Αρχείο

All posts for the day 24 Σεπτεμβρίου 2015

4 συνταγές για χειμωνιάτικες σούπες

Published Σεπτεμβρίου 24, 2015 by sofiaathanasiadou

Από την Μαρία Αϊβαλιώτη,

Μόλις αρχίζει ο καιρός να δείχνει το ψυχρό του πρόσωπο, η επιθυμία για θαλπωρή και χουχούλιασμα αρχίζει να μας κατακλύζει κι αποζητούμε ένα φαγητό ζεστό και χορταστικό, κατάλληλο για την χειμωνιάτικη ατμόσφαιρα. Οι σούπες είναι το ιδανικό φαγητό για τα κρύα βράδια, ικανές να γεμίσουν το πεινασμένο μας στομάχι ή να ικανοποιήσουν και τις πιο γκουρμέ προτιμήσεις μας. Εμείς σας προτείνουμε σούπες που και σίγουρα θα σας χορτάσουν και θα σας ζεστάνουν! Περισσότερες συνταγές για χειμωνιάτικες σούπες θα βρείτε εδώ. 

1. Κρεμμυδόσουπα

galliki-kremmidosoupa

Με αυτή τη σούπα, θα αισθανθείτε για λίγο ότι βρίσκεστε στο Παρίσι, αφού είναι η αγαπημένη και πλέον τυπική σούπα των Γάλλων.  Σας προτείνουμε μια απλή εκδοχή της που δεν υστερεί, όμως, σε γεύση.

Τι θα χρειαστείτε: 

  • 2 μεγάλα κρεμμύδια κομμένα σε λεπτές φέτες
  • 4 κουταλιές της σούπας βούτυρο
  • 1 κουταλιά της σούπας καστανή ζάχαρη
  • 1 κουταλιά του γλυκού φρεσκοτριμμένο θυμάρι
  • 200 ml κόκκινο ξηρό κρασί
  • 1 λίτρο ζωμό βοδινού
  • 2 κουταλιές του γλυκού αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  • ¼ του φλιτζανιού σάλτσα σόγιας
  • 1 μπαγκέτα κομμένη σε φέτες πάχους 3 εκατοστών η καθεμιά
  • αλάτι, πιπέρι
  • μοτσαρέλα και παρμεζάνα

Πώς θα την φτιάξετε:

 Σε μια κατσαρόλα και σε  μέτρια φωτιά, λιώστε το βούτυρο. Προσθέστε τα κρεμμύδια, το θυμάρι, τη ζάχαρη, το κρασί,  αλάτι και πιπέρι κι αφήστε τα να σοταριστούν, ανακατεύοντας συχνά για περίπου 20 με 30 λεπτά μέχρι να μαλακώσουν και να αποκτήσουν μια καστανή όψη. Στη συνέχεια, ρίξτε τον ζωμό κι αφήστε τη σούπα να βράσει για 30 λεπτά περίπου.  Έπειτα, ανακατέψτε το αλεύρι με τη σάλτσα σόγιας και ρίξτε το στη  σούπα, ανακατεύοντας ελαφρά. Αφήστε τη σούπα να βράσει για άλλα 5 λεπτά.  Σε προθερμασμένο φούρνο, τοποθετήστε τις φέτες της μπαγκέτας πάνω σε χαρί ψησίματος και ύστερα πάνω στο ταψί κι αφήστε τις να ψηθούν στους 180ο  για 10 λεπτά.  Θα σερβίρετε τη σούπα σε ατομικά πυρίμαχα μπολ . Σε κάθε μπολ, βάλτε μια φέτα ψωμί και γαρνίρετε με τριμμένη παρμεζάνα. Στη συνέχεια, γεμίστε το με σούπα και γαρνίρετε με μια παχιά φέτα μοτσαρέλα. Προθερμαίνετε το γκριλ στους 200ο, τοποθετείτε τα μπολ στη σχάρα, στη θέση ακριβώς κάτω από το γκριλ, και τα αφήνετε για 5-6 λεπτά μέχρι να λιώσει το τυρί και να πάρει χρώμα.  Βγάζετε προσεχτικά τα ζεστά μπολ από τον φούρνο και σερβίρετε αμέσως.

