Ο ΓΟΛΓΟΘΑΣ ΜΙΑΣ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΗΣ ΜΑΝΑΣ

Published 13 Ιανουαρίου, 2014 by sofiaathanasiadou

images (12)

Αγαπημένες μου γνωστές και άγνωστες…Αποφάσισα να μοιραστώ τον πόνο μου μαζί σας..

Μετακόμισα το καλοκαίρι στην Ερέτρια(φτου)λόγο οικονομικών δυσχερειών…Μάζωξα τα μπογαλάκια μου και τον πιτσιρίδα μου και επιστροφή στην μανούλα….

Όταν άρχισε το σχολείο,επειδή μένω στην μέση του πουθενά, 8 χιλιόμετρα μακριά απο την πόλη(ο Θεός να την κάνει πόλη δηλαδή),έπρεπε η νομαρχία να μισθώσει ταξι για να μεταφέρουν τα παιδιά στο σχολείο…

Όμως ο αγαπημένος μας λαμογιοδήμαρχος,έφαγε τα λεφτά(γνωστές και μη εξαιρετέες λαμογιές)και δεν μπήκαν ποτέ ταξι…

Ωσάν την Λουκά λοιπόν, μαζί με άλλες μαμάδες πήγαμε και διαμαρτυρηθηκαμε στον Περιφερειάρχη και μας διαβεβαίωσε οτι θα βάλει πούλμαν. Κατόπιν εορτής βέβαια μιας και ήδη φάγαμε τον μισό χρόνο…

images (8)

Έλα μου όμως που εγώ δεν υπάγομαι στο δρομολόγιο λόγο απόστασης και ετσι σαν γνήσιο GPS έδωσα ενα ραντεβού με τον οδηγό και τον κατατόπισα πλήρως ώστε να έρχεται και στο δικό μου κατσάβραχο…

Ολα καλά μέχρι εδω….Ναι καλά………………….

Ο οδηγός κανει παράκαμψη για να πάρει το τερατάκι μου και ετσι πρέπει να να είμαι στην στάση(όξω απο μια στάνη)στις 7 και 5 παρακαλώ….Σηκώθηκα τουτέστιν στις 6 ξύπνησα τον μικρό και ξεκινήσαμε για το σημείο που θα περνάει το πούλμαν…600 μέτρα περίπου απο το σπίτι…

images (11)

Ελα μου ομως που επαέ δεν εχει ξημερώσει ακομα τετοια ώρα…Εξοπλίστηκα με φακούς σκουφιά σκούπες(ΓΙΑ ΤΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΑΔΕΣΠΟΤΑ) και ξεκίνησα…..ο μικρός πρ΄ολο που ήθελε να πάει με το πούλμαν,σε όλη την διαδρομή πέταγε ατάκες του στυλ »εισαι με τα καλά σου?μέσα στην νύχτα θα κάνουμε μάθημα?έχεις δει εσύ κανένα σχολείο ανοιχτό το βράδυ?»και αλλα τέτοια ωραία….

Έβαλα το παιδί στο πούλμαν και πήρα τον δρόμο για τον γυρισμό….Και εκει ακριβώς έπαθα κωλούμπρα…..Πώς θα γυρίσω μέσα στην ερημιά μόνη μου?γιατί το ένστικτο της μάνας δεν με άφησε να φοβηθώ στο πήγαινε αλλα το ένστικτο της χεστρούς με έκανε να τα χρειαστώ στο γύρνα…..

Πήρα λοιπόν 7 η ωρα το πρωι την αδερφούλα μου και την ζάλιζα μέχρι να γυρίσω σπίτι….μην και με φάει καμια αρκούδα… τουλάχιστον να ξέρει ενας άνθρωπος απο τι πήγα….

Γύρισα λοιπόν πίσω ανοίγω την καγκελοπορτα να μπω και ορμάει η παλιοκοπρίτισα η μπαλου(το ανυπόταχτο λαμπρατόρ μας)και βγαίνει εξω…μπροστά η Balou πίσω εγώ ξωπίσω τα κοράκια(τα οποια είμαι σίγουρη οτι εμένα έκραζαν με τέτοιο πάθος)….σιγά και να μην έπιανα τον πύραυλο….εξαφανίστηκε…κάποια στιγμή θα γυρίσει η άτιμη και θα γίνει χαμός….

αρχείο λήψης

Και σας ρωτώ…..

Ειναι ζωή αυτή για μια βέρα πρωτευουσιάνα που απο φύση κατείχε μόνο λίγο ουρανό και έναν έρμο φύκο που τον πότιζα όταν έπεφτε σε κώμα????????

Οχι πείτε μου δηλαδή………….

Με εκτίμηση πάντα προς την Μητέρα φύση

μαμά Τζένη

One comment on “Ο ΓΟΛΓΟΘΑΣ ΜΙΑΣ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΗΣ ΜΑΝΑΣ

  • Σχολιάστε

    Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

    Λογότυπο WordPress.com

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Twitter

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Facebook

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Σύνδεση με %s

    Αρέσει σε %d bloggers: