Αρχείο

All posts for the month Αύγουστος 2013

Τι θα ευχονταν οι νηπιαγωγοι να γνωριζουν οι γονεις των παιδιων του νηπιαγωγειου!

Published Αύγουστος 31, 2013 by sofiaathanasiadou

hohokusad01_teachers

Καθώς εμφανίζονται στα νηπιαγωγεία οι γονείς των μαθητών της επόμενης χρονιάς, είναι σχεδόν σίγουρο ότι κάθε νηπιαγωγός, βλεποντάς τους, μεταξύ άλλων θα ευχόταν να γνωρίζουν τα… ακόλουθα:

  • Δείξτε ενδιαφέρον για ο,τιδήποτε φέρνει μαζί του από το σχολείο (και φυσικά μην το πετάξετε ποτέ!). Ακόμη κι αν δεν καταλαβαίνετε τί ακριβώς είναι αυτό που κρατάτε στα χέρια σας (!!) το παιδί σίγουρα δούλεψε σκληρά και νιώθει υπερήφανο για το δημιούργημά του.
  • Μην ρωτάτε πως αποδίδουν τα υπόλοιπα παιδιά. Αν το παιδί σας τα πηγαίνει καλά σε κάτι μην ρωτάτε αν και ο φίλος του το κάνει αυτό. Πρόκειται για απόρρητο προσωπικό δεδομένο. Επίσης μην ρωτάτε αν το παιδί σας είναι το εξυπνότερο στην τάξη. Οι νηπιαγωγοί συγκρίνουν την πρόοδο του κάθε παιδιού με τον εαυτό του και όχι με τους άλλους π.χ. ζωγραφίζει ένα πρόσωπο τόσο καλά όσο το έκανε το φθινόπωρο;
  • Τα ρούχα του σχολείου να είναι ρούχα για παιχνίδι. Στο νηπιαγωγείο τα παιδιά θέλουμε να είναι χαρούμενα και δημιουργικά, γεγονός που μερικές φορές σημαίνει και “λερωμένα”! Κανείς δεν θα σας κρίνει αν το παιδί σας δεν είναι ντυμένο για φωτογράφιση περιοδικού!
  • Τα “πολυάσχολα” νήπια συχνά περιμένουν μέχρι το τελευταίο λεπτό για να πανε στην τουαλέτα! Ζώνες και επιπλέον κουμπιά, μπορεί να είναι ωραία, αλλά δημιουργούν δυσκολίες και “ατυχήματα”.
  • Η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά! Όταν στέλνετε το παιδί στο σχολείο βρώμικο, αυτό το επηρεάζει αρνητικά για δυο λόγους καταρχήν για την υγεία του και κατά δεύτερον γιατί κανένα παιδί δεν θα θέλει να παίξει μαζί του. Αν υπάρχει κάποια πιο συγκεκριμένη αδυναμία του παιδιού σχετικά με το μπάνιο, την οποία δεν μπορείτε να διαχειστείτε συζητήστε το με τις νηπιαγωγούς.
  • Αποχαιρετισμοί.
    Ένα φιλί, μια αγκαλιά και ένα “Να περάσεις μια υπέροχη μέρα!”, είναι όλα όσα χρειάζονται. Με εξαίρεση την αρχή της σχολικής χρονιάς, όπου το παιδί προσαρμόζεται, μην χρονοτριβείτε. Εάν στο παιδί σας αρέσει να γνωρίζει το πρόγραμμά του, μπορείτε να πείτε ακόμη κάτι που θα κάνετε μαζί όταν τελειώσει το σχολείο, π.χ. “Θα πάμε μαζί στο πάρκο!”. Και μην πισωγυρίζετε διότι έτσι αυξάνεται δραματικά ο στρεσογόνος παράγοντας. Είναι καλύτερα να κάνετε μια καθαρή και γρήγορη αποχώρηση ακόμη κι αν το παιδί κλαίει. Σιγά σιγά θα αντιληφθεί τί συμβαίνει και θα αποκτήσει τον έλεγχο της κατάστασης.
  • Ψείρες! Μπορεί να συμβεί στον καθένα. Μην νιώθετε άσχημα. Ενημερώστε τη νηπιαγωγό ώστε να αποφευχθεί η εξάπλωση.
  • Δείξτε κατανόηση και στα άλλα παιδιά όπως δείχνετε και στο δικό σας. Γνωρίζετε πως τα παιδιά περνούν δύσκολες φάσεις και οι οικογένειες τους αντιμετωπίζουν άγχος που μερικές φορές  τους οδηγεί σε σπασμωδικές κινήσεις. Αν κάποιο παιδί είναι επιθετικό, έχετε την πίστη ότι οι νηπιαγωγοί θα κρατήσουν το δικό σας ασφαλές και θα κάνουν ό,τι είναι δυνατό για να βελτιώσουν την κατάσταση.
  • Αν το δικό σας παιδί είναι επιθετικό. Μπορεί να σας φαίνεται αδιανόητο ότι το “αγγελούδι” σας μπορεί να έχει αυτή τη συμπεριφορά, αλλά έχετε πίστη στα λόγια των νηπιαγωγών και μην αμφισβητείτε τα συμβάντα. Πολλές φορές τα παιδιά αντιδρούν διαφορετικά στο σχολείο σε σχέση με το σπίτι γιατί είναι τελείως διαφορετικές οι συνθήκες. Συνεργαστείτε!
  • Αν σας πουν ότι το παιδί σας θα είχε όφελος εάν περνούσε από μια περαιτέρω αξιολόγηση σε κάποιο τομέα των αναπτυξιακών του δεξιοτήτων, αυτό είναι κάτι που δεν λέγεται επιπόλαια. Οι νηπιαγωγοί βλέπουν το παιδί σας όχι μόνο όπως είναι τώρα αλλά όπως θα είναι στο Δημοτικό Σχολείο. Επιθυμούν να του προσφέρουν οποιαδήποτε βοήθεια το συντομότερο δυνατό, οπότε δείξτε εμπιστοσύνη. Δεν είναι κάτι κακό, κάτι που να σας κάνει να ντρέπεστε. Πολλά παιδιά λαμβάνουν βοήθεια από λογοθεραπευτές, εργοθεραπευτές κλπ. προκειμένου να βοηθηθούν.
