Αρχείο

All posts for the day 1 Ιουλίου 2015

Μεγαλώνοντας παιδιά με το διαδίκτυο

Published 1 Ιουλίου, 2015 by sofiaathanasiadou

αααα

Μου λέει το παιδί: «Μαμά πονάω εδώ και ζαλίζομαι». Αμέσως  ανοίγω υπολογιστή και πατάω στο google τα συμπτώματα. Περιφέρομαι μέσα στο διαδίκτυο τουλάχιστον ένα τέταρτο και αφού βρω αυτό που ψάχνω τηλεφωνώ στον παιδίατρο. «Γιατρέ, έχει αυτά τα συμπτώματα. Μπορεί να συμβαίνει αυτό ή εκείνο? Να έρθουμε να το εξετάσετε ή να περιμένουμε?»

Και κάπως έτσι οι σημερινές μαμάδες μεγαλώνουμε τα παιδιά μας. Οι μαμάδες είπα, όχι οι μπαμπάδες. Γιατί οι μπαμπάδες που συναντώ δε νιώθουν αυτή τη συνεχή ανάγκη να διαβάζουν εμπειρίες άλλων γονιών στο διαδίκτυο και  να πατάνε συνέχεια στο google ό,τι τους απασχολεί.  Κι όμως πολλές φορές οι μπαμπάδες τα καταφέρνουν καλύτερα από εμάς.

Αυτό είναι το τελευταίο κείμενο που σας γράφω και είναι πολύ διαφορετικό από αυτό που είχα αρχικά αποφασίσει να δημοσιευτεί. Στο αρχικό κείμενο έγραφα πόσα λάθη κάνω εγώ με τα παιδιά μου και πόσο αυτά τα επηρεάζουν στην ανάπτυξή τους και στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς τους. Μάλιστα προέτρεπα κι εσάς να καθίσετε και να γράψετε τα δικά σας λάθη για να τα συνειδητοποιήσετε καλύτερα. Πίστευα πως αν είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου και σας το δείξω αυτό, θα καθίσετε κι εσείς να κάνετε την αντίστοιχη αυτοκριτική. Ξέρετε όμως τι συνειδητοποίησα? Δε σας χρειάζομαι εγώ για να κάνετε την αυτοκριτική σας. Όποιος θεωρεί σημαντικό να την κάνει, θα την κάνει χωρίς να του το πει κάποιος. Όποιος νομίζει ότι τα κάνει όλα σωστά, θα συνεχίζει να πιστεύει το ίδιο ακόμη κι αν κάποιος του πει ότι σίγουρα όλοι οι γονείς κάνουμε τα λάθη μας. Και το κυριότερο από όλα είναι ότι διαπίστωσα ότι δεν κάνω λάθη απέναντι στα παιδιά μου, αλλά λάθη απέναντι στον εαυτό μου.

Αυτό μου ήρθε σαν φλασιά μια μέρα που συνάντησα ένα γνωστό μου στο δρόμο. Μου είπε πόσο πολύ μου μοιάζει το μεγάλο μου παιδί. Έπαθα πλάκα, γιατί πραγματικά δεν έχει πάρει κανένα χαρακτηριστικό μου. Αυτός επέμενε ότι είμαστε ίδιοι.  Και εκεί μου χτύπησε η πρώτη καμπάνα. Δε μοιάζουμε καθόλου, αλλά με αντιγράφει τόσο πολύ που είναι σαν να μοιάζουμε. Αντιγράφει τον τόνο της φωνής μου και τις εκφράσεις του προσώπου μου. Και αυτά που του λέω ότι κάνει και δε μου αρέσουν είναι τα ίδια πράγματα που κάνω κι εγώ! Σοκ! Σοκ! Σοκ!!!! Έχει γίνει ο απόλυτος καθρέφτης του εαυτού μου, ενώ είμαστε τόσο διαφορετικοί άνθρωποι και εξωτερικά αλλά και σαν ιδιοσυγκρασίες! Το παρασέρνω στα δικά μου λάθη. Το παρασέρνω στις δικές μου ανασφάλειες. Ένα παιδί που η αμφισβήτηση ήταν πάντα η δεύτερη φύση του, το έχω βάλει κάτω και του μεταφέρω ένα-ένα τα δικά μου λάθη. Σκοτώνω κάθε μέρα την καταπληκτική κριτική ικανότητα που είχε από την ημέρα που γεννήθηκε. Και τη σκοτώνω έτσι όπως σκοτώνω αργά-αργά και τη δική μου, επειδή δεν πιστεύω όσο θα μπορούσα στον εαυτό μου.

