Αρχείο

All posts for the month Αύγουστος 2015

Το ταξίδι της Μαρίας – Το βίντεο που μας συστήνει τον αυτισμό

Published 30 Αυγούστου, 2015 by sofiaathanasiadou

Το-ταξίδι-της-Μαρίας

Το ταξίδι της Μαρίας – Το βίντεο που μας συστήνει τον αυτισμό

Η λέξη αυτισμός είναι γνωστή στους περισσότερους από εμάς, αλλά λίγοι γνωρίζουν τι πραγματικά είναι.

Για να αναπτυχθεί μια καλύτερη γνώση για τον αυτισμό στην κοινωνία, το Ίδρυμα Orangeέχει δημιουργήσει «Το ταξίδι της Μαρίας», ένα σύντομο φιλμ από τον καλλιτέχνη Miguel Gallardo, πατέρα ενός κοριτσιού με αυτισμό.

«Το ταξίδι της Μαρίας» είναι ένα μικρό ταξίδι στο εσωτερικό κόσμο ενός κοριτσιού που έχει αυτισμό. Ένα ταξίδι γεμάτο χρώμα, αγάπη, δημιουργικότητα και γνησιότητα, που αρχίζει με την κατανόηση από τη μεριά των γονέων της οι οποίοι βλέπουν την κόρη τους να συμπεριφέρεται με διαφορετικό τρόπο, πριν πάρει την επιβεβαίωση της διάγνωσης: «Αυτισμός».

«Η Μαρία από την πρώτη στιγμή ήταν η χαρά του σπιτιού μας, αλλά δε μας πήρε πολύ να καταλάβουμε ότι κάτι συνέβαινε.

Δε φαινόταν να συνειδητοποιεί τι συμβαίνει γύρω της.

Δε φαινόταν να μας ακούει και δεν ανταποκρινόταν στις αγκαλιές μας.

Και εμείς κάναμε ένα μεγάλο ταξίδι για να αναζητήσουμε απαντήσεις οι οποίες ήρθαν μετά από πολύ καιρό…»

Έτσι ξεκινάει η αφήγηση του μπαμπά της Μαρίας και μας εξηγεί τι ακριβώς είναι ο αυτισμός, τις ιδιαίτερες και εντυπωσιακές ικανότητες αυτών των ανθρώπων, αλλά και τι σημαίνει για τους γονείς να μεγαλώνουν ένα παιδί με αυτισμό.

Πηγή:www.e-mama.gr

«Άχρηστος εγώ»; Το γράμμα ενός μαθητής της έκτης δημοτικού που πρέπει όλοι να διαβάσετε!

Published 29 Αυγούστου, 2015 by sofiaathanasiadou

img17712_06d6476f24ffcfb9d01a49d14afad551_600_400

Τις τελευταίες μέρες το παρακάτω γράμμα που δημοσίευσε πρώτη η Ελευθεροτυπία, κάνει το γύρο του διαδικτύου. Το γράμμα αντικατοπτρίζει ακριβώς τον τρόπο που ένα παιδί της έκτης δημοτικού σκέφτεται τη ζωή του. Λόγια και σκέψεις που θα ταρακουνίσουν.

Διαβάστε παρακάτω το γράμμα!

«Ξημέρωσε. Νυστάζω. Δεν χόρτασα ύπνο. Ακούω τη φωνή της μαμάς. Τι θα κάνω τώρα; Θέλει να με βάλει να ξαναγράψω αυτή τη ρημάδα την ορθογραφία. Αφού όσες φορές και να τη γράψω, πάλι λάθη θα κάνω. Είμαι ένας μπουμπούνας. Το ‘πε κι ο μπαμπάς. Τίποτα δεν θα καταφέρω. Πάλι μαλώσανε χθες. Η μαμά τού είπε να είναι πιο προσεκτικός κι εκείνος είπε πως αυτή φταίει για όλα. Ολο μαλώνουν τελευταία. Δεν θέλω να μαλώνουν και για μένα.

Αμάν κι αυτή η μαμά! Πού τη βρίσκει τέτοια όρεξη πρωί πρωί; Κάθε μέρα με βασανίζει. Χθες της είπα ότι δεν την αγαπάω. Δεν είναι αλήθεια. Την αγαπάω, αλλά ήθελα να την πονέσω. Ξέρω ότι αυτό τη θυμώνει.

Και όταν το ακούει βάζει τα κλάματα και αρχίζει να λέει πως για το καλό μου τα κάνει, όλο τρέχει για μένα και τίποτα δεν κάνει για τον εαυτό της και πάλι μαλώνουν με τον μπαμπά γιατί της λέει ότι κάνει τόση πολλή προσπάθεια και μια τρύπα στο νερό κάνει.

