«Εισαι μαμα στο σπιτι? Μα ΤΙ κανεις ολη μερα?»

Published Οκτώβριος 24, 2013 by sofiaathanasiadou

what-i-do

Μου συνέβη 2 φορές μέσα σε μια εβδομάδα, και ήταν και οι δύο από γυναίκες. Οποιοσδήποτε θα έπρεπε να έχει λίγο περισσότερο τακτ απ’ αυτό, αλλά οι γυναίκες –ειδικά οι γυναίκες-  θα έπρεπε, να πάρει, να ξέρουν καλύτερα.

Την προηγούμενη εβδομάδα, ήμουν στο φαρμακείο και με πλησίασε μια χαρωπή  γυναίκα.

«Ματ! Πως τα πάνε τα μικρά σου?»

 

«Τέλεια! Τα πάνε μια χαρά, ευχαριστώ για το ενδιαφέρον.»

 

«Χαίρομαι που τ’ ακούωΚαι η γυναίκα σου?  Έχει γυρίσει στη δουλειά ή ακόμη?»

 

«Ε, βασικά δουλεύει σκληρά στο σπίτι, προσέχοντας τα παιδιά. Αλλά όχι δεν έχει πάει πίσω στον εργασιακό χώρο, αν αυτό εννοείς.»

«Τέλεια περνάειΠρέπει να είναι ωραία

 

«ΤέλειαΕίναι πολύ σκληρή δουλειάΈχει γερή ανταμοιβήΝαιΑλλά περνάει τέλειαΌχι πάντα

 

Και σ’ αυτή την περίπτωση δεν της την είπα και πολύ άγρια. Ήμουν μόνο λίγο αυθάδης και υπομονευτικά καταδεκτικός.

 

Το επόμενο επεισόδιο συνέβη σήμερα σε ένα καφέ. Ξεκίνησε με παρόμοιο τρόπο. Μια φιλική ανταλλαγή ειδήσεων, για το πώς πάνε τα πράγματα με τα μωρά. Η συζήτηση γρήγορα εκτροχιάστηκε όταν η γυναίκα μου πέταξε ένα:

«Και λοιπόν, η γυναίκα σου θα μείνει στο σπίτι μόνιμα?»

«Μόνιμα? Ε, στο άμεσο μέλλον, θα μεγαλώνει τα παιδιά full time, ναι!»

 

«Ναι, εμένα είναι 14 τώρα. Αλλά είχα και την καριέρα μου όλα τα χρόνια. Δεν μπορώ να με φανταστώ στο σπίτι. Θα ήμουντόσο νευρόσπαστη. [ΓελάειΜα ΤΙ κάνει όλη μέρα

 

«Ααπλάτα πάνταΕσύ τι κάνεις όλη μέρα?»

 

«…ΕγώΧαΔΟΥΛΕΥΩ

 

«Η γυναίκα μου δεν σταματάει ποτέ να δουλεύει. Εντωμεταξύ, είναι μέρα μεσημέρι και είμαστε και οι δύο σε ένα καφέ. Είμαι σίγουρος πως και η γυναίκα μου θα τρελαινόταν για λίγο χρόνο να κάτσει να πει έναν καφέ. Είναι καλά να μπορείς να κάνεις ένα διάλλειμα, σωστά?

Η συζήτηση τέλειωσε λιγότερο φιλικά από όσο ξεκίνησε.

Κοιτάξτε, δεν κάθομαι να κριτικάρω τις γυναίκες που δουλεύουν εκτός σπιτιού. Καταλαβαίνω ότι πολλές είναι αναγκασμένες να το κάνουν γιατί είναι single μαμάδες, ή απλά γιατί ένας μισθός δεν φτάνει για τις ανάγκες της οικογένειάς τους. Ή απλά το επέλεξαν, γιατί αυτό θέλουν να κάνουν. Μια χαρά. Επίσης γνωρίζω πως οι περισσότερες «business women” δεν είναι τόσο αγενείς, με αυτάρεσκο τουπέ, όσο οι δύο που γνώρισα πρόσφατα.

Αλλά δεν θα αρχίσω τις ψαλμωδίες τώρα. Αυτό που θέλω να κάνω, είναι να κλωτσήσω την στραβή υλιστική μας κοινωνία στο καλάμι και να πω, «ΞΥΠΝΑ, ΔΙΑΟΛΕ!»

Αυτή η συζήτηση δεν θα έπρεπε να είναι καν απαραίτητη. Δεν θα έπρεπε να εξηγώ τον λόγο που είναι παρανοϊκό το οποιοσδήποτε –πόσο μάλλον άλλες γυναίκες- να εκφράζεται με περιφρόνηση και εχθρικότητα για τις μαμάδες που μένουν στο σπίτι. Είμαστε στ’ αλήθεια τόσο ρηχοί? Είμαστε στ’ αλήθεια τόσο μπερδεμένοι? Είμαστε στ’ αλήθεια ο πρώτος πολιτισμός στην ιστορία της ανθρωπότητας που έχει αποτύχει να κατανοήσει την σοβαρότητα και την λαμπρότητα της μητρότητας? Οι παγανιστές ανύψωσαν την Μητρότητα και την ανήγαγαν σε Θεότητα. Εμείς πήραμε την αντίθετη κατεύθυνση. Της συμπεριφερόμαστε σαν μια ασθένεια ή σαν εμπόδιο.

Τους ανθρώπους αυτούς που αφοσιώνονται ολοκληρωτικά σ’ αυτή την κουραστική, δίχως ευχαριστίες, και τόσο εξαιρετικά σπουδαία δουλειά του να μεγαλώνεις παιδιά, θα έπρεπε να τους κάνουμε άγαλμα! Θα έπρεπε να τους βλέπουμε με ευλάβεια και να τους θαυμάζουμε με τον ίδιο τρόπο που θαυμάζουμε τους μεγάλους επιστήμονες ή τους ήρωες πολέμου. Αυτές οι γυναίκες κάνουν κάτι υπέροχο και περίπλοκο, απαιτητικό και τρομακτικό, επίπονο, χαρωπό και απαραίτητο. Ότι και να είναι αυτό που ΚΑΝΟΥΝ, κάνουν ΚΑΤΙ, και από το πόσο καλά το κάνουν, ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ  ο πολιτισμός μας. Ποιος άλλος μπορεί να πει το ίδιο? Ποια άλλη δουλειά «κουβαλάει» τόση σπουδαιότητα?

Είναι αλήθεια – το να είσαι μαμά δεν είναι «δουλειά». Δουλειά είναι κάτι το οποίο κάνεις μέρος της μέρας σου και μετά σταματάς να το κάνεις. Πληρώνεσαι. Μπορείς να είσαι μέλος σε συνδικαλιστικά σωματεία , είσαι ασφαλισμένος και έχεις ώρα διαλλείματος. Είχα πολλές δουλειές. Δεν ήταν κάτι φοβερό ή μυστηριώδες. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί έχουμε «αγιάσει» το εργασιακό περιβάλλον. Από πού μας ήρθε αυτή η ιδέα? Από το Κουμουνιστικό Μανιφέστο? Το να έχεις μια δουλειά είναι απαραίτητο για κάποιους -είναι για μένα- αλλά δεν είναι απελευθερωτικό ή ενδυναμωτικό. Όποια και να είναι η δουλειά σου – ουδείς αναντικατάστατος. Είσαι ένας αριθμός. Ένας υπολογισμός. Είσαι ένας υπηρέτης. Μπορείς να αντικατασταθείς και θα αντικατασταθείς τελικά. Είμαι σκληρός? Όχι, είμαι κάποιος που έχει μια δουλειά. Είμαι πραγματιστής.

Αν η μητέρα σου αποφάσιζε μια μέρα να παραιτηθεί από τον ρόλο της αυτό, ζωές ολόκληρες θα έρχονταν τα πάνω κάτω. Η κοινωνία θα υπέφερε τρομερά. Οι κυματισμοί αυτής της τραγωδίας θα ήταν αισθητοί για γενιές. Αν αποφάσιζε να παραιτηθεί από προγραμματιστής, θα έβρισκαν άλλον μέσα σε τέσσερις μέρες και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Το ίδιο ισχύει και για σένα και για μένα. Η ελευθερία και η δύναμή μας, βρίσκεται μέσα στο σπίτι μας, όχι στο γραφείο. Αλλά είμαστε σαν ζόμπυ, οπότε δε λέμε να το καταλάβουμε.

