Αρχείο

All posts for the month Φεβρουαρίου 2014

Γραμμα σε ολες τις κουρασμενες μαμαδες εκει εξω

Published Φεβρουαρίου 28, 2014 by sofiaathanasiadou

Γράμμα σε όλες τις κουρασμένες μαμάδες εκεί έξω

Λοιπόν, σ’ αγαπώ.
Αλήθεια.

Σ’ αγαπώ γιατί δεν χρειάζεται καν ν’ ανοίξεις τα μάτια σου για να κάνεις χώρο και να σηκώσεις τα σκεπάσματα για να χωθεί στο κρεβάτι το παιδί που είδε άσχημο όνειρο.

Σ’ αγαπώ γιατί ανησυχείς για τις εργασίες του νηπιαγωγείου και γιατί ξαναμαθαίνεις μαθηματικά για να συμβαδίζεις με το έφηβο παιδί σου. Σ’ αγαπώ για τον τρόπο που στηρίζεις το μωρό στο γοφό σου για να το βάλεις πάνω στον πάγκο του ταμείου ή στο καρότσι του σουπερμάρκετ ή στην αλλαξιέρα μιας ασφυκτικά στενής τουαλέτας.

Σ’ αγαπώ γιατί κρατάς ταυτόχρονα τις τσάντες σας, το πορτ-μπεμπέ – κάθισμα αυτοκινήτου, ένα έξτρα μπιμπερό, το κράνος του μπέιζμπολ, την κουβέρτα για το πικνίκ και παρ’ όλα αυτά θυμάσαι να πάρεις μαζί το κουκλάκι που κάποιος δεν μπορεί να αποχωριστεί.

Σ’ αγαπώ γιατί βρίσκεις μαγεία στο περαστικό όχημα της πυροσβεστικής και γιατί κατεβάζεις τα παράθυρα ώστε να μπορέσουν όλοι να χαιρετίσουν το τρένο που περνάει.

Σ’ αγαπώ γιατί η πρώτη επίσκεψη της νεράιδας των δοντιών σε κρατάει ξύπνια μέχρι αργά για να ξύσεις τη χρυσόσκονη από τα παλιά χριστουγεννιάτικα στολίδια, και γιατί ακόμα και μετά το 45ο δόντι καταφέρνεις να λούσεις με κάποιο μυστήριο το νόμισμα που βρέθηκε κάτω απ’ το μαξιλάρι, κι ας ήρθε με δυο μέρες καθυστέρηση.

Σ’ αγαπώ γιατί μπορείς να συνεχίζεις τη συζήτηση με μια φίλη ενώ διασκεδάζεις ταυτόχρονα δύο νήπια. Γιατί μπορείς να γεμίζεις μικροσκοπικά πορσελάνινα φλιτζάνια με φανταστικό τσάι την ώρα που βγάζεις τα εσώψυχά σου και αναλύεις τα μελλοντικά σου σχέδια. Σ’ αγαπώ γιατί δεν προσέχεις καν τον Γουίνι το αρκουδάκι που τραγουδάει στο βάθος επειδή είσαι τόσο συγκεντρωμένη στα λόγια μιας άλλης μαμάς.

Σ’ αγαπώ γιατί φοράς κολιέ από ζυμαρικά με τα αστραφτερά σκουλαρίκια που σου χάρισε ο άντρας σου στη 15η επέτειό σας.

Σ’ αγαπώ γιατί το γραφείο σου στη δουλειά είναι διακοσμημένο με κορνίζες από ξυλάκια για γλειφιτζούρια που έχουν μέσα φάτσες που σου χαμογελούν, δίπλα στους πέντε στόχους που έθεσε η ομάδα σου για αυτό το τετράμηνο.

Σ’ αγαπώ γιατί ξέρεις σε ποιον αρέσει το κόκκινο μπολ και σε ποιον αρέσει το μπλε και σ’ αγαπώ που νοιάζεσαι γι’ αυτή τη διαφορά.

Σ’ αγαπώ γιατί ακόμα κι όταν είσαι τόσο κουρασμένη που έχεις ξεχάσει ότι φοράς στα μαλλιά σου ένα κοκαλάκι με τη Ντόρα επάνω, σταματάς έξω από την πόρτα τους για να τα κοιτάξεις που κοιμούνται.

Σ’ αγαπώ γιατί ξέρεις ποιος ροχαλίζει και ποιος ρουθουνίζει και ποιος θα χρειαστεί νερό γύρω στα μεσάνυχτα κάθε βράδυ.

