Αρχείο

All posts for the day 2 Αυγούστου 2015

Γιατί δημοσίευσε φωτογραφία που τη δείχνει να θηλάζει τον 3χρονο γιο της;

Published Αύγουστος 2, 2015 by sofiaathanasiadou

31fe0310ed4d0bed42f543c4122795e2_L

Στις μέρες μας δεν είναι λίγες οι μητέρες που δεν διστάζουν να αναρτήσουν φωτογραφίες δικές τους στα social media κατά τη διάρκεια του θηλασμού. Μάλιστα την αρχή έκαναν αγαπημένες σταρ του Hollywood!

Τι γίνεται όμως όταν το παιδάκι είναι μεγαλύτερο και όχι μωρό;

Η φωτογράφος Jade Beall, η οποία συνεχίζει να θηλάζει τον τριών ετών γιο της, δεν βλέπει τον λόγο γιατί οι εικόνες αυτές προκαλούν αμηχανία.

«Οφείλω να ομολογήσω πώς έχω σταματήσει πια να θηλάζω δημόσια τον γιο μου» αναφέρει σε λεζάντα που συνοδεύει μια φωτογραφία της στο Facebook κατά τη διάρκεια του θηλασμού. «Νιώθω σαν να διαπράττω καμιά αξιόποινη πράξη ενώ το μόνο που κάνω είναι να ταΐζω τον γιο μου. Ακόμη όμως κι έτσι μπορώ να προωθήσω και να υποστηρίξω τον θηλασμό και τον φεμινισμό.» συμπληρώνει η ίδια.

Η Beall – γνωστή για τη δουλειά της σε φωτογραφίσεις τοκετών – δημοσίευσε τις παρακάτω φωτογραφίες σε μια προσπάθεια να δημιουργηθεί ένας διάλογος.

«Εάν αυτό σας προσβάλλει, κάντε μου ερωτήσεις αντί να με κατηγορείτε» αναφέρει χαρακτηριστικά. «Ας πάρουμε διδάγματα ο ένας από τον άλλον. Ας σταματήσουμε να φοβόμαστε τις διαφορές μας και ας προσπαθήσουμε να καταλάβουμε ο ένας τον άλλον.»

Και η αρνητική κριτική είναι ασφαλώς στο πρόγραμμα. Παρά το γεγονός ότι η φωτογραφία συγκέντρωσε σχεδόν 10.000 likes στο Facebook, αρκετοί ήταν εκείνοι που θεώρησαν εγωιστική την συμπεριφορά της μητέρας. Κάποιοι μάλιστα άφησαν να εννοηθεί ότι θα πρέπει να γίνει καταγγελία στις αρχές για «σεξουαλική κακοποίηση!»

Παρόλ’ αυτά η Beall απαντάει περήφανα στους επικριτές της ότι δεν υπάρχει τίποτα άλλο, πέρα από τον θηλασμό που να την ηρεμεί περισσότερα. Προσπάθησε πολλές φορές να απογαλακτίσει τον γιο της αλλά αποφάσισε τελικά να θηλάσει όσο εκείνος το επιθυμεί.

Και για όσους υποστηρίζουν ότι ο θηλασμός σε μεγάλη ηλικία μπορεί να δημιουργήσει ψυχικά ζητήματα στο παιδί, έχει μια αρκετά εντυπωσιακή απάντηση: «Η μητέρα μου με θήλαζε μέχρι την ηλικία των 5 και θα ήμουν πολύ περήφανη αν την δεκαετία του ’80 υπήρχαν social media και μοιραζόταν μια φωτογραφία. Μεγάλωσα με ένα καταπληκτικό τρόπο και έμαθα να σέβομαι τις γυναίκες.»

Πηγή: www.baby.gr

Advertisements

«Mετά από 7 αποτυχημένες προσπάθειες, υιοθετήσαμε το μωρό μας»: Η αληθινή ιστορία ενός πατέρα

Published Αύγουστος 2, 2015 by sofiaathanasiadou

moro-ypnos-mpampas-orizontia

Kείμενο: 

«Το ταξίδι για τη πατρότητα ξεκίνησε το 2004, τη χρονιά των μεγάλων επιτυχιών, Ολυμπιακοί Αγώνες, Euro 2004, Eurovision. Μετά από 3 χρόνια γάμου αποφασίσαμε να κάνουμε τη δική μας οικογένεια, να βάλουμε μπρος για παιδί (παρεμπιπτόντως τη σιχαίνομαι αυτή τη φράση).

Ακούγαμε από φίλους και γνωστούς τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν σήμερα τα ζευγάρια και έτσι βρεθήκαμε να κάνουμε τις εξετάσεις για να διαπιστώσουμε αν είμαστε ιατρικά εντάξει για να γίνουμε γονείς. Οι εξετάσεις, όπως στις περισσότερες περιπτώσεις δεν έδειξαν να υπάρχει πρόβλημα, τα συνηθισμένα δηλαδή…

Η πρώτη εγκυμοσύνη ήρθε τρεις μήνες μετά την απόφασή μας. Πόσο τυχεροί είμαστε σκέφτηκα, τόσο γρήγορα…συνήθως τα ζευγάρια προσπαθούν ένα με δύο χρόνια.

Όταν πήγαμε στο γιατρό, μας επιβεβαίωσε την εγκυμοσύνη, λίγες μέρες μετά, όταν ξαναπήγαμε διαπιστώθηκε εξωμήτριος κύηση. Τι είναι αυτό αναρωτήθηκα, μέχρι τότε δεν ήξερα τίποτα. Ρωτήστε με όμως σήμερα, θα μπορούσα να πάρω πτυχίο γυναικολόγου με όλα αυτά που έμαθα όλα αυτά τα χρόνια, μακάρι να μην ήξερα τίποτα. Στεναχώρια και πίκρα αλλά όλα είναι μέσα στο πρόγραμμα σκεφτήκαμε, μάλιστα κάποιοι «φίλοι» μας είπαν, τι περιμένατε με την πρώτη να γίνεται γονείς!! Ευτυχώς οι περισσότεροι φίλοι μας έδειξαν με πιο θετικό τρόπο τη συμπαράστασή τους. Δεν χρειάστηκε να γίνει κάποια επέμβαση, απορροφήθηκε (άλλο και τούτου).