  • Αν υπάρχει κάτι που απασχολεί εσάς ή το παιδί σας, πείτε το! Όχι όμως ενώπιον όλων των γονεων και των παιδιών την ώρα της αποχώρησης. Επιδιώξτε την κατ΄ιδίαν συνάντηση με τις νηπιαγωγούς και μιλήστε γι’αυτό που σας απασχολεί. Και οι νηπιαγωγοί επιθυμούν όπως κι εσείς, το παιδί σας να είναι χαρούμενο και είναι πρόθυμες να διορθώσουν τα λάθη τους.
  • Τα τυποποιημένα κρουασάν, το σοκολατούχο γάλα και τα μπισκότα δεν είναι γεύμα, είναι ένας μικρός μπουφές επιδορπίων!
  • Δώστε προσοχή στις ανακοινώσεις, που υπάρχουν στην είσοδο του σχολείου ή σε σημειώματα μέσα στην τσάντα του παιδιού. Μπορεί να περιέχουν νέα σχετικά με διάφορες δράσεις της τάξης, όπου μπορεί να ζητείται η συμμετοχή σας, κι αν δεν δώσετε προσοχή τότε τις συνέπειες τις υπομένει αθελά του το ίδιο το παιδί.
  • Συνέπεια στην ώρα. Το παιδί χάνει ένα κομμάτι από την καθημερινή ρουτίνα του σχολείου, αν συνεχώς καθυστερεί, και έρχεται σε δύσκολη θέση απέναντι στους συμμαθητές και τη νηπιαγωγό του. Ενώ στην αποχώρηση είναι δύσκολο να διαχειριστεί τους λόγους που φεύγει πάντα τελευταίο από το σχολείο.
  • Το άρρωστο παιδί πρέπει να μένει στο σπίτι του. Στο σχολείο δεν θα μπορεί να ανταπεξέλθει, αφού δεν θα νιώθει καλά και ταυτόχρονα ενδέχεται να προκαλέσει επιδημία.
  • Μην αποκρύπτετε σημαντικές πληροφορίες. Εμπιστευτικά μιλήστε στις νηπιαγωγούς για οποιαδήποτε αλλαγή στη ζωή του παιδιού π.χ. διαζύγιο, νέο μωρό, αλλά και ο,τιδήποτε αφορά το ιατρικό του ιστορικό, προκειμένου να γνωρίσουν καλύτερα τις ανάγκες και τις αδυναμίες του και να δουλέψουν πανω σ΄αυτές.
  • Όχι απουσίες χωρίς σοβαρό λόγο. Περιστασιακά μια μέρα εκτός σχολείου δεν είναι και σπουδαία υπόθεση. Αν όμως αυτό γίνεται συχνά τότε το παιδί λαμβάνει ένα εσφαλμένο μήνυμα. Το σχολείο είναι σημαντικό και αυτό επιβεβαιώνεται με την παρουσία. Μια παρουσία που πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτη.
  • Ατυχήματα συμβαίνουν. Οι νηπιαγωγοί κάνουν ό,τι μπορούν προκειμένου να μην συμβεί το παραμικρό μέσα στη σχολική μέρα, αλλά υπάρχει η πιθανότητα να μην δουν κάτι κάποια στιγμή. Είναι αναπόφευκτο.
  • Ενισχύστε τις γνώσεις  που μεταφέρει το παιδί από το σχολείο με επιπλέον δραστηριότητες, στις οποίες μπορεί να συμμετέχει όλη η οικογένεια. Έτσι το βοηθάτε να εμπεδώσει τις νέες γνώσεις και τελικά να ενισχύσει τη δυναμική της ομάδας στην τάξη.
  • Παιχνίδια από το σπίτι. Τα παιχνίδια αυτά δημιουργούν εντάσεις διοτί τις περισσότερες φορές τα παιδιά δεν θέλουν να τα μοιραστούν με τους άλλους, αλλά από την άλλη θέλουν να τα παρουσιάσουν σε όλους! Επίσης, κατά έναν περίεργο λόγο, πάντα τα παιχνίδια αυτά καταλήγουν σπασμένα!
  • Ακολουθήστε τους κανόνες που το παιδί έχει μάθει στο σχολείο, και αντικειμενικά ισχύουν, για να τους ακολουθήσει κι αυτό. Με το να αμφισβητείτε τη σημαντικότητά τους, το σχολείο χάνει την αξιοπιστία του και το παιδί βρίσκεται μπροστά σε διλήμματα που δυσκολεύεται να διαχειριστεί.
  • Δεν μπορούν όλα τα παιδιά να συμπαθήσουν τη δασκάλα τους αμέσως (προφανώς ούτε και εσείς!). Χρειάζεται χρόνος για να χτιστεί η εμπιστοσύνη και ο αμοιβαίος σεβασμός. Υποστηρίξτε τις νηπιαγωγούς και αποφύγετε τις όποιες ενστάσεις σας μπροστά στο παιδί. Γίνεται το σωστό παράδειγμα στη δημιουργία ισορροπημένων σχέσεων.
  • ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΔΕΝ ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ ΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΣΗ. “Θα αναπτύξει όμως όλες τις κιναισθητικές, αντιληπτικές, μνημονικές, γλωσσικές και μεταγλωσσικές ικανότητες, που το καθιστούν έτοιμο να εκπαιδευτεί αβίαστα και αποτελεσματικά, χωρίς να δυσκολευτεί/πιεστεί/απογοητευτεί στην εκμάθηση της γραφής και της ανάγνωσης, ένα χρόνο αργότερα στην Α΄ Δημοτικού”.