2. Κοτόσουπα

kotosoupa

Η βασίλισσα στις σούπες είναι αυτή με κοτόπουλο! Πόσες φορές όταν είμαστε κρυωμένοι δεν μας έχουν συστήσει να φτιάξουμε μία για να νιώσουμε καλύτερα; Εμείς για να ξεφύγουμε από τα συνηθισμένα, σας προτείνουμε μια κοτόσουπα έχοντας προσθέσει και γάλα καρύδας.

Τι θα χρειαστείτε:

  • 2 φιλέτα κοτόπουλου (κατά προτίμηση στήθος)
  • 1 σκελίδα σκόρδο λιωμένη
  • 1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
  • 3 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
  • 1 κουταλάκι του γλυκού κύμινο
  • 1 κουταλάκι του γλυκού κόλιανδρο
  • 3 κουταλιές της σούπας γάλα καρύδας
  • 850 ml ζωμό κοτόπουλου
  • αλάτι, πιπέρι
  • φύλλα φρέσκου βασιλικού

Πώς θα την φτιάξετε: 

Βράστε το κοτόπουλο με λίγο λάδι. Μόλις το κοτόπουλο είναι έτοιμο, το αφήνετε να κρυώσει ελαφρά και το κόβετε σε μικρά κομμάτια. Το νερό στο οποίο το βράσατε, δεν το πετάτε. Κρατήστε 850 ml που θα το χρησιμοποιήσετε  ως ζωμό. Σε μια κατσαρόλα και σε μέτρια φωτιά, ζεσταίνετε  το λάδι και τσιγαρίζετε  το κρεμμύδι και το σκόρδο. Προσθέτετε το κύμινο, τον κόλιανδρο και τον ζωμό και τα αφήνετε  να βράσουν. Μόλις η σούπα αρχίσει να βράζει, προσθέστε το γάλα καρύδας και τα κομμάτια κοτόπουλου. Συνεχίζετε το μαγείρεμα, ανακατεύοντας μια με δύο φορές για περίπου 15 λεπτά. Στη συνέχεια, αλατοπιπερώνετε κι ανακατεύετε, προσθέτοντας και τα φύλλα βασιλικού. Σερβίρετε αμέσως.

3.       Μανιταρόσουπα

manitarosoupa

Επιλέξαμε μια εύκολη συνταγή για μανιταρόσουπα, για να σας δείξουμε πως δεν χρειάζεται ιδιαίτερος κόπος για να μαγειρευτούν τα μανιτάρια, τα οποία ωφελούν τα μέγιστα στον οργανισμό και τη διατροφή μας.

Τι θα χρειαστείτε: 

  • 500 γραμμάρια φρέσκα μανιτάρια (εάν επιλέξετε κονσέρβα, προτιμήστε αυτά που είναι ήδη κομμένα σε φέτες)
  • 1 κουταλιά της σούπας βούτυρο
  • 1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
  • 1 σκελίδα σκόρδο λιωμένη
  • 500 ml ζωμό κοτόπουλου
  • 250 ml φρέσκο γάλα
  • 3 κουταλιές του γλυκού κρέμα γάλακτος με πλήρη λιπαρά

Πώς θα την φτιάξετε: 

Σε μια κατσαρόλα και σε μέτρια φωτιά, λιώνετε το βούτυρο και στη συνέχεια προσθέτετε το κρεμμύδι και το σκόρδο και τα σοτάρετε. Κατόπιν, προσθέτετε τα μανιτάρια και τα τσιγαρίζετε μέχρι να μαλακώσουν, ανακατεύοντας συχνά. Ρίχνετε τον ζωμό και το γάλα κι αφήνετε τη σούπα να βράσει για 20 περίπου λεπτά. Με ένα μίξερ χειρός, χτυπάτε  ελαφρά τη σούπα για να αποκτήσει μια βελουτέ υφή και αλατοπιπερώνετε. Προσθέτετε την κρέμα γάλακτος, ανακατεύοντας καλά. Τη σερβίρετε γαρνίροντάς την προαιρετικά με λίγο ψιλοκομμένο μαϊντανό ή σχοινόπρασο.

