Αρχείο

All posts for the day 29 Ιουλίου 2015

Από 7 ετών ο πατέρας μου με αποκαλεί «άχρηστη». Στα 26 μου έχω κατάθλιψη. Τι να κάνω;

Published Ιουλίου 29, 2015 by sofiaathanasiadou

parakato.gr (1)

από Μαρία Γ. Σαράντη

Θα ήθελα να κάνω μια ερώτηση, καθώς βλέπω ότι αντιμετωπίζετε τις απορίες μας με ιδιαίτερη σοβαρότητα. Θα ήθελα λοιπόν, να κάνω μια ερώτηση από τη μεριά του παιδιού και όχι από τη μεριά του γονέα που συνηθίζεται εδώ. Είμαι 26 χρονών και από την ηλικία των 7 χρονών θυμάμαι τον πατερά μου να με αποκαλεί ΑΧΡΗΣΤΗ. Το αποτέλεσμα ήταν να πάθω τη πρώτη μου κατάθλιψη στα 12 και τη δεύτερη στα 22. Τώρα, στα 26, ακόμα συνεχίζεται αυτή η λεκτική βία. Έχω πάει σε ειδικό, ο οποίος απλά με συμβούλεψε να μη δίνω σημασία και να βρω γρήγορα μια δουλειά ώστε να απομακρυνθώ. Λόγω οικονομικής κρίσης, όμως, αυτό είναι δύσκολο. Ζω σε μια μικρή πόλη και φυσικά δεν έχω τα χρήματα για να φύγω. Τι άλλο θα μπορούσα να κάνω; Πού αλλού μπορώ να απευθυνθώ; Η κατάσταση όλο και χειροτερεύει στο σπίτι μου και η υπομονή μου αρχίζει να εξαντλείται. Πότε, επιτέλους, θα μάθουν οι γονείς ότι η ψυχολογική βία είναι ίδια με τη σωματική;

Θα χρειαστεί να κάνετε ψυχοθεραπεία ψυχοδυναμικής προσέγγισης. Να απευθυνθείτε σε ειδικό που θα σας βοηθήσει να κάνετε εσωτερική αναδόμηση, που σημαίνει θεραπεία αναλυτικού χαρακτήρα. Ίσως χρειαστεί να πάτε στην πιο κοντινή σας πόλη για να βρείτε. Μπορείτε αν θέλετε να σας παραπέμψουμε  σε κάποιον θεραπευτή ανάλογα με την πόλη που ζείτε. Η θεραπεία είναι απαραίτητη για τον ψυχικό απεγκλωβισμό σας.

 * Η Μαρία Σαράντη είναι Κλινική Ψυχολόγος – Παιδοψυχολόγος, Ψυχοθεραπεύτρια.

Πηγή:www.mama365.gr

Advertisements

Αφού ξαπλώσουν τα παιδιά…τι; 10 απαντήσεις και 1 βίντεο αποκαλύπτουν τι κάνουν οι γονείς τα βράδια

Published Ιουλίου 29, 2015 by sofiaathanasiadou

article

Η μέρα ενός γονιού είναι γεμάτη. Γεμάτη με δουλειά και με παιδιά. Ή μόνο με παιδιά. Πάντως, γεμάτη. Τι γίνεται όμως με τη νύχτα, μόλις τα παιδιά ξαπλώσουν; Τι κάνει ένας γονιός μόλις ανάψει το φωτάκι νυκτός στο παιδικό δωμάτιο; Πως περνά την ώρα του μέχρι να σβήσει το πορτατίφ στο δικό του κομοδίνο;

Έτυχε να συζητάω αυτό το θέμα πριν λίγες μέρες που βρέθηκα με φίλους γονείς. Περιττό να σου πω ότι γελάσαμε πολύ! Κι επειδή πέσανε στο τραπέζι απαντήσεις και ατάκες που είναι κρίμα να ξεχαστούν, σκέφτηκα να τις καταγράψω και να τις μοιραστώ μαζί σου!

