Αρχείο

All posts for the day 22 Νοεμβρίου 2013

ΜΑΙΡΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΑ

Published Νοέμβριος 22, 2013 by sofiaathanasiadou

disgruntled-housewife-600x480

Τα παλιά τα χρόνια, άκουγα την Αφροδίτη Μάνου να τραγουδάει μέσα στο κέφι την τραγωδία της Μαίρης Παναγιωταρά, και θεωρούσα ότι το άσμα είναι χιουμοριστικό και έχει έντονα στοιχεία υπερβολής. Σήμερα, εν έτει 2013, καταθέτω με το χέρι στο πρησμένο μου συκώτι, ότι η Μαιρούλα ήταν πολύ λίγη!

Πριν δύο εβδομάδες με ματιάσανε, λόγω εκπάγλου καλλονής, και χρειάστηκε να κάνω ένα χειρουργείο, που θα έπαιρνε από πάνω μου το κακό το μάτι και μια χολή παραλία βοτσαλάκι όνειρο. Στο διάστημα της σύντομης ανάρρωσής μου ο σύντροφος και συναγωνιστής, το στεφάνι μου σε απλά ελληνικά, ήρθε και βγήκε εκτός εαυτού με τις διαρκείς απαιτήσεις των παιδιών και κάποια απλά θεματάκια του σπιτιού. Ετόλμησα η χειρουργημένη να πω τη φράση της ντροπής «τώρα βλέπεις τι ωραία που περνάω» και συναισθανόμενος το δράμα μου με αποστόμωσε λέγοντας χωρίς αιδώ, «σιγά μωρέ και εσύ, ένα φαγητό κάνεις».

Η αλήθεια είναι ότι ένα φαγητό το κάνω. Δεν είμαι βέβαια το «Βαρούλκο» να βγάζω μενού, αλλά ένα μοριακό πουρέ τζίντερ με ψήγματα μπανάνας, τον φτιάχνω. Το θέμα είναι όμως ότι ήρθα και μουλάρωσα η ασθενής και, αν και ανάρρωνα με τεράστια επιτυχία, αποφάσισα να ασχοληθώ μόνο με αυτό το ένα που έκανα ως ακαμάτρα κόρη.

Το αποτέλεσμα ήταν ένα σπίτι, που θα ήταν σε καλύτερη κατάσταση αν μας την είχαν πέσει Κοσσοβάροι. Διαθέταμε έναν μαθητή που πηγαινοερχόταν μοντέλο γιατί ουδείς να γνώριζε τι έκανε και απέφευγα περίτεχνα όποια έκκληση για βοήθεια, και δύο τυπάκια που απείχαν όλων των εξωσχολικών δραστηριοτήτων – ένεκα της λευκής απεργίας της γράφουσας μαχμουρλούς.

Το ψυγείο μας έδειξε, επιτέλους, όλη τη χωρητικότητά του, με δύο μοναχούλια και θλιμμένα Βιτάμ, κάπου στο βάθος, ενώ η επονομαζόμενη τροφοθήκη θα μπορούσε κάλλιστα να ζητήσει τη βοήθεια του κοινού ή του κοινωνικού παντοπωλείου, διαθέτοντας μια κονσέρβα τόνο και κάτι ρύζια σουπέ.

Τα καλάθια με τα άπλυτα ξεχείλιζαν από ζωή απηυδισμένα και πλούσια σε πουκάμισα και φόρμες, ενώ τοπλυντήριο των ρούχων έστεκε ράθυμο και μέσα στη θλίψη, αφού δεν του απεύθυνε κανένας το λόγο.

Την ύστατη στιγμή που τα συρτάρια ένιωθαν την έλλειψη ρούχων και εγώ πρότεινα την αγορά χάρτινων σλιπακίων μιας χρήσης, το πάνελ άρχισε να με κοιτάζει περίεργα.