Προχθές με πήγαν σε ένα μέρος που έγραφε: παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες. Καλά ήταν. Μου έδωσαν και καραμέλες και με έβαλαν να γράψω κάτι πράγματα. Μετά η μαμά και ο μπαμπάς μίλησαν με μια κυρία. Οταν φύγαμε, ο μπαμπάς ξεφύσαγε και δεν μιλούσε. Πρέπει να έχω κάτι πολύ σοβαρό.

Ομως εγώ νιώθω καλά. Ούτε πυρετό έχω, ούτε η κοιλιά μου πονάει. Μόνο που κάνω πολλά λάθη στην ορθογραφία. Και τα γράμματά μου είναι… στραβούτσικα. Βαρέθηκα να μου γράφει η κυρία «καλύτερα γράμματα». Και δεν μου αρέσει καθόλου να με λένε μπουμπούνα και άχρηστο. Μήπως έχουν δίκιο; Αλλά πάλι, μπορεί ένας άχρηστος να ζωγραφίζει ωραία όπως εγώ; Μου φαίνεται, οι μεγάλοι είναι πιο άχρηστοι.

Β.Κ.
Μαθητής ΣΤ’ Δημοτικού»

Πηγή:www.athensmagazine.gr

Πέθανε γεννώντας το μωρό της, οι γιατροί όμως έπαθαν το ΣΟΚ της ζωής τους για άλλο λόγο…

Published 29 Αυγούστου, 2015 by sofiaathanasiadou

ssssgf10-597x330

Η 36χρονη δασκάλα Erica Nigrelli…

βρισκόταν στην αίθουσα διδασκαλίας παρόλο που είχε μπει στην 36η εβδομάδα κύησης, όταν λιποθύμησε. Τα παιδιά στην τάξη της έτρεξαν αμέσως να φέρουν βοήθεια και σε λίγο ο άντρας της, Nathan, που επίσης εργάζεται στο ίδιο σχολείο ήταν στο πλευρό της.

Η καρδιά της Erica είχε σταματήσει ξαφνικά και μέχρι να τη μεταφέρουν στο νοσοκομείο όπου την ξεγέννησαν (3 εβδομάδες νωρίτερα) οι γιατροί, είχε ξεψυχήσει.

Τότε όμως συνέβη κάτι πραγματικά μοναδικό. Αυτή η καταπληκτική μητέρα πέθανε, γέννησε και όταν οι γιατροί τελείωσαν με το μωρό και στράφηκαν προς αυτήν, η καρδιά της άρχισε να χτυπάει ξανά!

Όπως αποδείχθηκε η Erica είχε πρόβλημα με την καρδιά της που δεν είχε διαγνωστεί μέχρι τότε, κατάφερε όμως να νικήσει το θάνατο και να επιστρέψει στον Nathan και την κορούλα τους Elayna.

Η μικρή ήταν σε θερμοκοιτίδα για 2 εβδομάδες, ενώ τώρα είναι υγιέστατη και μεγαλώνει ευτυχισμένη δίπλα στη μητέρα της, μη γνωρίζοντας πόσο κοντά ήταν στο να τη χάσει.

Μιλώντας για δεύτερες ευκαιρίες…

 

Πηγή:spirto.eu

Συγκλονιστικό: Νύφη 10 ετών, βαμμένη σαν μοντέλο και γαμπρός 14! (φωτο)

Published 29 Αυγούστου, 2015 by sofiaathanasiadou

ifsdkskl_1.w_l

Οι φωτογραφίες αυτές έχουν γίνει viral στα social media. Δείχνουν ένα 14χρονο αγόρι και και ένα 10χρονο κορίτσι να παντρεύονται στο Ιραν.

Κι όμως, δεν είναι φωτομοντάζ ή φωτογράφηση για περιοδικό. Πρόκειται για αληθινές φωτογραφίες με πρωταγωνιστές ένα 14χρονο αγόρι και ένα 10χρονο κορίτσι που παντρεύτηκαν στο Ιραν. Και όπως ήταν φυσιολογικό, οι φωτογραφίες αυτές, τις οποίες δημοσίευσε το alarabiya.net, έχουν γίνει viral στα social media.

Το αγόρι – γαμπρός, φορά ένα λαμέ κοστούμι με μοβ πουκάμισο και γραβάτα και το κορίτσι – νύφη, βαμμένη υπερβολικά, με πρόσωπο σαν ψεύτικο, φορά ένα παραδοσιακό ολόλευκο νυφικό. Τα παιδιά ποζάρουν σαν ενήλικες…

To ζευγάρι παντρεύτηκε στις 14 Αυγούστου. Προηγουμένως είχαν πάρει ειδική άδεια από τις αρχές, λόγω της ηλικίας τους.

Στις ισλαμικές χώρες, τα κορίτσια κάτω των 13 και τα αγόρια κάτω των 15 δεν μπορούν να παντρευτούν παρά μόνο με άδεια του πατέρα τους, που στην περίπτωση αυτού του ζευγαριού, δόθηκε.

Υπολογίζεται ότι το 2010 παντρεύτηκαν περίπου 42.000 παιδιά μεταξύ 10 και 14 ετών.

upl55e07c1c901f0

upl55e07c7ec4f35

upl55e07c8a8e172

upl55e07c43cf56e

upl55e07c54d237f

upl55e07c65a2dc2

Πηγή:www.thetoc.gr

15 συγκλονιστικές φωτογραφίες τοκετού που θα σας κόψουν την ανάσα

Published 29 Αυγούστου, 2015 by sofiaathanasiadou

από Έλενα Μπούλια

Η διάσημη φωτογράφος Leilani Rogers θεωρεί ότι το να παρακολουθεί τον ερχομό ενός μωρού στον κόσμο, αποτελεί «θεϊκή εμπειρία». Έχοντας παραστεί και καταγράψει με τον φακό της τουλάχιστον 50 τοκετούς μέχρι σήμερα, τα μάτια της έχουν δει πολλά… τρομερά και άκρως συγκινητικά. Η ίδια ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί με το κοινό της τις σημαντικότερες φωτογραφίες της από τους εν λόγω τοκετούς, από τις οποίες επιλέξαμε και σας παρουσιάζουμε τις 15 πιο συγκλονιστικές! Απολαύστε τις:

Τοκετός στο σπίτι και στα… τέσσερα

birth_photos_590_b

Το μωρό την ώρα που γεννιέται

birth_photos_400

Το μωρό αυτό γεννιέται με καισαρική -πρώτα το κεφάλι 

birth_photos_400_2

Το μωράκι αυτό γεννήθηκε στο σπίτι, στα χέρια του μπαμπά της 

birth_photos_400_3

Μωράκι μερικών μόνο λεπτών σε μία απίστευτη στάση

birth_photos_400_4

Δεν περιγράφονται τα συναισθήματα της μαμάς που μόλις έφερε το μωρό της στον κόσμο 

birth_photos_400_6

 

Το φανταστικό ροζ δέρμα των νεογέννητων…

birth_photos_400_5

Το μωράκι αυτό γεννήθηκε στο σπίτι από μία μαία

birth_photos_400_7

Δίδυμο μωράκι που γεννήθηκε με τον σάκο του

birth_photos_550

 

Η 7χρονη κόρη της μαμάς θέλησε να την βοηθήσει σε αυτό το δύσκολο έργο

birth_photos_550_4

Μωρό που γεννιέται με καισαρική

birth_photos_550_3

Η μαία βοηθά τη νέα μαμά να θηλάσει για πρώτη φορά

birth_photos_550_2

Η μαμά συναντά το μωρό της για πρώτη φορά

birth_photos_550_5

Η μαία προσπαθεί να ξετυλίξει τον λώρο από τον λαιμό του μωρού

birth_photos_550_6

Η νέα μανούλα περιμένει να ακουμπήσει ο γιατρός το μωρό στην αγκαλιά της 

birth_photos_550_7

Πηγή:www.mama365.gr

Η φωτογράφιση σιαμαίων διδύμων που προκαλεί συγκίνηση

Published 29 Αυγούστου, 2015 by sofiaathanasiadou

Η-φωτογράφιση-σιαμαίων-διδύμων-που-προκαλεί-συγκίνηση-1 (1)

Η φωτογράφιση σιαμαίων διδύμων που προκαλεί συγκίνηση

Συνήθως όταν σιαμαία δίδυμα αναφέρονται ως είδηση, είναι επειδή έκαναν κάποια περίπλοκη χειρουργική επέμβαση για να διαχωριστούν.

Αλλά ένας φωτογράφος, ο Mateus André, αποφάσισε να τραβήξει την προσοχή του κοινού συλλαμβάνοντας με το φακό του την ομορφιά και τη διαφορετικότητα αυτών των μωρών.

Οι γονείς των δίδυμων κοριτσιών που είναι μόλις 3 μηνών είναι αισιόδοξοι για την αναμενόμενη επέμβαση διαχωρισμού, αλλά η κατάστασή τους είναι δύσκολη.  Ο André θέλησε να μοιραστεί τις φωτογραφίες για να δείξει ότι εκτός από τις όμορφες φωτογραφίες υγιών μωρών υπάρχουν και όμορφες φωτογραφίες παιδιών και μωρών με ειδικές ανάγκες:

«Νιώθω ότι έχω πολύ μεγάλη ευθύνη για να δείξω και τις άλλες πλευρές της παιδικής ηλικίας, επειδή η πραγματικότητα είναι γεμάτη από διαφορετικά πρόσωπα.

Και αυτοί που χρειάζονται μεγαλύτερη προσοχή είναι εκείνοι οι άνθρωποι που αντιμετωπίζονται από την κοινωνία ως «λιγότερο σημαντικοί».

Η φωτογραφία έχει τη δύναμη να σπάσει αυτές τις έννοιες και πραγματικά θέλω να επιστήσω την προσοχή σε κάτι πολύτιμο, μιας και αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι μόνοι στον κόσμο.»

❤ Πανέμορφα γλυκά πουλάκια! Ευχόμαστε να πάνε όλα καλά στην επέμβαση διαχωρισμού και να θυμούνται στο μέλλον ότι κάποτε ήταν απλά… “αχώριστες αδελφούλες”!!! :) ❤

 

Η-φωτογράφιση-σιαμαίων-διδύμων-που-προκαλεί-συγκίνηση-1

 

Η-φωτογράφιση-σιαμαίων-διδύμων-που-προκαλεί-συγκίνηση-2

 

Η-φωτογράφιση-σιαμαίων-διδύμων-που-προκαλεί-συγκίνηση-3

 

Η-φωτογράφιση-σιαμαίων-διδύμων-που-προκαλεί-συγκίνηση-4

 

Η-φωτογράφιση-σιαμαίων-διδύμων-που-προκαλεί-συγκίνηση-6

 

Η-φωτογράφιση-σιαμαίων-διδύμων-που-προκαλεί-συγκίνηση-8

 

Η-φωτογράφιση-σιαμαίων-διδύμων-που-προκαλεί-συγκίνηση-9

 

Η-φωτογράφιση-σιαμαίων-διδύμων-που-προκαλεί-συγκίνηση-10

 

Πηγή:www.e-mama.gr

Μία καινούργια ζωή μέσα από την κάμερα γεννιέται (BINTEO)

Published 29 Αυγούστου, 2015 by sofiaathanasiadou

newlife44

Ένα ακόμη συγκινητικό βίντεο μας χάρισε ο γνωστός φωτογράφος Alexoudis Dimitris από την Αλεξανδρούπολη αποθανατίζοντας την γέννηση τις κόρης του.
Τα συναισθήματα
απερίγραπτα.

Δείτε το ΒΙΝΤΕΟ:

Επίσημη ιστοσελίδα www.alexoudisphotograpy.gr
Το babyradio.gr εύχεται ότι καλύτερο για την κορούλα σας.

Πηγή:babyradio.gr

Το κοινωνικό θέμα της παιδικής αναπηρίας

Published 28 Αυγούστου, 2015 by sofiaathanasiadou

325b6e295c96c2654f6b02ef0009a68a_M

Ένα βίντεο της Unicef για την αναγνώριση των δικαιωμάτων όλων των παιδιών.

 

 

Η αδιαφορία και η παραμέληση των παιδιών με αναπηρίες καθώς και οι διακρίσεις σε βάρος τους είναι από τους βασικότερους παράγοντες που εξηγούν την απομόνωση και την περιθωριοποίηση των ατόμων αυτών.

 

Η αναπηρία συνιστά κοινωνικό θέμα. Η στάση και οι φραγμοί που θέτει το κοινωνικό περιβάλλον εμφανίζουν καθοριστική επίδραση στην αναπηρία.

 

Το κοινωνικό θέμα της παιδικής αναπηρίας είναι τελικά ότι τα παιδιά με ειδικές ανάγκες βρίσκονται συνήθως εκτεθειμένα στη βία και την επιθετικότητα των συνομιλήκων τους.

 

Η UNICEF προσπαθεί να προωθήσει το μήνυμα της αναγνώρισης όλων των παιδιών ως ισότιμων μελών της κοινωνίας και του σεβασμού απέναντι στα δικαιώματά τoυς.

Πηγή:www.thessalonikiartsandculture.gr

12χρονο κοριτσάκι αυτοκτόνησε από θλίψη για το θάνατο της μητέρας της

Published 28 Αυγούστου, 2015 by sofiaathanasiadou

2BB38E0B00000578-3212759-Isabel_Ann_Richardson_

 

Ένα τραγικό περιστατικό μάς δείχνει, με πολύ άσχημο τρόπο ομολογουμένως, πόσο πολύ μας χρειάζονται τα παιδιά μας όταν δυσάρεστα γεγονότα συμβαίνουν μέσα στην οικογένεια. Το κοριτσάκι άρχισε να αυτοτραυματίζεται όταν έχασε τη μαμά του από καρκίνο του μαστού και παρά το γεγονός ότι ο πατέρας της είχε αντιληφθεί όσα συνέβαιναν και προσπαθούσε να τη στηρίξει για να το ξεπεράσει, πριν από λίγες μέρες τη βρήκε κρεμασμένη στο δωμάτιό της.