Να τι απάντησαν οι φίλοι μου λοιπόν στο ερώτημα: “Τι κάνεις αφότου ξαπλώσουν τα παιδιά;”:

  • Πατάω στις μύτες των ποδιών (τα μπαλέτα της Μόσχας ψάχνουν για πρίμα μπαλαρίνα. Με τέτοια εξάσκηση, μήπως να πάω;)
  • Τρώω μία σακούλα πατατάκια, τη μεγάλη συσκευασία (πρέπει να αντισταθμίσω τα φρούτα και λαχανικά που τρώω μπροστά στα παιδιά, ξέρετε, για το καλό παράδειγμα)
  • Απλώνω τα πόδια μου στο τραπεζάκι του σαλονιού (δεν είναι ότι δεν έχω καλούς τρόπους, με παρεξηγήσατε. Απλά κάνω διατάσεις να ξεπιαστώ από το τρέξιμο της ημέρας)
  • Σταματά διά μαγείας ο πονοκέφαλος (λες και έχω έναν διακόπτη στο κεφάλι μου που γυρίζει αυτόματα γύρω στις 9.30 με 10, ένα μυστήριο πράγμα βρε παιδί μου)
  • Μαγειρεύω για την επόμενη μέρα (αυτή η Ψυχούλη είχε δείξει μια φορά πώς καμουφλάρεις τα φασολάκια σε πατάτες τηγανητές, να δεις πως το είχε κάνει..)
  • Μιλάω/γελάω/κλαίω/ζω στο αθόρυβο (όποιο άλλο ρήμα και να βάλεις εδώ ταιριάζει)
  • Κάνω ό,τι δεν πρόλαβα την υπόλοιπη μέρα και δε χωρά αναβολή (μπαίνω στο facebook, κάνω zapping στην tv, τσακώνομαι με το έτερον ήμισυ, κοιτάζω τον άδειο τοίχο της κουζίνας)
  • Κάθομαι χωρίς να κάνω απολύτως τίποτα για τουλάχιστον 3 χρονομετρημένα λεπτά (ξέρω, τεράστιος χρόνος, αλλά πρέπει να πιέζω τον εαυτό μου να ξεκουράζεται)
  • Μαζεύω τα ασυμμάζευτα (ρούχα άπλυτα, ρούχα πλυμένα, παιχνίδια, σκέψεις, συναισθήματα)
  • Σκέφτομαι τα παιδιά μου και χαμογελάω

Κι ένα μικρό αλλά απίθανο βιντεάκι που ανακάλυψα πριν λίγες μέρες είναι η δική μου απάντηση στο τι κάνω μόλις ξαπλώσει ο μικρός Χρήστος:

Πηγή:www.paidikokouti.gr

4χρονη καρκινοπαθής παντρεύτηκε τον αγαπημένο της νοσηλευτή!

Published Ιουλίου 29, 2015 by sofiaathanasiadou

4-Year-Old-Cancer

 

Kείμενο: Aφροδίτη Αργυροπούλου

Η τετράχρονη Abby αντιμετωπίζει οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία και ως μέρος της θεραπείας της  πρέπει να νοσηλεύεται συχνά στο νοσοκομείο  Albany Medical Center στην Νέα Υόρκη. Εκεί συνάντησε τον νοσηλευτή της,  Matt Hickling όπου είχε αναλάβει να την φροντίζει όσο βρίσκεται στο νοσοκομείο.

Πριν λίγες μέρες λοιπόν η τετράχρονη Abby ανακοίνωσε στην μητέρα της ότι σχεδίασε να παντρευτεί τον νοσηλευτή της κατά την διάρκεια του προκαθορισμένου ιατρικού ραντεβού τους.  Η μητέρα της ακούγοντας την χαριτωμένη ιδέα της μικρούλας πήρε τηλέφωνο τον Matt για να τον ειδοποιήσει για την ιδέα της μικρής. Αλλά σίγουρα δεν περίμενε αυτή την απάντηση. «Σχεδιάζουμε και ταξίδι του μέλιτος»..