4. Καροτόσουπα βελουτέ

karotosoupa-veloute

Βρείτε τη συνταγή εδώ. 
Advertisements

Γιατί όλα τα μωρά μάς φαίνονται γλυκούλικα;

Published Σεπτεμβρίου 24, 2015 by sofiaathanasiadou

babes

Πώς γίνεται ένα τόσο δα πλασματάκι να προκαλεί τόσο έντονα συναισθήματα; Η επιστήμη κατάφερε να αποκρυπτογραφήσει το λόγο που μας κάνει να «λιώνουμε» μπροστά σε ένα στρουμπουλό μωρό!

Πώς γίνεται ένα τόσο δα πλασματάκι να προκαλεί τόσο έντονα συναισθήματα; Η επιστήμη κατάφερε να αποκρυπτογραφήσει το λόγο που μας κάνει να «λιώνουμε» μπροστά σε ένα στρουμπουλό μωρό!

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ τι είναι αυτό που μας κάνει να νιώθουμε τα πιο τρυφερά συναισθήματα στη θέα και μόνο ενός μωρού –ενός οποιουδήποτε μωρού ακόμα κι αν δεν είναι το δικό μας, της αδερφής μας ή του φίλου μας;

Δεν είναι επειδή ξυπνούν το μητρικό ή το πατρικό μας ένστικτο, ούτε επειδή είναι μικρούλικα και χαριτωμένα.  Δεν είναι αντίδραση μόνο των γυναικών, δεν  οφείλεται στο βιολογικό ρολόϊ τους, ούτε είναι ορμονικό.

Κυρίως, δεν είναι κάτι που μπορούμε να ελέγξουμε, γιατί η αντίδρασή μας ορίζεται από διεργασίες που λαμβάνουν χώρα στα πιο αρχέγονα σημεία του εγκεφάλου μας, όπως αποκαλύπτει αυτό το βίντεο:

Πηγή:www.as-milisoume.gr

«Φεύγει το 18χρονο σου στο εξωτερικό για σπουδές; Τι παθαίνεις;»

Published Σεπτεμβρίου 24, 2015 by sofiaathanasiadou

120215154921_1338

του Πέτρου Κωστόπουλου

Για να το ξεκινήσουμε ωραία, κατ” αρχήν σας λέω ότι κλαις. Πολλές φορές. Πριν φύγει όμως. Δεν κλαις από φόβο και δεν κλαις βέβαια γιατί αποχαιρετάς για ένα χρονικό διάστημα.

Ένας γονιός κλαίει γιατί δεν μπορεί να καταλάβει πως εκείνο το μικρό κοριτσάκι με τα κοτσιδάκια και τα μαγουλάκια έγινε μέσα σε χρόνο ντε τε ένα κορίτσι-γυναίκα που μπαίνει στο αεροπλάνο για να πάει να ζήσει μόνη.

Για αρκετά χρόνια. Δεν το πιστεύεις, ότι τα χρόνια σου φαίνονται να περνάνε γρηγορότερα κι από κούρσα του Γιουσέιν Μπολτ. Το κλάμα αυτό εμπεριέχει πάρα πολλά συναισθήματα. Έχει χαρά, που τα κατάφερε, έχει στενοχώρια που φεύγει, έχει αμηχανία γιατί δεν καταλαβαίνεις πως θα είναι μετά η ζωή σου, χωρίς αυτό το παιδί στην καθημερινότητα κι έχει και σινεμά.

Έτσι δε γίνεται σε όλα τα έργα όταν φεύγει το παιδί;

Με ρωτάνε διάφοροι αν φοβάμαι που το κορίτσι έφυγε μόνο του έξω. Τι να πω…; Πάντα ένας γονιός φοβάται για τα παιδιά του. Μπορώ να μαρτυρήσω μετά από 20 χρόνια, ότι από τη μέρα που γεννήθηκε το πρώτο μου παιδί, έγινα πιο κότα σε όλες μου τις συμπεριφορές. Προσωπικές, κοινωνικές, επαγγελματικές, ακόμα και στο γράψιμο.

Γιατί; Γιατί ήθελα πάντα να υπάρχει το λιγότερο δυνατό γρατζούνισμα γύρω από το παιδί. Μεγάλο λάθος αυτό, αλλά έτσι κάνει ένας άντρας συνήθως.

Η γυναίκα ως μάνα που προστατεύει το παιδί όπως οι γάτες, με κάποιο τρόπο πάντα θα στο περάσει κι ας μην το έχεις σκεφτεί. Εννοείται ότι ο μεγαλύτερος φόβος στη ζωή σου είναι η υγεία και το μέλλον των παιδιών σου. Όμως σε καμιά περίπτωση δε με φοβίζει το γεγονός ότι το παιδί έφυγε έξω.

Αυτούς τους φόβους τους βρίσκω ακατανόητους. Δεν πάνε στο μέτωπο της Συρίας, να πολεμήσουν τον ISIS. Σε χώρες που είναι πιο πολιτισμένες από την Ελλάδα πάνε συνήθως.

Έτσι έκανα κι εγώ κάποτε. Έφυγα χωρίς δίφραγκο για να πάω να σπουδάσω στη Γαλλία, γιατί εδώ έκανα μόνο συνδικαλισμό στο πανεπιστήμιο. Όταν αποφάσισα να μάθω γράμματα, ήξερα ότι δεν θα τα μάθαινα εδώ. Τότε δεν υπήρχαν ούτε κινητά, ίσως ούτε καν τηλέφωνα σε όλα τα σπίτια.

Εκεί στο εξωτερικό εννοώ. Λίγοι φοιτητές είχαν τηλέφωνο στο σπίτι τους. Μίλαγα με τους γονείς μου για δευτερόλεπτα από διάφορους τηλεφωνικούς θαλάμους στο Παρίσι, μιας και δεν υπήρχε σάλιο. Δεν ξέρω αν φοβόταν η μάνα και ο πατέρας μου, εγώ έφευγα ευτυχισμένος.

Και παρότι άφραγκος, αισθανόμουν άτρωτος. Έτσι νιώθεις σε αυτή την ηλικία. Όταν μυξόκλαιγε η μάνα μου στο τηλέφωνο για το που και πως είμαι και πως περνάω στα ξένα μου την έδινε στα νεύρα. Να την πνίξω ήθελα. Τώρα όμως καταλαβαίνω τη μάνα μου που γκρίνιαζε συνέχεια γιατί δεν της τηλεφωνούσα.

Όμως ξέρω ότι οποιαδήποτε στραβή μπορεί να συμβεί, ακόμα κι όταν μένεις μέχρι τα 40 μέσα στο σπίτι σου με τους γονείς. Ή μάλλον εκεί συμβαίνουν χειρότερα. Εγώ ήθελα να κάνουν τα παιδιά μου ότι έκανα εγώ, να κόψουν τον ομφάλιο λώρο με μένα και τη μάνα τους. Να φύγουν για να σπουδάσουν, να δουλέψουν, από γκαρσόνια μέχρι πωλήτριες, να αποκτήσουν δικό τους κύκλο, και ενδιαφερόντων και ανθρώπων, και να ξεκινήσουν τη δική τους ζωή από την αρχή, χωρίς βοηθητικές ρόδες.

Την τελευταία στιγμή πριν φύγει θες να πεις πολλά στο παιδί. Αλλά είναι πολύ αργά, αν δεν τα έχεις πει νωρίτερα. Κανένας δε μαθαίνει σε μια βδομάδα ή ένα μήνα. Οι συμπεριφορές των παιδιών γίνονται από το τι τους έχεις διδάξει για 18 χρόνια κι από το dna που κουβαλάει το καθένα.

Ο γονιός έχει πάντα την αγωνία μην έχει κάνει καμία μαλακία στη διαπαιδαγώγηση. Αν είναι σωστός γονιός γιατί nobody’s perfect. Οκ, τι θα πεις σε ένα κορίτσι; Αυτά που έμαθες. Πρώτον, ότι οι λάθος παρέες σε οδηγούν σε λάθος ζωές και όταν είσαι 18 χρονών μασάς εύκολα. Δεύτερον, ότι τα ναρκωτικά σε οδηγούν, όχι στο θάνατο όπως λέγαν οι παλιοί κομμουνιστές, αλλά στην πλήρη απαξίωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Είναι πλέον γνωστό, παρόλα όσα λέγαμε μικρότεροι, ότι και τα πολλά τσιγαριλίκια τελικά μαλάκα σε κάνουν σαν άνθρωπο.