Οδύνη έχει προκαλέσει στην τοπική κοινότητα του Νόργουιτς, η δημοσιοποίηση της τραγικής ιστορίας της 12χρονης, το οποίο δεν άντεξε την απώλεια της μητέρας του, που πέθανε από καρκίνο του μαστού, και αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή του. Τη μικρή ανακάλυψε στο υπνοδωμάτιό της κρεμασμένη, ο πατέρας της, ο οποίος παρότι τη μετέφερε άμεσα στο νοσοκομείο, δεν κατάφερε να την κρατήσει στη ζωή.

Η τραγική ιστορία άρχισε, όταν η 37χρονη Καρίνα Ρίτσαρντσον, πέθανε, το 2010, καθώς έπασχε από καρκίνο του μαστού. Η μικρή Ίζαμπελ Ανν, δυσκολευόταν να αντιμετωπίσει την απώλεια και άρχισε να αυτοτραυματίζεται. Μάλιστα ανέβαζε και σχετικές φωτο στο Instagram, προκαλώντας την ανησυχία διαφόρων γονέων, καθώς και του ίδιου του πατέρα της, Στήβεν.

Όταν ανακάλυψε τις φωτογραφίες της κόρης του, αποφάσισε να πάει μαζί της στη σχολική ψυχολόγο για να αναλύσουν το Γολγοθά που ανέβαινε το μικρό κοριτσάκι.

Μετά από λίγο διάστημα «η μικρή άρχισε να νιώθει πολύ καλύτερα και το έδειχνε κιόλας, ενώ μου υποσχέθηκε ότι είχε σταματήσει να κάνει κακό στον εαυτό της», είπε ο Στήβεν στους αστυνομικούς.

Στις 12 Μαΐου, η μικρή Ίζαμπελ Ανν είχε προγραμματισμένο ραντεβού με έναν σύμβουλο, στις 6 το απόγευμα. Κάποια στιγμή του πρωινού ο πατέρας της, την φώναξε αλλά η μικρή που βρισκόταν στο δωμάτιό της, δεν απάντησε ποτέ.

«Υπέθεσα ότι άκουγε μουσική και δεν επέμεινα» είπε και συμπλήρωσε: «Μόνο όταν μου είπε ο αδερφός της ότι είδε κι άλλες φωτογραφίες αυτοτραυματισμού στο Instagram έτρεξα πάνω».

Και είδε αυτό που κανείς πατέρας δεν θα ήθελε ποτέ να αντικρίσει. Η μικρή Ίζαμπελ Ανν βρισκόταν κρεμασμένη μέσα στο δωμάτιό της. Παρά την αντίδραση του Στήβεν, ο οποίος κατέβασε την κόρη του και την πήγε στο νοσοκομείο, το μικρό κορίτσι «έσβησε» έξι μέρες αργότερα, με τον πατέρα της να μην φεύγει στιγμή από το πλευρό της.

Το δικαστήριο, αν και δεν επέρριψε ευθύνες σε κάποιο άτομο συγκεκριμένα, εξέφρασε όμως την ανησυχία του για το γεγονός ότι το θέμα έτυχε τόσο «ελαφρούς διαχείρισης».

Ο συντετριμμένος πατέρας, σε δήλωση που ανέγνωσε στο δικαστήριο είπε ότι δεν πίστευε ποτέ ότι το κοριτσάκι του θα έφτανε σε τέτοιο σημείο ενώ κατέληξε πως «έκανε κακό στον εαυτό της επειδή της έλειπε η μαμά της».

Σε μνημόσυνο που έγινε, οι δάσκαλοί της, συγκεντρώθηκαν για να πουν το τελευταίο «αντίο» στον μικρό άγγελο και παρουσίασαν τη μικρή Ίζαμπελ Ανν, ως «σκληρά εργαζόμενη, ευχάριστη και ευγενική».

Ο διευθυντής του σχολείου της δήλωσε πως, η απώλεια είναι μεγάλη για όλους στην κοινότητα και πως τα σχόλια του ιατροδικαστή για τα αίτια θανάτου της μικρής θα πρέπει να αποτελέσουν οδηγό για τη διασφάλιση της ψυχικής υγείας των παιδιών.

Από protothema.gr

Διαβάστηκε στο:www.infokids.gr

«Το μωρό μου η Νέλα με σύνδρομο Down!», η συγκλονιστική ιστορία μίας μητέρας!

Published 28 Αυγούστου, 2015 by sofiaathanasiadou

 74

«Το μωρό μου η Νέλα με σύνδρομο Down!», η συγκλονιστική ιστορία μίας μητέρας!

Αυτή είναι η αληθινή ιστορία μίας γενναίας μαμάς, που δε φοβήθηκε να μοιραστεί με λεπτομέρειες την ιστορία της γέννησης της δεύτερης κόρης της που περίμενε να λαχτάρα για να ολοκληρώσει την οικογενειακή της ευτυχία…

Είναι το πιο δύσκολο πράγμα που έγραψα ποτέ στην ζωή μου… Το πιο δύσκολο αλλά ταυτόχρονα το πιο όμορφο!

Κάθομαι στο σκοτάδι με τις κόρες μου να κοιμούνται δίπλα μου, μέσα στο σκοτάδι όπου με δυσκολία βλέπεις τα πρόσωπα τους.

Πριν μια εβδομάδα -μας πώς πέρασε κιόλας μια εβδομάδα;- όταν είπα ότι θα γράψω όλη την ιστορία, σκέφτηκα πάρα πολλές φορές τι θα γράψω και πώς θα ξεκινήσω ώστε να μη παραλείψω κάτι… Ξεκινάω λοιπόν! Αυτή είναι η ιστορία της γέννησης της κόρης μου!

Στις 29 Νοεμβρίου έκλεισα τα 31! Είχαμε βγει για φαγητό με τον σύζυγό μου και καθώς γυρίζαμε σπίτι, περάσαμε από ένα βιβλιοπωλείο. Είχα πει ότι δεν ήθελα δώρο γενεθλίων μια που τα Χριστούγεννα μόλις είχαν περάσει, αλλά περνώντας από το μαγαζί θυμήθηκα ένα βιβλίο για το οποίο είχα διαβάσει. Άλλαξα λοιπόν την απόφασή μου! Ήθελα να πάρω για δώρο το βιβλίο και το ήθελα εκείνη την στιγμή! Μπήκαμε μέσα, έψαξα στα ράφια και τελικά το βρήκα: «Α million miles in a thousand years!».

Γυρίσαμε σπίτι, βάλαμε την κόρη μας Λέινι στο κρεβάτι, γέμισα τη μπανιέρα και ξάπλωσα μέσα με την μεγάλη μου κοιλιά, λόγω εγκυμοσύνης, με το καινούργιο μου βιβλίο και ξεκίνησα να διαβάζω, να διαβάζω, να διαβάζω… Δεν μπορούσα να σταματήσω να διαβάζω το βιβλίο. Κατέληξα να κάνω 3 ώρες μπάνιο και συνέχισα το διάβασμα για μια ώρα αλλά και παραπάνω, στο κρεβάτι μου. Όταν το τελείωσα με έπιασε η επιθυμία να γράψω και εγώ ένα βιβλίο για την ζωή μας!

Με τον άντρα μου Μπρετ μιλάγαμε όλη την ώρα και λέγαμε πόσο έτοιμοι είμαστε γι” αυτό το μωρό! Περιμέναμε να γεννήσω από μέρα σε μέρα, από ώρα σε ώρα. Έβαζα την κόρη μου στο καρότσι και βγαίναμε βόλτες στην γειτονιά και σκεφτόμουν ότι αυτές ήταν οι τελευταίες ώρες που κάναμε βόλτες οι δύο μας!

Πέμπτη βράδυ άρχισαν οι πόνοι, όχι κάτι το τρομερό, σαν κράμπες που κράτησαν μέχρι το πρωί. Το πρωί είχα πόνους ανά 15-20 λεπτά και ο γιατρός μου, μου είπε πως καλύτερο θα ήταν να ξεκινήσω για το νοσοκομείο. Εκεί κατάλαβα! Έφτασε η μέρα, η ώρα, άρχισα να τηλεφωνώ σε φίλους και συγγενείς να τους ενημερώσω και πήγα να χαιρετίσω το μοναχοπαίδι μου, το κοριτσάκι μου το οποίο θα γινόταν μεγάλη αδελφή!

86

Ετοίμασα τη βαλίτσα μου, τα πράγματά μου, τα ρουχαλάκια για το μωρό, ακόμα και τα γλυκάκια που είχα φτιάξει και έδεσα τις κορδέλες μία μία, τα πήρα μαζί για να κεράσω τον κόσμο για τον ερχομό της μικρής!

Αφήσαμε την μικρή με τη γιαγιά και πήγαμε στο νοσοκομείο. Έβαλα τα ρούχα του τοκετού, ενώ τα δικά μου ρούχα τα έβαλαν σε μια σακούλα όπου γράψανε το όνομά μου επάνω.

Το πρώτο στάδιο τοκετού πέρασε πολύ ήρεμα και όμορφα. Δεν πονούσα και πολύ και μάλιστα παίζαμε ένα παιχνίδι με κάρτες μαζί με τις φίλες μου! Κατά τις 2 το βράδυ έσπασαν τα νερά και τότε οι πόνοι έγιναν πολύ πιο έντονοι. Εξακολουθούσα να είμαι με τις φίλες μου και να περνάμε υπέροχα και να γελάμε. Σε κάθε σύσπαση σταματούσα, φώναζα μερικά ωχ ωχ ουφ ουφ, περνούσε η σύσπαση και συνεχίζαμε να συζητάμε από εκεί που είχαμε μείνει.

Οι φίλες μου έρχονταν και έφευγαν σε βάρδιες, πηγαίνοντας σε κάποιο πάρτι, αλλά έστελναν μηνύματα για να μάθουν πώς τα πάω και με την πρώτη ευκαιρία επέστρεφαν πάλι στο νοσοκομείο. Ένιωθα τόσο όμορφα και πάνω από όλα ήμουν έτοιμη!

Πέρασαν δύο ώρες και οι πόνοι πλέον ήταν πολύ δυνατοί. Παρακαλούσα για επισκληρίδιο, φώναζα, έβριζα, δεν είχα καταλάβει ότι πλέον είχα διαστολή 9. Όλα έγιναν πολύ γρήγορα, «σπρώξε άλλη μια φορά, λίγο ακόμη!», μου έλεγε ο γιατρός, και ξαφνικά άλλαξε η ζωή μου για πάντα! Κοίταζα γύρω μου το δωμάτιο, τις φίλες μου, τα φώτα! Επιτέλους θα γνώριζα την κόρη μου!

Άρχισα να κλαίω… Την βάλανε στην αγκαλιά μου και μόλις την είδα κατάλαβα κάτι που κανένας δεν το κατάλαβε αμέσως, το κοριτσάκι μου είχε σύνδρομο Down! Άρχισα να κλαίω περισσότερο και τότε τους κοίταξα επίμονα όλους στα μάτια μέχρι να βρεθεί κάποιος και να μου πει ότι δεν ήταν αλήθεια και ότι δεν κατάλαβα καλά.

Την κράτησα και την κοιτούσα λες και δεν ήταν δικό μου παιδί. Μέσα στη ζαλάδα εκείνης της στιγμής αυτό που θυμάμαι έντονα είναι να ανοιγοκλείνει τα ματάκια της! Ένιωσα σαn να μου έλεγε «αγάπησέ με, αγάπησέ με σε παρακαλώ!».

Αυτή ήταν και η πιο καθοριστική στιγμή, η αρχή της νέας μου ζωής!

66

Δε θυμάμαι και πολλές λεπτομέρειες από εκείνη τη μέρα, οι φίλες μου με ενημέρωσαν για τα κενά μνήμης που έχω. Λες και βρισκόμουν μέσα σε μια μαύρη τρύπα. Θυμάμαι ότι την κράτησα, τη φίλησα και ικέτεψα με κάθε μου δύναμη να μην είναι έτσι τα πράγματα.

Την πήραν οι νοσοκόμες να τη φροντίσουν και ρωτούσα συνεχώς αν είναι καλά! Οι περισσότεροι πίστευαν ότι σε καμιά ώρα θα αλλάξει η μορφή της κι ότι είναι απλώς ταλαιπωρημένη από τη γέννα. Εγώ όμως ήξερα, ήξερα και έκλαιγα γιατί δε μου απαντούσε κανείς!

Ήρθε ο παιδίατρος να με ενημερώσει γι” αυτό που ήδη ήξερα. Τότε άρχισα να αναρωτιέμαι, «Τη φίλησα; Την αγκάλιασα; Της ευχήθηκα χρόνια πολλά; Της είπα ότι την αγαπάω;», δε θυμόμουν τίποτα! Οι φίλοι μου όμως με διαβεβαίωσαν ότι και την φίλησα και την αγκάλιασα και της είπα ότι την αγαπάω και μάλιστα σηκώσαμε ποτήρια με σαμπάνια και ήπιαμε στην υγεία της Νέλα. Ευτυχώς που ήταν εκεί μια φίλη μου φωτογράφος και αποτύπωσε την κάθε στιγμή του τοκετού με περίπου 2000 φωτογραφίες!

93

Πραγματικά δεν ένιωθα τίποτα, λες και δεν ήμουν μέσα στο σώμα μου, αλλά μου είπαν ότι την κράτησα, τη φίλησα, ότι ήμουν η μαμά της!

Η παιδίατρος ήρθε να εξετάσει το μωρό. Μου το έδωσε να το κρατήσω. Μου κράτησε το χέρι σφιχτά και με κοίταξε μέσα στα μάτια.

«Πρέπει να σου πω κάτι», μου είπε. «Ξέρω τι θέλεις να μου πεις», της είπα ενώ έκλαιγα. «Το πρώτο που θέλω να σου πω είναι ότι η κόρη σου είναι πανέμορφη και τέλεια! Αλλά υπάρχουν κάποιες ενδείξεις που με κάνουν να πιστεύω ότι έχει σύνδρομο Down». Άρχισα να κλαίω περισσότερο, επιτέλους κάποιος το είπε! «Αλλά Κέλ…», συμπλήρωσε η γιατρός, «…είναι πανέμορφη και τέλεια!».