Μέσα σε λιγότερο απο 24ώρες όλη η ομάδα του Albany Medical Center προετοίμασε μια εκπληκτική τελετή για τον γάμο των ονείρων της Abby.

«Η γλυκιά ασθενής μου, μου ζήτησε πολύ ντροπαλά να την παντρευτώ κατά την διάρκεια της συνεδρίας μας. Δεν μπορούσα να της αντισταθώ.» Ανέρτησε o Matt στην προσωπική του σελίδα στο Facebook, αφού πρώτα πήρε την έγκριση της μαμάς της Abby.

Μέτα την τελετή η Abby είπε ότι ήταν η καλύτερη μέρα της ζωής της.

Watch a 4-Year-Old Cancer Patient's Favorite Nurse "Marry" Her and Make Her Dreams Come True

Watch a 4-Year-Old Cancer Patient's Favorite Nurse "Marry" Her and Make Her Dreams Come True

Watch a 4-Year-Old Cancer Patient's Favorite Nurse "Marry" Her and Make Her Dreams Come True

Watch a 4-Year-Old Cancer Patient's Favorite Nurse "Marry" Her and Make Her Dreams Come True

Watch a 4-Year-Old Cancer Patient's Favorite Nurse "Marry" Her and Make Her Dreams Come True

Watch a 4-Year-Old Cancer Patient's Favorite Nurse "Marry" Her and Make Her Dreams Come True

 

Watch a 4-Year-Old Cancer Patient's Favorite Nurse "Marry" Her and Make Her Dreams Come True

Watch a 4-Year-Old Cancer Patient's Favorite Nurse "Marry" Her and Make Her Dreams Come True

Watch a 4-Year-Old Cancer Patient's Favorite Nurse "Marry" Her and Make Her Dreams Come True

Watch a 4-Year-Old Cancer Patient's Favorite Nurse "Marry" Her and Make Her Dreams Come True

Watch a 4-Year-Old Cancer Patient's Favorite Nurse "Marry" Her and Make Her Dreams Come True

Watch a 4-Year-Old Cancer Patient's Favorite Nurse "Marry" Her and Make Her Dreams Come True

Πηγή:www.mommyandthecity.gr

 

Συγκλονιστικό: Αποχαιρέτησε το νεογέννητο μωρό της

Published Ιουλίου 29, 2015 by sofiaathanasiadou

mitera1

Είναι μια στιγμή που δεν θα ήθελε ποτέ κανείς να ζήσει. Αλλά η ζωή δεν τα φέρνει όλα όπως θέλουμε και πολλές φορές δείχνει το πολύ σκληρό της πρόσωπο.

Στις 9 του περασμένου Απριλίου η 32χρονη Sarah Marriott ακούμπησε για τελευταία φορά τα χείλη της στο προσωπάκι του νεογέννητου γιου της Sebastian. Τον φίλησε και του διάβασε το βιβλίο «Μάντεψε πόσο σ’ αγαπώ» καθώς αποσυνέδεαν τη μηχανική υποστήριξη που τον κρατούσε στη ζωή και ο μικρός «έφευγε» σιγά κι αθόρυβα από αυτόν τον κόσμο.

Η Marriott και ο σύντροφός της Jonathon Blenkinsop χρειάστηκε να πάρουν αυτή την αβάσταχτη απόφαση να αποσυνδέσουν τον γιο τους από το μηχάνημα που τον κρατούσε στη ζωή επειδή η κατάστασή ήταν πολύ κακή και επιδεινώθηκε τις ημέρες μετά τη γέννησή του.

Ο Seb έπασχε από τη γενετική διαταραχή ACD (Alveolar Capillary Dysplasia), η οποία έχει διαγνωστεί σε μόλις τέσσερα παιδιά στην Αγγλία.

Γεννήθηκε με επείγουσα καισαρική τομή στις 2 Απριλίου, στις 11:07 και είχε βάρος λίγο πάνω από δύο κιλά.