Ναι, η γυναίκα μου είναι ΑΠΛΑ μαμά. ΑΠΛΑ. Φέρνει ΑΠΛΑ την ζωή στο σύμπαν, και ΑΠΛΑ αναθρέφει, πλάθει και μεγαλώνει αυτή τη ζωή. ΑΠΛΑ μανατζάρει και κουμαντάρει και συντηρεί της δουλειές του σπιτικού μας, καθώς ταυτόχρονα φροντίζει τα παιδιά τα οποία ΑΠΛΑ βασίζονται για τα πάντα σ’ αυτήν. ΑΠΛΑ διδάσκει στα δίδυμά μας πώς να είναι ανθρώπινα πλάσματα και καθώς θα μεγαλώνουν ΑΠΛΑ θα τα προπονεί για όλα.  Από θέματα ηθικής μέχρι καλούς τρόπους, από την Αλφαβήτα μέχρι την υγιεινή τους, κλπ. Είναι ΑΠΛΑ  τα πνευματικά μου θεμέλια και ο βράχος πάνω στον οποίο έχει χτιστεί η οικογένειά μας. Είναι ΑΠΛΑ τα πάντα για τους πάντες. Και η κοινωνία ΑΠΛΑ θα καταγκρεμιζόταν  αν αυτή και οι υπόλοιπες συμμαμάδες της, αποτύχαιναν σε οποιοδήποτε από αυτά που υπογράμμισα πιο πάνω.

Ναι, είναι απλά μητέρα. Στο στιλ του να κοιτάξουμε τον ήλιο και να πούμε,

«κοίτα, είναι απλά ο ήλιος.»

Εννοείται πως δεν μπορούν όλες οι γυναίκες να είναι στο σπίτι full time. Αλλά,  άλλο είναι απλά να αναγνωρίσεις  αυτό το γεγονός και άλλο το να το αναγάγεις και ως το ιδανικό. Όταν λες ότι είναι το ιδανικό, στην ουσία λες πως τα παιδιά ΙΔΑΝΙΚΑ θα έπρεπε να περνάνε ΛΙΓΟΤΕΡΟ χρόνο με την μητέρα τους. Κι αυτό είναι τρέλα. Σκέτη τρέλα. Ούτε ιδανικό είναι, ούτε φυσιολογικό. Όσο περισσότερο καιρό μπορεί μια μητέρα να μεγαλώσει τα παιδιά της, τόσο το καλύτερο. Τόσο το καλύτερο γι αυτά, για την ψυχή τους, τόσο το καλύτερο για την κοινωνία, τόσο το καλύτερο για την ανθρωπότητα. Τελεία και παύλα!

Και τέλος, πολύ πιθανόν να είναι αλήθεια πως οι μαμάδες στο σπίτι, έχουν και περιόδους απραξίας. Πολλοί που δουλεύουν εκτός σπιτιού έχουν επίσης περιόδους απραξίας. Για να λέμε και την αλήθεια, υπάρχουν και πολλές, πολλές δουλειές που βασικά πιο πολύ καιρό, έχουν περιόδους απραξίας, με μικρές εκρήξεις βαρβάτης δουλειάς μοιρασμένη στο εργασιακό δυναμικό. Αλλά όπως και να ‘χει δεν ψάχνομαι για καβγά για το ποιος είναι «απασχολημένος» πιο πολύ ώρα. Μου φαίνεται πως εκτιμούμε τον χρόνο μας τόσο λίγο, που φτάσαμε να μετράμε την αξία βάσει του πόσο λίγος –χρόνος- μας μένει. Με άλλα λόγια, έχουμε εξιδανικεύσει το «είμαι απασχολημένος» και το ανταλλάξαμε με το «είμαι σημαντικός» . Μπορείς να είσαι απασχολημένος αλλά ασήμαντος, όπως επίσης μπορείς να είσαι σημαντικός, αλλά όχι απασχολημένος. Δεν έχει καμία σημασία. Νομίζω πως κανείς μας δεν είναι τελικά όσο απασχολημένος νομίζει πως είναι και βασικά, όσο απασχολημένοι κι αν είμαστε πραγματικά, είναι περισσότερο από όσο θα έπρεπε να είμαστε.

Ο άνθρωπος σήμερα έχει πάρει γενικά πολύ στραβά κάποια θέματα. Αλλά, σε τελική ανάλυση, και όταν ολόκληρος ο πολιτισμός μας θα έχει καταρρεύσει, αυτό που θα μετανιώνουμε πιο πολύ από οτιδήποτε άλλο, είναι ο τρόπος που συμπεριφερθήκαμε στις μαμάδες και τα παιδιά.

ΠΗΓΗ: http://mamalydia.wordpress.com

Advertisements

15 comments on “«Εισαι μαμα στο σπιτι? Μα ΤΙ κανεις ολη μερα?»

  • Καλησπέρα Σοφία,

    Συγχαρητήρια για αυτό το ωραίο μήνυμα. Είμαι μαμά διδύμων 3,5 με μια δουλειά part time. Παρόλο που τα παιδιά μου πάνε παιδικό σταθμό όταν μένω σπίτι, νιώθω να με ρουφάνε οι δουλειές του σπιτιού. Είναι πολλές στιγμές που δεν μπορώ ούτε να σταθώ, να πάρω ανάσα. Υπερβολικό! Ναι το ξέρω, όταν πηγαίνω στην δουλειά δυο φορές την εβδομάδα από τις 5 έως 11 το βράδυ νιώθω ότι πάω σε πάρτυ. Ξελαμπικάρω. Αυτό για μένα είναι δουλειά. Σκέφτομαι πως θα ήμου αν δεν δούλευα. Μεγάλη τρέλα. Οντως το να είναι μια μαμά στο σπίτι και να μεγαλώνει τα μικρά της ή και τα μεγάλα της παιδιά, είναι δύσκολο. Δυστυχώς δεν πορεί κανείς να το καταλάβει εύκολα, πόσο μάλλον να το σεβαστεί.

    Αφροδίτη

  • Ρε κορίτσια, εσείς που δε δουλεύετε & το ΜΟΝΟ που κάνετε είναι να μεγαλώνετε τα παιδιά σας μήπως βαυκαλίζεστε ολίγον τι? Δηλαδή οι γυναίκες που δουλεύουν & μεγαλώνουν παιδιά, άρα προσπαθούν σε ένα απόγευμα (αν δε δουλεύουν & αυτό) να είναι μαμάδες, νοικοκυρές & σύζυγοι θέλετε να μας πείτε ότι περνάνε καλύτερα γιατί βγαίνουν από το σπίτι? & καλά όσο τα παιδιά είναι μωρά είναι πράγματι κουραστικό να είσαι όλη μέρα με ένα δύο τρία κτλ μωρά, αλλά μόλις αρχίσουν να φεύγουν για τον παιδικό ή το σχολείο να σας ακούω να είστε μόνιμα κουρασμένες, ενώ έχετε ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ όλο το πρωΪ για να κάνετε αυτά που οι υπόλοιπες τρέχουν & δεν προλαβαίνουν ΕΕΕΕΕ είναι τουλάχιστον ντροπή!!!!!
    Επειδή έχουμε 2 παιδιά & η γυναίκα μου δουλεύει, αλλά έχουμε στο φιλικό μας περιβάλλον & μη εργαζόμενες μητέρες & ακούω αυτές τις αηδίες εδώ & χρόνια, για το ποιες κουράζονται περισσότερο, βάλτε το μυαλουδάκι σας να δουλέψει & ίσως τότε καταλάβετε πολλά. Φιλικά ένας πατέρας, σύζυγος & σύντροφος μιας εργαζόμενης μητέρας.