Σ’ αγαπώ γιατί ξέρεις τα ονόματα όλων των υπερηρώων και ποια είναι η υπερδύναμη του καθένα.

Σ’ αγαπώ γιατί παίζεις τις πριγκίπισσες με το νυφικό σου και το μικροσκοπικό ραβδάκι της Τίνκερμπελ.

Σ’ αγαπώ γιατί σκύβεις να φιλήσεις μικροσκοπικούς πρίγκιπες.

Σ’ αγαπώ γιατί ξέρεις πώς να λήξεις έναν οικιακό αγώνα πάλης και γιατί δεν φοβάσαι να χωθείς στη μέση. Σ’ αγαπώ γιατί είσαι αήττητη.

Σ’ αγαπώ γιατί βγαίνεις αργά το βράδυ να φέρεις παγωτό και φτιάχνεις πρωί πρωί βάφλες περιχυμένες με ό,τι πιο ανθυγιεινό κυκλοφορεί.

Σ’ αγαπώ γιατί λες ναι, και σ’ αγαπώ ακόμα πιο πολύ για τη δύναμη που έχεις να λες όχι.

Σ’ αγαπώ γιατί στο βάθος της ντουλάπας σου κρατάς ακόμη δύο μικρά αναμνηστικά από το πόσο μικρή ήταν η μέση σου πριν κάνεις παιδιά.

Σ’ αγαπώ γιατί σήμερα φοράς την αθλητική φόρμα του παιδιού.

Σ’ αγαπώ γιατί γελάς. Ελπίζω να ξέρεις πως σε αγαπούν και όταν κλαις.

Σ’ αγαπώ γιατί σηκώνεσαι κάθε μέρα για να ακολουθήσεις την ίδια ρουτίνα και με κάποιον τρόπο καταφέρνεις να φτιάξεις μια διαφορετική ανάμνηση μέχρι το βράδυ.

Σ’ αγαπώ γιατί διπλώνεις τα ρούχα κι έχεις ξεχάσει να αλλάξεις το κανάλι της Ντίσνεϊ στην τηλεόραση.

Σ’ αγαπώ γιατί ψάχνεις στο ίντερνετ ερωτήσεις όπως «Πώς να καθαρίσετε το χαλί από την κρέμα αλλαγής πάνας» ή «Πώς προσανατολίζονται οι νυχτερίδες» ή «Τι να ταΐσω ένα μωρό πουλάκι».

Σ’ αγαπώ γιατί ξυπνάς τη νύχτα κι αναρωτιέσαι πώς θα μπορούσες να τα αγαπήσεις περισσότερο.

Σ’ αγαπώ γιατί δεν θέλεις να μεγαλώσουν, αλλά παρ’ όλα αυτά γιορτάζεις κάθε καινούργιο ορόσημο ανάπτυξης που κατακτούν.

Σ’ αγαπώ γιατί έχεις χάσει την ικανότητα να αισθάνεσαι ντροπή και γιατί έχεις αποδεχτεί το πεπρωμένο του αναπάντεχου.

Σ’ αγαπώ γιατί τώρα μένεις σε σπίτι και όχι σε μουσείο, γιατί έχεις σύστημα βαθμολόγησης για τον πόνο που προκαλούν τα Λέγκο όταν τα πατάς και γιατί ακόμα δίνεις τη μάχη να τα μάθεις να κατεβάζουν το κάθισμα της λεκάνης.

Σ’ αγαπώ γιατί θεωρείς τα μακαρόνια με τυρί ομάδα τροφίμων.

Σ’ αγαπώ γιατί θα προστατέψεις αυτά τα παιδιά ακόμα κι απ’ τον εαυτό σου αν χρειαστεί.

Σ’ αγαπώ γιατί είσαι απτόητη, αμετακίνητη και ατρόμητη. Ακόμα και τις μέρες που είσαι τρομοκρατημένη.

Σ’ αγαπώ γιατί δίνεις πρόσωπο στη γενναιότητα. Σ’ αγαπώ γιατί ξεχειλίζεις συμπόνια. Σ’ αγαπώ γιατί κουβαλάς μαζί σου την ενσυναίσθηση όπως και το λιπ-γκλος που σου έβαλε η κόρη σου. Σ’ αγαπώ γιατί τραγουδάς φάλτσα επειδή αγαπούν τη φωνή σου και γιατί το κορμί σου είναι φτιαγμένο για την ολοκληρωτική, απόλυτη τέχνη της αγκαλιάς.

