Αρχείο

All posts for the day 9 Σεπτεμβρίου 2015

30+1 εντυπωσιακά φθινοπωρινά πεντικιούρ

Published Σεπτεμβρίου 9, 2015 by sofiaathanasiadou

entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-01

Το Φθινόπωρο μπορεί να έφτασε, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως τα ανοιχτά παπούτσια θα σταματήσουν άμεσα να φοριούνται. Αυτό σημαίνει πως το πεντικιούρ συνεχίζει να είναι «απαραίτητο» και αυτή την εποχή, προκειμένου να έχουν τα πόδια σας μια περιποιημένη και όμορφη εικόνα.

Δείτε λοιπόν μια σειρά από προτάσεις για εντυπωσιακό πεντικιούρ, οι οποίες συνδυάζουν τις καλοκαιρινές με τις φθινοπωρινές αποχρώσεις!

entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-02 (1)
entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-03

entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-04

entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-05

entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-06

entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-07

entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-08

entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-09

entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-10

entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-11

entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-12

entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-13

entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-14

entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-15

entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-16

entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-17

entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-18

entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-19

entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-20

entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-21

entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-22

entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-23

DSC_0566

entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-25

entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-26

 

Burgundy pedicure.

entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-28

entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-29

entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-30

entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-31

entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure-32

Δείτε Περισσότερα: http://www.beautetinkyriaki.gr/2015/09/entypwsiaka-fthinopwrina-pedicure/#ixzz3lGXpB7gZ

Advertisements

Φαντασία χωρίς όρια με πάνω από 2.000.000 τουβλάκια LEGO® στη Θεσσαλονίκη

Published Σεπτεμβρίου 9, 2015 by sofiaathanasiadou

url

Tο Mediterranean Cosmos υποδέχεται το φανταστικό κόσμο της LEGO® και προσκαλεί τους μικρούς του φίλους να γίνουν επίσημοι αρχιμάστορες LEGO® και να ζήσουν μία απίστευτη εμπειρία διασκέδασης! Καθημερινά από τις 9 έως τις 26 Σεπτεμβρίου, μοναδικοί θεματικοί διαδραστικοί χώροι LEGO® Star WarsTM, LEGO® Friends, LEGO® CITY, LEGO® MINDSTORMSTM, LEGO® DUPLO®, LEGO® BIONICLETM, LEGO® NINJAGOTM, LEGO® TECHNIC Pull Back, LEGO® Building, δύο τεράστιες πισίνες LEGO® System και LEGO® DUPLO® και περισσότερα από δύο εκατομμύρια πολύχρωμα τουβλάκια LEGO® περιμένουν τους μικρούς επισκέπτες του εμπορικού κέντρου για ατέλειωτες ώρες δημιουργικού παιχνιδιού!

Ακόμη, οι μικροί φίλοι του Mediterranean Cosmos θα έχουν για πρώτη φορά την ευκαιρία να δοκιμάσουν τις ικανότητές τους, στην τέχνη των ιπτάμενων μηχανών LEGO® NINJAGOTM Airjitzu, αλλά και να χτίσουν την πιο εντυπωσιακή σχολική τάξη με τουβλάκια LEGO®, ενώ μικροί και μεγάλοι θα θαυμάσουν εντυπωσιακές δημιουργίες, φτιαγμένες αποκλειστικά από τουβλάκια LEGO®, σε μια ξεχωριστή έκθεση από την ομάδα GRICKS (LEGO® AFOLs)!

Στο Mediterranean Cosmos η φαντασία δεν έχει όρια!

Η είσοδος σε όλες τις δραστηριότητες είναι ελεύθερη.

Mediterranean Cosmos Εθνική Οδός Θεσσαλονίκης Μουδανιών (11ο χλμ), 57001, Θεσσαλονίκη Τηλ.: 2310 489571 Web: http://www.medcosmos.gr/

Πηγή : http://www.superdad.gr [ http://www.superdad.gr/mas-aresan/fantasia-xoris-oria-lego/ ]

Πώς να μεγαλώσετε παιδιά με αυτοεκτίμηση

Published Σεπτεμβρίου 9, 2015 by sofiaathanasiadou

ImageHandler

Παρότι ο ρόλος που παίζουν οι γονείς είναι εξαιρετικά σημαντικός, η αυτοεκτίμηση δεν είναι κάτι που βγαίνει από την τσέπη προσφέρεται αλλά αντίθετα, είναι κάτι που «χτίζεται» με τον καιρό

