Αρχείο

All posts for the day 25 Σεπτεμβρίου 2015

Έκθεση παιδικής ζωγραφικής | «5000 ζωγραφιές, ένα κυκλαδικό κεφάλι» Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου, 18.00-21.00

Published Σεπτεμβρίου 25, 2015 by sofiaathanasiadou

Έκθεση παιδικής ζωγραφικής | «5000 ζωγραφιές, ένα κυκλαδικό κεφάλι»
5.000 ήταν οι συμμετοχές στο φετινό, τρίτο κατά σειρά διαγωνισμό για την αφίσα των εκπαιδευτικών προγραμμάτων του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης. Ο διαγωνισμός που ολοκληρώθηκε τέλη Ιουλίου ανέδειξε 30 νικητές για τα 30 χρόνια του Μουσείου που συμπληρώνονται το 2016.  Τα 30 έργα  που επιλέχθηκαν θα πρωταγωνιστούν στη φετινή αφίσα των  εκπαιδευτικών προγραμμάτων του Μουσείου  που ξεκινούν τον Οκτώβριο.

Οι συμμετοχές στο διαγωνισμό  ήταν από την ομογένεια στο εξωτερικό, από περιοχές από όλη την Ελλάδα αλλά και από φορείς όπως η ΕΛΕΠΑΠ Αθηνών, το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Κωφών και Βαρηκόων Πεύκης-Λυκόβρυσης κ.ά.

Πρωταγωνιστής της αφίσας φέτος, ήταν το μαρμάρινο κεφάλι  ενός κυκλαδικού ειδωλίου (2800-2300 π.Χ.).  Χρησιμοποιώντας κολάζ, ζωγραφική και άλλες τεχνικές, τα παιδιά ξεδίπλωσαν τη φαντασία τους και εκφράστηκαν με τον πιο δημιουργικό τρόπο, με αποτέλεσμα χιλιάδες πολύχρωμα κυκλαδικά κεφάλια να κατακλύσουν το μουσείο: Κεφάλια με γυαλιά, νότες,  φτερά,  εφημερίδες   και μουστάκια. Κεφάλια υπερήρωες, κεφάλια σκακιέρες, κεφάλια πειρατές, κεφάλια σημαίες…

Με στόχο να αναδείξει τα μοναδικά αυτά παιδικά έργα, το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης οργανώνει από 30 Σεπτεμβρίου έκθεση παιδικής ζωγραφικής με τίτλο: «5000 ζωγραφιές, ένα κυκλαδικό κεφάλι»,  που  θα είναι ανοιχτή στο κοινό μέρες και ώρες λειτουργίας του μουσείου.

Η έκθεση εγκαινιάζεται την Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου, 18.00-21.00, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.  Στη διάρκεια των εγκαινίων, οι γονείς θα μπορούν επίσης να ενημερωθούν για  όλα τα εργαστήρια  των σαββατοκύριακων του Μουσείου  για τη νέα σεζόν 2015-2016  και να γνωρίσουν τους υπεύθυνους των εργαστηρίων, ενώ τα παιδιά θα μπορούν να λάβουν μέρος σε ένα ανοιχτό εικαστικό εργαστήρι, που θα έχει ως αποτέλεσμα ένα  κυκλαδικό κεφάλι-ομαδικό έργο, το οποίο επίσης θα παρουσιάζεται στην έκθεση!

Πηγή:www.cycladic.gr

Advertisements

Σε βλέπω, μαμά…

Published Σεπτεμβρίου 25, 2015 by sofiaathanasiadou

f819e61bc961cf6c75d0defec22d0e43

Από: Ζαχαρία Πηνελόπη

Ένα αληθινό και άκρως συγκινητικό κείμενο από τη μαμά και διαχειρίστρια του blog «Live by Surprise», αφιερωμένο στη δική της πολυαγαπημένη μαμά:

Σε βλέπω.

Σε βλέπω στις εικόνες του μυαλού μου. Είσαι στα 20 σου κι έχεις κοκκινοχάλκινα, πλούσια μαλλιά μέχρι τους ώμους που ανεμίζουν. Είσαι πολύ αδύνατη, φοράς μπικίνι και στέκεσαι όρθια μέσα σε μια μικρή παιδική πισίνα μαζί μ’ ένα γυμνό παιδάκι με κόκκινα μαλλιά. Το παιδάκι είμαι εγώ. Ο ήλιος κάνει ένα φωτοστέφανο στο κεφάλι σου, κι εγώ κοιτάζω το πρόσωπο και το χαμόγελό σου. Και μπορώ να νιώσω τη ζεστασιά, τόσο από σένα όσο κι από τον ήλιο.

