Αρχείο

All posts for the day 13 Ιουλίου 2015

Ο ΠΕΛΑΡΓΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΚΛΟΥΒΙ.

Published 13 Ιουλίου, 2015 by sofiaathanasiadou

Why-Storks-Deliver-Babies

Γράφει η Giota.

Κάθομαι στον καναπέ του σπιτιού μου και χαζεύω νωχελικά τηλεόραση…μέρες κάθομαι εκεί…στην ίδια ακριβώς θέση, αγκαλιά με τα ίδια μαξιλάρια…για να είμαι ειλικρινής δεν παρακολουθώ τηλεόραση….τα μάτια μου απλά κοιτάνε την οθόνη…το μυαλό μου τρέχει αλλού…τρέχει ασταμάτητα δίχως να ξέρει που πάει και πότε θα σταματήσει…και ξαφνικά ένας ήχος με επαναφέρει στην πραγματικότητα!
Μα τι ήχος είναι αυτός;;;; Μοιάζει με φτερούγισμα….! Κατευθύνομαι βαριεστημένα προς το παράθυρο, ανοίγω την κουρτίνα,ρίχνω μια κλεφτή ματιά αλλά τίποτα το περίεργο. Τραβώ την κουρτίνα και πάω να ξαναβουλιάξω στον καναπέ μου…Μα τι στην ευχή…;Πάλι αυτός ο ήχος….Ρε λές;;;;;


Βάζω βιαστικά τις παντόφλες μου και ανεβαίνω στην ταράτσα….ούτε που θυμάμαι πόσο γρήγορα ανέβηκα τις σκάλες! Σηκώνω το βλέμμα μου στον ουρανό και αντικρίζω αυτό που πάντα ονειρευόμουν!!!! Ένας «πελαργός» κάνει βόλτες πάνω από το σπίτι μου!!!!!!!!!Ωωω Θεέ μου,δε με ξέχασες, είχε έρθει και η δική μου ώρα να γίνω μαμά!!!!! Άρχισα να φωνάζω με όλη μου την δύναμη για να με ακούσει και να κατέβει…κουνούσα με μανία τα χέρια μου μπας και με δει…όμως αυτός έκανε βόλτες πάνω από το σπίτι μου και δεν έλεγε να κάνει μια στάση…Ανοιγόκλεινε τις φτερούγες του κάνοντας κύκλους αλλά ούτε άκουγε, ούτε με έβλεπε!

Τότε πρόσεξα την κεραία της τηλεόρασης…αυτής της συσκευής που ήταν η παρηγοριά μου τόσο καιρό…σκαρφάλωσα προσπαθώντας να τον πλησιάσω εγώ…Έφτασα στην κορυφή της κεραίας…τέντωσα το χέρι μου και προσπαθούσα να τον αγγίξω…Ο «πελαργός» εξακολουθούσε να μη με βλέπει ενώ εγώ τεντωνα όσο περισσότερο μπορούσα το χέρι μου…μια φτερούγιζε κοντά μου και μια πέταγε μακρυα σαν λευκό σύννεφο στον ουρανό…Είχα αρχίσει πια να κουράζομαι αλλά είπα να κάνω μια τελευταία προσπάθεια…τον παρακολουθησα προσεκτικά, μάζεψα όση δύναμη μου είχε απομείνει και την στιγμή που πλησίαζε προς το μέρος μου άπλωσα το χέρι μου και κατάφερα να του κλέψω ένα φτερό!!!!!!!!

Ο «πελαργός» εξαφανίστηκε ως δια μαγείας κι εγώ έμεινα εκεί αποκαμωμένη κρατώντας σφιχτά το φτερό του…για ακόμα μια φορά δεν είχα καταφέρει να τον πιάσω, να τον κλείσω στο χρυσό κλουβί του και να τον φέρω μέσα στο σπίτι μου…αλλά πλέον είχα κάνει ένα βήμα παραπέρα…είχα σημειώσει μια τόση δα πρόοδο…..είχα στην παλάμη μου το φτερό του που γέμισε την καρδία μου με ελπίδα ,την ψυχή μου με αισιοδοξία και ξεκούρασε μονομιάς το κορμί μου.

Κατέβηκα από την ταράτσα,μπήκα στο σπίτι μου αλλά αυτή την φορά δεν βούλιαξα στον καναπέ μου…Έτρεξα να χωθώ στην αγκαλιά του καλού μου για να του πω πως αξίζει να προσπαθήσουμε ακόμα μια φορά!

Όσο για σένα, κύριε Πελαργέ, να θυμάσαι πως έχω τόση δύναμη και πείσμα μέσα μου που δεν θα ησυχάσω αν δεν σε βάλω στο χρυσό κλουβί μου!

Πηγή: bloggologies.blogspot.gr

ΤΑ «ΜΑΓΙΚΑ ΦΙΛΤΡΑ» ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ.

Published 13 Ιουλίου, 2015 by sofiaathanasiadou

gyn_koilia

Γράφει η Giota.