Λίγες ώρες μετά τη γέννησή του εμφάνισε δυσκολία στην αναπνοή με αποτέλεσμα να αγωνίζεται να ανασάνει και μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο του Newcastle όπου τοποθετήθηκε σε μηχανική υποστήριξη ενώ γίνονταν εξετάσεις.

Η μητέρα του χρειάστηκε να μείνει δύο ημέρες μακριά από το νεογέννητο καθώς ανάρρωνε στην κλινική όπου είχε γεννήσει.

Πέντε ημέρες μετά τη γέννηση του μικρού Seb οι γονείς του άκουγαν συντετριμμένοι τους γιατρούς να τους λένε πως το μωρό είχε αιμορραγία στον εγκέφαλο και πως είχε υποστεί σοβαρή εγκεφαλική βλάβη.

Η συμβουλή των γιατρών ήταν να αφήσουν τον Seb να «φύγει» ήσυχος.

PAY-Mothers-final-kiss-as-newborn-died-of-incredibly-rare-lung-complaint (1)

Με ραγισμένη την καρδιά, ακριβώς μία εβδομάδα μετά τη γέννησή του, στις 9 Απριλίου στις 11:07, αποσυνέδεσαν το μηχάνημα που κρατούσε το παιδί τους στη ζωή.

Ο Seb έφυγε από τη ζωή ήρεμος μέσα στην αγκαλιά της μαμάς του και με τον πατέρα του στο πλάι. Αποχαιρετώντας τον η Sarah τον νανούριζε για τελευταία φορά με τα λόγια από το βιβλίο «Μάντεψε πόσο σ’ αγαπώ» που καταλήγει «I love you right up to the moon – and back».

«Τον φίλησα και του διάβαζα το βιβλίο, είχε στην αγκαλιά του το λαγουδάκι του όλη την ώρα. Του λέγαμε διαρκώς πόσο τον αγαπάμε, τον φιλούσαμε, του ζητούσαμε να μας συγχωρέσει που δεν μπορέσαμε να τον προστατεύσουμε από αυτό που συνέβαινε, του λέγαμε πως ευχόμασταν τα πράγματα να ήταν διαφορετικά. Ήξερα πως αυτό ήταν το καλύτερο γι’ αυτόν κι ένιωθα ανακούφιση που δεν θα πονούσε άλλο και δεν θα είχε μηχανήματα να του ρίχνουν φάρμακο. Αφού όλα τελείωσαν, του κάναμε μπάνιο και του φορέσαμε για πρώτη φορά τα ρούχα του», είναι η σπαρακτική περιγραφή της.

Παρά τις πολλές εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκε στη διάρκεια της εγκυμοσύνης της, οι γιατροί δεν μπόρεσαν να εντοπίσουν το πρόβλημα που αντιμετώπιζε ο μικρός Seb και τη διαβεβαίωναν πως το μωρό είναι μια χαρά.

PAY-Mothers-final-kiss-as-newborn-died-of-incredibly-rare-lung-complaint (2)

Το ACD από το οποίο έπασχε επηρεάζει την ανάπτυξη των πνευμόνων και των αιμοφόρων αγγείων με αποτέλεσμα να μην λειτουργεί σωστά ούτε η καρδιά.

Χωρίς μεταμόσχευση τα βρέφη με ACD δεν επιζούν περισσότερο από ένα χρόνο- τα περισσότερα ζουν μόνο μερικές εβδομάδες.

Το ζευγάρι θα υποβληθεί πλέον σε εξετάσεις DNA αναζητώντας απαντήσεις για όσα συνέβησαν στον Seb, μια διαταραχή που έχει διαγνωστεί μόλις σε 200 έμβρυα σε όλο τον κόσμο.

Ταυτόχρονα η Sarah και ο Jonathon συνεργάζονται με άλλες οικογένειες που έχουν υποστεί κάτι παρόμοιο με στόχο να συγκεντρώσουν χρήματα για να χρηματοδοτήσουν την έρευνα με επίκεντρο τη διαταραχή αυτή.

mother_kissing_baby3

«Δεν πίστευα ποτέ πως κάτι τέτοιο θα συμβεί σε μένα ή στο μωρό μου», λέει η 32χρονη που έχει άλλα δύο παιδιά, την 12χρονη Sadie και τον 9χρονο Kori, «ο Seb έδειχνε να είναι ένα τέλειο νεογέννητο».

«Είναι κάτι που διαβάζεις στα περιοδικά, ένιωθα σαν ρομπότ. Ήταν πολύ δύσκολο όταν μας είπαν τι θα κάνουν στη νεκροψία αλλά ήξερα πως ήταν το σωστό γιατί αλλιώς δεν θα μαθαίναμε ποτέ τι συνέβαινε. Αλλά ένιωθα πως είχα ήδη περάσει πολλά, ήθελα να κατηγορήσω κάποιον για όσα συνέβαιναν αλλά δεν μπορούσα να τα βάλω με κανέναν. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να συμβάλω στο να γίνει έρευνα ώστε μια μέρα αυτό να βοηθήσει. Ακόμα δεν πιστεύω όσα έγιναν», συνεχίζει.

Η Marriott έδωσε στη δημοσιότητα την τελευταία φωτογραφία του παιδιού της με σκοπό τη συγκέντρωση χρημάτων για έρευνα…

Πηγή: newsbeast.gr

 

Διαβάστηκε στο: mamamou.com.cy

 

Για τις μαμάδες χωρίς παιδιά με πολύ αγάπη!

Published Ιουλίου 29, 2015 by sofiaathanasiadou

boots.limghandler

Από: Singleparent.gr

Γειά σας,

Δεν είμαι μονογονέας, ωστόσο σας παρακολουθώ γιατί έχω πολλούς ανθρώπους δικούς μου που δίνουν τον αγώνα τους έως μονογονεικες οικογένειες. Σας γραφω γιατί μόλις διάβασα το άρθρο που γράψατε με τις ιστορίες πολλών γυναικών που προσπαθούν να γίνουν μαμάδες.

Είμαι 34 ετών, είμαι με τον άντρα μου από τα 23 μας. Στα 24 αποφασίσαμε να παντρευτούμε και αμέσως ξεκινήσαμε για παιδί. Ήθελα πολλά παιδιά! Από μικρή όταν με ρωτούσαν τι θέλω να γίνω όταν μεγαλώσω, έλεγα «μαμά»! έκοψα το κάπνιζα πριν ακόμα ξεκινήσουμε τις προσπάθειες, από τις συζήτησης και μόνο!

Γίναμε 25. Και ακόμα τίποτα.

Γίναμε 26. Και ακόμα τίποτα.

Ο γυναικολόγος μου λόγω της ηλικίας μας, μας έλεγε να κάνουμε υπομονή και πως όλα δείχνουν νορμάλ  και απλά να ξε-αγχωθούμε.

Γίναμε 27. Και ακόμα τίποτα.

Αφού είχαμε εξαντλήσει τα 3 χρόνια προσπάθειας που μας είχε δώσει σαν περιθώριο ο γιατρός μου, ξεκινήσαμε εξετάσεις. Τα αποτελέσματα όχι καλά. «Οι πιθανότητες να κάνετε παιδί φυσιολογικά  σχεδόν αδύνατον και με βοήθεια ελάχιστες πιθανότητες επιτυχίας» μας είπε.

Μου κοπήκαν τα πόδια. Πρώτη αντίδραση: ΓΕΛΙΟ! Γέλασα μέχρι που δάκρυσα! Το σοκ μου ήταν τόσο μεγάλο που ήταν ο μόνος τρόπος που μου βγήκε να ξεσπάσω! Ο άντρας μου με κοιτούσε και δεν έβγαλε καμία απολύτως  αντίδραση εκείνη την στιγμή. Από το επόμενο πρωί συμπεριφερόταν σαν να μην είχαμε μάθει τίποτα. Ξέρω πως ο αντρικός εγωισμός θίγεται πολύ εύκολα σε τέτοιες κατάστασης και ήξερα πως μέσα του πονούσε όσο εγώ οπότε αποφάσισα να κάνω το «δικό του» ώστε να ελαφρύνω την κατάσταση.