Οι παρέες πάλι στα 18 σου χρόνια δεν είναι κατασταλαγμένες. Η μαγκιά και το κουκουρούκου, που έχουν πέραση, μπορεί να σου δυναμιτίσουν τη ζωή. Έχω κάνει τις πιο μαλακισμένες παρέες στη ζωή μου. Θυμάμαι πρωτοετής να παίζω χαρτιά και πόκα ολονύχτια, μετά να κολλάω με την πολιτική και να τρέχω από συνέλευση σε διαδήλωση κι από αφισοκόλληση σε αμφιθέατρα.

Αλλά η μαλακία κυκλοφοράει παντού. Ποια είναι η διαφορά μιας παρέας στην Αθήνα, από μια παρέα στη Ρώμη, μια παρέα στο Λονδίνο κι από μια παρέα στο Όκλαντ…; Έζησα δέκα χρόνια στο εξωτερικό και το ξέρω το έργο.

Καμία δεν είναι η διαφορά. Η διαφορά είσαι Εσύ. Εσύ διαλέγεις ανάλογα με τα κριτήρια που έχεις και αυτό που θες να κάνεις στη ζωή σου. Αν έχεις θέληση να πας κάπου, θα πας. Αν δεν έχεις , δε σε σώζει ούτε η προστασία της Αθήνας, ούτε το άγνωστο της Αμερικής και της Αγγλίας.

Τα παιδιά είναι ενημερωμένα πια. Και για το σεξ και για τα ναρκωτικά, αλλά και για το τι σημαίνει επιτυχία στη ζωή. Εγώ 15 χρονών δεν ήξερα καν ότι κουνιέσαι κατά τη διάρκεια του σεξ! Δεν υπήρχαν τσόντες τότε. Ψιλορεζίλι θα έγινα την πρώτη φορά. Ναρκωτικά τότε δεν κυκλοφορούσαν και η επιτυχία ήταν να γίνεις πρόεδρος του έτους ή στη σχολή.
Οκ, αν έχεις κόρη θα αρχίσεις να λες διάφορα, θα της μιλάς συνέχεια για το rohypnol. Το ναρκωτικό του βιασμού.

Να μην αφήνει το ποτήρι της στα μπαρ, να το παίρνει μαζί στην τουαλέτα, να προτιμάει καμιά μπύρα, να μην κάνει παρέα με κοκάκια και να μην πέσει στην τεμπελιά και τη βαρεμάρα. Τι άλλο να της πεις…;

Να σε πιάσει υστερία και να φοβίζεις το παιδί για ό,τι περπατάει και πετάει; Να του μιλάς για θανάτους και ξεφτίλες; Να του δημιουργείς ενοχές που έφυγε για να κάνει κάτι καλύτερο; Να του μεταφέρεις τα δικά σου άγχη; Να του λες να ξαναγυρίσει κάτω από τις φτερούγες σου για να μείνει ανάπηρο μια ζωή; Εγώ αυτά τα θεωρώ τεράστιες μαλακίες. Α, για να μην ξεχαστώ.

Του λες, εγώ δηλαδή, αν μπορεί να μην ξαναγυρίσει.

Εγώ δε μασάω από τις διάφορες πολιτικές παπαριές ότι φεύγουν τα καλύτερα μυαλά μας έξω. Δεν ξέρω αν το παιδί μου ανήκει στην κατηγορία των καλών μυαλών, το ελπίζω έτσι να γίνει, αλλά αν γίνει έτσι, μια χαρά θα είναι στην Αμερική και στη Γαλλία.

Πας, ζεις και δουλεύεις εκεί που έχεις μέλλον, εκεί που σου ανοίγει ο δρόμος, εκεί που μαθαίνεις, εκεί που θα σε πληρώσουν, εκεί που αν τα καταφέρεις δεν θα αισθάνεσαι ούτε ενοχές, ούτε κλέφτης. Εκεί που αν πετύχεις θα σε κάνουν ήρωα και δε θα σε φθονούν και δεν θα σε λοιδορούν. Εδώ δηλαδή, σήμερα, τι από όλα αυτά μπορεί να συμβεί στην Ελλάδα του 2015;