Ζωή Στραβοπόδη-Τζιάνο
Ψυχοθεραπεύτρια – Οικογενειακή Σύμβουλος

Μια ερώτηση που δέχομαι πολύ συχνά από γονείς με μικρά (αλλά και μεγαλύτερα παιδιά) είναι το πώς μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά τους να αποκτήσουν υψηλή αυτοεκτίμηση. Αυτό που συνήθως τους απαντώ είναι ότι παρότι ο ρόλος που παίζουν οι γονείς στη διαμόρφωση της αυτοεκτίμησης του παιδιού τους είναι εξαιρετικά σημαντικός, η αυτοεκτίμηση δεν είναι κάτι που μπορεί ένας γονιός να βγάλει από την τσέπη του και να το προσφέρει στο παιδί του αλλά αντίθετα, είναι κάτι που χτίζεται με τον καιρό μέσα από μακροχρόνιες διαδικασίες.  

Πολλοί γονείς πιστεύουν ότι το να λένε στο παιδί τους ενθαρρυντικά λόγια ή λόγια αγάπης φτάνει για να τα κάνουν να αγαπάνε τον εαυτό τους, να πιστεύουν στις δυνατότητες τους και να μεταχειρίζονται τον εαυτό τους με αξιοπρέπεια και αγάπη. Δυστυχώς όμως η πραγματικότητα δεν είναι τόσο απλή.

Η αυτοεκτίμηση συνήθως ανθίζει μέσα σε οικογένειες που αναγνωρίζουν και αποδέχονται τις ατομικές διαφορές των μελών τους, που εκφράζουν ανοιχτά την αγάπη τους, που δεν τιμωρούν τα λάθη αλλά τα χρησιμοποιούν σαν μαθήματα, που επικοινωνούν ανοιχτά, που ναι μεν έχουν συγκεκριμένους κανόνες αλλά τους χρησιμοποιούν με την απαραίτητη ελαστικότητα, που αναπτύσσουν την υπευθυνότητα και εφαρμόζουν την τιμιότητα στην πράξη.

Κάποιες πιο συγκεκριμένες συμβουλές μπορούν ενδεικτικά να περιλαμβάνουν τα παρακάτω:

•    Προσπαθήστε να ενθαρρύνετε την ανεξαρτησία του παιδιού σας στο βαθμό που αρμόζει στην εκάστοτε ηλικία του και αναπτυξιακό του στάδιο. Εμπιστευθείτε τις ικανότητές του και επιτρέψτε στο παιδί σας να αποτύχει και να στεναχωρηθεί χωρίς να πανικοβάλλεστε.

•    Αποφύγετε την παγίδα της υπερπροστασίας. Το βασικό πρόβλημα με την υπερπροστασία είναι ότι μέσω αυτής οι γονείς διδάσκουν στο παιδί τους συστηματικά, αν και άθελά τους, να αισθάνεται αδύναμο και ευάλωτο. Το μήνυμα που μεταδίδουν οι υπερπροστατευτικοί γονείς στα παιδιά τους είναι ότι ο κόσμος είναι τρομακτικός και επικίνδυνος και ότι το παιδί χρειάζεται ιδιαίτερη βοήθεια και προστασία.

•    Αποφύγετε την κριτική και τις «ταμπέλες». Όταν το παιδί σας κάνει κάποιο λάθος δείξτε κατανόηση και προσπαθήστε να βρείτε μαζί του τους λόγους που έγινε αυτό. Συγχρόνως αφήστε το παιδί να υποστεί τις συνέπειες του λάθους του. Πχ αν το παιδί σας σπάσει ένα ποτήρι μην πείτε «μα πόσο απρόσεχτος μπορεί να είσαι» και τρέξετε να μαζέψετε εσείς τη ζημιά. Αντίθετα, προσπαθήστε να βρείτε μαζί για ποιο λόγο του έπεσε το ποτήρι (πχ το κρατούσε με το ένα χέρι ή κοίταζε αλλού) και μετά δείξτε του πώς να συμμαζέψει με ασφάλεια τα γυαλιά.

•    Αποφύγετε τις συγκρίσεις, είτε με άλλα παιδιά, είτε με τα αδέρφια του, είτε με εσάς στην παιδική σας ηλικία! Το κάθε άτομο είναι ξεχωριστό, οι ανάγκες και οι δυνατότητες διαφορετικές και οι όποιες συγκρίσεις είναι ανούσιες. Μην ξεχνάτε ότι ακόμα και οι θετικές «ταμπέλες» ή οι συγκρίσεις στις οποίες το παιδί σας «βγαίνει κερδισμένο» αποτελούν κριτική. Ένα πολύ σύνηθες λάθος είναι οι άνθρωποι να νομίζουν ότι η θετική κριτική είναι κάτι που βοηθά τα παιδιά να αποκτήσουν αυτοεκτίμηση, στην πραγματικότητα όμως κάθε είδους κριτική βάζει εσάς στο ρόλο του αξιολογητή και τα παιδιά σας στη θέση αυτού που η άποψη για τον εαυτό τους εξαρτάται από την άποψη που έχουν οι άλλοι για αυτό. Βοηθήστε το παιδί σας να μάθει να αξιολογεί τον εαυτό του μόνο του!

•    Επίσης, μη λέτε στο παιδί σας πράγματα που δεν πιστεύετε και μην τα επαινείτε με το παραμικρό. Τα παιδιά μπορούν να ξεχωρίσουν πότε έχουν κάνει κάτι ξεχωριστό που αξίζει τα επαινετικά σας λόγια. Αν εσείς τους τα λέτε αδιακρίτως θα πάψουν να σας εμπιστεύονται και θα αρχίσουν να θυμώνουν μαζί σας.

•    Αποφύγετε την παγίδα του οίκτου. Μην λυπάστε τα παιδιά σας. Αν θέλετε τα παιδιά σας να πιστέψουν στον εαυτό τους, πρέπει πρώτα εσείς να πιστέψετε σε αυτά.

•    Μη φοβάστε να οριοθετήσετε τα παιδιά σας. Τα παιδιά μαθαίνουν να σέβονται τον εαυτό τους μόνο αν μάθουν να σέβονται και τους άλλους. Σεβαστείτε εσείς τις δικές σας ανάγκες, οριοθετηθείτε και οριοθετήστε χωρίς ενοχές.

Η κλινική μου εμπειρία, μου έχει επανειλημμένως δείξει ότι τη  μεγαλύτερη δυσκολία να βοηθήσουν τα παιδιά τους να αποκτήσουν αυτοεκτίμηση την αντιμετωπίζουν συνήθως γονείς που δεν εκτιμούν οι ίδιοι πραγματικά τον εαυτό τους. Ευτυχώς, σήμερα πλέον είναι περισσότερο εύκολο από ποτέ, να αυξήσει κανείς την αυτοεκτίμησή του άσχετα από την ηλικία του. Αν λοιπόν φοβάστε ότι το παιδί σας υποφέρει από χαμηλή αυτοεκτίμηση, ίσως ο καλύτερο δρόμος για να το βοηθήσετε να είναι μέσα από τη δική σας ενδυνάμωση. Ακούστε και φροντίστε τον εαυτό  σας και να είστε σίγουροι ότι τα παιδιά σας θα κάνουν το ίδιο!

Εσάς ποιο θέμα σας απασχολεί; Τι βαραίνει την καθημερινότητά σας; Στείλτε e-mail στο: z.stravopodi@gmail.com

* Η Ζωή Στραβοπόδη εργάζεται ως Ψυχοθεραπεύτρια παρέχοντας συμβουλευτικές υπηρεσίες σε άτομα, ζευγάρια και οικογένειες. Επίσης συντονίζει ομάδες αυτογνωσίας και προσωπικής ανάπτυξης. Το 2012 ίδρυσε το «Σχολείο για Γονείς», ένα χώρο ψυχοεκπαίδευσης γονέων σε θέματα που αφορούν την υγιή συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών τους. 
Πηγή:www.protothema.gr

«Να προσέχεις τα παιδιά, δε ξέρω αν θα ξυπνήσω»

Published Σεπτεμβρίου 9, 2015 by sofiaathanasiadou

grk203

15 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, στα γενέθλια του μεγάλου μου γιου, μαθαίνω ότι είμαι έγκυος. Μεγάλη χαρά, θα μεγάλωνε η οικογένειά μας. Στα παιδιά δεν το ανακοινώσαμε αμέσως, περιμέναμε να περάσει το πρώτο τρίμηνο.

Μπαίνω στον τέταρτο κ εμφανίζεται λίγο αίμα, ο γιατρός μας καθησυχάζει, δεν είναι τίποτα, μερική αποκόλληση του πλακούντα, 1 βδομάδα ξεκούραση. Τίποτα, το αίμα συνεχίζει. Κάθε βδομάδα πηγαίναμε στον γιατρό:

Ολα καλά, μην ανησυχείτε. Η κατάσταση χειροτέρευε. Με έπιανε ένας πόνος στην κοιλιά, ανέβαινε στην καρδιά, με έπιανε ταχυκαρδία και συνέχιζε στο κεφάλι σε σημείο να νομίζω οτι θα εκραγεί το κεφάλι μου, φρικτός πόνος στην κοιλιά κ το αίμα ποτάμι. Μιλάμε για πάααρα πολύ αίμα. Αυτό γινόταν ανά 3-4 μέρες. Ολο αυτο το διάστημα ξαπλωμένη, μόνο τουαλέτα.