Σε βλέπω να κλαις στο δωμάτιό σου. Είσαι στα 30 σου τώρα. Έχεις χάσει πολλά κιλά, παρόλο που κουβαλάς μεγαλύτερο βάρος στους ώμους σου. Τα μαλλιά σου εξακολουθούν να είναι λαμπερά και πλούσια. Εγώ, έφηβη πια, κάθομαι δίπλα σου στο κρεβάτι και κλαίω μαζί σου. Δεν καταλαβαίνω τι είναι το διαζύγιο, αλλά ξέρω ότι μας διαλύει σε χίλια κομμάτια. Σ’ αγαπώ πιο δυνατά, αλλά ταυτόχρονα σε μισώ που με αναγκάζεις να το περάσω όλο αυτό. Ο γάμος δεν είναι τόσο δύσκολος. Δεν είναι τόσο κακός. Γιατί μου το κάνεις αυτό;

Σε βλέπω να πλησιάζεις στην είσοδο της εκκλησίας. Είσαι στα 40 σου τώρα, κι έχεις ακόμα αυτά τα λαμπερά χάλκινα μαλλιά, αλλά πλέον με μικρές λευκές πινελιές. Είσαι ντυμένη στα σμαραγδί – το αγαπημένο σου χρώμα. Η μουσική αρχίζει να παίζει, καθώς προχωράμε στο εσωτερικό του ναού. Μου χαμογελάς γλυκά, όταν κάποιος μας προσπερνά βιαστικά και κάθεται μπροστά. Μου πιάνεις το χέρι και περπατάμε μαζί στο διάδρομο. Στρέφομαι προς το νέο μου σύζυγο και μακριά από σένα.

Σε βλέπω να με περιμένεις στην πόρτα. Είσαι στα 50 σου τώρα, κι έχεις γκριζάρει αρκετά, ενώ λίγα παραπανίσια κιλά έχουν μαζευτεί γύρω από τη μέση. Είναι αργά. Η ομίχλη είναι ορατή στην ατμόσφαιρα, καθώς τα σύννεφα είναι έτοιμα για βροχή. Δείχνεις αναστατωμένη. Έρχομαι και σου αφήνω το γιο μου. Προσπαθώ να σε καθησυχάσω, ενώ ο αστυνομικός περιμένει στην άκρη του δρόμου με τον άντρα μου. Είσαι διχασμένη: Θέλεις να μ’ ακολουθήσεις και να με υποστηρίξεις, αλλά εγώ σε χρειάζομαι για να είναι ο γιος μου ασφαλής. Περπατάω στο δρόμο. Όταν τελειώνω, δεν φεύγω στο σπίτι μαζί του. Μένω μαζί σου. Τώρα καταλαβαίνω: Ο γάμος είναι δύσκολος.

Σε βλέπω να φοράς το σμαραγδί φόρεμα. Είμαστε πάλι σε μια είσοδο. Είσαι στα 60 σου, και το γκρι έχει καταφέρει να υπερισχύσει στα άλλοτε χάλκινα μαλλιά σου. Εξακολουθείς, ωστόσο, να δείχνεις υπέροχη. Το σμαραγδί ήταν πάντα το χρώμα σου. Με παραδίδεις στα παιδιά μου, που με πιάνουν το ένα από το ένα χέρι και το άλλο από το άλλο χέρι. Με χαϊδεύεις τρυφερά και προχωράς μόνη σου καθώς η μουσική ξεκινά. Αυτή τη φορά, τα παιδιά μου με συνοδεύουν στο διάδρομο του ναού. Είσαι μπροστά γεμάτη περηφάνια. Νομίζω πως ξέρεις ότι αυτή τη φορά τα κατάφερα. Περιμένεις μέχρι να φτάσω μπροστά και να έρθουν δίπλα σου τα παιδιά. Στρέφομαι προς το νέο μου σύζυγο, όχι όμως μακριά από σένα.

Βλέπω ένα στρουμπουλό παιδάκι με κόκκινα μαλλιά μέσα σε μια μικρή παιδική πισίνα. Νιώθω τον ήλιο σαν φωτοστέφανο στο κεφάλι μου. Μου χαμογελά, και νιώθω τη ζεστασιά του. Είμαι στα 40 μου τώρα. Έχω κόκκινα μαλλιά που ανεμίζουν. Μου φαίνεται τόσο οικείο αλλά παράλληλα και τόσο ξένο. Αναρωτιέμαι αν θα θυμάται. Κοιτάζω το είδωλό μου στο παράθυρο.

Σε βλέπω.