    • Πόσο πολύ θέλω να συμφωνήσω με τον ΧΑΡΗ. Ναι… έτσι είναι… Ειδικά όταν εγώ φεύγω στις 7.30 το πρωί και γυρίζω στις 19.30 σπίτι, και πρέπει να προλάβω να μαγειρέψω, να συμμαζέψω, να παίξω, να συζητήσω… και να κάνω μπάνιο… να τα προλάβω όλα σε 2 ώρες!!! Δεν λέω πως όλες οι μαμάδες δεν κουράζονται, αλλά θα ήθελα και εγώ να τα έκανα όλα αυτά με την ησυχία μου από το πρωί. Ειδικά όταν γυρίζω σπίτι το απόγευμα και ακουω την πεθερά μου να λέει πως η κόρη της (και κουνιάδα μου) με 2 παιδιά (που πάνε σχολείο), είναι τόσο πολύ κουρασμένη γιατί έτρεχε όλη μέρα, ΤΡΕΛΑΙΝΟΜΑΙ… και βλέπει τι ώρα φεύγω και τι ώρα γυρίζω… Απλά όχι τόση υπερβολή κορίτσια!!! Όλες ειμαστε μαμάδες…

      • θα συμφωνησω με τους 2 προλαλησαντες. Παντως αν αναλογιστει κανεις οτι οι περισσότερες γυναικες κανουν εξοντωτικες και ανιαρες εργασιες για να αμειφθουν με ψιχουλα, θα ηταν καλυτερο να μπορουσαν να ειναι στο σπίτι τους

  • Eιλικρινά δεν σας καταλαβαίνω. Κάποιοι έχουν αρκετά μεγάλο και δύσκολο στο να καθαριστεί σπίτι κα;ι κάποιες κοιτάνε τη καριέρα! Αλλά όταν έχεις πετυχημένη καριέρα, δε σημαίνει είσαι και πετυχημένη μάνα. Για αυτό και ακούμε πόσα παιδιά από καλές οικογένειες, έποιασε η αστυνομία για καφρίλες!

    Δηλαδή μας λες εσύ σε 2 ώρες έχεις το σπίτι από μπουρδέλο σε λαμπίκο; Η ασχολείσαι με τα παιδιά σου; Άλλο να μην έχεις επιλογή και άλλο να έχεις. Αλήθεια, πόσο θα προλάβεις σε 2 ώρες να είσαι μάνα; Η μάνα μου είχε 4 παιδιά, η γυναίκα μου ένα και δουλεύει, αλλά δεν είναι και ότι πιο εύκολο, ειδικά όταν τα κάνει όλα μόνη της. Τι θα κάνει για να δουλέψει, στα πεθερικά τα παιδιά;

    Όταν μια γυναίκα, έχει 3 παιδιά (τυχαίος αριθμός, έχω δει από 1 έως 4 και ακριβώς πως πάει) και ένα σπίτι, τι γίνεται; Για να δούμε.

    1. Πρωί ξυπνάει στις 6μιση και ετοιμάζει τα παιδιά για το σχολείο. Τους ετοιμάζει τα ρούχα και πρωινό.

    2. Στις 7μιση τα παίρνει με το αμάξι να τα πάει στο σχολείο. 8 και τέταρτο έχει επιστρέψει σπίτι.

    3. Η δουλειά ξεκινάει με τη λάτζα από το προηγούμενο βράδυ.

    4. Συνεχίζεται με το άστατο σπίτι και περιλαμβάνει σκούπισμα, σφουγκάρισμα κ.τ.λ., παρόλο που είχει γίνει τη προηγούμενη μέρα… ξανά τα ίδια!

    5. Κατά τις 10 είναι ώρα για ψώνια και λαική. Δεν έχει προλάβει καν να κάνει όλο το σπίτι. Τι το ήθελες το μεγάλο σπίτι κυρά μου; Και μονοκατοικία; Ο αέρας σου έφερε όλα τα φύλλα μέσα! Στη καλύτερη αυτό θα πάρει ένα 2ωράκι επιεικώς και τα ψώνια, χωρίς να τα κάνει όλα..

    6. Αν στις 12 έχει φτάσει σπίτι, φορτωμένη με τα πράγματα, αρχίζει να φτιάχνει το φαί, για τα παιδιά και τον εργάτη άντρα της.

    7. Έχει πάει 1μιση το μεσημερι. Προλαβαίνει δεν προλαβαίνει να πάρει τα παιδιά από σχολείο.

    8. Η ώρα 14:30, έχει επιστρέψει σπίτι. Ετοιμάζει να βάλει το φαί στο τραπέζι. Στις 15:00 έχει επιστρέψει και ο σύζυγος, λογικό να πεινάει όπως και τα παιδιά.