Να λέω στον γιατρό, Γιατρέ υπάρχει περίπτωση να πεθάνω από αιμορραγία, μην λες ανοησίες μου απαντούσε, όλα αυτά τα παθαίνεις από το φόβο σου είναι κρίσεις πανικού… και το αίμα από μια μικρη αποκόλληση… Τα παιδιά μου είχαν τρομοκρατηθεί, κάθε φορά που πήγαινα τουαλέτα, κοιταζόντουσαν κι έλεγαν ωχ, πάλι αίμα η μαμά…

Αυτό συνεχίστηκε για 1 μήνα. Η βλακεία μου ήταν οτι τον είχα τυφλή εμπιστοσύνη…

Δευτέρα 17 Μαρτίου παίρνω τον γιατρό τηλεφωνο, μετά από ενα φρικτό βράδυ και του λέω πως δεν πάει άλλο, κάτι πρέπει να γίνει. Εντάξει, μου λέει, η μόνη λύση είναι να νοσηλευτεις. Φευγουμε για την κλινική, εκεί οι μέρες περνάνε όπως και στο σπίτι, απλά δεν σηκώνομαι ούτε για την τουαλέτα. Το αίμα δεν σταματάει, μου δίνουν yutopar, έχω απίστευτες ταχυκαρδίες. Χαμηλώνουν τον ορό τρέχει το αίμα, ανοίγουν τον ορό η καρδιά σπαρταράει. 1 βδομάδα χαμένη. Η μητέρα μου να παίρνει κρυφά τον γιατρό και να τον ρωτάει «Γιατρε η κόρη μου κινδυνεύει;«

Οχι, στη χειρότερη περίπτωση να χάσουμε το μωρό, η κόρη σου δεν παθαίνει τίποτα.

Στην κλινική έβγαζα κομμάτια αίμα (πήγματα) και οι μαίες όπως και ο γιατρός έλεγαν ωραία καθαρίζεις και θα σταματήσει η αιμορραγία.

23/3 μιλάω με τον γιατρό…

– Γιατρέ ποιά η διαφορά να είμαι εδώ από το σπίτι;

– Καμία, θα σου δώσω yutopar σε χάπια κ θα είσαι ξάπλα.

Εν τω μεταξύ όλο αυτο το διάστημα έπαιρνα 3 χάπια σίδηρου γιατί είχε πέσει ο αιματοκρίτης.

Σηκώνομαι να φύγω (γιατί ηταν η γιορτή της 25η Μαρτίου την επόμενη μέρα κ ήθελα να δω τον γιο μου) κ λιποθυμώ. Μιλάνε οι μαίες με τον γιατρό κ τις λέει να μου βάλουν 2 φιάλες αίμα και μετά να φύγω. Οι μαίες απαντάνε οτι δεν έχουμε 2 αλλά μόνο μιά, δεν πειράζει βαλτε αυτή την μία λεει ο γιατρός.

Φεύγω το απόγευμα με καροτσάκι, πηγαίνουμε σε 2 φαρμακεία να πάρουμε τα χάπια και μας απαντάνε οτι έχουν καταργηθεί εδω και δύο χρόνια αυτά τα χάπια, κοιταζόμαστε με τον άντρα μου παίρνουμε τηλ τον γιατρό και μας λέει δεν πειράζει πάρε depon ή panadol. Φτάνουμε στο σπίτι της μαμάς μου 19:30 (εκεί ήταν τα παιδιά). Στις 21:30 ξεκινάνε οι συσπάσεις και το γνωστό ποτάμι αίμα. Το βλέπει η μαμά μου και μου λέει με τρόμο «Τι αίμα είναι αυτό;«

Αυτό έχω σχεδόν 40 μέρες, της απαντώ.

Οι πόνοι γίνονται φρικτοί, πόνοι γέννας. Είμαι στην 23η βδομάδα. Φευγουμε νοσοκομείο και κάπου εδώ είναι η αρχή του τέλους.

Πηγαίνουμε στα επείγοντα, τους λέω το ιστορικό μου και η πρώτη τους ερώτηση είναι «Γιατί είσαι χλωμή; Ελα αμέσως μέσα να σε δω«

Προσπαθεί να με κάνει υπέρηχο, δεν βλέπει τίποτα, κάνει κολπικό, αδύνατον, μου λέει «Έχει παντού αίμα δε μπορώ να δω καθαρά»

Φωνάζει δεύτερο γιατρό, έρχεται τρίτος και καταληγουμε να είμαι στο δωμάτιο με 4 γιατρούς κ 1 μαία. Μιλάνε χαμηλόφωνα μεταξύ τους, αφού με είχαν ήδη πάρει αίμα, με κοιτάνε και με ρωτάνε «Είναι εδώ ο άντρας σου; Φωνάξτε τον αμέσως»

Μπαίνει μέσα κ ακούω τον γιατρό να του λέει.