Πηγή:www.imommy.gr

Ποιες γυναίκες πρέπει να ζωγραφίσουν μία μαύρη βούλα στην παλάμη τους

Published Σεπτεμβρίου 25, 2015 by sofiaathanasiadou

23007490_Black_Dot_Campaign_Landscape.limghandler

Παπαναστασίου Ευφροσύνη

Τι είναι η Black Dot Campaign και πώς μπορεί να βοηθήσει τα θύματα της ενδοοικογενειακής βίας;

Όχι, δεν τεστάρουν το eyeliner τους ούτε προσπαθούν να κάνουν το στυλό τους να δουλέψει. Ο λόγος που οι γυναίκες ζωγραφίζουν μια μικρή βούλα στο χέρι τους είναι πολύ πιο σοβαρός από αυτό.

23007492_BlackDotCampaign.limghandler

Στην πραγματικότητα, είναι ο τρόπος τους για να δείξουν στον κόσμο πως έχουν υπάρξει θύματα ενδοοικογενειακής βίας.
Χάρη στα social media, η καμπάνια «The Black Dot Campaign» έχει πάρει πολύ μεγάλες διαστάσεις, ευελπιστώντας να δώσει στα θύματα την ευκαιρία να ακουστούν, χωρίς να χρειαστεί να μιλήσουν, ζωγραφίζοντας μία μαύρη βούλα στην παλάμη του χεριού τους.
Όταν θα είναι σε δημόσιο μέρος ή κοντά σε άτομα που εμπιστεύονται, θα ανοίγουν την παλάμη για να μπορέσουν οι γύρω τους να καταλάβουν ότι χρειάζονται βοήθεια αλλά δεν μπορούν να τη ζητήσουν.
Ζωγραφίζοντας δηλαδή απλά μία μαύρη βούλα στην παλάμη του χεριού τους, οι αρχές, η οικογένεια, οι φίλοι, η κοινότητα, οι γιατροί και τα νοσοκομεία θα μπορέσουν να λάβουν δράση, χωρίς την ασφάλεια του θύματος να βρίσκεται σε επιπλέον κίνδυνο.
Όπως είπε η γυναίκα που ξεκίνησε την καμπάνια: «Αυτή η μέθοδος έχει ήδη βοηθήσει πολλές γυναίκες. Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους μας υποστήριξαν και μας υποστηρίζουν. Επιτέλους ο κόσμος μιλάει για την ενδοοικογενειακή βία».

Αυτό θεωρείται τέχνη; Δείτε τρομακτικές-«καλλιτεχνικές» φωτογραφίες παιδιών!

Published Σεπτεμβρίου 25, 2015 by sofiaathanasiadou

d0d8e1126ff549e03784db5ebed32084_L

Κάποιοι θεωρούν αυτές τις εικόνες τέχνη ενώ κάποιοι άλλοι όχι. Παιδιά καλυμμένα με αίμα, gothic σκηνικό, τρομακτικά μάτια και όλα αυτά μετά από απόφαση του γονέα που επιλέγει να φωτογραφηθεί το παιδί του ως βαμπίρ, ως ζόμπι ή ως οτιδήποτε παραπέμπει σε ταινία τρόμου.

Η φωτογράφος και ιδιοκτήτρια του site Locked Illusions, Μπριτ Μπεντάιν, δημιουργεί έναν νέο κόσμο στις «σκοτεινές» και «φαντασιώδεις» φωτογραφίες για τους πελάτες και για τους αναγνώστες της. Η ίδια μέσα από τη δουλειά της θέλει να κάνει κάθε φορά κάτι μοναδικό για τον κάθε ενδιαφερόμενο. Αυτός είναι και ο λόγος που ποτέ δεν δημιουργεί ξανά το ίδιο σκηνικό.

Έτσι, με αυτό τον τρόπο η οικογένεια εξασφαλίζει τη μοναδικότητα και την αποκλειστικότητα των φωτογραφιών της.

11899955_10154140593809278_2810568524350499338_n

11887974_10154154791159278_4114801797788525616_n

11752190_10154059074814278_5151040516167346676_n

11060901_10153846794504278_2383002929144265524_n

11167795_10153846794049278_814299125723156768_n

11204927_10153846794114278_5473604742849593835_n

Αλήθεια εσείς, θα δεχόσασταν να φωτογραφίσετε το παιδί σας ως ένα βαμπίρ καλυμμένο με «αίμα»; Ή όχι; Σας φαίνονται οι φωτογραφίες τρομακτικές και ακατάλληλες για ένα παιδί ή απλά τις βλέπετε ως τέχνη;

Δείτε περισσότερες εικόνες και αφήστε τη γνώμη σας παρακάτω!