    9. Στις 16:00 έχουνε φάει. Μαζεύει το τραπέζι. Κάνει πάλι τη λάτζα. Εν τω μεταξύ, βάζει τα παιδιά για διάβασμα.

    10. Στις 17:00 είναι ώρα για πλυντήριο. Μέσα σε μισή ώρα, έχει καταφέρει να συγκεντρώσει τα απαραίτητα, τα παιδιά αύριο έχουν γυμναστική, χρειάζονται τη φόρμα καθαρή.

    11. Στις 18:00, το μικρό της οικογένειας θέλει να παίξει. Σαν μαμά πρέπει να ασχοληθεί.

    12. Στις 19:00 είναι η ώρα για τη μπουγάδα! Πρέπει να τελειώσει γρήγορα. Η μικρή τη φωνάζει.

    13: Στις 19:30 πρέπει να διαβάσει τα παιδιά, η μικρή έχει πρόβλημα στις ασκήσεις.

    14. Στις 20:30 πρέπει να ετοιμάσει το φαγητό. Ωστόσο δεν έχει τελειώσει με τα παιδιά. Ζητάει βοήθεια από το σύζυγο. Έχει Champions League και η αλήθεια είναι, είναι η μόνη απασχόληση και του κακομοίρη αλλά βοηθάει.

    15: Στις 21:30 έχει βάλει το φαγητό. Μαζεύει την οικογένεια να φάνε.

    16. Στις 22:15 έχει τελειώσει το φαγητό. Μαζεύει τα πιάτα. Κάνει ένα τελευταίο συμμάζεμα μέχρι τις 11. Πάει στο κρεβάτι πτώμα, έχει λίγο χρόνο να κάτσει με τον άντρα της, μέχρι να συνεχιστεί η ρουτίνα της επόμενης μέρας.

    Αυτά από εμένα. Με κάθε σεβασμό τόσο στη κάθε γυναίκα καριέρας, όσο όμως και στη σκληρά εργαζόμενη με τα οικιακά μητέρα. Σίγουρα, όταν είναι ένα το παιδί και το σπίτι όχι μεγάλο, ίσως να βρίσκεται χρόνος. Αλλά μην υποτιμάμε τη σκληρή δουλειά του σπιτιού. Αν βλέπεις σπίτι λαμπίκο και παιδιά μορφωμένα και κοσμιοτάτη συμπεριφορά… μια καλή μαμά έχει βάλει το χέρι της! :D

  • Νομίζω ότι το κείμενο θεωρεί τη γυναίκα εξ ορισμού «μαμά» και είναι σεξιστικό. Τις ίδιες υποχρεώσεις για δουλειές του σπιτιού και μεγάλωμα των παιδιών έχουν και τα δύο φύλα ΕΞΙΣΟΥ. Όταν διάβαζω τέτοια πράγματα νομίζω ότι έχω μπει σε χρονομηχανή και έχω μεταφερθεί στο 1950….

  • Εγώ έχω 2 μωρά όχι δίδυμα αλλά μωρά και τα δύο: Θέλω να ΤΟΝΙΣΩ ότι η δουλειά της αποκλειστικής μαμάς είναι ΑΦΑΝΤΑΣΤΑ πιο κουραστική από άλλη δουλειά, ποτέ δεν κουραζόμουν τόσο όσο δούλευα, κι έχω δουλέψει από μπάρα ως γραφείο σε θέση καριέρας στη μεγαλύτερη διαφημιστική, ακόμα κι όταν δούλευα 20 ώρες σερί. Δεν συγκρίνεται πουθενά. Θέλετε να δείτε την έννοια του «τρέχω»; Ελάτε να περάσετε μια μέρα μαζί μου. Φιλικά

    • Καλα σε νιωθω απιστευτα ομως? Εχω μεταφερει την δουλεια στο σπιτι εχω και 2 βδομαδες δεν παιζει αυτο που ζω… αχχαχα ολη μερα κυνηγαω ευτυχως ο μπαμπας μας ειναι ΜΠΑΜΠΑΣ με ολη την εννοια της λεξης.