Το μωρό το χάσαμε, χάνω κ την μητέρα (κοιτάζει το ρολόι του) δεν προλαβαίνω να ξημερώσει, την χάνω, μπαίνουμε χειρουργείο.

Τους απαντάει ο άντρας μου…

Γιατρέ σώστε την γυναίκα μου, έχω δυο παιδιά στο σπίτι που την περιμένουν…

Και αρχίζει ένας μαραθώνιος, οι γιατροί να τρέχουν και να φωνάζουν το αιμα, φέρτε γρήγορα το αίμα, ξεκινάμε, είχα φτάσει αιματοκρίτη 21 (απορώ ποιος με κρατούσε στη ζωη), οι μαίες να τρέχουν και αυτές, να έρχονται γυναίκες να γεννήσουν και να τους λένε οτι θα περιμένουν, έχουμε επείγον περιστατικό.

Ερχεται η αναισθησιολόγος, επισκλήρίδιο θα κάνουμε, όχι ολική αναισθησία (όταν ξύπνησα κατάλαβα το γιατί). Αφού με ετοίμασαν χαιρετάω τον άντρα μου και του λέω «Να προσέχεις τα παιδιά, δε ξέρω αν θα ξυπνήσω»

Πηγαινω στο χειρουργείο και μου λέει η αναισθησιολόγος τώρα θα κοιμηθεις. Ηταν 3:30 τα ξημερώματα, ξύπνησα στις 6,30 «άδεια», με πολύ πόνο ψυχικό και σωματικό και παντού να εχω ορούς, παροχέτευση στην κοιλιά για να φευγει το αίμα από την μήτρα και μια βελόνα στο λαιμό μου (όπου είναι η κεντρικη αρτηρία). Συνολικά μου βάλαν 15 φιάλες αίμα κ πλάσμα.

Ερχεται ο γιατρός, όλα πήγαν καλά, ανα πάσα στιγμή μπαίνουμε χειρουργείο για αφαίρεση μήτρας. Τιιιι; Δεν τελειώσαν τα βάσανα μου; Θέε μου βοήθα με, δε θ αντέξω κι άλλο χειρουργείο.

Ευτυχώς την μήτρα την σώσαμε μετα από 24 ώρες στην εντατική και πολύ πάτημα στην κοιλιά απο τους γιατρούς για να δουν αν αιμορραγεί η μήτρα. Δεύτερο σοκ, έρχεται μια μαία κ μου λέει Υπόγραψε εδώ… Θα γίνει ομαδική ταφή για το μωρό, να στο φέρω να το δεις;

Οχι, της απάντησα, δείξτε το στον άντρα μου.

Μετα από λίγο έρχεται ο άντρας δακρυσμένος, με φιλάει, αργότερα έμαθα οτι μόλις είχε δει το μωρο, δε βρήκα δύναμη να τον ρωτήσω τίποτα, απλά είχα δει στο χαρτί οτι ήταν 600 γραμμάρια.

Οι γιατροί μας είπαν οτι και να ζούσε θα ειχε κάποιο προβλημα υγείας. Αυτό το γεγονος έκανα πολύ καιρό να το ξεπεράσω, οτι αρνήθηκα να το δω και με βασανίζει ακόμα, έχω τύψεις απο την μια πλεύρά αλλά δε ξέρω αν το άντεχα…

Το δύσκολο όταν γύρισα σπίτι ήταν οτι τα παιδιά ρωτούσαν που είναι η κοιλιά μου, ποτε θα έρθει το μωρό, αλλά ευτυχώς με τη βοήθεια ενός ψυχολόγου κ πολύ καλού μας φίλου το ξεπεράσαμε. Τώρα ξέρουμε ότι έχουμε κ εμείς ένα αστεράκι που μας προσέχει από ψηλά, όπως κ άλλες πολλές μανούλες..

Μανούλες υπομονή, ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι όλα για κάποιον λόγο γίνονται…

μαμά Κική

Πηγή: eimaimama.gr

«Φτάνει η τρομοκρατία προς τις μέλλουσες μανούλες!»: Μια αναγνώστρια ξεσπά!