Το υγειονομικό δεν μας επισκέφθηκε, και κρίμα γιατί θα χαιρόταν από το θέαμα μιας κουζίνας με κάθε είδους τζιμπράγκαλο εν πλήρη παρατάξει, κάτι σε «Cook Shop», αλλά στο πιο λιγδιασμένο. Ενώ το πλυντήριο των πιάτωνέκανε διακοπές πλήρες, όχι ημερών, αλλά πιατικών που ήταν έτοιμα να αποκτήσουν μοναδική χλωρίδα και πανίδα, κάνοντας το σπίτι μας ένα νέο Αττικό Πάρκο.

Ο κόμπος έφτασε στο χτένι, όταν αποθρασύνθηκα πλήρως και αγνόησα την έλλειψη χαρτιού στην τουαλέτα, προτείνοντας τη χρήση εφημερίδας που θα προσέφερε και ωραιότατη ενημέρωση σε μέρη πρωτόγνωρα. Σκληρές και αδυσώπητες αποδείχθηκαν οι πετσέτες μπάνιου που έστεκαν άγρυπνοι φρουροί κόκκαλο από τη χρήση και με μια εσανς κομματάκι βαρβατιλέ.

Κατηγορήθηκα για αμέλεια, ενώ εγώ ήμουν απλά ανέμελη και γαϊδάρα, αφού δεν πήγα τον λεβέντη στον οφθαλμίατρο, καθώς αυτό δεν ενέπιπτε στις μαγειρικές μου δραστηριότητες, εκτός και αν ήθελε να του φτιάξω ωραιότατα αυγά… μάτια. Η αμέλεια απογειώθηκε όταν διευκρίνισα ότι λόγω συγκεκριμένης ενασχόλησης δεν θα πήγαινα προς άγραν βιβλίου για τα γερμανικά και του βιβλίου που ζήτησε η «κυρία» για λογοτεχνική παιδεία, προωθώντας την αυτενέργεια στη μάθηση (τρέμε Montessori).

Και όταν έληξε το εμπάργκο – γιατί φοβόμουν μη μας την πέσει το Χαμόγελο του παιδιού – επιδόθηκα με ζήλο στην αποκατάσταση του ολέθρου επαναφέροντας την έννομο τάξη, και όλα έγιναν ήρεμα και ωραία, όπως πριν.

Εγώ, δηλαδή, γύριζα από τη δουλειά με κέφι μπρίο και τρελή διάθεση για πάστρα. Σόλαρα με γκουρμέ δημιουργίες, μάζευα τον αμάζευτο και άκουγα με λατρεία τον ήχο από το PS στα βάθη του σαλονιού με το κοινό έξαλλο γιατί ο virtual διαιτητής έδινε φάουλ από το πουθενά.

Θα πρέπει στο κρίσιμο αυτό σημείο να επισημάνω ότι υπάρχει μια διάχυτη εντύπωση, ότι τα πράγματα είναι πιο ωραία για τις γυναίκες που τη γλίτωσαν και δεν εργάζονται. Έχοντας όμως στο μυαλό μου τη μανού Ανθού, καταθέτω ότι το οχτάωρο για εκείνη ήταν επί δύο, χωρίς ένσημα, χωρίς μισθούς και τις περισσότερες φορές χωρίς αναγνώριση. Η χαρούμενη μέρα ξεκινούσε από το πρωί με τα γνωστά γάλατα για τα τέκνα. Συνέχιζε με μαγειρική διακοπτόμενη από συγύρισμα, καθάρισμα, super market και άλλα ποταπά. Περνούσε στο σερβίρισμα άμα τη εμφανίσει των μελών της οικογένειας -που συνήθως κατέφθαναν κατά κύματα- και τελείωνε το βράδυ με μια ποικιλία ενδιάμεσων δραστηριοτήτων, που δεν περιλάμβαναν ούτε καφέ, ούτε spa, ούτε shopping.

Κάθε μέρα συνειδητοποιώ όλο και περισσότερο ότι έχω μπλέξει πολύ άσχημα και η συμπαράσταση δεν βλέπω να έρχεται ούτε από τις αριστερές προοδευτικές δυνάμεις, ούτε από τις κεντρώες οπισθοδρομικές.