Κι έτσι γίναμε 28. Κι ακόμα «παίζαμε» κρυφτό με την αλήθεια.

Γίναμε και 29. Και το παιχνίδι συνεχιζόταν. Μέχρι που ένα πρόβλημα υγείας μου, με ανάγκαζε να κάνω μια θεραπεία 6 μήνη όπου για 2 χρόνια μου απαγορευόταν να μείνω έγκυος. Δηλαδή θα φτάναμε 31 παρά κάτι 32. Θύμωσα!!! Θύμωσα πολύ! Γύρισα σπίτι έξαλλη και δώσαμε έναν καβγά όπου τα σπάσαμε όλα μέσα στο σπίτι! Είχε τελειώσει η αντοχή μου με το κρυφτό των συναισθημάτων μας! Έπρεπε να παρθεί απόφαση εδώ και τώρα για το τι θα γίνει! Προσπάθεια, εξωσωματικής; Υιοθεσίας (ήμουν πολύ πιο υπέρ); Τίποτα;; Ότι κι αν ήταν η απόφαση, έπρεπε να ήταν κοινή και να παρθεί αμέσως!!

Την επομένη το μεσημέρι με πηρέ τηλέφωνο και μου είπε πως έχουμε ραντεβού στον γυναικολόγο. Το είχε κανονίσει μόνος του. Το ξέσπασμα έκανε καλό και στους δυο! Και ήρθε την κατάλληλη στιγμή.

Κι έτσι στα 29 και κάτι ξεκινήσαμε εξωσωματική, με τους γιατρούς να μας υπενθυμίζουν πως οι πιθανότητες είναι ελάχιστες. Με μια ψυχολογία κουρέλι.

18 Ιουλίου 2010. Ένα μήνα πρίν γίνω 30.  Τηλεφωνώ στο μικροβιολογικό να μάθω τα αποτελέσματα, ήμουν σίγουρη για την αποτυχία, το είχα πάρει πολύ ψύχραιμα και άνετα. Να φανταστείτε πήρα με 2 ώρες καθυστέρηση τηλέφωνο! Τόσο σίγουρη ήμουν!

-«γεια σας για τα αποτελέσματα τεστ εγκυμοσύνης σας παίρνω»
-«αργήσατε! Είναι θετικό! Είσαστε έγκυος!»

Έβαλα τα κλάματα. Η μαμά μου δίπλα μου νομίζοντας πως ήταν αρνητικό, να προσπαθεί να με πείσει να ηρεμήσω, κι εγώ να μην μπορώ να της πω από το κλάμα πως είμαι ΕΓΚΥΟΣ!!

Τελικά τα κατάφερα! Ο άντρας μου έλειπε λόγω δουλειάς και με πηρέ τηλέφωνο. Όταν άκουσε το αποτέλεσμα μου τρύπησε το τύμπανο από τις φωνές χαράς! Ήρθε αμέσως σπίτι όπως και όλοι οι δικοί μας!

Σήμερα η κόρη μας είναι 5 ετών και είναι το κομμάτι που μας ενώνει πολύ δυνατά!

Σας τα έγραψα όλα με πολύ λεπτομέρεια, όχι άσκοπα. Το έκανα γιατί πρέπει όλες οι γυναίκες να ξέρουν πως ΟΛΑ είναι πιθανά! Όπως επίσης πρέπει να ξέρουν πως δεν γινόμαστε μανάδες επειδή γεννάμε αλλά επειδή ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ! Κι όσες δεν τα καταφέρνουν να αποκτήσουν παιδί είτε δικό τους είτε με υιοθεσία ξέρω πως δένονται ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ με τους συντρόφους τους που κάποια στιγμή αυτή η αγάπη γινεται παντοτινή και πέρα για πέρα ΑΛΗΘΙΝΗ!

