Αρχείο

All posts for the day 9 Νοεμβρίου 2013

ΟΙ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ

Published Νοέμβριος 9, 2013 by sofiaathanasiadou

Μια φωτογραφία είναι αρκετή για να περιγράψει αυτό που δεν μπορεί να πει κανείς, όσες λέξεις και αν γνωρίζει. Πώς να παρουσιάσεις, άραγε, με λόγια, μερικές από τις πιο έντονες στιγμές της σύγχρονης ανθρώπινης ύπαρξης;Το dinfo επιμελήθηκε και παρουσιάζει μια συλλογή από τις 30 πιο δυνατές φωτογραφίες όλων των εποχών, που περιγράφουν στο έπακρο τα δεινά, τους θριάμβους, την επιμονή, τις αποτυχίες, τη συμπόνια και το μίσος των ανθρώπων ανά τον κόσμο.

1. Πεινασμένο αγόρι και ιεραπόστολος

2 . Μέσα σε ένα θάλαμο αερίων του Άουσβιτς

3. Χειρουργός καρδιάς μετά από (επιτυχημένη) μεταμόσχευση καρδιάς που διήρκεσε 23 ώρες. Η βοηθός του εξαντλημένη κοιμάται στη γωνία.

4. Πατέρας και γιος ( 1949 vs 2009 )

5. Diego Frazão Torquato, 12 χρονών Βραζιλιάνος παίζει βιολί στην κηδεία του δασκάλου του . Ο δάσκαλος του τον είχε βοήθησε να ξεφύγει από τη φτώχεια και τη βία μέσω της μουσικής.

6. Ένας Ρώσος στρατιώτης παίζει ένα εγκαταλελειμμένο πιάνο στην Τσετσενία το 1994

7. Ο νεαρός άνδρας μόλις ανακάλυψε ότι ο αδελφός του σκοτώθηκε

8. Χριστιανοί προστατεύουν μουσουλμάνους κατά τη διάρκεια προσευχής, το 2011 στο Κάιρο της Αιγύπτου

9. Ένας πυροσβέστης δίνει νερό σε ένα κοάλα κατά τις καταστροφικές πυρκαγιές στη Βικτώρια της Αυστραλίας, το 2009

10. Η Terri Gurrola συναντά την κόρη της μετά από απουσία της επί 7 μήνες στο Ιράκ

11. Ινδοί άστεγοι άνδρες περιμένουν να πάρουν τρόφιμα που τους διανέμονται δωρεάν έξω από ένα τζαμί στο Νέο Δελχί , Ινδία

12 . Η κηδεία του Zanjeer του σκύλου που έσωσε χιλιάδες ζωές κατά τη διάρκεια των εκρήξεων στη Βομβάη τον Μάρτιο του 1993. Ο Zanjeer κατάφερε να εντοπίσει πάνω από 3.329 κιλά εκρηκτικής ύλης RDX , 600 πυροκροτητές , 249 χειροβομβίδες και 6406 πυρομαχικά. Κηδεύτηκε με τιμές το 2000.

13. Ο άνθρωπος που έπεσε από το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου στις 11/9 . «The Falling Man»

14. Γιος προσπαθεί να σηκώσει τον αλκοολικό πατέρα του

15. Αγκαλιασμένο ζευγάρι στα συντρίμμια ενός εργοστασίου που κατέρρευσε

16. Ηλιοβασίλεμα στον Άρη

17. Πεντάχρονο αγόρι τσιγγάνων, την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 2006, στη τσιγγάνικη κοινότητα του Αγίου Ιακώβου, στη Νότια Γαλλία. Είναι αρκετά κοινό στο St Jacques, τα μικρά αγόρια να καπνίζουν

18. Ο 29χρονος Hhaing Το Yu ρατά με απόγνωση το πρόσωπο του κοντά στην πρωτεύουσα της Μιανμάρ. Πίσω του ότι απέμεινε από το σπίτι του μετά το πέρασμα του κυκλώνα Ναργκίς, τον Μάιο του 2008. Ο κυκλώνας άφησε εκατομμύρια ανθρώπους άστεγους και έγινε αιτία να χαθούν πάνω από 100.000 ζωές

19. Ένα σκυλί με το όνομα » Leao » κάθεται για δεύτερη συνεχόμενη ημέρα στον τάφο του ιδιοκτήτη του, ο οποίος πέθανε στις καταστροφικές κατολισθήσεις κοντά στο Ρίο ντε Τζανέιρο το 2011.

20 . » Περίμενε και εμένα Μπαμπά » από τον Claude P. Dettloff, New Westminster, Καναδάς, 1 Οκτωβρίου 1940

21. Ένα Ρώσος βετεράνος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου βρήκε επιτέλους το τανκ μέσα στο οποίο έζησε τις περισσότερες μέρες του πολέμου να στέκεται σε μια μικρή ρωσική πόλη ως μνημείο

22. Η δύναμη των λουλουδιών

23. Μια γυναίκα κάθεται ανάμεσα στα συντρίμμια που προκάλεσαν ο σεισμός και το τσουνάμι στο Natori, της Βόρειας Ιαπωνίας, τον Μάρτιο του 2011

24. Οι τάφοι ενός ερωτευμένου ζευγαριού: Μιας καθολικής γυναίκας και του Προτεστάντη συζύγου της, Ολλανδία , 1888

25 . Ο Greg Cook βρίσκει την σκυλίτσα του Coco του μέσα στα ερείπια του σπιτιού του στην Αλαμπάμα και την πνίγει στις αγκαλιές. Το σπίτι του καταστράφηκε από ανεμοστρόβιλο το Μάρτιο του 2012

26 . Επίδειξη της χρήσης προφυλακτικού σε λαϊκή αγορά στην Τζαγιαπούρα, πρωτεύουσα της Παπούα, το 2009

27. Ρώσοι στρατιώτες προετοιμάζονται για την μάχη του Κουρσκ , Ιούλιος του 1943

28. Κατά τη διάρκεια μαζικών πλημμυρών στη πόλη Cuttack, της Ινδίας, το 2011, ένας ηρωικός χωρικός έσωσε πολλές αδέσποτες γάτες από το θάνατο χρησιμοποιώντας ένα καλάθι στο κεφάλι του

29. Ένας Αφγανός προσφέρει τσάι σε στρατιώτες

30. Γονείς, πιθανόν σήμερα άνω των 70 ετών, εξακολουθούν να ψάχνουν μέχρι σήμερα τα αγνοούμενα παιδιά τους.

 Πηγή: prisma951.gr

Advertisements

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΟΧΤΩ ΕΛΛΗΝΩΝ

Published Νοέμβριος 9, 2013 by sofiaathanasiadou

3F6151AFD336A0B48F98B1E74306CB05 Ο εφιάλτης της ανεργίας, η χαρά της πρώτης εργασίας, οι δυσκολίες της επιβίωσης και το όνειρο της επιτυχίας μέσα από τις μαρτυρίες οκτώ Ελλήνων

Τα πρώτα Χριστούγεννα αλλιώς. Παλιά η αντιπαράθεση ήταν ψυχολογικής και αισθητικής φύσεως. Ο ένας τα περίμενε πώς και τι, ο άλλος έβλεπε μόνο πλαστικά χαμόγελα γύρω του. Τον τρίτο τον έπιανε η μελαγχολία των γιορτών. Ως χθες αυτός ήταν ο τρόπος μας να περνάμε τα Χριστούγεννα. Σαν όλα να γίνονταν κάθε χρόνο σε επανάληψη. Εφέτος η ζωή, ελέω κρίσης και μνημονίου ΙΙΙ, βάζει στο (σίγουρα πιο λιτό αλλά μάλλον πιο συντροφικό) γιορτινό τραπέζι πιο πρακτικά προβλήματα· και το σημαντικότερο: αλλαγές που εκόντες άκοντες πολλοί αντιμετωπίζουν για πρώτη φορά στη ζωή τους. Το σίγουρο είναι πως αυτή η παραμονή θα είναι για όλους μια καινούργια μέρα!