Το μόνο που μπορώ να κάνω, είναι να προσφέρω στην άτιμη την κενωνία δύο άνδρες, που θα αντιλαμβάνονται πότε πρέπει να βοηθήσουν, χωρίς να γίνεται πρωτοκολλημένη αίτηση και με δυνατότητες να πραγματοποιήσουν πάνω από τρεις εργασίες, γιατί έχω παρατηρήσει ότι το σύστημα των παλαιών αναγνωρίζει μόνο δύο εντολές. Στην τρίτη στομώνει.

(Τα παραπάνω είναι αποτέλεσμα αχαλίνωτης φαντασίας και οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικές καταστάσεις… δεν είναι σύμπτωση)

| η Αλεξία Μπακοπούλου γράφει στο Kiss My GRass |

ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ ΣΤΟ:http://www.brightsideofmom.gr

Advertisements

ΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ 4 ΕΤΩΝ ΖΩΓΡΑΦΙΖΕΙ

Published Νοέμβριος 22, 2013 by sofiaathanasiadou

Όταν ένα 4 ετών κοριτσάκι ζωγραφίζει

Η μητέρα αφήνει την 4 ετών κόρη της να τελειώσει τις ζωγραφιές της.. Ποτέ δεν φαντάστηκε τί θα ακολουθούσε..

Στην αρχή, η καλλιτέχνης Mica Angela Hendricks δεν ήθελε την 4 ετών κόρη της κοντά στο νέο της βιβλίο με τα σκίτσα. Ήξερε καλά πως η μικρή της Myla θα ήθελε να μουτζουρώσει όλες τις σελίδες του μα όταν πρόκειται για την τέχνη της σοβαρεύουν τα πράγματα!

mikri zografos1

mikri zografos2

Και τότε η κόρη της είπε τα λόγια που άλλαξαν τα πάντα: » αν δεν μπορείς να το μοιραστείς, τότε θα πρέπει να το πάρουμε εντελώς!»

Στην πραγματικότητα, είχε χρησιμοποιήσει τα λόγια της μητέρας της εναντίον της και τώρα η Mica δεν είχε άλλη επιλογή από το να της το δώσει.. Τότε άφησε την κόρη της να τελειώσει ένα από τα σκίτσα της και πολύ σύντομα, είχαν μια ολόκληρη συλλογή από τη συνεργασία τους.

mikri zografos3

Η επόμενη μέρα βρήκε την Myla να ρωτάει τη μητέρα της »έχεις κεφάλια για μένα σήμερα;» κουνώντας το βιβλίο με τα σκίτσα της.

mikri zografos4

mikri zografos5

Αφού τελείωσε το περίγραμμα του σκίτσου της η μικρή μας ζωγράφος, η μητέρα Mica βάζει την τελευταία πινελιά χρώματος στο έργο τέχνης.

mikri zografos6
Η Mica ισχυρίζεται ότι οι καταπληκτικές καλλιτεχνικές εμπειρίες με την κόρη της, της δίδαξαν πολλά, όπως για το τί σημαίνει να είσαι καλλιτέχνης και για το ότι πρέπει να αφήνεις χώρο για να συμβαίνουν υπέροχα πράγματα.

mikri zografos7

mikri zografos8

mikri zografos 9

mikri zografos 10

mikri zografos11

mikri zografos12

 

ΠΗΓΗ:http://www.thessalonikiartsandculture.gr

ΠΟΙΟ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟ ΜΥΝΗΜΑ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Published Νοέμβριος 22, 2013 by sofiaathanasiadou

Ποιο ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟ μήνυμα κρύβεται πίσω από τις πεταλούδες στους δρόμους της Κρήτης;;; (PHOTOS)

Έναν πρωτότυπο τρόπο βρήκαν τα μέλη του συλλόγου «SOS Τροχαία Εγκλήματα» στην Κρήτη για να ευαισθητοποιήσουν τους οδηγούς.
Ζωγράφισαν μια λευκή πεταλούδα σε κάθε σημείο του δρόμου όπου έχει χάσει τη ζωή του ένας νέος άνθρωπος.
Τις πεταλούδες στη μνήμη νέων ανθρώπων που χάθηκαν, ζωγράφισαν συγγενείς και φίλοι των θυμάτων στα σημεία που σημειώθηκαν τα τροχαία.
«Δεν είναι απλά μια οφειλή σε αυτούς που έφυγαν. Είναι, θα είναι, μια διαρκής υπόμνηση της παρουσίας τους, μια υπενθύμιση του προσωρινού και του μόνιμου της κάθε ύπαρξης μέσα από ένα σύμβολο που σ όλους τους πολιτισμούς συνδέθηκε με την ψυχή του ανθρώπου με την μεταμόρφωση σαν απάντηση στην στατικότητα με το πέταγμα σαν απάντηση στην καθήλωση με την ομορφιά σαν απάντηση στην ασχήμια», αναφέρει η ανακοίνωση του συλλόγου.

Πηγή:cretalive.gr

ΤΑ ΡΟΔΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ ΣΥΝΤΑΓΗ

Published Νοέμβριος 22, 2013 by sofiaathanasiadou

Τα Amaretti.  είναι  η Ιταλική έκδοση των Macarons.
Αφράτα και μαστιχωτά

. Σχετικά εύκολα στην παρασκευή τους και στο ψήσιμο. Προσωπικά, τα βρήκα ευκολότερα απο τα μάκαρονς. Με έντονη τη γεύση αμυγδάλου που θυμίζουν τα δικά μας αμυγδαλωτά.
Ψάχνοντας για μια ωραία συνταγή, ειδα πολλές ιδέες και για τον στολισμό τους. Ετσι μου ήρθε η έμπνευση  να τα φτιάξω σαν ρόδια για πρωτοχρονιάτικο γλυκό.

Με κρέμα λευκής σοκολάτας για γέμιση και χρωματισμένη ζάχαρη εξωτερικά.

Ας ξεκινήσουμε απο την συνταγή

ΥΛΙΚΑ
3 μεγάλα αυγά
300γρ. ψιλή ζάχαρη (Custer Sugar)
500γρ. Πούδρα αμυγδάλου

Χωρίστε τους κρόκους απο τα ασπράδια των αυγών.Βάλτε στο μίξερ τούς κρόκους και χτυπήστε με το σύρμα. Προσθέστε και τη ζάχαρη και χτυπήστε να ομογενοποιηθούν καλά. Προσθέστε την πούδρα αμυγδάλου στο μίγμα  και χτυπήστε σε χαμηλή ταχύτητα για λίγο. να ενοποιηθεί.
Σε ένα άλλο μπώλ χτυπήστε τα ασπράδια να γίνουν σφιχτή μαρέγκα και προσθέστε τη σε τρείς δόσεις στο μίγμα με μία σπάτουλα. ανακατεύοντας απαλά.
Τυλίξτε το  σε διαφανή μεμβράνη και βάλτε το στο ψυγείο για μερικές ώρες να σφίξει. Μπορείτε να το αφήσετε και όλη τη νύχτα και να τα φτιάξετε την άλλη μέρα.

Πλάστε τη σε στρογγυλά μπαλάκια. σε μέγεθος όσο είναι  το μπαλάκι του τέννις . Βάλτε τα σε λαμαρίνα  στρωμένη με λαδόκολα, με λίγη απόσταση μεταξύ τους και ψήστε σε προθερμασμένο φούρνο στους 140 για 20 λεπτά περίπου ή μέχρι να χρυσίσουν λίγο στο κάτω μέρος  Μπορείτε επίσης να τα ψήσετε και στις χάρτινες θήκες για μάφινς. Ετσι θα απλώσουν όσο χρειάζεται  για να έχουν όλα ίδιο μέγεθος και σχήμα .
Οταν τα βγάλετε απο το φούρνο αφήστε τα να κρυώσουν εντελώς πριν τα μετακινήσετε , διαφορετικά θα σπάσουν.

Για την κρέμα λευκής σοκολάτας

200γρ βουτυρο μαλακωμένο
120γρ λευκή κουβερτούρα τεμαχισμένη
100 γρ αχνη
2 κ.σ. γάλα

Χτυπήστε  το βούτυρο στο μίξερ . Προσθέστε  και τη ζάχαρη και χτυπήστε μέχρι να γίνει αφράτη κρέμα.
Βάλτε  τη σοκολάτα  σε μπαιν μαρί μαζι με 2κσ γάλα σε χαμηλή φωτιά .  Ανακατεύετε  να λειώσει καλά, την αποσύρετε   απο τη φωτιά και προσθέτετε  λίγο άρωμα βανίλιας .
Προσθέστε τη σοκολάτα στο μίγμα σιγά σιγά και ανακατεύετε συγχρόνως με σπάτουλα να ομογενοποιηθεί
Αφήστε τη να κρυώσει και να σφίξει.

Για τη συναρμολόγηση.

Βαζετε λίγη κρέμα στα μπισκότα και τα ενώνετε  μεταξύ τους δύο- δύο

Μ ένα πινέλο τα περνάτε εξωτερικά με λίγο λικέρ και τα βουτάτε στη χρωματιστή ζάχαρη.
Χρωματιστή ζάχαρη μπορείτε να αγοράσετε έτοιμη ή να την φτιάξετε μόνοι σας, προσθέτοντας χρώμα σε σκόνη σε κρυσταλική ζάχαρη .

\Μπορείτε βέβαια να τα απολαύσετε και σκέτα με άχνη ζάχαρη.

Το φυλαράκι του το έφτιαξα με ζαχαρόπαστα

ΠΗΓΗ:http://www.sugarflowerscreations.com

ΕΙΚΟΝΕΣ ΠΟΥ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΑΝ ΤΟ ΚΟΣΜΟ

Published Νοέμβριος 22, 2013 by sofiaathanasiadou
1.

Αδελφές ποζάρουν, στην ίδια φωτογραφία… μερικά χρόνια μετά,χωριστά…
2.

Παιδί από τη Ρουμανία, δίνει στα χέρια ενός αστυνομικού, ένα μπαλόνι σε σχήμα καρδιάς, κατα τη διάρκεια διαμαρτυριών ενάντια στα μέτρα λιτότητας στο Βουκουρέστι.

3.

Συνταξιούχος της αστυνομίας  Φιλαδέλφειας,ο καπετάνιος Ray Lewis συλλαμβάνεται για τη συμμετοχή του στις διαμαρτυρίες Occupy Wall Street για το 2011.

4.

Μοναχός προσεύχεται, για έναν ηλικιωμένο άνδρα ο οποίος πέθανε ξαφνικά, ενω περίμεναν τρένο για την Ταιγουάν της Κίνας.
5.

Ο χαιρετισμός της  μαύρης δύναμης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968: Οι αθλητές Tommie Smith και John Carlos σηκώνουν τις γροθιές τους, σε μια χειρονομία αλληλεγγύης στους Ολυμπιακούς Αγώνες 1968. 

6.

Εβραίοι φυλακισμένοι τη στιγμή της απελευθέρωσή τους από ένα στρατόπεδο εγκλεισμού το «τρένο θανάτου» κοντά στο Έλβα το 1945. 

7.

Ο John F. Kennedy Jr. χαιρετά το φέρετρο του πατέρα του μαζί με τη φρουρά της τιμής.

8.

Άνδρας από τη Β.Κορέα, χαιρετά κλαίγοντας, συγγενείς του το 2010 που είχε να δεί από τον πόλεμο του 1950-53…

9.

Σκύλος ξαναβρίσκει το αφεντικό του μετά το τσουνάμι του 2011 στην Ιαπωνία.

10.

»Μπαμπά περίμενε» είπε το 1940 στο μπαμπά του, το παιδάκι…

11.

Ναυτικός εφημέριος δίνει την τελευταία μετάληψη σε ένα στρατιώτη που τραυματίστηκε κατά τη διάρκεια εξέγερσης στη Βενεζουέλα. 