Οπότε, ναι, μετά από αυτά έπρεπε να αλλάξει εντελώς και η μορφή του τελευταίου μου κειμένου. Βλέπετε, όλο το τελευταίο μου κείμενο, όπως και όλα τα προηγούμενα, βασίστηκαν στη λογική του μεγαλώνουμε παιδιά με το internet. Άρα, όπως γράφουν άλλοι γονείς τις εμπειρίες τους, έτσι σκέφτηκα κι εγώ πως θα ήταν χρήσιμο να γράψω τις δικές μου. Δεν είμαι πια σίγουρη για αυτό. Κάθισα και μέτρησα πόσες ώρες έχω φάει διαβάζοντας άρθρα και μαρτυρίες στο internet και ήταν πάρα πολλές. Πόσες ώρες έχω φάει πηγαίνοντας να ακούσω δασκάλους, ψυχολόγους και δεν ξέρω εγώ τι άλλο στο πως να μεγαλώνεις σωστά τα παιδιά σου και ήταν επίσης πολλές. Και τελικά τι κέρδισα από όλο αυτό?

Μια μόνιμη ανασφάλεια. Το κάνω σωστά? Αφού άλλα μου λέει η δασκάλα και άλλα πιστεύω εγώ, πως θα της τεκμηριώσω τη δική μου γνώμη…μπες λοιπόν να ψάξεις ποιος άλλος τα λέει σαν εσένα για να σιγουρευτείς ότι δεν είσαι λάθος και να υποστηρίξεις την άποψή σου καλύτερα. Και μετά είναι και αυτές οι συναντήσεις στα πάρκα. Εκεί που πιάνουμε κουβέντα άγνωστες μεταξύ μας μαμάδες και συζητάμε για τα προβλήματά μας. Και πάντα μα πάντα, θα πεις ή θα σου πουν ότι άκουσα, διάβασα, είδα αυτό κι εκείνο. Ποτέ δε λέμε το κάνω έτσι γιατί έτσι μου (μας) αρέσει να το κάνουμε. Μου είπε η δασκάλα, μου είπε η μαμά μου, μου είπε η γειτόνισσα, μου είπε η ψυχολόγος. Μονίμως ρωτάμε άλλους για να μας λύσουν τα προβλήματά μας.

Εγώ πια αποφάσισα ότι θα μείνω για λίγο εκτός όλου αυτού του συστήματος άκουσα-έμαθα-μου είπαν. Δε μου χρειάζονται όλα αυτά, γιατί τα παιδιά μου μόνα τους μου δείχνουν τι θέλουν και τι τα βοηθάει. Το ότι το παιδί μου δεν του αρέσει να μαθαίνει κάτι επειδή θα του δώσεις ένα μπισκότο είναι κάτι που πρώτο αυτό μου το έδειξε. Πήγαν να του το κάνουν και αμέσως αντέδρασε. Γιατί στη δική του λογική δεν υπήρχε καμία σύνδεση μεταξύ του ζητάω να μου πεις μια λέξη και σου δίνω ένα μπισκότο. Στη δική του πολύ σωστή λογική το μπισκότο ήθελε να το φάει την ώρα που το έβλεπε, γιατί ήταν κάτι που του άρεσε. Τη λέξη θα την έλεγε όταν ένιωθε την ανάγκη να την πει. Μπισκότο και λέξη ήταν απλώς δυο εντελώς ασύνδετα μεταξύ τους πράγματα. Αυτό θα έπρεπε να ήταν αρκετό για εμένα. Θα έπρεπε να πω εκείνη την ώρα ότι δε θέλω ούτε μια ώρα τέτοιου μαθήματος, γιατί είναι εμφανές πως το παιδί δε διδάσκεται με έναν τρόπο που αρέσει στο ίδιο. Όχι, όμως. Δε μου ήταν αρκετό. Έπρεπε, για να νιώσω σίγουρη, να ψάξω βίντεο στο youtube με ανθρώπους που μικροί διδάχτηκαν με τέτοιες μεθόδους να περιγράφουν το πόσο ηλίθιες τους φαίνονταν. Εκείνη την ώρα που πατούσα το search σκότωνα ένα κομμάτι της κρίσης μου και έχτιζα ένα τουβλάκι στον τοίχο που υψώνω ανάμεσα σε μένα και στο παιδί μου.

Δεν είναι και πολύ έξυπνο να δημοσιεύεις σε ένα blog τέτοιες απόψεις. Αλλά εγώ αυτό αποφάσισα να κάνω. Αποφάσισα να κλείσω το internet και  να κάτσω να μεγαλώσω δύο παιδιά.  Είμαι η Πίστη, μαμά δύο παιδιών που από σήμερα θα προσπαθήσει να ασχολείται πρώτα με τη βελτίωση του εαυτού της και μετά με των παιδιών της. Που από σήμερα θα προσπαθήσει να κλείσει το internet για να αφήσει αυτά τα δύο παιδιά να την καθοδηγήσουν. Το «θα προσπαθήσει» μπαίνει, γιατί δεν γκρεμίζεται έτσι εύκολα μια κακιά συνήθεια χρόνων. Θα προσπαθήσει και πιστεύει ότι θα πετύχει. Δε θα σας ξαναγράψει τίποτα, γιατί μόνοι σας ξέρετε καλύτερα τι να κάνετε με τα παιδιά σας.