Το διαβάσαμε: thekids.gr

Πηγή: http://meleniro.gr

Advertisements

Πρωτη μερα στον παιδικο σταθμο

Published Αύγουστος 31, 2013 by sofiaathanasiadou

Πρώτη μέρα στον παιδικό σταθμό

Η μετάβαση από το οικείο περιβάλλον του σπιτιού στο χώρο του σχολείου δεν είναι εύκολη υπόθεση για ένα μικρό παιδί. Ας γνωρίσουμε τα συναισθήματά του και ας δούμε με ποιούς τρόπους μπορούμε να το βοηθήσουμε να προσαρμοστεί.

Τι αισθάνεται το παιδί όταν ξεκινάει τον παιδικό σταθμό;
-Βιώνει πολύ έντονα τον αποχωρισμό από τους γονείς και το οικείο περιβάλλον του σπιτιού του.
-Νιώθει άγχος στην επαφή με την δασκάλα και τα συνομήλικα παιδιά.
-Καλείται να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα του σχολείου, να υπακούει σε κανόνες και να πειθαρχεί, γεγονός που επίσης του προκαλεί έντονο άγχος, αγωνία και ανασφάλεια.

Τι κερδίζει το παιδί πηγαίνοντας στον παιδικό σταθμό;
-Αναπτύσσεται η κοινωνικότητά του.
-Μαθαίνει να μοιράζεται, να διεκδικεί, να συνεργάζεται, να δημιουργεί από κοινού με τα άλλα παιδιά.
-Ωριμάζει και κατακτά την ολοκλήρωση της προσωπικότητάς του.
-Οι συζητήσεις με τα άλλα παιδιά, βοηθούν στην κατάκτηση και την βελτίωση της ομιλίας του.
-Μαθαίνει να αντιμετωπίζει τις κρίσεις που προκύπτουν στο σχολικό χώρο, να βρίσκει λύσεις και να ξεπερνά προβλήματα και εμπόδια.

Ο ρόλος του γονέα
Τα παιδιά αντανακλούν τα συναισθήματα των γονιών τους και είναι συχνό το φαινόμενο τα παιδιά να δυσκολεύονται να προσαρμοστούν στο σχολείο, επειδή οι γονείς δυσκολεύονται να δεχτούν αυτή τη νέα κατάσταση.

