Αρχείο

All posts for the day 17 Φεβρουαρίου 2014

Κεικ…το πουα!!!!

Published Φεβρουαρίου 17, 2014 by sofiaathanasiadou

Με αυτή την ιδέα ξετρελάθηκα ένα υπέροχο κέικ που θα εντυπωσιάσει και θα κλέψει τις εντυπώσεις!Μια καταπληκτικη ιδέα που είδα στο

Daddycool!

Μια συνταγή βήμα βήμα που θα σας ενθουσιάσει!

για το  μείγμα  κέικ
510 γρ. αλεύρι
για όλες τις χρήσεις
340γρ. ζάχαρη
300 γρ. μαλακό βούτυρο
6 αυγά
3 κ.γλ. βανίλια
2 1/2 κ.γλ. μπέικιν πάουντερ
λίγο αλάτι
90 γρ. γάλα
Παρασκευή
Χτυπάτε με μίξερ χειρός το βούτυρο και τη ζάχαρη μέχρι το μίγμα να γίνει αφράτο. Στη συνέχεια, προσθέτετε ένα – ένα τα αυγά και τη βανίλια. Ρίχνετε λίγο αλεύρι και μετά λίγο γάλα εναλλάξ στο μείγμα και όταν είναι ομοιόμορφο και αφράτο, είναι έτοιμο για ψήσιμο.
για τη βουτυρόκρεμα
450 γρμ ανάλατο βούτυρο, σε θερμοκρασία δωματίου
1,5 κιλό μπορεί να τραβήξει και 2 ζάχαρη άχνη
1/4 φλιτζάνι πλήρες γάλα, σε θερμοκρασία δωματίου
1 κουταλιά της σούπας εκχύλισμα βανίλιας
Σε ένα μπολ χτυπήστε στην δυνατή ταχύτητα το βούτυρο μέχρι να αφρατέψει. Χαμηλώστε το μίξερ και σιγά σιγά και κουταλιά κουταλιά προσθέστε την μισή ζάχαρη άχνη μέχρι να γίνει ένα ομοιογενές μείγμα. Έπειτα ρίξτε το γάλα και την υπόλοιπη ζάχαρη πάλι κουταλιά κουταλιά. Πριν ρίξετε όλη την ζάχαρη ενδιάμεσα βάλτε και την βανίλια και συνεχίστε το χτύπημα.
Αφού ομοιογενοποιηθούν όλα τα υλικά γυρίστε το μίξερ στην δυνατή ταχύτητα και χτυπήστε για 3-4 λεπτά για να σας γίνει αρκετά αφράτο.
Προθερμαινουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς.Παίρνουμε ένα ταψάκι σα της φωτογραφίας(με 18 τρύπες),το ψεκάζουμε με με σπρέι canola.(αν δεν έχετε χρησιμοποιήστε βούτυρο)και αλευρώνετε.
Βήμα 1
Παίρνετε το μισό μείγμα από το κέικ το χωρίζεται σε πέντε διαφορετικά μπολάκια και προσθέτετε χρώμα ζαχαροπλαστικης που σας αρέσει.Τοποθετούμε το μείγμα στο ταψάκι με τις τρύπες και το ψήνουμε σε προθερμασμενο φούρνο για 15 λεπτά περίπου. Αφήνουμε τις μπάλες  να κρυώσουν εντελώς και τις βγάζουμε προσεχτικά από το ταψάκι
Βήμα 2
Προσθέτουμε λαδόκολλα σε ένα ταψάκι στρογγυλό προσθέτουμε τις χρωματιστές μπάλες κολλητά τη μια δίπλα στην άλλη και ρίχνουμε το υπόλοιπο μείγμα από το κέικ προσέχοντας να πάει παντού. ψήνουμε στο φούρνο για 30 λεπτά ακόμη το δοκιμάζουμε αν έχει ψηθεί με μια οδοντογλυφιδα.
Βήμα 3
Το αφήνουμε κάνα πενταλεπτο να κρυώσει πριν το βγάλουμε από τη φόρμα.
Ετοιμάζουμε τη βουτυροκρεμα και αλείφουμε το κέικ .
Βήμα 4
Αν θέλετε μπορείτε να χρωματίσετε τη βουτυροκρεμα και να το κάνετε ότι χρώμα σας αρέσει.
Καλό είναι να φτιάξετε και δυο τρεις χρωματιστές μπάλες παραπάνω για να διακοσμήσετε το κέικ!!!
Advertisements