Published Σεπτεμβρίου 9, 2015 by sofiaathanasiadou

shutterstock_146442881-800x430

από Έλενα Μπούλια

Η Βαλέρια είναι μια αναγνώστρια του Mama365, η οποία έστειλε πριν μερικές ημέρες το παρακάτω γράμμα. Έγκυος σε δίδυμα, στον 8ο μήνα μιας αρκετά δύσκολης εγκυμοσύνης, έχει όχι απλά κουραστεί, αλλά εξοργιστεί να ακούει και να διαβάζει διαρκώς πόσο δύσκολη θα είναι η ζωή της μετά τα παιδιά, πως δεν θα έχει χρόνο για τον εαυτό της, πως πρέπει να βγει τώρα όσο μπορεί γιατί δεν θα ξαναβγεί ποτέ, πως πρέπει οπωσδήποτε να θηλάσει, αλλιώς δεν θα είναι καλή μάνα… μέχρι που «έσκασε» και αποφάσισε πως φτάνει πια! «Φτάνει η τρομοκρατία προς τις μέλλουσες μανούλες», λέει η Βαλέρια, και με το παρακάτω ελπίζει να συμπαρασταθεί σε όσες από εσάς νιώθετε το ίδιο…

«Με έχουν τρελάνει τα άπειρα άρθρα και οι καλοπροαίρετες μεν, αλλά αγχωτικές δε συμβουλές φίλων και γνωστών, για να ζήσω τώρα, όσο ακόμα προλαβαίνω, ό,τι μπορέσω, γιατί μόλις γεννήσω τίποτα δεν θα είναι ίδιο με πριν.

It’s game over woman! Θα τελειώσουν όλα, ο ύπνος, η ανεμελιά, οι βόλτες, οι καφέδες, όλα… ό,τι προλαβαίνεις μέχρι να γεννήσεις, γιατί μετά… κλάφ’τα Χαράλαμπε!

Είσαι έγκυος; Μάλλον το ήθελες. Σταμάτα να φρικάρεις λοιπόν! Ναι, η ζωή σου θα αλλάξει, αλλά κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Μην αφήνεις να σε αγχώνουν! Κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει, πώς θα τα βολέψεις, πώς θα τα καταφέρεις, πώς θα είναι τα παιδιά σου.

Περιμένω διδυμάκια και δεν είχα εύκολη εγκυμοσύνη. Δεν θα επιτρέψω να με φρικάρει κανείς! Τα άγχη που περνάς κατά την εγκυμοσύνη είναι πολλά. Εξετάσεις, παραεξετάσεις, αποτελέσματα κ.τ.λ., κ.τ.λ. Δεν χρειάζεται να τρελαθείς και γι’ αυτό που θα έρθει. Άσε πρώτα να έρθει και αγχώνεσαι μετά.

9ad26010b807d0e0d273f7ab4b96a8f2_L

Ξέρω και μπορώ να φανταστώ ότι θα είναι δύσκολο, αλλά δεν θα μπω ποτέ στο τριπάκι να γυρνάω γύρω-γύρω σαν την κότα, που τρέχει αριστερά και δεξιά, χωρίς λόγο, απλά και μόνο για να ζήσω με αγωνία τις τελευταίες στιγμές της «ελευθερίας» μου! Ήμαρτον πια με τα άρθρα, τύπου «Άνοιξε την πόρτα και βγες για μια βόλτα. Έστω για 20 λεπτά. Δεν θα έχεις την ευκαιρία να το ξανακάνεις αφού γεννήσεις». Ναι ρε κοπελιά, δεν θα έχω χρόνο, δεν θα κοιμάμαι, θα έχω νεύρα… και τι θα κερδίσω με έναν καφέ παραπανω; Θα ολοκληρωθώ σαν άνθρωπος με μια επιπλέον βόλτα στα μαγαζιά;

Και είναι και τα άλλα άρθρα. Αυτά που σου χρονομετράει η κάθε μία πόσο χρόνο θέλει για να ετοιμαστεί πριν βγει βόλτα με το μωρό και πόσες φορές το μετανιώνει, όταν τελικά το καταφέρνει. Πόσο λερωμένα είναι τα ρούχα της, πόσο δεν την νοιάζει πια ο εαυτός της και η εμφάνισή της, πόσο αγχωμένη είναι με την προετοιμασία του μωρού. Δηλαδή εμείς με τα δύο ή οι άλλες με τρία παιδιά τι κάνουν, χαρακίρι; Θες να βγεις βόλτα με τα μωρά; Μάλλον θα θες. Μπορείς; Πού να ξέρεις; Δοκίμασέ το όταν έρθει η ώρα. Μία, δύο θα πετύχει κάποια φορά! Κι αν δεν πετύχει δώσε λίγο χρόνο στον εαυτό σου. Δεν είναι ανάγκη να πέσεις σε κατάθλιψη!