11954550_10154171401844278_2182025012010294191_n

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------111111_2

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------111111_4

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------111111_6

10548962_10153846794029278_9134179234887943779_o

10982409_10153846797804278_2681945923743376560_n

11041702_10153846795909278_6376901110294271049_n
11218172_10154123718194278_5174277251283420803_n

11221718_10153846794674278_1478118223996258115_n

11246371_10153846794564278_7071210754996573187_n

11377253_10153929016154278_1964241601181518059_n

Πηγή:www.mothersblog.gr

 

La Petite Boutique Princess Booties!!

Published Σεπτεμβρίου 25, 2015 by sofiaathanasiadou

12047702_10153634751358320_776534939_n

Θα αφήσετε να περάσει  ο χειμώνας…χωρίς να φορέσετε τα φανταστικά, oνειρεμένα,

oλοκαίνουργια μποτάκια μας!

Για τις πριγκίπισσες που θέλουν να εντυπωσιάσουν, σας έχουμε απίθανα μποτάκια σε σχέδια και χρώματα.
Στολισμένα ή σκέτα για κάθε χειμωνιάτικο συνολάκι.

12048652_10153634751398320_1104163369_n

1526569_723807007694355_5832785997981039039_n

10734184_723806977694358_7612331556631530307_n

1273270_526010177474040_1770736632_o

Με την εγγύηση της swarovski elements τώρα τα μποτάκια μας έρχονται σε Christmas edition ! τιμη 40 € με το κουριερ ! Για τις μαμάδες που θέλετε να τα μετατρέψετε, πωλούνται ξεχωριστά τα κουμπάκια! Χρώματα σε καφέ, μπεζογκρί, ροζ και φούξια! Μεγέθη 24- 29.

10802078_733854920022897_8605522392281766193_n

Πανέμορφα μποτάκια Princess Booties με γνήσια κρύσταλλα Swarovski
επωφεληθείτε από την προσφορά μας 45 € το σετ με εντυπωσιακή κορδέλα και κούριερ.

 

Και αυτόν τον χειμώνα δημιουργούμε αφουγκραζόμενοι τις δικές σας ανάγκες.

Σας ετοιμάζουμε συνεχώς καινούργιες εκπλήξεις so stay tuned! 

 

Δείτε όλη μας την συλλογή, εδώ  
Για παραγγελίες και διευκρινήσεις καλείτε στο 22860 28338 / 6973280889 ή
στείλτε inbox στην σελίδα μας στο fb εδώ
La Petite Boutique
Mια πανέμορφη Petite boutique, στην Σαντορίνη
6973280889 / 22860 28338/ 6987093990 whats up
Εάν, σας εξυπηρετεί μόνο το email, τότε supermom@hotmail.gr
Θα χαρώ πολύ να σας εξυπηρετήσω.
ΣΟΦΙΑ

 

 

 

«Τοξικές» σχέσεις

Published Σεπτεμβρίου 25, 2015 by sofiaathanasiadou

ImageHandler

Ξέρουμε για τοξικά απόβλητα, τοξικά νερά, τοξικά φυτά, τοξικές τροφές. Για τους «τοξικούς» ανθρώπους άραγε τι γνωρίζουμε;

Κι όμως, υπάρχουν και «τοξικοί» άνθρωποι, όπως χαρακτηριστικά τους ονομάζουν οι επιστήμονες. Είναι αυτοί που απομυζούν όλη μας την ενέργεια, χαλούν μονίμως τη διάθεσή μας και με την παρουσία τους και μόνο μας εξαντλούν. Είναι μάλιστα ικανοί να βλάψουν όχι μόνο την ψυχική μας ισορροπία, αλλά και την ίδια μας την υγεία. Πώς θα τους αναγνωρίσουμε και πώς θα χειριστούμε την επιρροή που ασκούν πάνω μας;

Η επιστήμη είναι κατηγορηματική:

Όταν ο περίγυρός μας (φίλοι, συνάδελφοι, συγγενείς) είναι «τοξικός», τότε δηλητηριάζει τη ζωή μας αργά και σταθερά. Έρευνα του Πανεπιστημίου του Λος Άντζελες έδειξε ότι οι «τοξικοί» φίλοι βλάπτουν σοβαρά την υγεία μας. Πιο συγκεκριμένα, όσοι συναναστρέφονταν με τέτοιου είδους ανθρώπους είχαν υψηλότερα ποσοστά φλεγμονωδών πρωτεϊνών (συγκεκριμένα, ιντερλευκίνης-6 και TNF υποδοχέα 2) στον οργανισμό τους, που έχουν ενοχοποιηθεί για την κατάθλιψη, τις καρδιοπάθειες, ακόμη και για διάφορες μορφές καρκίνου, συγκριτικά με όσους είχαν υγιείς φιλικές σχέσεις. Σύμφωνα με τους ερευνητές, το ανθρώπινο σώμα παράγει περισσότερες φλεγμονώδεις πρωτεΐνες όταν συναναστρεφόμαστε με «τοξικούς φίλους».