Χωρίς πετρέλαιο

Κριτήριο για το ρεβεγιόν, λέει μεταξύ σοβαρού και αστείου ένας φίλος, θα είναι εφέτος και το πετρέλαιο. «Θέρμανση έχετε; Θα έρθω»! Ο Γιώργος Τσομπανάκης είναι ένας από τους δεκάδες χιλιάδες ενοίκους πολυκατοικιών στην Αθήνα και στις άλλες πόλεις της χώρας που για να μη βρεθούν… χωρίς αναγκάστηκαν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα με τη συνδρομή της ΔΕΗ και των παραδοσιακών καυσόξυλων. «Η πολυκατοικία προμηθευόταν πετρέλαιο κάθε Οκτώβριο. Εφέτος στη συνέλευση που κάναμε για πρώτη φορά αποφασίσαμε ομόφωνα να μην αγοράσουμε». Ευτυχώς στην τριώροφη πολυκατοικία στη Μεταμόρφωση, όπου μένει ο Γιώργος με τους γονείς και την αδελφή του, τα διαμερίσματα διαθέτουν τζάκι. Οπότε «θα βολευτούμε με το τζάκι και στην ανάγκη με τα κλιματιστικά, αν και οι περισσότεροι δυσκολεύονται ακόμη και στην πληρωμή του ρεύματος»λέει ο Γιώργος, ο οποίος ως τώρα συνέβαλλε στον οικογενειακό προϋπολογισμό με τον μισθό του. Μετά την επικείμενη αναχώρησή του για τη στρατιωτική του θητεία το μόνο εισόδημα της οικογένειας θα είναι ο μισθός του πατέρα του. «Πρώτη φορά δεν στολίσαμε δέντρο. Δεν υπάρχει διάθεση για στολίδια και γιορτές όταν λείπουν τα απαραίτητα». Και επίκεινται οι αυξήσεις στους λογαριασμούς του ρεύματος.
Μετά το λουκέτο

Ο κ. Τάσος επί 25 χρόνια κρατούσε με σκληρή δουλειά ζωντανή την εταιρεία του. Αλλά το πέταλο (που τέτοιες ημέρες τοποθετούσαν στα μαγαζιά τους για καλοτυχία οι παραδοσιακοί επαγγελματίες) πριν από έναν μήνα αντικαταστάθηκε από ένα λουκέτο.«Αναγκάστηκα να παγώσω τη λειτουργία της επιχείρησης λόγω χρεών. Τα έξοδα είχαν ξεπεράσει τα έσοδα, η Εφορία με «κυνηγούσε», το ίδιο και οι προμηθευτές. Πελάτες καθυστερούσαν τις πληρωμές τους ή δεν πλήρωναν ποτέ. Φαύλος κύκλος». Το χειρότερο, λέει ο κ. Τάσος, είναι ότι «κλείνοντας την επιχείρηση άφησα άνεργους 8 υπαλλήλους και να φανταστεί κανείς ότι πριν από την κρίση είχα 15. Ολοι έχουν οικογένειες και τώρα βρίσκονται στο ταμείο ανεργίας». Οσο για τον ίδιο; «Στα 53 μου ψάχνω δουλειά. Ως εργάτης πλέον, όχι ως αφεντικό» λέει ο ως χθες επιχειρηματίας που πούλησε την περασμένη εβδομάδα και το αυτοκίνητό του. «Με τα τέλη κυκλοφορίας και τη βενζίνη στα ύψη δεν μπορώ να το συντηρήσω. Πήρα μηχανάκι».
Στην πρώτη δουλειά

Με τους ανέργους να έχουν εκτοξευθεί κοντά στο 1.000.000, κάθε εβδομάδα να χάνονται χιλιάδες θέσεις εργασίας και τα πρώτα θύματα να είναι οι νέοι, η 22χρονη Κατερίνα Θωμάτου νιώθει τυχερή δικαιολογημένα. Αυτές τις γιορτές για πρώτη φορά δεν θα πάει στο πατρικό της στο χωριό. Θα μείνει στην Αθήνα, νέα εργαζόμενη και μάλιστα σε δουλειά στο αντικείμενό της, την οποία βρήκε αμέσως μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της.

«Είχα στείλει αμέτρητα βιογραφικά σε νηπιαγωγεία, αλλά προφανώς η τύχη ήταν με το μέρος μου. Σε ένα από αυτά με δέχθηκαν αμέσως» λέει η νεαρή απόφοιτος του Τμήματος Εκπαίδευσης και Αγωγής Προσχολικής Ηλικίας του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, που από τον Οκτώβριο εργάζεται σε ιδιωτικό νηπιαγωγείο στην Καλλιθέα.
Μπορεί να της λείπουν οι δικοί της, με τους οποίους περνούσε τέτοιες ημέρες κάθε χρόνο στα Σιμωτάτα της Κεφαλλονιάς, όπου ζει η οικογένειά της, αλλά ουδέν κακόν αμιγές καλού. «Πάνε οι χρονιές που ως φοιτητές ήμασταν κοντά στους δικούς μας και τις δύο εβδομάδες των διακοπών. Αλλά δεν μπορώ να παραπονεθώ γι’ αυτό. Εργάζομαι σε μια εποχή που η ανεργία είναι στο ζενίθ».

Συγκατοικώντας
Η συγκατοίκηση στις σπουδές είναι παλιά παράδοση. Αλλά αν ως τώρα την επέλεγαν όλοι γιατί αυτό σημαίνει φοιτητική ζωή, το βασικό κίνητρο είναι πια η οικονομία, με αποτέλεσμα να προτιμούν τη λύση της συγκατοίκησης και πολλοί νέοι ή και μεγαλύτεροι εργαζόμενοι. Με αυτές τις σκέψεις ο Αρης Κωνσταντινόπουλος και ο Κώστας Δελτούζος εγκαταστάθηκαν πρόσφατα σε ένα τριάρι στην Πάτρα. Πατρινός ο Αρης, φοιτητής στο Τμήμα Τηλεπικοινωνιακών Συστημάτων και Δικτύων στην κοντινή Ναύπακτο, θα μπορούσε να συνεχίσει να μένει με τους γονείς του αλλά, όπως λέει, «ήθελα να ανεξαρτητοποιηθώ, να ζήσω τη φοιτητική ζωή»· μόνο που για να γίνει αυτό έπρεπε με κάποιον να μοιραστεί τα έξοδα.

Ο Κώστας, από την άλλη, διδακτορικός φοιτητής στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών στην Πάτρα, έψαχνε καιρό για συγκάτοικο, «όχι μόνο για τα έξοδα αλλά και για την παρέα». Ετσι, όπως λέει, «ήθελα να μείνω με κάποιον που να τον ξέρω». Με τον Αρη γνωρίστηκαν πριν από περίπου έναν χρόνο στην Κίνηση Φοιτητών για την Ενωση της Ευρώπης (AEGEE), τη μη κυβερνητική οργάνωση που απευθύνεται σε νέους με σκοπό την προώθηση της ιδέας της ενωμένης Ευρώπης, άρχισαν να κάνουν παρέα και τελικά αυτά τα Χριστούγεννα θα τους βρουν συγκατοίκους – πρώτη φορά και για τους δύο. Σχεδιάζουν, λένε, να το γιορτάσουν την Πρωτοχρονιά με ένα μεγάλο πάρτι στο σπίτι τους. «Ισως η κρίση να είναι μια ευκαιρία για να γίνει κάτι καλό, να έρθουμε όλοι πιο κοντά» βάζει το επιμύθιο ο Κώστας.
Στα ξένα

«Είναι απλά μια κατάσταση που πρέπει να συνηθίσεις» λέει ο Κώστας Περήφανος, άρτι αφιχθείς στη βρετανική πρωτεύουσα, όπου ως μετανάστης της τεχνολογικής εποχής οργανώνει την καινούργια του ζωή. «Εργαζόμουν στον τομέα της πληροφορικής, σε εταιρεία που δεν πήγαινε καλά. Κάποια στιγμή άρχισαν οι καθυστερήσεις στις πληρωμές. Φαινόταν πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση, δεν υπήρχε καμία προοπτική και άρχισα να ψάχνω για δουλειά στο εξωτερικό».

Στο Λονδίνο ο Κώστας βρήκε δουλειά σε μεγάλη εταιρεία που σχετίζεται με τον χώρο των ΜΜΕ ως αναλυτής δεδομένων. «Δύσκολα θα μπορούσα να βρω κάτι αντίστοιχο στην Ελλάδα και λόγω της συγκυρίας αλλά και γιατί σε αυτά τα θέματα είμαστε ακόμη αρκετά πίσω».

Δεν τον πειράζει που θα περάσει στα ξένα τα Χριστούγεννα. «Στο κάτω κάτω έχουμε συχνή επικοινωνία μέσω Διαδικτύου. Επισκέφθηκα την Ελλάδα τον Νοέμβριο. Επιπλέον το έχω πάρει απόφαση πως η ζωή μου για τα επόμενα τρία χρόνια τουλάχιστον θα είναι εδώ».Οσο για τον εργασιακό του βίο; «Εδώ δεν έχει χρειαστεί να δουλέψω ποτέ πάνω από το προκαθορισμένο οκτάωρο. Παρ’ όλα αυτά, είμαι πολύ παραγωγικός. Στην Ελλάδα μέναμε στη δουλειά για δέκα-δώδεκα ώρες και παρ’ όλα αυτά δεν ήμασταν το ίδιο αποτελεσματικοί»…
 
Πίσω στο πατρικό

Η Φωτεινή Αγγελοπούλου τα μάζεψε και γύρισε στην οικογένειά της στα Χανιά. Εγκατεστημένη από την εποχή των σπουδών της στην Αθήνα, είχε μάθει να οργανώνει το ρεβεγιόν με τους φίλους της, τη μια χρονιά στο σπίτι του ενός, την άλλη στου άλλου, και να μαγειρεύουν όλοι από κάτι. «Αφότου τέλειωσα το πανεπιστήμιο έψαχνα για δουλειά επί επτά μήνες και στο τέλος αποφάσισα να επιστρέψω στον τόπο μου και να εργαστώ στην οικογενειακή επιχείρηση. Εχω γλιτώσει τα έξοδα του ενοικίου και του σουπερμάρκετ, αλλά το σημαντικότερο είναι ότι η ζωή εδώ είναι πολύ φθηνότερη απ’ ό,τι στην Αθήνα. Και υπάρχει δουλειά»!

Η επιστροφή στο πατρικό έχει πάντως και τις δυσκολίες της: «Είχα συνηθίσει να μένω μόνη μου και τώρα πρέπει να ξανασυνηθίσω στους κανόνες του σπιτιού και την επιστροφή στο… παιδικό μου δωμάτιο». Στις προετοιμασίες τουλάχιστον για το τραπέζι της παραμονής τον πρώτο λόγο (μαζί με τις σχετικές σκοτούρες και το μαγείρεμα) έχει και πάλι η μητέρα της.
Συσσίτιο στον ξενώνα

«Είναι η ιστορία της ζωής μου αυτή. Ισα ίσα αυτή την περίοδο που ζω στον ξενώνα έχω εξασφαλίσει τουλάχιστον ένα μίνιμουμ επίπεδο επιβίωσης. Μετά θα αρχίσουν ξανά τα δύσκολα». Η 33χρονη Αναστασία που μιλάει φιλοξενείται στον ξενώνα του δήμου τους τελευταίους τέσσερις μήνες. «Εχω μεγαλώσει σε ιδρύματα, έχω κοιμηθεί στον δρόμο, έχω μείνει και με τους γονείς μου, αλλά εκείνοι δυσκολεύονται να φροντίσουν και τον εαυτό τους». Θέλει να νοικιάσει ένα διαμέρισμα, αλλά ακόμη και τα περιστασιακά μεροκάματα που έκανε παλιότερα καθαρίζοντας σπίτια είναι σήμερα δυσεύρετα. Ο Πάνος, από την άλλη, είναι καινούργιος. Στα 61 του χρόνια δεν είχε άλλη επιλογή από το να καταφύγει στα συσσίτια της οργάνωσης Κλίμακα και των ενοριών. «Ως πριν από δύο χρόνια αναλάμβανα έργα πληροφορικής για λογαριασμό άλλης εταιρείας που σχετιζόταν κυρίως με το Δημόσιο. Η εταιρεία έκλεισε λόγω οφειλών του Δημοσίου και βρέθηκε να μου χρωστάει πολλά χρήματα που δεν θα πάρω ποτέ. Την ίδια στιγμή εγώ βρέθηκα να χρωστάω μεγάλα ποσά για υποχρεώσεις όπως ο ΦΠΑ»… Προσώρας κοιμάται σε μια αποθήκη που του έχει παραχωρήσει ένας φίλος του. «Τα δυο παιδιά μου που σπουδάζουν και παράλληλα εργάζονται στην Αγγλία δεν ξέρουν πως δεν μένω πια σπίτι μου. Ξέρουν απλά πως «τα πράγματα δεν πάνε τόσο καλά»»… Ωστόσο ελπίζει. Αν καταφέρει να δανειστεί κάποια χρήματα, όπως λέει, «θα αποπληρώσω τα χρωστούμενά μου προς τον ΟΑΕΕ και θα μπορώ να βγω στη σύνταξη. Αν τα καταφέρω ως το καλοκαίρι, δεν θα χρειαστεί να μάθει κανείς, ούτε τα παιδιά μου, πως βρέθηκα εδώ. Πιο πολύ με πειράζει που δεν υπάρχει προοπτική για ανθρώπους μικρότερους σε ηλικία από μένα και με προσόντα»…

Ενα γράμμα αλλιώτικο από τα άλλα
«Είμαι καλό παιδί και θα βρω μια μαμά»

«Δεν έχω ξανακάνει Χριστούγεννα σε αυτό το σπίτι. Είναι πιο μεγάλο απ’ το δικό μου, έχει ωραία χρώματα και πολλές μαμάδες. Η δική μου η μαμά είναι άρρωστη, δεν μπορεί να έλθει να μείνει μαζί μου. Μία φορά που την είδα, εδώ, ζαλιζόταν και δεν παίξαμε. Οταν ήμασταν στο δικό μας σπίτι την έβλεπα να κάνει ενέσεις, κοιμόταν πολύ, δεν με άκουγε όταν της μιλούσα.

Αυτό το σπίτι έχει κι άλλα παιδιά, είναι μόνα τους κι  αυτά. Καμιά φορά έρχονται κάποιοι, μεγάλοι, και τα βλέπουν, τους φέρνουν παιχνίδια. Θέλω κι εγώ παιχνίδια, δικά μου, να τα παίρνω στο κρεβάτι μου. Ο Μάρκος με αφήνει να παίξω με το αυτοκίνητό του, αλλά δεν το θέλω, το κλωτσάω όταν το βρω μπροστά μου.

Μια κυρία που μένει εδώ, μου είπε ότι σε λίγο θα έχω καινούργιο σπίτι, πολλά παιχνίδια και μια καλή μαμά. Πότε; τη ρώτησα. Δεν θέλω να μείνω άλλο εδώ… Βαριέμαι. Μέχρι να φύγω, θα φωνάζω εκείνη μαμά μου. Είναι καλή, την αγαπάω, με παίρνει αγκαλιά, μια μέρα πήγα σπίτι της κι έφαγα λουκουμάδες. Κι εδώ τρώω πολλά γλυκά, γιατί είναι Χριστούγεννα.

Η δασκάλα μου στο σχολείο με ρώτησε τι δώρο θέλω από τον Αϊ-Βασίλη, κι εγώ είπα τρενάκι, που να σφυρίζει. Θέλω κι ένα σωσίβιο, για να πάω στη θάλασσα. Δεν έχω πάει ποτέ.

Η κυρία που τη λέω μαμά μου μας πήγε στο θέατρο, μου άρεσε που είχε δυνατή μουσική. Είχε κι έναν κακό άνθρωπο, που στο τέλος πέθανε, και όλοι χειροκροτήσαμε. Κανείς δεν τους αγαπάει τους κακούς. Εγώ είμαι καλό παιδί και θα βρω μια μαμά που θα με αγαπάει.
Μάνος»
Για την αντιγραφή: Ελευθερία Κόλλια
Σημείωση: Το κείμενο, γραμμένο από το χέρι ενός φανταστικού ανήλικου που περνά τα πρώτα του Χριστούγεννα σε ίδρυμα, έχει βασισθεί σε ρεπορτάζ στο Κέντρο Βρεφών «Η Μητέρα» – με την καθοριστική συμβολή του κ. Δημήτρη Βεζυράκη, διοικητή και προέδρου του Κέντρου, της κυρίας Βασιλείας Μήτσιου, διευθύνουσας βρεφονηπιοκόμου, και της κυρίας Ελευθερίας Ψαρρά, προϊσταμένης της κοινωνικής υπηρεσίας του Κέντρου. Και οι τρεις τους επέμειναν στην προσπάθεια να προαχθεί ο θεσμός της αναδοχής, ειδικά για τα παιδιά που αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας – νοητικής στέρησης, καρδιοπάθειες ή άλλα. Το Κέντρο διασφαλίζει με πλείστους όσους τρόπους την ιατρική φροντίδα των παιδιών (και όχι μόνον με οικονομική επιδότηση), ενώ παρέχει πολλαπλή στήριξη στις ενδιαφερόμενες οικογένειες.    
Επένδυση στις ιδέες
Εκαναν νέα αρχή, άφησαν την «τακτοποιημένη» ζωή
Ως πέρυσι ο Γρηγόρης Ζωντανός είχε αυτό που με λίγα λόγια θα λέγαμε μια «τακτοποιημένη» ζωή. Μόνιμος κάτοικος τότε της ιδιαίτερης πατρίδας του, της Καλαμάτας, εργαζόταν στο τμήμα μάρκετινγκ γνωστής ξενοδοχειακής επιχείρησης. Μέχρι που αποφάσισε να τα παρατήσει όλα και να κυνηγήσει το όνειρό του. «Η αίσθηση ότι δεν έχω περιθώριο εξέλιξης με είχε οδηγήσει σε ένα τέλμα και αυτό έπρεπε να τελειώσει. Δύο ήταν οι επιλογές: να φύγω στο εξωτερικό ή να μείνω και να δημιουργήσω κάτι δικό μου. Και επειδή αγαπώ την Ελλάδα, επέλεξα το δεύτερο».

Τα εφετινά Χριστούγεννα τον βρίσκουν στην Αθήνα όλη μέρα μέσα σε ένα γραφείο, φιλοξενούμενο στο σπίτι του φίλου και συνεργάτη του πια Αλέξη Χριστοδούλου, με τον οποίο προετοιμάζουν πυρετωδώς τη δική τους startup. Μια νέα τουριστική εφαρμογή, τη Locish, η οποία φιλοδοξεί να δημιουργήσει μια γέφυρα επικοινωνίας ανάμεσα σε τουρίστες και ντόπιους ώστε να μοιράζονται πληροφορίες σχετικά με το φαγητό, τη μουσική, τη διασκέδαση, την ψυχαγωγία, ξεπερνώντας τα όρια ενός συμβατικού ταξιδιωτικού οδηγού.

Και αν η τόλμη του φαντάζει σε πολλούς παρακινδυνευμένη στην εποχή που ζούμε, τότε η ανατροπή ζωής που έκανε ο συνεργάτης του ακούγεται… εξωφρενική. Κάτι λιγότερο από έναν χρόνο πριν πήρε άδεια άνευ αποδοχών από τη δουλειά του ως καθηγητή της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε σχολείο της Καλαμάτας έπειτα από εννέα χρόνια υπηρεσίας. Σήμερα, μπλεγμένος στον δαίδαλο της γραφειοκρατίας, προσπαθεί να παραιτηθεί από το Δημόσιο για να πει αντίο σε μια ζωή που έχει ήδη αφήσει πίσω του.«Δεν θα μπορούσα να παροτρύνω ανθρώπους με οικογένεια και παιδιά να παρατήσουν τις δουλειές τους για να κυνηγήσουν το όνειρό τους. Πιστεύω όμως ότι όταν επενδύει κανείς σε ιδέες και δουλειά ο κόπος του θα εξαργυρωθεί» λέει ο κ. Χριστοδούλου.
ΠΗΓΗ:    http://www.tovima.gr

Η Α’Ι’ΣΑ ΔΙΝΕΙ ΤΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΤΗΣ ΜΑΧΗ ΑΚΟΜΗ

Published Νοέμβριος 9, 2013 by sofiaathanasiadou

κου-490x272

Μια γυναίκα που πάλεψε για τα δικαιώματα της.Μια γυναίκα που έγινε ίνδαλμα…Αξίζει να μάθουμε την ιστορία της.  Αξίζει να δούμε τη μάχη δίνουν ακόμη οι γυναίκες για τα δικαιώματα τους…Σε έναν κατά τα άλλα δημοκρατικό κόσμο….

aesha2-410x490

Η ιστορία πίσω από το… εξώφυλλο του ΤΙΜΕ τον Αύγουστο του 2010

Οταν η Αΐσα ήταν οκτώ ετών, ο πατέρας της πήρε την απόφαση να παντρέψει τόσο αυτή, όσο και την αδελφή της με τους γιους μιας οικογένειας Ταλιμπάν.

Σε ηλικία 16 ετών μετακομίζει στο σπίτι των πεθερικών της. Ακολουθούν δύο βασανιστικά χρόνια συμβίωσης με τους γονείς του άνδρα της, τον οποίο παρεμπιπτόντως δεν έχει γνωρίσει μέχρι εκείνη τη στιγμή καθώς πολεμούσε στο Πακιστάν.

ασ2-490x324

Κάποια στιγμή και ενώ έχει υπομείνει απίστευτα βασανιστήρια από τους γονείς του συζύγου της παίρνει την απόφαση να δραπετεύσει από το σπίτι της που για εκείνη έχει μετατραπεί σε φυλακή.

Τον σύζυγό της έμελλε να τον συναντήσει λίγες ημέρες αργότερα. Ο άνδρας της επέστρεψε εσπευσμένα από το Πακιστάν με μόνο σκοπό να τη διασύρει. Και το έκανε με το χειρότερο τρόπο.

Η Αΐσα εντοπίστηκε και τότε ο σύζυγός της κατέφυγε στο δικαστήριο των Ταλιμπάν κατηγορώντας την, ότι με τη φυγή της, προσέβαλλε την τιμή της οικογένειάς του.

Το δικαστήριο διέταξε να επιβληθεί στη νεαρή Αφγανή μια απάνθρωπη μεσαιωνική τιμωρία. Διέταξε να της κόψουν τα αυτιά και τη μύτη για να αποκατασταθεί με αυτόν τον τρόπο η υπόληψη της οικογένειας του συζύγου της.
«Δήμιός» της ο ίδιος της ο σύζυγος, ο οποίος ανέλαβε να εκτελέσει την τιμωρία. Μετέφερε την Αΐσα σε ένα βουνό και αφού της έκοψε τα αυτιά και τη μύτη την εγκατέλειψε, πιστεύοντας πως θα πεθάνει εκεί μόνη και αβοήθητη.

EA0EF75968653B5A0347F623283A9547Μιλώντας στην εκπομπή Daybreak του τηλεοπτικού σταθμού ITV, η 22χρονη Αφγανή δήλωσε πως καθημερινά κακοποιείτο από τον άνδρα της και την οικογένειά του, «ψυχολογικά και σωματικά. Μια ημέρα όλο αυτό έγινε ανυπόφορο και έφυγα μακριά. Με βρήκαν όμως και με φυλάκισαν για πέντε μήνες. Όταν βγήκα ο δικαστής με έστειλε πάλι στον σύζυγό μου. Εκείνο το βράδυ με πήγε στο βουνό. Μου έδεσε τα χέρια και τα πόδια και μου είπε ότι η τιμωρία μου θα ήταν να μου κόψει τη μύτη και τα αυτιά».

Όπως εξήγησε, όταν άρχισαν να εκτελούν την «τιμωρία» εκείνη λιποθύμησε από τον πόνο και όταν ξύπνησε δε μπορούσε να δει από το αίμα που είχε στο πρόσωπό της. Παρόλα αυτά κατόρθωσε να φτάσει μέχρι το σπίτι του παππού της και ο πατέρας της φρόντισε να την περιθάλψει μια ιατρική μονάδα του αμερικανικού στρατού

Και κάπου εκεί,την ανακάλυψε ο ο νοτιαφρικανός φωτογράφος Jodie Βieber to 2009.Γίνεται εξώφυλλο για το περιοδικό TIMES το 2010 και στη  φωτογραφία της,απονέμεται παγκόσμιο βραβείο φωτορεπορτάζ.

ισσ-490x234

 Μετά το εξώφυλλο στο αμερικανικό περιοδικό, η Αΐσα έγινε το σύμβολο των Αφγανών γυναικών που προσπαθούν να απαλλαγούν από την κακοποίηση και την ενδοοικογενειακή βία.

Με την υποστήριξη των ιδρυμάτων αρχίζει ένας κύκλος ιατρικών επεμβάσεων για την αποκάτασταση της

νοσ-490x275

Η 19χρονη Αΐσα έχει πλέον ένα νέο πρόσωπο και μια νέα ζωή. Οι γιατροί της τοποθέτησαν ένα στρώμα σιλικόνης στο μέτωπο και το γέμισαν με υγρό έτσι ώστε να εξαπλωθεί το δέρμα της και να μπορούν στη συνέχεια να το χρησιμοποιήσουν στη νέα μύτη της. Επίσης, έκαναν μεταμόσχευση από το δέρμα της στη μύτη για να σχηματίσουν τη βάση.

sch-490x335

Η Αΐσα δηλώνει ευτυχισμένη με τη νέα της μύτη και τη νέα της ζωή και επιθυμεί να μοιραστεί την εμπειρία της με γυναίκες που υποφέρουν. «Θέλω να τους πώς να είναι δυνατές. Ποτέ να μην εγκαταλείψουν και να μη χάσουν την ελπίδα τους», δήλωσε δυναμικά.