Σε ποιο τομέα να πάει να δουλέψει ένα παιδί σήμερα; Τι καινούργιο γίνεται; Πού ανοίγουν ορίζοντες; Κάθε πότε λειτουργούν τα πανεπιστήμια; Τι έχουν για εξοπλισμό; Πού στο διάολο στον πλανήτη κυκλοφορεί άλλος Μπαλτάς που θα μας πει ότι η αριστεία είναι ρετσινιά; Μετά την επιτυχία και την επιχείρηση, ποινικοποιείται τώρα στην Ελλάδα και η αριστεία!!! Τι να κάνει; Να γραφτεί σε καμιά κομματική νεολαία μπας και την προσλάβουν στο κράτος; Θα ευτυχήσω αν το δω ή θα κόψω φλέβες;

Δυστυχώς δεν μπορώ να φύγω κι εγώ. Δεν υπάρχουν υποτροφίες για την ηλικία μου…Κολυμπώντας θα έφευγα, αν έβρισκα μια αξιοπρεπή δουλειά. Όχι για να κυνηγάω το κορίτσι από πίσω, αλλά για να ξαναγυρίσω στον πολιτισμένο κόσμο. Αυτή τη στιγμή είμαστε μια μπλοκαρισμένη κοινωνία. Από παντού. Μια κοινωνία σε άγχος, στρες και κατάθλιψη. Αλλά και φθόνο και χαιρεκακία. Λυπάμαι τα νέα παιδιά που δεν μπορούν να δουν ένα μέλλον, αλλά μόνο παπαρολόγους στην τηλεόραση.

Εννοείται ότι στη ζωή σου ανοίγει μια τρύπα, όταν δε βλέπεις κάθε μέρα το πιο αγαπημένο σου πλάσμα που έβλεπες επί 18 χρόνια. Έχεις μια αμηχανία κάποιες στιγμές. Πάλι καλά που οι ιμπεριαλιστές οι Αμερικάνοι βρήκαν το Skype και το Facetime και το Viber για να μην πληρώνεις.

απόφοιτος-φοιτητής-θη-υκών-και-οι-υπερήφανοι-γονείς-της-38947242

Αλλά χαίρεσαι κιόλας, όταν σε κάθε μία από αυτές τις επικοινωνίες ακούς ότι το παιδί ανακαλύπτει ένα θαυμαστό, καινούργιο κόσμο. Κι ελπίζεις ότι αυτός ο κόσμος θα την κάνει καλύτερο άνθρωπο από σένα. Και σε ξαναπιάνουν τα δάκρυα μερικές φορές…

Πηγή: toratora.gr

Διαβάστηκε εδώ:www.tilestwra.com

Κουκέτες για το παιδικό δωμάτιο. Εμπνευστείτε!

Published Σεπτεμβρίου 24, 2015 by sofiaathanasiadou

Μία μικρή επιλογή από πανέμορφες κουκέτες για το παιδικό δωμάτιο (και όχι μόνο) που έχουν σχεδιάσει μεγάλα αρχιτεκτονικά γραφεία από όλο τον κόσμο. Εμπνευστείτε!

kouketes7

kouketes1

kouketes2

kouketes3

kouketes4

bunk-beds_190915_06

bunk-beds_190915_12

kouketes5

kouketes6 (1)

Περισσότερες ιδέες στο Contermporerist.

Πηγή:blog.mikroimegaloi.gr

Εγκλωβισμένες στη “γνώμη του ειδικού”;

Published Σεπτεμβρίου 24, 2015 by sofiaathanasiadou

moro-vgazei-dodi

By 

Διαβάζω συχνά – και στο δικό μας site – σχόλια και άρθρα για παιδιά που δεν κλαίνε, για παιδιά που δεν δυστροπούν, για μητέρες που προφανώς δεν σπάνε τα νεύρα τους, για καθημερινότητες με παιδιά αγγελικά πλασμένες, κ.ο.κ. Πάντα υπάρχει ευθέως ή ως υπονοούμενο η ανεπάρκεια των υπολοίπων μαμάδων που κάτι δεν κάνουν καλά γιατί δεν ακούνε τα συναισθήματα του δίχρονου ή γιατί δεν έχουν υπομονή ή γιατί το παιδί τους απλώς παθαίνει κρίση οργής… Η επεξήγηση είναι σχεδόν πάντα βασισμένη στη γνώμη κάποιου ειδικού, κάποιας τύπισσας που έγραψε ένα βιβλίο για τα συναισθήματα των παιδιών, για τον ύπνο των μωρών, για την απροθυμία των παιδιών να φάνε κ.ο.κ.