Σας φιλώ μαμάδες και μπαμπάδες! Καλή δύναμη στο έργο σας!

Και μια τελευταία φράση για να μην την ξεχάσω ποτέ: «Όποτε κάνει κάποιο λάθος το παιδί σου….γύρνα και κοίτα τον εαυτό σου!»

——————————
Είμαι η Πίστη. Μαμά δύο παιδιών, που σήμερα κλείνει το internet για να μεγαλώσει τα παιδιά της.

Πηγή: mikroimegaloi.gr/blog

Μαμά, γιατί έφυγε ο μπαμπάς;

Published 1 Ιουλίου, 2015 by sofiaathanasiadou

tears1

Της Έλλης Πάντα

«Μαμά, γιατί έφυγε ο μπαμπάς;»

Η καρδιά μου πάει να σπάσει όταν κοιτάζω τα ματάκια της δακρυσμένα και πάντα γεμάτα ελπίδα ότι κάποτε η απάντησή μου θα είναι διαφορετική.

«Σε αγαπάω. Λυπάμαι που ο μπαμπάς έκανε μια επιλογή που μας πλήγωσε αλλά δεν φταις εσύ. Δεν είναι κακός άνθρωπος, απλώς πήρε μια απόφαση που μας στενοχώρησε όλους και λυπάμαι πολύ που στενοχώρησε κι εσένα. Σε αγαπάω. Σε αγαπάω περισσότερο από τον καθένα.

Αυτή ήταν η απάντησή μου, αλλά αυτό που ήθελα να πω γύριζε στο μυαλό μου και γέμιζε την καρδιά μου με τόσο πόνο, που ήμουν σίγουρη ότι μια μέρα θα εκραγώ και θα πω:

«Ο μπαμπάς μας έφυγε γιατί είναι εγωιστής. Έφυγε γιατί μάλλον δεν έπρεπε ποτέ να κάνει παιδιά. Εύχομαι κάθε μέρα να βλέπει τη ζημιά που σου έκανε, το κακό που έκανε στην οικογένειά του και να πονάει όπως πονάμε τώρα εμείς. Είναι ντροπή για το ανθρώπινο είδος, εύχομαι να μη τον ξαναδούμε ποτέ και σύντομα να είμαστε καλύτερα χωρίς αυτόν.»

Όμως τελικά τι μπορείς να πεις σε ένα παιδάκι που σε κοιτάζει με τα μεγάλα ματάκια του δακρυσμένα; Τι θα πεις σε ένα πλάσμα που έχει το μισό DNA του ανθρώπου που καθημερινά σε κάνει να δίνεις μάχη με τον εαυτό σου ώστε να μάθεις να συγχωρείς;

Το παιδί πρέπει να ξέρει ότι το αγαπούν. Όσο και να το θέλεις, όση κι αν είναι οργή σου, ποτέ δεν πρέπει να μιλάς άσχημα για αυτόν. Πάντα του επιβεβαιώνεις ότι ο πατέρας του είναι καλός άνθρωπος και του λες ότι ξέρεις πόσο πονάει το ίδιο. Γιατί το παιδί θέλει να καταλαβαίνεις τον πόνο του.

Για να είμαι ειλικρινής, δεν θα έχεις ποτέ όλες τις απαντήσεις που θα μπορούσαν να κάνουν τα πράγματα καλύτερα. Οπότε, το παιδί πρέπει να ακούει ότι δεν πειράζει που στενοχωριέται κι ότι θα είσαι πάντα δίπλα του όποτε θα θέλει να σου μιλήσει. Του υπενθυμίζεις ότι αυτό δεν έφταιξε που ο πατέρας αποφάσισε να φύγει. Του εκφράζεις την απόλυτη αλήθεια, ότι δηλαδή ο κόσμος να έρθει ανάποδα ποτέ δε θα το αφήσεις και εσύ και ότι τώρα θα το αγαπάς διπλά για να μη του λείπει τίποτα.

Του λες ότι ο μπαμπάς μπορεί να έφυγε, άφησε όμως πίσω του το καλύτερο κομμάτι του, το παιδί σας.

Πηγή: www.babyads.gr

Μπιφτέκι με Πατάτες Εξωγήινος

Published 1 Ιουλίου, 2015 by sofiaathanasiadou

gia-mamades.gr-photo-syntages-kreatika-mpiftekia-me-patates1Βάλτε φαντασία και  μεταμορφώστε καθημερινά απλά φαγητά σε ξεχωριστά πιάτα με προσωπικότητα. Μπιφτέκια με Πατάτες…μια εύκολη καθημερινή συνταγή ιδανική για το μεσημεριανό τραπέζι αλλά και για το παιδικό πάρτι.