Πότε κινδυνεύουμε;

Όταν ένας άνθρωπος μας προκαλεί συνεχώς νεύρα, θλίψη, αίσθημα κόπωσης, νύστα, άμεση ανάγκη για κατανάλωση υδατανθράκων ή μαλακών τροφών, όποια και αν είναι η φύση της σχέσης μας μαζί του (φιλική, συγγενική, ερωτική, επαγγελματική), πρέπει να βάλουμε όρια ή, αν η περίπτωσή του δεν παίρνει γιατρειά, ακόμα και να τον απομακρύνουμε από τη ζωή μας.

δύσκολο άτομοΠώς θα τους αναγνωρίσουμε

  • Είναι πάντα αρνητικοί.
  • Συνεχώς μας κρίνουν.
  • Γκρινιάζουν ακατάπαυστα.
  • Βλέπουν πάντα την κακή πλευρά της ζωής.
  • Έχουν μόνο κάτι δυσάρεστο να μας πουν.
  • Μας ανταγωνίζονται φανατικά.
  • Τους ευχαριστεί να μεμψιμοιρούν.
  • «Τρέφονται» από τη δική μας ζωή, γιατί δεν έχουν δική τους.
  • Είναι νάρκισσοι και τους ενδιαφέρει μόνο ο εαυτός τους.

Η σχέση μας, λοιπόν, με τέτοιους ανθρώπους μάς «αρρωσταίνει» κατά κάποιον τρόπο. Εδώ, βέβαια, πρέπει να διευκρινιστεί ότι μπορεί να έχουν ένα μόνο από τα παραπάνω χαρακτηριστικά ή και περισσότερα, σε πολύ έντονο όμως βαθμό, σε σημείο δηλαδή που να επηρεάζουν τη ζωή μας, να ρουφούν κυριολεκτικά όλη μας την ενέργεια, και συχνά να μας κάνουν δυστυχείς.

WHO IS WHO

Ας τους γνωρίσουμε, όμως, από πιο κοντά, ώστε να μπορέσουμε να οργανώσουμε καλύτερα την άμυνά μας απέναντί τους:

1. Ο drama queen

Ο χαρακτήρας τους μπορεί να μας εξουθενώσει, καθώς αυτοί δεν αναφέρουν απλώς, ούτε διηγούνται τις καθημερινές τους ιστορίες, αλλά τις ερμηνεύουν. Και γι’ αυτό θέλουν κοινό να ακούει, να θαυμάζει, να μένει με το στόμα ανοιχτό και να χειροκροτεί. «Το κρυολόγημά τους κράτησε ένα μήνα και παρά τρίχα δεν τους οδήγησε στον θάνατο», «Το μεγάλο κύμα που είδαν φέτος στην παραλία ήταν τσουνάμι»: Περιγράφουν το καθετί που τους συμβαίνει με υπερβολές που και οι ίδιοι τελικά ίσως τις έχουν πιστέψει. Ζουν ανάμεσα στον μύθο και την πραγματικότητα και δίνουν τη δική τους παράσταση.

  • Πώς να προστατευτούμε Όταν δεν συναναστρεφόμαστε συχνά έναν τέτοιον άνθρωπο, μπορεί και να μας διασκεδάζει, όταν όμως πρόκειται για κάποιον πολύ δικό μας με τον οποίο βλεπόμαστε συχνά ή ακόμα χειρότερα ζούμε μαζί του, τότε αυτή η σχέση κουράζει πολύ. Δεν μπορούμε να ανήκουμε συνεχώς στο διαδραστικό κοινό που χειροκροτεί, συμπάσχει και αφήνει επιφωνήματα θαυμασμού. Βγαίνουμε, λοιπόν, όσο πιο γρήγορα γίνεται από αυτό το θέατρο του παραλόγου.


2. Ο γκρινιάρης

Η γκρίνια, ειδικά όταν προέρχεται από πολύ κοντινούς μας ανθρώπους που ζουν στο σπίτι ή στη δουλειά μας, μπορεί να στοιχειώσει τη ζωή μας. Η σχέση μας μαζί τους καταντάει μονότονη, κουραστική και σε πολλές περιπτώσεις δυσβάσταχτη. Σύμφωνα μάλιστα με πρόσφατες έρευνες, η συστηματική γκρίνια μπορεί να προκαλέσει σε όσους την υφίστανται μέχρι και αλλοιώσεις στους νευρώνες του εγκεφάλου που σχετίζονται με την επεξεργασία και την επίλυση προβλημάτων.

