Ένας Χάπι Daddy στη βιβλιοθήκη μας !

Published 23 Σεπτεμβρίου, 2014 by sofiaathanasiadou

10708308_10152754332187682_1042581720_n

«Η ζωή ενός single parent σε full παραγωγική ηλικία (και αναπαραγωγική να πω;… θα το πω!) δεν είναι καθόλου εύκολη, ειδικά όταν το παιδί είναι πολύ μικρό για να συνεργαστεί με οποιοδήποτε τρόπο.

Αλλά, μεταξύ μας, εγώ ρίχνω ένα παιχνιδιάρικο βλέμμα κι ένα συνένοχο χαμόγελο στη ζωή, κι η ζωή θα μου την κάνει τη χάρη»

Τον Αλέξανδρο τον γνώρισα μέσα από τα κείμενά του, στη σελίδα του στο facebook (Χάπι Dad-ness) και αργότερα στο blog του (xapidaddy.blogspot.gr).

Ευρηματικός ο τίτλος του blog του, ευρηματικός και ο ίδιος και ανήσυχος.

Ανήσυχος πάντα.

Ανήσυχο μυαλό, με ανήσυχη καθημερινότητα.

Δεν θα γινόταν αλλιώς, αφού πρέπει κάπως να συνδυάσει τη δουλειά του με την επιμέλεια του γιου του, που σήμερα είναι 3 ετών.

«Ο γιος μου και το παιδί που κρύβω μέσα μου, βρίσκονται αυτές τις μέρες σε μεγάλη διαμάχη: διεκδικούν και τα δύο την επιμέλειά μου.

Έχουν αρχίσει να κάνουν κρυφές υποχθόνιες συμφωνίες, σβήνουν και γράφουν συνέχεια πάνω στα Ιδιωτικά Συμφωνητικά που πάνε κι έρχονται…

Μιλάνε συνέχεια ψιθυριστά με παιδάκια –δικηγόρους, ο γιος μου τα βρίσκει εύκολα στον παιδικό σταθμό, το παιδί που κρύβω μέσα μου σκαλίζει ψυχές και προσπαθεί να βρει άλλα παιδιά που κρύβονται μέσα σε άλλους γονείς και διαπραγματεύονται…

Άρχισε και ο ανέντιμος πόλεμος.

Ο ένας υπόσχεται ότι δεν θα γκρινιάζει, το ίδιο κάνει και ο άλλος.

Ότι θα με πάνε στις κούνιες, στο τρενάκι του Λούνα Παρκ, όχι το πολύ φοβιστικό – το άλλο, ότι θα μου πάρουν πατάτες τηγανητές με σος ροκφόρ, ότι θα κοιμούνται νωρίς, ότι δεν θα τριγυρνάνε όλη την ώρα στο μυαλό μου, τραβώντας το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου ο ένας και το αριστερό ο άλλος (& viceversa), ότι δεν θα ξανα-αφήσουν όλες τις πόρτες και τα παράθυρα της καρδιάς μου ανοιχτές και μπάζει από παντού, ότι δε θα ξαναπερπατήσουν με τις βρώμικες κάλτσες τους μέσα στα πιο ευαίσθητα όνειρά μου, ότι θα πλένουν πάντα τα χέρια τους πριν αγγίξουν τα σχέδια που κάνουμε μαζί για το μέλλον, ότι δεν θα βάζουν στο στόμα τους όσα σκουπιδάκια βρίσκουν κάτω πεταμένα στην πορεία της κοινής μας διαδρομής ως τώρα στα μονοπάτια της Πατρότητας και ότι θα με συμβουλεύουν πάντα και δε θα με αφήσουν ποτέ να παρασυρθώ από τον σκληρό κόσμο της ηλικίας μου, που δεν μου αρμόζει… ούτε η ηλικία μου ούτε ο σκληρός της κόσμος…»

Θα μπορούσα να σας πω πολλά για τον Αλέξανδρο, αφού είναι πλέον ένας στενός τηλεφωνικός μου φίλος (Όχι, δεν καταφέραμε να βρεθούμε ποτέ από κοντά).

Θα μπορούσα να σας πω πως σπουδάζει life coaching και ίσως ασχοληθεί επαγγελματικά με αυτό στο μέλλον, θα μπορούσα να σας πω πως…, αλλά λέω να μην σας πω πολλά.

Είναι φίλος και δεν θα είμαι αντικειμενική.

Αυτό που μπορώ να σας πω, είναι πως μέσα στο καλοκαίρι εκδόθηκε το βιβλίο του, με τίτλο – τι άλλο – «Χάπι Daddy» και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Bookstars. Μπορείτε να το παραγγείλετε από το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς σας ή από το internet.

Θα βρείτε μέσα κομμάτια του εαυτού σας που κάποιος μπόρεσε να ζωγραφίσει με λέξεις, θα δείτε τις έντονες στιγμές να περιγράφονται χιουμοριστικά ή τις απλές στιγμές να περιγράφονται με ευαισθησία που ξεχωρίζει, ειδικά από μπαμπά. Εμείς πάντως, το διαβάσαμε, γελάσαμε, συγκινηθήκαμε και σας το προτείνουμε.

Kαπου εδω πρεπει να σας αφησω για να χαθω και γω παλι στις σελιδες του….

Φιλακια στα μουτρακια σας

Σοφια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s