Αρχείο

All posts for the day 5 Ιουλίου 2013

Στα αδυτα της σχεσης μανας-γιου…

Published Ιουλίου 5, 2013 by sofiaathanasiadou
Στα άδυτα της σχέσης μάνας-γιου...

«Ο άντρας που συμπεριφέρεται στη γυναίκα του σαν να είναι πριγκίπισσα, αποτελεί τη μεγαλύτερη απόδειξη ότι ανατράφηκε από μια βασίλισσα», λέει ένα γνωστό ρητό!

Η ψυχολογία του δεσμού που αναπτύσσεται ανάμεσα στη μητέρα και το γιο της έχει αποτελέσει θέμα έρευνας και ανάλυσης περίπου από το 440 π.Χ. Τότε, ο Σοφοκλής, ο ένας από τους τρεις μεγαλύτερους τραγικούς ποιητές της κλασικής εποχής (οι άλλοι δύο ήταν ο Αισχύλος και ο Ευριπίδης), έγραψε την τραγωδία «Οιδίπους Τύραννος», στην οποία ο βασιλιάς Οιδίποδας σκότωσε τον πατέρα του ενώ ήταν ερωτευμένος με τη μητέρα του. Και, βέβαια, κανείς άλλος από τους σύγχρονους ψυχαναλυτές δεν έδειξε τόσο ενδιαφέρον γι’ αυτό το «σενάριο» όσο ο Σίγκμουντ Φρόυντ, ο οποίος ανέπτυξε τη θεωρία του Οιδιπόδειου Συμπλέγματος. Σύμφωνα με αυτό, τα αγόρια ηλικίας μεταξύ 3 και 5 ετών αισθάνονται λατρεία για τις μαμάδες τους και υποσυνείδητα θέλουν να απομονώσουν τους μπαμπάδες τους από αυτό το «δεσμό» τους, προκειμένου να πάρουν το ρόλο τους. Υπάρχει μια μερίδα ανθρώπων που έχει αποδοκιμάσει αυτή τη Φροϋδική θεωρία υποστηρίζοντας ότι δεν έχει καμία ρεαλιστική αξία, ωστόσο πολλές είναι οι συνιστώσες που μαρτυρούν αυτή την ιδιαίτερη σχέση μεταξύ μάνας και γιου…

Ένας άρρηκτος δεσμός

Πρόσφατη έρευνα που πραγματοποιήθηκε από τους επιστήμονες στο University of Reading στη Μαλαισία υποστηρίζει ότι όλα τα παιδιά, και ιδιαίτερα τα αγόρια, τα οποία δεν έχουν έντονο δέσιμο με τη μαμά τους παρουσιάζουν περισσότερα προβλήματα συμπεριφοράς. Η Κέιτ Στόουν Λομπάρντι, συγγραφέας του βιβλίου «The Mama’s Boy Myth: Why Keeping Our Sons Close Makes Them Stronger», τονίζει ότι τα αγόρια που δεν έχουν ουσιαστικό δεσμό με τη μητέρα τους από τα πρώτα χρόνια της ζωής τους, μεγαλώνοντας γίνονται εχθρικά, επιθετικά και αυτοκαταστροφικά. Αντίθετα, εκείνα που έχουν στενό δεσμό με τη μαμά τους τείνουν να αποφεύγουν οποιαδήποτε εμπλοκή τους σε παραβατικές συμπεριφορές στο μέλλον.

Η θεωρία της προσκόλλησης

Πρόκειται για μια νέα τάση διαπαιδαγώγησης, που στηρίζεται στο στενό δεσμό παιδιού και γονιών. Σύμφωνα με τα όσα προασπίζεται, μόνο έτσι τα παιδιά νιώθουν ότι οι γονείς τους τα στηρίζουν και τα προστατεύουν. Αντίθετα, τα παιδιά που εισπράττουν απόρριψη ή αποσπασματική φροντίδα από τους γονείς τους, τείνουν να εμφανίσουν συμπεριφοριστικές διαταραχές. Σχετική έρευνα από το δρ. Πάσκο Φίρον, καθηγητή στο «School of Psychology and Clinical Language Science» του University of Reading, που βασίστηκε σε επιστημονικά στοιχεία από 69 μελέτες, στις οποίες συμμετείχαν συνολικά περισσότερα από 6.000 παιδιά, επιβεβαιώνει περίτρανα την εγκυρότητα της θεωρίας της προσκόλλησης.

Μεγάλη δόση μητρότητας

Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η υπερβολική «μητρότητα» μεγαλώνει… μαμόθρεφτα αγόρια. Ο αμερικανός παρουσιαστής, ηθοποιός και συγγραφέας Τζέρι Σάινφιλντ είπε κάποια στιγμή σχετικά στο ομώνυμο τηλεοπτικό σόου του: «Όχι ότι υπάρχει κάτι κακό σε αυτό!». Ωστόσο, εκείνο που πραγματικά εννοούσε ήταν ότι «Ναι, είναι πολλοί εκείνοι που θεωρούν ότι αυτό δεν είναι καθόλου καλό». Η δρ. Πέγκι Ντρέξλερ, ερευνήτρια ψυχολόγος και συγγραφέας του βιβλίου «Raising Boys Without Men», καταλήγει σε σχετικό άρθρο της ότι η κοινωνία αντιδρά συγκαταβατικά σε ένα κορίτσι που είναι το «παιδί του μπαμπά», αλλά δεν έχει καθόλου την ίδια αντίδραση όταν πρόκειται για ένα αγόρι που είναι το «παιδί της μαμάς». Ωστόσο, η ιδέα τού να μεγαλώνει μια στοργική μητέρα ένα ευαίσθητο αγόρι δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας μύθος. Αυτό που η ειδικός προτείνει είναι ότι η μητέρα πρέπει να αποτελεί «ασφαλές καταφύγιο» για το αγόρι της, αλλά παράλληλα οφείλει να ενισχύει την ανεξαρτησία του. Πάνω από όλα, όμως, τονίζει ότι η μητρική αγάπη δεν έβλαψε ποτέ κανέναν!

Καλή «συνομιλητής και στήριγμα»

Όπως υποστηρίζει η Λομπάρντι στο βιβλίο της, «οι μαμάδες που έχουν στενό δεσμό με τους γιους τους τείνουν να μεγαλώνουν αγόρια που έχουν ανεπτυγμένη ικανότητα να επικοινωνούν τα συναισθήματά τους και να αντιμετωπίζουν άφοβα τα ενδεχόμενα προβλήματα». Όταν φτάσει η στιγμή της ενηλικίωσης, ο γιος που έχει βιώσει μια τρυφερή, γεμάτη σεβασμό σχέση με τη μητέρα του, έχει πολύ περισσότερες πιθανότητες να συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο στη μελλοντική του σύντροφο, προσθέτει. Κι αυτό αποτελεί το πιο γερό θεμέλιο για μια επιτυχημένη ερωτική σχέση στη ζωή του!

Πηγή: http://www.imommy.gr

ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΜΩΡΑΚΙ ΕΙΝΑΙ ΣΚΟΤΕΙΝΑ ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ; ΑΠΑΝΤΗΣΗ σε μια ερωτηση απο ενα μικρο κοριτσακι προς το αγεννητο αδελφακι του…

Published Ιουλίου 5, 2013 by sofiaathanasiadou

«Γεια σου μωρό, είναι σκοτάδι εκεί μέσα;»ρώτησε ένα κοριτσάκι το μωράκι μέσα στην κοιλιά της μαμάς της!! κανείς μας δεν θυμάται τη  ζωή μέσα στη μήτρα, όπως ήταν. Αν θέλουμε να ξέρουμε  τι ένα έμβρυο μπορεί να δει-για να μην αναφέρουμε  τη μυρωδιά,τη  γεύση και αφή η τι μπορεί να ακούσει-πρέπει να πάμε στην πηγή. Δυστυχώς, τα έμβρυα δεν είναι μεγαλύτερο μέσο επικοινωνίας με τον έξω κόσμο…..
Για να βρουν  τις απαντήσεις, οι ερευνητές μελετούν τα έμβρυα ζώων, υγιή ανθρώπινα νεογέννητα μόνο ωρών και πρόωρα βρέφη μέσα από το τζάμι ,στην ουσιαστικά προγεννητική ανάπτυξη τους στην θερμοκοιτίδα. Αυτά που έχουμε μάθει για την εμπειρία του εμβρύου και την ανάπτυξη των αισθήσεων, όχι μόνο διευρύνει την κατανόησή μας για το ανθρώπινο σώμα, επίσης βοηθά στην δημιουργία σημαντικών  πιθανοτήτων για μια υγιή, φυσιολογική ζωή των πρόωρων νεογνών!

Σε όλο το ζωικό βασίλειο, οι αισθήσεις έρχονται σε απευθείας σύνδεση σε μια πολύ συγκεκριμένη σειρά που δεν διαφέρει πολύ από το ένα στο άλλο σπονδυλωτά. Η πρώτη εμπειρία αίσθησης στα έμβρυα είναι αυτή της  αφής. Στη συνέχεια, έρχεται η χημική ουσία με βάση τις αισθήσεις της γεύσης και της όσφρησης. Η ικανότητα να ακούμε αναπτύσσεται στην  τέταρτη θέση. Και τέλος, πολύ  αργά που σε πολλά ζώα που γεννιούνται λείπει τον πρώτο καιρό, έρχεται η όραση.

Εμείς οι άνθρωποι, με σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα κύησης μας, είμαστε ένα από τα λίγα είδη που μπορούμε να δούμε πριν γεννηθούμε. Όμως ΣΙΓΟΥΡΑ δεν υπάρχουν πάρα πολύ να δούμε μέσα στη μήτρα που μας φιλοξενεί…. Η σύντομη απάντηση στο ερώτημα του μικρού κοριτσιού στο αγέννητο αδελφάκι της είναι, «Ναι. Είναι!!!, στην πραγματικότητα, μάλλον είναι πολύ σκούρα τα πράγματα εκεί μέσα.»

«Μπορούμε να πούμε  ότι τα έμβρυα ξεχωρίζουν  τη διαφορά μεταξύ του αμυδρού και του  πολύ αμυδρού…Αυτό είναι ό,τι θα δούμε αν ήμασταν μέσα στην μήτρα  αν αφαιρέσει η μαμά τα ρούχα της σε μια ηλιόλουστη ημέρα», εξηγεί,ο  επικεφαλής της εμβρυϊκής / νεογνικής  ανάπτυξης στο τμήμα του Πανεπιστημίου Κολούμπια της αναπτυξιακής ψυχολογίας.

Οι επιστήμονες παρακολούθησαν τα έμβρυα στον υπέρηχο να γυρίζουν  τα κεφάλια τους μακριά από τα έντονα φώτα που έριξαν στην κοιλιά της εγκύου. Και έχουν επίσης δει τα εγκεφαλικά κύματα των πρόωρων βρεφών να ανεβαίνουν  σαν απάντηση σε μια λάμψη  φωτός, ή μια αλλαγή στο οπτικό ερέθισμα-μετάβαση από μια κάρτα με  κάθετες ρίγες σε μια άλλη με οριζόντιες, για παράδειγμα. Αυτά είναι μικρά σημεία από μια αίσθηση αλλά είναι αρκετά!!!
Αρκετά για τι; Εδώ  είναι όπου τα πράγματα γίνονται ενδιαφέροντα. Βλέπετε οι αισθήσεις δεν λειτουργούν με κάποια νευρολογικό «off / on» διακόπτη. Είναι περισσότερο σαν οικοδόμηση και τη δυνάμωση ενός μυ. Θα πρέπει να ασκηθεί για να δυναμώσει… όσο περισσότερο χρησιμοποιείται μια αίσθηση, τόσοι περισσότερες  συνδέσεις νευρώνων σχηματίζονται και η αίσθηση βελτιώνεται. Αλλά αν δεν την χρησιμοποιούμε αρχίζει να χάνετε. Κυριολεκτικά.
«Χρειάζεται αισθητηριακή διέγερση κάποιου είδους.

Αισθητηριακή διέγερση είναι σημαντική και με άλλους τρόπους, καθώς, βοηθά τα  έμβρυα να  μαθαίνουν. Για παράδειγμα, τα έμβρυα πάπιας ακούν τη φωνή της μαμάς τους ενώ είναι ακόμα μέσα τα αυγά τους. Όπως το κάνουν αυτό, αρχίζουν να αναγνωρίζουν τη φωνή που σιγά σιγά ακούγεται σαν πάπια.
«Ένας ερευνητής  διαπίστωσε ότι ένα έμβρυο πάπιας που ενώ ήταν μέσα στο αυγό δεν είχε ακούσει τη μαμά του, δεν ήταν σε θέση να αναγνωρίσει το κάλεσμα της μαμάς πάπιας μετά την γέννηση του από αυτό μιας κότας, δήλωσε ο Jeffery Alberts, Ph.D . , καθηγητής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα. «Θα πρέπει να τους ακούσουν  στο αυγό και αυτό θα τονώσει τις δικές τους ακουστικές ικανότητες  Αυτό είναι το πώς θα το πάρει να είναι συντονισμένοι αυτό βοηθά ώστε να ολοκληρωθεί η ανάπτυξη.

Ανθρώπινα έμβρυα χρησιμοποιούν τις αισθήσεις τους για να μάθουν, Ο καθηγητής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Ειρηνικού κάνει έρευνά σε συνεργασία με μεγάλο μαιευτικό νοσοκομείο. Αν οι γονείς ενδιαφέρονται, βρέφη ηλικίας ακόμη και οκτώ ωρών ελεγγχονται για να δούμε πώς θα ανταποκριθούν σε διαφορετικούς ήχους. Τα μωρά φορούν ακουστικά και τους δίνονται ειδικές πιπίλες συνδεδεμένες με έναν υπολογιστή.

Τα νεογέννητα πιπιλίζουν δυνατότερα  όταν ακούνε ήχους που είναι εξοικειωμένοι με αυτούς πριν από τη γέννηση. Τα νεογέννητα προτιμούν τη φωνή της μητέρας τους πάνω από οποιονδήποτε άλλο είναι εκεί (ακόμα και του μπαμπά). Προτιμούν ακουστικές φράσεις από τα βιβλία που έχουν διαβάσει οι μητέρες, ενώ αυτά  ήταν στη μήτρα, σε σύγκριση με νέες ιστορίες.

«Τα μωρά προτιμούν τον ήχο της μητρικής γλώσσας της μητέρας τους σε σχέση με άλλες γλώσσες λέει ο καθηγητής. «Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον, ότι μπορούν να διακρίνουν μεταξύ των γλωσσών διαφορετικής ακουστικής δομής, όπως ισπανικά σε σχέση με  αγγλικά. Αλλά δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τη διαφορά μεταξύ παρόμοιων σε  ήχο γλωσσών, όπως τα αγγλικά και τα ολλανδικά.»
Ομιλία της Μητέρας »φαίνεται να έχει ιδιαίτερη σημασία με πολλούς  τρόπους. Mητέρες που δεν μουρμουρίζουν και μιλούν καθαρά και δυνατά, έχουν παιδιά που μπορούν να αναγνωρίσουν καλύτερα τα σύμφωνα σε 6-σε-8 μήνες, και έχουν μεγαλύτερο λεξιλόγιο στους 10-προς-12 μήνες, σε σύγκριση με τους συνομηλίκους τους. Αυτό, και άλλες έρευνες, έχει οδηγήσει τους ερευνητές να υποθέτουν ότι η εκμάθηση της γλώσσας είναι μια διαδικασία που ξεκινά πριν ακόμα γεννηθούν τα μωράκια.
Βλέποντας ένα καλύτερο μέλλον
Όλα αυτά έχει μεγάλες συνέπειες για την υγεία του βρέφους.
Γνωρίζουμε τώρα ότι αισθητικές εμπειρίες πριν από τη γέννηση παίζουν ρόλο στο να διασφαλίσουμε ότι οι  αισθήσεις θα  αναπτυχθούν σωστά και ότι τα έμβρυα μαθαίνουν σημαντικά γρηγορότερα μετά τη γέννηση ,συμπεριφορές. Οι συνεχόμενες έρευνες βοήθησαν τους ερευνητές να κατανοήσουν καλύτερα τι συμβαίνει στα έμβρυα που εκτίθενται σε αλκοόλ.
Πάρα πολύ αλκοόλ κάνει κακό για ένα έμβρυο, το οδηγεί να ελαττώνει την κίνηση του και αλληλεπιδρά λιγότερο με το περιβάλλον του. Αυτό σημαίνει λιγότερη αισθητική εμπειρία και, ως εκ τούτου, λιγότερο γνωστική ανάπτυξη. Η αισθητηριακή στέρηση μπορεί να έχει ακόμα και φυσικές επιπτώσεις.
«Ένα ακόμα από τα πράγματα που οι έρευνες  έδειξαν είναι ότι ένα έμβρυο μετά από μεγάλη έκθεση στο αλκοόλ της μητέρας του μειώνει σημαντικά και τις καταποτικές κινήσεις. Γι ‘αυτό δεν έχει ότι η διέγερση του γαστρεντερικού συστήματος για να βοηθήσει να αναπτυχθεί φυσιολογικά σύστημα», δήλωσε ο Jeffrey Alberts.

Μελετώντας τις αισθήσεις του εμβρύου έχει επίσης βοηθήσει τους γιατρούς να αναπτύξουν καλύτερους τρόπους για τη φροντίδα των πρόωρων βρεφών. Αυτά τα μωράκια καταλήγουν να τους λείπουν πολλά από τα αισθητικές εμπειρίες που χρειάζονται για τη φυσιολογική ανάπτυξη-η κίνηση του να είναι μέσα η μητέρα τους, οι μυρωδιές και γεύσεις της μήτρας, φωνή-ενώ η μητέρα τους, ενώ βιώνουν ταυτόχρονα λαμπερά φώτα και τους δυνατούς θορύβους κάτι που δεν θα γινόταν φυσιολογικά .Φανταστείτε να κοιμηθείτε σε μια αιώρα μια τροπική βραδιά και να ξυπνήσετε πάνω σε μια σχάρα με εκτυφλωτικά φώτα τρομακτικούς θορύβους και δέκα άγριους αστυνομικούς από πάνω σας!! Αυτό το σοκ κάνει τη διαφορά στην ανάπτυξη των βρεφών, και βοηθά να βάζουμε σε κίνδυνο για μια σειρά από νοητικές και κινητικές διαταραχές, λέει ο καθηγητής. Έρευνα έχει οδηγήσει σε πιο σκούρα δωμάτια για πρόωρα βρέφη, να κλείνουν τα δυνατά φώτα που μπορεί να βλάψουν την όχι-αρκετά-έτοιμη ώρας. Έχει επίσης ζητηθεί από τα νοσοκομεία να ξεκινήσουν την παρακολούθηση των κυμάτων του εγκεφάλου των μωρών και εξέταση ακοής τους, ψάχνοντας για τα πρώτα σημάδια ότι το μωράκι μπορεί να χρειαστεί θεραπευτική παρέμβαση. Το σίγουρο είναι ότι μαθαίνοντας για τη ζωή των εμβρύων μέσα στη μίτρα και για τον τρόπο ανάπτυξης τους, βοηθάμε τις μητέρες που κυοφορούν να δίνουν τα καλύτερα ερεθίσματα, καθώς επίσης κατανοούμε όλο και περισσότερο τις ανάγκες των εμβρύων εκείνων που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν πρόωρα την ασφάλεια της μήτρας της μαμάς τους…

Πηγή: www.aristsigris.gr

Η ακτινοβολια στη ζωη μας. Επιδρασεις στα παιδια

Published Ιουλίου 5, 2013 by sofiaathanasiadou

ienerx

Αν και στην λέξη «ακτινοβολία» οι περισσότεροι σκέφτονται κατευθείαν την ραδιενέργεια, καθημερινά ερχόμαστε σε επαφή με πολλά διαφορετικά είδη.

Η ηλιακή, το υπεριώδες φάσμα της (επίκαιρο κάθε καλοκαίρι), η κοσμική (σε μεγάλα υψόμετρα) αλλά και η ενδογενής ακτινοβολία (από έκλυση του φυσικού αερίου ραδονίου, σε κλειστούς, μη αεριζόμενους χώρους όπως τα σπίτια μας) ανήκουν στις φυσικές ακτινοβολίες.

Τις τελευταίες δεκαετίες, οι τεχνητές ακτινοβολίες αυξήθηκαν, ανάλογα με την τεχνολογία. Οι πιο γνωστές είναι η ηλεκτρομαγνητική (π.χ. κινητών τηλεφώνων & ασύρματης τεχνολογίας), τα μικροκύματα (π.χ. οι αντίστοιχοι φούρνοι) και η διαβόητη ραδιενέργεια (παρούσα όχι μόνο στις συνήθεις πηγές αλλά και σε άλλες εφαρμογές όπως οι οικιακοί ανιχνευτές καπνού).

Επιστημονικώς, ακτινοβολία ορίζεται η μετάδοση της ενέργειας στο χώρο. Η ορθότερη κατάταξή της αφορά τις μη ιοντίζουσες και ιοντίζουσες ακτινοβολίες.

Στις πρώτες (μή ιοντίζουσες) συμπεριλαμβάνονται τα χαμηλής έντασης ηλεκτρομαγνητικά πεδία – LFE/MW, (από ηλεκτρικές συσκευές), τα ραδιοκύματα και μικροκύματα προερχόμενα από σταθμούς εκπομπής ραδιοφώνου και τηλεόρασης ή τους φούρνους μικροκυμάτων, την ορατή ακτινοβολία και την υπεριώδη ανάλογα από τις ηλεκτρικές λάμπες ή τον ήλιο και την υπέρυθρη είτε από τον ήλιο είτε από την κεραμική εστία της κουζίνας μας.

Οι βιολογικές επιδράσεις διαφέρουν από αυτές της ιοντίζουσας ακτινοβολίας και εξαρτώνται κυρίως από την ένταση και τη συχνότητά. Παράδειγμα, η γνωστή ηλεκτροπληξία, με επιδράσεις που κυμαίνονται από απλό ερεθισμό δέρματος και μυών (αισθητική & φυσιοθεραπεία) έως εκτεταμένους σπασμούς, ανακοπή και εγκαύματα.

Οι ιοντίζουσες (Χ–α–β– γ ακτινοβολίες) αλληλεπιδρούν με την ύλη μεταφέροντας ηλεκτρόνια, σαν «νόμισμα ενέργειας». Λόγω της μεγάλης διεισδυτικότητάς τους επηρεάζουν τη ζωή και λειτουργία των κυττάρων μέσω χειραγώγησης του DNA. Τα πιο επιρρεπή κύτταρα είναι όσα βρίσκονται σε φάση αντιγραφής, όσα δηλαδή πολλαπλασιάζονται περισσότερο.

Αποτέλεσμα, βλάβες του DNA με ή χωρίς δυνατότητα επιδιόρθωσης (στην τελευταία περίπτωση συνήθως με απόρριψη ιστού όπως στην ακτινοθεραπεία) και πιο σημαντικά, μεταλλάξεις του DNA με πιθανή ανάπτυξη καλοηθών ή κακοηθών όγκων και γενετικών αλλοιώσεων.

Ευπρόσβλητοι ιστοί είναι το δέρμα & τα επιθήλια (π.χ. γαστρεντερικός, ή ρινικός βλεννογόνος), τα λευκά αιμοσφαίρια και ο αιμοποιητικός μυελός των οστών. Αξίζει να αναφερθεί ότι βλάβες πραγματοποιούνται σε όλους τους ιστούς καθώς και ότι σε βάθος χρόνου αυξάνεται σημαντικά η πιθανότητα καρκίνου (κυρίως θυρεοειδή και μαστού) και λευχαιμίας.

Γιατί είναι τόσο σημαντικές οι επιδράσεις στα παιδιά;
Λόγω βιολογίας τα παιδιά βρίσκονται συνεχώς υπό ανάπτυξη οπότε μεγάλος πληθυσμός των κυττάρων τους βρίσκονται σε φάση πολλαπλασιασμού.

Επιπροσθέτως έχουν μεγαλύτερους πληθυσμούς ανώριμων και αδιαφοροποίητων κυττάρων (άωρα κύτταρα και βλαστοκύτταρα), η προσβολή των οποίων, πέραν της αναστολής ωρίμανσής τους σε ιστούς (πχ. ερυθρά αιμοκύτταρα από το μυελό των οστών), αυξάνει σημαντικά τη πιθανότητα παιδικών καρκίνων μειώνοντας το προσδόκιμο επιβίωσης. Τα παιδία είναι κατά 10 φορές πιο ευαίσθητα από τους ενήλικες στην ίδια ποσότητα ακτινοβολίας τόσο λόγω των προαναφερόμενων όσο και λόγω της μικρότερης μάζας τους.

Ραδιενέργεια (ακτίνες Χ)
Αποτελεί την πιο καλά μελετημένη μορφή ακτινοβολίας και το «κόκκινο πανί» για τους περισσότερους από εμάς. Πέραν των γνωστών πηγών, σε μικρά επίπεδα εκλύεται και από λιγότερο «ύποπτους» παράγοντες όπως οι φθορίζουσες συσκευές (λάμπες, ρολόγια) οι τηλεοράσεις, τα ακτινοσκοπικά μηχανήματα των αεροδρομίων, ραδιενεργά ιχνοστοιχεία σε άσφαλτο, κάρβουνο και καπνό (tabacoo) ή στη φύση.

Σε μικρές δόσεις προκαλούνται ελάχιστα ευρήματα, με το πιο σύνηθες την παροδική μείωση των λευκοκυττάρων, ενώ έκθεση σε σημαντικές δόσεις την «ασθένεια της ακτινοβολίας» (radiation sickness), εγκαύματα έως και θάνατο σε σύντομο διάστημα.

Πόση ραδιενέργεια είναι επιτρεπτή στους ανθρώπους (και κατ’επέκταση στα παιδιά);
Αυτή η ερώτηση είναι από τις πιο σημαντικές στην ιστορία της βιοφυσικής. Ανάλογα με την κατανόησή των βιολογικών επιδράσεων, τα επίπεδα αλλάζουν με τα χρόνια.

Οι πρώτες εφαρμογές, στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, αφορούσαν την ψυχαγωγία ενώ μέχρι τα μέσα, θεωρούταν ευεργετική η κατανάλωση ραδιενεργών χαπιών και πρόσθετων σε αναψυκτικά.

Αν και η πρώτη μελέτη για τις βιολογικές επιδράσεις της ακτινοβολίας δημοσιεύτηκε στα τέλη του 1800 από τον Nikola Tesla και το 1927 έγιναν γνωστές οι γενετικές επιδράσεις, η έννοια της ακτινοπροστασίας θεωρούταν υπερβολική έως τα τέλη του 1960.

Για τους ενήλικες, τα Ευρωπαϊκά Επίπεδα Ασφάλειας δέχονται ως ασφαλή την ετήσια έκθεση σε ακτινοβολία έως 1mSv για τον γενικό πληθυσμό. Σε ευαίσθητες ομάδες (παιδιά και εγκύους) επεισέρχεται η αρχή της «χαμηλότερης αναγκαίας δόσης, ALARA-as low as reasonably achievable», με την έννοια ότι μία ανεπαρκής διαγνωστική εξέταση, χρήζει επανάληψης ενώ αλληλοεπικαλυπτόμενες εξετάσεις, επιβαρύνουν τον οργανισμό.

Η επίδραση της ακτινοβολίας εκτός από ποσοτική είναι και αθροιστική. Δεν έχει σημασία μόνο η ποσότητα, αλλά και το χρονικό διάστημα, εάν η ακτινοβολία χορηγείται σε δόσεις και εάν υπάρχει ικανοποιητική παύση «ανάρρωσης» στα μεσοδιαστήματα

Πως μπορούμε να προστατέψουμε τα παιδιά από την ραδιενέργεια;
Με δεδομένο ότι αποκλείεται να χρησιμοποιηθούν παιδιά για επαγγελματική χειραγώγηση ραδιενεργών υλικών, το βασικό είναι να προφυλαχθούν από την αναίτια και αδικαιολόγητη έκθεση τους, η οποία σε μικρές ηλικίες, συνηθέστερα παρέχεται μέσω ιατρικών εξετάσεων.

Αν και η ακτινοπροστασία είναι κυρίως μέλημα των ακτινολόγων, έχει ξεκινήσει η ευαισθητοποίηση των κλινικών ιατρών, με βασική προτεραιότητα τη μείωση της δοσολογίας και αντικατάσταση όπου είναι εφικτό από άλλες εξετάσεις όπως η υπερηχοτομογραφία (π.χ. οισοφαγογραφήματα, ανάδειξη δυσπλασιών ισχίου, παρακολούθηση πλευριτικών συλλογών και ανατάξεις εγκολεασμών). Ακόμα και τώρα, αν και σε μικρότερο βαθμό, τα θέματα της ακτινοπροστασίας του παιδικού πληθυσμού συχνά παραβλέπονται. Τραγικό παράδειγμα, η περίπτωση βρέφους στην Καλιφόρνια, τον Ιανουάριο του 2008.