Ο σεβασμός που έρχεται μέσα από αυτές τις κατάστασης ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα είναι απλά καταπληκτικός! Βεβαίως και υπάρχουν και άσχημες περιπτώσεις, αλλά όλα στο χέρι μας είναι! Όλα! Τα αρνητικά να τα κάνουμε θετικά, και να ζούμε αληθινά με τον άνθρωπο μας όταν ξέρουμε πως είναι ο σωστός! Θα νομίζετε πως μιλώ εκ του ασφαλούς γιατί έχω την κόρη μου ε; Δεν είναι έτσι όμως. Σας είπα ήθελα πολλά παιδιά! Κι ακόμα θέλω! Αλλά ξέρω πως πλέον δεν μπορώ. Δεν έχω το κουράγιο να τα ξανακάνω όλα αυτά από την αρχή. Δεν έχω όμως παρατήσει το θέμα τις υιοθεσίας. Και νομίζω δεν θα το παρατήσω ποτέ!

Έλλη

Πηγή: mikroimegaloi.gr

Καρκινοπαθής μαμά γράφει κάρτες για να διαβάσει μεγαλώνοντας η κόρη της

Published Ιουλίου 29, 2015 by sofiaathanasiadou

wicren2

Η Heather McManamy, όπως κάθε μαμά, θέλει να είναι παρούσα στη ζωή και τις αναμνήσεις της 4χρονης κόρης της. Η φυσική της παρουσία δεν είναι γνωστό σε ποιο βαθμό θα είναι εφικτή, καθώς πάσχει από καρκίνο του μαστού σε τελικό στάδιο, κι έτσι βρήκε έναν άλλο τρόπο να είναι στο πλάι της μικρής Brianna, έστω και νοερά: της έγραψε κάρτες για πολλές λιγότερο ή περισσότερο σημαντικές στιγμές της ζωής της.

«Έγραψα κάρτες για διάφορες στιγμές, για να την ενθαρρύνω, να τη στηρίξω σε μια κακή μέρα, για το γάμο της, για όταν μάθει να οδηγεί, για τον πρώτο της χωρισμό», λέει η 35χρονη Heather από το Γουισκόνσιν. «Κάθε μία από αυτές που θα καταφέρω να της δώσω η ίδια θα είναι ένα σημαντικό επίτευγμα», προσθέτει.

Σύμφωνα με αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, η McManamy διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού το 2013 και τον Αύγουστο του 2014 χαρακτηρίστηκε ασθενής τελικού σταδίου. Έτσι άρχισε να σκέφτεται τη ζωή της οικογένειάς της χωρίς την ίδια…

wicren4

«Βρίσκομαι στον τέταρτο κύκλο χημειοθεραπείας, σε σύνολο εννέα. Έχω καρκίνο παντού. Θα κάνω τα πάντα για να είμαι παρούσα στη ζωή του άνδρα και της κόρης μου. Ακόμα ελπίζω, δεν είμαι έτοιμη να πω ‘αντίο’. Είναι πολύ επώδυνο για μένα να ξέρω πως θα στεναχωρηθούν κι εγώ δεν θα είμαι εδώ να τους παρηγορήσω», προσθέτει.

wicren3

Έτσι η 35χρονη βρήκε τη λύση των καρτών και γράφει ευχές στην κόρη της για τις σημαντικές στιγμές της ζωής της.

«Σκέφτομαι πώς να είμαι παρούσα σε όλα αυτά που στην πραγματικότητα θα χάσω. Δεν μου αρέσει καθόλου που θα τα χάσω, δεν θέλω τίποτα να χάνω, είμαι πάντα η τελευταία που φεύγει από το πάρτι…».