Και αναπόφευκτα διερωτώμαι… κάνω κάτι λάθος; Ή μήπως είμαι σε “λάθος μονοπάτι”; Τα δικά μου παιδιά και κλαίνε, και κρίσεις θυμού έπαθαν και καπρίτσια κάνουν και τα νεύρα μου σπάνε ενίοτε – μην σας πω τι έχει περάσει από το μυαλό μου σε σπάνιες περιπτώσεις…

Ακούω και διαβάζω γνώμες ειδικών περί τιμωρίας κάθε είδους και ξύλου. Εάν ρίξουμε καμία στον ποπό ή στο χέρι του παιδιού του δημιουργούμε λέει “ψυχολογικά προβλήματα”, του δίνουμε, λέει, “λάθος μηνύματα”.  Ακόμη και για την τιμωρία που ειδικοί μας την πρότειναν αρχικώς, τώρα μας λένε ότι το λεγόμενο time out ή η στέρηση προνομίων δεν είναι παιδαγωγικό. Και τι θα κάνω κύριοι ειδικοί; Γιατί το τρίχρονο να πάρει από λογική κομματάκι δύσκολο. Καλά να μην το δείρω… μια τιμωρία να μην το βάλω και πως θα το καταλάβει να μην το ξανακάνει; Και εν πάση περιπτώση ο λάος είναι σοφός και σύμφωνα με το λαό “το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο”… και εάν όλες εσείς 30+ μητέρες είστε ειλικρινείς και ανατρέξετε στο παρελθόν σας θα διαπιστώσετε ότι τρώγατε και καμία. Πάθατε κάτι; Όχι από αυτό υποπτέυομαι (και για να μην παρεξηγηθούμε δεν είμαι υπέρ της βίας σε οποιαδήποτε μορφή της αλλά όλες αυτές οι θεωρίες μας καίνε λιγο τον εγκέφαλο!). Εγώ πάντως δεν έφαγα αρκετό ξύλο λένε οι γονείς μου. Κάτι ξέρουν! Ο αδελφός μου αντιθέτως έτρωγε της χρονιάς του. Ξέρετε κάτι; Το καλύτερο παιδί έγινε… Αυτό που εννοώ είναι ότι η οποιαδήποτε υπερβολή φτάνει στο άλλο άκρο.

Διαβάζω ότι πρέπει να ακούμε το κλάμα των παιδιών, να το αποκωδικοποιούμε. Ναι τα έχω διαβάσει τα βιβλία. Όπως μου είπε στο πρώτο μου παιδί ο παιδίατρος μου εγώ είμαι και ο καλύτερος γιατρός και ο καλύτερος κριτής για το παιδί μου. Πόσο δίκιο είχε! Ξέρω πότε και γιατί κλαίει ακριβώς! Πιστέψτε με. Ναι το αγκαλιάζω, το γεμίζω φιλιά. ‘Οχι, όμως, όταν πρόκειται για καπρίτσιο. Με συγχωρείτε αρνούμαι! Ούτε όταν κλαίει γιατί δεν το άφησα να κάνει κάτι, ούτε όταν θέλει να πάρει ή να φάει κάτι που δεν θα έπρεπε ή δεν μπορώ να του το δώσω. Επίσης, αρνούμαι να το “περιθάλψω συναισθηματικά” όταν η διαμάχη αφορά τους φίλους γιατί sorry κιόλας εγώ αισθάνομαι ότι τα προετοιμάζω για τον κόσμο που ζούμε και δεν είναι αγγελικά πλασμένος. Πρέπει να μάθει να επιβιώνει, να διεκδικεί και αυτό θα το κάνει και βλέποντας αυτά που κάνω εγώ αλλά και από τα δικά του βιώματα – και προφανώς δεν αναφέρομαι σε μωρά, αλλά σε παιδιά προσχολικής ηλικίας!!!!