Η σημαντικότερη μέθοδος προστασίας είναι η αποφυγή αναίτιων εξετάσεων, και (όπου είναι δυνατό) την αντικατάστασή με άλλες τεχνικές. Η πρόοδος της τεχνολογίας αποτελεί σημαντική θετική επίδραση, με την ανάπτυξη νέων συστημάτων, μειώνοντας περαιτέρω την δόση της ακτινοβολίας.

Το δεύτερο μέτρο αφορά την εξασφάλιση ικανοποιητικών χρονικών διαστημάτων μεταξύ των εξετάσεων για την ανάρρωση του σώματος.

Τρίτη σημαντική παράμετρος, κυρίως για τα παιδία, είναι η ακτινοβολία να περιορίζεται στα μικρότερα αποδεκτά επίπεδα για την επίτευξη ικανοποιητικού αποτελέσματος.

Εξαιρετικά σημαντική είναι και η εξασφάλιση ικανοποιητικών τεχνικών παραμέτρων στα εργαστήρια με καλή μολύβδινη μόνωση, εξασφάλιση χώρου, καλή ρύθμιση και ανανέωση του εξοπλισμού.

Υπεριώδης
Η κύρια πηγή της είναι φυσική και αλληλένδετη με την ζωή στον πλανήτη μας. Προκαλεί σημαντικές επιδράσεις όπως η παραγωγή μελανίνης η οποία προσφέρει ελκυστικό μαύρισμα αλλά ουσιαστικά προστατεύει από εγκαύματα . Τεχνητές πηγές αποτελούν τόσο οι συσκευές μαυρίσματος όσο και οι αποστειρωτές ιατρικών και μη μηχανημάτων καθώς και το περίφημο black light (στην νυχτερινή διασκέδαση).

Λόγω της μεγάλης ενέργειας και διεισδυτικότητας, η υπερβολική έκθεση προκαλεί εξαλλαγή ήδη ευαίσθητων κυττάρων του δέρματος και καρκινογέννεση. Συγκεκριμένα επίπεδα ασφαλείας δεν υπάρχουν. Η φύση ήδη μας προστατεύει με δύο τρόπους. Ο πρώτος είναι η παραγωγή μελανίνης, που απορροφά μεγάλο μέρος της ακτινοβολίας. Η δεύτερη είναι η προστατευτική ασπίδα του όζοντος στην ανώτερη ατμόσφαιρα, την οποία έχουμε ήδη πληγώσει σημαντικά, με συνέπεια να αναμένεται περαιτέρω αύξηση του καρκίνου του δέρματος.

Ευτυχώς η ενημέρωση για την υπεριώδη ακτινοβολία που πραγματοποιείται ήδη από τη δεκαετία του 1980 έχει περιορίσει την μόδα της υπερβολικής έκθεσης. Η χρήση αντηλιακών και η αποφυγή έκθεσης κατά τις μεσημεριανές ώρες είναι επίσης χρήσιμα και εύκολα μέτρα προστασίας. Το πιο σημαντικό όμως είναι η χρήση της κοινής λογικής, ιδίως σε ότι αφορά τα παιδιά, στα οποία οι επιδράσεις είναι μακροχρόνιες και οι συνθήκες καθώς θα μεγαλώνουν, σκληρότερες.

Ηλεκτρομαγνητική
Στη σημερινή εποχή τείνει να θεωρηθεί από τους πιο μεγάλους παράγοντες ρύπανσης, λόγω της αλματώδους ανάπτυξης της τεχνολογίας.

Οι σταθμοί ηλεκτρικών μετασχηματιστών, πλησίον των οποίων καταγράφονται σημαντικά επίπεδα Η/Μ ενέργειας, θεωρούνται υπαίτια για την αύξηση κρουσμάτων λευχαιμίας και νευρολογικών παθήσεων σε παιδιά. Αν και εμπειρικά η παρατήρηση αυτή θεωρείται σωστή, δεν έχει αποδειχθεί υπεράνω κάθε αμφισβήτησης, με αποτέλεσμα η Η/Μ ακτινοβολία να θεωρείται ακόμα «πιθανώς καρκινογόνα».

Σε πειράματα με θηλαστικά έχει αποδειχθεί η συσχέτιση έκθεσης σε ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία με αντιστρεπτές επιδράσεις όπως αλλαγές συμπεριφοράς, αυξημένη θνησιμότητα και καθυστέρηση ανάπτυξης και μορφολογικές αλλοιώσεις από επίπεδα έκθεσης αντίστοιχα με 2 ώρες λειτουργίας κινητού τηλεφώνου.