Η δεύτερη εγκυμοσύνη δεν άργησε να έρθει, ήρθε το Σεπτέμβριο, χαρές και αισιοδοξία ήταν τα συναισθήματα. Επιτέλους θα γινόμασταν γονείς, μετά από μια συνηθισμένη αποτυχία. Η χαρά κράτησε για 2 μήνες, η διάγνωση παλίνδρομος κύηση. Το έμαθα και αυτό.

Στη τρίτη εγκυμοσύνη, η αγωνία τεράστια, κάθε μέρα ξεκινούσε με την ερώτηση, σήμερα θα είναι εκεί, θα πάει καλά? Στους δύο μήνες πάλι διαπιστώθηκε ότι το χάσαμε, παρ όλη την προσοχή (κρεβάτι καθ’ όλη τη διάρκεια). Τι να έφταιγε αυτή τη φορά; Ποτέ δεν πήραμε απάντηση παρά τις ατέλειωτες εξετάσεις και χρήματα που ξοδέψαμε. Ο κάθε γιατρός (γιατί αλλάξαμε τρεις – τέσσερις) είχε τη δική του θεωρία. Εκεί όμως που είναι η μεγάλη παγίδα είναι αυτά τα περίφημα ΝΚ (Natural killers) αντισώματα. Τι λεφτά δώσαμε!!!

Η τέταρτη εγκυμοσύνη, μετά από δύο χρόνια προσπάθειας έγινε με εξωσωματική. Φυσικά έπιασε με τη πρώτη, αλλά ήταν εξωμήτριο (καλά υπάρχει τέτοια περίπτωση) αναρωτήθηκα, και όμως υπάρχει. Αφαίρεση μιας σάλπιγγας το αποτέλεσμα.

Τη πέμπτη εγκυμοσύνη δεν τη καταλάβαμε, η αποβολή έγινε άμεσα.

Στην έκτη η αγωνία πάλι τεράστια, καθημερινή. Στους δύο μήνες διαπιστώθηκε εξωμήτριος κύηση και εδώ χρειάστηκε να αφαιρεθεί και η δεύτερη σάλπιγγα.

Η έβδομη φυσικά έγινε με εξωσωματική, ακούσαμε τη καρδιά του, αλλά στους δύο μήνες και πάλι τα ίδια, το χάσαμε.

Οχτώ χρόνια προσπάθειας, οχτώ χρόνια μόνιμης κατάθλιψης…Γιατί σε εμάς, γιατί εμείς δεν μπορούμε να γίνουμε γονείς; Δεν το αξίζουμε; Ένοιωθα λίγος, μειονεκτικά. Χρειάστηκε πολύ αυτογνωσία, για να τα ξεπεράσω όλα αυτά. Εναλλακτικές φιλοσοφίες, διαλογισμούς και επαφή με την εκκλησία. Όλα αυτά έπαιξαν το ρόλο τους. Ήταν ένα ταξίδι που έπρεπε να γίνει…

Για υιοθεσία δεν το συζητούσα, είχα τις επιφυλάξεις μου. Θα μου μοιάζει, θα είναι υγιές και εάν έχει κάποια πάθηση που δεν μπορεί να διαπιστωθεί στις εξετάσεις; Όλα αυτά στριφογύριζαν στο μυαλό μου. Η άλλη λύση, παρένθετη μητέρα, το παιδί θα ήταν από το δικό μας γενετικό υλικό. Το ψάξαμε και αυτό, στη Κρήτη μάθαμε ότι υπάρχουν τέτοια κέντρα. Τα λεφτά όμως υπερβολικά και έτσι απορρίφθηκε αυτή η εναλλακτική.

Η υιοθεσία ξαναήρθε στο προσκήνιο, αυτή τη φορά με λιγότερες αναστολές αλλά και πάλι χωρίς να είμαι 100% σίγουρος, μέχρι που κάποιος φίλος με ξεμπλόκαρε και έτσι ξεπέρασα τις αναστολές μου, όταν μου είπε, «γιατί πιστεύεις ότι το βιολογικό σου παιδί δεν θα έχει κάτι από αυτά που φοβάσαι, ποιος μπορεί να στο εγγυηθεί». Αυτό ήταν. Σαν κάποιος να με ταρακούνησε.

Έτσι ξεκινήσαμε να το ψάχνουμε, ιδιωτικά, γιατί μέσω ιδρύματος μας είπαν ότι θέλει τουλάχιστον πέντε χρόνια. Αρχίσαμε να το λέμε σε φίλους και γνωστούς και έτσι βρήκαμε τη γυναίκα που γέννησε την κόρη μας. Την πήραμε όταν ήταν 40 ημερών, έγινε τόσο γρήγορα…. γιατί έτσι ήταν γραφτό να γίνει. Το πιστεύω αυτός ήταν ο προορισμός μας. Οι δυσκολίες που περάσαμε είναι πια μια μακρινή ανάμνηση. Σήμερα η κόρη μας είναι τεσσάρων μηνών μεγαλώνει με απίστευτη αγάπη από όλους μας και εγώ είμαι πατέρας της».

Πηγή:www.infokids.gr

Πού μπορεί να καταλήξουν οι φωτογραφίες των παιδιών σας στο ίντερνετ

Published Αύγουστος 2, 2015 by sofiaathanasiadou

eroteumeno paidaki_b2

από Έλενα Μπούλια

Οι περισσότεροι γονείς λατρεύουν να φωτογραφίζουν τα μωρά τους και να μοιράζονται τις φωτογραφίες αυτές με φίλους και συγγενείς στο ίντερνετ, προκειμένου όλοι να δουν πόσο τα παιδιά τους έχουν μεγαλώσει ή τι νέο και θαυμαστό μπορούν να κάνουν! Δυστυχώς, όμως, οι φίλοι και οι γνωστοί δεν είναι οι μοναδικοί άνθρωποι στον κόσμο του ίντερνετ. Αντίθετα, υπάρχουν κακόβουλοι άνθρωποι που επιδιώκουν να χρησιμοποιήσουν τα χαριτωμένα στιγμιότυπα των παιδιών σας για δικούς τους σκοπούς. Δείτε ορισμένους τρόπους με τους οποίους χρησιμοποιούνται και παραποιούνται οι online φωτογραφίες των παιδιών και γιατί θα έπρεπε να το σκεφτείτε παραπάνω, πριν ποστάρετε μία ακόμα.

Ψεύτικο μωρό

Μια νέα τάση στα social media του εξωτερικού είναι ορισμένοι χρήστες με ψεύτικα προφίλ να δημοσιεύουν μία φωτογραφία ενός μωρού που βρήκαν τυχαία online και να προσποιούνται ότι είναι γονείς του! Δημοσιεύουν πράγματα που κάνει το μωρό αυτό και τονίζουν πόσο γλυκούλι είναι και όσοι τους ακολουθούν, χωρίς να τους γνωρίζουν καλά, σχολιάζουν και κοινοποιούν με την σειρά τους τις φωτογραφίες του μωρού αυτού. Υπάρχουν, μάλιστα, ουκ ολίγοι ψεύτικοι λογαριασμοί στο Instagram στους οποίους δημοσιεύονται φωτογραφίες παιδιών με ψεύτικα στοιχεία, κάποιες εκ των οποίων αναφέρουν ότι τα συγκεκριμένα παιδιά δίνονται για υιοθεσία (τέτοιο παράδειγμα αποτελεί η παραπάνω φωτο). Και παρόλο που το ίδιο το μωρό της φωτογραφίας δεν αντιμετωπίζει κάποιον ρεαλιστικό σωματικό κίνδυνο, παραμένει ιδιαίτερο ενοχλητικό το να δείτε μια φωτογραφία του παιδιού σας να έχει χρησιμοποιηθεί με τέτοιο τρόπο!

Παιδική πορνογραφία

Εντελώς αθώες οικογενειακές φωτογραφίες που μία μαμά μπορεί να ποστάρει στο blog ή στο προφίλ της στο Facebook μπορεί να «πειραχτούν» ψηφιακά και να χρησιμοποιηθούν από πορνογραφικές ιστοσελίδες, προκειμένου να κοινοποιηθούν σε παιδόφιλους. Άλλες φορές τέτοιες φωτογραφίες δεν «πειράζονται», αλλά μπορεί να δημοσιευτούν με απρεπές περιεχόμενο ή σχόλια που παραπέμπουν σε παιδική πορνογραφία. Πρόσφατα είχαμε δημοσιεύσει είδηση σύμφωνα με την οποία μια μαμά βρήκε φωτογραφίες των παιδιών της σε πορνογραφικά sites, με λεζάντες που υπονοούσαν τρομερά ενοχλητικά μηνύματα. Ιδιαίτερα ελκυστικές για τους παιδόφιλους είναι οι φωτογραφίες που ο χρήστης μπορεί να έρθει σε οπτική επαφή με τα θύματά του ή που εμφανίζεται μερική ή ολική γύμνια του παιδιού, π.χ. φωτογραφίες με το παιδί στο μπάνιο, με το μαγιό ή με την πάνα (όπως στη φωτογραφία).

Διαφήμιση

Θα θέλατε μια φωτογραφία του παιδιού σας να χρησιμοποιηθεί για να προωθηθεί ένα προϊόν χωρίς την άδειά σας; Δυστυχώς, κάποιοι διαφημιστές χρησιμοποιούν αυθαίρετα φωτογραφίες των παιδιών που βρίσκουν στο ίντερνετ και τις περιλαμβάνουν σε διαφημιστικές καμπάνιες, στην άλλη άκρη του κόσμου, χωρίς την άδεια κανενός! Κάτι τέτοιο συνέβη σε μία οικογένεια, της οποίας η φωτογραφία βρέθηκε ως διαφήμιση καταστήματος στην Τσεχία (φωτο). Μια άλλη μαμά, στην Αμερική, έγινε έξαλλη όταν είδε φωτογραφία της κόρης της με Σύνδρομο Down να χρησιμοποιείται σε διαφήμιση για εξετάσεις προγεννητικού ελέγχου! Και αυτές είναι κάποιες μόνο από τις αμέτρητες παρεμφερείς περιπτώσεις, που κάποιος έτυχε να δει τις φωτογραφίες και να ενημερώσει την οικογένεια. Ξέρετε πόσες τέτοιες φωτογραφίες παιδιών χρησιμοποιούνται για διαφημιστικούς σκοπούς, χωρίς να ερωτηθεί ποτέ κανείς;

Αστείες φωτογραφίες στα social media (memes)

Τα memes (φωτο) είναι αστείες φωτογραφίες μωρών ή παιδιών με ένα εξίσου αστείο κειμενάκι που συνήθως προκαλούν αίσθηση στο ίντερνετ και γίνονται αμέσως γνωστά. Αυτό συνέβη σε μία μαμά που πόσταρε μία φωτογραφία της κόρης της σε «άγρια» πόζα, την οποία κάποιος -χωρίς να ρωτήσει τη μαμά- χρησιμοποίησε σε ένα meme (δείτε το εδώ). Ακόμα κι αν το τελικό αποτέλεσμα είναι αστείο -για κάποιους τουλάχιστον- συνεχίζει να έχει γίνει χωρίς την άδεια των γονιών! Και άπαξ και κυκλοφορήσει online είναι τρομερά δύσκολο να το εξαφανίσετε, ειδικά όταν έχει κοινοποιηθεί από πολλούς χρήστες ή sites.

Τι μπορείτε να κάνετε

Ο κίνδυνος κατάχρησης των φωτογραφιών των παιδιών σας δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν πρέπει να ποστάρετε ποτέ, καμία φωτογραφία τους online (αν και αυτή είναι η οδηγία από τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος – δείτε το σχετικό άρθρο). Σημαίνει, όμως, ότι θα πρέπει να είστε ιδιαίτερα προσεκτικοί:

-Κάντε τις δημοσιεύσεις σας προσωπικές (private) εξασφαλίζοντας κάπως ότι τις φωτογραφίες των παιδιών σας θα τις βλέπουν μόνο οι άνθρωποι που ξέρετε με βεβαιότητα ότι είναι φίλοι σας.

-Στείλτε τις φωτογραφίες των παιδιών σας στους φίλους με προσωπικό μήνυμα ή email. Δεν χρειάζεται να τις δει όλος ο κόσμος, παρά μόνο οι άνθρωποι που πραγματικά σας ενδιαφέρουν.

-Βάλτε υδατογράφημα στις φωτογραφίες σας, το οποίο να αποδεικνύει, αν τις χρησιμοποιήσει κάποιος άλλος, ότι είναι κλεμμένες. Αυτό, θα αποθαρρύνει πολλούς ανθρώπους να χρησιμοποιήσουν τις φωτογραφίες σας, καθώς δεν είναι εύκολο να αφαιρεθεί ένα υδατογράφημα. Δείτε πώς να βάλετε εύκολα υδατογράφημα στις φωτογραφίες σας εδώ.

-Μην βάζετε φωτογραφίες των παιδιών σας που δείχνουν την τοποθεσία όπου βρίσκεστε. Απενεργοποιήστε την ανεύρεση τοποθεσίας στο κινητό σας και μην «ανεβάζετε» φωτογραφίες των παιδιών που βοηθούν κάποιον να συμπεράνει αμέσως πού είστε.

-Να είστε πολύ προσεκτικοί με την επιλογή των φωτογραφιών που ανεβάζετε και το τι δείχνουν. Αποφύγετε τις φωτογραφίες των παιδιών που κοιτάζουν ευθεία στην κάμερα, τις φωτογραφίες που αυτά είναι γυμνά ή ημίγυμνα και δείτε εδώ ποιες άλλες φωτογραφίες τους δεν πρέπει ποτέ να δημοσιεύονται online.

Σε κάθε περίπτωση, να θυμάστε πως όσο προσεκτικοί κι αν είστε υπάρχει πάντα περίπτωση κακόβουλοι να χρησιμοποιήσουν τις φωτογραφίες των παιδιών σας χωρίς την άδειά σας, γι’αυτό να σκέφτεστε πάντα πολύ καλά πριν ποστάρετε μία νέα φωτογραφία.

Πηγή: Familyshare

Διαβάστηκε στο: www.mama365.gr

Το πιο όμορφο βίντεο που είδατε σήμερα! Το αγόρι λέει αντίο στο χρυσόψαρο του που πέθανε.

Published Αύγουστος 2, 2015 by sofiaathanasiadou

Ο χαμός ενός κατοικίδιου ζώου είναι πάντα πάρα πολύ δύσκολος, είτε είναι ένας σκύλος, μια γάτα, ένα κουνέλι, ένα πουλί η ακόμα και ένα απλό χρυσόψαρο.

Στο παρακάτω βίντεο θα δούμε την αντίδραση ενός νεαρού αγοριού που έχασε το αγαπημένο του χρυσόψαρο.

Το μικρό αγόρι έβαλε το χρυσόψαρο του μέσα στην λεκάνη της τουαλέτας και πάτησε το καζανάκι….. όταν συνειδητοποίησε ότι το έχασε για πάντα ξέσπασε σε κλάματα.

Όπως λέει η παράδοση στην εξωτερικό πετούν τα χρυσόψαρα στην τουαλέτα για να βρεθούν και πάλι πίσω στο ωκεανό. Είναι απλά μια παράδοση και όχι κάτι κακό όπως πολλοί έσπευσαν να κατηγορήσουν το παιδάκι.

Αν έχετε δει την ταινία Nemo το ίδιο συμβαίνει και εκεί τα ψαράκια πέσαν μέσα στην τουαλέτα για να βγουν στο ωκεανό!

Δείτε το βίντεο.

Πηγή:www.tilestwra.com

 

8 πράγματα που κατέκρινα στις μαμάδες, μέχρι που έγινα κι εγώ μαμά!

Published Αύγουστος 2, 2015 by sofiaathanasiadou

protos_xronos_590_b

Από: Ζαχαρία Πηνελόπη

1. Να κοιμάσαι μαζί με τα παιδιά σου

Κάθε φορά που άκουγα ότι μια μαμά έπαιρνε το παιδί της στο κρεβάτι της για ύπνο, αγανακτούσα λέγοντας: «Είναι στα καλά της; Τι δεν καταλαβαίνει;». Την κατηγορούσα ως τεμπέλα και ανεύθυνη, που θέτει σε κίνδυνο τη ζωή των παιδιών της. Και τώρα, να που ήρθε η ώρα που θέλω να γυρίσω το χρόνο πίσω και να χαστουκίσω τον εαυτό μου κάθε φορά που αφήνω τον 8χρονο γιο μου να τρυπώνει στο κρεβάτι μου μέσα στα άγρια χαράματα.

2. Να χρησιμοποιείς πιπίλα

Αν θέλετε τη γνώμη μου, μόνο η μαμά που δεν τη νοιάζει να κάνει το παιδί της να σταματήσει την γκρίνια, προφανώς δεν χρειάζεται την πιπίλα! (Και για τα πρακτικά, ο γιος μου έχει πιπίλα από τα 3 του!)

3. Να μένεις στα κιλά της εγκυμοσύνης

Όσο δύσκολο κι αν μου είναι να το παραδεχτώ, η νεότερη… εκδοχή μου αδυνατούσε να καταλάβει γιατί μερικές μαμάδες «άφηναν» τόσο πολύ τον εαυτό τους μετά τον ερχομό των παιδιών, με τη γνωστή δικαιολογία: «Το σώμα μου δεν είναι το ίδιο μετά το μωρό». Ε, λοιπόν, οφείλω πλέον να παραδεχτώ ότι λίγο λίπος μαζεμένο στην κοιλιά και τον ποπό μου αρνείται πεισματικά να με αποχωριστεί, όποιου είδους δίαιτα ή άσκηση κι αν έχω κάνει. Μάλλον αυτή είναι η τιμωρία μου και μου αξίζει!

4. Να αφήνεις τα παιδιά στην τηλεόραση και τα βιντεοπαιχνίδια

«Το δικό μου το παιδί δεν θα βλέπει καθόλου τηλεόραση, γιατί θα είμαι πολύ πιο δημιουργική από όλες τις άλλες μαμάδες του πλανήτη, που χρησιμοποιούν την tv και τα video games ως διέξοδο, για να απασχολήσουν τα παιδιά τους», έλεγα τότε. Οχ! Μόλις θυμήθηκα ότι πρέπει να φορτίσω το iPad, γιατί ο μικρός σε λίγο θα γυρίσει από το σχολείο…

5. Να τους δίνεις έτοιμο φαγητό

Κάθε φορά που έβλεπα μια μαμά με παιδιά σε φαστφουντάδικο, έπαιρνα το απαξιωτικό μου ύφος και μου ήταν αδύνατο να πιστέψω ότι μπορούσε να ταΐζει στα παιδιά της αυτές τις αηδίες. Τι να πεις; Ας δεχτούμε ότι είχα υψηλές προσδοκίες για οργανικά και ισορροπημένα γεύματα – μέχρι τη στιγμή, βέβαια, που απέκτησα το γιο μου, ο οποίος έχει σοβαρό θέμα με τις υφές των τροφίμων και θεωρεί ότι το ψητό τυρί είναι μία κατηγορία από μόνο του!

6. Να εργάζεσαι

Ναι, το ομολογώ, κατέκρινα τις εργαζόμενες μαμάδες. Ορίστε, το είπα. Και ναι, ντρέπομαι γι’ αυτό, όχι μόνο επειδή τώρα ανήκω κι εγώ στο ίδιο κλαμπ, αλλά επειδή τότε τροφοδοτούσα τον πόλεμο ανάμεσα στις μαμάδες, χωρίς καν να είμαι μία από αυτές. Μου ήταν δύσκολο να καταλάβω για ποιο λόγο (πλην του οικονομικού) δεν μπορεί μια μαμά να μείνει στο σπίτι και να μεγαλώνει το παιδί της – μέχρι, φυσικά, που έμεινα στο σπίτι και συνειδητοποίησα ότι είχα ανάγκη να επιστρέψω στη δουλειά για κάποιο λόγο. (Είμαι αδικαιολόγητη, το ξέρω!)

7. Να παραμελείς τον εαυτό σου και τις συνήθειές σου

Πριν γίνω μαμά, ορκιζόμουν ότι ο ερχομός ενός παιδιού δεν πρόκειται να επηρεάσει την κοινωνική μου ζωή στο ελάχιστο. Θα προσλάμβανα μπέιμπι σίτερ, προκειμένου να παρέμενα όπως ήμουν μέχρι τότε, κουλ και ανεξάρτητη. Κι εννοείται ότι κάθε μαμά που δεν έκανε το ίδιο, φάνταζε στα μάτια μου ως υπερβολικά απορροφημένη και προσκολλημένη στα παιδιά της. Σήμερα, φυσικά, πρέπει να ομολογήσω ότι ο γιος μου έχει μπέιμπι σίτερ λίγες φορές μόνο το χρόνο -στην καλύτερη των περιπτώσεων- και καλό είναι να παραδεχτώ με κάθε ειλικρίνεια ότι τελικά μάλλον έπεσα μόνη μου στην ίδια μου την παγίδα.

8. Να μην έχεις τον απόλυτο έλεγχο

Κάθε φορά που έβλεπα μια μαμά της οποίας τα παιδιά ξέφευγαν λίγο από τα όρια, κάνοντας π.χ. περισσότερη φασαρία απ’ ό,τι έπρεπε, δεν μπορούσα να καταλάβω πώς είναι δυνατό να μην έχει τον έλεγχο των παιδιών της και γιατί απλά δεν απαιτούσε από εκείνα να συμπεριφέρονται κόσμια. Τώρα, καλούμαι εγώ η ίδια να δώσω την απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα, και πραγματικά -πιστέψτε με- δεν έχω ιδέα ποια είναι!

Από τη μαμά Mary Fischer και το μπλοκ της «the Mommyologist».

Πηγή:www.imommy.gr

Τα έχασα και τα δύο

Published Αύγουστος 2, 2015 by sofiaathanasiadou

depressed-17-660

Γράφει: 

Αυτή η φράση γυρίζει συνέχεια στο μυαλό μου τον τελευταίο καιρό. Τα έχασα και τα δυο!
Όλα άρχισαν πριν λίγους μήνες. Ήταν τέλος Νοέμβρη όταν έκανα τη δεύτερη εμβρυομεταφορά.

Τρία εμβρυάκια, άριστα κατά τα λεγόμενα του γιατρού ήρθαν μέσα μου και τα καλοδέχτηκα. Ειλικρινά ήμουν πολύ χαρούμενη και γεμάτη ελπίδα. Προσπαθούσα πάρα πολύ να είμαι όσο πιο ήρεμη γίνεται, να μην έχω άγχος, που δεν είναι και εύκολο όταν βαδίζεις σε ένα τόσο δύσκολο δρόμο. Προσπαθούσα να μην το πολυσκέφτομαι, αν και δεν το πετύχαινα πάντα. Είναι πολύ δύσκολο να περιμένεις δυο εβδομάδες μέχρι τη μέρα τη χοριακής για να δεις αν τελικά θα είσαι έγκυος.

Τα φρόντισα και τα τρία πολύ καλά. Πρόσεχα πάρα πολύ. Δεν έσκυβα, περπατούσα προσεκτικά, απέφευγα τις σκάλες, δεν έβγαινα από το σπίτι, δεν σήκωνα βάρη …. Ούτε καν μαγείρευα. Άλλοι τα έκαναν για μένα. Ούτε ένα πιάτο δεν σήκωνα! Τα πρόσεχα μη μου πάθουν τίποτα. Έκανα ότι μπορούσα για να μείνουν εκεί. Τους μιλούσα, και τα παρακαλούσα να μείνουν όλα εκεί. Δεν με πείραζε ούτε με τρόμαζε η ιδέα να έχω τρία παιδιά. Θα τα καταφέρουμε σκεφτόμουν. Για όλους έχει ο Θεός! Αρκεί να πιάσουν.

Μετά την τέταρτη ημέρα άρχισαν να εμφανίζονται και κάποια συμπτώματα. Το στήθος μου με πονούσε φρικτά και ένιωθα ότι θα ξεκολλούσε από πάνω μου. Με έπιανα ζαλάδες κατά διαστήματα, μου μύριζαν όλα πολύ άσχημα και δεν μου άρεσε κανένα φαγητό. Αφήστε που δεν ήθελα να τρώω. Εγώ? Που είμαι λάτρης του καλού φαγητού??? Επίσης ίδρωνα πολύ στον ύπνο μου. Ξυπνούσα μούσκεμα λες και ήταν καλοκαίρι με καύσωνα.

Όλα τα κορίτσια του φόρουμ ήταν δίπλα μου, και ιδιαίτερα δυο μέλη που είχαμε πιο στενή επικοινωνία, και τις ευχαριστώ όλες για την πολύτιμη πραγματικά στήριξη. Χωρίς αυτές θα είχα τρελαθεί.

Δυο μέρες πριν τη χοριακή η διάθεση μου άλλαξε εντελώς. Σταμάτησαν κάποια συμπτώματα, και με έπιασε μια απέραντη θλίψη πως όλα έχουν πάει χάλια. Ήμουν σίγουρη για το κουλούρι που θα έπαιρνα και σε αυτήν την προσπάθεια.
Δεν είχα πει σε κανέναν από όσους ήξεραν εκτός φόρουμ πότε θα μάθαινα αν είμαι έγκυος για να μην ξέρουν και με ρωτάνε συνεχώς μιας και αυτό με άγχωνε πολύ.

Τρίτη βράδυ, με παίρνει η αδερφή μου τηλέφωνο να μου πει πως το επόμενο πρωί θα έρθει με τους γονείς μου να με δουν. Φυσικά μαζί ήρθε και η τότε 11 μηνών ανιψιά μου. Δύσκολο κομμάτι για μένα η συναναστροφή με τη μπέμπα! Δεν μπορούσα να τους το αρνηθώ μιας και δεν ήξεραν πως εκείνο το πρωί θα έκανα την εξέταση.

Ξημερώνει η Τετάρτη και πάω πρωί πρωί με το σύζυγο να μου πάρουν αίμα. Γύρω στη μία μου λένε πως θα μου έχουν την απάντηση. Η αγωνία στο φουλ! Ο άντρας μου με άφησε σπίτι και εκείνος πήγε στη δουλειά του. Οι υπόλοιποι ήρθαν στις δώδεκα. Εγώ μέχρι εκείνη την ώρα έκλαιγα για το αρνητικό αποτέλεσμα που ήμουν σίγουρη πως θα ακούσω. Ήμουν πραγματικά πολύ χάλια ψυχολογικά. Όταν ήρθαν με ρώτησαν πως είμαι και πότε θα πάω για τη χοριακή. Τότε τους ανακοίνωσα πως σε λίγη ώρα θα πήγαινα να πάρω τα αποτελέσματα. Η ώρα είχε φτάσει και η μαμά μου επέμενε να έρθει μαζί μου.

Φτάνουμε στο μικροβιολογικό. Μου έδωσαν το φάκελο με την απάντηση και το χαρτί έγραφε έναν αριθμό. 235,70 Ήξερα πολύ καλά τι ακριβώς σημαίνει. Όμως είχα σαστίσει! Τους ρώτησα αμήχανα «τι σημαίνει το 235,70?». Η απάντηση ήταν «είστε έγκυος κυρία μου!». Είχα ξεχάσει ότι ήταν μαζί και η μαμά μου. Προχώρησα προς το αυτοκίνητο και εκείνη με ακολουθούσε από πίσω. Μπαίνω μέσα και παίρνω κατευθείαν το γιατρό μου. Άφησα μήνυμα στη γραμματεία να με πάρει. Κατευθείαν παίρνω τον άντρα μου. Του ανακοινώνω το αποτέλεσμα και τον ακούω να κλαίει! Κι εγώ οδηγούσα και έκλαιγα. Του το έκλεισα μιας και είδα πως με έπαιρνε ο γιατρός μου. Του είπα τον αριθμό και το ένιωσα ότι χάρηκε! Μου έδωσε οδηγίες και το κλείσαμε.

Γυρνώντας σπίτι μας περίμεναν με αγωνία. Η μαμά μου φώναζε «είναι έγκυος, είναι έγκυος!». Όλοι ήθελαν να με αγκαλιάσουν και έκλαιγαν και η μπουμπού γκρίνιαζε που κανείς δεν της έδινε σημασία.

Οι καλές μου συνοδοιπόρισσες και φίλες του φόρουμ έκαναν πάρτι από τη χαρά τους! Ήξερα πως με νιώθανε πολύ καλά!

Δύο μέρες μετά έπρεπε να ξανακάνω τη χοριακή και ο αριθμός να διπλασιαστεί. Δεν διπλασιάστηκε αλλά ανέβηκε κατά 70% περίπου. Ήταν 392. Ανέβηκε αλλά όχι όσο θα θέλαμε. Ο γιατρός μου ακουγόταν πολύ σκεπτικός και με έβαλε να την επαναλάβω τέσσερις μέρες μετά. Φοβόμουν μια τα συμπτώματα μειώνονταν δραματικά.
Δυο μέρες πριν την τελευταία χοριακή είχα δει και λίγο αίμα καθώς και είχα πόνους έντονους σε κοιλιά και μέση. Ξεκάθαρο σημάδι αποβολής! Κάνω τη χοριακή και ο αριθμός φτάνει στο 1600!!! Μάλιστα πήρα τηλέφωνο και μου το είπαν και ρώτησα ξανά και ξανά τον αριθμό. Αφού έκλεισα το τηλέφωνο και σκεφτόμουν μήπως μου είπαν τελικά 600 και εγώ άκουσα 1600. Ήταν πλήρης διπλασιασμός! Έστειλα μια φίλη μου και πήρε τα αποτελέσματα γιατί φοβόμουν μήπως άκουσα λάθος. Με πήρε τηλέφωνο λέγοντας μου «φίλη μου είσαι καραέγκυος! Είναι 1600!!!» Τότε μόνο ηρέμησα.