Άλλο θέμα: Θηλασμός! Χα χα χα! Οργανώσεις και παρα-οργανώσεις! Κινήματα ολόκληρα! Θήλασε! Θήλασε! Θήλασε! Ώπα ρε παιδια! Χαλαρώστε λίγο! Κι εγώ θέλω, αλλά μην με πολιορκείτε όλοι μαζί! Οκ, το έπιασα το μήνυμα! Θα ζητήσω συμβουλές από τη μαία μου ή κάποιον ειδικό και θα πράξω ανάλογα! Η υπερπληροφόρηση και ο καταιγισμός εμπειριών και απόψεων, απλά με αγχώνει! Άλλωστε, μπορεί και να μην έχω γάλα ή να μην αρέσει στο παιδί μου. Όπως κι εγώ είχα πρόβλημα με το γάλα της μαμάς μου.

Μη φρικάρεις! Όλα θα γίνουν! Μην πανικοβάλεσαι! Έχει καταλήξει η εγκυμοσύνη και η άφιξη του μωρού να είναι περισσότερο σαν εξετάσεις πανελληνίων, παρά σαν μια φυσιολογική και ευχάριστη εμπειρία. Τόσες γυναίκες τα κατάφεραν, γιατί όχι κι εσύ; Η ζωή σου, στη φάση που είναι, το μόνο που θέλει είναι ψυχραιμία.

Είμαι κλεισμένη μέσα στο σπίτι για παραπάνω από 5 μήνες. Έμεινα στο κρεβάτι έπειτα από εντολές ιατρού. Δεν θα τρελαθώ κιόλας με το άγχος ότι η ζωή μου αλλάζει. Ηρεμία! Παιδιά κάνεις στο κάτω κάτω, δεν παίρνεις σκύλο! Που ακόμα και ο σκύλος, έχει απαιτήσεις. Τα μωρά θέλουν φροντίδα, θέλουν το χρόνο σου, θέλουν παραπάνω από αυτά που φαντάζεσαι ότι μπορείς να δώσεις! Αλλά ο πανικός πριν τα ζήσεις όλα αυτά, σε τι θα βοηθήσει; Περίμενε να έρθει, ζήσε την κάθε στιγμή, πάθε τους πανικούς σου, αλλά μην τους πάθεις όλους προκαταβολικά!

images

Δεν λέω φυσικά να μην υπάρχει ενημέρωση για τις εγκύους και τις νέες μητέρες. Αλλά ενημέρωση σωστή, όχι η καθεμία να λέει την εμπειρία της. Και επειδή στην εποχή του ιντερνετ δεν γίνεται να ελεγχθεί αυτό, απλά κλείνω τα αυτιά μου. Έχω καταλήξει, ότι η άγνοια είναι πολλές φορές καλύτερη από το να ακούς τη γνώμη του ενός και του άλλου. Λύσε τις απορίες σου, άκου αν θες τις ιστορίες από τις φίλες σου, αλλά κράτα χαρακτήρα. Μην αφήσεις να σε πάρει από κάτω, ό,τι κι αν ακούσεις. Οι νέες μαμαδες συνήθως θα σου πουν τα αρνητικά για να σε προετοιμάσουν. Εντάξει… ίσως και για να κάνουν λίγο φιγούρα. Όμως μη μασάς! Άσε τις δικές σου δυσκολίες να έρθουν και μετά δες πώς θα τις ξεπεράσεις. Άλλωστε, όπως ξαναείπα παραπάνω, κανένα παιδί δεν είναι ίδιο με το άλλο, όπως και καμιά μαμά δεν ίδια με την άλλη.

A New York City ballerina has continued dancing into the latest stages of her pregnancy - making even nine months appear graceful. Mary Helen Bowers, 33, developed the 'Ballet Beautiful exercise program', which is favoured by Victoria's Secrets Angels to get in shape. After becoming pregnant she continued her ballet regime and, with her doctor's approval, she plans to dance right up until delivery. Bowers, who remains exceptionally flexible even at nine months, says that the 'slowed down' version of her normal routine has helped her have a 'contented' and 'easy' pregnancy. "One of the most exciting parts of my pregnancy has been documenting the process and helping other moms-to-be stay active, healthy and fit," said Bowers who has created a new prenatal series of exercises at her Manhattan-based Ballet Beautiful studio. Bowers, who is due next week, performed with the New York City Ballet for ten years and trained Natalie Portman for her role in 'Black Swan'. "Moving my body like this has helped me prevent a lot of back pain and swelling," said Bowers who has also received "support and encouragement" from her supermodel friends Miranda Kerr, Doutzen Kroes and Lily Aldridge. "I've actually had a delightful pregnancy," she said. Pictured: Mary Helen Bowers, pregnant ballerina of Ballet Beautiful NYC Ref: SPL672120 221213 Picture by: Ballet Beautiful/ Splash Splash News and Pictures Los Angeles:310-821-2666 New York: 212-619-2666 London: 870-934-2666 photodesk@splashnews.com Splash News and Picture Agency does not claim any Copyright or License in the attached material. Any downloading fees charged by Splash are for Splash's services only, and do not, nor are they intended to, convey to the user any Copyright or License in the material. By publishing this material , the user expressly agrees to indemnify and to hold Splash harmless from any claims, demands, or causes of action arising out of or