6 τρόποι για την ομαλή προσαρμογή
1. Συζήτηση: μιλάμε με το παιδί και του εξηγούμε τους λόγους που υπαγορεύουν τη φοίτησή του στο σχολείο.
2. Ενθάρρυνση: παροτρύνουμε το παιδί και το εφοδιάζουμε με το θάρρος που χρειάζεται για να αντεπεξέλθει στη νέα κατάσταση.
3. Σεβασμός: δείχνουμε κατανόηση και σεβασμό στα συναισθήματα που εκφράζει το παιδί, συμμεριζόμαστε τις αγωνίες και τις φοβίες του, ως απόλυτα λογικές και αναμενόμενες.
4. Σταθερότητα: κρατάμε μια σταθερή, αμετακίνητη θέση, από τη στιγμή που αποφασίζουμε να στείλουμε το παιδί στο σχολείο. Τα δικά μας πισωγυρίσματα μόνο να το βοηθήσουν στην προσαρμογή δεν θα καταφέρουν.
5. Ψυχραιμία: το παιδί μπορεί να κλαίει, να χτυπιέται, να ουρλιάζει, να γραπώνεται πάνω μας, κάθε φορά που το αφήνουμε στο σχολείο. Με σύμβουλο την ψυχραιμία, θα καταφέρουμε να το καθησυχάσουμε αποτελεσματικά.
6. Επιμονή: όσο έντονες και αν είναι οι αντιδράσεις του παιδιού και παρότι μπορει να τραβάνε στο χρόνο, δεν αναθεωρούμε την απόφασή μας να στείλουμε το παιδί στο σχολείο (εκτός αν οι δασκάλες του έχουν αντίθετη άποψη). Η δική μας επιμονή θα έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα, δηλαδή την προσαρμογή του παιδιού στο σχολείο.

Πηγή: babyspace.gr

Φοβου …του φοβους!

Published Αύγουστος 29, 2013 by sofiaathanasiadou
Είναι φυσιολογικό για ένα νήπιο να φοβάται. Άλλωστε ο φόβος είναι μία φυσιολογική κατάσταση που μας προστατεύει από τον κίνδυνο. Σκεφτείτε ένα νήπιο που δεν φοβάται καθόλου; Πόσο πιο ευάλωτο θα είναι απέναντι στους κινδύνους;
Ορισμένα νήπια φοβούνται συγκεκριμένα πράγματα όπως : τους σκύλους, τα έντομα, το σκοτάδι ή τον θόρυβο της ηλεκτρικής σκούπας. Άλλα πάλι νήπια φοβούνται τις νέες καταστάσεις ή τις αλλαγές στην καθημερινότητας τους ή  το να γνωρίσουν νέους ανθρώπους. Οι περισσότεροι από τους φόβους των νηπίων θα εξασθενίσουν όταν αρχίσουν να νοιώθουν πιο ασφαλή τα ίδια και πιο ασφαλή στο περιβάλλον τους.
Τι μπορείτε να κάνετε για να ηρεμήσετε τους φόβους των νηπίων;
Αρχικά να επισημάνουμε ότι οποιοσδήποτε φόβος δεν εξαφανίζεται από τη μία στιγμή στην άλλη. Μπορεί να πάρει μήνες ή και ακόμη χρόνο. Στο μεταξύ το νήπιο μπορεί να επιδείξει εμμονή για αυτό που το φοβίζει, να ασχολείται με αυτό μέσω παιχνιδιού, ζωγραφίζοντας το ή μιλώντας ακατάπαυστα για αυτό. Αυτοί είναι οι τρόποι που χρησιμοποιεί για να αντιμετωπίσει το φόβο του.
1. Μη μειώνεται τη σημασία του φόβου του παιδιού σας όσο ανόητος κι αν σας φαίνεται. Μην χαμογελάστε καν. Δείξτε σοβαρότητα, κατανόηση και ενσυναίσθηση.
2. Χρησιμοποιήστε ένα αγαπημένο του αντικείμενο που το χαλαρώνει και του μειώνει το άγχος όπως το να του δώσετε να έχει αγκαλιά το αγαπημένο του αρκουδάκι ή πανάκι που το χαλαρώνει για να κοιμηθεί. Ένα αντικείμενο που θα μπορούσε να έχει μαζί του όταν πχ χρειαστεί να το αφήσετε για φύλαξη σε άγνωστο χώρο με άγνωστους ανθρώπους.
3. Εξηγήστε, εκθέστε, ανακαλύψτε. Αν για πχ φοβάται το σκύλο του γείτονα, κρατήστε του το χέρι, χαμογελάστε και φέρτε το σε σταδιακή επαφή με το σκύλο. Χωρίς πίεση. Εξηγήστε του ότι δεν θα το πειράξει και δώστε του το χρόνο που θέλει να εξοικειωθεί και να ανακαλύψει τους σκύλους με το δικό του ρυθμό.
4Συμμετοχή στο παιχνίδι που εμπεριέχει τον φόβο. Ανέφερα ήδη ότι τα παιδιά πολλές φορές χρησιμοποιούν τους φόβους τους στο παιχνίδι. Ακόμη κι αν δεν το κάνουν, προσπαθήστε να τους «φέρετε» εσείς. Αν πχ το παιδί φοβάται τους μασκαράδες μεταμφιεστείτε και παίξτε!
5. Προσπαθήστε να ελέγξετε τους δικούς σας φόβους. Αν ουρλιάξετε όταν δείτε μία κατσαρίδα, οι πιθανότητες να αντιδρά έτσι το παιδί σας θα αυξηθούν κατά πολύ.
Τελειώνοντας να επισημάνω δύο πράγματα:
(1) θα πρέπει να τονίσουμε ότι αν ο φόβος του παιδιού σας αυξάνεται, δεν ηρεμεί και το καθιστά μη λειτουργικό στην καθημερινότητα του, θα πρέπει να απευθυνθείτε σε κάποιον υπεύθυνο ψυχικής υγείας και