 

12.

Ο Scott Jones φιλά την φίλη του Alex Thomas μετά από χτύπημα αστυνομικού που την έριξε στο έδαφος στο Βανκούβερ.

13.

Μητέρα αγκαλιάζει το γιο της ανάμεσα στα συντρίμια που άφησε τυφώνας, στην Αλαμπάμα τον απρίλιο του 2011

14.

Επιζών του Pearl Harbor ο Houston James από το Ντάλας, χαιρετά τον Sgt Graunke που κατά τη διάρκεια πολέμου στο Ιράκ το 2004, έχασε πόδι,χέρι και τα μάτια του …
 
15.

Η Phyllis Siegel και η  Connie Kopelov, αγκαλιάστηκαν μετά τον γάμο τους το 2011 στη Νέα Υόρκη…ήταν οι πρώτες που το τόλμησαν εκεί…
16.

Τεσσάρων μηνών κοριτσάκι σώθηκε εκ θαύματος απ’τα συντρίμια του τσουνάμι στην Ιαπωνία το 2011!
17.

Γάλλος πολιτικός βγάζει κραυγές απόγνωσης καθώς οι Ναζί καταλαμβάνουν το Παρίσι κατά τη διάρκεια του β ‘ Παγκοσμίου Πολέμου.
18.

Η στιγμής της εκτέλεσης ενός δραπέτη, που πάνω από 200 φορές, επιχειρούσε κρυφά να βλέπει την Γερμανίδα κοπέλα του…
19.

Ο Robert Peraza γονατίζει στο όνομα του γιού του κατα τη διάρκεια της δεκάτης επετείου της καταστροφής των Διδύμων Πύργων στις 9 Σεπτεμβρίου!

20.

Η Jacqueline Kennedy εξακολουθώντας να φορά το αιματοβαμμένο φορεμά της, όσο ο  Lyndon Johnson παίρνει τον όρκο του γραφείου, στο Air Force One.

Η Lady Bird Johnson, που ήταν παρούσα είπε: Ήταν το πιο οδυνηρό θέαμα, μια γυναίκα τόσο κομψή, να βρίσκεται εκεί, καλυμμένη με το άιμα του άνδρα της.

 

21.

Πεντάχρονη κρατά το χέρι γιαγιάς 105 ετών, οι οποίες σώθηκαν από τον τυφώνα Κατρίνα στη Νέα Ορλεάνη

 

22.

Ένα κορίτσι σε απομόνωση για εξέταση τυχόν ακτινοβολίας, κοιτά το σκύλοτης μέσα από ένα παράθυρο στο Nihonmatsu της Ιαπωνίας στις 14 Μαρτίου.

 

23.

Οι δημοσιογράφοι Euna Lee και Laura Ling, που είχαν συλληφθεί στη Βόρεια Κορέα και καταδικάστηκαν σε 12 χρόνια φυλάκισης, επανασυνδέονται με τις οικογένειές τους στην Καλιφόρνια μετά από μια επιτυχημένη διπλωματική παρέμβαση από τις ΗΠΑ
24.

«La Jeune Fille a la Fleur,» μια φωτογραφία από τον Marc Riboud, που απεικονίζει το νεαρό ειρηνιστή Jane Rose Kasmir που φυτεύει ένα λουλούδι στις ξιφολόγχες των φρουρών στο Πεντάγωνο κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ, στις 21 Οκτωβρίου 1967. Η φωτογραφία θα γίνει το σύμβολο του κινήματος δύναμης του λουλουδιού.

 

25.

Ο άγνωστος κύριος που κάθεται μπροστά στο τανκ, σε μια προσπάθεια διαμαρτυρίας το 1989
26.

Η αντίδραση του Harold Whittles που ακούει για πρώτη φορά από το αριστερό του αυτί, ύστερα από την τοποθέτηση ακουστικού από το γιατρό του.
27.

Φιλώντας τη νεκροφόρα, που μεταφέρει το πτώμα του 20 χρονου ξαδέλφου της…
28.

