Αρχείο

All posts for the month Ιουνίου 2014

Θελω πισω το παιδι μου…

Published Ιουνίου 15, 2014 by sofiaathanasiadou

povasnwuck

Δεν μου αφησες το ονομα σου αλλα θα σου πω πως με εκανες να κλαψω…

Εχεις καθε δικιο να πονας και να σκεφτεσαι ετσι…

Ο χαμος που βιωσες ειναι καταρα για μια μανα…

Οχι δεν θα σου πω πως θα περασει…

Ξερω πως δεν περναει ποτε…

Θυμαμαι την γιαγια μου καθε επετειο του θανατου του παιδιου της να καθεται σε μια καρεκλα με ενα ποτηρι κρασι στο χερι να κλαιει…

Δυναμη να ζησεις τις στιγμες το κενο και συντομα να ξαναβρεις την ελπιδα και το χαμογελο σου…

Σοφια

Έχω ένα κοριτσάκι 3 χρονών. Πριν από 4 μήνες, ύστερα από ξαφνική και αναγκαία περίδεση τραχήλου, γέννησα πρόωρα ένα κοριτσάκι.

Έζησε 15 ολόκληρες μέρες.

Παλεύοντας για τη ζωή της.

Και εκεί που έδειχναν όλα καλά οτι υπήρχαν ελπίδες μια επιπλοκή και αυτό ήταν.

Έφυγε μακρυά μας. Πως μπορείς να πιστέψεις οτι αυτό το πλασματάκι που του κρατούσες το χεράκι, που σου έσφιγγε το δάχτυλο , που σε κοιτούσε με εκείνα τα μικρά στρογγυλά μαύρα μάτια, δεν θα μπορείς πλέον ούτε να το δεις , ούτε να το ακουμπήσεις.

Δεν μπόρεσα να την πάρω μία αγκαλιά.

Μόνο όταν πάγωσε το σωματάκι του μπόρεσα να τη σφίξω.
Αλλά ήταν πλέον αργά.

Πως μπορείς να ζεις με αυτές τις αναμνήσεις και να γελάς? Είμαι τυχερή που έχω ένα παιδί λένε. Πόσο τυχερή μπορεί να είμαι αφού έχασα εκείνη? Θα κάνω άλλο λένε, αλλά δεν θα είναι η Αντωνία μου. Τη σκέφτομαι συνέχεια να την ακουμπάω στα χεράκια στα ποδαράκια στο λαιμό στα μάγουλα στα αυτάκια της στη κοιλίτσα της.
Πώς μπόρεσε να μου την πάρει? Τήν ήθελε λέει κοντά του. Γιατί εγώ δεν την ήθελα?
Ποιος ΘΕΟΣ στερεί απο ένα παιδί την αγκαλιά της μάνας του.
Με ρωτάνε πόσα παιδιά έχω. Και εγώ απαντώ ένα, γιατι πονάει να μιλήσω για το χαμό της. Και δεν θέλω και τη λύπηση κανενός. Αλλα αμέσως το μετανιώνω γιατι την ακουώ να με ρωτάει εμένα μαμά με ξέχασες?
Είναι πολυ δύσκολο να στέκεσαι πάνω απο τον τάφο του παιδιού σου και να σκέφτεσαι οτι εκείνη είναι μέσα εκεί και δεν μπορείς να κάνεις κάτι . Απλά εύχεσαι όλα αυτα να είναι ένα κακό όνειρο και απο στιγμή σε στιγμή θα ξυπνήσεις και θα την έχεις στην αγκαλιά σου.

Advertisements

Χρονια πολλα μπαμπα γιατι το αξιζεις!

Published Ιουνίου 15, 2014 by sofiaathanasiadou

b5a8332fd15c4ce89870d054041e0cee

Σημερα ειναι η γιορτη του πατερα …
Του μπαμπα που ειναι διπλα στα παιδια του …
Που ξενυχταει , που αλλαζει πανες που ξερει την αναλογια γαλα σκονη και νερο η τι ειναι το θηλαστρο και το προγραμμα αντλησεων ο συμβουλος θηλασμου…
Ειναι η γιορτη του αντρα που περασε και αυτος εγκυμοσυνη εζησε καθε συσπαση ξεφυσουσε μαζι σου και σου κρατουσε το χερι…
Η γιορτη του ανθρωπου που εδωσε τοπο στη οργη οταν ειχες τα «νευρακια» σου η ανυσηχια εκεινου που φοβηθηκε μην σε χασει οταν ειχες επιλοχειο…
Αυτος που μαγειρεψε για εσας η που παρειγγειλε γιατι εσυ ησουν κουρασμενη…
Αυτος που ξενυχτησε γιατι ειχε πυρετο το μικρο σας η αυτος που δουλευει χιλιομετρα μακρια για να τα βγαλετε περα και ξεροσταλιαζει στο Skype η στο τηλεφωνο για να σου συμπαρασταθει…

fc9ab96bfa57c82633d2e774bd4bc8c2
Αυτος που «διαβαζει» τα παιδια οταν δεν προλαβαινεις Αυτος που νοιαζεται για εσενα και οχι για τα ασιδερωτα ….
Του μπαμπα εκεινου που ακομα και αν δεν τα βρηκατε μαζι μεγαλωνεται μαζι τα παιδια και δεν δεχεται να γινει ο μπαμπας του Σ/κ Του μπαμπα εκεινου που ειναι ενταξει στις υποχρεωσεις του ακομα και αν εσεις εχετε χαθει…. Ενας αντρας απο την στιγμη που γινεται μπαμπας γιορταζει καθε μερα … Ενας αντρας που απλα ετυχε να εχει και παιδια δεν εχει δικαιωμα στην γιορτη …
Για ολους τους υπολοιπους ομως που δινουν ολο τους το ειναι για την οικογενεια τους…
Χρονια πολλα να σας χαιρομαστε αγαπαμε σεβομαστε και να παραδειγματιζομαστε
Χρονια πολλα μπαμπαδες!

Ενα υπεροχο ταξιδι αγαπης εφτασε στο τελος του….

Published Ιουνίου 9, 2014 by sofiaathanasiadou

10262181_10203515662914231_5126768905241115304_n

Το δικο μας ταξιδι τελειωσε επισημα…. ανεπιστρεπτη…
Δυστηχως δεν ειναι ευκολο αλλα ειναι απαραιτητο να γινει…
Την ακουω που λεει….
Mαμα μου θελω γαλατακι σε παρακαλω… Δωσε μου ποναει η καρδουλα μου….

Τα βραδια ενω κλαιει με αναφιλητα της ψιθυριζω στο αυτι ποσο την αγαπω…

Πως ειναι δυνατο κοριτσι και πως ξερω πως θα τα καταφερει…

Πως η δικη της μανουλα την αγαπαει πολυ αλλα ειναι πολυ αρρωστη και δεν κανει να πινει αλλο γαλατακι…

Πως εχει μεγαλωσει αλλα θα την εχω οποτε θελει αγκαλιτσα…

Πως ειναι τωρα μια μεγαλη πριγκιπισσα…

Σε αγαπω πολυ καρδουλα μου μην κλαις…

Ελα να σε κουνησω οπως τοτε που ησουν μωρακι και ειχες κολικους…

Eλα θα περασει και αυτο…

Σηκωνομαι απο το κρεββατι τι σημασια εχει αν ειμαι πτωμα?

Την αγαπω τοσο πολυ και θελω να το θυμαται…

Θελω να ξερει πως δεν τελειωνει γιατι τελειωνει η αγαπη και θα δωσω ολο μου το ειναι για αν το εμπεδωσει….

Οχι δεν νιωθω κακια μαμα…

Ξερω πως για το δικο ΜΑΣ καλο πρεπει να σταματησουμε…
Δεν υπαρχει πλεον αλλη δυναμη και τα εχω δωσει ολα…
Φαια ουσια ψυχη αγαπη ολο μου το ειναι … Μια μανα δεν θηλαζει απλα… η ωρα του θηλασμου ειναι η ιερη εκεινη στιγμη που γινεσαι ενα σωμα μια ψυχη….
Και καπου εδω αναμεσα στον κυκεωνα αλλαγων στην ζωη μας πρεπει να αφοσιωθω στο να μαζεψω δυναμεις κουραγιο …. οχι για τον εαυτο μου…
Εχω να πολεμησω για το δικο τους αυριο …

Εχω να χτισω απο το μηδεν την καινουργια μας ζωη…
Θα μου πεις γιατι τα παρατας?
Οχι δεν τα παραταω δεν εχω μαθει ετσι …
Ζω στο μερος που επελεξα να ζησω γιατι κερδισε την καρδια μου…
Γιατι εδω η ψυχη μου βρηκε ολα οσα εψαχνε….
Αλλα τωρα εχει γινει ενα απεραντο νεκροταφειο ….
Οπου γυρισω να κοιταξω υπαρχει κατι που πεθανε και η σαπιλα η μυρωδια απο ψοφιμι εχει ποτισει τα ρουθουνια μου και δεν μπορω να παρω ανασα …
Δεν μπορω να ζω βλεποντας να δολοφονουν τη ψυχη μας καθε μερα…
Δεν φοβαμαι να ξεκινησω απο την αρχη …

Δεν φοβαμαι να κανω υπομονη δεν φοβαμαι μην πονεσω …Δεν φοβαμαι να παλευω να εδραιωσω κατι που θελει δυναμη να καταφερεις…
Δεν φοβαμαι πλεον να δωσω ψυχη και σωμα για κατι που αξιζει ….
Γιατι ολα αυτα ειναι μαθηματα που πηρα απο το μαγικο, δυσκολο αλλα απιστευτα ομορφο ταξιδι του θηλασμου…
Γιατι ο θηλασμος εμαθα πως δεν σου χαριζεται αλλα βρες μου κατι που στην ζωη το αποκτας το κατακτας χωρις κοπο…

Εαν εισαι νεα μαμα θηλασε μην τα παρατησεις… Μην δεχτεις να χασεις ολα αυτα τα υπεροχα  που εζησα παροτι η ζωη μου σε καμια περιπτωση ευκολη δεν την λες…

Αλλα ο θηλασμος οι στιγμες με τα παιδια μου ηταν αυτες που ακομα και τωρα νιωθω ευλογημενη και τυχερη…

Ενημερωσου ψαξου και αν χρειαστεις κατι ρωτησε με …

Ξερεις  πλεον ολες οι μαμαδες  ειμαστε διπλα η μια στη  αλλη…

Σοφια

υ.γ Η Αννυ προετοιμαζοταν απο τα Χριστουγεννα για το τελος με ιστοριες με παραδειγματα με εμφαση στο πως μεγαλωνουμε οταν τελειωνει ο θηλάσμος και πως οταν αυτο συμβει θα εχει το παρτυ της.

Μετα την επομενη ημερα δεν ξαναεκλαψε … αλλα ακομα και τωρα 1 μηνα μετα ξυπναει αραια τα βραδια αγκαλιαζει το στηθος το μυριζει και κοιμαται ….

Οταν εγινε το παρτυ της πηρ και το δωρο που της ειχαμε υποσχεθει μολις σταματουσ το θηλασμο…

Το ποδηλατο της…

Ξερει πως μεγαλωσε …

Η σχεση μας δυναμωνει καθε μερα  οπως και γω…

Ευχαριστω τον θεο που αξιωθηκα να ζησω αυτην την μαγεια και για οσο καιρο καταφρα να το κρατησω <3