Διαβάζω για γονείς που απορούν με τα παιδιά των άλλων που πέφτουν κάτω και χτυπιούνται… Και σκέφτομαι είτε είναι γονείς ζεν – κάνε ότι θέλεις – το οποίο δεν βρίσκω και ιδιαιτέρως παιδαγωγικό είτε κάτι “αποκρύπτουν”.

Ακόμη και για τον ύπνο άλλοι λένε άστο να κλάψει άλλοι αγκάλιασε το, νανούρισε το, κοίμησε το, άκουσε το…

Όλοι αυτοί οι ειδικοί ωραία τα λένε… Θέλουν να έρθουν στο σπίτι με 2 ή 3 παιδιά να τα εφαρμόσουν; Γιατί και εγώ άνθρωπος είμαι. Πέραν αυτού, όμως, και σε σοβαρή νότα μήπως έχουμε γίνει υπερπροστατευτικοί και ευνουχίζουμε τελικώς τα παιδιά μας συναισθηματικά στο όνομα κάποιου ειδικού;

Έχω μια φίλη ψυχολόγο. Πάντα ισχυρίζεται ήπιες μεθόδους, πάντα μας λέει τη γνώμη του ειδικού – αυτά δηλαδή που διαβάζουμε και γράφουμε και εμείς – αλλά στην καθημερινότητα της με δύο παιδιά και αυτή ενίοτε “το χάνει”… Και εκνευρίζεται και αντιδράει υπερβολικά και τα μαλώνει και  την ησυχία της θέλει.. Γιατί και αυτή αγαπημένες φίλες άνθρωπος είναι.

Εγχειρίδια δεν υπάρχουν… Το ένστικτο μας είναι ο καλύτερος οδηγός. Καλύτερος από κάθε ειδικό που ζει εκτός του σπιτιού σου. Διάβασε την άποψη του, δοκίμασε τη, υιοθέτησε την εάν σου κάνει αλλά μην τη θεωρείς θέσφατο! Πάνω απ’ όλα μην θεωρείς ότι οι υπόλοιποι που κάνουν κάτι διαφορετικό είναι κακοί γονείς, άσχετοι ή σε λάθος κατευθυνση…

Πηγή:mikroimegaloi.gr

Οι μαμάδες ντύνονται ασορτί με τα παιδιά τους

Published Σεπτεμβρίου 24, 2015 by sofiaathanasiadou

Οι celebrity-moms και τα στιλάτα παιδιά τους ενδίδουν στη νέα τάση του Χόλιγουντ.

Κείμενο:Ευφροσύνη Παπαναστασίου

Total black
Βικτόρια Μπέκαμ και Χάρπερ στο αεροδρόμιο JFK. Uber cool.
19287320_VBeckham102312_02_X17.limghandler
Rock-chic
Η Μιράντα Κερ με το γιό της, Φλιν.
19287313_MirandaKerr111613_08_X17.limghandler
All denim
Η Σάρα Τζέσικα Πάρκερ με τις κόρες της Ταμπίθα και Μαριόν στους δρόμους της Νέας Υόρκης.
Love for denim

19287317_SJParker042613_39_X17.limghandler

Love for denim
Η Κιμ Καρντάσιαν και η κόρη της Νορθ Γουεστ, οι πιο πιστές fan του denim.

19287309_KKardashianSF080714_036_X17.limghandler

Casual glam
Η Τζέσικα Άλμπα και η κόρη της Χάβεν με skinny jeans.
19287306_albafamshop022214_22_X17.limghandler
Prints only
Η Ρέιτσελ Ζόε με το γιό της Σκάιλερ.
19287315_RZoeSkyler061414_11_X17.limghandler
Love pink
Κέιτι Χολμς και Σούρι.
19287318_tcruise101109_14_X17.limghandler
Casual
Η Ριζ Γουίδερσπουν με την κόρη της Εύα.
19287314_rwitherspoonexcl010311_13_X17.limghandler
Sporty chic
Η Γκουέν Στεφάνι και ο γιός της Ζούμα, με λευκά tops και σκουρόχρωμα jeans.
19287307_gstefanitank071512_12_X17.limghandler
Black
Στην τάση του total black ενέδωσε και η Μαντόνα με την κόρη της Μέρσι.
19287312_madonna102410_15_X17.limghandler

Πηγή:www.marieclaire.gr