Ο ΜΙΚΡΟΣ ΑΝΤΡΕΑΣ…ΕΝΑ ΑΓΓΕΛΟΥΔΙ ΜΕ ΠΕΡΙΣΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΡΔΙΑΣ

Published Νοέμβριος 7, 2013 by sofiaathanasiadou

imerologio

Απο τη στιγμή που ξεκίνησα να γράφω ,κλαίω. είμαι τόσο συγκινημένη με τα video που είδα και τα άρθρα που διάβασα,για αυτό το μικρό αγγελούδι πια,το μικρό Αντρέα,που  η βασική του επιθυμία ήταν,όλα τα παιδιά του κόσμου να είναι καλά,ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΕΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟ!!!Στις 9 Νοεμβρίου,το Χαμόγελο του παιδιού  Συμπληρώνει  18 χρόνια δράσης.Ας στηρίξουμε όλοι μαζί το χαμόγελο του παιδιού.

Ο Ανδρέας Γιαννόπουλος,γεννήθηκε στις 21/4/1985 .Ήταν το τέταρτο μέλος μιας μεγάλης οικογένειας που τον υποδέχτηκε με μεγάλη αγάπη.

Από μικρός ο Αντρέας ήταν ένα παιδάκι με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα άλλα παιδιά. Μέλημα του ήταν, όλα τα παιδάκια  να έχουν,όσα είχε ο ίδιος απλόχερα.Αγάπη στοργή,ενδιαφέρον σεβασμο.Και αυτά τα έκανε πράξη,με τις δικές του μικρές δυνάμης. Και αυτά τα έκανε πράξη με τις δικές του,μικρές δυνάμης.Πρόσφερε τα παιχνίδια του,Μοίραζε απλόχερα αγάπη και χαμόγελο,σε όλους όσους ήταν δίπλα του.Χαρακτηριστικό είναι το περιστατικό που αφηγείται μια οικογενειακή φίλη.Σε ηλικία μόλις πέντε ετών και σε ερώτημα ,τι θα ήθελες Αντρέα να σου φέρει ο Άγιος Βασίλης απάντησε: Θα ήθελά ο αδερφός μου να είναι καλά,να είμαστε πάντα αγαπημένοι και όλα τα παιδιά του κόσμου να είναι πάντα ευτυχισμένα.Αυτή η απάντηση χαρακτηρίζει τον Ανδρέα. Ένα παιδί ξεχωριστό,με ιδιαίτερες ευαισθησίες και διάθεση ανιδιοτελούς προσφοράς.Χαρακτηριστικά που τον έκαναν μοναδικό,και αγαπήτο σε όλους.

Ενα παιδί που όλοι όσοι γνώρισαν αγάπησαν πραγματικά….

113

Ο Ανδρέας Αρρώστησε το 1994 το γεγονός,συγκλόνισε την οικογένεια που έκανε ότι ήταν ανθρωπινό δυνατόν για την αποκατάσταση της υγείας του.

Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα……
Μα είναι αμέτρητα……
Όσες και οι ευχές του

Το Χαμόγελο του Παιδιού
Ο Σύλλογος του Ανδρέα.

Ήταν Δεκέμβριος  του 1995, όταν χιλιάδες τηλεθεατές από όλη την Ελλάδα παρακολούθησαν την εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη «Κόκκινη Κάρτα».

Μία εκπομπή – αναγγελία, μία εκπομπή πρωτόγνωρη για τα ελληνικά δεδομένα, με πρωταγωνιστή ένα δεκάχρονο αγόρι, τον Ανδρέα Γιαννόπουλο. Ένα παιδί που τους τελευταίους 18 μήνες έδινε τη δική του άνιση μάχη με τη ζωή, λόγω σοβαρού προβλήματος υγείας. Δίπλα του η οικογένεια του και καλεσμένοι της εκπομπής οι αγαπημένοι του καλλιτέχνες

Ο Ανδρέας  δε βρισκότανε στο studio της εκπομπής, για να μιλήσει για το δικό του πρόβλημα, όπως όλοι περίμεναν. Δε μίλησε για το πόσο πόναγε, για το πόσο προσπαθούσε. Βρισκότανε εκεί, για να παρουσιάσει το ημερολόγιο του, την επιθυμία του, το όραμά του. Με λόγια ώριμα  και ουσιαστικά,  έκφραση μοναδικής δύναμης και ευαισθησίας, ξάφνιασε και ταρακούνησε την ελληνική κοινωνία, ζητώντας την ίδρυση ενός Συλλόγου για τα παιδιά.