(2) δεν γεννιόμαστε έχοντας φόβο για τις αράχνες. Πολλοί από τους φόβους μας μαθαίνονται κατά την νηπιακή ηλικία. Μερικοί φόβοι είναι χρήσιμοι γιατί θα αποτρέψουν το παιδί σας από το να τρέχει πχ ανεξέλεγκτα στο δρόμο ενώ άλλοι θα του δημιουργήσουν δυσκολίες στην καθημερινότητα όπως πχ να μη κοιμάται ή να ξυπνάει τη νύχτα επειδή πιθανά κάποια στιγμή είχε δει στο δωμάτιο του μία αράχνη.

Το διαβάσαμε: http://psychologiapaidiou.blogspot.gr

Αναρτήθηκε από 

Ο πιο απλoς και αποτελεσματικος τροπος να σταματησει τη γκρινια

Published Αύγουστος 29, 2013 by sofiaathanasiadou
Ο πιο απλός και αποτελεσματικός τρόπος να σταματήσει τη γκρίνια

Τα νήπια εκνευρίζονται συχνά και για πολλούς λόγους. Και κάθε γονιός ξέρει ότι όταν ένα παιδί αρχίσει τη γκρίνια και το κλάμα, τότε δύσκολα μπορεί κανείς να το σταματήσει.

Ένας μπαμπάς σκέφτηκε έναν πολύ απλό τρόπο να κάνει την κόρη του να σταματάει να γκρινιάζει. Η «μέθοδός» του βασίζεται στην διάσπαση της προσοχής και, τουλάχιστον στη δική του κόρη του φαίνεται πως έχει αποτέλεσμα.

Αυτό που κάνει είναι, τη στιγμή που η μικρή αρχίζει να γκρινιάζει για κάτι, να της ζητάει να κάνει κάτι απλό, όπως να μιμηθεί τη φωνή της αγελάδας ή του σκύλου, να φιλήσει το αντικείμενο που έχει στα χέρια της ή να δείξει τη γλώσσα της.

Το αποτέλεσμα είναι τρομερά χαριτωμένο, όπως φαίνεται στο βίντεο που κυκλοφόρησε ο ίδιος στο You Tube και κάνει το γύρο του διαδικτύου.

Απολαύστε το!

Πηγή: imommy.gr

Οι καλοι γονεις αφηνουν τα παιδια τους να κανουν λαθη

Published Αύγουστος 28, 2013 by sofiaathanasiadou
Οι καλοί γονείς αφήνουν τα παιδιά τους να κάνουν λάθη

Κανένας γονιός δεν θέλει να βλέπει το παιδί του να κάνει λάθη στην ορθογραφία ή να αποτυγχάνει σε ένα διαγωνισμό. Όμως οι ειδικοί μας διαβεβαιώνουν ότι η αποτυχία, μπορεί να μετατραπεί σε πολύτιμη μαθησιακή εμπειρία που πραγματικά βελτιώνει την ικανότητα του παιδιού να πετύχει στο μέλλον.
 

Η αλήθεια είναι ότι γενικά η αποτυχία μπορεί να προκαλέσει επώδυνα συναισθήματα, σε ένα παιδί (ή σε έναν ενήλικο) όπως θυμό, απογοήτευση ή χαμηλή αυτοεκτίμηση. Και βέβαια ο τρόπος με τον οποίο το παιδί σας βιώνει αυτά τα συναισθήματα έχει να κάνει με την ηλικία και την ωριμότητά του. Μπορεί, ωστόσο, να μάθει να αναγνωρίζει και να χειρίζεται αυτά τα συναισθήματα και με θετικό τρόπο μας λέει η ειδική ψυχολόγος Michele Borba στο βιβλίο της The Big Book of Parenting Solutions.  Και βέβαια να κάνει την αποτυχία ένα καλό μάθημα για την επιτυχία. Άλλωστε όπως λέει ο γνωστός συγγραφέας Vic Johnson: «Στην ζωή δεν υπάρχουν λάθη, μόνο μαθήματα»