Πήρα μέγαλή δύναμή από αυτό το κορίτσι…

Η ιστορία της Αξίζει να κοινοποιηθεί!!!

πηγες:http://www.iefimerida.gr

http://www.protothema.gr

http://maga.gr

ΦΤΙΑΧΝΩ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΣΤΟΛΙΔΙΑ ΜΕ …ΦΑΚΕΣ!

Published Νοέμβριος 9, 2013 by sofiaathanasiadou

 

 
Σε πείσμα των καιρών , των δύσκολων καταστάσεων και όλων των προβλημάτων που μας τρελαίνουν καθημερινά,  λέω να πάρουμε μια βαθιά ανάσα , να τα αφήσουμε όλα για λίγο στην άκρη και να δημιουργήσουμε Χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα απο υλικά που θα βρούμε σπίτι μας.
Τα υλικά που χρησιμοποίησα είναι:
-εφημερίδες η ότι άλλο χαρτί έχετε για πέταμα.
-όσπρια
-παλιά κουτιά απο παπούτσια η δώρα
-χρώματα ακρυλικά , σε σπρέι , αγιογραφίας , τέμπερες η ότι άλλο έχετε.
-αλουμινόχαρτο.
-την αγαπημένη ατλακόλ.
-σπάγγο η κάποια κορδέλα.
-χαρτοταινία
Βάλτε τα υλικά σας στο τραπέζι , φτιάχτε καφεδάκι, επιστρατεύστε τα πιτσιρίκια για βοήθεια , βάλτε χαλαρή μουσική και ξεκινάμε.

Οι χριστουγεννιάτικες μπάλες μπορούν φυσικά να διακοσμήσουν το δέντρο μας , μία γωνιά του τραπεζιού μας η να γίνουν ένα όμορφο δωράκι για τους φίλους μας.
Ξεκινήστε φτιάχνοντας μία μπάλα από εφημερίδες σε ότι μέγεθος εσείς θέλετε αλλά λίγο μικρότερη από το τελικό μέγεθος για να προσθέσετε και τα υλικά της διακόσμησης.
Σφραγίστε το χαρτί με χαρτοταινία ώστε το σχήμα του να είναι πιο σταθερό και πλάστε το στα χέρια σας όπως ένα μεγάλο κεφτεδάκι. Αν σε κάποια σημεία κάνει βαθουλώματα προσθέστε ακόμα λίγο χαρτί

Αφού πάρει το επιθυμητό σχήμα κάντε θηλιά με ένα κορδόνι και κολλήστε το πάνω στην μπάλα με χαρτοταινία.

Άσχετα με το υλικό που θα χρησιμοποιήσετε για την διακόσμηση καλό είναι στο στάδιο αυτό να επιλέξετε ένα χρώμα σαν βάση για να φαίνεται από τα κενά της διακόσμησης.

Αφού στεγνώσει το χρώμα της βάσης καλά περάστε την μπάλα σας με ένα πλούσιο στρώμα αδιάλυτης ατλακόλ.

 Γεμίστε ένα πιατάκι με ρύζι το οποίο μπορείτε να έχετε χρωματίσει με χρώματα ζαχαροπλαστικής η και με λίγη τέμπερα και κυλίστε την μπαλίτσα να γεμίσει όλη η επιφάνεια της.

Με τον ίδιο τρόπο μπορείτε να χρησιμοποιήσετε εναλλακτικά φακές……

….διακοσμητική άμμο , η και κανονική γιατί όχι…..

…..αρωματική άμμο που βάζουμε στα τασάκια ( είχα αρκετή και είπα να πειραματιστώ…..η υφή δεν με τρέλανε αλλά το άρωμα της ήταν υπέροχο χαχαχαχαχαχα)

Αφήστε τα και πάλι να στεγνώσουν καλά και περάστε τις ακόμα μια φορά εξωτερικά με ένα στρώμα ελαφρά αραιωμένη ατλακολ για να μην ξεκολλάν τα όσπρια ειδικά.

Πάρτε ένα παλιό κουτί και καλύψτε το όλο με χαρτοταινία ώστε να μην βραχεί απο τα χρώματα και τις κόλλες και χάσει το σχήμα του ειδικά αν είναι πολύ λεπτό το χαρτόνι του.
Βάψτε το εσωτερικά το χρώμα της επιλογής σας.
Εξωτερικά περάστε το όλο με ατλακόλ και κολλήστε πάνω του τσαλακωμένο αλουμινόχαρτο.
Για να κάνετε ανάγλυφα σχεδιάκια στο καπάκι πρίν το αλουμινόχαρτο κολλήστε σπάγγο και δώστε του οτι μορφή θέλετε.

Αφού τελειώσετε με το κουτί σας οι μπαλίτσες σας είναι έτοιμες για να περαστούν με ότι τελικό χρώμα θέλετε η και να μείνουν με το χρώμα των υλικών που έχετε χρησιμοποιήσει.

Προσθέστε λεπτομέρειες με χρυσόσκονη , η χρώματα

 Τα υλικά που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε είναι κυριολεκτικά άπειρα.
Ψάξτε λίγο στα συρτάρια και στα ντουλάπια σας για ξεχασμένα και άχρηστα υλικά , χάντρες , παλιά κομμένα νήματα , κομματάκια απο ύφασμα , πετραδάκια ……….το χειρότερο που μπορεί να συμβεί είναι να τα πετάξετε στην ανακύκλωση νωρίτερα  χαχαχχχα
Επίσης είναι ένας πολύ καλός τρόπος να κρατήσετε τα μικρά σας απασχολημένα για κάμποσες ώρες και μέρες.

Στολίστε το δέντρο σας με τις μπαλίτσες η βάλτε τις μέσα στο κουτί και χαρίστε τις σαν χειροποίητο δωράκι…..δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τις έτοιμες γιατί αυτές συνοδεύονται πάντα από το μεράκι σας και την αγάπη για δημιουργία!!!!!!!
Ραντεβού με μερικές ακόμα ιδέες στην επόμενη ανάρτηση!

ΠΗΓΗ:http://nelireko.blogspot.gr

ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ

Published Νοέμβριος 9, 2013 by sofiaathanasiadou

Όταν μέσα μας φωλιάζει ο φόβος και όλα τα αρνητικά συναισθήματα που πηγάζουν από αυτόν, τότε η ενέργεια που κυκλοφορεί σε μεσημβρινούς (ποταμούς ενέργειας) μέσα μας μπλοκάρεται με αποτέλεσμα το κάθε όργανο που τροφοδοτείται ενέργεια από τον μεσημβρινό που έχέι το μπλοκάρισμα να χάνει την ενέργεια του και να ασθενεί (α-σθένεια έλλειψη σθένους, έλλειψη ενέργειας). Τα αρνητικά συναισθήματα διαμέσου των τσάκρας επιδρούν στον υποθάλαμο και στη συνέχεια στην υπόφυση και επηρεάζουν πλήρως την έγκριση όλων των ορμονών του σώματος μας, όπως προκαλούν την έγκριση χημικών ουσιών όπως της αδρεναλίνης, της κορτιζόλης, της υπερβολικής χοληστερίνης και ινσουλίνης, οι οποίες δηλητηριάζουν όλα τα όργανα του σώματος μας και τα αιμοφόρα αγγεία μας.

Τα αρνητικά συναισθήματα απενεργοποιούν το ανοσοποιητικό μας σύστημα (διαμέσου του τσάκρα του καρδιακού πλέγματος) και κατ’ αυτό τον τρόπο όλοι οι υιοί και τα μικρόβια, καρκινικά κύτταρα που κυκλοφορούν μέσα μας επιτίθενται στον οργανισμό και τον καταβάλουν. Το κυριότερο όμως ο φόβος, η αμφιβολία, η αγωνία και η ανησυχία μας οδηγούν σε μία αμυντική στάση, η οποία μας παρεμποδίζει την αυθόρμητη ροή της νοημοσύνης και έμπνευσης που δεχόμαστε από την Πηγή μας.

Τα αρνητικά συναισθήματα μας δημιουργούνται όταν αμφιβάλλουμε ότι κάποια ανάγκη μας δεν θα πραγματοποιηθεί ή κυρίως φοβάμαι ότι δεν θα πραγματοποιηθεί.