Το “στίγμα” της μόνης μαμάς

Published Φεβρουαρίου 17, 2014 by sofiaathanasiadou
Το “στίγμα” της μόνης μαμάς

Είναι εύκολες. Είναι ανήθικες, Μένουν έγκυες με όποιον να΄ναι ή αντίθετα, ικανοποιούν τον εγωισμό τους κάνοντας παιδί με δωρητή σπέρματος. Είναι άφραγκες. Ζούν από τα επιδόματα. Επιβαρύνουν τη φορολογία. Θα’ πρεπε να εργάζονται αντί να ζούν εις βάρος της κοινωνίας και ταυτόχρονα θα’ πρεπε να μεγαλώνουν τα παιδιά τους στο σπίτι (πώς γίνεται αυτό ας μας πούν…).

Δεν έσωσαν τον γάμο τους γι΄ αυτό πήραν διαζύγιο και λένε δικαιολογίες. Ό,τι κι αν κάνουν τίποτα δεν θα είναι το ίδιο καλό ή καλύτερο με ό,τι κάνει μια παντρεμένη μαμά ή μια διγονεική οικογένεια. Ποτέ. Βγαίνουν ραντεβού και διασκεδάζουν όταν ο πρώην έχει τα παιδιά. Μισούν τους άντρες ή προσπαθούν να τους κλέψουν από τις φίλες τους. Τα παιδιά τους δημιουργούν προβλήματα στο σχολείο και έχουν ψυχολογικά προβλήματα χωρίς πατέρα στο σπίτι και επηρεάζουν αρνητικά τα άλλα παιδιά. Οι οικογένειες και οι ζωές τους, δεν είναι και δεν θα είναι ποτέ ολοκληρωμένες επειδή δεν έχουν μπαμπά και μαμά να ζούν μαζί κάτω από την ίδια στέγη. Και φταίνε εκείνες γι αυτό!

Φυσικά όλα ή μερικά από τα παραπάνω δεν τα λέμε εμείς, αλλά αρκετοί άνθρωποι εκεί έξω. Μέχρι κάποιοι από αυτούς να βρεθούν σε αυτή τη θέση. Δυστυχώς.

Τον περασμένο Φεβρουάριο, μία έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το Pew Research Center στην Αμερική, ζήτησε από τους συμμετέχοντες να ιεραρχήσουν κατά σειρά προτεραιότητας, τις νέες μορφές οικογένειας, ανάλογα με το πώς πίστευαν ότι επηρέαζαν την κοινωνία (θετικά, αρνητικά ή καθόλου). Οι περισσότεροι συμμετέχοντες, για την ακρίβεια, οι 7 στους 10, ιεράρχησαν τη μονογονεϊκή οικογένεια ως αρνητική επιρροή για την κοινωνία, ανάμεσα σε πολλές άλλες επιλογές. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι ήταν λιγότερο αρνητικοί με τα ανύπαντρα και τα gay ζευγάρια που μεγάλωναν τα παιδιά τους μαζί, που σημαίνει ότι ο μέσος άνθρωπος πιστεύει πως δύο γονείς-οποιοιδήποτε δύο και αν είναι αυτοί-είναι πάντα καλύτεροι από έναν όσον αφορά την ανατροφή των παιδιών. Τέλος η συγκεκριμένη έρευνα δεν ρωτούσε τη γνώμη των συμμετεχόντων για τον πατέρα- μονογονέα, επομένως δεν γνωρίζουμε αν οι συμμετέχοντες έχουν θέμα με το φύλο όσον αφορά την αντίληψη της μονογονεϊκής οικογένειας, ή δεν εγκρίνουν την ύπαρξη της μονογονεϊκής οικογένειας γενικότερα στη κοινωνία.

Τα παραπάνω λοιπόν, μας έκαναν να αναρωτηθούμε: Πώς γίνεται η κοινωνία να μην αποδέχεται τους μονογονείς όταν υπάρχουν παντού γύρω μας και τα τελευταία 30 χρόνια αυξάνονται δραματικά; Οι 7 στους 10, κατακρίνουμε τις ίδιες μας τις φίλες, τις αδερφές ίσως και τον ίδιο μας τον εαυτό ή συμβαίνει κάτι άλλο πιο βαθύ από αυτό; Είναι πολύ πιθανό οι άνθρωποι αυτοί να στηρίζουν και να βοηθούν τους μονογονείς που γνωρίζουν προσωπικά, την ώρα που καταδικάζουν όσους μονογονείς δεν γνωρίζουν και που δεν ταιριάζουν με τις γενικότερες αντιλήψεις και προκαταλήψεις τους. Επίσης είναι πιθανό αρκετές μαμάδες-μονογονείς, να απάντησαν οι ίδιες αρνητικά στην έρευνα, θεωρώντας ότι ο φίλος ή ο σύζυγός τους, δεν έπρεπε να τις αφήσει ή να πεθάνει ή να τις απειλεί σε σχέση με τη διατροφή και τα παιδιά. Οι σχέσεις , ειδικά, μιας μόνης μαμάς, οικονομικές και συναισθηματικές, είναι δύσκολες ειδικά για όσες δεν το επέλεξαν συνειδητά.

Για τον λόγο αυτό, μιλήσαμε με μερικές μαμάδες μονογονείς –διαζευγμένες και χήρες ή μαμάδεςπου εγκαταλείφθηκαν από τους μπαμπάδες των παιδιών τους αλλά και με ανύπαντρες μητέρες από επιλογή- ώστε να μας δώσουν τη δική τους ερμηνεία και πλευρά στην όλη ιστορία.

«Οι μαμάδες-μονογονείς είναι ένα τεράστιο θέμα που πρέπει να λυθεί» λέει η Robin LeBlanc, καθηγήτρια πολιτικής στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον ενώ είναι και η ίδια μητέρα-μονογονέας. «Από τη μία ο κόσμος, μας βλέπει ως θύματα μιας αποτυχημένης κοινωνικής πολιτικής και από την άλλη ως το σύμπτωμα μιας ηθικής αποτυχίας. Έχει ενδιαφέρον που οι περισσότεροι από εμάς θεωρούμε ότι η ομοφυλοφιλία δεν είναι πρόβλημα ενώ η ύπαρξη των μόνων μαμάδων είναι» μας λέει.

«Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι δύο γονείς είναι καλύτεροι από έναν» λέει η Ντίνα που ο πατέρας του γιού της, τους άφησε όταν ο μικρός ήταν 9 μηνών. «Έχω φίλους και γνωστούς που μου λένε ότι μένουν συνειδητά στον γάμο τους με συζύγους αλκοολικούς που τις απατούν ή παίρνουν ναρκωτικά, μόνο και μόνο για να μην μεγαλώσουν τα παιδιά με έναν γονιό. Λες και αν έχεις έναν γονιό είναι χειρότερο από το να έχεις δύο γονείς που μισούν ο ένας τον άλλον ή δύο γονείς από τους οποίους ο ένας, δημιουργεί συνεχώς προβλήματα. Με έχουν προσβάλει πολλές φορές και δεν κάθονται έστω και λίγο να με γνωρίσουν ή να σκεφτούν πως ίσως να κάνουν και λάθος. Αρνούνται να δούν πόσο καλά περνάμε με το παιδί και τι καλός μαθητής είναι σήμερα!».

Η Μάρθα ανύπαντρη μητέρα ενός μικρού αγοριού, λέει «Όταν γνωρίζουμε μία φτωχή οικογένεια και οι γονείς είναι παντρεμένοι, τότε όλοι μιλάνε για την “οικογένεια των μεροκαματιάρηδων”. Αυτή τη συμπόνια όμως και την αναγνώριση, δεν την εισπράττεις όταν είσαι εργαζόμενη μόνη μαμά. Διότι υπάρχει η πεποίθηση ότι κάτι δεν πάει καλά με αυτή!» και συνεχίζει «Είναι ένα είδος σεξισμού. Αν είσαι διάσημος και μεγαλώνεις τα παιδιά μόνος σου, σου λένε όλοι μπράβο, αν δεν είσαι, σε κατακρίνουν μέχρι φυσικά να γίνεις διάσημος».

Η Δήμητρα, διαζευγμένη μαμά μιας κόρης, χώρισε ύστερα από 14 χρόνια γάμου όταν η μικρή ήταν τριών ετών και αφού επισκέφθηκε δύο συμβούλους γάμου με τους οποίους δεν υπήρξε αποτέλεσμα διότι η σχέση της με τον άντρα της ήταν καταδικασμένη «Ένιωθα ότι οι γύρω μου με αντιμετώπιζαν ως προβληματική, σαν να υπήρχε από τη μεριά τους η αίσθηση “Τι δεν πάει καλά με σένα και δεν μπόρεσες να σώσεις τον γάμο σου;”. Μάλιστα μου είπαν ότι έπρεπε να κάνω υπομονή και να βάλω τις ανάγκες μου τελευταίες, μέχρι να μεγαλώσει η κόρη μου. Ποιος είναι ο καθένας που θα ορίσει τις αποφάσεις μου και το τι θα κάνω στη ζωή μου;» λέει θυμωμένη.

Η Σοφία, έγινε μονογονέας στα 26της χρόνια, όταν έχασε τον άντρα της σε τροχαίο. Οι άνθρωποι δεν την έκριναν αλλά υπήρχε και στη δική της περίπτωση μια διαστρεβλωμένη αντίληψη. «Οι άνθρωποι ήθελαν να με φροντίζουν. Με είχαν εντάξει στη κατηγορία “ευάλωτη”, σαν κάποιον που παίρνει λάθος αποφάσεις και πρέπει να προστατευθεί. Ένιωθα φυλακισμένη όταν οι γύρω μου προσπαθούσαν να με κάνουν να ζήσω μαζί τους και να μου πούν τι χρειαζόμουν και τι έπρεπε να κάνω από εκεί και πέρα. Μεγάλωσα πολύ ανεξάρτητα στη ζωή μου και όλος αυτός ο έλεγχος με φόρτισε πολύ ως άνθρωπο. Τελικά έφυγα από τη πόλη που μέναμε γιατί η “ανησυχία” των άλλων για το τι θα απογίνω, με έπνιγε!» λέει.

«Λόγω του ότι η σχέση άντρας-γυναίκα-παιδί, θεωρείται παραδοσιακά η μοναδική προυπόθεση σταθερότητας μέσα στην οικογένεια, οι άνθρωποι αντανακλούν τους φόβους της αποτυχίας, επάνω στις σχέσεις των άλλων, ανάλογα με τη νοοτροπία και τα πιστεύω τους. Θέλουν να ξέρουν ποιος κακοποιούσε ποιόν μέσα στο γάμο, ποιος έπινε, ποιος έπαιζε τζόγο και αν δεν υφίστανται τέτοια προβλήματα, θεωρούν ότι χώρισες επειδή δεν προσπάθησες αρκετά οπότε κάτι δεν πάει καλά με σένα.  Οι μαμάδες-μονογονείς, δεν θεωρούνται ότι μεγαλώνουν τα παιδιά τους μόνες αλλά ότι είναι κοινωνικά και σεξουαλικά αποσυνδεδεμένες. Κι αυτό στο κεφάλι του μέσου ανθρώπου, μπορεί να οδηγήσει σε παρερμηνεύσεις καθώς παραδοσιακά, μόλις η γυναίκα γίνει μητέρα παύει να είναι σεξουαλικά διαθέσιμη!»  ισχυρίζεται η νομικός Martha Albertson Fineman.