Υλικά

Μπιφτέκι

Πατάτες

Καρότο

Αγγούρι

Κόκκινη Πιπεριά

Εκτέλεση Συνταγής 

Ψήνετε το μπιφτέκι  και τηγανίζετε τις πατάτες. Αφήνετε λίγο να κρυώσουν και μετά βάζετε το μπιφτέκι στο κέντρο ενός πιάτου. Πάνω από το μπιφτέκι βάζετε τις πατάτες για μαλλιά όπως στην εικόνα. Κόβετε αγγουράκια για μάτια, καρότο για αυτιά και στόμα και κόκκινη πιπεριά για μύτη.

Πηγή: gia-mamades.gr

Print Friendly

ΜΠΑΜΠΑ, ΕΙΜΑΙ ΟΜΟΡΦΗ;

Published 1 Ιουλίου, 2015 by sofiaathanasiadou

paidi-plastiki_590_b

 

– «Μπαμπά, είμαι όμορφη;»

– «Ναι, είσαι πάρα πολύ όμορφη.»

– «Μπαμπά, τί σημαίνει όμορφη;»

– «Όμορφη σημαίνει πολλά πράγματα. Βασικά, σημαίνει πολλά διαφορετικά πράγματα για κάθε άνθρωπο. Είναι λίγο δύσκολο να σου το κάνω πιο συγκεκριμένο.»

-«Πώς το ξέρεις ότι είμαι όμορφη;»

Αυτό που ήθελα να απαντήσω:

Το ξέρω γιατί έχω την δυνατότητα να σε παρακολουθώ όταν είσαι ευγενική. Γιατί τα μάτια σου ανοίγουν και χαμογελάς, όταν βλέπεις κάτι που δεν έχεις δει ποτέ ξανά. Γιατί το μέτωπό σου κάνει ρυτίδες, όταν σκέφτεσαι κάτι πολύ έντονα. Γιατί, όταν ενθουσιάζεσαι, τινάζεις τα χέρια σου πίσω, καθώς τρέχεις έξω από το δωμάτιο. Γιατί, όταν σε κοιτάζω στα μάτια, βλέπω την μητέρα σου και θυμάμαι ξανά πόσο πολύ αγαπιόμαστε. Γιατί σκαρφαλώνεις επάνω σε πράγματα που δεν θα έπρεπε να σκαρφαλώνεις.

Είσαι όμορφη, όταν κάνεις ερωτήσεις. Είσαι όμορφη, όταν απαντώ και μετά κάνεις άλλη μια ερώτηση. Είσαι όμορφη όταν με στραβοκοιτάς με δυσπιστία και λες «Λες αλήθεια ή κάνεις πλάκα;» Είσαι όμορφη όταν γελάς με τις απαντήσεις μου.

Το πρόσωπό σου είναι όμορφο, όταν φιλάς στο μέτωπο τον αδερφό σου. Τα δάχτυλά σου είναι όμορφα, όταν απλώνονται ψάχνοντας να βρουν τα δικά μου, όταν μετακινούν πράγματα από το μυαλό σου και τα βάζουν στο χαρτί, και όταν παίρνουν τον ενθουσιασμό σου και τον μετατρέπουν σε ήχο. Τα χέρια σου είναι όμορφα, όταν τα τυλίγεις γύρω από τη μαμά σου, όταν χορεύεις και κυμματίζουν στον αέρα και όταν διαβάζεις και ακουμπάς επάνω τους το κεφάλι σου. Τα πόδια σου είναι όμορφα, όταν τρέχεις και γυρίζεις και πηδάς και μετά τρέχεις ξανά.

Είσαι όμορφη γιατί είσαι ζωντανή. Είσαι όμορφη γιατί είσαι περίεργη. Είσαι όμορφη γιατί παίρνεις τα καλά αυτού του κόσμου, τα περνάς μέσα από τα αυτιά, τα μάτια, το στόμα και το σώμα σου και μου τα επιστρέφεις εκτοξεύοντας τα σε δράση και φωνή, σε όλα αυτά που κάνεις. Είσαι ο πιο όμορφος άνθρωπος που γνωρίζω.

Τι είπα στην πραγματικότητα:

«Απλά το ξέρω.»

«Α! Εντάξει! Ευχαριστώ μπαμπά!»

Μετά έφυγες τρέχοντας, τα χέρια πίσω, τα πόδια από κάτω, τα μάτια ανοιχτά, τόσο μικρή για να ανησυχείς για την ομορφιά, αλλά όμορφη όπως και να έχει. Τόσο, μα τόσο όμορφη.

John Kinnear – Ask your Dad

Μετάφραση – Επιμέλεια: Γεωργία Γεωργιάδου

Πηγή: www.mamaword.com

Μην αφήσετε το πανικό να διεισδύσει στο σπίτι σας…

Published 1 Ιουλίου, 2015 by sofiaathanasiadou

calm_590_b

Από την Αλεξάνδρα Καππάτου Ψυχολόγο -Παιδοψυχολόγο – Συγγραφέα

Τις τελευταίες μέρες έχουμε γίνει θεατές μιας σειράς κατακλυσμιαίων γεγονότων που έχουν ενσκήψει σαν χιονοστιβάδα στη χώρα μας ….