Δύο μέρες μετά πήγαμε για τον πρώτο μας υπέρηχο. Επιτέλους! Θα το έβλεπα! Πρώτη φορά έκατσα σε αυτή την απαίσια καρέκλα του γυναικολόγου με τόση χαρά! Μου έβαλε αυτό το υπέροχο ματσούκι και βλέπουμε ένα μεγάλο ξεκάθαρο σάκο.

«Βλέπω ένα σάκο» λέει ο γιατρός.

«Ψάξε λίγο καλύτερα γιατρέ» σκεφτόμουν, «θα βρεις κι άλλον. Σίγουρα είναι δυο!»

Τότε ήταν που άκουσα το «βλέπω και δεύτερο σάκο. Πιο μικρό αλλά υπάρχει. Μπορεί να προχωρήσει, μπορεί και να υποχωρήσει.»

«Θα προχωρήσει γιατρέ, δεν γίνεται να μην προχωρήσει» του έλεγα

Ο άντρας μου είχε πραγματικά σαστίσει. Κι εγώ το ίδιο! Ήθελα να αρχίσω να χοροπηδάω από τη χαρά μου, αλλά κρατιόμουν. Καρδούλες ήταν νωρίς για να ακούσουμε και κλείσαμε ραντεβού δέκα μέρες μετά. Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα. «Τέλειο δώρο» σκεφτόμουν. Φύγαμε από το ιατρείο και πετούσαμε από τη χαρά μας! Πήραμε τηλέφωνο όσους ήξεραν κα περίμεναν νέα μας. Τους τρελάναμε όλους με τα διπλά νέα!

Το επόμενο μεσημέρι το αίμα μου χτυπάει ξανά την πόρτα. Χωρίς πόνο, έντονο κόκκινο και με έντονη ροή. Τρόμαξα! Πήρα κατευθείαν το γιατρό που μου είπε πως δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα στη φάση που βρισκόμουν. Κάποια πράγματα τα διαλέγει η φύση για μας και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Ήταν Παρασκευή και από το φόβο μου έμεινα όλο το σαββατοκύριακο κρεβατωμένη. Από Δευτέρα την έβγαζα στον καναπέ.

Την Πέμπτη ξαναπήγαμε για τον επόμενο υπέρηχο. Οι μέρες πέρασαν και εγώ φοβόμουν πολύ μήπως τα έχασα.
Φτάνουμε στο ιατρείο και η μαία του γιατρού μου μας λέει πως κάτι του έτυχε και λείπει και πως θα με δει μια συνεργάτης του. Δεν είχα πρόβλημα, ήθελα μόνο να τα δω. Λέω στη γιατρό τη συνέβη και παρατηρώ πως με κοιτάει αμίλητη. Είχε βγάλει συμπέρασμα το είδα στα μάτια της.

Κάθομαι στην καρέκλα του γιατρού και της λέω «ελπίζω να μην τα έχασα και τα δυο». Ονειρευόμουν να μου πει «εδώ είναι τα μωρά σου», κι αντί για αυτό ακούω «δυστυχώς τα χάσαμε! Μόνο κάποια υπολείμματα έχουν μείνει και θα χρειαστείς απόξεση. Δεν μπορούσα να το δεχτώ. Της ζήτησα να ψάξει λίγο καλύτερα αλλά μάταια. Το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο. Φύγαμε ούτε κι εγώ ξέρω πως μιας και δεν έβλεπα από τα δάκρυα. Ήρθαμε σπίτι και με πήρε γιατρός μου. Τον ρώτησα αν ήταν σίγουρος για το αποτέλεσμα και δυστυχώς μου το επιβεβαίωσε. Παλίνδρομη κύηση στην έκτη εβδομάδα. Θα με καλούσαν μου είπε από το ιατρείο για να μου κλείσουν ραντεβού για την απόξεση.

Είχα μουδιάσει ολόκληρη. Δεν μπορούσα να το πιστέψω ότι το ζούσα αυτό. Δεύτερη φορά παλίνδρομη? Ξανά απόξεση?

Το επόμενο πρωί μαθαίνω πως ο γυναικολόγος που με αναλάμβανε ως τον τοκετό μας άφησε την προηγούμενη ημέρα. Μέσα στον πόνο μου ήρθε να προστεθεί άλλος ένας. Έχασα τα μωρά μου, και μαζί τους έφυγε και ένας άνθρωπος ανεκτίμητης αξίας! Κλάμα και στεναχώρια. Το βράδυ με καλούν για να μου πουν πως το επόμενο πρωί θα πάω για απόξεση. Μου ήρθε πολύ απότομο.