Το κακό με τους ενήλικες είναι ότι κρατάμε το φόβο, το θυμό, μέσα μας, με αποτέλεσμα να σταματάμε τη ροή της ενέργειας μέσα μας, να στέλνουμε μήνυμα στον υποθάλαμο και στη συνέχεια στην υπόφυση να εκκρίνει υπερβολικά ορισμένες ορμόνες που μας καταστρέφουν την υγεία μας, όπως της κορτιζόλης, αδρεναλίνης, ινσουλίνης, χοληστερίνης ή να προκαλούν τη μείωση της θυροξίνης που καταστρέφει κυριολεκτικά το μεταβολισμό μας. Τα συναισθήματα όπως κι όλες οι ανθρώπινες εκδηλώσεις είναι ενέργεια η οποία πάλλεται σε ορισμένες συχνότητες. Είναι ενέργεια που φουντώνει, εξαπλώνεται και πρέπει να την αφήσουμε να ρέει και να φύγει. Είναι ένα κύμα ενέργειας, το όποιο αν το μπλοκάρουμε με το να το κρατήσουμε μέσα μας, μας κάνει τεράστια ζημιά.

Αν δείτε τα παιδιά δεν κρατούν αρνητικά συναισθήματα. Παίζουν, θυμώνουν

Εγώ έπαθα Σκλήρυνση κατά Πλάκας διότι κράτησα μέσα μου το μίσος, το θυμό, τις ενοχές. Η αρνητική ενέργεια των αρνητικών μου συναισθημάτων διαμέσου του 4ου τσάκρα, του τσάκρα της καρδιάς παραπλάνησαν το ανοσοποιητικό μου σύστημα και το έκαναν να βλέπει τμήματα του σώματος μου, σαν εχθρούς του.

Δυστυχώς ο περισσότερος κόσμος εθίζεται στα αρνητικά συναισθήματα (ενοχή, φόβο..) με την διαδικασία της εκκρίσεως πεπτιδίων και της εισβολής τους στα κύτταρα μας διαμέσου των ανάλογων υποδοχέων.

O Herbert Benson πρόεδρος του Harvard Medical School’s Mind – Body Medical Institute μας λέει ότι σκέψεις γεμάτες φόβο και stress, οδηγούν σε έγκριση στρεσογόνων ορμονών όπως της νορεπινεφρίνης που εμποδίζουν όλες της φυσικές θεραπευτικές δυνάμεις του σώματος μας να δράσουν. Μπορεί οι στρεσογόνες αυτές σκέψεις να μην πραγματοποιηθούν ποτέ, αλλά η ζημιά που προκαλούν είναι η ίδια..

Η κύρια όμως ορμόνη που εκκρίνεται από τα επινεφρίδια όταν κυριαρχούμαστε από αρνητικές σκέψεις, είναι η κορτιζόλη. Σύμφωνα με τον Dr Bruce McEwen διευθυντή νευροενδοκρινολογίας στο Rockefeller University στο New York University, η έκκριση κορτιζόλης φθείρει τον εγκέφαλο, οδηγεί σε ατροφία τα εγκεφαλικά κύτταρα και προκαλεί απώλεια μνήμης. Επίσης αυξάνει την πίεση αλλά και το σάκχαρο στο αίμα, με αποτέλεσμα την αρτηριοσκλήρυνση και την ανάπτυξη καρδιακών ασθενειών.

Το κυριότερο αρνητικό συναίσθημα είναι ο φόβος.

Ένας ασθενής με Σκλήρυνση κατά πλάκας στην Αμερική συνειδητοποίησε ότι έπαθε αυτή την ασθένεια επειδή ένοιωθε ένα διαρκή φόβο, μια μόνιμη απειλή. Ο διαρκής φόβος του έθετε σε συνεχή συναγερμό τα επινεφρίδια τα οποία ήταν υποχρεωμένα να παράγουν συνεχώς κορτιζόλη και να φθείρουν ανεπανόρθωτα το σώμα του. Περιέγραψε το φόβο του, την διαρκή απειλή που δεχόταν και έθετε σε λειτουργία τα επινεφρίδια, σαν τον συναγερμό που κτυπά όταν η πόρτα παραβιάζεται από διαρρήκτες. Για το σώμα μας, ο φόβος είτε είναι πραγματικός είτε είναι φανταστικός, έχει τα ίδια αρνητικά αποτελέσματα, την έκκριση της κορτιζόλης.

Όπως μας εξηγεί ο Dr Alex Loyd, τα πάντα ελέγχονται από τον μεταιχμιακό ή συναισθηματικό εγκέφαλο και συγκεκριμένα του υποθάλαμου, οποίος ελέγχει τα εξής: 1ον την αρτηριακή πίεση του αίματος, 2ον την θερμοκρασία του σώματος, 3ον την ρύθμιση των υγρών του σώματος μας δια μέσου της δίψας και της λειτουργίας των νεφρών, 4ον την συσταλτικότητα της μήτρας, 5ον την έκκριση γάλακτος από το στήθος, 6ον την συναισθηματική μας διαδικασία, 7ον την αυξητική ορμόνη, 8ον τα επινεφρίδια, 9ον την ορμόνη του θυρεοειδή αδένα και 10ον την λειτουργία των σεξουαλικών οργάνων.

Η διαδικασία της δημιουργίας κορτιζόλης: ο υποθάλαμος που λαμβάνει σήμα κίνδυνου, διαμέσου του τρίτου ματιού, όταν διακατεχόμαστε από στρες και αρνητικά συναισθήματα, εκκρίνει την ορμόνη CRH (Corticotropin Releasing Hormone), ορμόνη που διεγείρει την υπόφυση για να παράγει την ορμόνη ACTH. Η ορμόνη ACTH (Adrenocorticotropic Hormone), που εκκρίνεται από τον πρόσθιο λοβό της υπόφυσης, διεγείρει την έκκριση της κορτιζόλης από τα επινεφρίδια.

Σύμφωνα με την Ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, η κορτιζόλη αυξάνει το σάκχαρο του αίματος διασπώντας το γλυκογόνο και προωθώντας τη μετατροπή των αμινοξέων σε γλυκόζη στο ήπαρ, διαδικασία που ονομάζεται γλυκονεογένεση. Για το λόγο αυτό η κορτιζόλη είναι μια διαβητογόνος ορμόνη. Από την άλλη πλευρά ενισχύει τον καταβολισμό των πρωτεϊνών. Η μυϊκή μάζα ελαττώνεται, ενώ παρουσιάζεται και οστεοπορωτική δράση. Με την παρουσία της κορτιζόλης, το λίπος έχει την τάση να συγκεντρώνεται στον τράχηλο και τον κορμό. Η κορτιζόλη καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα, και κυρίως τα λεμφοκύτταρα, ενώ περιορίζει την εκδήλωση της φλεγμονώδους απάντησης. Με τον τρόπο αυτό, αυξάνεται η επιρρέπεια του οργανισμού απέναντι στις λοιμώξεις. Λόγω κατακράτησης χλωριούχου νατρίου, αυξάνεται και η αρτηριακή πίεση. Όταν υπάρχει υπερέκκριση κορτιζόλης, μπορεί να παρατηρηθούν ψυχικές διαταραχές. Τέλος, η κορτιζόλη μπορεί να προκαλέσει νέος έλκος στο γαστρεντερικό σύστημα ή να αναζωπυρώσει παλαιό έλκος.

Η πίστη μας , καθώς και τα θετικά συναισθήματα της αγάπης, ευσπλαχνίας, γαλήνης, παίζουν καθοριστικό ρόλο στην αυτοθεραπεία μας. Στο Hearth math Institute στην Αμερική απέδειξαν ότι η πίστη μπορεί να εναρμονίσει τη δύναμη του σώματος και της ψυχής μας με την πρόθεσή μας να θεραπευτούμε. Αναλυτικότερα ανακάλυψαν ότι με τη βαθιά πίστη, το ανοσοποιητικό μας σύστημα παράγει την Ανοσοσφαιρίνη Α (Immunoglobulin A) που καταπολεμά όλους τους ιούς.

Έχει αποδειχθεί ότι άτομα που διαλογίζονται για 5 λεπτά κάθε πρωί, ισχυροποιούν το ανοσοποιητικό τους σύστημα, ανεβάζοντας με το διαλογισμό τα επίπεδα της Ανοσοσφαιρίνης Α.

Τα θετικά συναισθήματα (αγάπης, ευσπλαχνίας, γαλήνης, γενναιοδωρίας), που καλλιεργούμε με το διαλογισμό, ανεβάζουν τα επίπεδα της Ανοσοσφαιρίνης Α.