Από τη Δευτέρα ξεκινά έλεγχος κεφαλαίων , τράπεζες κλειστές , ράφια των σούπερ μάρκετ που αδειάζουν , ουρά στα βενζινάδικα… μια κατάσταση πρωτόγνωρη που αιωρείτο σαν απειλή,αλλά κανένας δεν πίστευε ότι θα συμβεί στη χώρα μας και να που έφθασε η στιγμή να την βιώσουμε.

Ο πολύπαθος ελληνικός λαός ορθώνει το ανάστημα του στους κραταιούς της Ευρώπης για τη διεκδίκηση του δικαίου . Η ανασφάλεια είναι διάχυτη , η αγωνία όλων μάς κάνει να κρεμόμαστε από τα χείλη των αρμοδίων και οι δέκτες της τηλεόρασης είναι ανοικτοί μέχρι πρωίας …

Οι συζητήσεις εδώ και μέρες δίνουν και παίρνουν … Αγωνία , ανασφάλεια , φόβος , θυμός , μουδιασμένο συναίσθημα μας κάνουν με κομμένη ανάσα να παρακολουθούμε τις εξελίξεις …

Το άγχος καιροφυλακτεί , εισβάλλει πάλι στη ζωή των πολιτών σαν μια φυσιολογική αντίδραση σε αυτά που συμβαίνουν…
Χρειάζεται να θωρακίσουμε το ψυχισμό μας , να διαχειριστούμε το άγχος , την αγωνία και την ανασφάλεια μας .

Η αυτοσυγκράτηση , ο αυτοέλεγχος και η θετική σκέψη θα είναι σύμμαχοι σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε.
Σε αυτές τις δραματικές στιγμές που βιώνουμε οφείλουμε να θυμόμαστε ότι δίπλα μας στέκονται τα παιδιά μας , που με τα αθώα τους μάτια παρατηρούν τις αντιδράσεις μας , που δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει capital control , άδεια ATM , Grexit, τέλος προγράμματος , δημοψήφισμα κλπ. που βλέπουν διάχυτη την ανησυχία στην οικογένειά τους…

Τα παιδιά όμως έχουν ανάγκη να αισθάνονται τους γονείς τους δυνατούς να στέκονται δίπλα τους, να τους δημιουργούν την ασφάλεια και την σταθερότητα που έχουν ανάγκη για τη συναισθηματική τους ανάπτυξη … Να θυμάστε ότι τα παιδιά με τη συμπεριφορά τους μας δείχνουν την ανησυχία ή την ψυχική τους οδύνη.

Διαφυλάξτε λοιπόν τον ψυχισμό των παιδιών , αποφύγετε να τα εκθέτετε συνεχώς στις ειδήσεις ή σε συζητήσεις πανικού .
Στα μεγαλύτερα παιδιά με απλά λόγια εξηγήστε αυτό που συμβαίνει, δίνοντας τους την δυνατότητα να εκφράζουν τις απορίες τους , φροντίζοντας όμως να εισπράξουν μηνύματα ασφάλειας όχι μόνο από τα λόγια σας αλλά και από το ύφος και τις πράξεις σας.

Μην αφήνετε τον πανικό να διεισδύσει στην οικογένειά σας . Το χαμόγελο των παιδιών σας είναι πηγή έμπνευσης και δύναμης ….

Πηγή: www.akappatou.gr

8 τρόποι για να ‘χαλάσετε’ τα παιδιά σας

Published 1 Ιουλίου, 2015 by sofiaathanasiadou

 

ΠΑΙΔΙ-ΚΑΙ-ΜΗ

Τα λάθη που πρέπει να αποφύγουμε να κάνουμε με τα παιδιά μας, σύμφωνα με τις συμβουλές  των  παιδοψυχολόγων, ψυχιάτρων και άλλων εμπειρογνωμόνων.

1.   Απειλώντας τα παιδιά σας ότι θα φύγετε χωρίς αυτά

Έχει συμβεί σε όλους μας. Φτάνει η ώρα να φύγετε από το πάρκο και τα παιδιά δεν σας ακούνε. Τρέχουν, κρύβονται, αρνούνται. Εκνευρίζεστε όλο και περισσότερο. Είναι δελεαστικό να ακολουθήσετε αυτή την τακτική εφόσον τα παιδιά δεν συμμορφώνονται με ότι τους λέτε,  όμως η απειλή της εγκατάλειψης (δεν έχει σημασία αν θα μπορούσε να φέρει αποτέλεσμα στην συγκεκριμένη περίπτωση) είναι εξαιρετικά επιζήμια για τα παιδιά.

Η αίσθηση του δεσίματος με τους γονείς, είναι ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα στην ανάπτυξη του παιδιού, ιδιαίτερα στα πρώτα χρόνια. Η απειλή εγκατάλειψης, ακόμα και με φαινομενικά ανάλαφρο τρόπο, μπορεί να ταρακουνήσει τα θεμέλια της ασφάλειας που αντιπροσωπεύετε στα μάτια του. Όταν λέτε φράσεις όπως “Φεύγω και σας αφήνω εδώ», αφήνετε ανοιχτό το ενδεχόμενο ότι κάποια στιγμή μπορεί να μην υπάρχει προστασία και φροντίδα για τα παιδιά. Για ένα παιδί, η σκέψη ότι θα μπορούσατε να το αφήσετε μόνο του σε μια δύσκολη στιγμή, είναι τρομακτική και μπορεί να σταματήσει να σας θεωρεί ως ασφαλή βάση.

Έτσι, την επόμενη φορά προσπαθήσετε με απλά λόγια να του εξηγήσετε πως έχει η κατάσταση. Αν ήρθε η ώρα να φύγετε από το πάρκο, προετοιμάστε το πρώτα, δεδομένου ότι οι απότομες αλλαγές είναι δύσκολες για τα παιδιά. Πείτε του για παράδειγμα, ότι σε πέντε λεπτά πρέπει να φύγετε γιατί είναι ώρα φαγητού. Στη συνέχεια υπενθυμίστε το κάθε λεπτό που περνάει, έτσι ώστε να προετοιμαστεί ψυχολογικά.

2. Λέγοντας ψέμματα στο παιδί σας

Ένας απλός, αλλά εξαιρετικά σημαντικό κανόνας στην ανατροφή των παιδιών είναι «Μην ψεύδεσθε στο παιδί σας.»  Για παράδειγμα, λέγοντας στο παιδί σας ότι το κατοικίδιο ζώο που είχατε σπίτι έχει φύγει και ίσως επιστρέψει, ενώ στην πραγματικότητα το ζώο έχει πεθάνει, είναι ένα καλό παράδειγμα αυτού του λάθος που κάνουν οι γονείς. Όταν διαστρεβλώνουμε την αλήθεια με τέτοιους τρόπους, δεν το κάνουμε φυσικά  κακόβουλα. Προσπαθούμε να μην πληγώσουμε τον συναισθηματικό κόσμο των τα παιδιών. Μπορεί να μην είμαστε σίγουροι για το πώς να χειριστούμε αυτές τις δύσκολες καταστάσεις, και να ελπίζουμε ότι θα  αποφύγουμε τη συζήτηση, αλλά κάνοντας τα πράγματα να φαίνονται καλύτερα ή λέγοντας ψέματα για να προστατεύσουμε το παιδί μας από την στεναχώρια, τελικά δεν φέρνει κανένα αποτέλεσμα αλλά είναι και επιζήμιο για το παιδί.

Είναι όμως σημαντικό, η εξήγηση που θα δώσετε να είναι κατάλληλη για την ηλικία του παιδιού. Ένα πολύ μικρό παιδί δεν έχει ανάγκη από μια λεπτομερή εξήγηση του θανάτου. Λέγοντάς του ότι ήταν πολύ ηλικιωμένο το ζώο ή πολύ άρρωστο με μια σοβαρή ασθένεια και  οι γιατροί δεν μπορούσαν να το κάνουν καλά, μπορεί να είναι αρκετό για το παιδί.

Αυτό το λάθος των γονιών,  περιλαμβάνει πολλές φορές και την  «στρέβλωση των συναισθημάτων» όπου πολλές ισχυριζόμαστε στα παιδιά, ότι αισθάνονται κάτι που όμως στην πραγματικότητα δεν το αισθάνονται, ή ακόμα  συχνότερα, λέγοντάς τους ότι δεν αισθάνονται αυτό που στην πραγματικότητα αισθάνονται.

Για παράδειγμα, αν το παιδί σας λέει ότι φοβάται να πάει στο σχολείο την πρώτη φορά, αντί να του πείτε ότι δεν φοβάται ή ότι είναι ανόητο αν φοβάται, αναγνωρίστε τα συναισθήματα του παιδιού σας και ενεργήστε με βάση αυτό το δεδομένο.

Την επόμενη φορά που θα μπείτε στον πειρασμό να πείτε ένα μικρό ψέμα, σκεφτείτε έναν άλλο τρόπο. Είναι μια ευκαιρία για τα παιδά σας να ‘ωριμάσουν’. Πείτε την αλήθεια και βοηθήσετε το παιδί να τα βγάλει πέρα με την πάλη των συναισθημάτων. Μακροπρόθεσμα θα είναι πολύ καλύτερα για την ψυχική υγεία του.

3. Αγνοώντας την δικιά σας άσχημη συμπεριφορά.

Οι γονείς μπορεί να ασπάζονται το παλιό δόγμα «Κάνε αυτό που λέω, όχι αυτό που κάνω», όμως  αυτό αποδεδειγμένα δεν λειτουργεί. Τα παιδιά μαθαίνουν με βάση αυτά που βιώνουν. Απορροφούν σαν σφουγγάρια τα πάντα γύρω τους, και είναι εξαιρετικά ικανά να μαθαίνουν και να αντικατοπτρίζουν τις καλές και κακές συμπεριφορές, ακόμα και από τότε που είναι πολύ μικρά.

Αντανακλώντας στον εαυτό μας, την συμπεριφορά που περιμένουμε από τα παιδιά μας, είναι ένα από τα καλύτερα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε ως γονείς. Αυτά που κάνετε, επηρεάζουν πολύ περισσότερο το παιδί,  σε σχέση με αυτά που λέτε.

Για παράδειγμα, τα παιδιά των καπνιστών έχουν διπλάσιες πιθανότητες να καπνίζουν από τα παιδιά των μη καπνιστών γονέων, οι γονείς με υπερβολικό βάρος είναι πολύ πιο πιθανό να έχουν υπέρβαρα παιδιά από  τους γονείς με φυσιολογικό βάρος. Ακόμα και πιο πολύπλοκες συμπεριφορές, όπως το πώς αντιμετωπίζετε τα άλλα μέλη της οικογένειας και πως αλληλεπιδράτε με τους ξένους, τα ζώα και το περιβάλλον, είναι παραδείγματα προς μίμηση για τα παιδιά σας.

Έτσι για παράδειγμα, εάν θέλετε το παιδί σας να σέβεται τον άλλον και να είναι ευγενικό, να δείχνετε και εσείς ανάλογη συμπεριφορά, ακόμα και όταν είστε θυμωμένοι ή διαφωνείτε με κάποιον. Εσείς, οι γονείς, είστε το πρότυπο στη ζωή του παιδιού σας.

4. Υποθέτωντας ότι αυτό που ‘δούλεψε’ για το πρώτο σας παιδί, θα λειτουργήσει το ίδιο και στο δεύτερο παιδί.

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα με τις συμβουλές ανατροφής, είναι ότι η ίδια μέθοδος δεν ταιριάζει σε όλους. «Το ίδιο βραστό νερό που σκληραίνει το αυγό, μαλακώνει το καρότο».  Η  ίδια γονική συμπεριφορά, μπορεί να έχει διαφορετικά αποτελέσματα ανάλογα με την προσωπικότητα του κάθε παιδιού.

Αν έχετε περισσότερα από ένα παιδιά, θα έχετε παρατηρήσει ότι δεν διαφέρουν μόνο ως προς την προσωπικότητα, αλλά και σε άλλες παραμέτρους, όπως οι συνήθειες του ύπνου, δυνατότητα προσοχής, το τρόπο διαβάσματος, κλπ. Είναι σημαντικό να θυμόσαστε ότι αυτό που λειτούργησε καλά για ένα παιδί, δεν σημαίνει ότι απαραίτητα θα λειτουργήσει το ίδιο  και για τα άλλα.

Το ίδιο ισχύει και για το τι ανάγκες που είχατε εσείς όταν είσασταν παιδί, και τις ανάγκες έχει το παιδί σας.  Μπορεί να είναι εντελώς διαφορετικές.

5. Με το να πανικοβληθείτε, επειδή το παιδί σας δεν τήρησε κάποιο κανόνα

Οι περισσότεροι γονείς έχουν διαμορφωμένες απόψεις  για τα πράγματα που είναι καλά για το παιδί τους. Όταν το παιδί κάνει κάτι που το θεωρούν κακό, στεναχωριούνται και εκνευρίζονται πολύ.

Όμως μια «κακή» δραστηριότητα που γίνεται αραιά (όπως η ενασχόληση με βιντεοπαχνίδια που έχουν βία) , δεν θα είναι πολύ επιζήμια για την ανάπτυξη του παιδιού σας, εάν το υπόλοιπο 99 % των δραστηριοτήτων του είναι ευθυγραμμισμένες με τις πεποιθήσεις σας.

Εάν ένα παιδί μεγαλώνει με αγάπη, σε καλό οικογενειακό περιβάλλον και τα συναισθήματά του λαμβάνονται υπόψιν, τότε ‘κακές’ δραστηριότητες δεν θα έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην ανάπτυξη του παιδιού σας.

6. Τιμωρώντας το παιδί επειδή πέταξε πράγματα.

Εκφράζοντας ένα παιδί το θυμό του, χτυπώντας ή πετώντας πράγματα, είναι μια απόλυτα φυσιολογική συμπεριφορά για ένα παιδί. Είναι ένας τρόπος για τα παιδιά, που είναι ανώριμα ψυχικά ακόμα,  να εκφράσουν τα συναισθήματα τους.

Αντί για σταματήστε την συναισθηματική έξαρση του παιδιού, βοηθήστε το να καταλάβει τον λόγο που σας απογοητεύσε η συμπεριφορά του και δώστε του να καταλάβει  ότι υπάρχει καλύτερος τρόπος να εκφράζει τα συναισθήματα του.