Νομίζω πως ήταν από τις ελάχιστες φορές που βγήκα από το φαρμακείο γεμάτη ενθουσιασμό!!! Ενθουσιασμό ανακατεμένο με αγωνία και φόβο!!!

Πήγα στο σπίτι και χωρίς να χάσω λεπτό αναποδογύρισα την σακούλα του φαρμακείου σκορπίζοντας τα κουτιά με τα «μαγικά φίλτρα της μητρότητας» στο τραπέζι τις κουζίνας! Οφείλω να ομολογήσω πως σάστισα βλέποντάς τα, αλλά το πραγματικό σοκ ήρθε όταν αντίκρισα τιςσύριγγες!

Ο Χριστός κι η Παναγία!!!!!! Είναι τόσες πολλές!!!! Και πώς θα κάνω τις ενέσεις μόνη μου στον εαυτό μου καθημερινά για τόσες μέρες;;;;; Κι αν πονέσω…; Κι αν κάνω λάθος…;Κι αν δε μπορέσω…; Είμαι σίγουρη πως ο πανικός είχε θρονιαστεί στο βλέμμα μου!
Το απογευματάκι είχα ραντεβού με τον γιατρό μου, τον «εξωσωματικό» μου, για να μου λυθεί η κάθε απορία! Φορτώθηκα,λοιπόν, το σακουλάκι με τα «μαγικά φίλτρα της μητρότητας» και μπήκα στο ιατρείο…ο γιατρός μου (καλή του ώρα) με υποδέχτηκε με αυτό το αγαπησιάρικο χαμόγελό του που πάντα μου ηρεμούσε την ψυχή και μου εξήγησε αναλυτικά την κάθε λεπτομέρεια! «Όλα καλά θα πάνε! Μην ανησυχείς για τίποτα,θα τα καταφέρεις.Κι ότι θες μιλάμε στο τηλέφωνο.»
Η επιστροφή στο σπίτι με βρήκε ανακουφισμένη! «Έλα μωρέ, σιγά το πράγμα! Στο τσάκα-τσάκα θα τις κάνω τις ενέσεις…!» σκέφτηκα.
Οι μέρες περνούσαν και έφτασε η στιγμή για την πρώτη μου ένεση!!!Θυμάμαι ήταν 6 το απόγευμα και ο άντρας μου είχε γυρίσει από την δουλειά του νωρίτερα για συμπαράσταση (και βοήθεια αν χρειαστεί)…πήρα παραμάσχαλα την σακούλα με τα φιαλίδια και τις ενέσεις,πήρα και τις σημειώσεις που είχα κρατήσει από τον γιατρό και ξεκίνησα! Είχα πλύνει χέρια, είχα απολυμάνει την περιοχή που θα έκανα την ένεση,είχα βάλει το φάρμακο στην σύριγγα και εκεί έκανα πίσω….κώλωσα…Από τη μια ήθελα να φωνάξω τον άντρα μου να μου την κάνει να τελειώνουμε αλλά από την άλλη σκεφτόμουν ότι δε μπορώ να τον υποχρεώνω να κάνει «κοπάνες» από την δουλειά για να μου κάνει την ένεση…
menopurled
Έλεγα διάφορες βλακείες από μέσα μου για να μου δώσω κουράγιο!!!! Μετρούσα μέχρι το 3 για να κάνω την ένεση αλλά το χέρι έτρεμε κι έτσι άρχιζα πάλι από την αρχή! Πρέπει να είχε περάσει κανένα 10λεπτο κι εγώ ήμουν κλεισμένη στο μπάνιο με μια ένεση στο χέρι…«Αί στο καλό!!!» σκέφτηκα, ανασήκωσα λίγο δέρμα από την κοιλιά μου και αστραπιαία πήρα την πρώτη δόση του «Μαγικού Φίλτρου της Μητρότητας»!!!! «Καλέ!!!! Αυτό δεν ήταν τίποτα! Μια χαρά τα πήγα!» σκέφτηκα και βγήκα από το μπάνιο με ένα τεράστιο χαμόγελο κολλημένο στα χείλια!
Οι επόμενες φορές ήταν παιχνιδάκι!!! Ανυπομονούσα να έρθει η ώρα για να κάνω την ένεσή μου! Έπαιρνα το οινόπνευμα,το βαμβάκι το φάρμακο,τις σύριγγες τα σκορπούσα στο τραπέζι και η χαρά μου ήταν σχεδόν παράλογη!!! Ο άντρας μου και η κολλητή μου με φώναζαν περιπαιχτικά junky και γελούσαμε!
Ναι, αλήθεια! Όσο περίεργο κι αν σας φανεί τις αγάπησα τις ενέσεις μου!!!!!Τις αγάπησα γιατί κάθε ένεση με έφερνε πιο κοντά στο όνειρο!
Η παραπάνω ανάρτηση ΔΕΝ αποτελεί ιατρική συμβουλή και σε καμιά περίπτωση δεν αντικαθιστά τον γιατρό σας!
Πηγή: bloggologies.blogspot.gr