Αντιθέτως, τα αρνητικά συναισθήματα όπως αυτά του φόβου, του θυμού, του μίσους, που έρχονται στο νου μας, ακόμη και για πέντε λεπτά, είναι ικανά να μειώσουν σημαντικά τα επίπεδα της Ανοσοσφαιρίνης Α και κατά συνέπεια να μειώσουν σημαντικά, αν όχι να απενεργοποιήσουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα. To παν είναι πώς μεταφράζουμε τα γεγονότα. Ο τρόπος που δεχτήκαμε το γεγονός, ο τρόπος που το αντιληφθήκαμε, το ερμηνεύσαμε, το φιλτράραμε, αυτός είναι πάντα που γεννάει τον πόνο μας ή την χαρά μας. Κάθε φορά που κάνουμε θετικές σκέψεις ή ερμηνεύουμε θετικά μια εμπειρία μας ή συναναστροφή με τους συνανθρώπους μας, το ασυνείδητο γράφει Όφελος-Κέρδος. Η θετική ενέργεια που δημιουργείται τροφοδοτεί όλη μας την ύπαρξη, δίνοντάς μας τη δύναμη να επιτύχουμε σ’ ό,τι επιθυμούμε. Αν κάνουμε αρνητικές σκέψεις ή ερμηνεύσουμε αρνητικά μια εμπειρία μας, δημιουργείται αρνητική ενέργεια που μας μπλοκάρει και δεν μας αφήνει να πετύχουμε αυτά που θέλουμε, αλλά μας δημιουργεί εσωτερική σύγκρουση, η οποία είναι η κύρια αιτία όλων των θεωρουμένων ανιάτων ασθενειών.

Ο Γερμανός γιατρός Ryke Geerd Hamer μας υποστηρίζει ότι καρκίνο παθαίνουμε όταν έχουμε μεγάλη εσωτερική σύγκρουση, όταν η ζωή μας είναι ενάντια στο σκοπό της ψυχής, που εκφράζεται με τα συναισθήματά μας, όταν πάμε εντελώς ενάντια στα συναισθήματά μας. Το μόνο πραγματικό συναίσθημα που υπάρχει είναι η αγάπη και όλα τα συναισθήματα και αρετές που πηγάζουν από αυτή όπως η χαρά, η γαλήνη, η αγαλλίαση, ο ομορφιά, ο ενθουσιασμός, η ελπίδα, η εμπιστοσύνη, η αλληλεγγύη. Όταν διακατεχόμαστε από το φόβο και από τα συναισθήματα που πηγάζουν από αυτόν όπως είναι ο πανικός, ο θυμός, το μίσος, η οργή, η ζήλια, ο φόβος απώλειας, θανάτου, σημαίνει σίγουρα ότι έχουμε κόψει την επικοινωνία, την πρόσβαση με την Πηγή μας, πάμε ενάντια στο σκοπό της ψυχής μας, βιώνουμε εσωτερική σύγκρουση και αργά ή γρήγορα η αρρώστια θα έλθει για να μας κάνει να αναθεωρήσουμε τη ζωή μας και να έλθουμε στο «σωστό δρόμο». Έχω αναφερθεί ξεκάθαρα στη δομή του εγκεφάλου μας όπου όταν έχουμε αρνητικά συναισθήματα ο μεταιχμιακός ή συναισθηματικός εγκέφαλος δίνει εντολή στον ερπετικό ή αυτόνομο νευρικό σύστημα να μπει σε διαδικασία συναγερμού όπου αυξάνει την πίεση του αίματος τον κτύπο της καρδιάς, την αναπνοή, σφίγγει τα δόντια, εκκρίνει γαστρικά υγρά, δημιουργεί σπαστική κίνηση στο έντερο, σφίγγει τους μυς στον αυχένα και στον ώμο. Σε βαθύτερη βέβαια σύγκρουση παραπλανά το ανοσοποιητικό σύστημα το οποίο αντιλαμβάνεται ότι απειλείται από τα ίδια του τα μέλη και επιτίθεται σε αυτά. Υπάρχουν τόσα αυτοάνοσα νοσήματα, όσα είναι και τα όργανα ή μέρη του σώματός μας. Σε ακόμη βαθύτερη σύγκρουση το άτομο παθαίνει καρκίνο. Όταν απαλλαγούμε από το φόβο, όλα διορθώνονται, όλα πάνε τέλεια μέσα μας.

Ο Γάλλος γιατρός Jean-Jacques Crèvecœur και ο Γερμανός γιατρός Ryke Geerd Hamer μας εξηγούν πως μπορούμε να ξεπεράσουμε τις εσωτερικές συγκρούσεις:

Το να ξαναμάθουμε λοιπόν να ακούμε τα συναισθήματά μας, να τα αναγνωρίζουμε και να τα δεχόμαστε, να τα ευχαριστούμε μάλιστα που επαγρυπνούν για μας, είναι ένας πρώτος σταθμός για να αποφεύγουμε τις καταστρεπτικές εσωτερικές συγκρούσεις και το στρες. Εάν, επιπλέον, μπορούμε να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας με τρόπο κατάλληλο, υπεύθυνα, χωρίς να αποδίδουμε στους άλλους την ευθύνη, θα μπορέσουμε πολύ γρήγορα να ξαναβρούμε την ισορροπία μας.

Να εκφράζουμε τα συναισθήματά μας. Να τολμάμε τις αντιπαραθέσεις, με σεβασμό στους άλλους : πόσες φορές, σε δύσκολες, τεταμένες, δυσάρεστες καταστάσεις, δεν συνέβη να μην τολμήσουμε να πούμε τα πράγματα στον άλλο, με σεβασμό, αλλά και σταθερά, με θάρρος ; Πόσες φορές δεν κατάπιαμε τα λόγια μας από φόβο μην προκαλέσουμε σύγκρουση ; Φοβόμαστε συχνά να πούμε δυσάρεστα πράγματα, επειδή πιστεύουμε ότι είναι προτιμότερο να διατηρούμε την ειρήνη ανάμεσα στους ανθρώπους. Όμως αυτή η ειρήνη είναι απατηλή, αφού μέσα μας μπορεί να γεννιέται ένα ισχυρό βίαιο συναίσθημα. Όμως, μην λέγοντας τίποτα, αυξάνουμε την αίσθηση απογοήτευσης και μνησικακίας μέσα μας, μέχρι που η κατάσταση γίνεται αφόρητη. Τότε, είτε ξεσπάμε βίαια πάνω στον άλλο, οπότε συμβαίνει αυτή η σύγκρουση και η ρήξη που ακριβώς θέλαμε να αποφύγουμε, είτε καταπίνουμε τα συναισθήματά μας για άλλη μια φορά, και τότε συμβαίνει ο καρκίνος ή η οξεία ασθένεια, που μας καλεί να εξετάσουμε προσεχτικά την ανισορροπία που έχουμε δημιουργήσει … Το να τολμάμε τη σύγκρουση, είναι το να μάθουμε να μιλάμε για τα πράγματα που μας ενοχλούν, ήρεμα, χωρίς υπεκφυγές. Το να μάθουμε να εκφράζουμε με ειλικρίνεια το τι μας συμβαίνει, είναι ο καλύτερος τρόπος για να φροντίζουμε τις σχέσεις μας με τους άλλους.
Να συγχωρούμε, όχι, να συγχωρήσουμε τον άλλο για το κακό που μπορεί να μας έχει κάνει, αλλά να συγχωρήσουμε τον εαυτό μας για τον πόνο που δεχτήκαμε να ζήσουμε τόσο καιρό, μέχρις ότου χαλαρώσουμε, μέχρις ότου εκφράσουμε στον άλλο τις ανάγκες και τα συναισθήματά μας, μέχρις ότου τολμήσουμε την αντιπαράθεση, μέχρις ότου, επιτέλους, αναγνωρίσουμε και δεχτούμε την πραγματικότητα, μέχρις ότου κλείσουμε τις εκκρεμότητές μας.

Όσο και αν μας εκπλήσσει, υπεύθυνοι για τα σοκ, τις εσωτερικές συγκρούσεις, το στρες μας, δεν είναι ποτέ οι άλλοι, ούτε τα γεγονότα.To παν είναι πως μεταφράζουμε τα γεγονότα. Ο τρόπος που δεχτήκαμε το γεγονός, ο τρόπος που το αντιληφθήκαμε, το ερμηνεύσαμε, το φιλτράραμε, αυτός είναι πάντα που γεννάει τον πόνο μας ή την χαρά μας. Η ασθένεια δεν είναι μοιραία, δεν συμβαίνει ποτέ τυχαία. Που θέλει να πει, ότι αλλάζοντας τις συνήθειες συμπεριφοράς μας, τους τρόπους σκέψης μας, τη συναισθηματική ζωή μας, μπορούμε να εξαλείψουμε οριστικά την επήρεια των ασθενειών πάνω μας. Τελικά αν κάπου «πέσαμε έξω» με πολλή αγάπη, χιούμορ και ταπεινότητα, θα πρέπει να ευχαριστήσουμε τον εαυτό μας για την ηλιθιότητά μας και να μας συγχωρήσουμε για το κακό που μας κάναμε.

