Όλα του γάμου δύσκολα!

Published Σεπτεμβρίου 28, 2015 by sofiaathanasiadou

ania_h_633_451

Το πρόβλημα μου ειναι ένα αλλα όχι τόσο απλό. Για αρχή να πω ότι με τον τώρα σύζυγο γνωριστήκαμε όταν πήγαινα στην τριτη λυκείου.. Με τα λίγα με τα πολλά εγώ έμεινα έγκυος και αποφασίσαμε να κρατήσουμε το μωρο μας. Άφησα λοιπόν το σχολείο, ξεκοψα και με τις φίλες μου τις συχνές βολτιτσες διότι έπρεπε να αφοσιωθώ στην οικογένεια μου. Κανενα πρόβλημα, το έκανα με μεγάλη μου χαρά γιατί αυτόν τον άνθρωπο τον αγάπησα.

Δυο μήνες αφού ανακαλύψαμε οτι ειμαι έγκυος είδα μηνύματα στο κινητό του από άλλη κοπέλα. Τρελάθηκα, νόμιζα ότι ειναι αστείο. Αυτή πολύ κοντινός μου άνθρωπος. Τελικά το έκανα γαργαρα γιατί σε αυτη την περίπτωση θα αναγκαζόμουν να χάσω το μωρο μου αφού οι γονείς μου σίγουρα θα μου ζητούσαν κάτι τετοιο. Ειπα χαλάλι, αυτό το μωρο είναι όλη μου η ζωή. Μετά από αυτό οι υπόλοιποι μήνες κύλησαν ήρεμα μέχρι περίπου που το μωρο μας είχε γίνει 3 μηνών. Εκεί άρχισαν οι καυγάδες στο σπίτι από μέρους του πάντα διότι ασχολούταν μονίμως με το λαπτοπ του και που χρόνος για εμάς. Ευτυχώς στην δουλειά του ήταν σωστός.

Λιγο καιρό αργότερα οι απλοί καυγάδες μετατράπηκαν σε καυγάδες με πολλές βρισιές και τις περισσότερες φορές και ξύλο… Δεν τόλμησα να μιλήσω σε κανέναν. Φτάσαμε μέσα του 2013 όπου και κατά λάθος βλέπω έναν άνθρωπο στην γειτονιά μου και μου μένει στο μυαλό. Σαν να άλλαξε κατι μέσα μου. Μετά από λίγο καιρό αρχίσαμε να επικοινωνούμε μέσω διαδικτύου και μερα με την ημέρα ένιωθα την ανάγκη να του μιλάω για να ξεφεύγω. Σταμάτησαν οι φασαρίες στο σπίτι αλλα η αδιαφορία ακόμη καλά κρατεί.

Εδώ και ενάμιση χρόνο επικοινωνώ με αυτόν τον άνθρωπο και έφτασα σε σημείο να σκεφτώ οτι βρήκα το άλλο μου μισό. Συμπληρώνει κάθε σκέψη κάθε φραση μου και με κάνει χαρούμενη χωρίς να κάνει σχεδόν τίποτα! Ο άνθρωπος αυτός λοιπόν ζει στο εξωτερικό! Τώρα που ήρθε συναντηθήκαμε και ήπιαμε ένα καφέ και μιλούσαμε για ώρες ολόκληρες. Δεν έκανε την παραμικρή κίνηση που θα με έφερνε σε δύσκολη θέση εν γνώσει της κατάστασης. Έχει φυγει εδώ και δύο βδομάδες από την πόλη που ζω και έχουμε μιλήσει κανα δυο φορές. Το θέμα ειναι οτι πλέον μετά από όσο καιρό εγώ νιώθω παγιδευμένη στο σπίτι μου αλλα παραμένω για το καλό του παιδιού μου. Ή έτσι νομίζω τουλάχιστον.

Μιλούσα τις προάλλες με την καλύτερη μου φίλη και της είπα ότι σε λίγο καιρό θα ζητήσω διαζύγιο. Το μόνο πράγμα που μου είπε ειναι οτι το μυαλό μου πετάει γιατί νομίζω οτι ειμαι ερωτευμένη με τον άλλον. Δεν ειναι έτσι όμως! Για ποσο καιρό θα ανεχτώ αυτή την κατάσταση εδώ μέσα; Με τον συγκεκριμένο άνθρωπο μπορεί να μην είμαστε ποτε μαζί. Δεν έχω σκοπό να διακινδυνευσω αυτήν την τύπου σταθερότητα που έχουμε για μια τρελα. Η φίλη μου όμως αυτό νομίζει οτι θα κάνω. Ο συζυγος μου παρα τις απειρες προσπάθειες μου ειναι σαν να μην υπάρχει στο σπίτι εκτος της δουλειας και του οικονομικού θέματος. Ειμαι μπερδεμένη και απογοητευμένη γιατί ξέχασα να ασχοληθώ με εμένα, να κάνω κατι!

Οποια γνώμη δεκτη! Σας παρακαλώ να δείξετε επιεικια! Δεν ειμαι άτομο που θα άφηνα κάποιον να εισβάλει στην ζωή μου αλλα αυτήν την φορά το έκανα και δεν το μετανιώνω!

Ευχαριστώ και συγγνώμη για την τόσο μεγάλη ιστορία μου.!

Πηγή:www.eimaimama.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s