Αρχείο

All posts for the day 20 Οκτωβρίου 2014

Πως θα αγαπησει το παιδι σας την ασκηση

Published 20 Οκτωβρίου, 2014 by sofiaathanasiadou
Πώς θα αγαπήσει το παιδί σας την άσκηση
Τι μπορείτε να κάνετε για να πείσετε τα παιδιά σας να επιλέξουν κάποια δραστηριότητα ή άθλημα;

Ασκηθείτε μαζί

Το βραδινό γεύμα τελείωσε. Αντί να πάτε στην τηλεόραση κατευθυνθείτε προς την πόρτα. Πηγαίνετε για περίπατο, μιλώντας για ανάλαφρα θέματα. Δεν είναι ώρα να μιλήσετε με το παιδί σας για τους βαθμούς του. Είναι ώρα για ψυχαγωγία.

Μια ώρα την ημέρα

Τα παιδιά χρειάζεται να κινούνται για 60 λεπτά την ημέρα. Η ώρα της άσκησης δεν χρειάζεται να γίνεται όλη μεμιάς. Μπορείτε να τη χωρίσετε κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ακόμα και η βόλτα με τον σκύλο μετρά.

Βηματόμετρο

Στα παιδιά αρέσουν τα gadgets. ‘Ενας βηματομετρητής μπορεί να τα παρακινήσει να κινηθούν περισσότερο. Πάρτε ένα για κάθε παιδί. Στη συνέχεια χρησιμοποιήστε μίνι- προκλήσεις για να κινηθούν τα παιδιά κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Επιλέξτε το μέρος

Φαίνεται απλό, αλλά ορισμένες φορές πρέπει να επιλέξετε τη σωστή τοποθεσία. Πηγαίντε τα παιδιά σε μια αυλή ή γήπεδο, στο πάρκο ή κάντε πικ νικ με φίλους.

Μπορεί να μη χρειάζεται να πασχίσετε πολύ για να τα κάνετε να κινηθούν. Μπορεί να εμπνευστούν από το περιβάλλον ή άλλα παιδιά.

Ψάξτε για μαθήματα

Τα μαθήματα, όπως χορός, τέννις, γιόγκα, μπορεί να είναι καλός τρόπος να κάνετε τα παιδιά σας να αγαπήσουν την άσκηση.

Κάντε την άσκηση διασκέδαση

Δεν χρειάζεται να πείτε τη λέξη «άσκηση». Φυτέψτε λουλούδια. Περπατήστε ως τη βιβλιοθήκη. Κάντε έναν χιονάνθρωπο. Κάντε την άσκηση να μοιάζει διασκεδαστικό κομμάτι της καθημερινότητας, όχι κάτι που πρέπει να γίνει με το ζόρι.

Δώστε στα παιδιά ενθάρρυνση

Μπορεί να χρειαστεί λίγος χρόνος. Αν το παιδί δεν θέλει να ασκηθεί αμέσως, μην καταθέσετε τα όπλα. Πείτε καλά λόγια για αυτό που κάνει. Βοηθήστε το να δοκιμάσει δραστηριότητες που δεν είναι ανταγωνιστικές, όπως το hiking ή το καγιάκ. Δοκιμάστε διάφορα σπορ ή δραστηριότητες και βοηθήστε τα παιδιά να δουν ότι η άσκηση είναι για όλους.

Βρείτε το πάθος σας

Αν θέλετε να ασκούνται τα παιδιά σας, βοηθά αν ασκείστε εσείς ο ίδιος. Αν σας βλέπουν να κινείστε, τα παιδιά γνωρίζουν ότι είναι η κίνηση είναι φυσιολογικό, σημαντικό μέρος της ζωής, που μπορεί να είναι διασκεδαστικό.

Βρείτε μια δραστηριότητα που πραγματικά ευχαριστιέστε. Στη συνέχεια μοιραστείτε τη με τα παιδιά. Αν δεν έχετε γυμναστεί τον τελευταίο καιρό, μπορείτε να αρχίσετε μαζί.

govastileto

Ο ρόλος του πατέρα στην ψυχική ανάπτυξη του παιδιού

Published 20 Οκτωβρίου, 2014 by sofiaathanasiadou
Ο ρόλος του πατέρα στην ψυχική ανάπτυξη του παιδιού

Συνήθως ο πατέρας είναι αυτός ο οποίος εδραιώνει στην ψυχή του παιδιού το συναίσθημα της ασφάλειας.

Θεωρείται ο προστάτης και ο υπερασπιστής της οικογένειας. Για πολύ καιρό οι θεωρητικοί της ψυχολογίας αγνόησαν το ρόλο του πατέρα στην οικογένεια και ειδικά στην ανάπτυξη του παιδιού. Ίσως γιατί πίστευαν ότι η επίδραση του έχει μικρότερη σημασία από εκείνη της μητέρας.

Σήμερα η επιστήμη της ψυχολογίας έγκυρα μας λέει ότι η αλληλεπίδραση πατέρα-παιδιού είναι πολύ σημαντική και επηρεάζει θετικά ή αρνητικά την προσωπικότητα του παιδιού.

Αρχικά, όλοι ως βρέφη βιώνουμε μια ενότητα με τη μητέρα, η οποία ικανοποιεί τις ανάγκες μας πρόθυμα και με ευαισθησία. Η μητέρα στους πρώτους αυτούς μήνες είναι σημαντικός παράγοντας διαμόρφωσης της προσωπικότητας του ανθρώπου. Ο πατέρας πρέπει να αποδεχτεί αυτή τη σχέση και αργότερα με την παρουσία του στο πλάι της γυναίκας του, να ξεκινήσουν οι προσπάθειες ανεξαρτητοποίησης του βρέφους από τη σχέση προσκόλλησης με τη μητέρα, προκειμένου η σχέση αυτή να μην λάβει παθολογικά χαρακτηριστικά και να μην γίνει η αιτία ψυχολογικών προβλημάτων στη μετέπειτα ενήλικη ζωή.

Η πατρότητα είναι το ίδιο ευχάριστη και απαραίτητη στο παιδί με τη μητρότητα. Το ίδιο το παιδί αισθάνεται ιδιαίτερη ικανοποίηση όταν δέχεται τις φροντίδες του πατέρα του, ενώ ταυτόχρονα πολλοί πατέρες χαρακτηρίζουν τη συγκίνηση που λαμβάνουν από τις αντιδράσεις των παιδιών τους, σαν ένα από τα πιο μεγάλα πλεονεκτήματα του να είναι κανείς πατέρας.

Ο πατέρας που συμπεριφέρεται απέναντι στο παιδί του με στοργή και φροντίδα συμβάλλει σημαντικά στην ευτυχία και την ψυχική ισορροπία του παιδιού του. Μεταξύ άλλων, η σεξουαλική ταυτότητα του παιδιού εξαρτάται σε ένα μεγάλο βαθμό από τη στάση του πατέρα. Όταν ο πατέρας απουσιάζει, παρατηρείται έλλειψη ανδρικού προτύπου και το παιδί καλείται να ανακαλύψει από μόνο του την έννοια της ανδρικής του ταυτότητας. Αυτό έχει ως συνέπεια τα αγόρια να γίνονται ευάλωτα στη μίμηση αρνητικών στερεοτυπικών ανδρικών συμπεριφορών, όπως αυτές διαμορφώνονται στα πλαίσια της εκάστοτε κοινωνίας (σκληρές, επιθετικές και βίαιες συμπεριφορές) και οι οποίες θα στέκονται εμπόδιο στη μελλοντική σχέση τους με το άλλο φύλο.

Η μικρή συμμετοχή ενός πατέρα στη ζωή του παιδιού του, και η οποία χαρακτηρίζεται από αποδοκιμασίες, επιπλήξεις και σωματικές τιμωρίες, δημιουργεί αισθήματα ματαίωσης και απέχθειας του παιδιού προς τον πατέρα. Η υιοθέτηση εκ μέρους του πατέρα μιας τέτοιας άσχημης και ανώριμης συμπεριφοράς, δημιουργεί αυξημένες πιθανότητες είτε για παραβατική, βίαιη αντίδραση από μέρους του παιδιού είτε για ολοκληρωτική υποταγή του στις απαιτήσεις των γονιών τους. Αμφότερες οι καταστάσεις αυτές έχουν καταστροφικές συνέπειες στην ολοκλήρωση της προσωπικότητας του παιδιού.

Εκτός όμως από την ποσότητα του χρόνου που αφιερώνει ο πατέρας στην ανατροφή του παιδιού του, εξίσου σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η ποιότητα της σχέσης πατέρα-παιδιού. Η επιρροή του πατέρα πάνω στο παιδί θα ήταν πιο μεγάλη, αν ακόμα και τις λίγες ώρες που περνούν μαζί, τις διέθετε για να γνωρίσουν καλύτερα ο ένας τον άλλο. Ο πατέρας πρέπει να είναι ο πρώτος και καλύτερος φίλος του παιδιού από τον πρώτο χρόνο της ηλικίας του. Για να γίνει αυτό δεν πρέπει το παιδί να τον φοβάται, αλλά να τον σέβεται και να τον αγαπά.

Από τη μεριά της η μητέρα πρέπει να διάκειται θετικά για τις σχέσεις του παιδιού της με τον πατέρα, να τις βοηθά και όχι να γίνεται εμπόδιο σε αυτές. Γύρω στα πέντε το παιδί δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον για τον πατέρα του. Είναι μια φυσιολογική εκδήλωση που πρέπει να ενισχυθεί και από τους δύο γονείς και όχι να τη βλέπει η μητέρα σαν ταπείνωση ή παραμερισμό της. Ο γιος διδάσκεται πώς να γίνει πατέρας από τον ίδιο του τον πατέρα, παρατηρεί τις σχέσεις του πατέρα του με τα άλλα αδέρφια του και παρακολουθεί προσεκτικά τον τρόπο που αντιδρά ο πατέρας απέναντι στον ίδιο. Το κορίτσι μαθαίνει πώς είναι ο άνδρας και πώς συμπεριφέρεται ο πατέρας. Οι σχέσεις του πατέρα με τη μητέρα προσφέρουν στα παιδιά την ευκαιρία να παρατηρούν όλες τις πλευρές της συμπεριφοράς τους σαν συζύγων. Ειδικά για το αγόρι ο πατέρας αποτελεί το πρότυπο που σαν μικρός το μιμείται και σαν μεγάλος θέλει να ταυτιστεί μαζί του.

Είναι φανερό πως κανείς από τους δύο γονείς δεν μπορεί να αναπληρώσει τα καθήκοντα του άλλου. Το περιεχόμενο του ρόλου τους είναι ξεχωριστό, σημαντικό και απαραίτητο για την ψυχολογική ανάπτυξη του παιδιού.