Όντως Σαββάτο πρωί βρισκόμαστε στο μαιευτήριο. Τα νεύρα μου σε άσχημη κατάσταση. Πάλι εδώ, πριν ένα μήνα για επέμβαση, και πάλι τώρα? Γύρω μου κόσμος χαρούμενος να εύχονται να τους ζήσουν τα νεογέννητα με δώρα στην αγκαλιά. Έλεγα στον άντρα μου πως δεν θέλω να ξαναέρθω εδώ παρά μόνο για να γεννήσω! Κατεβήκαμε στα χειρουργεία και με πήρανε αμέσως για εξετάσεις. Προσπαθούσα να είμαι ψύχραιμη αλλά τη στιγμή που ξάπλωσα στο χειρουργικό κρεβάτι με έπιασαν τα κλάματα. Η γιατρός μου, μου χάιδευε το κεφάλι και προσπαθούσε μάταια να με ηρεμήσει. Όσο την ένιωθα κοντά μου γινόμουν χειρότερα. Η αναισθησιολόγος προσπαθούσε να μου βρει με δυσκολία φλέβα. Τους ζήτησα να μη αφήσουν μόνη να ηρεμήσω. Έτσι κι έγινε. Αλλιώς θα έκλαιγα για ώρες. Όταν ξύπνησα άρχισα πάλι χωρίς να το ελέγχω να κλαίω. Όταν συνήλθα πια από τη νάρκωση ήθελα μόνο να φύγω από κει. Έκλαιγα ασταμάτητα και σκεφτόμουν πως τα έχασα και τα δυο. Μόνο αυτή η σκέψη υπήρχε στο μυαλό μου. Με κοιτούσαν όλες οι γυναίκες που βρίσκονταν εκεί και μου έλεγαν να ηρεμήσω. Ήθελα να φύγω. Βγήκα στην αίθουσα αναμονής και μου ζήτησαν να περιμένω εκεί. Έκλαιγα στην αγκαλιά του άντρα μου ασταμάτητα. Ένιωθα άσχημα που όλοι με κοιτούσαν. Ήταν και η αδερφή μου με τα παιδιά της εκεί. Έκλαιγα εγώ και έκλαιγαν και αυτά. Το κακό είναι πως έβλεπα τον ανιψιό μου και θυμόμουν πως όταν η αδερφή μου μας ανακοίνωσε πως ήταν έγκυος σε εκείνον ήμουν κι εγώ σε προηγούμενη εγκυμοσύνη μου. Η κατάληξη εκείνης της εγκυμοσύνης ήταν η ίδια. Παλίνδρομη στις οκτώ εβδομάδες. Ο ανιψιός μου πάντα θα μου θυμίζει άθελα του πως αν το παιδί εκείνο είχε επιβιώσει θα ήταν στην ηλικία του.

Τα Χριστούγεννα αυτά με σημάδεψαν. Από τη μια ο τερματισμός μιας πολυπόθητης εγκυμοσύνης και από την άλλη ο χαμός του γιατρού μου. Όλα μαζί.

Μόλις λίγους μήνες μετά και το τραύμα είναι ακόμα νωπό. Οι γύρω μου, μου λένε πόσο δυνατή είμαι. Κανείς δεν βλέπει πως κάτω από αυτή τη δυναμική γυναίκα που δείχνω, εγώ κραυγάζω! Ουρλιάζω από πόνο και παρακαλώ κάθε μέρα, κάθε στιγμή όπου και αν βρίσκομαι το Θεό να γεμίσει το κενό μου.

Όλα αυτά μου φαίνονται σαν χτες και μετά βίας μπορώ να τα σκεφτώ μιας και τα δάκρυα είναι νωπά στα μάτια μου. Αυτό ήταν. Τα έχασα… και τα δυο! Τα μωρά μου είναι δυο άγγελοι στον ουρανό, που πήγαν να βρουν το αδερφάκι τους. Δεν ήθελαν την επίγεια ζωή…. Τα έχασα…..

Πηγή: www.ivfforums.gr

Ηλιακή τσάντα που γίνεται φωτιστικό – Βοηθά τα παιδιά να διαβάζουν-ΔΕΙΤΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Published Αύγουστος 2, 2015 by sofiaathanasiadou

ppcisvzevx55afc29332281

Πριν από λίγο καιρό αυτές οι σχολικές τσάντες ήταν σκουπίδια. Σήμερα διαθέτουν ενσωματωμένο ηλιακό πάνελ που βοηθά τα παιδιά να διαβάζουν τα μαθήματα τους όταν διακόπτεται η ηλεκτροδότηση. Ο εννιάχρονος Καμόγκελο Τσοπόντι-Μαλίνγκα επιστρέφει από το σχολείο στο σπίτι.

Αδειάζει τη τσάντα του, αφαιρεί το φωτιστικό πάνελ που λειτουργεί με ηλιακή ενέργεια, το ενσωματώνει σε μια βάση και κάνει τα μαθήματα του. Ζει σε μια από τις πιο φτωχές συνοικίες στη Νότια Αφρική, η οποία αντιμετωπίζει πολύ συχνά προβλήματα ηλεκτροδότησης, λόγω περικοπών.

Το ηλιακό πάνελ είναι ενσωματωμένο στην μπροστινή τσέπη της τσάντας και φορτίζει από τη ηλιακή ενέργεια καθώς ο μαθητής πηγαίνει σπίτι. Το φως μπορεί να διαρκέσει μέχρι 12 ώρες. «Με βοηθάει πολύ όταν δεν υπάρχει ρεύμα στο σπίτι. Γιατί παίρνω τη λάμπα και χρησιμοποιώ αυτό για φωτισμό, ώστε να μπορώ να διαβάσω και να κάνω τα μαθήματά μου».

Οι σχολικές τσάντες είναι φτιαγμένες από ανακυκλώσιμες πλαστικές σακούλες. Το εργοστάσιο που τις παράγει βρίσκεται στο Ράστενμπουργκ, στα προάστια του Γιοχάνεσμπουργκ. Τα πλαστικά μέρη καθαρίζονται και τα επεξεργάζονται με τέτοιο τρόπο, ώστε να μπορούν οι τσάντες να διακρίνονται από τους οδηγούς όταν η ορατότητα δεν είναι καλή.

«Είναι χαρούμενα που έχουν σχολική τσάντα. Θυμάμαι ότι όταν κάναμε την πρώτη παράδοση, ένα από τα παιδιά έβαλε τα κλάματα. Ηταν λίγο φορτισμένη η ατμόσφαιρα. Οι γονείς έρχονταν και μας έλεγαν ότι το παιδί μου μπορεί πλέον να κάνει τις ασκήσεις του και οι δάσκαλοι έβλεπαν ότι οι εργασίες που τους έβαζαν πλέον γίνονταν. Νομίζω ότι έχουμε αλλάξει όλες τις πτυχές της ζωής ενός παιδιού» εξηγεί η Ρέα Νγκουέιν, συνιδρύτρια της εταιρίας Repurpose Schoolbags.

Πηγή: www.thebest.gr /  iefimerida.gr