Πως να τους μάθετε να μην φοβούνται τα λάθη τους.
Τα παιδιά μαθαίνουν πρώτα από εμάς. Τα παιδιά βλέπουν και αξιολογούν πως αποδεχόμαστε και χειριζόμαστε εμείς την αποτυχία και αυτό επηρεάζει την δική τους αντίδραση. Αν θυμώνουμε βίαια σε περίπτωση που χάσουμε την προαγωγή ή εκνευριζόμαστε με το δάσκαλο του παιδιού λόγω μιας πράξης του ή αμέλειάς του, τότε τα παιδιά μπορεί να αντιγράψουν αυτή τη συμπεριφορά όταν αντιμετωπίζουν τις δικές τους αποτυχίες.

Τι μπορεί να μάθει το παιδί  από τα λάθη του;

Με τα λάθη το παιδί μαθαίνει να επεξεργάζεται τα συναισθήματα του.
Και εσείς θα πρέπει να το βοηθήσετε να το κάνει σε ασφαλές πλαίσιο. Σύμφωνα με την Michele Borba όταν ένα παιδί χάνει σε ένα επιτραπέζιο παιχνίδι, για παράδειγμα, που παίζει στο σπίτι με τον γονιό του, είναι πολύ πιο εύκολο και πιο ελεγχόμενο ως εμπειρία, από το να χάσει σε ένα δημόσιο περιβάλλον, π.χ. σε ένα διαγώνισμα ή σε έναν αθλητικό αγώνα. Στο σπίτι, μπορεί να «εξασκηθεί» με ασφάλεια σε τέτοιου είδους συναισθήματα και καταστάσεις. Αυτό θα το βοηθήσει να συνηθίσει στον ανταγωνισμό, αλλά σαφώς με πιο ήπιο τρόπο.

Τα λάθη θα το βοηθήσουν να μάθει και να βελτιωθεί
Η ήττα σε ένα παιχνίδι, μπορεί να είναι ιδιαίτερα γόνιμη, αν μέσα από αυτή το παιδί αρχίσει να σκέφτεται τα λάθη του και τρόπους να τα διορθώσει. Ιδιαίτερα σε παιχνίδια στρατηγικής (και όχι τύχης), μπορείτε μετά να του εξηγήσετε το λάθος και να σκεφτείτε μαζί τι θα μπορούσε να είχε κάνει διαφορετικά.

Τα λάθη θα το βοηθήσουν να χτίσει αυτοπεποίθηση
Αντίθετα από ό,τι νομίζουμε, η αυτοπεποίθηση δεν αποκτάται από τις συνεχείς νίκες. Η αυτοπεποίθηση χτίζεται με την επιτυχία που έρχεται μετά από προσπάθεια. Η καλύτερη ανταμοιβή έρχεται όταν κάποιος έχει βιώσει την ήττα, έχει προσπαθήσει και τελικά έχει βρει τρόπους να επιτύχει. Αντίθετα, η εύκολη νίκη δίνει μια  μη ρεαλιστική άποψη για τον εαυτό του αφού στον έξω ανταγωνιστικό κόσμο κανείς δεν θα χαρίσει ποτέ τη νίκη. Και το χειρότερο, οι συνεχείς και εύκολες χαρισμένες νίκες υποσκάπτουν στην πραγματικότητα την αυτοπεποίθηση του παιδιού, αφού του δίνουν εντελώς εσφαλμένη εικόνα για τις πραγματικές του ικανότητες, που όταν κληθεί να τις επιστρατεύσει, θα διαπιστώσει ότι δεν είναι τόσο μεγάλες όσο το αφήναμε να πιστεύει.

Με τα λάθη αποκτά κατανόηση
Το παιδί που χάνει, μπορεί να καταλάβει πώς αισθάνεται ένας φίλος του που έχασε σε ένα παιχνίδι. Αυτό θα βοηθήσει να μην είναι ειρωνικός ή κοροιδευτικός με όσους χάνουν και να μπορεί να κατανοήσει τα συναισθήματα των άλλων.

Τα λάθη βοηθούν στον  αυτοέλεγχο
Η διατήρηση της ψυχραιμίας σε δύσκολες καταστάσεις είναι πολύ σημαντική, ιδιαίτερα για τα αγόρια που είναι πιο ευέξαπτα και ανταγωνιστικά. Μια ήττα θα βοηθήσει το κάθε παιδί να ωριμάσει και να μάθει να αποδέχεται ήρεμα ακόμη και πράγματα που δεν του είναι τόσο ευχάριστα.

Πηγή: imommy.gr

Νυχτερινoς υπνος και επιστροφη στο σχολειο. Ξαναβρειτε το ρυθμο!

Published Αύγουστος 28, 2013 by sofiaathanasiadou

Article_show_girl%20sleeping

Οι ανέμελες ημέρες και τα ξενύχτια του καλοκαιριού σε πολύ λίγο θα μετατραπούν σε πρωινό ξύπνημα με βιασύνη γιατί φτάνει το σχολικό… Οι ξαφνικές όμως αλλαγές στις συνήθειες του ύπνου είναι δύσκολες για τα μικρά παιδιά.

Μια μελέτη από το University College του Λονδίνου διαπίστωσε ότι τα παιδιά που κοιμούνται με πρόγραμμα και νωρίς, έχουν καλύτερες επιδόσεις στο σχολείο από την ηλικία των 7 ετών και άνω. Οι ακανόνιστες ώρες ύπνου συνδέονται με χαμηλότερες επιδόσεις στην ανάγνωση, στα μαθηματικά και στην κατανόηση του χώρου.

«Τα παιδιά χρειάζονται αυτό που έμαθαν την προηγούμενη ημέρα να μεταφραστεί σε νευρικές συνδέσεις στον εγκέφαλο τους» λέει η Amanda Sacker, Ph.D., μια από τους συντάκτες της μελέτης.

Πώς να αποφύγετε τα πρωινά δράματα;

  • Ξεκινήστε νωρίς

Καθιερώστε τον νυχτερινό ύπνο για το σχολείο και το αντίστοιχο πρωινό ξύπνημα όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, πριν από την πρώτη ημέρα του σχολείου, ώστε να αποφευχθεί μια ξαφνική αλλαγή. «Τα παιδιά αναπτύσσονται, γενικά, περισσότερο όταν ο κόσμος τους είναι πιο προβλέψιμος… και η ρουτίνα του ύπνου είναι μέρος αυτής της εμπειρίας», λέει η Sacker. Αν αυτό σας ακούγεται αρκετά δύσκολο, αρχίστε να ξυπνάτε σταδιακά το παιδί σας πέντε λεπτά νωρίτερα κάθε μέρα.

  • Χαλαρώστε σταδιακά

Είτε πρόκειται για μια νύχτα σχολείου, ένα Σαββατοκύριακο ή την περίοδο διακοπών σας, ρυθμίστε την ύπαρξη  μιας – προβλέψιμης χρονικά – ώρας ηρεμίας πριν τον ύπνο. Το παιδί σας θα αρχίσει να αναγνωρίζει τις προ – ύπνου δραστηριότητες και να μπαίνει στο πνεύμα. Τα διαδικαστικά: να βουρτσίσει τα δόντια του, να καθορίσετε μαζί τα ρούχα που θα φορέσει την επομένη, να σβήσει το φώς και να του διαβάσετε μια ιστορία ή να ακούσει ένα ηχογραφημένο παραμύθι ή χαλαρωτική παιδική μουσική, βάζουν το μικρό σας σε διάθεση ύπνου.

  • Μην το υπερφορτώνετε με δραστηριότητες

Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, μην γεμίζετε την ημέρα του παιδιού σας με δραστηριότητες που μιμούνται τις ρουτίνες του σχολείου. Οι μεγάλες και τεμπέλικες μέρες είναι ένα από τα δώρα του καλοκαιριού, και το να μην κάνει τίποτα, παρά μόνον να ονειρεύεται κάτω από τον ήλιο, είναι μεγάλη υπόθεση για τη δημιουργικότητα και τη φαντασία του. Αφήστε το μικρό σας χαλαρό, αλλά οριοθετήστε την ώρα ύπνου για να ανακτά τις δυνάμεις του για τη διασκέδαση της επόμενης ημέρας.

  • Κάντε την ώρα του ύπνου μια θετική υπόθεση

Αποφεύγετε να μιλάτε για την ώρα του ύπνου ως μέσο τιμωρίας ή ως αγγαρεία. Μην απειλείτε να στείλετε το παιδί σας για ύπνο νωρίτερα επειδή παρεκτρέπεται. Κάντε τον ύπνο μια θετική υπόθεση. Περάστε χρόνο μαζί του πριν το βάλετε στο κρεβάτι, διαβάζοντας του μια ιστορία ή συνομιλώντας μαζί του. Επίσης, εάν το παιδί σας αρχίζει να συνδέει το να κοιμάται αργά με κάποιου είδους ανταμοιβή, θα είναι πιο πιθανό να αντιστέκεται στο να γυρίσει σε μια ρουτίνα ύπνου, κατάλληλη για το σχολείο.

  • Συμμετοχή όλης της οικογένειας

Δώστε το καλό παράδειγμα εκ των προτέρων, με το να πηγαίνει όλη η οικογένεια για ύπνο νωρίς τις ημέρες του σχολείου. Μπορεί να είναι δύσκολο για σας να κοιμηθείτε μια αξιοπρεπή ώρα μαζί με το παιδί σας, αλλά αν αισθάνεται ότι ο ύπνος είναι οικογενειακή υπόθεση, είναι πολύ πιο πιθανό να συμμορφωθεί και να συνηθίσει γρήγορα τη ρουτίνα αυτή του ύπνου του.