Στις περισσότερες από 40 κάρτες που η Heather έχει γράψει απευθύνεται στην κόρη της με ευχές, αστεία και συμβουλές.

wicren2

«Με τον άνδρα μου είμαστε μαζί για 13 χρόνια και έχουμε πολύ ιδιαίτερη σχέση. Στη Bri βλέπω την προσωποποίηση της αγάπης μας. Μεγάλωσε με την καρκινοπαθή μαμά της αλλά είναι χαρούμενη και αστεία. Της αρέσει να χορεύει, είναι ιδιαίτερη, ένα ξεχωριστό παιδί που νοιάζεται για τους άλλους», λέει. «Δεν με απασχολεί τι θα κάνει στη ζωή της, θέλω μόνο να είναι ευτυχισμένη. Η ζωή είναι μικρή, αν είναι αληθινή με τον εαυτό της, όλα θα πάνε καλά»

wicren1

Πηγή:newsbeast.gr

Διαβάστηκε στο :babyradio.gr

Αυτό είναι ένα από τα πιο δυνατά βίντεο που έχετε δει ποτέ, απλά δείτε το ως το τέλος!

Published Ιουλίου 29, 2015 by sofiaathanasiadou

A026

Αυτό το δυνατό βίντεο για την υιοθεσία και την εγκατάλειψη είναι τόσο σκληρό που πραγματικά αξίζει μια προειδοποίηση για την ανευθυνότητα και την σκληρότητα που μπορεί να εκλάβει κάθε ζωντανό ον. Έχει μουσική επένδυση, και είναι ικανό να πει μια ιστορία χωρίς κανέναν απολύτως διάλογο, η οποία θα χαραχτεί για πάντα στο μυαλό σας.

Μιλάει για την ιστορία μιας απόλυτα φυσιολογικής φαινομενικά οικογένειας η οποία υιοθετεί ένα αξιολάτρευτό μικρό κοριτσάκι με κόκκινα μαλλιά. Όσο περνάει ο καιρός φαίνεται να κάνει παιδιάστικα πράγματα, όπως να μαλώνει με την μεγαλύτερη (όχι υιοθετημένη) αδερφή, να χύνει ένα ποτό, να προκαλεί ακαταστασία, να διακόπτει τους γονείς της όσο αυτοί έχουν δουλειά.

Βλέπουμε τους γονείς να θυμώνουν  με το μικρό κορίτσι. Γίνεται όλο και πιο απόμακρη και στεναχωρημένη, και ενεργεί περίεργα. Έχει ένα λούτρινο κουκλάκι του οποίο το εσωτερικό γέμισμα το βγάζει συνέχεια έξω. Ο συμβολισμός είναι προφανής.

Τότε ο πατέρας της την βγάζει έξω για μια βόλτα με το αυτοκίνητο, και τη στιγμή που φαίνεται πως της δείχνει επιτέλους την προσοχή που χρειάζεται, η υπόθεση παίρνει μια πολύ σκοτεινή τροπή. Πρέπει να το παρακολουθήσετε έως το τέλος.

Πρέπει να ομολογήσουμε πως σοκαριστήκαμε με αυτή τη μικρού μήκους ταινία, που καταφέρνει, χωρίς λόγια, να πει όλα όσο πρέπει να ειπωθούν σχετικά με την υπευθυνότητα που χρειάζεται όταν υιοθετείς παιδιά ή ζώα.

Ζούμε σε μια κοινωνία που έχει τη νοοτροπία του πετάω ότι δεν θέλω πια. Δεν δείχνουμε την απαραίτητη προσοχή, και συχνά δεν έχουμε την υπομονή ούτε την δέσμευση να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες της ζωής.

Αυτή η ταινία μικρού μήκους είναι ένα πραγματικό Δώρο (όπως είναι και ο τίτλος της «Gift») που πρέπει να το παρακολουθούμε ξανά και ξανά.

Παρακαλούμε κοινοποιήστε αυτό το σημαντικό βίντεο σε όλους!

Πηγή:www.tilestwra.com