Περίμενε Δημήτρη!

Published 2 Σεπτεμβρίου, 2015 by sofiaathanasiadou

shutterstock_41505250

Κείμενο: Άντα Ακριτίδου

Περίμενε Δημήτρη! Μη με τραβας, δε μπορω να ερθω τωρα να παιξουμε, εχω δουλεια.
Μα δεν καταλαβαινει? Γιατι δε μπορει να περιμενει λιγο, κουλουρακια φτιαχνω για να εχει να τρωει κατι υγειινο, για το καλο του ειναι. Το ιδιο μου εκανε και χθες που ηθελα να σιδερωσω,πως θα κυκλοφορει εξω, με τσαλακωμενα ρουχα? Και προχθες παλι που ηθελα να σφουγγαρισω παλι με τραβουσε, μα μολις με βλεπει να κανω δουλειες παντα τον πιανει κατι, δεν καταλαβαινει,δε μπορω να τα αφησω ετσι, το πατωμα εχει μικροβια και βρωμιες.γιαυτον καθαριζω. Ααα πρεπει να μαθει να εχει υπομονη, πρεπει να μαθει να περιμενει…

Κι εγω που περιμενα τι επαθα, οριστε μια χαρα ειμαι. Κι εγω ηθελα να παιξω με τη μαμα μου και μου ελεγε να περιμενω και περιμενα. Τις περισσοτερες φορες τελικα δεν παιζαμε αλλα και τι εγινε, επαθα τιποτα? Και ποσες αλλες φορες την ειχα φωναξει στο δωματιο μου να της δειξω τη ζωγραφια μου, που ηταν πραγματικα υπεροχη, και μου ειπε να περιμενω και περιμενα οντως, αλλα αυτη δεν ηρθε τελικα γιατι το ξεχασε…

Και την αλλη φορα, που γυρισε απτη δουλεια και της ειπα να διαβασει την εκθεση μου και μου ειπε «οχι τωρα, ειμαι κουρασμενη, μετα», αλλα εγω επεμενα γιατι ειχα παρει βραβειο γιαυτην την εκθεση και εκανε «ουφ φερτην» και της εριξε μια ματια στα γρηγορα και ειπε «πολυ ωραια, μπραβο», στεναχωρεθηκα λιγο αλλα τι να κανουμε, τοσες δουλειες εχει να κανει, με μενα θα ασχολιοταν? Εξαλλου αν δε βιαζομουν και περιμενα θα την εβλεπε οταν ξεκουραζοταν και θα την προσεχε περισσοτερο. Και τοτε τα Χριστουγεννα που μου ειχε φερει εκεινο το υπεροχο δωρο που το ηθελα πολυ και ενθουσιαστηκα, της ειπα να κατσουμε να παιξουμε μαζι αλλα δε γινοταν, επρεπε να βγει, μια μερα ειχε κι αυτη για τον εαυτο της, να διασκεδασει, να ξεσκασει, ολες τις υπολοιπες μερες μαζι μου ασχολειται, το δικαιουται.

Ε μα ημουν αχαριστη κι εγω ομως, να λεμε την αληθεια, αφου μου εφερε το δωρο που της ειχα ζητησει γιατι ημουν στεναχωρημενη? Ποσες φορες μου ειπε «περιμενε» και οντως περιμενα, τι εγινε, επαθα κατι, τιποτα δεν επαθα….Ε?

Η μηπως επαθα? Γιατι στη σκεψη ολων αυτων χαλαει η διαθεση μου? Γιατι νιωθω ασχημα και νιωθω να ποναει η καρδια μου οταν τα σκεφτομαι?

Ακομα και τωρα θυμαμαι οτι ημουν στεναχωρημενη…γιατι ηθελα να παιξω το καινουριο μου παιχνιδι με τη μαμα μου. Γιατι ηθελα να διαβασει την εκθεση μου και να με αγκαλιασει, να μου πει «συγχαρητηρια» και να συζητησουμε γιαυτο. Γιατι ηθελα να ερθει να δει τη ζωγραφια μου και να μου μαθει να ζωγραφιζω ακομα καλυτερα, μια που αυτη ζωγραφιζει τελεια. Γιατι ηθελα να συμμαζευουμε μαζι και οχι μονη της, αλλα και να καναμε το σπιτι χαλια διασκεδαζοντας μαζι… Γιατι ποναει ακομα και τωρα αυτο το «ΠΕΡΙΜΕΝΕ». Γιατι δε θελω να καθαριζω το σπιτι επειδη ετσι εμαθα οτι ειναι το σωστο απτη μαμα μου, γιατι δε θελω το παιδι μου να νιωσει οπως εγω, γιατι ποναει ρε γαμωτο ακομα εκεινο το «ΠΕΡΙΜΕΝΕ»…

ΠΕΡΙΜΕΝΕ Δημητρη….ερχομαι να παιξουμε, μην αρχιζεις χωρις εμενα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: