Ειμαι εδω …..Χαμενη σε σκεψεις και ονειρα

Published 4 Δεκεμβρίου, 2014 by sofiaathanasiadou

10701986_10204938538405229_5965309997297442493_n

Εχω χαθει το ξερω…

Ειναι τοσα πολλα που θελω να πω αλλα οσες με ακολουθειτε στο fb ξερετε πως ειμαι «φιμωμενη» λογω καταστασεων….

Χωρισα…

Το σπιτι που καποτε ειχα διαλυθηκε…

Ηταν χτισμενο βλεπεις πανω σε …. αμμο…

Εκανα πολλες προσπαθειες εδωσα καθε δυνατη ευκαιρια ΠΑΛΕΨΑ …

Εκανα πισω σε αξιες πεποιθισεις υποχωρησεις που δεν κανει κανενας ευκολα..

Ωσπου συνηδητοποιησα πως ΠΛΕΟΝ δεν κανω προσπαθειες να σωσω την ζωη μας , την καποτε ευτυχισμενη οικογενεια μας  αλλα  ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ στην ασφαλεια και την ευτυχια των παιδιων μου και ΟΧΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΔΕΧΟΜΟΥΝ ΠΟΤΕ!

Τωρα παλευω να τα βγαλω περα με τις σκεψεις την δουλεια τις υποχρεωσεις και σε ολο αυτο το διαστημα αναθεωρω αλλα και συνειδητοποιω τι συνεβαινε ολο αυτο το διαστημα…

Σκεφτομαι και σας γραφω γιατι ξερω πως ειναι πολλες οι ψυχες εκει εξω που ειναι χαμενες αναμεσα σε σκεψεις και ονειρα…

Υπαρχουν στιγμες που ξυπνας και συνειδητοποιεις πως καποιος σου εχει κλεψει την ζωη…
Βρισκεσαι καπου εγκλωβισμενη και προσπαθεις να ξεφυγεις σερνοντας μαζι τις αλυσιδες με τις οποιες σε εχουν δεσει…
Τραβας ξανατραβας ματωνεις στην προσπαθεια σου να ξεγλυστρισεις αλλα ξερεις πως αν μεινεις εκει δεν μπορεις να ανασανεις και ετσι προσπαθεις και ξαναπροσπαθεις μεχρι που συντονισμενη μυαλο σωμα και ψυχη τα καταφερνεις ….
Ανοιγεις πορτες και παραθυρα και φευγεις μακρια οσο πιο γρηγορα μπορεις και μεχρι να καταλαβεις πως εκει που τρεχεις εχει κοφτερες πετρες αγκαθια γυαλια καρφια και κρυο εχεις ηδη ματωσει παγωσει … Νιωθεις πως καθε κυτταρο του σωματος σου εχει σκιστει και νεκρωσει…
Για λιγες στιγμες ξεχνας και νοσταλγεις την ασφαλεια που σου παρειχαν τα δεσμα σου…
Φοβασαι πως δεν θα τα καταφερεις , σε τρομαζει το καινουργιο και ακριβως ΕΚΕΙ..
ΞΕΚΙΝΑΣ ΝΑ ΓΙΝΕΣΑΙ ΕΣΥ ο δεσμοφυλακας της ψυχης σου!
Εκει εισαι εσυ ο θυτης ο σφαγεας των ονειρων και της ελπιδας σου….
ΣΤΑΜΑΤΑ παρε μια βαθια ανασα ριξε μια σφαλιαρα στον εαυτο σου δωστου μια σφιχτη αγκαλια σκυψε και σηκωσε αυτο το μικρο λαβωμενο κοριτσακι απο το πατωμα και ψιθυρησε του πως ολα θα πανε καλα ζητα του συγνωμη που δεν ησουν δυνατη αρκετα και τωρα ΠΡΟΧΩΡΑ γιατι η ζωη εκει εξω ειναι πραγματικα ομορφη και ακομα και οι κοφτερες πετρες εχουν κατι να σου διδαξουν … Σηκω και περπατα προς την ευτυχια γιατι ΑΥΤΟ ειναι το μονο που ΑΛΗΘΙΝΑ ΑΞΙΖΕΙΣ!!!

Πραγματικα και αληθινα σας ευχαριστω σας ευγνωμονω για ολα οσα εχετε κανει για μενα  ολο αυτο το διαστημα…

Ειτε αυτο ηταν ενα μυνημα, ενα τηλεφωνο να δειτε αν ειμαστε καλα ….

μου λειψατε και σας αγαπω πολυ!

Σοφια

3 comments on “Ειμαι εδω …..Χαμενη σε σκεψεις και ονειρα

  • Σοφακι μου σε έχω γνωρίσει στο νησί που ήρθα για διακοπές. Είσαι ένα τόσο δυνατό Κ θετικό κορίτσι που όλες εμάς μας ανεβάζεις πολύ ψηλά με τα λόγια σου Κ τις σκέψεις σου. Ήρθε η στιγμή να κάνεις το ίδιο Κ με τη ψυχούλα σου το αξίζεις όσο κανείς άλλος. Να σκεφτείς και τα 2 αγγελούδια σου που νιώθουν πολύ περισσότερα από ότι φανταζομαστε. Ότι χρειαστείς θα είμαι δίπλα σου. 😘

  • Να μάθεις να φεύγεις…
    Από την ασφάλεια τρύπιων αγκαλιών
    Από χειραψίες που σε στοιχειώνουν
    Από την ανάμνηση μιας κάλπικης ευτυχίας
    Να φεύγεις – αθόρυβα, σιωπηλά, χωρίς κραυγές, μακρόσυρτους αποχαιρετισμούς
    Να μην παίρνεις τίποτα μαζί, ούτε ενθύμια, ούτε ζακέτες για το δρόμο
    Να τρέχεις μακρυά από δήθεν καταφύγια κι ας έχει έξω και χαλάζι.
    Να μάθεις να κοιτάς βαθιά στα μάτια όταν λες αντίο κι όχι κάτω ή το άπειρο
    Να εννοείς τις λέξεις σου, μην τις εξευτελίζεις, σε παρακαλώ
    Να μάθεις να κοιτάς την κλεψύδρα, να βλέπεις πως ο χρόνος σου τελείωσε
    Όχι αγκαλιές, γράμματα, αφιερώσεις, κάποτε θα ξανασυναντηθούμε αγάπη μου
    (Όλα τα βράδια και τα τραγούδια δεν θα είναι ποτέ δικά σας – αποδέξου το)
    Να σταματήσεις να αγαπάς τον Μέλλοντα, όταν αυτό που έχεις είναι μόνο ο Ενεστώτας
    Να φεύγεις από εκεί που δεν ξέρεις γιατί βρίσκεσαι – από ‘κει που δεν ξέρουν γιατί σε κρατάνε
    Να αποχωρίζεσαι τραγούδια που αγάπησες, μέρη που περπάτησες
    Δεν έχεις τόση περιορισμένη φαντασία όσο νομίζεις
    Μπορείς να φτιάξεις ιστορίες ολοκαίνουριες, με ουρανό κι αλάτι
    Να θυμίζουν λίγο φθινόπωρο, πολύ καλοκαίρι κι εκείνη την απέραντη Άνοιξη
    Να φεύγεις…
    Από το δυσανάλογο, το μέτριο και το λίγο
    Να μάθεις να σέβεσαι την αγάπη σου, το χρόνο σου και την καρδιά σου
    Η καρδιά χαλάει, θα τη χτυπάς μια μέρα και δεν θα δουλεύει..
    Μην τρέμεις την αντιστοιχία λέξεων-εννοιών, να ονομάζεις σχέση τη σχέση & την κοροϊδία, κοροϊδία
    Να μαλώνεις τον εαυτό σου καμιά φορά που κάθεται και κλαψουρίζει σαν μωρό
    κι εσύ κάθεσαι και του δίνεις γλυφιτζούρι μη και σου στεναχωρηθεί το βυζανιάρικο
    Να μάθεις να ψάχνεις για αγάπες που θυμίζουν Καζαμπλάνκα, όχι συμβάσεις ορισμένου χρόνου
    Και. Να μάθεις να φεύγεις.
    Από εκεί που ποτέ πραγματικά δεν υπήρξες
    Να φεύγεις κι ας μοιάζει να σου ξεριζώνουν το παιδί από τη μήτρα
    Να φεύγεις από όσα νόμισες γι’ αληθινά, μήπως φτάσεις κάποτε σ’ αυτά !!!

    Σήμερα το διάβασα κάπου….και μετά απο λίγο διάβασα και το δικό σου κείμενο.. Δε σε ξέρω προσωπικά αλλά σε γνώρισα μέσα απο το site… Σου εύχομαι να κάνε όλα καλά στη ζωή σου απο δω και πέρα… Να είσαι γερή και να χαίρεσαι τα παιδάκια σου !!!

  • Γράψτε απάντηση στο χατζηκυριάκου αθανασια Ακύρωση απάντησης

    Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

    Λογότυπο WordPress.com

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Google

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Twitter

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Facebook

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Σύνδεση με %s