Σ’ αγαπώ γιατί όταν νιώθεις άδεια κι απελπισμένη και ξοδεμένη, κάνεις άλλο ένα βήμα. Ακόμα κι αν είναι για να κρυφτείς στο μπάνιο και να περιμένεις να καταλαγιάσει η οχλαγωγία των συναισθημάτων μέσα στο κεφάλι σου.

Σ’ αγαπώ γιατί τα αφήνεις να γλείφουν τους αναδευτήρες του μίξερ, το μπολ, και το τελευταίο ψίχουλο μπισκοτοζύμης από τον πάγκο.

Σ’ αγαπώ γιατί θυμάσαι πώς να χορεύεις στη βροχή.

Ίσως όχι κάθε μέρα.

Ίσως όχι σήμερα.

Αύριο όμως. Ναι.

Αύριο σίγουρα.

http://www.brightsideofmom.gr/

Advertisements

Πως να βαλω ορια στο παιδι μου;

Published Φεβρουαρίου 26, 2014 by sofiaathanasiadou

34f40-15985987_mama-limghandler

Πολλοί γονείς πιστεύουν ότι για να μπουν κανόνες και όρια στο παιδί πρέπει να είναι αυταρχικοί. Νομίζουν , οι περισσότεροι, ότι επειδή είναι οι γονείς ταυτόχρονα αποτελούν και την εξουσία μέσα στο σπίτι, συνεπώς οτιδήποτε πουν πρέπει να είναι διαταγή και να υπάρχει τυφλή υπακοή. Άλλοι γονείς, αφού έχουν δοκιμάσει να επιβάλλουν τα όρια με κατανόηση και καλοσύνη αλλά το μικρό σκανταλιάρικο παιδί τους θα κάνει τα πάντα για να κάνει το δικό του , παραιτούνται από την προσπαθεια της κατανόησης , αρχίζουν τις φωνές και την τιμωρία. Υπάρχει και η ομάδα των γονιών που φοβούνται να βάλουν όρια στο παιδί τους γιατί δεν θέλουν να του δημιουργήσουν ψυχικά τραύματα.

«Τα όρια σε ένα παιδί είναι τόσο απαραίτητα όσο είναι οι διαχωριστικές γραμμές του δρόμου για τον οδηγό. Τα παιδιά νιώθουν ασφάλεια, όταν ζουν σε ένα περιβάλλον με όρια και κανόνες. Ακόμα και αν αντιδρούν, οι γονείς πρέπει να είναι σταθεροί στην άποψη τους. Τα παιδιά κάποια στιγμή θα υπακούσουν εφόσον καταλάβουν ότι αυτό που τους επιβάλλεται είναι σωστό, λογικό και όχι μία αυστηρή τιμωρία»  . Το πρόβλημα είναι με ποιο τρόπο να  θέσεις τα όρια, έτσι ώστε να τα δεχτεί το παιδί , χωρίς να το καταπιέσεις ή να ασκήσεις βία;

«Οι συγκρούσεις στο ‘παιχνίδι εξουσίας’ με το παιδί σας τραυματίζουν τη σχέση γονέα- παιδιού….Οι ενδοοικογενειακές συγκρούσεις είναι αναπόφευκτες…Εάν εγώ (ο γονιός), ως εξουσία πηγαίνω στη σύγκρουση με την πίστη ότι είμαι ο πιο δυνατός (υπερέχω), τότε το αποτέλεσμα θα είναι να πετύχω υποταγή- θα προκαλέσω, όμως, αντίσταση ή αίσθημα εκδίκησης. Ένα τέτοιο κλίμα εμβολιάζει το παιδί με ένα έντονο, ακόμα και εκδικητικό ανταγωνιστικό αίσθημα. Είναι αλήθεια ότι το παιδί πρέπει να μάχεται- αλλά όχι ενάντια σε εσένα- που οφείλεις να είσαι συμπαραστάτης του. Υπάρχουν αρκετοί άλλοι χώροι εκδήλωσης της μαχητικότητας του. Σε σένα θα μάθει πώς να μάχεται- και όχι να σε μάχεται. Θα μάθει ποιους κανόνες να σέβεται την ώρα της μάχης. Θα μάθει ότι ο ‘αντίπαλος’ είναι άξιος σεβασμού όσο είναι και ο εαυτός του. Και αυτό θα το μάθει όχι με λόγια αλλά με τον τρόπο που εσύ θα μάχεσαι μαζί του» έγραψε ο ψυχίατρος-ψυχοπαιδαγωγός Rudolf Dreikurs στο βιβλίο του Η πρόκληση να είμαστε γονείς, 13ηέκδοση, Εκδόσεις Θυμάρι.