U.S. Army troops wade ashore during the D-Day Normandy landings on June 6, 1944.

Στρατιώτες του στρατού των ΗΠΑ στην ξηρά στις 6 Ιουνίου 1944.
29.

Φυλακισμένος του Β’Παγκοσμίου πολέμου, αφήνεται ελεύθερος και βλέπει ξανά την κόρη του από τότε που ήταν ενός έτους…

30.

Ο οκτάχρονος, Christian Golczynski δέχεται τη σημαία στο μνημόσυνο του πατέρα του, που έπεσε στον πόλεμο του Ιράκ,όπου πήγε εθελοντικά, λίγες μέρες πριν γυρίσει στο σπίτι του.

31.

Ο Pele και ο Βρετανός Bobby Moore ανταλλάσουν φανέλες το 1970 σαν σύμβολο κατα του ρατσισμού, στο World Cup που είχε αμαυρωθεί…
32.

Στρατιώτης του Σουδάν στέκεται, ως ένδειξη προσοχής στην επέτειο της απελευθέρωσής τους από το Νότιο Σουδάν.

33.

Φωτογραφία του αστροναύτη William Anders από το Apollo 8 του 1968.

ΠΗΓΗ:http://www.lifespeed.gr

ΠΑΙΔΙΚΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΓΙΑ ΓΟΝΕΙΣ

Published Νοέμβριος 22, 2013 by sofiaathanasiadou

  • Μην κάνεις για μένα όσα μπορώ να κάνω για τον εαυτό μου. Θα νιώθω σαν μωρό και μπορεί να αρχίσω να σε βλέπω σαν υπηρέτη μου.
  • Μην ξεχνάς ότι μου αρέσει να πειραματίζομαι. Μ’ αυτό τον τρόπο μαθαίνω, γι αυτό, σε παρακαλώ, δείξε υπομονή.
  • Μη με προστατεύεις από τις συνέπειες των πράξεών μου. Πρέπει να μάθω από τα βιώματά μου.
  • Μην αλλάζεις γνώμη. Μου προκαλείς σύγχυση.

  • Μη με απορρίπτεις όταν σου κάνω φυσιολογικές ερωτήσεις. Αν δεν απαντήσεις, θα σταματήσω να σε ρωτάω και θα αρχίσω να ψάχνω για τις απαντήσεις αλλού.
  • Μη με διορθώνεις μπροστά σε άλλους. Θα δώσω μεγαλύτερη προσοχή αν μου μιλήσεις ήρεμα και όταν είμαστε μόνοι.
  • Μην αφήνεις την κακή συμπεριφορά μου να σου τραβήξει την προσοχή. Με ενθαρρύνεις να συνεχίσω.
  • Μη με πατρονάρεις. Θα εκπλαγείς από το πόσο καλά γνωρίζω τι είναι σωστό και τι λάθος.
  • Μη με κάνεις να νιώθω ότι τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Πρέπει να μάθω να κάνω λάθη χωρίς να νιώθω ότι είμαι κακό άτομο.

  • Μη χρησιμοποιήσεις βία εναντίον μου, γιατί με μαθαίνει πως θα πρέπει να σεβόμαστε μόνο τη βία.
  • Μη διαμαρτύρεσαι συνέχεια. Αν το κάνεις θα αναγκαστώ να κάνω τον κουφό.
  • Μη μου λες πως είσαι τέλειος και πως δεν κάνεις λάθη. Είναι δύσκολο να ζεις με έναν τέτοιο άνθρωπο.
  • Μην ξεχνάς πως δεν μπορώ να μεγαλώσω χωρίς μεγάλη κατανόηση και στήριξη.
  • Να μου φέρεσαι σαν φίλο και θα γίνω φίλος σου. Θυμήσου ότι μαθαίνω περισσότερα από τα παραδείγματα που μου δίνεις παρά από την κριτική σου.
  • Πάνω απ’ όλα, σε αγαπώ πολύ. Αγάπησέ με κι εσύ.

ΠΗΓΗ:http://antikleidi.com