  • Πώς να προστατευτούμε Δυστυχώς σε αυτού του είδους τις σχέσεις δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια βελτίωσης. Συχνά η γκρίνια μετατρέπεται σε συμπεριφορά ρουτίνας που μπορεί και να τη συνηθίσουμε, όχι όμως χωρίς κόστος, καθώς διαταράσσει την ψυχική μας ηρεμία. Γι’ αυτό, παίρνουμε βαθιές ανάσες και ριζικές αποφάσεις.


3. Ο νάρκισσος

Είναι πολύ δύσκολο να συνυπάρξει κανείς με νάρκισσους, καθώς έχουν μειωμένη ενσυναίσθηση. Δεν βάζουν σχεδόν ποτέ τον εαυτό τους στη θέση των άλλων, λόγω έλλειψης συναισθηματικής κατανόησης, αλλά και γιατί είναι επικεντρωμένοι στις δικές τους ανάγκες, στις οποίες δίνουν σταθερά προτεραιότητα, και πολύ συχνά αγνοούν τα όρια των άλλων. Για έναν νάρκισσο τα πάντα περιστρέφονται γύρω από εκείνον. Γι’ αυτό επιζητά άπληστα την προσοχή των άλλων και λαχταρά συνεχώς τον θαυμασμό τους.

  • Πώς να προστατευτούμε Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι προσδοκίες μας πρέπει να είναι ρεαλιστικές. Μην περιμένουμε πολλά από έναν νάρκισσο, γιατί θα απογοητευτούμε. Η σχέση αυτή είναι μονόπλευρη. Αν το πάρουμε απόφαση και δεν επενδύσουμε σε αυτήν, τότε δεν έχουμε να χάσουμε και πολλά. Αν όμως δεν μπορούμε να διαχειριστούμε την κατάσταση με αυτόν τον τρόπο, πρέπει να τον απομακρύνουμε.


4. Ο ζηλιάρης-ανταγωνιστικός

Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτής της προσωπικότητας είναι να υποβαθμίζει τον δικό μας τρόπο ζωής και να εξυψώνει τον δικό του. Αυτοί οι χαρακτήρες μάς ανταγωνίζονται συνέχεια, στη δουλειά, στις επιτυχίες, στα χρήματα, στην προσωπική ζωή. Είναι εκείνοι που λένε πολλά και κάνουν λίγα. Είναι ιδιαίτερα επικριτικοί σε οτιδήποτε μας δίνει χαρά ή μας καταξιώνει. Υποτιμούν τα προτερήματά μας, ζηλεύουν τη σχέση μας με άλλους ανθρώπους.

  • Πώς να προστατευτούμε Αν η κατάσταση είναι ανυπόφορη, τους βγάζουμε τελείως από τη ζωή μας. Αν όμως μας συνδέουν με αυτούς δεσμοί αγάπης ή αλληλεξάρτησης, τότε πρέπει αρχικά να κατανοήσουμε ότι η ζήλια που εκδηλώνουν οι άνθρωποι αυτοί μπορεί να οφείλεται σε βαθύτερες δυσλειτουργικές δομές της προσωπικότητάς τους και γι’ αυτό ίσως χρειάζονται πιθανότατα τη βοήθεια κάποιου ειδικού.


5. Το θύμα

Μια τέτοια προσωπικότητα μπορεί στην κυριολεξία να μας εξουθενώσει. Αυτοί οι τύποι ανθρώπων από το πρωί μέχρι το βράδυ κλαίγονται, μονολογούν και μουρμουρίζουν για τα δεινά που τους συμβαίνουν. Βλέπουν το ποτήρι μισοάδειο και ποτέ μισογεμάτο. Κάθε φορά που προσπαθούμε να τους βοηθήσουμε, εκείνοι θα βρουν ένα «αλλά…». Μπροστά τους βλέπουν συνεχώς εμπόδια. Στη μνήμη τους ανακαλούν αποκλειστικά τα δυσάρεστα γεγονότα. Έχουν να μας διηγηθούν μόνο «ιστορίες δυστυχίας», με αποτέλεσμα να «μαυρίζουν» και τη δική μας ζωή. Η κάθε επαφή μαζί τους μας μεταμορφώνει σε ένα ψυχικό ράκος. Η προσωπικότητά τους είναι τόσο θλιβερή, που μας καταβάλλει. Δεν είναι μόνο ότι δεν είναι ευχάριστοι στην παρέα, αλλά αυτή η απαισιόδοξη στάση επηρεάζει και τη δική μας ζωή.

  • Πώς να προστατευτούμε Πιστεύουν ότι έχουν γεννηθεί άτυχοι και ότι το σύμπαν συνωμοτεί εναντίον τους. Έτσι είναι ο χαρακτήρας τους και γι’ αυτό δεν πρέπει να τους παίρνουμε στα σοβαρά. Τους αφήνουμε να λένε αυτό που θέλουν. Δεν πασχίζουμε να βρούμε λύσεις στα προβλήματα που μας αναφέρουν, γιατί απλούστατα δεν ψάχνουν λύσεις. Θέλουν απλώς να τα πουν, να εκτονωθούν, κι εμείς να τους ακούσουμε. Αν μάλιστα συμφωνήσουμε και μαζί τους, μπορεί να μείνουν ευχαριστημένοι. Αν δεν μπορούμε να ξεκόψουμε τελείως από αυτούς, ας αραιώσουμε τουλάχιστον τις πολλές επαφές μαζί τους.

Οδηγός επιβίωσης

toxic-people

Το συναίσθημα συνήθως θολώνει τη λογική και την κρίση μας και έτσι οι σχέσεις μας φτάνουν στα άκρα. Το πρώτο βήμα είναι να δούμε καθαρά αν υπάρχουν στη ζωή μας τέτοιου είδους άνθρωποι. Μόλις συνειδητοποιήσουμε ότι υπάρχουν, πρέπει να τους αντιμετωπίσουμε. Για να συμβεί αυτό όμως, είναι πολύ σημαντικό να απενοχοποιηθούμε, να μη νιώθουμε τύψεις – άλλωστε οφείλουμε να υπερασπιστούμε και τη δική μας υγεία. Δυστυχώς, σε αυτές τις περιπτώσεις τα περιθώρια επιλογής δεν είναι πολλά.

Η λύση συνήθως πρέπει να είναι ριζική: Ή τους απομονώνουμε από τη ζωή μας και γλιτώνουμε ή τους ανεχόμαστε με όλες τις συνέπειες που αυτό συνεπάγεται. Όταν είναι φίλοι μας, όσο δύσκολο κι αν είναι, πρέπει να οπλιστούμε με αποφασιστικότητα και να διαλύσουμε τη φιλία. Η φιλία άλλωστε είναι επιλογή μας και η επιλογή δεν είναι υποχρεωτικό να μας πληγώνει. Αν όμως είναι οι γονείς, τα αδέρφια ή ο σύντροφός μας, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Τα αγαπημένα και κοντινά μας πρόσωπα δεν μπορούμε να τα απομονώσουμε. Από την άλλη, δεν είναι δυνατόν και κάθε φορά που τα βλέπουμε να γεμίζουμε με αρνητική ενέργεια. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να τους αποδεχτούμε, αλλά να θέσουμε όρια. Να τους μιλήσουμε με ευθύτητα και να τους δώσουμε, όσο γίνεται, να καταλάβουν ότι δοκιμάζουν τα όριά μας και ότι κάποια στιγμή η υπομονή μας θα εξαντληθεί.

__________

~ της ΕΛΕΝΗ ΚΑΤΣΑΜΠΑ, MSc, κλινική ψυχολόγο, ψυχοθεραπεύτρια

    Πηγή:  vita.gr

by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Τα παιδιά είναι πιο θετικά απέναντι στις μητέρες που σέβονται την αυτονομία τους.

Published Σεπτεμβρίου 25, 2015 by sofiaathanasiadou

55014850_31b3da634e_z-640x640

Η ποιότητα των σχέσεων μητέρας-παιδιού επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την κοινωνική, συναισθηματική και νοητική ανάπτυξη του παιδιού. Αν και προηγούμενες έρευνες έχουν αποδείξει τη σπουδαιότητα προώθησης της αυτονομίας των παιδιών, οι διαθέσιμες ερευνητικές εργασίες δεν έχουν ασχοληθεί με τους τρόπους με τους οποίους ο γονεϊκός σεβασμός για την αυτονομία μπορεί να επηρεάσει τη σχέση γονέα- παιδιού. Τώρα, ερευνητές από το το πανεπιστήμιο του Missouri ανακάλυψαν ότι οι μητέρες που υποστηρίζουν την ανάγκη των παιδιών τους για αυτονομία καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, τείνουν να αντιμετωπίζονται από τα παιδιά τους με πιο θετικό τρόπο.