Φώναξα τον πατέρα μου μέσα στο δωμάτιο. Του είπα ότι πιστεύουν ότι το μωρό μου έχει σύνδρομο Down. «Δεν πειράζει!», μου είπε, «εμείς την αγαπάμε όπως και να είναι!». Τότε του ζήτησα να κάνει μια προσευχή και έτσι μέσα στο δωμάτιο αρχίσαμε να προσευχόμαστε!

101

Η παιδίατρος ήθελε να την πάρει για εξετάσεις αλλά με ρώτησε αν θέλω πρώτα να την θηλάσω. Τη θήλασα και ήταν τόσο διαφορετικά από την πρώτη φορά που θήλασα την πρώτη μου κόρη, όμως ο θηλασμός κάνει αυτό που λένε, ενώνει τη μητέρα με το μωρό της! Αμέσως ένιωσα λοιπόν ότι ερωτεύομαι, ναι ερωτεύομαι αυτό τον μικρό άγγελο!

Ο σύζυγός μου, ο αγαπημένος μου Μπρετ, δεν έφυγε καθόλου από το πλευρό της κόρης μας. Καθόταν εκεί σιωπηλός και της έδινε την αγάπη του.

Με μετέφεραν στο δωμάτιο και μου είπαν πως η κόρη μου ερχόταν στο νοσοκομείο να με δει. Άρχισα πάλι να κλαίω… Άραγε τι επίδραση θα είχε όλο αυτό στην κόρη μου; Πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή της; «Μη κλαις, μη κλαις!», έλεγα από μέσα μου! «Μη σε δει το κοριτσάκι σου να κλαις!»…

Το κοριτσάκι μου, μεγάλη αδελφή πλέον, ήρθε και δε θα ξεχάσω την στιγμή που πήρε αγκαλιά την αδελφούλα της και μας έδωσε όλους ένα μάθημα, πως είναι να αγαπάς δίχως όρους!

122

Όταν έφυγαν όλοι και έμεινα μόνη με τη Νέλα, έκλαιγα για περίπου 7 συνεχόμενες ώρες! Την κρατούσα και τη φιλούσα αλλά τα συναισθήματα ήταν ανακατεμένα μέσα μου! Έκλαιγα και το μόνο που ήθελα ήταν να σηκωθώ και να φύγω, αλήθεια σας λέω. Ήθελα να πάρω την κόρη μου Λέινη και τον όμορφο τέλειο κόσμο μου και να ξεφύγω από όλα τα άλλα! Ήθελα πάλι να είμαι έγκυος, ναι πάλι έγκυος και να ξαναζήσω πάλι το πρωινό που γεννούσα. Ήμουν τόσο χαρούμενη εκείνο το πρωινό… Ήθελα να γυρίσω το χρόνο πίσω, να γυρίσω τον χρόνο πίσω, ναι να γυρίσω τον χρόνο πίσω!

131

Όλη νύχτα τη θήλαζα, τη φιλούσα, όμως δεν σταμάτησα να κλαίω. Και τότε ήρθε η αδελφή μου για να με επαναφέρει στην πραγματικότητα. Μου είπε ότι δε μπορώ να γυρίσω πίσω το χρόνο, αλλά κρατάω το κλειδί για την ευτυχία και ότι είμαι πάρα πολύ τυχερή. Μου είπε ότι εγώ ήμουν η εκλεκτή, αυτή που θα έφερνε εις πέρας μια τόσο σπουδαία αποστολή στον κόσμο! Και είχε τόσο δίκιο!

Την επόμενη μέρα από την γέννηση της Νέλα, ένιωσα ότι την ερωτεύτηκα, την αγάπησα πολύ, αυτή ήταν μέσα στην όμορφη κοιλιά μου όλους αυτούς τους μήνες, όταν όλοι μου έλεγαν τι ωραία κοιλιά έχεις, ήταν η Νέλα μου μέσα!

Τις επόμενες μέρες είχα μόνο δάκρυα χαράς. Ένιωθα τυχερή και ευλογημένη, δεν ήθελα πλέον να πάρω την κόρη μου και να φύγω! Και έτσι ξεκίνησε το ταξίδι της νέας μας ζωής. Ένα ταξίδι με τα πάνω και τα κάτω του που όμως δεν θέλω να το αλλάξω με τίποτα… Τα κορίτσια μου, η ζωή μου πλέον έχει ολοκληρωθεί.

174

182

192

217

223

232

Η Νέλα μου, το λαγουδάκι μου, πλέον είναι μαζί μας και παντού. Αυτό το όμορφο πλάσμα, το τέλειο μωράκι μου που είναι τόσο ξεχωριστό!

Αυτή είναι η ιστορία της μικρής μου Νέλα!».

Πηγή: www.newsitamea.gr