ΦΥΣΙΚΕΣ ΚΑΙ ΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ

Ο Rudolf Dreikurs διέγραψε την λέξη τιμωρία και την αντικατέστησε με τις λέξεις  φυσικέςκαι λογικές συνέπειες , υποστηρίζοντας ότι «η τιμωρία που όλοι γνωρίζουμε καθιστά τους γονείς υπεύθυνους για τις πράξεις των παιδιών, άρα τα παιδιά παραμένουν ανώριμα γιατί δεν μπορούν να καταλάβουν στην ουσία τι κακό έχουν κάνει και τιμωρούνται. Εμποδίζει τα παιδιά να αναλάβουν την ευθύνη των πράξεων τους. Προκαλεί την αντίδραση τους.. Όσον αφορά τις φυσικές συνέπειες, τα παιδιά γρήγορα θα καταλάβουν ότι αυτό που υφίσταται δεν είναι τιμωρία αλλά η συνέπεια της δικής του πράξης. Οι φυσικές συνέπειες δίνει την δυνατότητα στο παιδί να αποφασίσει ποιόν δρόμο θα διαλέξει… Δείτε στην δική σας ζωή , πόσες φυσικές συνέπειες έχετε να υποστείτε. Εάν δεν είστε επιμελείς στην εργασία σας, θα απολυθείτε. Εάν δεν μαγειρέψετε, θα πεινάσετε. Εάν καθυστερήσετε στο ραντεβού σας μισή ώρα, οι φίλοι σας θα φύγουν. Οι φυσικές συνέπειες είναι το αποτέλεσμα μίας πράξης. Για παράδειγμα , το παιδί σας φωνάζει και κάνει πολύ φασαρία στο σαλόνι ενώ εσείς διαβάζετε ένα βιβλίο. Εάν του πείτε με σταθερή και ήρεμη φωνή ‘Λυπάμαι πολύ που δεν μπορείς να κάτσεις εδώ μαζί μου, επειδή κάνεις τόση φασαρία. Θα ήταν καλύτερο να πας στο δωμάτιο σου μέχρι να ηρεμήσεις και να φερθείς πιο ήσυχα’. Σε αυτήν την περίπτωση του υποδεικνύετε να πάει στο δωμάτιο του και να γυρίσει στο σαλόνι όταν είναι πιο ήρεμο. Δηλαδή, του δίνετε την δυνατότητα να επιλέξει σε ποια κατάσταση θέλει να βρίσκεται. Εάν του πείτε με άγριο τόνο φωνής ‘ κάνεις φασαρία, πήγαινε αμέσως στο δωμάτιο σου’, αυτή η εντολή είναι τιμωρία. Και στην τιμωρία αλλά και στις φυσικές συνέπειες οι γονείς θα αντιμετωπίσουν αντίδραση από το παιδί. Η μεγάλη διαφορά είναι ότι με τις φυσικές- λογικές συνέπειες το παιδί ωριμάζει με σωστό τρόπο και δεν δημιουργείται στην ψυχή του θυμός.

Άς δούμε την διαφορά ανάμεσα σε  παραδείγματα Λογικών- Φυσικών Συνεπειών και στην Τιμωρία, που παραθέτει το βιβλίο Σχολείο Για Γονείς, 9η έκδοση, εκδόσεις Θυμάρι

Παράδειγμα Τιμωρίας:

O Ράλφ συμφώνησε να βρίσκεται σπίτι στις πέντε, αλλά επέστρεψε στις έξι.

Μητέρα: (Με θυμό) «Ράλφ! Η ώρα είναι έξι. Πάντα έρχεσαι καθυστερημένος! Πόσες φορές τα’χουμε πει; Ποτέ δεν νοιάζεσαι γι΄αυτό. Θα μείνεις λοιπον σπίτι για μια εβδομάδα. Και…εκείνο το ποδήλατο που λέγαμε, ξέχασε το»

ΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΠΕΙΑ

Μητέρα: ( όταν ο Ράλφ ζήτησε πάλι να βγει) «Λυπάμαι , Ράλφ, αλλά δεν είσαι ακόμα έτοιμος να πάρεις την ευθύνη για να επιστρέψεις στην ώρα σου. Μπορείς να προσπαθήσεις ξανά αύριο»

Παράδειγμα Τιμωρίας: Η μητέρα της Σουζάννας θέλει να καθαρίσει το δωμάτιο της και της είπε να μαζέψει τα πράγματα της , αλλά η Σουζάνα δεν το έκανε

Μητέρα: (με θυμό) «Σουζάννα !Χίλιες φορές σου’ χω πει να έχει το δωμάτιο σου καθαρό. Δεν μπορώ να σκουπίσω τα χαλιά με όλα αυτά τα πράγματα εδώ  κ εκεί. Γι αυτό καλά θα κάνεις να ξεχάσεις τον κινηματογράφο του Σαββάτου.

