότητα παραγωγής των αντίστοιχων ποσοτήτων από τις εταιρίες». Απορίας αξιον είναι βεβαίως πως παγκόσμιοι κολοσσοί που προγραμματίζουν έρευνες και νεα φάρμακα, αδυνατούν να προγραμματίσουν την παραγωγή «κλασικών» σκευασμάτων οπως τα εμβόλια.

Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν οι εξηγήσεις που δόθηκαν στους εκπροςώπους των παιδιάτρων από την άλλη εταιρία -κολοσσό, που υποςτηρίζει ότι υπάρχει αυξημένη ζήτηση των εμβολίων κοκκύτη παγκοσμίως αλλά και ότι υπάρχουν καθυστερήσεις στα εργοστάσια παραγωγής όλων των εταιρειών εμβολίων λόγω των ποιοτικών ελέγχων.

Οι ελλείψεις σε αυτήν την εταιρία αφορούν τα εμβόλια Tetravac και Repevax (διφθερίτιδας-τετάνου-κοκύτη-πολιομυελίτιδας) καθώς και το Pentavac ( διφθερίτιδας-τετάνου-κοκύτη-πολιομυελίτιδας-αιμόφιλου ινφλουέντζας τύπου Β) που διατίθεται με το…σταγονόμετρο.

Ωστόσο, και βάσει της επίσημης ενημέρωσης της ευκαιρίας η έλλειψη του Repevax θα συνεχιστεί για τμήμα ή και για όλο το 2016 ενώ με μικρότερο προβλημα στην κυκλοφορία τους θα συνεχίσουν και τα υπόλοιπα.

Πηγή:www.protothema.gr

Ιδέες και θέματα για το πρώτο πάρτι του μωρού

Published Σεπτεμβρίου 29, 2015 by sofiaathanasiadou

Ιδέες και θέματα για το πρώτο πάρτι του μωρού

Πότε γεννήθηκε, πότε έφτασαν τα πρώτα γενέθλιά του, χαμπάρι δεν πήρες! Τώρα όμως πρέπει να σκεφτείς ιδέες για το πρώτο του παιδικό πάρτι! Σκέφτεσαι ότι σύντομα το μωρό σου θα μεταλλαχθεί σε νήπιο και μετά σε παιδάκι οπότε δεν θα έχεις ξανά την ευκαιρία να του κάνεις ένα γλυκό ουδέτερο μωρουδίστικο πάρτι. Αν δεν πολυσυμπαθείς τα συνηθισμένα ή τα καθαρά αγορίστικα – κοριτσίστικα θέματα (όπως εγώ) εδώ θα βρεις ιδέες! Είτε έχεις αγοράκι είτε κοριτσάκι αυτές οι ιδέες θα σε βοηθήσουν να κατευθυνθείς στο θέμα που θέλεις.

Καταρχήν πρέπει να αποφασίσεις μερικά πράγματα όπως αν θα καλέσεις πολλά άτομα οπότε θέλεις να εντυπωσιάσεις και χρειάζεσαι ένα πιο «θορυβώδες» θέμα, ή αν θα καλέσεις μόνο στενούς συγγενείς και φίλους, οπότε χρειάζεσαι ένα πιο ήσυχο θέμα.

Για να κατευθυνθείς καλύτερα σκέψου τι σας ταιριάζει σαν οικογένεια, πχ σας αρέσει ή κάνετε κάποιο σπορ; Λατρεύετε κάποιο βιβλίο όπως ο «Μικρός Πρίγκιπας»; Σας αρέσουν τα ταξίδια; Η φύση; Το καλοκαίρι;

 

Να μερικές ιδέες για πάρτι που οι περισσότερες είναι ουδέτερες και ταιριάζουν σε ένα μωρό:

1. Βόλτα στο δάσος

woodland-03_600x401

2. Τσίρκο

10112261

3. Ναυτικό θέμα

nautical-party-dessert-table

4. Πάρτι στη φάρμα

barnyard-party3

5. Θάλασσα

Ocean_Theme-7-of-49

6. Tea party ή 7. Μουστάκι πάρτι (όχι και πολύ ουδέτερα αυτά αλλά έχουν την πλάκα τους)

birthday-party-themes-tea-sandwiches-paper-wrappers

Little-Man-Landon-1st-Mustache-Bash-Birthday-Party-3-copy

8. Ουράνιο τόξο ( το οποίο επιλέξαμε και εμείς για τα πρώτα γενέθλια)

Ιδέες-και-θέματα-για-το-πρώτο-πάρτι-του-μωρού (1)

 

9. Αερόστατο

IMG_0558

 

10. Λουδούδια

GWD-Posies-and-Paisley-Garden-Party-Dessert-Table-3

 

Πηγή:www.e-mama.gr