«Κάτι που λειτουργεί για κάποιον σε προσωπικό επίπεδο μπορεί να είναι “ενοχλητικό” σε κοινωνικό επίπεδο» λέει η συγγραφέας βιβλίων για τον γάμο και την οικογένεια, Stephanie Coontz και συνεχίζει «Οι περισσότερες γυναίκες που γίνονται μονογονείς, δεν ήταν προετοιμασμένες για τις νέες συνθήκες ζωής τους κι έτσι δεν έχουν τη στήριξη που χρειάζονται» .

Η Kelli Kirk, συγγραφέας και ανύπαντρη μητέρα δύο κοριτσιών, τρελαίνεται όταν οι άνθρωποι εξαιρούν συνειδητά τους μονογονείς από τις κοινωνικές εκδηλώσεις και τις εξόδους, είτε επειδή υποθέτουν πως μια μητέρα-μονογονέας δεν μπορεί να πληρώσει είτε επειδή θεωρούν ότι θα αισθάνεται αμήχανα ανάμεσα σε τόσα ζευγάρια. «Οι άνθρωποι παίρνουν αποφάσεις για εμάς και μας θεωρούν μισές οικογένειες, ενώ είμαστε κι εμείς ολόκληρες απλά διαφορετικές από τα συνηθισμένα» εξηγεί με παράπονο.

Η καλύτερη στιγμή, είναι όταν οι άνθρωποι δεν με κρίνουν από την οικογενειακή μου κατάσταση και δεν βγάζουν συμπεράσματα για μένα ή τα παιδιά μου. Όταν θέλουν να με γνωρίσουν για αυτό που είμαι και μας κάνουν να νιώθουμε ασφάλεια σαν οικογένεια. Η αλήθεια είναι ότι οι έννοιες «μονογονέας» και «μητέρα» είναι εντελώς άσχετες μεταξύ τους. Είμαι και θα είμαι καλή μητέρα, ανεξάρτητα από το αν είμαι παντρεμένη ή όχι!

Tracy Mayor

Πηγή:  singleparent.gr

Η «Μις Αβυθιστη» -Η συγκλονιστικη ιστορια της γυναικας που γλιτωσε απο τρια ναυαγια

Published Φεβρουαρίου 17, 2014 by sofiaathanasiadou

Η «Μις Αβύθιστη» -Η συγκλονιστική ιστορία της γυναίκας που γλίτωσε από τρία ναυάγια [εικόνα]

Σίγουρα στο άκουσμα της λέξης ναυάγιο η πρώτη λέξη που έρχεται συνειρμικά στο μυαλό είναι η λέξη Τιτανικός, με όποιον κατάφερε να γλιτώσει να θεωρείται τυχερός. Βέβαια για την Violet Jessop και κατάφερε να γλιτώσει από το ναυάγιο του Τιτανικού αλλά και από άλλα δυο, πρέπει να εφευρεθεί μια καινούρια λέξη.

Η Violet Jessop, ή όπως είναι αλλιώς γνωστή ως «Μις Αβύθιστη», γεννήθηκε το 1887 στην Αργεντινή, όπου οι γονείς της είχαν μεταναστεύσει από την Ιρλανδία. Η μικρή Violet είχε την εύνοια της τύχης από πολύ μικρή ηλικία όταν κόλλησε φυματίωση και οι γιατροί της έδιναν μόλις μερικούς μήνες ζωής.Ωστόσο εκείνη κατάφερε να πολεμήσει την αρρώστια και να ζήσει μια μακρά και περιπετειώδη ζωή.

Σύμφωνα με το newsbeast, όταν έχασε τον πατέρα της, η μητέρα της αποφάσισε να γυρίσει με την οικογένειά της στη Βρετανία, όπου ξεκίνησε να δουλεύει ως καμαριέρα σε ένα πλοίο μέχρι που αρρώστησε βαριά κι έτσι η ίδια αναγκάστηκε να ακολουθήσει τα βήματά της και ξεκίνησε να δουλεύει σε πλοία, για να βοηθήσει την οικογένειά της.

Βέβαια, εκείνη την εποχή δεν ήταν και πολύ εύκολο να βρει δουλειά. Ήταν μόλις 21 ετών και οι περισσότερες γυναίκες που εργάζονταν στις αρχές του 1900 σε πλοία ως καμαριέρες, ήταν μεσήλικες. Οι εργοδότες της πίστευαν ότι η νιότη και η εμφάνισή της θα «προκαλούσε προβλήματα» στο προσωπικό και τους επιβάτες και την απέρριπταν. Αλλάζοντας την εξωτερική της εμφάνιση και φορώντας παλιά ρούχα χωρίς ίχνος μακιγιάζ κατάφερε να βρει εργοδότη και το 1908 προσελήφθη από την εταιρεία White Star Line. Ξεκίνησε την καριέρα της εργαζόμενη στο πλοίο Magestic, όμως το 1910 πήγε στο πολυτελές επιβατηγό πλοίο «Ολυμπιακό» (Olympic).

Το 1911 ο «Ολυμπιακός» συγκρούστηκε με το HMS Hawke, ένα πλοίο ειδικά κατασκευασμένο για να εμβολίζει άλλα πλοία και να τα βυθίζει. Και τα δύο υπέστησαν μεγάλες ζημιές, όμως παρά τις καταστροφές το Olympic δεν βυθίστηκε. Κατάφεραν να το ρυμουλκήσουν στο λιμάνι και η Violet αποβιβάστηκε χωρίς να έχει πάθει το παραμικρό.

Μερικά χρόνια μετά, η White Star Line αναζητούσε προσωπικό για να εξυπηρετεί τους VIP επιβάτες στον περίφημο «Τιτανικό». Χρειάστηκε λίγος χρόνος μέχρι οι φίλοι και οι οικείοι της να την πείσουν ότι θα ήταν μια υπέροχη εμπειρία το να δουλεύει στο τεράστιο υπερωκεάνιο. Η Violet τελικά δέχτηκε να πάρει τη δουλειά.

1.500 άνθρωποι έχασαν τότε τη ζωή τους, όχι όμως και η Violet που κατάφερε να γλιτώσει ανεβαίνοντας στη σωστική λέμβο με το νούμερο 16 ωστόσο οι περιπέτειες της δεν τελείωσαν εκεί. Όταν ξέσπασε ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, η Violet αποφάσισε να υπηρετήσει ως νοσοκόμα στον «Βρεταννικό» (Britannic), ο οποίος δραστηριοποιούνταν στο Αιγαίο πέλαγος.

Στις 21 Νοεμβρίου του 1916 μια έκρηξη συντάραξε το Βρεταννικό. Είχε πέσει σε μια νάρκη που είχε ποντίσει στην περιοχή ένα γερμανικό υποβρύχιο λίγες εβδομάδες πριν. Το υπερωκεάνιο υπέστη μεγάλες καταστροφές και σύντομα βυθίστηκε. Αυτή τη φορά δεν πρόλαβε να μπει σε κάποια σωστική λέμβο. Το πλοίο βυθιζόταν πολύ γρήγορα πήδηξε στη θάλασσα για να σωθεί.

Οπως φαίνεται τίποτα δεν κατάφερε να πτοήσει την Violet, η οποία συνταξιοδοτήθηκε από την Red Star Line, στην ηλικία των 61 ετών και πέρασε την υπόλοιπη ζωή της εκτρέφοντας κοτόπουλα και ασχολούμενη με την κηπουρική μέχρι τα 84 της όπου πέθανε από καρδιακή ανεπάρκεια.

Πηγή: Η «Μις Αβύθιστη» -Η συγκλονιστική ιστορία της γυναίκας που γλίτωσε από τρία ναυάγια [εικόνα] | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/node/142684#ixzz2taXD9YPD

Η ΣΥΝΤΑΓΗ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ : ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΜΕ ΑΓΑΠΗ

Published Φεβρουαρίου 17, 2014 by sofiaathanasiadou

Μια υπέροχη συνταγή για αλμυρή μπουγάτσα!!!!!

Υλικά

5 αβγά
400γρ. ανθότυρο
1 φλιτζάνι γάλα
Ζάχαρη  μισή κούπα
Ξύσμα από ένα πορτοκάλι
Κανέλα
500γρ. φύλλο κρούστας
Ζάχαρη άχνη

Βούτυρο για να αλείψουμε τα φύλλα


Εκτέλεση
Χτυπάμε τα αβγά και στη συνέχεια προσθέτουμε με το ανθότυρο. Ανακατεύουμε το γάλα με το ξύσμα πορτοκαλιού.Τα προσθέτουμε στο μιγμα μαζι με την ζάχαρη και την κανέλα.

Σε βουτυρωμένο ταψί στρώνουμε τα μισά φύλλα φροντίζοντας να τα έχουμε βουτυρώσει ένα ένα.

Ρίχνουμε την γέμιση και σκεπάζουμε με τα υπόλοιπα φύλλα βουτυρώνοντας τα.

Ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 40 λεπτά.

Αφου κρυώσει πασπαλίζουμε με κανέλα και ζάχαρη άχνη….

Ειναι τέλεια και θα την λατρέψουν μικροί και μεγάλοι….

Εαν σας άρεσε η συνταγή μας πατήστε share και μοιραστείτε την με τους φίλους σας…

Σοφία

Οι επιχειρηματίες δεν έχουν ηλικία! Το εστιατόριο με ιδιοκτήτες…μικρά παιδιά!

Published Φεβρουαρίου 17, 2014 by sofiaathanasiadou

Οι επιχειρηματίες δεν έχουν ηλικία! Το εστιατόριο με ιδιοκτήτες…μικρά παιδιά! (εικόνες)

Επιχειρηματίας γεννιέσαι δεν γίνεσαι, έλεγαν οι παλαιότεροι, κι ίσως να έχουν δίκιο!

Ζωντανή απόδειξη, είναι οι μικροί μας φίλοι από το Άμστερνταμ που «τρέχουν» ένα εστιατόριο-καφέ το οποίο εγκαινιάστηκε πρόσφατα! Το «KinderKookKafe», είναι ένα πρωτότυπο εστιατόριο στο οποίο εργάζονται μικρά παιδιά!


Μπορεί να σας φαίνεται απίστευτο, όμως οι φωτογραφίες που κάνουν το γύρο του κόσμου θα σας πείσουν με το παραπάνω ότι υπάρχει στα αλήθεια! Σερβιτόροι, ταμίες, μπαρίστες ηλικίας από 5-12 ετών, έχουν την ευθύνη αυτού του  ιδιαίτερου εστιατορίου!

Η μη κερδοσκοπική προσπάθεια έχει σαν στόχο να μάθει στα παιδιά να αναλαμβάνουν ευθύνες από την παιδική τους ηλικία και να τους κάνει στην συνέχεια έτοιμους…επιχειρηματίες!

Η ομάδα των μικρών παιδιών καθοδηγείται από ενήλικες οι οποίες επιβλέπουν το κάθε τους βήμα. Όσο για το μενού που προσφέρει στους πελάτες; Αυτό αποτελείται από σνακ, γλυκά, καφέδες, χυμούς, πίτσες, σάντουιτς! Ό,τι δηλαδή προτιμούν να τρώνε τα παιδιά!

Τα χρήματα τα οποία συγκεντρώνονται δίνονται για φιλανθρωπικούς σκοπούς αλλά και για τη διοργάνωση εκδηλώσεων για τα παιδιά!

Πηγή: mothersblog

Οι στιγμές της εγκυμοσύνης που θα σας μείνουν αξέχαστες!

Published Φεβρουαρίου 17, 2014 by sofiaathanasiadou

Η εγκυμοσύνη, με όλα τα σκαμπανεβάσματα, τις αναγούλες και τις συγκινήσεις της, είναι η πλέον φανταστική περίοδος στην ζωή της γυναίκας που την έχει βιώσει. Είναι μία περίοδος που όλες οι αναπόφευκτες αλλαγές στο σώμα, στις ορμόνες και στον τρόπο ζωής συμβάλλουν σε 35-40 εβδομάδες βγαλμένες από όνειρο! Μετά, βέβαια, καταφτάνει το μωρό και τότε είναι που έρχονται πραγματικά τα πάνω-κάτω στη ζωή, όμως, ορισμένες στιγμές από την εγκυμοσύνη μένουν για πάντα αξέχαστες. Για παράδειγμα…

Το πώς νιώσατε όταν το τεστ βγήκε θετικό

Τρόμο; Πανικό; Ενθουσιασμό; Παροξυσμό; Συγκίνηση; Και όλα αυτά μαζί!

Το πρόσωπο του συντρόφου σας -των γονιών σας, των φίλων σας, του αφεντικού σας- όταν τους το ανακοινώσατε

Τρόμο; Πανικό; Ενθουσιασμό; Παροξυσμό; Συγκίνηση; Και όλα αυτά μαζί!

Την αναγούλα που σας έφερε για πρώτη φορά το αγαπημένο σας φαγητό

…το οποίο ο γλυκύτατος σύντροφός σας είχε τρέξει νυχτιάτικο να βρει και να σας φέρει και που ποτέ τελικά δεν καταφέρατε να φάτε.

Το γεγονός ότι στο εστιατόριο μπορούσατε να φάτε τα πάντα

…οτιδήποτε υπήρχε πάνω στο τραπέζι, και στο τραπέζι των διπλανών, χωρίς να αισθάνεστε ποτέ αίσθημα κορεσμού, σαν η κοιλιά σας να είχε τρύπα.

Το ντεκολτέ σας

Εσείς που έχετε έτσι κι αλλιώς πληθωρικό ντεκολτέ, μάλλον υποφέρατε. Οι υπόλοιπες, όμως, είχατε για πρώτη φορά στη ζωή σας την ευκαιρία να δείτε γραμμή ανάμεσα στα στήθη σας!

Το πόσο κοντά ήρθατε με τον σύντροφό σας

…ειδικά τις στιγμές εκείνες που κρατούσατε το χέρι του και το οδηγούσατε στην κοιλιά σας, για να νιώσετε μαζί τις κλωτσιές του μωρού σας.

Η κινητικότητα της κοιλιάς σας

Όταν πλέον το μωρό σας είχε μεγαλώσει, πώς να ξεχάστε τις κινήσεις της κοιλιάς σας όταν ξαπλώνατε και εκείνο αποφάσιζε να ξεκινήσει τον χορό;

Η πρώτη αγωνία

Έστω κι αν όλα στην εγκυμοσύνη σας πήγαν τέλεια, ακόμα και οι απλές τυπικές επισκέψεις στον γυναικολόγο σας δημιουργούσαν έστω και λίγο άγχος. Πόσο μάλλον αν σας έλεγε ότι κάτι παρέκκλινε ελάχιστα από το φυσιολογικό ή κάτι περίεργο έβλεπε εκεί μέσα… Τότε ήταν που νιώσατε για πρώτη φορά την αγωνία του γονιού (που θα σας ακολουθεί για πάντα!)

Το σεξ με τον σύντροφό σας

Με τις όποιες δυσκολίες, τα όποια ευτράπελα αλλά και την απίστευτη τρυφερότητα.

Το σώμα σας

…που δεν χορταίνατε να κοιτάζετε στον καθρέφτη, σε όλο του το μεγαλείο.

Την επιλογή του ονόματος

Με όλες τις σχετικές ατελείωτες συζητήσεις!

Τη στιγμή που το μωρό σας ερχόταν στον κόσμο…

…και ο κόσμος ξαφνικά γέμισε χρώμα!

ΠΗΓΗ : mama365