Με μια χαρακτηριστική   κίνηση ζωγράφισε ένα  χαμόγελο στο δικό του πρόσωπο, ζητώντας όλα τα παιδιά του κόσμου να αποκτήσουν το δικαίωμα να χαμογελούν ευτυχισμένα.

Αυτός ο Σύλλογος θα λέγεται «Το Χαμόγελο του Παιδιού» και αυτές οι σκέψεις θα γίνουν ο σκοπός της  ύπαρξής του….

Όλοι ξέρουμε συζητάμε για κάτι παιδιά στους δρόμους που τους λείπει το χαμόγελο. Τους λείπει το χαμόγελο γιατί δεν έχουν λεφτά δεν έχουν παιχνίδια και δεν έχουν φαί και μερικά δεν έχουν καν γονείς. Σκεφτείτε λοιπόν και αφήστε τα λόγια ας ενωθούμε και ας δώσουμε ότι μπορούμε στα φτωχά αλβανάκια άσπρα και μαύρα όλα παιδιά είναι και αξίζουν ένα χαμόγελο. Αυτός ο Σύλλογος θα λέγεται Το Χαμόγελο του Παιδιού. Ελάτε λοιπόν να βοηθήσουμε αν ενωθούμε όλοι θα τα καταφέρουμε.

Με λόγια αγνά και αληθινά  μίλησε κατευθείαν στις καρδιές όλων μας.  Μας ταρακούνησε  ζητώντας μας κάτι απλό, ουσιαστικό, ανθρώπινο  αλλά  συγχρόνως πολύ δύσκολο. Μας ζήτησε να αφήσουμε τα λόγια, να κοιτάξουμε γύρω μας και να ανοίξουμε την αγκαλιά μας για «εκείνα» τα παιδιά που έχουν την ανάγκη μας και που τους γυρνάμε την πλάτη παραμένοντας σιωπηλοί και άπραγοι.

Ο Ανδρέας υπήρξε ένα παιδί ευτυχισμένο, ένα παιδί χαμογελαστό. Έφυγε με την αγνότητα, τον αυθορμητισμό και την ανιδιοτελή αγάπη που μόνο τα παιδιά νιώθουν και ξέρουν  να προσφέρουν. Είχε την αγαπημένη του οικογένεια, τους  φίλους του, τους συμμαθητές του,  το δικό του σκυλάκι, που φρόντιζε και αγαπούσε. Είχε τα δικά του όνειρα, τα δικά του θέλω,  όλη τη ζωή μπροστά του και  την επιθυμία όλα τα παιδιά να είναι  ευτυχισμένα. Και αυτή την επιθυμία, στα δέκα του χρόνια, τη μοιράστηκε με όλους εμάς και έγινε σκοπός και πράξη για πάρα πολλούς  συνανθρώπους μας.

Ο Ανδρέας έφυγε πολύ σύντομα από κοντά μας. Λίγες εβδομάδες μετά από την εκπομπή έχασε τη μάχη με τη ζωή. Εκείνος το γνώριζε, το ένιωθε, το περίμενε γι’ αυτό και βρήκε τον τρόπο, προσπάθησε και κατόρθωσε να μας καλέσει στο δικό του Σύλλογο. Να μας ενώσει και να μας δείξει πως τα όνειρα, όταν τα πιστεύεις, γίνονται  πραγματικότητα.

«Το Χαμόγελο του Παιδιού» ιδρύθηκε από ένα δεκάχρονο αγόρι. Το ημερολόγιο του είναι η κληρονομιά μας, το χαμόγελο που ζωγράφισε στο δικό του πρόσωπο, έγινε το χαμόγελο και η ελπίδα για εκατοντάδες παιδιά που κινδυνεύουν.