7. Προσπαθώντας να είστε φίλος με το παιδί, και όχι γονέας

Αυτό είναι ένα συχνό λάθος που κάνουν οι γονείς, ιδίως όσο μεγαλώνουν τα παιδιά τους . Όλοι οι γονείς θέλουν τα παιδιά τους να τους επιζητούν και να τους αγαπάνε , οπότε είναι εύκολο να διολισθήσουν στο ρόλο του φίλου, παρά στο ρόλο του γονέα. Είναι όμως πολύ σημαντικό να παραμείνουν γονείς και να βρούν τη σωστή ισορροπία στη σχέση τους με το παιδί.

8. Με το να θεωρείτε ότι φέρετε την αποκλειστική ευθύνη – ή αντίθετα καμία ευθύνη – στην ανάπτυξη  του παιδιού σας

Όλοι έχουμε επίγνωση της σημασίας που έχει η ανατροφή που δίνουμε στα παιδιά. .Όμως μερικές φορές δίνουμε μυθικές διαστάσεις  στο πόσο μπορούμε να επηρεάσουμε την πορεία ενος παιδιού.

Το να γίνετε γονέας γεμάτος άγχος και ενοχές  είναι ένας σίγουρος τρόπος για να χαλάσετε τα παιδιά σας.  Υπάρχουν πολλοί άλλοι παράγοντες εκτός από εσας, που επηρεάζουν την προσωπικότητα και την ανάπτυξή των παιδιών : τα γονίδια, άλλα μέλη της οικογένειας, το σχολείο, οι φίλοι, κλπ. Έτσι, αν κάτι πάει στραβά, μην το πάρετε προσωπικά , δεδομένου ότι δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι φταίτε εσείς.

όχι Από την άλλη όμως,  μην θεωρήσετε ότι δεν  έχετε κανένα ρόλο στην ανάπτυξη του παιδιού σας. Μερικοί άνθρωποι το βλέπουν ανάποδα, ότι οι επιτυχίες και τα προβλήματα των παιδιών οφείλονται κυρίως στα γονίδια ή στους δάσκαλους στο σχολείο, και στους ίδιους.

Και οι δύο ακραίες απόψεις, είναι λάθος. Η ανατροφή που θα του δώσετε είναι σημαντική στη ζωή του παιδιού, αλλά δεν είστε ο μόνος παράγοντας που θα καθορίσει την πορεία του.

Πηγή: antikleidi.wordpress.com

4 Απίστευτα Πράγματα που Μπορείτε να Κάνετε με το Ληγμένο Γάλα σας

Published 1 Ιουλίου, 2015 by sofiaathanasiadou

Pouring milk from white plastic bottle into glass on blue

Πόσες φορές σας έχει λήξει το γάλα χωρίς να το πάρετε χαμπάρι; Δείτε γιατί δεν πρέπει να το πετάτε και τι μπορείτε να κάνετε για να χρησιμοποιήσετε μέχρι και την τελευταία του σταγόνα.

Φτιάξτε ό,τι γλυκά τραβάει η όρεξή σας με ληγμένο γάλα.

Ψήστε με αυτό Το (ελαφρώς) ληγμένο γάλα, δηλαδή 1-2 μέρες μετά την αναγραφόμενη ημερομηνία, αποτελεί κοινό συστατικό σε συνταγές για pancakes, κέικ και βάφλες. Μόλις βράσει δεν μπορεί να προκαλέσει κανένα πρόβλημα στην υγεία μας. Πώς σας φαίνεται; Μήπως τώρα ανυπομονείτε να σας λήξει το γάλα;

Φτιάξτε μάσκα Μια πολύ ωραία χρήση του ληγμένου γάλακτος είναι να φτιάξετε μια μάσκα προσώπου με αυτό. Το γάλα κάνει την επιδερμίδα πιο απαλή και της δίνει ένα πιο ζωντανό χρώμα. Απλώστε ληγμένο γάλα στο πρόσωπό σας με λίγο βαμβάκι, αφήστε το να κάνει τη δουλειά του για 10-15 λεπτά και ξεπλύντε το επίσης με γάλα. Τέλος, ξεπλύντε το με μπόλικο νερό και είστε έτοιμοι.

Χρησιμοποιήστε το στο σπίτι σας Για να καθαρίσετε τα ασημικά σας μπορείτε να γεμίσετε ένα μπολ με γάλα και να βουτήξετε μέσα σε αυτό τα ασημικά σας. Αφήστε τα εκεί για ένα ολόκληρο βράδυ και την επόμενη μέρα απλά ξεπλύντε τα. Τα ασημικά σας θα λάμψουν!

Χρησιμοποιήστε το στον κήπο σας Για να δείτε τις τριανταφυλλιές σας να μεγαλώνουν πιο γρήγορα και να ανθίζουν ακόμα περισσότερο, μπορείτε να τις ποτίζετε που και που με ληγμένο γάλα, όποτε έχετε.

Πηγή: spirossoulis.com