Λόγω του τελευταίου, υπάρχει σημαντικό ενδιαφέρον για την επίδραση των κινητών τηλεφώνων και την χρήση της ασύρματης τεχνολογίας (από τα τηλεκοντρόλ έως την ασύρματη διαδικτύωση). Η τελευταία, και τα αντίστοιχα οικιακά δίκτυα έχουν ενοχοποιηθεί για αυξημένη επίπτωση αυτισμού σε βρέφη, ενώ σε κατοίκους πλησίον κεραιών αναμετάδοσης, έχει διαπιστωθεί η επίδραση στη φάση RΕM του ύπνου (επηρεάζοντας τη μνήμη) και μείωση της παραγωγής μελανίνης (η οποία ρυθμίζει επιπλέον τον ημερήσιο βιολογικό κύκλο) με πολλαπλασιασμό των μαρτυριών για κεφαλαλγίες, απώλειες ή διαταραχές μνήμης ή αποβολές εγκύων.

Έως τώρα δεν υπάρχει επαρκής επιστημονική απόδειξη των μηχανισμών λειτουργίας των βιολογικών επιδράσεων από τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία στους ανθρώπους και τα πειραματόζωα. Η μόνη επιβεβαιωμένη επίδραση των πεδίων αυτών στο νευρικό σύστημα μέχρι στιγμής, δεν είναι ειδική για κάποια συγκεκριμένη παθολογία αλλά είναι σημαντική, επειδή το νευρικό σύστημα του ανθρώπου αναπτύσσεται μέχρι τις μικρές ηλικίες.

Επειδή επί του παρόντος δεν μπορεί να υπολογιστεί η μακροπρόθεσμη επίδραση στα παιδιά, και επειδή αυτά θα είναι περισσότερο εκτεθειμένα στο μέλλον στην ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία από ότι οι προηγούμενες γενεές, συνιστάται η όσο το
δυνατό ορθολογική χρήση αυτών των νέων τεχνολογιών.

Πρέπει να κατανοήσουμε ότι η ζωή μας είναι αλληλένδετη με όλων των ειδών τις ακτινοβολίες, φυσικές ή τεχνητές. Η τεχνολογία επιδεινώνει τη θέση μας σε σχέση με το περιβάλλον, αλλά και συνεισφέρει, προσφέροντας μέσα προστασία μας. Αφού δεν υπάρχει επαρκής προστασία για την ακτινοβολία (ενώ σε πολλές περιπτώσεις είναι αναγκαίες για την ζωή μας) οι καλύτερες συμβουλές είναι η ψυχραιμία, η επιφύλαξη και η χρήση της κοινής μας λογικής.

Αναδημοσίευση από το περιοδικό Ευεξία & Διατροφή, Τεύχος 47 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ – ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2011, σελ.13

Το διαβάσαμε: www.childit.gr

Διεπρεψαν οι Ελληνες μαθητες στην Βαλκανικη Ολυμπιαδα

Published Ιουλίου 5, 2013 by sofiaathanasiadou

Ανώδυνα ηλεκτροσόκ στον εγκέφαλο βοηθούν στα μαθηματικά

Δύο αργυρά μετάλλια, δύο χάλκινα και μία εύφημη μνεία κατέκτησαν οι Έλληνες μαθητές που συμμετείχαν στην 17η Βαλκανική Μαθηματική Ολυμπιάδα Νέων που έγινε στην Αττάλεια της Τουρκίας από 21 έως 26 Ιουνίου, με την συμμετοχή χωρών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Όπως ανακοίνωσε η Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία, οι Έλληνες μαθητές, που συνέχισαν τη μεγάλη παράδοση των επιτυχιών των ελληνικών ομάδων στις Βαλκανικές και Διεθνείς Μαθηματικές Ολυμπιάδες είναι:
Μελάς Δημήτριος Χρυσοβαλάντης, Αθήνα, Αργυρό Μετάλλιο
Μισιακός Παναγιώτης, Αθήνα, Αργυρό Μετάλλιο
Βενιζέλος Γεώργιος, Θεσσαλονίκη, Χάλκινο Μετάλλιο
Καλοσίδης Νικόλαος, Θεσσαλονίκη, Χάλκινο Μετάλλιο
Συτιλίδης Φίλιππος Ιλαρίων, Καστοριά, Εύφημη Μνεία

Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά η Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία, «η επιτυχία των Ελλήνων μαθητών είναι ιδιαίτερα σημαντική γιατί σ’ αυτή τη διοργάνωση συμμετείχαν και εθνικές ομάδες από άλλες χώρες όπως της Γαλλίας και των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής». Συνοδοί των μαθητών ήταν οι Μαθηματικοί: Πέτρος Μπρέγιαννης και Σιλουανός Μπραζιτίκος.

Η Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία συγχαίρει την ομάδα που συμμετείχε στη διοργάνωση και που σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία για την Ελλάδα μας δίνει ελπίδα.

Πηγή: gr.news.yahoo.com