Τέλος, και στις διακοπές δεν πρέπει να είναι εντελώς ελεύθερη η ώρα του νυχτερινού ύπνου. Μια αδόμητη μέρα μπορεί -και πρέπει – να καταλήγει σε ένα «αξιόπιστο – δομημένο» τέλος. Αποφύγετε τις άγριες ​​διακυμάνσεις στη ρουτίνα  ύπνου του παιδιού σας, ώστε να επανέλθει γρήγορα σε μια ομαλή ρουτίνα ύπνου όταν το σχολείο …επιτέλους ξεκινήσει!

Το διαβάσαμε: http://mikroimegaloi.gr

http://www.letsfamily.gr/

Πηγή: www.education.com

Αγκαλιαστειτε! Κανει καλο!

Published Αύγουστος 25, 2013 by sofiaathanasiadou

Mόλις 10 πολύτιμα δευτερόλεπτα στην αγκαλιά ενός αγαπημένου ανθρώπου αρκούν για να μειωθεί η αρτηριακή πίεση, να νιώσουμε ευεξία και να μειωθούν οι ορμόνες που μας προκαλούν στρες!

Αγκαλιαστείτε! Κάνει καλό!

Σύμφωνα με πορίσματα μιας νέας επιστημονικής μελέτης, μία ή δύο αγκαλιές την ημέρα μπορεί να είναι ό,τι χρειαζόμαστε για να προστατευθούμε από την καρδιοπάθεια, να καταπολεμήσουμε το στρες και την κούραση, να τονώσουμε το ανοσοποιητικό μας και να καταπραΰνουμε την κατάθλιψη.

Όπως γράφουν ο Δρ. Άστρεμ και οι συνεργάτες του στην επιθεώρηση «Comprehensive Psychology», ανέλυσαν συνδυαστικά μεταξύ τους προγενέστερες μελέτες για να αξιολογήσουν τις θεραπευτικές επιδράσεις του αγκαλιάσματος. «Η θετική συναισθηματική εμπειρία της αγκαλιάς ενεργοποιεί διάφορες βιοχημικές και ψυχολογικές αντιδράσεις», λέει ο επικεφαλής ερευνητής Δρ. Γιαν Άστρεμ, ψυχολόγος-ψυχοθεραπευτής στο Λίνκεπινγκ της Σουηδίας.

Μία από τις προηγούμενες έρευνες είχε διεξαχθεί σε άνδρες και γυναίκες ηλικίας 20-49 ετών και είχε δείξει πως έπειτα από 10 δευτερόλεπτα αγκαλιάσματος, αλλάζουν τα επίπεδα διαφόρων ορμονών στον οργανισμό τους. Η ωκυτοκίνη (ή οξυτοκίνη) εκκρίνεται από τον εγκέφαλο κατά τον τοκετό και τον θηλασμό, καθώς διεγείρει την παραγωγή γάλακτος και τον δεσμό της μητέρας με το μωρό. Έως πρότινος, οι ειδικοί πίστευαν ότι αυτοί είναι και οι μοναδικοί ρόλοι της.

Ωστόσο νεώτερες μελέτες έδειξαν ότι ανάλογες επιδράσεις έχει π.χ. και στο «δέσιμο» του άνδρα με την γυναίκα, καθώς και ότι βελτιώνει τις κοινωνικές δεξιότητες, καταπολεμά το στρες και ενθαρρύνει την εμπιστοσύνη. Επιπλέον, εκ φύσεως παράγεται και κατά τον οργασμό, όταν χορεύουν δύο σύντροφοι, όταν κρατιούνται από το χέρι και όταν αγκαλιάζονται.

Ποια η σχέση αγκαλιάς και ωκυτοκίνης;

Όπως εξηγούν οι ειδικοί, το δέρμα περιέχει ένα δίκτυο αισθητηρίων οργάνων που λέγονται σωμάτια Pacinian και τα οποία συνδέονται με τον εγκέφαλο μέσω του πνευμονογαστρικού νεύρου. Το νεύρο αυτό συνδέεται με διάφορα όργανα του σώματος, συμπεριλαμβανομένης της καρδιάς, καθώς και με τους υποδοχείς της ωκυτοκίνης.

Μία θεωρία είναι ότι με τη διέγερση του πνευμονογαστρικού νεύρου διεγείρεται η παραγωγή της ωκυτοκίνης, η οποία με τη σειρά της ενεργοποιεί μία σειρά από βιοχημικές αντιδράσεις που τελικά ωφελούν την υγεία.

Πηγή: health4you.gr