  • Οι πιο πολλές γυναίκες που γνωρίζω στον δικό μου περίγυρο δουλεύουν όχι τόσο γιατί έχουν ανάγκη τα χρήματα όσο γιατί δεν μπορούν να είναι όλη την ημέρα μέσα στο σπίτι να κάνουνε δουλειές κ να φροντίζουν τα παιδιά τους, τάχα δεν μπορούν γιατί έχουν μάθει να δουλεύουν!!! αφήνουν τα παιδιά τους στις πεθερές τους η στις μαμάδες τους και βρίσκουν το λιγότερο κ ένα πιάτο φαγητό και στην καλύτερη κ λίγο τακτοποιημένο το σπίτι κ το σίδερο (μπορεί όχι πάντα αλλά τις περισσότερες φορές) λοιπόν έχουν κάνει το διαλειμματάκι τους και γυρνάνε και κάπως ανανεωμένες στο σπίτι.. (όχι πως δεν κουράζονται) αλλά δεν ακούνε φωνές, δεν γυρνάνε πίσω από τα μωρά, δεν κάνουνε τον διαιτητή ποιος θα πάρει το παιχνίδι κ ποιος όχι, δεν έχουν να ταΐσουν, να ξεσκατίσουν (συγνώμη κιόλας) να κοιμίσουν, να μαγειρέψουν, κ όλα τα άλλα που συνεπάγονται στο μεγάλωμα των παιδιών..αυτά τα κάνουν για 3-5 ώρες (το πολύ) όταν επιστρέψουν στο σπίτι κ όχι για 12-13 ώρες..έχει μεγάλη διαφορά, συμφωνώ απόλυτα με τον MICHAIL…τα περιέγραψες όπως ακριβώς είναι..τώρα όσο για τις μαμάδες που δουλεύουν απο τις 7:30 το πρωί εώς κ τις 19:30 νομίζω ότι είναι καθαρά επιλογή τους να λείπουν τόσες ώρες χωρίς να προλαβαίνουν να κάνουν τίποτα κ ακόμη περισσότερο να μην χαίρονται τα παιδιά τους…στην ουσία τα βλέπουν 2-3 ώρες λίγο πριν πέσουν για ύπνο..λυπάμαι πολύ…σ’ αυτές τις περιπτώσεις λέω κάτι πολύ βαρύ που δεν κάνει να το γράψω…

    • Mia δουλευω απο τις 10 το πρωι εως τις 22.00 την νυχτα … Καμια φορα και ειδικα 8 μηνες την σεζον μας δουλευω απο τις `10- 2 την νυχτα . Ζω στην Σαντορινη και οπως καταλαβαινεις δεν εχουμε ωραριο και ανοιγουμε 7 μερες την εβδομαδα . Δεν δουλευω απο επιλογη αλλα απο αναγκη . Ειμαι η μονη που δουλευω στην οικογενεια μας … Δεν μπορουμε να τσουβαλιαζουμε τα παντα και τους παντες . Βρισκω παντα χρονο για τα παιδια μου τα αγαπω μου λειπουν παρα πολυ τα παιρνω στην δουλεια μαζι μου οσο περισσοτερο μπορω περναω χρονο κανοντας κατασκευες πηγαινωντας βολτες … Στην δικη μας οικογενεια τα παιδια τα εχει αναλαβει ο μπαμπας απο αναγκη …Κατανοω πως υπαρχει και η κατηγορια που περιγραφεις αλλα ξερεις ποσες μητερες δουλευουν και στερουνται τα παιδια τους απλα για να εχουν να πληρωσουν το ρευμα σπιτι τους? Πιστευω πως εαν θελεις μπορεις να περας ακομα και 20 λεπτα ποιοτικου χρονου μαι με τα παιδια. Υπηρξαν πολλες φορες που εχω φυγει απο το μαγαζι στις 10 για να τα βαλω για υπνο διαβαζωντας παραμυθι και να επιστρεψω στην δουλεια απο τις 11 εως τις 5 τα ξημερωματα για να δουλεψω…

  • Σχολιάστε

    Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

    Λογότυπο WordPress.com

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Google

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Twitter

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Facebook

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Σύνδεση με %s