Η τιμωρία ελάχιστη σχέση έχει με την λογική του προβλήματος. Αντίθετα η λογική συνέπεια έχει σχέση με την αρνητική συμπεριφορά.

Μητέρα: «Σουζάννα, σήμερα θα σκουπίσω τα χαλιά. Δεν μπορώ να σκουπίσω το δωμάτιο σου όταν υπάρχουν παιχνίδια και ρούχα στο πάτωμα. Γι αυτό θα τα βάλω σε σακκούλες και θα τα κατεβάσω στο υπόγειο, αν αποφασίσεις να μην τα μαζέψεις».

«Οι φυσικές συνέπειες έρχονται σαν αποτέλεσμα από το γεγονός ότι αφήνουμε το παιδί να ζήσει την εμπειρία της φυσικής πραγματικότητας» » γράφουν οι παιδοψυχολόγοι Δρ. Ντον Ντινκμέγιερ – Δρ. Γκάρι Μακ- Κέι στο βιβλίο Σχολείο για γονείς.. Εάν θέλει να βάλει τα χειμωνιάτικά παπούτσια της μέσα στο καλοκαίρι, θα ζεσταθεί. Εάν δεν θέλει να βάλει μπουφάν και είναι χειμώνας, θα κρυώσει. «Οι λογικές συνέπειες έρχονται όταν αφήνουμε το παιδί να ζήσει την εμπειρία από την πραγματικότητα του κοινωνικού περιβάλλοντος .Εάν καθυστερήσει το παιδί να έρθει στο τραπέζι να φάει, θα φάει το φαγητό του κρύο. Εάν δεν έρθει καθόλου στο τραπέζι, δεν το φωνάζουμε συνέχεια ή δεν προσπαθούμε να το δελεάσουμε. Τρώμε κανονικά όλη η οικογένεια και σηκώνουμε τα πιάτα από το τραπέζι όταν τελειώσουμε. Εάν θελήσει το παιδί να φάει αργότερα, μπορεί να βάλει να φάει μόνο του.

Σύμβουλος ψυχικής υγείας Βικτώρια Ασκαρίδου

http://www.askvictoria.gr

Δειτε το βιντεο που εκανε χιλιαδες ανθρωπους να δακρυσουν

Published Φεβρουαρίου 26, 2014 by sofiaathanasiadou

Δείτε το βίντεο που έκανε χιλιάδες ανθρώπους να δακρύσουν

Το τραγούδι Feels like home επέλεξε ένα ζευγάρι για τον γάμο του και μερικά χρόνια μετά φαίνεται πως είχε

πραγματικά απρόσμενα αποτελέσματα.

Η μικρή κόρη του ζευγαριού έκατσε στην αγκαλιά της μαμάς της για να δει το βίντεο της τελετής του γάμου των

γονιών της, όπου ακουγόταν το τραγούδι, και συγκινήθηκε…

Το βίντεο έκανε αμέσως το γύρο του κόσμου και είχε εκατοντάδες χιλιάδες επισκέψεις:

ΟΤΑΝ Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΔΙΝΕΙ ΦΤΕΡΑ….

Published Φεβρουαρίου 25, 2014 by sofiaathanasiadou

αρχείο λήψης

Ενα συγκινητικό βίντεο απο την P&G…Το είδα και μου έφερε δάκρυα στα μάτια…Οι δυνατές μαμάδες μεγαλώνουν δυνατά παιδιά!!!

Πόση  δύναμη ψυχής κρύβει μέσα της μια μητέρα?Πόση δύναμη μπορεί να δώσει στο παιδί της για να ξαναπετάξει όταν η ζωή του τσακίζει τα φτερά?

Είναι κάποιες γυναίκες που η λέξη ήρωας φαντάζει πολύ μικρή μπροστά τους…

Που αξίζουν οχι μόνο την συμπαράσταση αλλα τον σεβασμό όλων μας…

Δείτε το παρακάτω βίντεο και θα καταλάβετε τι εννοώ…

Πάντα πίστευες  ότι  μπορώ να καταφέρω τα πάντα . Και τώρα το πιστεύω και εγώ

SuperMomRocks

Εαν σας άρεσε αυτο το υπέροχο βιντεο πατήστε share και μοιραστείτε το με τους φίλους σας…

 

ΚΕΙΚ ΚΑΜΗΛΟΠΑΡΔΑΛΗ!!!

Published Φεβρουαρίου 25, 2014 by sofiaathanasiadou
   Ένα εύκολο και γρήγορο γλυκάκι με μία μικρή τσαχπινιά στην εμφάνιση που το κάνει να μοιάζει με.. καμηλοπάρδαλη. Eίναι το ιδανικό γλυκό, ειδικά για όσους αγαπάνε την μερέντα!
Θα χρειαστούμε:
  • 5 αυγά
  • 1 φλ. ζάχαρη
  • 1 φλ. αλέυρι
  • 1 κ.σ. μπεικιν πάουντερ
  • 1 κ.σ. υγρή βανίλια ή 1 βανιλια σε σκόνη
  • 1 κ.γ αλάτι
  • 2 κ.σ. κακάο
  • Μερέντα

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς.

Χτυπάμε στο μίξερ τα αβγά
προσθέτουμε τη ζάχαρη
βάζουμε το αλάτι και τη βανίλια
και χτυπάμε καλά μέχρι να γίνει μία παχύρευστη κρέμα
Σε ένα πιάτο κοσκινίζουμε μία φορά το αλεύρι
και μετά το κοσκινίζουμε άλλη μία φορά μέσα στο μείγμα μας.
Το ανακατέβουμε πολύ απαλά διπλώνοντας απο την άκρη προς το κέντρο.
Όχι απότομες κινήσεις για να μείνει ο αέρας μέσα και να γίνει αφράτο.
Χωρίζουμε περίπου ενάμισι φλυτζάνι απο το μείγμα και στο υπόλοιπο κοσκινίζουμε 2 κουταλιές τις σούπας κακάο και ανακατέβουμε πάλο απαλά.
                Έτσι έχουμε χωριστά ένα μέρος απο το άσπρο μείγμα και ενα μείγμα με το κακάο

Ραντίζουμε τη λαμαρίνου του φούρνου με λίγο νερό και βάζουμε πάνω ένα κομμάτι λαδόκολλα
Στη συνέχεια βάζουμε το άσπρο μείγμα σε ένα κορνέ και κάνουμε τυχαίες γραμμές με τη ζύμη

Πρέπει να γίνει περίπου έτσι.

Βάζουμε στο φούρνο για λιγότερο απο 5 λεπτά μέχρι να ψηθεί λίγο η ζύμη
Τώρα ρίχνουμε το σοκολατένιο μείγμα
 Απλώνουμε να πάει παντού και ψήνουμε για περίπου 15-20 λεπτά

Μόλις το βγάλουμε απο το φούρνο το απλώνουμε σε νοπή πετσέτα
Απλώνουμε μία  μπαμπάτσικη δόση μερέντα
και τυλίγουμε με προσοχή με τη βοήθεια της πετσέτας για να μη μας σπάσει το παντεσπάνι.
Το γλυκό μας είναι έτοιμο, κόβουμε σε φέτες και σερβίρουμε.

 ΠΗΓΗ : bakemesoftly

Με λένε Έφη και με μεγάλωσε ο πατέρας μου…

Published Φεβρουαρίου 25, 2014 by sofiaathanasiadou

Με λένε Έφη και με μεγάλωσε ο πατέρας μου

Εγώ σήμερα θα σας μιλήσω για τον δικό μου μπαμπά που είναι η εξαίρεση. Είναι αυτός που με μεγάλωσε που αφιέρωσε όλη του τη ζωή για να με κάνει ολόκληρη κοπέλα και που λίγες εβδομάδες μετά τον γάμο μου, έφυγε από τη ζωή.

Τη μητέρα μου δεν τη θυμάμαι καλά. Θυμάμαι μόνο πόσο στενοχωρημένος ήταν ο πατέρας μου, όταν μας εγκατέλειψε. Ήμουν 5 χρονών τότε και είχε γίνει σούσουρο στη γειτονιά, ο πατέρας μου έκανε ένα μήνα να  βγεί από το σπίτι. Ερχόντουσαν οι αδερφές του, μας έφερναν φαγητό και μας φρόντιζαν και ύστερα κλείνονταν στο σαλόνι και μιλούσαν για την «καταραμένη σα δε ντρέπεται, μάνα είναι αυτή που αφήνει το παιδί της;». Είναι ασυνήθιστο και εξωφρενικό να αφήνει μια μητέρα το παιδί της και το καταλαβαίνω σήμερα που είμαι κι εγώ μητέρα. Ο καλός μου ο μπαμπάς όμως ό,τι κι αν έλεγαν οι αδερφές του, ό,τι κι αν έλεγε ο κόσμος, με όσο οίκτο κι αν τον κοιτούσαν δεν μίλησε ποτέ άσχημα για τη μητέρα μου. Ποτέ.

Κι έγινα όλος του ο κόσμος. Εκείνος με πήγε πρώτη φορά σχολείο και για μια εβδομάδα καθόταν στο προαύλιο από την αρχή μέχρι το τέλος του μαθήματος, για να μην νιώσω μόνη. Εκείνος πήγε σε παιδοψυχολόγο κρυφά από τους φίλους και τους συγγενείς και ρωτούσε πώς να μου φερθεί και τι να κάνει, σε μια εποχή που οι ψυχολόγοι ήταν λίγοι και όποιος πήγαινε θεωρούνταν τρελός. Εκείνος με έμαθε να γράφω και να διαβάζω, εκείνος μου σκούπισε τα δάκρυα όλα τα βράδια που ζητούσα τη μητέρα μου, εκείνος κοιμήθηκε στο προσκεφάλι μου όταν ψηνόμουν από τον πυρετό, εκείνος με έτρεξε στο Παίδων όταν με χτύπησε αυτοκίνητο, εκείνος ρωτούσε τους δασκάλους και έπαιρνε τους βαθμούς μου. Σ’ εκείνον έτρεξα όταν μου ήρθε περίοδος και ήταν η πρώτη φορά που τον άκουσα να λέει «Δεν είναι εδώ και η μητέρα σου, τι να σου πω εγώ» και έβαλε την αδερφή του να μου μιλήσει για το σεξ γιατί ντρεπόταν. Γιατί ήμουν πάντα το μικρό του κοριτσάκι.

Κι όταν πήγα στο Γυμνάσιο κι ύστερα στο Λύκειο έκανε δυο δουλειές για να μαζέψει λεφτά για τις σπουδές μου. Κι όταν έδωσα Πανελλήνιες και πέρασα στη Θεσσαλονίκη, εκείνος έτρεχε πίσω από το τρένο μέχρι και το τελευταίο λεπτό που μπορούσε να με δεί από το παράθυρο και φώναζε «Πάρε με τηλέφωνο, μην με ξεχάσεις». Εκείνος με έπαιρνε κάθε βράδυ και με ρωτούσε αν είμαι καλά και πώς ήταν η μέρα μου. Εκείνος μου έκανε αστεία και με ρωτούσε αν γνώρισα κανέναν και «μην τυχόν γυρίσεις έγκυος κακομοίρα μου εγώ τρίτη δουλειά δεν πιάνω». Εκείνος μου έστελνε χρήματα και κάθε μέρα μου έλεγε να παραιτηθώ από τη καφετέρια που πήγαινα τα απογεύματα, γιατί δεν χρειαζόταν να δουλεύω είχαμε λεφτά έλεγε κι ας είχε 5 χρόνια να αγοράσει παντελόνι. Ο καλός μου ο μπαμπάς.

Για τη μητέρα μου δεν ρώτησα ποτέ. Δεν τη μισούσα γιατί ένιωθα πως δεν τη γνώρισα. Πώς να μισήσεις κάποιον που δεν γνωρίζεις; Έβλεπα όμως τον πατέρα μου, κάτι Σαββατόβραδα να πίνει ένα ποτηράκι και να σκέφτεται. Και δεν ήμουν στο μυαλό του αλλά ήξερα ότι σκεφτόταν εκείνη. Εγώ στη θέση του θα ούρλιαζα, θα έβριζα, θα καταριόμουν, θα τα έσπαγα όλα. Αλλά εκείνος έκλαιγε βουβά, έκλαιγε μέσα του για να μπορεί να μεγαλώσει εμένα. Για να μην κλαίω εγώ.

Έφτασα 30 γνώρισα τον άντρα μου παντρεύτηκα. Ο πατέρας μου, 25 χρόνια μόνος, χωρίς σύντροφο και φίλους, είχε αφιερώσει σε μένα όλη του τη ζωή. Την ημέρα του γάμου μου δεν σταμάτησε να κλαίει και τον πρώτο χορό του ζευγαριού, ο άντρας μου τον παραχώρησε στον πατέρα μου γιατί ,όπως του είπε, εκείνος τον άξιζε περισσότερο απ’ όλους τους άντρες της ζωής μου. Κι έτσι τον πρώτο μου χορό σαν νύφη, τον χόρεψα μαζί του και έκλαιγε στην αγκαλιά μου σαν μικρό παιδί.

Ένα μήνα μετά πέθανε από ανακοπή. Λες και μόλις μεγάλωσα και έφυγα για να κάνω τη δική μου οικογένεια, ο σκοπός της ζωής του είχε τελειώσει. Μπαμπά μου θέλω να σου πω πόσο σε ευχαριστώ και πόσο δεν σου άξιζε-εσύ ένας τέτοιος άνθρωπος- να μείνεις μόνος στη ζωή. Πόσο σε ευγνωμονώ και πόσο σ’ αγαπώ που στάθηκες δίπλα μου, πιο μπαμπάς απ’ τους μπαμπάδες. Δεν μπορώ να σε φέρω πίσω, και δεν ξέρω αν θα μπορέσω ποτέ να μεγαλώσω το δικό μου παιδί όπως μεγάλωσες εσύ εμένα. Μπορώ όμως να σου υποσχεθώ ότι θα κάνω τα πάντα για να μην γίνω η μητέρα μου. Γιατί ξέρω πόσο πληγώθηκες κι ας μην το είπες ποτέ…

Το συννΕΦάκι σου (έτσι όπως με έλεγες…)

ΠΗΓΗ : singleparent

Σούπερ ήρωες όπως τους φαντάζονται μικρά κοριτσάκια…

Published Φεβρουαρίου 25, 2014 by sofiaathanasiadou

Σούπερ ήρωες όπως τους φαντάζονται μικρά κοριτσάκια (9)

Στα πλαίσια ενός αρκετά πρωτότυπου project, η καλλιτέχνις Alexandria Law βρίσκει φωτογραφίες μικρών κοριτσιών που είναι ντυμένα ως σούπερ ήρωες και στη συνέχεια τα ζωγραφίζει σαν να ήταν μέρος ενός πραγματικού κόμικ ή τηλεοπτικοί χαρακτήρες…

Δείτε τα ενδιαφέροντα αποτελέσματα!

Σούπερ ήρωες όπως τους φαντάζονται μικρά κοριτσάκια (5)

Σούπερ ήρωες όπως τους φαντάζονται μικρά κοριτσάκια (6)

Σούπερ ήρωες όπως τους φαντάζονται μικρά κοριτσάκια (1)

Σούπερ ήρωες όπως τους φαντάζονται μικρά κοριτσάκια (2)

Σούπερ ήρωες όπως τους φαντάζονται μικρά κοριτσάκια (3)

Σούπερ ήρωες όπως τους φαντάζονται μικρά κοριτσάκια (4)

Σούπερ ήρωες όπως τους φαντάζονται μικρά κοριτσάκια (7)

Σούπερ ήρωες όπως τους φαντάζονται μικρά κοριτσάκια (8)

Σούπερ ήρωες όπως τους φαντάζονται μικρά κοριτσάκια (9)

Σούπερ ήρωες όπως τους φαντάζονται μικρά κοριτσάκια (10)

Σούπερ ήρωες όπως τους φαντάζονται μικρά κοριτσάκια (1)

Σούπερ ήρωες όπως τους φαντάζονται μικρά κοριτσάκια (2)

Σούπερ ήρωες όπως τους φαντάζονται μικρά κοριτσάκια (3)

Σούπερ ήρωες όπως τους φαντάζονται μικρά κοριτσάκια (4)

Σούπερ ήρωες όπως τους φαντάζονται μικρά κοριτσάκια (5)

Σούπερ ήρωες όπως τους φαντάζονται μικρά κοριτσάκια (6)

Σούπερ ήρωες όπως τους φαντάζονται μικρά κοριτσάκια (7)

Σούπερ ήρωες όπως τους φαντάζονται μικρά κοριτσάκια (8)

Σούπερ ήρωες όπως τους φαντάζονται μικρά κοριτσάκια (9)

ΠΗΓΗ : otherside