«Όταν οι μητέρες ελέγχουν έντονα το παιχνίδι των μικρών παιδιών, αυτά τα παιδιά είναι λιγότερο πιθανό να θέλουν να εμπλέκονται μαζί τους» είπε η Jean Ispa, συν- προεδρεύουσα του τμήματος Ανθρώπινης Ανάπτυξης και Σπουδών οικογένειας στο πανεπιστήμιο του Missouri και καθηγήτρια στο Κολέγιο Ανθρώπινων Περιβαλλοντικών Επιστημών. «Ο σεβασμός στην αυτονομία είναι σημαντικός, όχι μόνο για την ανάπτυξη των παιδιών αλλά και για τη δημιουργία καλών σχέσεων γονιών -παιδιών. Διαπιστώσαμε ότι οι μητέρες που υποστήριζαν την αυτονομία των παιδιών τους αντιμετωπίζονταν με πιο θετικό τρόπο από τα παιδιά τους σε σχέση με τις πολύ παρεμβατικές μητέρες.»
Η μελέτη της Ispa, η οποία περιλάμβανε περισσότερες από 2000 μητέρες και τα παιδιά τους μέτρησε την παρεμβατικότητα της μητέρας– ή τον βαθμό στον οποίο οι μητέρες έλεγχαν τις δραστηριότητες — στο παιχνίδι όταν τα παιδιά ήταν 2 ετών και ξανά αργότερα κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης για θέματα στα οποία παρουσιαζόταν διαφωνία όταν τα παιδιά ήταν στην πέμπτη τάξη (10-11 ετών). Η Ispa ανακάλυψε ότι η τάση των μητέρων να επιδεικνύουν ελεγκτικές συμπεριφορές αποτέλεσε μέσο πρόβλεψης του κατά πόσο τα παιδιά έβλεπαν θετικά ή αρνητικά τις μητέρες τους στην πέμπτη τάξη. Είπε ότι αυτά τα αποτελέσματα δε διαφοροποιούνται ανάλογα με την εθνικότητα ή το φύλο των παιδιών.

«Οι μητέρες που είναι πολύ ελεγκτικές όταν τα παιδιά τους είναι σε προσχολική ηλικία συχνά τείνουν να παραμένουν έτσι όταν τα παιδιά τους μπαίνουν στην εφηβεία» ανέφερε η Ispa. «Με τα μικρά παιδιά οι μητέρες χρησιμοποιούν κυρίως φυσικό έλεγχο αλλά όταν τα παιδιά είναι μεγαλύτερα αυτός ο έλεγχος παίρνει λεκτική και ψυχολογική μορφή, όπως το να ορίζουν τι επιτρέπεται και τι δεν επιτρέπεται να πει το παιδί ή να του απαγορεύουν να πει τη γνώμη του. Δεν είναι διόλου παράξενο ότι τα παιδιά τους αρχίζουν να τις βλέπουν με αρνητισμό.»

Η Ispa εξέφρασε την άποψη ότι με το να προσφέρουν αυτονομία στα παιδιά οι γονείς δε σημαίνει ότι δε βάζουν κανόνες για ζητήματα ασφαλείας. Ανέφερε ότι ο έλεγχος συμπεριφοράς όταν έχει να κάνει π.χ με το να δείξει ο γονιός στο παιδί ότι δεν πρέπει να περνάει τον δρόμο χωρίς πρώτα να ελέγχει δεξιά αριστερά αν έρχονται αυτοκίνητα δεν επηρεάζει τη σχέση γονιών – παιδιού όπως ο ψυχολογικός έλεγχος όπως π.χ το να δημιουργεί ο γονιός εμπρόθετα τύψεις στο παιδί ή να του λέει να σκέφτεται, να νιώθει και να παίζει με συγκεκριμένους τρόπους.

«Πολλές φορές, οι γονείς θεωρούν ότι το να χρησιμοποιούν αυτές τις συμπεριφορές είναι “ο σωστός τρόπος” να μεγαλώσουν τα παιδιά τους, αλλά, η έρευνά μας αποδεικνύει ότι αυτές οι τακτικές πραγματικά δε λειτουργούν. Το να προσφέρουμε αυτονομία ώστε τα παιδιά να παίρνουν αποφάσεις μόνα τους είναι πολύ καλό για αυτά και συνήθως παίρνουν έξυπνες αποφάσεις όταν τους έχουμε δείξει ήδη την έννοια των καλών επιλογών και των συνεπειών τους.

Ένας καλός τρόπος να ξεκινήσουν οι γονείς είναι να κάνουν ανοιχτές συζητήσεις με τα παιδιά τους και να τους επιτρέπουν να εκφράζουν τη γνώμη τους. Όταν οι γονείς παίρνουν κάποιες αποφάσεις οι ίδιοι είναι προτιμότερο να εξηγούν τους λόγους στα παιδιά τους και να συζητάνε μαζί τους και όχι να λένε: «Γιατί το λέω εγώ.»


Πηγή : http://www.sciencedaily.com/
University of Missouri-Columbia.
Jean M. Ispa, Gustavo Carlo, Francisco Palermo, Chang Su-Russell, Erin Harmeyer, Cara Streit. Middle Childhood Feelings Toward Mothers: Predictions From Maternal Directiveness at the Age of Two and Respect for Autonomy Currently. Social Development, 2015; DOI:10.1111/sode.12108

Διαβάστηκε εδώ:www.betterparents.gr