 

Είναι πολύ κουραστικό για μια φύσει αισιόδοξη έγκυο, να ακούει συνέχεια πόσο δύσκολα θα περάσει ειδικά τον πρώτο καιρό! Είναι, όμως, και πολύ επικίνδυνο για μια λιγότερο αισιόδοξη έγκυο, να ακούει όλα αυτά περί δυσκολιών, που ναι μεν οι υπόλοιποι ξεπέρασαν αλλά «δύσκολα, πολύ δύσκολα».

Δεν ακούω κανέναν πια. Ανυπομονώ να δω τα 2 μουτράκια μου, να δαγκώσω τα 4 πατούσακια μου, να τους δώσω ό,τι έχω και να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ για αυτά! Ακόμα και τις δυσκολίες που θα έρθουν τις περιμένω με ανυπομονησία και αστείρευτη περιέργεια!»

Πηγή:www.mama365.gr

 

 

Ο πρώτος χρόνος ζωής ενός πρόωρου μωρού

Published Σεπτεμβρίου 9, 2015 by sofiaathanasiadou

ο-πρώτος-χρόνος-ζωής-ενός-πρόωρου-μωρού

Ο πρώτος χρόνος ζωής ενός πρόωρου μωρού

O Scot και η Lyndsay Miller περίμεναν να γίνουν γονείς στις 27 Οκτωβρίου του 2012. Όμως στις 16 Ιουλίου, η Lyndsay ένιωσε έντονες συσπάσεις την 25η εβδομάδα κύησης της και οι γιατροί ήταν αδύνατον να σταματήσουν τη γέννηση του μωρού.

Ο μικρούλης Ward γεννήθηκε 3,5 μήνες νωρίτερα (15 εβδομάδες) και ήταν μόλις 30 εκατοστά, ενώ ζύγιζε 820 γραμμάρια!

«Οι γιατροί μας έδιναν 50/50 πιθανότητες να επιβιώσει ή να είναι φυσιολογικός. Απλά προσευχόμασταν», είπε ο μπαμπάς του μικρού.

Η πρόωρη γέννηση του μωρού δεν ήταν η μόνη πρόκληση που είχαν να αντιμετωπίσουν. Όταν ο μικρός ήταν 10 ημερών, οι γιατροί εντόπισαν αιμορραγία στον εγκέφαλό του. Πέρασαν πολλές μέρες και νύχτες αγωνίας μέχρι να σταθεροποιηθεί η κατάστασή του.

Ο μικρούλης ήταν 107 μέρες στο νοσοκομείο, μέχρι την ημέρα που πήγε σπίτι του.

«Ήταν η καλύτερη μέρα της ζωής μας! Έπρεπε να περιμένουμε 107 μέρες μέχρι τότε αλλά όταν τον φέραμε σπίτι ήμασταν πανευτυχείς!»

Ο Scot είναι επαγγελματίας φωτογράφος και απαθανάτιζε σημαντικές στιγμές από όλο αυτό το ταξίδι του μωρού του, τις οποίες συνέδεσε σε ένα υπέροχο συγκινητικό βίντεο για τον πρώτο χρόνο του. Το έδωσε στη γυναίκα του την ημέρα των γενεθλίων της.

ο-πρώτος-χρόνος-ζωής-ενός-πρόωρου-μωρού-2

Το βίντεο ξεκινάει με την πρώτη επαφή της μαμάς με το μωρό. Παίρνει το εύθραυστο μωρό της αγκαλιά και κάθεται σε μια καρέκλα. Προσπαθεί να είναι ψύχραιμη. Και τότε ξεσπάει σε κλάματα. Και εμείς μαζί της… Απίστευτη σκηνή! Πραγματικά είναι μόνο μια μικρή ιδέα για το τι περνάνε οι γονείς με προωράκια…

Ο μικρός είναι τώρα 2 ετών και η ανάπτυξή του προχωράει κανονικά χωρίς κανένα πρόβλημα. Είναι ένα παιδάκι σαν όλα τα άλλα.

Δείτε το συγκινητικό βίντεο που έφτιαξε ο μπαμπάς για τον πρώτο χρόνο της ζωής του μικρού Ward

Πηγή:www.e-mama.gr