Ανδρέα, το δικό σου αστέρι φωτίζει κάθε μας κίνηση, κάθε μας σκέψη, κάθε μας προσπάθεια. Αν και βρίσκεσαι μακριά μας σε νιώθουμε κοντά μας σε κάθε μας βήμα, σε κάθε μας ενέργεια. Ο δικός σου Σύλλογος έγινε και δικός μας. Mας έδειξες το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε. Μας ένωσες, μας έβγαλες από την αδράνεια και από τη σιωπή και μας  έδωσες τη δυνατότητα  να ανοίξουμε την αγκαλιά μας στα παιδιά που μας έχουν ανάγκη….

παρακάτω είναι απόσπασμάτα απο την εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη Κοκκίνη κάρτα

Απόσπασμά από το δελτίο τύπου του οργανισμού.

18 χρόνια μετά, «Το Χαμόγελο του Παιδιού» συνεχίζει το έργο του έχοντας στηρίξει εκατομμύρια παιδιά και τις οικογένειες τους σε ολόκληρη την Ελλάδα. Πάντα με συνέπεια στην επιθυμία και το όραμα του Ανδρέα.

Σημαντικά στοιχεία:

● Η Εθνική Γραμμή για Παιδιά SOS 1056 δέχτηκε 2.330.724 κλήσεις εκ των οποίων χιλιάδες αφορούσαν σε σοβαρές καταγγελίες για κακοποίηση, παραμέληση παιδιών, επιτόπιες παρεμβάσεις, στήριξη παιδιών που επαιτούν, παράνομη διακίνηση παιδιών.

● Οι άνθρωποι του οργανισμού χειρίστηκαν 743 περιστατικά εξαφανίσεων παιδιών ενεργοποιώντας σε κάποιες περιπτώσεις το Amber Alert Hellas.

● 8.322 διακομιδές παιδιών με τις κινητές ιατρικές μονάδες του οργανισμού πανελλαδικά

● Πραγματοποιήθηκαν 31.047  προληπτικές ιατρικές εξετάσεις σε παιδιά με τις 3 κινητές μονάδες του οργανισμού

● Στα 13 σπίτια μας σήμερα μεγαλώνουν 309 παιδιά διαφόρων ηλικιών, ενώ συνολικά αυτά τα 18 χρόνια έχουν βρει μία ζεστή αγκαλιά 627 παιδιά.

Αξίζει να σημειωθεί, πως τίποτα από τα παραπάνω δεν θα ήταν εφικτό χωρίς την πολύτιμη συμμετοχή των 6.500 εθελοντών καθώς και τη συγκλονιστική στήριξη του κόσμου που εμπιστεύεται τον Οργανισμό και τον κατατάσσει για 8 συναπτά έτη πρώτο σε αξιοπιστία, δημοτικότητα και κοινωνική επιρροή (ASBI 2013).

 

Παράλληλα, στο πλαίσιο του  31ου Κλασικού Μαραθωνίου, την Κυριακή 10 Νοεμβρίου, 130 παιδιά, που αποτελούν την ομάδα του Χαμόγελου, θα τρέξουν στον παιδικό Μαραθώνιο για τα 18 χρόνια του Οργανισμού, μεταφέροντας το μήνυμα του Ανδρέα, «…αν ενωθούμε όλοι, θα τα καταφέρουμε». Ο αγώνας θα διεξαχθεί μπροστά από το Καλλιμάρμαρο στάδιο με τη συμμετοχή συνολικά περισσότερων των 800 παιδιών, εμπνέοντας τα αθλητικά ιδεώδη σε χιλιάδες παιδιά και οικογένειες.

 

Επιπλέον, τη Δευτέρα 11 Νοεμβρίου στις 20:00 στο Ινστιτούτο Γκαίτε (Ομήρου 14-16, Αθήνα) οι γνωστοί SUONO Brass Quintet διοργανώνουν μουσική βραδιά αφιερωμένη στον Οργανισμό και στον εορτασμό των 18 χρόνων από την ίδρυση του. Σκοπός της εκδήλωσης είναι η στήριξη του έργου του Οργανισμού που απλώνεται σε ολόκληρη τη χώρα.

Ο μικρός ιδρυτής, Ανδρέας Γιαννόπουλος μέσα από τα μάτια των παιδιών…που ζουν στο χαμόγελο

Τα παιδιά από « Το Χαμόγελο του Παιδιού» μοιράζονται τις σκέψεις και τα συναισθήματα τους για την 9η Νοεμβρίου 1995, ημέρα που ο ιδρυτής του Συλλόγου μας Ανδρέας Γιαννόπουλος λίγο πριν χάσει τη μάχη για τη ζωή, αποτύπωσε στο ημερολόγιο του  το παιδικό αυτό όραμα. Το όνειρο του Ανδρέα πήρε μορφή με το πρώτο σπίτι για τα παιδιά που ξεκίνησε να λειτουργεί λίγους μήνες αργότερα, φτάνοντας σήμερα 17 χρόνια μετά , μέσα από το πανελλαδικό του έργο  να έχει υποστηρίξει εκατομμύρια παιδιά με τις οικογένειες τους. Ας ακούσουμε τα λόγια των παιδιών….

«Καλησπέρα σε όλους,

σήμερα είναι μια σημαντική μέρα για μένα, τον Αλέξη, τον Άγγελο, την Άννα, την Φρόσω και άλλα παιδιά που έχω γνωρίσει και ακόμη περισσότερα που δεν έχω γνωρίσει.
Γιατί από το 1995 που ο Ανδρέας έγραψε το ημερολόγιο του και ίδρυσε τον Σύλλογο μας ζωές χιλιάδων παιδιών άλλαξαν. Μπορεί για κάποιους να μην σημαίνει τίποτα αυτή η μέρα, σημαίνει όμως πολλά για το κάθε ένα παιδί ξεχωριστά που με κάποιο τρόπο έζησε, μίλησε, άκουσε, γέλασε στο Χαμόγελο. Και πιστέψτε με είναι πολλά παιδιά και θα είναι ακόμη πιο πολλά. Όλα αυτά τα χρόνια βλέπω πολλά παιδιά να ζητούνε την βοήθεια του Συλλόγου μας. Και πραγματικά νοιώθω περήφανος τόσο γι’ αυτό που γίνεται.
Ο Ανδρέας έθεσε μια αρχή, μια νέα αρχή για τα παιδιά στην Ελλάδα και μιλάω και για τα παιδιά που βρέθηκαν στην Ελλάδα χωρίς να το έχουν επιδιώξει. Ξένοι σε μια χώρα αλλά με δικούς μας ανθρώπους πλέον, με το σπίτι μας. Και είναι πολύ σημαντικό να έχεις σπίτι και δικούς σου ανθρώπους….
Ο κύριος Κώστας έχασε ένα δικό του άνθρωπο..Η επιμονή του, το ενδιαφέρον του, η αγάπη του τον έκαναν όμως να κερδίσει πολλά παιδιά. Γιατί για μας είναι το πρότυπο μας, τον αγαπάμε και τον θαυμάζουμε και είμαστε πολύ περήφανοι για εκείνον. Όπως κάθε παιδί για τον πατέρα του.
Δικός μου άνθρωπος όμως είναι και ο Ανδρέας γιατί μοιραζόμαστε ένα κοινό που τον κάνει σημαντικό για μένα… Μου έδωσε την ευκαιρία να αλλάξω την ζωή μου. Μοιραζόμαστε όμως και μια διαφορά… Εκείνος στο προσωπικό του πρόβλημα οραματίστηκε, ονειρεύτηκε και κατάφερε να αλλάξει την ζωή των άλλων… αυτό τον κάνει σημαντικό για όλο τον κόσμο.

Σας ευχαριστώ»

Ν. 16 (ετών), από σπίτι του Συλλόγου » Το Χαμόγελο του Παιδιού»

«Καλησπέρα από τον Έβρο…

Σήμερα που είναι μια πολύ σημαντική μέρα για το σπίτι μου, και παρόλο που οι σκοπιές και οι υπηρεσίες δεν μου επιτρέπουν να είμαι κοντά σας και κοντά στον κύριο Κώστα ήθελα έστω και με ένα γράμμα να πω 2 κουβέντες.

Γιατί για μένα το Χαμόγελο έχει μια μοναδικότητα που δεν νομίζω να την καταλάβει κανείς. Όσο μεγαλώνεις τα συναισθήματα σου ξεκαθαρίζονται αλλά πραγματικά σου είναι πιο δύσκολο να τα εκφράσεις. Όχι γιατί δεν είναι το ίδιο έντονα αλλά γιατί κάποια στιγμή οι λέξεις σου φαίνονται λίγες.

Κάποια στιγμή σε κάποια παιδιά δόθηκε μια ευκαιρία. Μας την έδωσε ένα παιδί, η δική του ιστορία, το δικό του παράδειγμα. Όταν ήμασταν μικροί λέγαμε ότι ο Ανδρέας είναι ήρωας, τώρα λέω ότι είναι ο δικός μας ήρωας. Παραμέρισε τον πόνο του, κοίταξε γύρω του και είδε πολλά παιδιά… θέλησε να τα βοηθήσει. Τα λόγια του στο ημερολόγιο του είναι λόγια απλά ενός παιδιού που στην πορεία των χρόνων έγιναν δικά μας, τα είδαμε στη ζωή μας και τα είδαμε στις ζωές άλλων παιδιών.

Και σταθήκαμε στα πόδια μας, σπουδάσαμε, πήγαμε φαντάροι κάναμε τις δικές μας οικογένειες αλλά ξέρουμε ότι για κάποιους ανθρώπους θα είμαστε πάντα τα παιδιά τους. Να μας συμβουλεύσουν, να μας στηρίξουν, να μας μαλώσουν…

Εμείς σήμερα σε αυτή την σημαντική μέρα στεκόμαστε δίπλα στον κύριο Κώστα με καμάρι και υπερηφάνεια. Όπως άλλωστε και εκείνος, και όλοι στο σπίτι μου, με καμάρι και περηφάνια μας μεγάλωσαν και ήταν δίπλα μας στις πιο σημαντικές στιγμές της ζωής μας. Όπως το να πεις ποίημα και στο κοινό να έχεις τους πιο πολλούς ανθρώπους με το πιο δυνατό χειροκρότημα.

Σας ευχαριστώ »

Α. (19 ετών), από σπίτι του Συλλόγου » Το Χαμόγελο του Παιδιού»

« Η ζωή μου στο Χαμόγελο έχει καλές και κακές στιγμές.
Ξεκίνησα άσχημα στην παιδική μου ηλικία και δεν πίστευα ποτέ στον εαυτό μου. Δεν περίμενα πως θα προσπαθήσω τόσο πολύ και τώρα πια, που μπορώ να μιλώ για ένα ψηλό επίπεδο ζωής, ξέρω πως θα συνεχίσω να παλεύω περισσότερο για να πραγματοποιήσω τόσα πολλά που θα στηρίξουν ένα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ. Σίγουρα δεν θα τα κατάφερνα εάν ο Αντρέας δεν είχε αυτή την επιθυμία για όλους εμάς που ταλαιπωρηθήκαμε.
Όλοι αυτοί που μας στηρίζουν δεν θα πάψουν να λένε ΜΠΡΑΒΟ και «συνεχίστε την προσπάθεια σας».
Προσωπικά, όταν έκανα την κίνηση να έρθω στο «Χαμόγελο του Παιδιού» τηλεφώνησα μόνη μου για να ζητήσω βοήθεια όπως και έγινε. Μια αξιολάτρευτη γυναίκα μου μίλησε και ζήτησα βοήθεια για μένα και για την οικογένειά μου. Από εκείνη την ημέρα εντάχθηκα κι εγώ στη νέα οικογένεια του Αντρέα. Όλοι με καλοδέχτηκαν και από τότε κάθε μέρα είναι ξεχωριστή. Το «Χαμόγελο» είναι το σπίτι μου και οι άνθρωποί του είναι αυτοί που με στηρίζουν και με βοηθούν. Η 9η Νοεμβρίου είναι ημέρα γιορτής, χαμόγελου και αξίζει πολλά. Σωστά λοιπόν είναι Παγκόσμια μέρα, γιατί είναι πραγματοποίηση του ονείρου του μικρού μας φίλου Αντρέα.

Σας ευχαριστώ»

Πηγες:http://www.hamogelo.gr,

http://www.yousmile.gr

Aς κοινοποιήσουμε όλοι την ιστορία του μικρού Αντρέα,ας πούμε όλοι στα παιδιά μας για το όραμά του!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s