Ο ολιστικός γιατρός Dr Bradley Nelson στο βιβλίο του «The Emotion Code» μας εξηγεί ξεκάθαρα ότι όλες οι ασθένειες προέρχονται από παγιδευμένα συναισθήματα. Ονομάζει τη μέθοδο απαλλαγής των αρνητικών συναισθημάτων «Future Medicine» δηλαδή ιατρική του μέλλοντος. Εξετάζοντας την αρχαία Κινέζική ιατρική που η κύρια αιτία όλων των ασθενειών είναι ανισορροπία της ενέργειας στο σώμα μας, εφάρμοσε την τεχνική του «The Emotion Code», όπου διαπίστωσε ότι η κύρια αιτία στις παρακάτω ασθένειες ήταν τα παγιδευμένα αρνητικά συναισθήματα και θεράπευσε τα περισσότερα από αυτά όπως: αλλεργίες, άσθμα, ισχίο, πόνο στη μέση, στα γόνατα, στις αρθρώσεις, στον αυχένα, στην κοιλιακή χώρα, στους ώμους, στο στήθος, στα μάτια, προβλήματα στον καρπικό σωλήνα, ινομυώματα, χρόνια κόπωση, καρκίνο, σκλήρυνση κατά πλάκας, Λύκο, καούρες, διαβήτη, νόσο του Chron, δυσκοιλιότητα, σπαστική κολίτιδα, κατάθλιψη, υποθυρεοειδισμό, ίλιγγο, ημικρανίες, αϋπνίες, κρίσεις πανικού, φοβίες, δυσλεξία, μαθησιακές δυσκολίες, Parkinson, προβλήματα ακμής σε μεγαλύτερες ηλικίες, υπογλυκαιμία, αδυναμία.

Ελευθερώνοντας το σώμα μας από τα παγιδευμένα αρνητικά συναισθήματα του δίνουμε την ευκαιρία να αυτοθεραπευτεί, διότι όπως έχουμε αναφέρει, τα αρνητικά συναισθήματα απενεργοποιών το ανοσοποιητικό σύστημα, αλλά και το παραπλανούν έτσι ώστε να θεωρήσει εχθρούς διάφορά σημεία ή όργανα του σώματος, να επιτεθεί και να μας δημιουργήσει όλες τις φλεγμονές και αυτοάνοσα νοσήματα που προαναφέραμε.

Τα παγιδευμένα αρνητικά συναισθήματα είναι η κύρια αιτία για όλους τους πόνους που υποφέρουν οι άνθρωποι σήμερα με κυρίαρχο τον πονοκέφαλο, τον πόνο στον αυχένα (που βρίσκεται ο ερπετικός εγκέφαλος) τον πόνο στη μέση. Τα παγιδευμένα αρνητικά συναισθήματα προκαλούν ανησυχίες, κατάθλιψη, αϋπνίες.

Τι είναι τα παγιδευμένα αρνητικά συναισθήματα; Είναι ενέργεια που παγιδεύεται στο σώμα μας, όταν έχουμε βιώσει έντονο θυμό, θλίψη, ενοχές, ζήλια.

Το σώμα μας έχει πολύ μεγαλύτερη σοφία από το νου μας, θυμάται τα πάντα, βασίζεται στα δεδομένα του υποσυνειδήτου, όπου έχουν καταγραφεί τα πάντα. Πολλοί έχουν ξεχάσει το θυμό που είχαν για κάποιο πρόσωπο, όταν όμως εστιάσουν την προσοχή τους στο πρόσωπο και στο περιστατικό που τους δημιούργησε θυμό και τους κτυπήσουμε κάτω από το στήθος στο δεξί μέρος που είναι πάνω από το συκώτι ή και στο αριστερό που ξεκινά ο μεσημβρινός του συκωτιού, το σημείο αυτό πονά και πονά έως ότου βγάλουν, απεγκλωβίσουν την ενέργεια του θυμού που έχει εγκλωβιστεί σε αυτό το σημείο.

Κάθε αρνητικό συναίσθημα βρίσκεται σε μια συγκεκριμένη περιοχή του σώματος μας και δονείται με μια ιδιαίτερη συχνότητα, τα πάντα άλλωστε στο Σύμπαν είναι ενέργεια που δονούνται σε μία ορισμένη συχνότητα. Ενώ δονούνται με την συγκεκριμένη συχνότητα την μεταδίδουν και στους ιστούς που βρίσκονται γύρω από αυτά τα όργανα. Τα αρνητικά συναισθήματα δονούνται με κατώτερες συχνότητες , ενώ τα θετικά με ανώτερες. Όταν έχουμε παγιδευμένα συναισθήματα, έλκουμε συνεχώς τα συναισθήματα αυτά, έλκουμε πρόσωπα και καταστάσεις που θα μας δημιουργήσουν αυτά τα συναισθήματα. Αυτό γίνεται γιατί τα αρνητικά συναισθήματα είναι ενέργεια που πάλλεται και μεταδίδεται στους ιστούς τους σώματος, όταν έχουμε θυμό μέσα μας, θυμώνουμε γρήγορα με κάθε κατάσταση διότι ήδη το σώμα μας δονείται συνεχώς στη συχνότητα του θυμού. Άλλωστε στο Σύμπαν έλκουμε αυτό στο οποίο επικεντρώνουμε τη συνείδηση μας. Όταν έχουμε μέσα μας θυμό, επικεντρώνουμε τη συνείδησή μας στο θυμό και τα κύτταρά μας είναι γεμάτα υποδοχείς θυμού, ο εγκέφαλο μας είναι γεμάτος νευρωνικά δίκτυα θυμού.

O χάρτης του Emotion Code του Bradley Nelson:

Πρόβλημα στο λεπτό έντερο ή στην καρδιά από εγκατάλειψη, απιστία, χαμό, έλλειψη αγάπης.
Πρόβλημα στη σπλήνα ή στο στομάχι, από ανησυχία, απελπισία, αηδία, νευρικότητα.
Πρόβλημα στο πνευμόνι ή στο παχύ έντερο από κλάμα, αποθάρρυνση, απόρριψη, θλίψη, πόνο. Η γυναίκα του Christopher Reeve πέθανε επτά μήνες μετά, από καρκίνο πνεύμονας 44 ετών.
Πρόβλημα στο συκώτι και στη χολή, από θυμό, πικρία, ενοχή, μίσος, μνησικακία., πανικό, κατάθλιψη.
Πρόβλημα στο νεφρά ή στην κύστη από κατάκριση, τρόμο, φόβο.
Πρόβλημα στους αδένες και σεξουαλικά όργανα, από ταπείνωση, ζήλια, πόθο, καταπίεση.

Συμπέρασμα: Τα αρνητικά μας συναισθήματα είναι η κύρια αιτία όλων των ασθενειών, της φτώχειας και της μιζέριας που βιώνουμε στη ζωή μας. Θέτουν τον ερπετικό μας εγκέφαλο σε συναγερμό με αποτέλεσμα την έγκριση όλων των ορμονών του σώματος μας, όπως προκαλούν την έγκριση χημικών ουσιών όπως της αδρεναλίνης, της κορτιζόλης, της υπερβολικής χοληστερίνης και ινσουλίνης, οι οποίες καταστρέφουν τα κυριότερα όργανα του σώματος μας και τα αιμοφόρα αγγεία μας. Επίσης ο συναγερμός αυτός απενεργοποιεί το ανοσοποιητικό και το πεπτικό μας σύστημα. Διαμέσου δε του τσάκρα της καρδιάς παραπλανά το ανοσοποιητικό μας σύστημα και προκαλεί όλες τις αυτοάνοσες ασθένειες. Όταν τα αρνητικά συναισθήματα είναι ισχυρά, παγιδεύονται μόνιμα στο σώμα μας σε συγκεκριμένα όργανα, ανάλογα με το συναίσθημα και προκαλούν κατώτερες δονήσεις που έλκουν αρνητικά πρόσωπα και καταστάσεις στη ζωή μας.

Πηγή: www.afotopoulos.gr